Bazı günlükler geçmişi hatırlatmaz. Geçmişe çağırır. Bir kasabanın unutulmaya yüz tutmuş geçmişi ve unutulmuş bir sürü insanının o günlerini bulan bir genç kız. Sayfalar çevrildikçe bunların birer anıdan ibaret olmadığını fark ediyor. Her bir satır bugünleri oluşturan kocaman bir çağın nabzını tutmakta. Adım adım yaklaşmakta olan bir felaketin adım sesleri duyuluyordu. Her okunulduğunda farklı şeyler ortaya çıkıyor. Ve bir gün bütün bu gerçekler birisine daha ihtiyaç duyar. Bütün bu olanlara hakim olan ve engelleyeceğine inanılan birisine. Bunları okuyan genç kıza. Süslü bir odanın içinde, uçuş uçuş perdeler ve elbiselerin etrafındaki o coşkulu hayatın sahibi olur. Ama tam baktığı manzara bu coşkulu hayata bile gölge düşürüyordu. Her taraf kaos, kargaşa, ateş ve çığlıklarla doluydu. Ve genç kız bu manzaranın karşısında gözleri ateşle, kulakları çığlıklarla ve omuzları bütün krallığın sorumluluklarıyla doluydu. Peki bu genç kız gerçekten prenses miydi yoksa yanlış zamanda yanlış kitabı mı okuyordu?

Yurt dışından ülkesine dönen kız mahallesine geri geldiğinde eski sıcak ortamla karşılaşıp aşkın güzelliğini tadıcak Kaya abi ben ne demek istediğini anlamıyorum Seviyorum kızım seni hemde deli gibi çocukluktan bu yana

Siz: Annen nasıl ? 536...: ? Siz : Taş doğurmuş da zorlanmadı mı diye sorayım dedimm ASIL KONUYA GELİYİM KOÇUM OLUR MUSUN ?? Ama kurbanlık değill

Sürgün yürekti bizim sevdamız

Bazı aşklar bir bakışla başlar. Bazıları ise bir felaketle... Gece Aksu, köyde yapılan büyük bir düğünde arkadaşlarıyla horon oynarken hayatının tamamen değişeceğinden habersizdi. Kahkahaları bütün meydana yayılırken onu izleyen bir çift göz vardı. Azad Baran... Yeraltı dünyasının en güçlü adamlarından biri. Korkunun bile korktuğu adam. O güne kadar hiçbir kadın dikkatini çekmemişti. Ama meydanın ortasında döne döne horon oynayan, gülerken gözleri ışıldayan o kız... Nefesini kesmişti. Gece ise onu gördüğünde yalnızca kaşlarını çatmıştı. "Bu adam niye bana bakıp duruyor?" Üstelik adam kendisinden tam yirmi iki yaş büyüktü. Gece için Azad; huysuz, sert ve fazla ciddi bir adamdı. Fakat Azad`ın aklında tek bir düşünce vardı: "Bu kızı bir daha kaybetmeyeceğim." Düğün biter. Gece hayatına dönmeye çalışır. Ama bilmediği bir şey vardır. Azad Baran bir şeyi kafasına koyduğunda bütün şehir yerinden oynar. Ve şimdi aklındaki tek şey... Gece Aksu`dur. Bir tarafta özgürlüğüne düşkün genç bir kız... Diğer tarafta istediğini almaya alışmış karanlık bir adam... Peki Gece, kalbini Azad`a karşı koruyabilecek mi? Yoksa kader onları hiç beklemedikleri bir aşkın içine mi sürükleyecek?

Doğum gününde en yakın arkadaşının onu satmasiyle biraz kafa dağıtır.Eve dönmek isterken takip edildigini anladiginda çok geçtir

Ece`nin hocası diye kaydettiği numaranın son rakamını yanlış yazmasıyla başlayan bir arkadaşlık

Lidya`nın annesi yıllar önce öldü. Ama bazı insanlar öldükten sonra da gitmez. Bazı sesler susmaz. Bazı hesaplar kapanmaz. Aras bunu bilmiyordu. Tıpkı Lidya`nın, mezarlıkların bazen insanları ayırmak yerine bir araya getirdiğini bilmediği gibi. Fakat ikisinin de bilmediği bir şey daha vardı: Bazı hikâyeler ilk görüşte başlamaz. İlk çöküşte başlar.

