bir polis ve futbolcu en fazla ne ola bilir ki

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

O gün tozlu raftan bir kitap aldım ve o bir mafya kurgusuydu. Belki de artık zamanı gelmişti tekrar yazmalıydım ama her şey değişecekti; Fanusun içindeki siyah gül dışarı çıkacaktı, her kelimenin sonu siyah gülün özgürlüğüne giden yol olacaktı, karanlık sona erecekti. Çünkü karanlıkta sesini duyuranlar olmuştu. Çünkü artık bu kitap bir mafya kurgusu değildi, bu kitap bir genç kurguyu temel almış ama aynı zamanda her yargın sesiydi…

Bazı yollar insanı gitmek istediği yere değil, hiç beklemediği bir savaşa götürür. Genç bir psikolog olan Lal, bir askerî operasyonun gölgesinde yaşayan küçük bir köyde, yardımına ihtiyaç duyan genç bir kız için yola çıkar. Tek amacı vardır: Onu yeniden hayata döndürmek ve birkaç hafta sonra geldiği şehir hayatına geri dönmek. Fakat köye adım attığı andan itibaren hiçbir şey planladığı gibi gitmez. Çünkü hastasının ağabeyi, köyün en sessiz ama en tehlikeli adamlarından biridir. Yüzbaşı Demir. Görevi insanları korumaktır. Güvenmek ise onun için hiçbir zaman bir seçenek olmamıştır. Lal, Demir`in kız kardeşinin zihninde sakladığı sırrı çözmeye çalışırken köyde yıllardır konuşulmayan bazı gerçeklerin peşine düşer. Her cevap, onu yeni bir soruya götürürken Demir`in sakladığı sırların da sandığından çok daha büyük olduğunu fark eder. Birbirlerine güvenmeyen iki insan... Bir köyün sessizliğine gömülmüş sırlar... Ve hedefte yalnızca bir kişi varken, iki farklı hayatı değiştirecek tek bir kurşun. Çünkü bazı savaşlarda hedefi vurmak yetmez. Asıl mesele, kurşunun kimi hayatta bırakacağıdır.

"Nilda, ex`i onu aldatınca İzmir`e geri döner.kısa bir süreliğine de olsa arkadaşlarıyla kafa dinlemek ister.Yolu Yağız`la çakışır...Yemin eder...Yalan söyler...Oyun oynar...Hiç unutamadığı geçmişinden anılar hatırlar..." ☘️ Bazen bir hikâye, bir kiraz kadar tatlı; bazen de bir yıldız kadar ulaşılmaz olabilir.

Nazl?, yak?n arkada?? Erva ile birlikte her ?eyden uzakla??p biraz kafa dinlemek i�in bir kampa gitmeye karar verir. Fakat bu kamp, Nazl?'n?n sand??? kadar masum de?ildir. Bilmedi?i bir ger�ek vard?r: Her ?ey �nceden planlanm??t?r.

Orman?n karanl???nda yaln?z kalan Nazl?, ya?ananlar?n tesad�f olmad???n? fark etti?inde art?k �ok ge�tir. G�vendi?i insanlar ger�ekten dostu mudur? Ve en �nemlisi, Nazl? bu kamptan sa? salim kurtulabilecek mi?

Baz? yazlar sadece s?cak ge�mez; insan?n hayat?n? da de?i?tirir.

Defne, bu yaz?n di?erlerinden farkl? olaca??n? bilmiyordu. Yeni tan??t??? insanlar beklemedi?i bir a?k, onu kendini yeniden ke?fedece?i bir yolculu?a s�r�kleyecekti.

Bazen en g�zel an?lar, en uzun g�lgeleri b?rak?r.

Ve baz? a?klar, bir yaz mevsimine s??mayacak kadar b�y�kt�r.

?stanbul R�ya Okulu`nda herkesin bilmedi?i bir ?ey vard?.
Leyla`n?n saklad??? bir ?ey� mira�'in s�ylemedi?i bir ?ey�
Ve ikisinin de hen�z fark?nda olmad??? ba?ka bir ?ey.
Baz? oyunlar bir hamleyle ba?lar.
Baz?lar? ise bir bak??la.
?atran� oynanmaya ba?lad???nda, kimse ta?lar?n hangi tarafta oldu?unu bilmiyordu.

