Kapının açıldığı anı hiç unutmayacağım.” Bir yıl boyunca o konağın kapısı her çaldığında kalbim yerinden çıkacak gibi oldu. Ama hiçbiri o değildi. Sonra bir gün, gerçekten geldi. Demir kapı ağır ağır açıldı. Ayak sesleri avluda yankılandı. Herkes sustu. Sanki ev bile nefesini tuttu. Abim geri dönmüştü. Erkan… Bir yılın yükünü omuzlarında taşıyordu ama gözleri aynıydı. Beni gördüğü an değişen o bakış… İşte o hiç değişmemişti. Ben koşmadım. Sadece yerimde durdum. Çünkü bazen en güçlü insanlar bile o an kırılabilir. Abim konağın eşiğinden içeri adım attı. Ve o adımla birlikte evin dengesi değişti. Ama o yalnız değildi. Onun arkasında biri daha vardı. Ve o an, içimde tarif edemediğim bir his uyandı. Bu hikâye o kapının açılmasıyla başladı.

Noctara mı dediniz ? Aynen öyle kapkaranlık ve yanlızlıkla lanetlenmiş bir gezegen lakin içinde yaşayanlar hâlâ umutla bekliyorlar. Kurtuluş için uzanacak olan o eli. Peki şöyle desem... Noctara eskiden çok temiz birisi olsa ama onun zıt kutpunda bulunan Luxara aslında kötülüğün ruh bulmuş hali olsa ve bir lanetle yer değiştirmek zorunda kaldıklarını söylesem. "Asırlar öncesinde Noctara`da yaşamayı reddeden bir toplum kuruldu. Planlar kurdular, gezegenleri keşfettiler ve sonunda planı uygulamak torunlarına kaldı. Yani Alexander eşliğindeki 9 kişilik gruba, lakin tek sıkıntı arkada kurban bırakacak olmalarıydı, kalan Grimm`ler oldu. Diğerleri devam etti ve Dünya`ya geldiler. Hıhı... Ayinde kurban olmanın bazı nedenleri olur miniğim Eğer bulunduğun gezegende birine aşık olursan, Elin kana bulaşırsa, Vede en önemlisi gücünü kullanırsan, Arkada bırakılan kurban olursun" Ve herkes şunu unutmuştu, yapılan ayin Noctara`yı uyandırmıştı. Asıl kıyamet şimdi kopacaktı.

Sonunda silahını çıkarıp adamı kalbinden vurunca,olduğum yerden küçük bir çığlık attım. "Hiihh!" Ve o an yeşil gözleriyle göz göze geldik.Çok korkmuştum gördüklerimi asla unutamıyacaktım,adam gözlerini üzerime dikip beni süzdü. "Kim var orda!?" Soğuk,sert,acımasız kalın sesiyle baktı bana. Çöpün arkasından korkuyla ayağa kalkerken,o kanlı beyaz gömleği ve siyah kumaş pantolonunyla bir adımlık mesafeye,dibime kadar geldi. Bir kaç adam arabanın yanından gelip cesedi aldılar karşımdaki adam yüzüme baktı. "K-küçük kız?!" Sırıttı serseri,piskopat, acımasız bir gülüşle,elini kaldırıp yüzüme yaklaştırınca irkilerek geri çekildim.

When you look at me The only memory ıs us kissing in the moonlight... #baba #gençkurgu #askeri #lotusçiçeği

İlyada Oğuzata kusursuzluğu çalıyordu. Lirik bir kibirle doğdu sonrasında. Tek hedefi sanrılardı.

Kendinden 16 yaş büyük bir adamla zorla evlendirilen Ilgın, nikahtan hemen önce ilk bulduğu fırsatta kaçar. Kaçmak için yardım istediği arabalardan hiç birisi durmaz. Birisi hariç. Deniz Bulut... Ilgın, ailesi tarafından psikolojik ve fiziksel şiddet gören genç bir kızdır. Eğitimine devam etmek isteyen Ilgın, babasının baskıları sonucu zorla evlendirilmek istenir. Henüz 19 yaşında olan bu genç kız, kendinden yaşça büyük bir adamla evlenmeye zorlanırken düğün günü kaçmayı başarır. Yolda tesadüfen tanıştığı Deniz, Ilgın’ı arabasına alır. Deniz, Ankara’da yaşayan ve tıp alanında uzmanlık yapan genç bir doktordur. Ilgın’ı korumak adına ona kalacak yer verir, kimliğini çıkartmasına yardımcı olur, darp raporu almasını sağlar ve üniversite hayali için onu destekler. Ilgın, geçmişin travmalarını taşırken yeni bir hayata adım atmaya çalışır. Deniz ise yoğun doktorluk kariyerinin yanında, Ilgın’a yardım etmekle sorumluluk alır. Aralarındaki bağ zamanla derinleşirken, toplum baskısı, aile tehditleri ve vicdani sorumluluklar iki karakterin hayatını şekillendirir.

“ilk gördüğümde fark edememiştim. Baştan aşağı onu inceledikten sonra bakışlarım gözlerinde kala kaldı, bana huzur veren menevişlerinde derin bir acı ve özlem vardı o an bedenim çektiği acıyla kavruldu, benim asil kızım bunlara layık bir kadın değildi ve bunu ona yaşatan benim öz ve öz babamdı.” Yetimhanede büyüyen İkra gerçek ailesini yıllar sonra trajedi bir şekilde öğrenir. Ve aslında o an hayatının dönüm noktasına imza atar.

