Küçük bir kızın hikayesi insanların gözünde o neşe saçan, mükkemmel kızın iç dünyası... Mavi kelebek aynı liseyi beraber okuyan Yiğit ve Kardeleni ele alıyor yiğ6it`in yıllarca Kardeleni karşılıksız sevmesi ve yanında olması Kardelenin ise yavaş yavaş Yiğit`i bir arkadaş gözüyle değilde başka bir gözle bakmaya başlamasıyla olaylar başlıyor. Ailevi sıkıntılar, dostluk, acı, keder ve yalnızlık bunların hepsini yaşıyoruz kitapta bolca acı ve kaos dolu bir Evren bizi bekliyor. Dostluğu öğreniyoruz saf sevgiyi seven iki kişinin karşısına çıkacak her zorluğu beraber nasıl aştıklarını. Hayallerine nasıl ulaştıklarını. İçimizdeki Kelebekleri kıpır kıpır edecek bir Evren bekleniyorsunuz🦋 Kalp kırmak nedir bilir misiniz? Ben bilirim bilmek zorunda kaldım çok değer verdiğim birini kırınca öğrendim. eskiden pek önemli değildir benim için çünkü insanlar gözümde değersizdi bir yerden sonra bu kitabı da bu yüzden yazıyorum laf üstündeki özürlerin hiçbir faydası yok kelebeğim belki bunun faydası olur...

Vural Karacahan ve Gece Soydan kızlarının velayeti için ne kadar ileri gidebilirler? Geçmişte yaşanan kırgınlıklar, geri dönülmez yollar çözülebilir mi?

Bir fotoğraf... Bir ihanet... Ve insanın kendine doğru çıktığı en uzun yolculuk... Rana, hayatının en mutlu günlerini beklerken tek bir fotoğrafla dünyası altüst olur. Nişanlısının ihaneti, yıllarca kurduğu tüm hayalleri bir anda yıkar. Geriye ise kırık bir kalp ve cevapsız kalan binlerce soru kalır. Geçmişinden kaçmak için değil, kendini yeniden bulmak için yola çıkan Rana; İtalya`dan Japonya`ya, Çin`den Peru`ya, Brezilya`dan Yunanistan`a uzanan yolculuğunda yeni kültürlerle, yeni insanlarla ve unutulmaz anılarla tanışır. Hiç ummadığı bir anda karşısına çıkan Ayaz ise ona, bazen en güzel başlangıçların en büyük acılardan doğabileceğini gösterir. Ama Rana`nın kalbinde, herkesten sakladığı bir sır vardır. Bazı yolculuklar bir yere varmak için değil... İnsanın kendine ulaşması için başlar. "Yolum Yalnız Kendime", ihanetin ardından yeniden ayağa kalkmayı, umudu, sevgiyi ve insanın kendini yeniden keşfetmesini anlatan dokunaklı bir roman. Çünkü bazen insan, en sonunda anlar... En uzun yol, yalnızca kendine çıkan yoldur.

Ansızın olan tesadüfler en değerlisiydi. Sevgi, yalnızca sakin denizlerde yelken açmak değil; en sert fırtınalarda bile aynı limana sığınabilme cesaretidir. Kartal ve Aybike’nin hikâyesi; nöbetlerin, yorgunlukların ve hayatın önlerine çıkardığı tüm engellerin ötesinde, birbirlerinin varlığıyla tamamlanan iki ruhun muazzam direnişini anlatıyor. ​Hastane koridorlarının soğuk ve steril dünyasından, evlerinin taze kurabiye ve bebek kokan sıcacık atmosferine uzanan bu yolculukta; bir tarafta kararlılığı, sadakati ve korumacı tavrıyla sarsılmaz bir dağ gibi duran Kartal, diğer tarafta ise şefkati, gücü ve sabrıyla o dağın en güvenli sığınağı olan Aybike var. Onlar, her zorlukta birbirlerine daha da kenetlenmeyi; Mevsim’in neşeli cıvıltıları ve minik Gökay’ın ilk nefesiyle koca bir aile olmayı başardılar. ​Bu hikâye; tutkunun zamanla eksilmek yerine nasıl daha derin bir adanmışlığa dönüştüğünün, gerçek aşkın hiçbir güç tarafından yıkılamayacağının ve en karanlık gecelerin bile birbirine sımsıkı sarılan iki kalbin sıcaklığıyla aydınlanacağının en zarif, en etkileyici kanıtıdır.

