Az önce kavga ettiğim adam tam karşımda satın aldığım bahçenin sahibi olduğunu söylüyorrr💕

Kim demişki bir hoşlantı 1 yıldan fazla sürmez bu hikaye 10 yılı aşkın zamandır Aşk hayatını hiç kaybetmez

O an yalnızca kaçmak istedim. Sanki kaçsam her şey düzelecekte çocukluğumu geri alabilecektim. Artık bu olanlara dayanamıyordum; acıya dayanamıyordum... Önümdeki upuzun yolda koşmaya devam ettim. Terden sırılsıklam olmuş saçlarım enseme kök salmıştı neredeyse. Nefes nefese kalırken artık durmam gerektiğini anlamıştım ya da derhal saklanmam gerekiyordu. Bunun için hiç düşünmeden önümdeki açık duran ilk kapıyla göz göze gelince arkama dahi bakmadan içeri girdim. Bu yer, bu insanlar bana acı veriyordu yalnızca. Bu ev ise bana bir hayat ışığı sunmuştu yeniden ama nereden bilebilirdim ki bu ışığında sönüp yeniden yalnız kalmamı sağlayacağını. Yeniden yalnızlığa mahkum olacağımı.. ☆☆☆ Hikayeme Hoşgeldiniz. Sabırla okumanızı tavsiye ederim. İlk birkaç bölümden sonra bırakamayacağınıza garanti verebilirim. Tüm hakları bana aittir. İzinsiz alınıp paylaşılamaz. Paylaşılması halinde hukuki işlem başlatılacaktır.

"Zenciler Birliği" adlı gruba alındınız

Kader ağlarını örmeye başladıktan sonra ne yaparsanız yapın sonucu değiştiremezdiniz. Lavin`in ağlarını doğduğu andan itibaren büyük bir özen ile ören kader, onu ilk defa bu kadar çok zorlayacaktı. 🌪🕯 Lavin`in ulaşmak istediği son doğrultusunda yapmaktan kaçınmayacağı hiçbir şey yoktur. Amacına ulaşmak için canından vaz geçmek bile güzel gelir ona. Fakat unuttuğu bir şeyler vardır. Karşısındaki düşmanın fazlasıyla güçlü olması yetmiyormuş gibi ona bir de rakip eklenmiştir. Rakibinin de Lavin`den pek farkı yoktur. Amacına ulaşabilmek için ilk önce kendinden başlayabilir. Burada kader devreye girer. Çünkü unuttukları şey şudur: Zıt kutuplar birbirlerini hep çekerler. 🌪🕯 "Sen kanunlara fısıldarsın, avukat. Ben o kanunları baştan yazar, gerekirse yok ederim." 🌪🕯 Gerçekle alakası yoktur. Bu kurgu hayal ürünüdür.

Herkes onları etiketledi. Zorba, ukala, ulaşılmaz… Ama kimse gerçekten kim olduklarını sormadı. Bir okul, sekiz genç ve yanlış yargılarla başlayan bir hikâye. Gülüşlerin ardında sırlar, öfkenin ardında kırgınlıklar vardı. Bazı hikâyeler sandığınız gibi değildir… Bu da onlardan biri.

Aşkın gücü ve duygular kararlar şartlar arasında kalmak

Babasıyla arasındaki nefreti söndüremeyen Ilgın, kalbinin derinliklerinde filizlenen aşk ve içini kemiren karanlık intikam arasında seçim yapmak zorunda kalacaktır. Ya sevilmenin büyüsü ile yeniden doğacak, ya da intikamın ateşi ile yanıp kül olacaktır.

Sadece arkadaşım ile bir numara sallayıp eğlenecektik ama konunun buralara kadar geleceğini tahmin etmemiştik... ~☆~

Deniz ve Alev sahilde birbirleri ile tanışıp aşık olan iki gençti. Uzak mesafe ilişkilerine yakından devam etmek için taşınmıştı Alev. Çok mutlulardı... Peki bu ikisinin sonsuza kadar beraber kalmalarını engelleyen şey neydi?

