Gökyüzünden süzülen ilk kar tanesi, her zaman yok olmaya mahkumdu. Lina Acar, kendini o kar tanesine benzetirken kaderinin annesinin tuttuğu iplere bağlı olduğunu biliyordu. O iplerden kurtulmasının tek yolu da ölümden geçiyordu. En azından Lina Acar böyle sanıyordu... Ta ki Barış Arslan, intiharın ucunda olan Lina Acar`a bir teklif sunana kadar. Tehlikeli bir kurtuluş oyunu, kaderlerini düzeltmeye yeter miydi? Yoksa ilk kar tanesi her zaman erimeye mi mahkumdu? İntikam ve kurtulma arzusu birbirine karıştığında her şey ilk planladıkları halde kalacak mıydı yoksa ellerine o kan bulaşacak mıydı?

Kırık notalardan ibaret bir kızın hikayesi...

Herkes o yıl büyüdü. Kimi şehir değiştirdi, kimi hayat… ben sadece seni sevmeyi bırakamadım. Aynı sırayı paylaşamadık belki ama aynı hayalleri paylaştım seninle. Sen geleceğe yürürken ben bir teneffüs aralığında takılı kaldım. Sınavlar geçildi. Yıllar geçildi. Bir tek kalbim geçmedi senden. Çünkü bazı aşklar biter ama bazıları mezun olamaz.

Az önce kavga ettiğim adam tam karşımda satın aldığım bahçenin sahibi olduğunu söylüyorrr💕

Kim demişki bir hoşlantı 1 yıldan fazla sürmez bu hikaye 10 yılı aşkın zamandır Aşk hayatını hiç kaybetmez

Babasıyla arasındaki nefreti söndüremeyen Ilgın, kalbinin derinliklerinde filizlenen aşk ve içini kemiren karanlık intikam arasında seçim yapmak zorunda kalacaktır. Ya sevilmenin büyüsü ile yeniden doğacak, ya da intikamın ateşi ile yanıp kül olacaktır.

Babasının son ve en ağır ihanetini öğrenen Liya İlkay için hayat, geri dönülmez bir kırılma noktasına sürüklenir. Güvendiği her şey sarsılırken, geçmişe ait saklanan gerçekler birer birer açığa çıkar. Liya, yalnızca ailesiyle değil, kendi varlığıyla da yüzleşmek zorunda kalır. Nefret, başkalarından kendisine yönelirken, doğduğu güne kadar uzanan karanlık bir sorgu başlar. "Nefret ediyordum herkesten ve her şeyden. Ama en çok da kendimden ve doğduğum günden." Uraz Vural`la kesişen yollar, Liya`nın kalbinde beklenmedik bir çarpıntı yaratırken, bazı gerçeklerin bu çarpıntıdan bile daha ağır olduğu ortaya çıkacaktır. En derin yara, güvendiğin yerden açılır. Bazı ihanetler affedilir. Bazıları ise insanı baştan yaratır.

Hayatını yalnızca Vatanına ve Bayrağına adamış, duygularını zırh gibi kuşanmış sert bir asker... Onun dünyasında merhamet değil, disiplin; aşk değil, sadece görev vardı. Ta ki tüm dengelerini sarsacak olan kadınla o gün karşılaşana kadar. Bu karşılaşma, birinin hayatını altüst edecekti; belki de her ikisininkini. Bir başlangıç mı olacak, yoksa geri dönüşü olmayan bir son mu? Emirlerle yaşayan bir adam, duygularla sınanırsa...

Deniz ve Alev sahilde birbirleri ile tanışıp aşık olan iki gençti. Uzak mesafe ilişkilerine yakından devam etmek için taşınmıştı Alev. Çok mutlulardı... Peki bu ikisinin sonsuza kadar beraber kalmalarını engelleyen şey neydi?

1950’lerin Türkiye’sinde, bir politikacının kızı olan Süreyya yıllar önce kaybettiği mendilini, babasının arkadaşının oğlunda görünce hayatı tamamen değişir. O andan itibaren kaderleri birbirine örülür; aşk, tutku ve sırlarla dolu bir yolculuk başlar. Geçmişin gölgesi, aile sırları ve kalplerini saran tutkular arasında, Süreyya ve Tahir’in hikâyesi unutulmaz bir serüvene dönüşür.

? Zemheri gibisin, Gelincik. ?

---

Hayat her zaman tesad�flerle dolu de?ildir. Bazen tesad�f dedi?in; birinin cenneti ararken, di?erinin cehennemine denk gelmesidir.