İki düşman köy... Bir gün elbet gelecekti ki neva ile demir`i karşılaştıracaktı, o gün gelmişti eskiden buluştukları iki sevdalının kavgası kanlı bitmişti Sende bu iki sevdalının yeniden doğan aşkını okumak istersen buyurr...

Bazı Bağlar Kanla Kurulmaz; Acıyla, Sabırla Ve Kaderle Örülür... Eliyde daha çocukken herşeyini kaybetti. Anne ve baba sıcaklığını, evini ve güvenini... Geriye sadece yüzünü yakan o gece ve içinde hiç dinmeyen bir acı kaldı. Yıllar geçti, hayatta kalmayı öğrendi, güçlü oldu, ayakta durdu. Ama kalbi hiç iyileşmedi. Ta ki Pars Yaman karşısına çıkana kadar. Gizemli, sert, karanlık ve tehlikeli bir adam. Onu korumak için mi geldi, yoksa geçmişin yaralarını tekrar kanatmak için mi? Kader onları bir araya getirdiğinde iki yaralı ru, birbirine tutunarak şifa bulabilecekler mi? Yoksa bu bağ ikisini derinden yaralayacak mı? Bazı Aşklar Kurtarır Bazıları İse İnsanı Küllerinden Yakar...

"Hayatım bir roman olsaydı, ismi Anka Çıkmazı olurdu. Öksüz ve yetim bir kadının acılarından doğan, küllü anıların, tozlu rafların arasında kaybolan... Kanla karışık aşkı, nefretle karışık sevgiyi, ölümle karışık yaşamı anlatırdı. Mürekkeple değil, duygularla yazılırdı. Ama öyle apaçık değil, karmakarışık duygularla. Adaletsizlikle savaşırken adalete kafa tutan kahramanıyla... Kim olduğunu bilmeyen, kimlik arayışına girmeyen, varlığıyla çelişen, adımlarıyla yürekleri titreten Kül Gülü`nün ardına gizlenen, sürekli yanan ve kül olan Anka`nın çıkmazını anlatırdı..."

"Yerin pisliği dizine bulaşmasın...Senin beyazların kirlenmek için fazla temiz."

Bir grup arkadaş. Bol kahkaha. Saçma cesaret oyunları. Ve fark edilmemesi gereken duygular… Umay ve arkadaşlarının eğlenceli ama karmaşık dünyasında, “kanki” olmak bazen sandığından daha tehlikelidir.

(+1&) Hayatınıza bir adam giriyor. Karanlık, öfkeli ve tehlikeli. Tıpkı avını tepeden izleyen kartal gibi; daima tetikte, daima hazır. Ben Ela. Hayatın karşıma çıkardığı tüm acılara göğüs germiş, defalarca düşmüş, defalarca ayağa kalkmış bir kız. Fakat ona yenildim. Onu öyle çok seviyorum ki karanlığını unutuyorum. Acımasızlığını görmezden geliyor, öfkesini bir kenara bırakıyorum. “Ela…” Ve şimdi bana avazı çıktığı kadar bağırıyor. “Benim olana dokunanın canını alırım.” Her zamanki sahiplenici ve sert sesi. Korkuyor muyum? Evet. Kaçacak mıyım? Hayır. Çünkü tüm hücrelerim onun sıcaklığını istiyor. Belki de insanı en çok yakan şey ateş değil. Kendi isteğiyle içine yürüdüğü yangındır.

Peki, töre yüzünden yarım kalan bir aşk yeniden alev alır mıydı? Yoksa ikisini de küle mi çevirirdi?

