Bu sayfalarda anlatılanlar, sadece bir kızın hikâyesi değil; susanların, gözyaşını içine akıtanların, gülümserken kırılanların sesi. "Bir Kızın Günlüğü", kimi zaman bir gecenin sessizliğinde yazıldı, kimi zaman kalabalıkların içinde yalnız kalındığında. İçinde geçen her cümle, gerçek bir duygunun yansıması. Aşk, kırgınlık, umut, hayal kırıklığı… Hepsi bir arada, hepsi içten. Bu bir kahramanlık öyküsü değil. Bu; büyümeye, kendini tanımaya, hayatın bazen ne kadar acımasız ama aynı zamanda ne kadar güzel olduğunu fark etmeye dair yazılmış bir günlük. Ve belki de seninle çok ortak noktası olan birinin iç sesi. Okurken kendinden bir parça bulursan, bil ki yalnız değilsin. — *B.ADA*

17 yıl sonra marinde ayak basan Asel`e 4 abi 1 ikiz ve 1 erkek şoku

Mehir ve Bora… İkisi de farklı dünyalardan gelmiş, karakterleriyle birbirlerine zıt ama bir şekilde birbirlerini tamamlayan iki genç. Mehir, insanları anlamayı seven, sıcakkanlı ve neşeli bir psikolog adayı. Bora ise hafız olmuş, disiplinli, soğukkanlı ve inatçı bir genç. Saat iki civarında, annelerinin ısrarıyla küçük bir kafede karşılaştıklarında, hiç beklemedikleri bir yolculuk başlar. Sessizlikler, küçük gülümsemeler ve tatlı tartışmalar arasında, Mehir ve Bora birbirlerinin dünyasına adım atarken, aşk, sabır ve anlayışın ne demek olduğunu keşfederler. “Soğuk Bakış, Sıcak Kalp”, gençlik, dostluk ve ilk aşkın masum büyüsünü, sıcak ve romantik bir dille anlatıyor.

Farkındamısınız her zaman gerçek ailem kitaplarında mağdur kızın ağzından okuyoruz ama bu sefer ön yargıya neden olan kızın ağzından okuyacaksınız kemerlerinizi takın ve hazır olun yolculuk başlıyor UYARIII❗️❗️❗️❗️=bu kitapta cinsellik yoktur ama argo kelimeler vardır ❗️❗️❗️Fikir bana aitdir kopyalanması yasaktır

✴𝓜𝓪𝓯𝔂𝓪 𝓴𝓾𝓻𝓰𝓾𝓼𝓾

Ülkenin kötü şöhretli kalpsiz bir mafyası ile dilsiz bir kız görücü usülü evlenirse ne mi olur?

Elay küçüklükten beri babasından şiddet vb. görüyodur.Ama birgün aslında babasının babası olmadığını öğrenir.

Aile herşeymi? Bir insan dünyaya geldiğinde ilk olduğu ortam aile evidir. Orda görür, gördüklerini yapar ve ilk orda öğrenir. Aile, çocuğun aynasıdır. Çocuk doğruyu ve yanlışı ilk ailede öğrenir. Kötü bir aile ortamında çocuk, ya doğruyu yanlış olarak algılar yada yanlışı doğru olarak algılar. Bir aile çocuğunu ne kadar olgun yetiştirirse, çocuk o kadar çabuk gelişir. Bu hikayede kötü bir aile ortamının Ayla`ya nasıl bir etki yarattığını öğreneceğiz...

“OĞLAN BİZİM! KIZ BİZİM! OĞLAN BİZİM! KIZ BİZİM!” “Sema teyze tanıyordur. Kız tarafıyız dediler içeri girerken.” “Lan sorun o değil! Düğün de alkol yok. İkisi de sarhoş!” “Büyük ihtimalle Asya’nın arkadaşları başka bir yerde içtiler ve geld-“ Piraye bunları duyuyor lakin tepki veremiyordu. Çünkü ne kız ne de erkek tarafıydılar; aynı apartmanda oturdukları Vahide teyzeye gelen davetiyeyle içeri girmişlerdi. Onun yeğenleri olduklarını söylemişlerdi. Gece arkadaşıyla eğlenmeye çıkmışlardı, sarhoş oldukları zaman yanlış verilen bir kar- Piraye düşüncelerine ona bakan yeşil gözleri yakaladığı zaman ara vermişti. Bir zarf karıştırılması sonucunda hayatlarının belirli dönemlerinde birbirlerine maruz kalacaklarını kim bilebilirdi? Asker & Muhabir Atlas Alsancak & Piraye Şafak

Seven elbet sevilir...