---

? Bir daha ne ben kar??na �?kar?m, ne seni kar??ma �?kart?r?m Allegra. Yabanc?s?n art?k bana. Yolun yoluma d�?mesin. ?

? Yollar?m?z bile denk d�?meyecek kadar uza??m sana. ?

***

En baştan itibaren düzenlenecektir! Ben Kiraz Özyurt. Türkiye`de yaşayan kadın boksörlerden biriyim. Yaklaşık on iki yıldır hız kesmeden devam eden bu boks maceramda sayısız şey yaşadım. Fakat hiçbiri uzun zamandır hazırlandığım uluslararası bir maçtan önce yaşadığım olaylardan daha acı verici değildi. Bütün bu okuyacaklarınız benim hikâyem, benim dramım, benim çöküşüm ve benim yükselişim... Not: Bu eserde yer alan bütün karakterler, olaylar ve durumlar hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur.

Geçmiş, bazen sadece hatıralardan ibaret değildir. Lalin, Kaan, Atlas, Sena ve Irmak… Beş genç, kaderin onları bir araya getirdiği gizemli bir yolculukta karşı karşıya gelir. Bir sır… Bir kayıp… Ve yıllardır unutulmuş bir miras… Her biri kendi travmalarıyla yüzleşirken, hem geçmişin yükünü taşımak hem de geleceğe dair seçimlerini yapmak zorundadır. Güç, güven ve aşk… Hepsi birbirine karışır; kimi sırları korur, kimi gerçekleri ortaya çıkarır. Ama bu yolculukta sadece bir şey kesindir: Her adım, onları daha önce hiç hayal etmedikleri bir geleceğe götürecektir.

Onun dünyası rakamlardan ve kurallardan ibaretti. Benim dünyam ise kaçışlardan ve yalanlardan. Bir vasiyet bizi aynı çatının altında topladı, bir imza bizi birbirimize mahkûm etti. ​O, erimeye niyeti olmayan bir buz kütlesiydi. Ben ise onun soğuk dünyasına sızan bir efsun. ​"Bu bir aşk hikayesi değil Alaz, bu bir hayatta kalma mücadelesi. Ve ikimizden biri mutlaka yanacak."

Ben hep babasının hayal kırıklığı olacaktım.Asla istediği gibi bir kız olamazdım çünkü onun istemediği benim davranışlarım değil kendisiydi çünkü ben onun bir yansımasıydım bu hayatta...Ben Mina babasının dileği annesinin güzel ve zarif kızı.Annem japon,babam Türk.Hayatı melez kızım ben.

Bir ortaokul aşkı

Bazen kalp doğru kişiyi bulmaz… Doğru kişi, kalbin yerini bulur. İki kadın. İki adam. Yarım kalmış hikâyeler. Geçmişle hesaplaşmalar. Ve aşkın en karanlık, en gerçek hali… Bu bir masal değil. Bu, kalbin savaş alanı.

Mila Sokolov`un hayatı, babasının gizemli ölümüyle bir gecede değişti. Kendini bir anda Rus mafyasının karanlık dünyasının ortasında bulan Mila, yıllardır saklanan sırların aslında kendi ailesine uzandığını öğrenir. Artık peşindeki düşmanlardan kaçmak için tek seçeneği vardır: Kıraç Ivanov. Soğuk bakışları ve acımasızlığıyla tanınan Kıraç Ivanov, mafya dünyasının en güçlü ailelerinden birinin veliahtıdır. Onu korumakla görevlendirilse de Mila`nın hayatına girmesi, tüm dengeleri değiştirecektir. Dostlukların sınandığı, ihanetlerin ortaya çıktığı ve geçmişin kanlı sırlarının gün yüzüne çıktığı bu savaşta kimse masum değildir. Denis Romanov`un sadakati, Alisa Orlova`nın sakladığı gerçekler ve Ivanov ile Sokolov aileleri arasındaki eski hesaplar her şeyi altüst edecektir. Çünkü bu dünyada ya av olursun... Ya da avcı.