Bazı insanlar hayatınıza girmek için kapıyı çalmaz. Sessizce gelirler. Ve siz onların geldiğini, hayatınız değiştikten sonra fark edersiniz. Aden, terk edilmenin ve yetersiz hissetmenin yükünü yıllardır omuzlarında taşıyan genç bir grafik tasarımcıdır. Yeni başladığı iş, onun için yalnızca bir kariyer fırsatı değil; geçmişinden kaçmak için de bir şanstır. Alaz ise kaybetmenin ne demek olduğunu çok iyi bilen, duvarlarının arkasına saklanmış genç bir patrondur. İnsanları kendinden uzak tutmayı öğrenmiştir. Ta ki Aden karşısına çıkana kadar. İkisi de yaralarını saklıyor. İkisi de kimseye güvenmiyor. Ve ikisi de birbirlerinin hayatına girmeyi planlamıyordu. Fakat bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazen bir bakış, yıllardır susturduğunuz bütün duyguları ortaya çıkarır. Peki ya en çok korktuğunuz şey, tam da en çok ihtiyaç duyduğunuz kişiyse? Birbirine tutunmaktan korkan iki insanın hikâyesi... Belki de bazı yaralar yalnızca başka bir yaralı tarafından anlaşılır.

MAHALLE KURGUSU GENC ASİKLAR VS VS KLİSE AİLE VS VS GEL İŞTE

Bazı aşklar sessiz başlar. Bir sabah uyanırsın ve dünyanın en doğru yerinde olduğunu sanırsın. Birinin yanında olmak, nefes almak kadar kolay gelir. Ama hayat her zaman iki kişinin istediği gibi ilerlemez. Bazen bir masa başında verilen bir karar, iki kalbin kaderini değiştirir. Bazen bir saat, bir ömürden daha ağır olur. Ve bazen aşk… kalmakla gitmek arasında sıkışır. Alin ve Mavi için her şey bir soruyla başladı: Kalmak mı… yoksa her şeyi geride bırakıp gitmek mi? Bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değil. Cesaretin, korkunun, ailelerin ve seçimlerin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. Ve bazı yollar… geri dönüşü olmayan yerlere çıkar.

Ateşin Kızı Bazı insanlar karanlıktan kaçar. Bazıları ise karanlığın içinde saklanan gerçeği görmeye çalışır. Alisa Liva Sönmez... Herkesin tanıdığı ama kimsenin gerçekten bilmediği bir kadın. Podyumlarda yüzünü gizleyen "Düşmüş Melek", hayatında ise insanların sakladığı duyguları çözmeye çalışan genç bir psikoloji öğrencisi... Güçlü bir ailenin içinde büyüyen Liva, sakin ve kontrollü hayatının bir gün değişeceğini bilmiyordu. Ta ki karşısına Kael Ares Roselima çıkana kadar. Kael... İnsanların korktuğu, hakkında sayısız hikâye anlatılan, karanlık bir geçmişin yükünü taşıyan adam. Herkes onun duvarlarını görürken, Liva o duvarların ardındaki insanı görmeye çalışır. Biri ateşle anılırken, diğeri karanlıkla tanınır. Biri sırlarını maskesinin ardına saklarken, diğeri geçmişinin gölgesinde yaşamaktadır. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ateş karanlığı yok etmek için mi yanar, yoksa ona yol göstermek için mi? "Bana herkes bir isim verdi. Canavar, düşman, lider... Ama sen bana ilk defa başka bir şey söyledin." "Karanlığın lordu." Bir ateşin, en büyük karanlığın içindeki sırrı keşfetme hikâyesi...

Peki bu sefer ana karakterde ön yargılı ise sizce neler olur ??? Sizinle geleceğimi düşündüren şey nedir "Tabiki benim genlerini taşıman ve benim kızım olman ister bizimle gel ister polis zoruyla ama seni yanıma alacağım biriciğim" "Elinden geleni ardına koyma Atıf Çelik".

Arya abisinin arkadaşına bir yıldır platoniktir en sonunda dayanamaz ve anonim olarak yazmaya karar verir.

Gerçek ailem kurgusudur.

Damla, normal bi kızdı ama Demir için o çok farklı biriydi onun için hayatta olmasının en büyük kaynağıydı..

Canı sadece tiramisu çekmişti tek isteği tiramisuydu ama başına neler geleceğini o da bilmiyordu.

En karanlık yerler ışığın ulaşamadığı değil gerçeğin susturulduğu yerlerdir.