Bazı kapılar açılmak için değil, sonsuza kadar kapalı kalmak için vardır... Burslu olarak Valmont Koleji`ne kabul edilen Lalin Perisay, yeni hayatının sonunda hayallerine kavuşacağını düşünüyordu. Yeni arkadaşlar, yeni bir okul ve yepyeni bir başlangıç... Fakat Valmont, dışarıdan göründüğü kadar kusursuz değildi. Siyah koridorlarının arasında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve herkesin bildiği ama kimsenin konuşmadığı gerçekler vardı. Üstelik okulun en gizemli öğrencisi Miran Valmont, Lalin`in tüm dengelerini altüst edecekti. Bir yanda dostluk, ihanet ve ilk aşk... Diğer yanda ise karanlığın hiç eksik olmadığı bir okul. Çünkü Valmont`ta her gülümsemenin ardında bir sır, her sıranın ardında ise anlatılmayı bekleyen bir hikâye vardı. Peki ya bazı sırlar ortaya çıkmamalıysa?

"Sence ne yapıyorum?" Sesi boğuklaşmış topraklarının rengi koyulaşmıştı. Kafasını bana daha çok eğdiğinde artık gidecek yerim yoktu ve burunlarımız birbirine değiyordu. "Sevgilimi öpüyorum.." Dudaklarımız arasında santimler kala durup tekrar konuştu. "Sevgilimi seviyorum.." Ardından dudaklarını dudaklarıma doğru sürttü. "Sevgilime dokunuyorum.." Bu sefer dudaklarını tam olarak dudaklarıma bastırdığında gözlerim kendiliğinden kapanmıştı. Sanki şuan dünyadaki tek ses hızla çarpan kalplerimizin sesiydi. O an dünyada sanki sadece ikimiz vardık. Soluduğum oksijen yetmiyordu. Dudakları her dudaklarımın üzerinde hareket ettiğinde aldığım yaralar iyileşiyor gibiydi. O öptükçe kalbimde açılan her yara kabuk bağlayıp kaybolmuştu o an.

Kendini kaybedenlere, yalnız hissedenlere’

Güneşin hiç batmadığı, gecenin ve karanlığın unutulduğu kusursuz bir ada krallığı… Parlak beyaz mermerlerle örülü bu görkemli dünyada insanlar acı, korku ve rüyalardan arındırılmış bir hayat sürmektedir. Her gün aldıkları ilaçlar sayesinde herkes huzurlu, mutlu ve itaatkârdır. Çünkü bu krallıkta en yüce değer ışıktır ve gölgeler asla yalan söylemez. Genç gölge avcısı, krallığın düzenini koruyan en yetenekli askerlerden biridir. Suç işlemeye meyilli insanların kararan gölgelerini avlamak onun görevidir. Fakat kimse onun en büyük sırrını bilmez: Kendi gölgesi bazen ondan bağımsız hareket etmektedir. Hayatı, yapay güneşi ayakta tutan sistemin merkezinde çalışan dahi bir mühendisle yolları kesiştiğinde tamamen değişir. Birbirlerinden uzak durmaları gerekirken, aralarında yasak ve yakıcı bir aşk doğar. Ancak genç mühendis, krallığın varlığını sarsacak korkunç bir gerçeği keşfeder. Gökyüzünde parlayan o kutsal güneş, bir mucize değildir. O; insanların zihinlerinden çalınan acılar, travmalar ve kabuslarla beslenen devasa bir makinedir. Gerçek ortaya çıktığında, inandıkları her şey yıkılır. Şimdi önlerinde imkânsız bir seçim vardır: Sahte mutlulukla aydınlanan kusursuz bir dünya mı, yoksa acılarla dolu ama gerçek bir özgürlük mü? Şehrin altındaki karanlık harabelerde yaşayan direnişçilerle birlikte, güneşi söndürmek için ölümcül bir mücadeleye girişirler. Fakat makine yok edildiği anda, yıllardır bastırılan tüm acılar insanların zihinlerine geri dönecek ve krallık geri dönüşü olmayan bir kaosa sürüklenecektir. Işığın kutsal sayıldığı bir dünyada, iki genç âşık gerçeği seçmeye cesaret edebilecek mi? Çünkü bazen insanı insan yapan şey mutluluk değil, acılarıdır.