Bir kaza gecesi bedeni buggünde kalırken ruhu asırlar öncesine savruldu Uyandığında Osmanlıdaydı ve burada ona yabancı gözüyle bakılmıyordu Çünkü bu zaman onun kalbinin zaten ait olduğu yerdi Zamanın Emaneti Âit olmadığı bir dünyadan âit olduğu zamana çağrılan bir kızın hikayesi Bazı uykular vardır Asırlık uyanışlara gebe olan

Daha isimlerini bile bilmediğim ve benden nefret eden insanlarla aynı evde bir sene yaşamak mı bunu daha önce söyleselerdi çok gülerdim ama şuan hayat bana çok farklı bir yerden gülüyor o yüzden kabullenip savaşmayı seçtim bu da benim hikayem

Gözleri doldu, elleri pencere kenarına tutundu. Sanki ayakta kalmak için bir yere tutunması gerekiyormuş gibi... O an kalbimin içinde uzun zamandır susturmaya çalıştığım o ses bir boşlukta sızladı. Annemin mezarında yalnız ağladığımı düşünürken bir annenin evladı için yanışını gözlerinde görüyor gibiydim. Belki de ilk kez. Annemin yokluğuna alışmaya çalışırken, kimsesiz olmadığımı hissettim. Ama yine de kendime engel olamadım, bazen insanın dilinden dökülenler göğüs kafesini parçalarmış. "Annemden sonra kimsesiz kaldım, başkalarının kalabalığına ihtiyacım yok."

"bana birdaha göz devirirsen senin o gözlerinin a-"

Tür: Lise kurgusu / gençlik – duygusal drama Konu: Hikâye, aile içinde yaşadığı kırılmalar ve güven kaybı nedeniyle içine kapanmış olan Lina’nın yeni okulunda yeniden hayata tutunma sürecini anlatır. Annesiyle uzaktan ama güçlü bir bağ kurarken, aylar sonra yeniden ortaya çıkan babasının gölgesi Lina’nın iç dünyasını sarsar. Lise ortamında geçen hikâyede dostluk, güven, görülme ihtiyacı ve yavaş gelişen duygular ön plandadır. Elisa’nın enerjik ve koruyucu arkadaşlığı, Giray’ın dengeli yaklaşım ve Aras’la kurulan sessiz ama derin bağ, Lina’nın değişim yolculuğunu şekillendirir. Küçük anlar, günlük sahneler ve iç monologlarla ilerleyen hikâye; gençlik, aidiyet ve kalpten kurulan bağlar üzerine kuruludur. Lina, Almanya’dan Türkiye’ye gönderildiğinde bavuluna yalnızca eşyalarını değil, söylenmemiş cümlelerini, yarım kalan duygularını ve ait olamadığı bir hayatıda koydu. Yeni bir okul, yabancı bakışlar ve sessizliğiyle tanınan bir çocuk. Kitabım Wattpaddede yayınlanmaktadır!!

