Öz abisini tanımayan Defne öz abisinin en yakın arkadaşıyla sevgilidir bir gün ailesin Biyolojik ailesi olmadığını öğrenir öz ailesini bulur ve onlarda kalmaya başlar

0530**- Kızım benimle kafa bulma. Kaç yaşındasın sen 12 mi? Defne-100 yaşındayım var mı bi diyeceğin? 530**-Ya sabır. -slm *kitap sadece aşkı anlatmıyor. Defne`nin maceralarını konu alıyor. Sadece anonim ile konuşmaları olmayacak yani*

Sen ve Kay, iki mafya arasındaki savaşı bitirmek için evlenmek zorunda kaldınız, babanın ve Kay`in babasının... Ama dünya ikinizin birlikte olması için hazır mı?

"Tek rotam yıldızları gözlerinde taşıyan seni takip etmek." Basket takımındaki çocuk ile Edebiyat kulübünde ki kız arkadaş gurubunda tanışır Ama kız uzun zamandır plotonik. "Kitap Wattpad de mevcut hesap adı aynı" Yildizwl

Bir anda hayatınıza giren jilet gibi bir adamın girmesi ve mafya olduğunu öğrenmek mi? Hayatında hiçbir kadına dokunmamış olan bu adam sizin eşi olmanızı isteyecek ve asla vazgeçmeyecek mi? Bakalım ne kadar dayanabileceksiniz bu adama...

"Adalet, bir urgan ile sandalye arasında ki mesafeden ibarettir. O mesafe ise kendi adaletine teslim olmuş suçlulardır." demişti İskelet Çiçekleri. Bir iyiliğin kalbini intikam ile mühürleyen binlerce kötülük, kendi adaletini, psikolojik savaşlarla veriyordu. Bir iyiliğin hafızasını silip atan kötülük, intikam ateşinde yanmayı göze alıyordu. Geçmişi elinden alınan bir iyilik, geçmişi uğruna bütün yolları yakmaya hazırdı. Lizge Loren, ondan zorla koparılan anıların uğrunda bütün yolları yakacaktı. Unuttuğu herkes, onu hep aynı şekilde bekliyor olacaktı. Rüzgar Samyeli`nin İskelet Çiçeği Hazal Kara`nın vicdanı, Barış Bikeç`in fedasıydı Lizge Loren. Onlar dört küçük çocukken kalplerine sığdırmak zorunda kaldıkları kötülüğe karşı mücadele eden kocaman insanlardı. Küçücük kalplerinde kocaman bir iyilik, dinmez bir intikam vardı.

Bir merhaba hikayesi...

İki polisin şans eseri karşılaşıp nefretten aşka dönüşen bir kurgudur. Bu iki polis bazı görevlere gidip bazen gülüp bazen de birbirlerinin canını yakarak, muhteşem bir aşka yelken açma yolunda ilerler.

Acı... Kalbimi sızım sızım sızlatan, içimde yankılanan o acı. Onun acısı... Ona verdiğim kalbimi, sözleriyle ve ilgisizliğiyle parçalara ayırmasının acısı. Şu an oturmuş bu cümleleri yazarken, içimde acıdan başka bir şey yoktu. Fiziksel değil belki ama ruhumun her yeri yanıyordu. Dışarıda yağmur yağıyordu. Ben yazdıkça yağmurun sesi de şiddetleniyordu sanki. Sanki gökyüzü bile içimdeki fırtınayı duyup ona eşlik ediyordu.

Ece 16 yaşında çok güzel bir kızdır ecenin ailesi ile arası iyi değildir hatta aile gibi de değillerdir çünkü ecenin ailesi çok işkoliktir bilgi bu kitap içinde çok küfür ve argo kelimeler var iyi okumalarrrrr

Heyecandan sevdiği çocukla saçma konuşmalar yapan Beril`e yardım için onun hesabına giren Esin. Aynısını karşı taraf için yapan biri daha. Birbirinden haberi olmayan iki gerçek aşık. Üniversite kampüsünde denk gelen, kaderleri ortak iki ruh. Melihcagdas: ödev için Berilkaya: ödev için Berilkaya: iyi geceler Melih Melihcagdas: iyi geceler Beril

Çete liderinin, öldürmek üzere yanlış kızı kaçırmasıyla başlayan ve herkesin kaderinin değişiminin hikayesi...