“Alt tarafı büyük bir şirkette moda tasarım asistanı olmak için bir iş görüşmesine gideceğim, en fazla ne olabilir ki?” Demeyin. Olayların bu noktaya geleceğini bilemezdim.

Efsun,geçmişten habersiz bir hayat kurmaya çalışıyordu. Arsen ise geçmişi unutamayan adamlardandı. Birinin babası ateşi harlamıştı. Diğeri o ateşten geriye kalan küldü Bu bir aşk hikayesi değil. Bu,yanmış hayatların birbirine dokunma hikayesi. Ve bazı küller…yeniden alevlenir.

Trigonometrinin hayata etkisi. Sin ve coşsun bütün zıtlıktaki rağmen birbirini tamamlaması . Cos ; doktora git . Sin ; kabul etmiyor . Cos ; sağlık ocağına git ordan sevk ederler . Sin ; doktorum randevu vermiyor ki. Cos ; dava et ne bilim başka doktordan randevu al . Sin ; sen gerçekden odunsun. Cos ; sensin odun . Cos ; burda yardımcı olmaya çalışıyorum . Sin ; doktorum senin diyorum bende sana . Cos ; hipokrat yeminim yok ve de doktor olursam kalbi değil beyni seçerim . Sin ; bir çok şey kalp de başlayıp beyinde biter . Cos ; kalp de sadece temiz kan akışı başlar .

Yan koltuğumda oturan yazarında bana gülümseyerek baktığını hissediyordum. Bakıyordu ve bir satır daha ekliyordu kitabına: Benim baş rolünde olduğum kitap. "Bir yola girdi, ama başlangıç mı veda mı olduğuna karar veremedi."

en fazla babamın arkadaşının oğlu ne yaşayabilirdik diyordum fakat onla tanıştığım gün hayatım yeni başlıyordu. "Onun gözleri çok güzel.Fakat bana hep nefretle bakıyor"

Siz:Mevzu Derin Konu Gözlerin Hanelerine Hapsettin Sözlerin yakar durur beni Duyamadım birileri buna Aşk mı dedi ? Aras:Yanlış numara galiba

Herkesin hayalini kurduğu bir okul: Astra Koleji. Yüzlerce kişi başvurur, ama sadece en iyiler seçilir. Saye Asil, geçmişinin izlerini hâlâ taşıyan bir kızdır. Astra Koleji’ne kabul edildiğinde bunun hayatında yeni bir başlangıç olacağını düşünür. Ancak bu okulda sadece başarı ve yetenek yoktur; rekabet, sırlar ve beklenmedik bağlar da vardır. Yeni arkadaşlıklar kurarken, güçlü rakiplerle karşılaşırken ve kendi sınırlarını keşfederken Saye bir gerçekle yüzleşir: Bazı yaralar zamanla kaybolmaz, sadece saklanır. Astra Koleji’nde kazanmak için yalnızca yetenek yeterli değildir. Bazen en büyük mücadele, insanın kendi geçmişiyle verdiği savaştır.

4 tane gizli saklı sırlar

İnsanlar ölümle hayatın bittiğini düşünür. Öyledir de zaten. Fakat hesaba katmadıkları şey ölümün geride kalanlara bıraktıklarıdır. Ben ailemin sırlarıyla baş başa kaldım. Hayat suratıma öyle sırlar çarptı ki gerçeklerim yalan, hayatım tepe taklak oldu. Ben Firuze Soykan. Küllerinden doğacak olan. Ölüme meydan okuyan.

Arkadaşım sayesinde gittiğim falcının söyledikleri ne kadar sürede karşıma çıkabilirdi ki. Kitabın bütün telif hakları yazarına aittir.

Atlas herkes tarafından tanınana ve her yerde saygı duyulan bir gençtir ailesini gözdesi olan atlas ın hayatı 2022 yılının şubat ayının 6 günü nı değiştirecek bir olay olur bu olay bağzıları için yıkım ama bağzı kişiler için sevinçti

Geçmişin izlerini ve kulağındaki cihazı bir enkaz gibi geride bırakıp İstanbul’a kaçan Selin’in tek bir amacı vardı: Kimsesizliğiyle görünmez olmak. Ancak bir çift masmavi göz, o sessizliği darmadağın etmek için onu bekliyordu. Selin kaçtığını sanırken, aslında her fırça darbesiyle kendi kaderini ve unutulmuş bir geçmişi çiziyordu. "Bazı sessizlikler, dünyadaki tüm seslerden daha gürültülüdür."

Narinin zorbası olan kuzeni gelecekte karşısına çıkacaktır

Genç adam notu açtığında okuduğu cümle yutkunmasına neden olmuştu. `sen ait olduğun yerdesin` yazıyordu. Çöplük müydü? Küçücük bir kızın ait olduğu yer çöplük müydü? O çöplükte hayatı değişen bir kız büyüyünce nasıl biri olmuştur sizce? Eğer merak ediyorsanız sizi kitabımı okumaya davet ediyorum. Keyifli okumalar.

Her şey lanet kuzenlerimin bana yaptığı o şaka yüzünden başlamıştı

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

+16 kurguda küfür vs. vardır haberiniz olsun. "Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"

"Bir uçurumun kıyısındaydım fakat bu sefer adım atmaktan, boşluğa düşmekten korkmayacaktım. Bunu istiyor muydum yoksa yapmak zorunda mıydım emin değildim ama o adımı atacaktım sonunda ölüm olsa bile." ................................................ :: 1 yıl sonraki come back kitabım, keyifli okumalar.