Ezginin hikayesi ..

İstihbarat ajanı olan Asena kimseye bu büyük sırrını söylemez herkes onu bir tıp fakültesi terk olarak bilse de Asena’nın geçmişi iç açıcı değildir Asena her şeyi bıraktığı acıya gömdüğü şehir Ankara’ya dönmüştür ama bu sefer hayatında bir değişiklik olacaktır kurnazlar ekibi tekrar toplanacak ve askeriyeden ata timi ile birlikte ucu bucağı görünmeyen bir göreve girecektir Asena nereden bilsin ki ata timinin komutanının karşı komşusu olduğunu Büyük sırlar, büyük canlar alırdı bu vatandan bakalım alınan can kimin olacaktı

Derin Aydemir ve Mert Aslan`ın hikayesi

Yer altı mafyaları, başlarının ölmesi ile yeni onları yönetecek birisini seçmek zorunda kalırlar. Yönetecek kişi olmak için tam bir iç savaş başlatacaklarında birşey olur...

Kehribar rengi gözleri, masanın üzerindeki görkemli satranç takımında oyalandı. Oldukça değerli bir şey olduğunu elli metre öteden bile anlayabilirdim. Yine de dikkatim daha eşsiz bir şeydeydi. Karşımdaki adamı gözden kaçırmak istemiyordum. Başka bir yere saniyelik bile baksam sanki ortadan yok olacaktı. Dikkatle yüzüne baktım. Sanki aklından gelen komik bir şeye gülüyormuş gibi hafifçe kıvrıldı dudakları. Karnımda bir bulantı hissettim. "Her rüya güzeldir Liz," dedi yüzü yeniden ciddileşirken. "Ama hepsinden uyanırız." İçimden bir ürperti geçti. - Kozluzâde`nin seçkin kokusuna geçmişten gelen bir sis karıştı. Işıklar söndü ve karanlık herkesi içine çekti. Lizge Aralın`ın karanlığı ise onu en aksi zamanda bulacaktı. Sevgilisinin kollarında.

17 yıl sonra karıştırıldığını öğrenen Alya ne yapacak? Yeni ailesine alışabilecek mi? Sorun bu da değildi. Tüm yaşadıklarının aslında planlanmış olduğunu öğrenince ne yapacak? Kalp defalarca kırılırdı. Fakat hayatla oynamak, ateşle oynamak kadar tehlikeliydi.

(Voleybol temalı bir kurgudur.)

Giriş Sabah her zaman ki gibi alarm sesi ile uyanmıştım bugün hiç okula gitmek istemiyordum ama mecbur gitmeliydim yatağımdan zorlukla kalktım sonra da bı duşa girdim duştan sonra da hafif bı makyaj ve biraz da saçımı düzenleyip üzerimi giyindim kahvaltı yapmadan okula doğru ilerledim sonunda okula gelmiştim ama nur`un yüzünü görmek istemiyordum ama demeye kalmadan yanıma geldi "güno eylül"diyerek yanıma geldi ama ben onu görmezden geldim ve sınıfa gittim.Dersin başlamasına da 10 dakika vardı zaten hemen yerime geçip oturdum.

Sahil kenarına gelmiştik. Yürürken bi anda durdu ve ellerimi tutup yüzüme baktı. Sonra dizinin üstüne eğildi ve elini cebine koyarak bir kutu çıkardı. Kalbim gün gün atarken heyecanla ona bakıyordum. Kutuyu açtı. "Seni herşeyden herkesten çok seviyorum. Birlikte bir sürü güzel anımız var. Peki sen benimle bir ömür geçirmek istermisin? Benimle evlenir misin?" Dedi heyecandan ellerim titriyordu. "Evet" Dedim bağırarak. Yüzüğü parmağıma taktı. Onu yerden kaldırarak sarıldım. Hayatımın en mutlu günüydü bu gün.

Lise

Yarım kalan bir aşk, hiç unutulmayan bir koku ve yıllar sonra gelen bir tesadüf... Afra ve Buğra’nın kalplerinde sakladıkları geçmiş, şimdi bir kafenin kapısında yeniden karşılarına çıkıyor. Bazı duygular zamanla silinmez. Bazı kokular unutulmaz. Ve bazı karşılaşmalar, kaderin en sessiz haykırışıdır. "Manolya", kaybedilenlerin ardından gelen ikinci bir şansın hikâyesi.