" Unutmak mı daha zor, yoksa hatırlamak mı?" CANHIRAŞ •DİLDAR• DEVAMI...❤️‍🔥

Basit bir yardımın bedeli olarak sunulan fular, aslında kaçınılmaz bir sonun başlangıcıdır. Dinçer, borcunu ödemek için Manolya’yı kendi görkemli ama zehirli dünyasına davet ederken; her ikisi de bu bedelin bir aşka dönüşeceğinden habersizdir. Manolya dalından kopunca kararır derlerdi. Dinçer ise o çiçeği koparmak değil, kokusunda hapsolmak istiyordu. Bedeli tüm dünyayı yakmak olsa bile.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

​"Yanlış bir çiçek, doğru insanın kapısını çalabilir miydi?" ​Selin için o sıcak yaz gününün tek derdi, odasında bir türlü düzgün üflemeyen sarı vantilatörü ve bitmek bilmeyen sınavlarıydı. Tabii bir de geçmişte bıraktığını sandığı eski sevgilisi Emir’in dırdırı... Ancak kapısı çalan kuryenin elindeki devasa kırmızı gül buketini ve üzerindeki o iddialı notu gördüğünde, sakin hayatı bir anda tepetaklak oldu. Çünkü bazen hayat, en doğru hikayeyi en yanlış adrese gönderirdi.

Kekre aşçı bir kızın hayatı

-𝑫𝒐ğ𝒓𝒖𝒍𝒖𝒌 𝒎𝒖, 𝒚𝒐𝒌𝒔𝒂 𝑪𝒆𝒔𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒎𝒊? 𝑺𝒂𝒅𝒆𝒄𝒆 𝒃𝒊𝒓 𝒐𝒚𝒖𝒏𝒅𝒖. 𝑩𝒊𝒓𝒌𝒂ç 𝒂𝒓𝒌𝒂𝒅𝒂ş, 𝒔ı𝒓𝒂𝒅𝒂𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒈𝒆𝒄𝒆 𝒗𝒆 𝒕𝒆𝒔𝒂𝒅ü𝒇𝒆𝒏 𝒔𝒆ç𝒊𝒍𝒆𝒏, 𝒕𝒂𝒎𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒚𝒂𝒃𝒂𝒏𝒄ı 𝒃𝒊𝒓 𝒏𝒖𝒎𝒂𝒓𝒂... 𝑰𝒌𝒊𝒔𝒊 𝒅𝒆 𝒃𝒊𝒓𝒃𝒊𝒓𝒊𝒏𝒊 𝒉𝒊ç 𝒕𝒂𝒏ı𝒎ı𝒚𝒐𝒓𝒅𝒖. 𝑶𝒚𝒖𝒏𝒅𝒂 𝒗𝒆𝒓𝒊𝒍𝒆𝒏 𝒐 𝒕𝒆𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒄𝒆𝒔𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒈ö𝒓𝒆𝒗𝒊, 𝒉𝒂𝒚𝒂𝒕𝒍𝒂𝒓ı𝒏ı𝒏 𝒆𝒏 𝒃ü𝒚ü𝒌 𝒐𝒚𝒖𝒏𝒖𝒏𝒂 𝒅ö𝒏üş𝒆𝒄𝒆𝒌𝒕𝒊. Çü𝒏𝒌ü 𝒃𝒖 𝒚𝒂𝒃𝒂𝒏𝒄ı, 𝒐𝒏𝒖𝒏 𝒉𝒂𝒌𝒌ı𝒏𝒅𝒂 𝒉𝒊ç𝒃𝒊𝒓 ş𝒆𝒚 𝒃𝒊𝒍𝒎𝒆𝒎𝒆𝒔𝒊 𝒈𝒆𝒓𝒆𝒌𝒊𝒓𝒌𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒓 𝒂𝒅ı𝒎ı𝒚𝒍𝒂 𝒉𝒂𝒚𝒂𝒕ı𝒏𝒂 𝒔ı𝒛𝒎𝒂𝒚𝒂 𝒃𝒂ş𝒍𝒂𝒚𝒂𝒄𝒂𝒌𝒕ı. “𝑺𝒊𝒎𝒅𝒊 𝒔ı𝒓𝒂 𝒃𝒆𝒏𝒅𝒆. 𝑫𝒐ğ𝒓𝒖𝒍𝒖𝒌 𝒎𝒖, 𝒚𝒐𝒌𝒔𝒂 𝒄𝒆𝒔𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒎𝒊?”