10 Yıl önce geçirdiği bir trafik kazası sonrası hafızasını kaybeden İlke aynı zamende en yakın arkadaşı ve ailesini o kazada kaybeder. Ailesinin yokluğunda devlet koruması altına alınır. Artık hatırlamadığı birçok anısıyla Eskişehir Orhan Gazi Ünivestesi Hemşirelik bölümü 3.sınıf öğrencisidir. Hayatı öyle ya da böyle geçer. Fakat bir gün fakültenin önünde gördüğü gözler yüzünden bayılır. Bu bayılma öylesine bir bayılma değildir. Nedeni unuttuğu hayatından bir şeyler hatırlamasıdır. İlke`nin hatırladığı şey cesedi kazada bulunmamış arkadaşıdır.

Kötü bir kaza sonucu küçücük yaşta gözlerini kaybeden çaresiz bir kız. O günden sonra hayatı artık kapkaranlık bir dünyadan ibaretti. Peki ya içindeki karanlık? O günkü kazada hayat sadece ondan gözlerini almamıştı. Çocukluğunun, gençliğinin verdiği enerjiyi, mutluluğu, sevinci beraberinde götürmüştü. Hayatın gercekleri bu kadar acı olmamalıydı. Hayat bu kadar karanlıkken bir aşk tüm acılara rağmen aydınlığa çevirebilir mi sizce? Yoksa daha da kötüsünü mü yapar? Ben Leman. O küçük gözlerini kaybeden kız benim. Şuan yirmi dokuz yaşındayım ve bu günlere gelmek benim için hiç kolay olmadı. Kör bir kızın hikayesini dinlemeye hazır mısınız?

"Her insan sevilmek ister" "Sen sevilecek biri değilsin"

"Berdel Kızınıza karşı kızım oğlunuza karşı oğlum "dediğini duyduğum an dünya başıma yıkıldı.

Tusem onu reddeden ve aşağılayan Karan `a deliler gibi aşıktı ama onun gibi biri daha vardı Buğra o ise Tusem`i seviyordu... Karan Tusemi gerçekten sevmiyor mu? Buğra Tuseme aşıkmıydı? hayranmıydı? Peki ya Tusem ? O sadece masum bir aşıktı habersiz masum bir kızdı ama en çok acı çekende o idi bu hikayede yandı , kül oldu ama zaman geçtikçe küllerinden tekrar doğmasını kim sağlayacaktı*

Bir şehir, iki yabancı ve kaderi değiştiren bir kelebek etkisi. Alp Taner, altı aydır kendini mahkûm ettiği o dairede, duygularını zihninin ardına kilitlemiş bir hayaletti. Geçmişte yaptığı tek bir tercih yüzünden, ailesinden ve kardeşlerinden kopmuş, yalnızlığı kendine bir kalkan yapmıştı. Onun için bu şehirde kimse yoktu. Ta ki, karşı komşunun kapısından gelen beklenmedik o kayıp ilanı, Alp`in o kilitli kapısını zorlayana dek. Asu Berrak Akay ise beş yıl önceki bir kazanın gölgesinde, kayıp bir kahkahanın peşinden giden bir genç kadındı. Onun hayatı, bir abinin anısı ve asla bitmeyecekmiş gibi görünen bir suçluluk duygusunun etrafında dönüyordu. Şimdi, kader onları tam da en savunmasız oldukları anda, karşı karşıya getiriyordu. Alp`in zoraki yalnızlığı, Asu`nun gönüllü acısıyla çarpışmak üzereydi. Alp`in zihninde kurduğu duvarlar, Asu`nun kalbindeki o sessiz yeminle yıkılacak mıydı? İki yara, iki umut. Karşı komşudan başlayan bu beklenmedik yakınlaşma, ikisine de yıllardır kurmaya cesaret edemedikleri yeni bir yuva vaat edebilir mi? Gözlerimin içine baktı, "Düşünmezsen hissedemezsin Asu." Sesi sanki odanın duvarlarına çarpmış ve bana doğru geri gelmişti. "Ben böyle yaparak hayatıma devam ediyordum. Ta ki sen karşıma çıkana kadar..." her bir kelimesi kalbimin kanatlanmasına neden oluyordu. "Sen benim bu hayata karşı ördüğüm bütün duvarlarımı yaktın, yıktın. Sen benim tekrar hissetmemi sağladın... Sen beni tekrar hayata döndürdün..." Ben mi yapmıştım bütün bunları? Onda bu kadar etki bırakabilmiş miydim gerçekten? "Sen beni beklemediğim anda beklemediğim yerden vurdun Asu. Tam kalbimden..."