O gece elinden tuttuğumda bütün hayatımın değişeceğini bilemezdim. Onunla yeniden hayata başlamıştım ve ilk kez nefes almışım gibi yanmıştı ciğerlerim. O ilk nefesin bedeli bu kadar ağır mıydı yoksa fazlasıyla günahkâr olan kalbim için mi öyleydi sadece...

“Bir dizide duymuştum Şifa hemşire. Bence tam olarak bizim şu anki durumumuzu yansıtıyor. Aynen şöyle diyordu: Tamam. Evet, bu bir hata. Hata olduğunu biliyorum. Ama hayatta bazı şeylerin hem hata olduğunu bilirsin hem de tam olarak hata olduğunu bilemezsin. Çünkü hata olduğunu gerçekten öğrenmenin tek yolu o hatayı yaptıktan sonra geriye dönüp ‘evet bu bir hataydı’ demektir. Yani aslında o hatayı yapmamak daha büyük bir hatadır. Çünkü o zaman bütün hayatın boyunca o şeyin bir hata olup olmayacağını bilmeyerek yaşarsın.” Ben sessiz kaldım. Oysa konuşmaya devam etti. “Yani...” “Yanisi şu: yaşayıp göreceğiz, be hemşire. Bunun bir hata olup olmadığını zaman gösterecek.”

Liay, asi ve inatçı bir lise öğrencisidir. Hayatı, annesinin yeni evliliğiyle tamamen değişir. Artık aynı çatı altında yaşayacağı biri vardır: sessiz, gizemli ve anlaşılması zor Arda. Başlangıçta sadece çatışmayla dolu bir hikâye gibi görünen bu yaşam, zamanla kalplerini beklenmedik bir yere sürükler. Ama tek bir engel vardır: onlar artık üvey kardeştir…

Aylin, yeni okulunda zorbalıkla mücadele ederken kendi gücünü keşfeder. Geçmişin acılarıyla yüzleşirken, gerçek aşkı bulur.

Annesi yüzünden gençliği mahvolan Ada`nın yıllarca çektiği ve çekmeye devam etti üvey abi baskısı, ama o günden sonra hayatı asla eskisi gibi olmadı.

Hiç kimsenin hayatı normal ilerlemiyo. Bunu kabullenelim.

Yıllar önce lisede içine kapanık, sessiz ve kendi hâlinde bir kız olan Mira, en çok da bir kişinin davranışlarıyla yaralanmıştı: okulun sert, iğneleyici, uzak duran çocuğu Kaan. Mira için o yıllar, geçmek bilmeyen günler ve kalbinde küçük bir utanç çukuru bırakan acı anılar demekti.Ama bilmediği bir şey vardı: Kaan’ın Mira’ya karşı takındığı o sert tavır, aslında saklamaya çalıştığı, hatta kendisinin bile anlamlandıramadığı duyguların yansımasıydı. Evde sevgiyi görmeyen, kendini ifade etmeyi bilmeyen bir çocuktu o zamanlar. Mira’ya kötü davranarak kendini koruduğunu sanmıştı… ta ki yıllar geçip büyüyüp pişmanlıkla yüzleşene kadar. Aradan yıllar geçer. Mira artık kendi ayakları üzerinde duran, huzurlu bir hayat kurmuş genç bir kadındır. Geçmişin yaralarını kapattığını ve o günleri çoktan geride bıraktığını düşünür. Ta ki bir akşam, telefon ekranında yıllardır duymadığı bir ismi görünceye kadar. Kaan Erden. Kaan, yıllarca içinde taşıdığı pişmanlıkla Mira’ya cesaret edip mesaj atar. Niyeti sadece özür dilemek değildir; söyleyemediği, sakladığı, geç kalmış bir duygusu vardır. Mira, öfkeyle merak arasında sıkışırken, Kaan onun güvenini geri kazanmak için ne gerekiyorsa yapmaya hazırdır. İlk karşılaşmaları gergin ama bir o kadar da yoğun olur. Geçmişteki hesaplaşmalar, saklanan gerçekler, Kaan’ın itiraf edemediği duygular bir bir gün yüzüne çıkar. Mira kendini geçmişin acısı ve şimdiki zamanın çekimi arasında bir ikilemin içinde bulur. Bu süreçte Mira`nın en yakın arkadaşı Derin, Mira’yı korumak için sürekli Kaan’a karşı durur. Kaan’ın kuzeni Efe ise onların ilişkisindeki kıvılcımı ateşleyen, olayı hem yumuşatan hem hızlandıran bir ara figür olur. Zamanla Mira, Kaan’ın o eski çocuk olmadığını, yıllar içinde büyüdüğünü, yaralarını sardığını ve en önemlisi, dürüstleştiğini fark eder. Kaan, Mira`nın yıllar sonra kalbini kırmak bir yana, ona yıllardır duymadığı kadar güven ve sevgi vermeye çalışır. İkili, geçmişi temizleme ve birbirlerine yeniden yaklaşma yolculuğuna çıkar. Kavgalar, yüzleşmeler, kırılgan anlar, geçmişin gölgesinde saklı kalmış duygular… hepsi yavaş yavaş çözülür. Ve sonunda Mira şunu anlar: O yıllarda ona en çok acı veren çocuk, aslında onu en çok seven ama en yanlış ifade eden çocukmuş. Kaan ise şu gerçeği kabul eder: Bu aşkı yıllarca karanlıkta saklamış, ama artık ışığa çıkarmaya hazır. Hikâye sonunda Mira ve Kaan, hem geçmişin yaralarını iyileştirip hem birbirlerinin yanında yepyeni bir başlangıç yaparlar. Mutlu, huzurlu ve zamanın tüm izlerini beraber silmeye kararlı… Karanlıkta saklanan aşk, sonunda gün yüzüne çıkar.