Siz: Cvp ver mk artık 545*******: Siz kimsiniz? Siz: AY SONUNDA Siz: Ay bi sakin olim öhm (Gönderilmedi) Siz: AY NE DİCEM Kİ (Gönderilmedi) Siz: Ne dicem bilmiom nası başlim?? (Gönderilmedi) Siz: Eşarbını yan bağlama Siz: Eşarbını yan bağlamağğ Siz: Ben söyleyim sen ağlama ~~~ Bir avukat ile yazarın hikayesine hoş geldiniz... Uyarı: Kitap, 16 yaş ve üzeri için uygundur. Şiddet, argo, olumsuz örnek oluşturabilecek davranışla içerir. Gerçeklik ile olan bütün benzerlikler tesadüften ibaret olup her şey hayal ürününden ibarettir. İyi okumalar dilerim :)

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

Aden, ailesinin maddi durumu sebebiyle taşınıp Demirhan Koleji`nde burslu olarak okumaya başlar...

Ardıç ve Asena. İki yetişkinliğe erişmiş insan. Birbirlerinin doğru olduklarını dahi bilmeden mali bir evlilik durumuyla evlendiriliyorlar ama aslında sanıldığından çok daha farklı. Sadece bu onların asıl nedeni olmadan karşılaşıyorlar bir evlilik kuruyorlar ve artık onlar gerçekten birbirlerini buldular. Bu aşkın sonunu birlikte yazacaklar. Belki de kendini kandıracaklar. Onlarla mutlu olmak mı, onsuz olup mutlu etmek mi?

bir aşkın bitmesi hayatın bittiği anlamına gelmez demişti annem

"Gökten üç elma falan düşmedi anacığım, bildiğiniz paspasın üzerine bırakmışlar beni."

Aynadaki aksim anneme göre hep kusurlu,babama göre ise hep görünmezdi... Ben bu evin kızı değil,en büyük kusuruymuşum.Öz ailem beni buldu ama on altı yılımı kim geri vericek.Aslında herşey 16 sayısıyla bağlantılıydı. Kitabın ilk bölümlerinde farkındayım çok göz yoruyor ama ilerleyen bölümlerde o göz yormayı düzelttim okumayı yarıda bırakmayın lütfenn. 🤍

❗️BÖLÜMLER HER PAZAR GELECEKTİR.❗️ ---------- BİLİNMEYEN NUMARA: Aslında yazmayacaktım ama dünden sonra merak etmeden duramadım. Bugün nasılsın? SİZ: Dünden daha kötü. BİLİNMEYEN NUMARA: Peki o zaman sana bir soru sorayım; Anlatırsan rahatlar mısın? SİZ: Belki. BİLİNMEYEN NUMARA: Anlat o zaman. Hem bu sorunun cevabını bulmuş olursun. ---------- ❗️Kitaptaki hiç bir karakterin gerçeklikle ilgisi yoktur. Olay örgüsü tamamen benim hayal ürünümdür.

Yedi yabancı... Yedi farklı hayat... Ve tek bir ev. Alina, Gece, Karen, Poyraz, Aren, Yekta ve Ömür... Hepsi farklı sebeplerle "Yeniden Başlangıç Projesi"ne katılmak zorunda kaldı. Kimisi ailesinin baskısıyla, kimisi kendi sessiz savaşları yüzünden, kimisi ise artık başka bir çıkış yolu kalmadığı için. Altı ay boyunca aynı evde yaşayacak, aynı sofraya oturacak, aynı koridorlarda yürüyecek ve her gün birbirlerinin yaralarına istemeden de olsa dokunacaklar. Fakat bazı yaralar gizlenebilir. Bazıları ise, en beklenmedik anda ortaya çıkar. Nefretle başlayan bir hikâye... Kırılan güvenler... Geçmişin gölgesinde büyüyen sırlar... Ve hiç beklemedikleri bir dostluk. Çünkü bazen insanı değiştiren şey, kaçtığı geçmişi değil... Yanında yürümeyi seçen insanlardır.