0547******: Belki de size ilham olurum yazar hanım..:) Siz: Hiç sanmıyorum gizemli bey... 0547******: Göreceğiz yazar hanım..:) & Anonim bir kişiden gelen mesaj hayatınız ne kadar değiştirebilir ki? Eğer merak ediyorsanız sizi sayfaların arasına davet ediyorum... Bir yazarla gizemli hayranın hikayesi sizlerle. Umarım okurken keyif alır ve seversiniz:)

Annesini kanserden kaybeden Toygar, sevdiği kadının da kanser olduğunu öğrenir. İlayda, tıpkı annesi gibi tedavi olmak istemiyordur. Toygar onu ikna etmek için "Eğer Olsaydı" adında kitap yazmaya başlar. İlayda`yı tedaviye ikna edebilecek midir? •••••••••••••••••••••••••••••••• Toygar Mumcu İlayda Yiğit •••••••••••••••••••••••••••••••• Başlangıç Tarihi: 11.11.2024 Bitiş Tarihi: 19.04.2025

# ABİMİN ARKADAŞI Bazı aşklar yanlış zamanda başlamazdı... Yanlış kişiyle de başlamazdı. Sadece yanlış kişinin kardeşine âşık olurdun. Ahsen Yılmaz, çocukluğundan beri hayatında olan Barın Yıldırım`a karşı hislerinin artık sadece bir arkadaşlık olmadığını fark ettiğinde, bunun hayatını bu kadar değiştireceğini bilmiyordu. Barın ise yıllardır içinde sakladığı duygularını kimseye söylememişti. Çünkü Ahsen, onun en yakın arkadaşının kardeşiydi. Ve Atlas Yılmaz, kız kardeşini herkesten koruyan bir ağabeydi. Özellikle de en yakın arkadaşından... Ahsen hemşirelik okurken, Barın tıp fakültesinde geleceğini kurmaya çalışıyordu. İkisi birbirlerine her geçen gün biraz daha yaklaşırken, Atlas`ın şüphelenmeye başlaması an meselesiydi. Bir tarafta yıllardır saklanan bir aşk... Diğer tarafta kardeşini kaybetmekten korkan bir ağabey... Peki ya Barın, en yakın arkadaşına rağmen Ahsen`den vazgeçmezse? Ve Ahsen, hayatında ilk kez kalbinin sesini dinlemeyi seçerse? Bazı sırların ortaya çıkması için tek bir bakış yeterliydi. Çünkü bazen en imkânsız aşk... Tam da **abimin arkadaşı** olduğunda başlardı.

Okulların tatile girmesiyle annesinin kafesinde temelli çalışacak olan Buse bir cumartesi sabahı Güney`in kafeye gelmesiyle onunla tanışır ve hikayeleri burada başlar. İlk yayın tarihi 23 Nisan 2026

Nilperi i�in a??k olmak ; k?r?lmak, incilmek ve kontrol� kaybetmek demektir. Bu y�zden kalbinin etraf?na kimsenin a?amaca?? duvarla �rd�. A?k onun d�nyas?ndan ka�?lmas? gereken �l�mc�l bir kalp kusuruydu

Yeni okulunda Alaz`?n yan?na oturunca her ?ey de?i?ti.

Alaz ruhu yang?nlarla dolu gizemli bir �ocuktu Nilperi`nin t�m duvarlar?n? y?kmaya kararl?yd?. Biri a?ktan ka�?yordu

di?eri ise bile bile ate?e y�r�yordu.