Vali olan babası yüzünde Bebekken kim olduğu bilinmeyen insanlar tarafından kaçırılan Eralp üç yaşlarındayken Bedeninde ve ruhundaki onlarca yara ile gerçek ailesine kavuşur ve onun yokluğunda yollarini ayıran anne ve babası ile aynı evde yaşamaya başlar. Eralpi kim kaçıdır ? Peki ya Anne ve babası tekrar Birlikte olucaklar mı ? En önemlisi minik Eralpin yaraları iyileşecek mi ? Bunlar ve daha fazla onlarca soru işaretinin cevabını arayacağımız kocaman bir evrene hoşgeldiniz.

İki yaşında bir kız çocuğu kaçırıldı. Peki ne için? Hiçbir şey için. Hayatı, kimliği, geçmişi… Hepsi o “hiç” uğruna elinden alındı. Çocukluğunu yaşayamadı. Ama yine de insan büyüyor, değil mi? Büyüdü. Tabii buna “büyümek” denirse. Şimdi yirmi yedi yaşında. Güçlü, kendi ayakları üzerinde duran bir kadın. Her şeyi geride bırakmıştı. Ta ki, sadece gezmek için geldiği Türkiye’de… Hayatının koca bir yalan olduğunu öğrenene kadar. Gerçek ailesi burada. Gerçek geçmişi burada. Ve gerçek benliği… ilk kez burada ona bakıyor. Sessiz Tablo — dışarıdan sessiz, ama içi çığlıklarla dolu bir tablo. Bu, onun en ünlü eseri. Ama aslında bu tablo, kendi hayatının ta kendisi. (Kitap kapağındaki sessiz tablo değildir. Onu size kurguda göstereceğim.) İYİ OKMALAR Instagram hesabım; sess_iztablo

Bu hikaye Ankara’nın ayazında savrulup gidenleri anlatır. Deli dolu Asena ve onun suskun gölgesi.

Her şey o gala gecesinde olmuştu...

Bir anlık karanlık, iki kalbi yeniden yüzleştirir. Kumru, sıradan bir akşamüstü evden çıktığında tek düşündüğü, geç kalmamaktır. Ama şehir ansızın karanlığa gömülür… ve o, bir asansörde geçmişinden kaçamadığı tek kişiyle — Ege’yle — baş başa kalır. Sıkışıp kaldıkları birkaç metrekarelik alanda zaman durur, nefesler ağırlaşır. Yıllardır söylenmemiş sözler, bastırılmış duygular, pişmanlıklar ve “keşke”lerle dolu bir sessizlik çöker üzerlerine. Karanlık ilerledikçe, iki eski âşık birbirlerinin ışığını aramaya başlar. Ama bazı yaralar sadece hatırlamakla değil, yeniden yanmakla kapanır. Ve bazen, ışıklar söndüğünde… en parlak gerçekler görünür.

Bu kitabı deneme için yapıyorum şuan