## Bölüm 1 — Gece ve Motor Sesi Gece yollarını her zaman sevmişimdir. Gündüz kalabalık olan caddeler gece olunca bambaşka bir şeye dönüşür. Gürültü azalır, insanlar kaybolur, şehir sanki derin bir nefes alır. O zaman geriye sadece asfalt, rüzgâr ve motor sesi kalır. Benim için özgürlük tam olarak buydu. Motorumun üzerinde oturuyordum. Siyah renkli, güçlü bir makineydi. Gazı hafifçe çevirdiğimde bile motorun içinden gelen o titreşim tüm vücuduma yayılırdı. Bu his bağımlılık gibiydi. Kaskımın camından geceyi izliyordum. Saat gece yarısını geçmişti. Sokak lambalarının sarı ışıkları asfaltın üzerine uzun çizgiler bırakıyordu. Uzaktan birkaç araba geçiyor, sonra tekrar sessizlik oluyordu. Ben ise yolun kenarında durmuş, motorumun üzerinde oturuyordum. Bazen sadece durup düşünmek için bile buraya gelirdim. İnsanlar beni genelde sessiz biri olarak tanır. Çok konuşmam. Ama kafamın içinde sürekli bir şeyler döner. Planlar, düşünceler, ihtimaller... Varsayımlar. Belki de bu yüzden geceleri sürüş yapmak bana iyi geliyordu. Çünkü o hızda düşünceler de rüzgâr gibi dağılıyordu. Tam o sırada uzaktan bir motor sesi duydum. Başımı kaldırdım. Motor kullanan biriyseniz başka bir motorun sesini kilometrelerce öteden tanırsınız. Bu ses farklıydı. İnce ama güçlü. Birisi yaklaşıyordu. Far ışığı yavaş yavaş büyüdü. Motor yanımda durdu. Sürücü kaskını çıkardı. Bir kızdı. Kısa bir an şaşırdığımı itiraf etmeliyim. Çünkü bu saatlerde bu yolda genelde tek başıma olurum. Hele ki bir kızın tek başına motor sürmesi pek sık gördüğüm bir şey değildi. Saçları omuzlarına döküldü. Kumral ama siyaha yakın bir rengi vardı. Sokak lambasının ışığında saç telleri hafifçe parlıyordu. Gözleri kahverengiydi. Ama asıl dikkat çeken şey bakışlarıydı. Cesur. Korkusuz. Bana birkaç saniye baktı. Ben de ona baktım. Sonunda sessizliği ben bozdum. “Bu saatte bu yolda motor kullanan biri pek görülmez.” Sesim sakin çıkmıştı. Kız hafifçe gülümsedi. “Sen de buradasın.” Haklıydı. Cevap veremedim. Motorunun üzerine yaslandı. Rahat görünüyordu. Sanki burası onun da alışık olduğu bir yerdi. “Adın ne?” diye sordum. “Zümra.” Kısa bir cevap verdi. Sonra bana baktı. “Sen?” “Ege.” Başını hafifçe salladı. Rüzgâr saçlarını biraz dağıtıyordu. Gece serinlemişti ama o bundan rahatsız olmuş gibi görünmüyordu. Bir süre sessizlik oldu. Sonra gözleri motoruma kaydı. “Güzel makine.” Motoruma bakıp gururla gülümsedim. “Teşekkürler.” Sonra onun motoruna baktım. O da oldukça iyi görünüyordu. “Seninki de kötü değil.” Zümra hafifçe gülümsedi. Sonra bana döndü. “Yarışalım mı?” Bir an gerçekten bunu söylediğine inanamadım. Kaşımı kaldırdım. “Ciddi misin?” “Evet.” Ses tonu çok rahattı. Sanki sıradan bir şey söylüyormuş gibi. İçimden istemsizce gülümsedim. “Kaybedersen ne olacak?” Zümra omuz silkti. “Varsayım.” Bu kelimeyi söylerken gözlerimin içine baktı. “Varsayım mı?” dedim. Başını salladı. “Hayat zaten bir varsayım değil mi?” Bu söz beklediğim bir şey değildi. Bir süre düşündüm. Sonra motorumun anahtarını çevirdim. Motor kükredi. O titreşim yine vücuduma yayıldı. Zümra da motorunu çalıştırdı. İkimizin motoru da geceyi dolduran güçlü bir ses çıkarıyordu. Kaskımı taktım. Zümra da taktı. Yola baktım. Uzun, boş bir cadde. Tam gaz gitmek için mükemmel. Ona baktım. “Hazır mısın?” Kaskının içinden başını hafifçe salladı. Gazı biraz çevirdim. Motor homurdandı. Kalbim hızlandı. Yarış benim için yeni bir şey değildi. Ama nedense bu sefer farklı hissediyordum. Belki de karşımdaki kişinin gözlerindeki o tuhaf özgüvenden dolayıydı. Üçe kadar saydım. “Bir…” Motorların sesi yükseldi. “İki…” Zümra gazı biraz daha çevirdi. “Üç.” Aynı anda gaz verdik. Motorum ileri fırladı. Rüzgâr kaskıma çarpıyordu. Asfalt hızla altımdan akıyordu. Yanımda Zümra’nın motorunun farı ilerliyordu. Hız göstergesine baktım. 120. 121. 122. Ama Zümra hâlâ yanımdaydı. Hatta bir anda beni geçmeye başladı. Gözlerim büyüdü. “Vay canına…” diye mırıldandım. Gazı biraz daha açtım. Motorum kükredi. Ama o hâlâ öndeydi. Sanki bu yol onun eviymiş gibi sürüyordu. Viraj yaklaşıyordu. Ben biraz yavaşladım. Ama Zümra… Yavaşlamadı. Viraja inanılmaz bir açıyla girdi. O an içimden tek bir şey geçti. “Bu kız delirmiş.” Ama virajdan kusursuz çıktı. Ben de peşinden geçtim. Adrenalin damarlarımda dolaşıyordu. Gece artık sessiz değildi. Motor sesleri şehri dolduruyordu. O an fark ettim. Bu gece sıradan bir gece olmayacaktı. Ve Zümra… Kesinlikle sıradan biri değildir

Bu kitap gerçek dünyadan kaçmak için kitaplara sığınanlara gelsin . Bu kitap dışırıda gülen ama içlerinden ağlayan dostlarıma gelsin . Bu kitap hayatının en zor zamanlarında kitaplara sığınanlara , gerçek aşkı kitaplarda bulanlara gelsin ...