Insan olmaktan yorulur bazen insan. Hayat yorar, aşk yorar, yalnızlık yorar, kalabalık yorar, gelen yorar, giden yorar... Sana sunulan hiçbir şeye alışma bu yüzden. Terk edenler yorar... Daha az güvenmeye, daha az sevmeye ve daha az inanmaya tecrübe diyorlar. Ama bu tecrübe değil, tecrübeyi doğru kullanamamaktır. Daha az güvenmek, güven sorunu yaratır. Gerektiği kadar güvenmelisin. Daha az sevmek yalnızlığı getirir. Hak ettiği kadar sevmelisin. Daha az inanmak inancını zedeler. Neye ne kadar inanman gerek, onu bilmelisin. Insanlar terk edilerek terk etmeyi, aldanarak aldatmayı öğreniyorlar. Oysa terk edilen sadakati, aldatılan dürüstlüğü öğrenmelidir. Hayatın getirdiği sevinç ve mutlulukları nasıl kabul ediyorsak, onun sunacağı kederleri de aynı olgunlukla kabul etmeliyiz. Bu dünya bir imtihan dünyası. Kaderimize yazılan her keder, dayanma, sabretme ve inanma gücümüzü sınar. Yıkılmış, aldanmış, incinmiş, kırılmış olabilirsin. Umutların tükenmiş de olabilir. Bu kaderindir. Kader seni sürekli dener. Cevabını bilmediğini sandığın bir soru gibi gelir. Oysa Rabb`in o sorunun cevabını çoktan vermiştir. Ve onun senin durumundakilere verdiği en iyi cevap gece-gündüz ilişkisidir, Geceyi ve gündüzii düşün şimdi. Ve şunu: Her yeni gün, bitmiş bir gecenin ardından başlar ve şahitlik ettiğimiz bitişler, göremediğimiz nelerin başlangıcıdır kim bilir...

D�vme aray???na �?kan �niversiteli bir gen� k?z ve ona d�vme fikri veren �niversiteli erkek

Masum kız ve ona takıntılı mafya

Cece hayat?n? k���k bir k�yde ge�irmi?ti. Diyar?n �tesinden haberi yoktu ve olmas?na gerek de yoktu. Tek istedigi al??t??? bu ya?am?nda sakin ve huzurlu ya?amakt?. Yine de ge�mi? haindir. Beklenmedik bir anda ortaya �?kar ve ben buraday?m der. M�h�rlenmi? gibi pe?ini b?rakmaz.

Kael` de geleceginin pe??ni b?rakmak istemiyordu. Bunun i�in ge�mi?i alt etmeli ve gelecegine kavu?arak kaybettigi ?eylere tekrar ula?mal?yd?. Unutulmu? olan? hat?rlatmal?, adaleti sa?lamal? ve hakk? olan? almal?yd?. Bu hak Celestia`dan ge�iyordu. Kael ise her ?eyi harcamaya haz?rd?.

Uzak Diyar`da m�h�rler s?n?rl?d?r. �l�m, ya?am ve a?k.

Kael ve Celestia i�in bu m�h�r hangisiydi?

Birbirini çok seven iki varis kuzen🥰 "Ne yani? Selena ve Hades gibi her hafta yarışma yapıp puan mı toplayacağız?" dedim gülümseyerek. "memnuniyet ile Selena olurum" dedi Yekta gülümseyerek

Helya AKSOY Sonsuza kadar görmek istediğim tek manzara onun gözleriydi. Aksel AZEMOĞL Benim yeminim senin gözlerinde bozuldu. ...Bir daha görmeyecek gibi baktım yüzünün her bir detayına. Ezberlemek ister gibi. Yüzünü mıh gibi kazıdım aklıma. Şayet bir gün aklımı kaybedersem, resmi asılı kalsın gözbebeklerimde diye. Aklımın unuttuğunu gözlerim hatırlatsın diye "Yapma." dedi kapalı gözleriyle burnunun ucunu hafifçe burnuma sürterken. Yapmak istiyordum. "Böyle bakma." dedi. Bakmak istiyordum...