(sevgililerimin 2 kitabı)kocalarım bir seçim yaptığında hiç düşünmeden Ilgın`ı seçtiler beni hamile halimle düşmanın elinde bıraktılar beni de seçmelerini isterdim son dakikaya kadar kocalarımı bekledim ama gelmediler adam vicdan yaptı çocuğum ve beni bağışladı bir daha onlara dönmek istemediğim için ölmüş numarası yaptım ve adımı değiştirdim bundan sonra ismim azrak değil bundan sonra benim adım doğa bebeğimle yeni bir başlangıç yapacağım

1950’lerin Türkiye’sinde, bir politikacının kızı olan Süreyya yıllar önce kaybettiği mendilini, babasının arkadaşının oğlunda görünce hayatı tamamen değişir. O andan itibaren kaderleri birbirine örülür; aşk, tutku ve sırlarla dolu bir yolculuk başlar. Geçmişin gölgesi, aile sırları ve kalplerini saran tutkular arasında, Süreyya ve Tahir’in hikâyesi unutulmaz bir serüvene dönüşür.

Siz: Ramazanda aşık olmak günah mı? 055***: ??? 055***: Kimsiniz? Siz: Ramazanda aşık olmak günah mı, diye soruyorum. 055***: Bende kimsiniz diyorum. Siz: Soruma cevap verin lütfen, önemli. 055***: Tanışıyor muyuz? Siz: Tanışabiliriz... Siz: ama şimdi değil ve cevap lütfen. 055***: Tanışmak için kim olduğunuzu öğrenerek başlayabiliriz. 055***: ve eğer kadınsanız lütfen yazmayın çünkü günah. Siz: biliyorum. 055***: Kadınsınız yani? 055***: Engellemek zorundayım lütfen zorlamayın. 055*** sizi engelledi. Siz: NE!!! (Bu mesaj iletilmedi.) Siz: Dur! Engelleme lütfen. (Bu mesaj iletilmedi.) ***

Lara yanlışlıkla arkadaşına yazıcakken yanlışlıkla okuduğu üniversitenin sahibine yazarsa ne olur?? Watty de yayınlanıyorr

Lisede hayatın zorluklarıyla uğraşırken birde üstüne plotonik bir aşk eklenen bir genç kızın başına gelenleri ve bu aşkla başlayan olaylar döngüsünü anlatıyor.

En baştan itibaren düzenlenecektir! Ben Kiraz Özyurt. Türkiye`de yaşayan kadın boksörlerden biriyim. Yaklaşık on iki yıldır hız kesmeden devam eden bu boks maceramda sayısız şey yaşadım. Fakat hiçbiri uzun zamandır hazırlandığım uluslararası bir maçtan önce yaşadığım olaylardan daha acı verici değildi. Bütün bu okuyacaklarınız benim hikâyem, benim dramım, benim çöküşüm ve benim yükselişim... Not: Bu eserde yer alan bütün karakterler, olaylar ve durumlar hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur.

“Sen şimdi hepimizin hayatını mahvettin Adel.” “Ben bizim mutlu olmamızı istiyordum.”

Geçmiş, bazen sadece hatıralardan ibaret değildir. Lalin, Kaan, Atlas, Sena ve Irmak… Beş genç, kaderin onları bir araya getirdiği gizemli bir yolculukta karşı karşıya gelir. Bir sır… Bir kayıp… Ve yıllardır unutulmuş bir miras… Her biri kendi travmalarıyla yüzleşirken, hem geçmişin yükünü taşımak hem de geleceğe dair seçimlerini yapmak zorundadır. Güç, güven ve aşk… Hepsi birbirine karışır; kimi sırları korur, kimi gerçekleri ortaya çıkarır. Ama bu yolculukta sadece bir şey kesindir: Her adım, onları daha önce hiç hayal etmedikleri bir geleceğe götürecektir.

Onun dünyası rakamlardan ve kurallardan ibaretti. Benim dünyam ise kaçışlardan ve yalanlardan. Bir vasiyet bizi aynı çatının altında topladı, bir imza bizi birbirimize mahkûm etti. ​O, erimeye niyeti olmayan bir buz kütlesiydi. Ben ise onun soğuk dünyasına sızan bir efsun. ​"Bu bir aşk hikayesi değil Alaz, bu bir hayatta kalma mücadelesi. Ve ikimizden biri mutlaka yanacak."