Polis teşkilatı, uzun süredir bir mafya örgütünün peşindedir. Mafya örgütüne çökertmeye dayalı son operasyon başarısız olmuştur. Polis teşkilatı mafya örgütüne karşı çıkmazdadır. Başarısız operasyonda ulaşılan tek bilgi ve belki de mafya örgütünü çökertmeye yarayacak bilgi a milli erkek voleybol takımından bir oyuncunun mafyayla bağlantısı olduğu yönündedir. Geçmişinde voleybol oynamış komiser yardımcısı Açılay Soylu, polis teşkilatını düştüğü çıkmazdan çıkartmak için milli takımda yardımcı antrenör olarak görev yapacaktı. Sözde görev oldukça basitti. Peki, Açılay için basit miydi? Kesinlikle hayır. O; takımın güvenini kazanmalı, kimliğini gizli tutmayı başarmalı ve duygularına yenik düşüp görevini unutmamalıdır. ‼️Bu hikayede geçen kişilerin, kurum, kuruluş ve olayların gerçek hayatla bir bağlantısı bulunmamaktadır. ‼️ ‼️Bu hikayenin bazı kısımları için yapay zekadan fikir alınmıştır.‼️

bir güneş doğamadan battı

Üniversiteli bir kızın gerçek ailesini öğrenmesi ve hayatındaki zorlu yol.....

Bir kızın en büyük aşkını anlatır

Adana akşamında sahilde kendi kendine yürüyen ve şarkı söyleyen kıza aşık olur ve onu Trabzon`a kaçırır. (İntikam, aşk,kaçış ,sevgi...)

Babasının işi yüzünden yeni bir şehre taşınan Jis yeni okuöundaki ilk günden zorbalığa uğramıştı.

Romantizm ile başlayan ve paranormal biten bir kitap tüyleriniz diken diken olacak

"Bazı melodiler vardır... Sözcüklere ihtiyaç duymadan iki kalbi aynı ritimde attırır; bizimkisi işte tam da öyle bir şarkıydı, yıldızların arasında doğan."

"Bazı melodiler vardır... Sözcüklere ihtiyaç duymadan iki kalbi aynı ritimde attırır; bizimkisi işte tam da öyle bir şarkıydı, yıldızların arasında doğan."

Bir kızın aşk hayatı

İşte buradaydım. Düşünmeden,umursamadan gelmiştim buraya. Herşeyin farklı olmasını umuyordum. Yanılıyordum. Değişmemişti. Hemde hiç. Dünden bugüne hiç bir şey değişmemişti. Peki bu sefer çekip gidebilecek miydik? Birdaha buna izin verebilecek miydik?

Çocukluk aşkı Zorunlu ayrılık Araya giren zaman Amansız karşılaşma Bir birlerini unutmamak için verilmiş bir kolye....

Lisede baslayan bir aşk hikayesi

Annemi ve babamı bir trafik kazasında kaybetmiştim. Hayatı tek başıma sürdürüyordum. Evde, onlara ait olan ve benim için anlamını hiç yitirmeyen eşyalar hâlâ yerli yerindeydi. Onları kaybettikten sonra hayat anlamsızlaşmıştı. Ev, artık tarifsiz bir sessizlik içindeydi. Bir ses duymayı, bir nefes işitmeyi özlemiştim. Anne sıcaklığını, baba şefkatini; mutfaktan gelen tabak çanak seslerinin anneme ait olmasını... Babamın bana "Nova" diye seslenişini... Bir anne babanın çocuğuna duyduğu o tarifsiz sevgiyi çok özlemiştim. Sevgiye aç kalmıştım. Henüz genç bir kızdım. Bir gün evde yalnız otururken, elimde kumanda televizyon kanalları arasında dolaşıyordum. Bir sahnede karşıma çıkan mutlu bir aile tablosu gözüme takıldı. Ne kadar huzurlu ve sıcak görünüyordu... O an bir kez daha, aileye olan hasretimin ne kadar derinleştiğini hissettim. Bir ablamın ya da bir ağabeyimin olmasını çok isterdim. Yalnız yaşamak her geçen gün daha da zorlaşıyordu. Bir ev arkadaşına, bir sese, bir paylaşıma ihtiyaç duyuyordum. Yalnızlık gün geçtikçe içimi boğuyordu. Yine bir akşamüstü, yürüyüş yapmak için dışarı çıktım. Yağmur yağıyordu. İstanbul’un büyüleyici sonbaharında, tenha sokaklarda yavaş adımlarla yürüyordum. Yağmurun serinliğini ve havanın nemli kokusunu içime çekerek, ruhuma iyi gelecek bir şeyler arıyordum. Buna gerçekten ihtiyacım vardı. Akasya ağaçları, çam fidanları… Ve havada yükselen, ne olduğu tam belli olmayan bir duman: toz mu, buhar mı, yoksa bir inşaattan savrulan atıklar mı? Yol kenarında, üstü başı inşaat kıyafetleriyle kirlenmiş işçiler yavaş yavaş ilerliyorlardı. Kambur duruşları, başları öne eğik… Sessiz ve yorgundular. Hepsi kendi dünyasına gömülmüş.