Gerçek ailem kurgusu,ama erkek versiyon… (B x b) vardır(!)

"Beni en çok yaralayan şey, sana rağmen hâlâ seni seçiyor oluşumdu." İnci Deniz, hayatını kendi kurallarıyla yaşamaya çalışan, geçmişinin izlerini sessizce taşıyan genç bir kadındır. Düzenli ve sakin görünen dünyası, Andres Santiago ile yolları kesiştiği anda geri dönülmez bir şekilde değişir.

Sınıfa yeni biri gelmesiyle duygular değişir önceden kabul etmesede zaman geçtikçe artık kabul etmeye başlar, böylece aradaki bağ gitgide güçlenir.

Okula başladığım ilk gün sıramda isimsiz bir not buldum. Başta bunun saçma bir şaka olduğunu düşündüm. Ama o notlar, kimsenin bilmediği şeyleri biliyordu. Beni izleyen biri vardı. Ve en kötüsü... O kişi, her gün karşıma çıkıyordu. Ama ben onun kim olduğunu hiç tahmin edemiyordum. Peki ya sen... Kimsin?

[Şiddet,kendine zarar verme gibi ögeler içermektedir!] Çocuktum ve yaşadığımız şeylerin kaderimiz olduğunu düşündüm. Büyüdüm ve anladım,bizim kader dediğimiz başkalarının tercihlerinin sonucuydu. İlahi adaleti bekledim. Sandım ki zamanla herkes yaptığının bedelini ödeyecek. Olmadı! Şans kötülükten taraf oldu! Bir tarafta sevdiğim adam ve geleceğim. Diğer tarafta geçmişim ve annem. Aşk durdurmaya yetmedi beni. Geçmişin beni yönetmesine izin verdim. Geçmişin kuklası olmayı kabul ettim. Herşeyi kaybetmeyi göze alarak. Belki de en çok kendimi yok ederek.

Bir itiraf sayfasına yazdığım mesajın hayatımda bu denli bir etki bırakacağını tahmin edemedim.

​"(Romantik komedi var gel!)Yaptığımız seçimler mi bizi biz yapar, yoksa kaçamadığımız kaderimiz mi? ​Yan yana uzayıp giden iki tren rayı gibiydik; hep aynı yöne bakan, hep birbirine bu kadar yakın ama asla temas edemeyen... ​Ren ve Kaito`nun yolları karanlık bir geçmişle ve kaçınılmaz bir gelecekle kesiştiğinde, her şey için çok geç olabilirdi. Çatışmaların, sırların ve hüzünlü gerçeklerin ortasında kendi yollarını arayan iki hayat. ​Çünkü bazı hikayeler kavuşmak için değil, yan yana mahvolmak için yazılır."

Bana sadece bir soyad? s�ylemi?lerdi.

Ben de o soyad?n? ta??yan yanl?? ki?iye mesaj att?m.

Amac?m arkada??m? �zen �ocu?a haddini bildirmekti.

O ise bana sadece tek bir c�mle yazd?.

"Beni biriyle kar??t?r?yorsun."

?nanmad?m.

��nk� okulda hakk?nda duyduklar?m, bana mesaj atan �ocu?un s�ylediklerinden daha inand?r?c? gelmi?ti.

Ke?ke ilk yan?ld???m ?ey numara olsayd?.

Leyla sadece arkada??n? �zen �ocu?a haddini bildirmek istiyordu nereden bilebilirdiki yazd??? numara ayn? okulda oldu?u ve hakk?nda hi�te iyi ?eyler duymad??? o �ocu?a ait oluca??n? .