Ben hep babasının hayal kırıklığı olacaktım.Asla istediği gibi bir kız olamazdım çünkü onun istemediği benim davranışlarım değil kendisiydi çünkü ben onun bir yansımasıydım bu hayatta...Ben Mina babasının dileği annesinin güzel ve zarif kızı.Annem japon,babam Türk.Hayatı melez kızım ben.

Bir ortaokul aşkı

Bazen kalp doğru kişiyi bulmaz… Doğru kişi, kalbin yerini bulur. İki kadın. İki adam. Yarım kalmış hikâyeler. Geçmişle hesaplaşmalar. Ve aşkın en karanlık, en gerçek hali… Bu bir masal değil. Bu, kalbin savaş alanı.

Derler ki Karadeniz hırçınlığı ile meşhurdur. Sevdi mi kimseyi dinlemez kaybetmeyi sevmez. Poyraz Çakır. Namı diğer Karadeniz`in Hırçın Poyraz`ı Çisem`i görene kadar sevdanın sadece kalpte olduğuna inanırdı. Ta ki ander gözlüsünü görne kadar. Poyraz, Çisem`i zorla otutturulduğu nikah masasından kurtardığında aklında sadece masum bir kadını memleketine götürmek vardı. Sevda planlı değildi. Aynı sevdanın yanında bir belanın gelmesinin planlı olmaması gibi. 🌀 "Burası Karadeniz," diye mırıldandı. Sesindeki netlik ve inanç ruhuma işliyordu. "Burada emanete hıyanet olmaz. Sen bana emanetsun," Sonunu getiremedi. Getiremesine de gerek yoktu. Çakır gözleri ematene hıyanet etmeyeceğini söylüyordu. İçimden tekrar ettim. Burası Karadeniz burda emanete hıyanet olmaz. Olsa bile Poyraz Çakır sözünden dönmez.

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

"Emredersiniz komutanım," dedik bir anda hep bir ağızdan. Biz çoktan sırt sırta omuz omuza çarpışacak o birlik olmuştuk. Sayımız azdı belki ama gün gün çoğalacaktık. Birimiz giderse de, yerine başkası gelecekti. "Böyle işte!" dedi Binbaşı Dağdeviren yüksek sesle, "Biz dağların aslanı, Anadolu`nun Kurt`u, buz gibi Asyalıyız. Ne Amerika`ya, ne Çin`e, ne Avrupalısına boyun eğmeyiz. Biz, Pers kralını kana doyurma sözü veren Tomris hatunun, Anadolu topraklarına ilk adımı atmış Alparslan`ın, dünyanın dizlerini titretmiş Timur Han`ın, Cengiz Han`ın, aşılmaz denilen surları aşmış Fatih`in, dünyaya hükmetmiş Kanuni`nin torunlarıyız." İçimde coşkuyla çağlayan bir nehir vardı, dolup taşıyordu. Bir yanımda bayrak dalganıyordu, diğer yanımda istiklal marşı okunuyordu. Bir yanımda dağların sisleri vardı, öbür yanımda dalgalarını kıyıya vuran deniz. Bir yanım kara kış yaşıyordu, bir yanım kızgın kumlara basıyordu. Bir yanımda Ötüken vardı, bir yanımda Anadolu. Bir yanım Her Türk diyordu, diğer yanım Asker doğar diyordu. "Bize bir ülke bıraktı, bayrak bıraktı, marş bıraktı, özgürlük bıraktı, Cumhuriyet bıraktı. Bizim o mavi gözlüye sözümüz var. Bir daha Atatürk gelmeyecek bu ülkeye ama biz onun verdiği topraklarda doğup büyümüş evlatlar olarak hepimiz onun sarı saçından bir tel olacağız. Onun saçının teli bile olamayacağız belki ama uğraşacağız. Allah bu ülkeye bir daha İstiklal Marşı yazdırmayacak!" Sandalyelerimizi sertçe geriye atıp hepimiz selam verdik. "Emredersiniz komutanım!" 🇹🇷🐺🇹🇷