Her hikâye bir başlangıçla başlar. Bizimki ise bir sonla başladı. Ştt çıtır tüm hakları saklı. 🦑 Instagram--> D0lun1y

Boşandıktan sonra kalbi cayır cayır yanmış tütmüş de tütmüş kokusu kente yayılmıştı. Çok sevmişti ama

Eğlenceli ve sürükleyici bir hikaye mi arıyorsun? O zaman doğru yerdesin! Yanlış bir hayatın içine doğmuş bir kız… Gerçek ailesinden koparılmış, sevgiden uzak, şiddetin içinde büyümüş. Ama o, boyun eğmemiş. Kendi küllerinden doğmuş, güçlü olmuş ve şimdi mafya dünyasında korkulan bir isim! Ama geçmiş peşini bırakmaz. Bir gün, onu yıllarca arayan gerçek ailesiyle karşı karşıya gelir. Peki, onların saf sevgisini kabul edecek mi? Yoksa kalbi çoktan kapanmış mı? Cevabı öğrenmek için okumaya ne dersin?

(siz)-numarani bulmam ne kadar zor oldu biliyor musun (Siz)-bilmiyorsun tabiki (Siz)-bugun karısıklık olmuş galiba (Siz)-kitabimi geri istiyorum verir misin? (17:52) Görüldü (19:21) İlk başlarda texting sonrasında yarı texting :)))

Kitabın yazarı benim gerçekten de baskılama yi düşünüyorum umarım destek olursunuz

"Adın ne ?" Cevap yok. "Burada ne işin var ?" "Yabancılarla konuşmuyorum. " "Tanışalım ben Kaner ." "Hüma Ala ." "Dertli gibisin." "Sayılır." "Tek başınasın. Yaşın küçük. Tehlikeli değil mi?" "Öyle gibi." Şöyle bir süzdüm yanımda oturan bedeni. Uzun boylu , iri yapılı ,yirmili yaşlarının başlarında, kahverengi gözlü, saçları üçe vurulmuş , tıraşlı bir yüzü olan, yakışıklı kavramına uyabilecek birisiydi.

Adalet hayatımı açıklayan cümle buydu Ben hep hayatımda adaleti aramıştım O küçücük aklımla bulamamış olabilirdim ben buldum Artık büyüdüm ama bir yanım hep o küçük çocukta kaldı Ben savcı Tuğçe Savaş Size burada hem o küçük çocuk Narini ve Tuğçenin hikayesini anlatıcağım

“Yıllar sonra aynı sokağa dönmek, bazen sadece eski evlere değil, eski yaralara da dokunmaktır.” Zehra, kendinden bile sakladığı kırgınlıklarını taş duvarlı bir mahalleye geri getirir. Miraç ise, hiç söyleyemediği bir sevdayı yıllardır bir kahve fincanının dumanında saklıyordur. İkisi de sessizdir. İkisi de yorulmuştur. Ama bazı sesler vardır, insanın kalbinde fısıldar… Ve o ses, bazen sokağın sonunda bekleyen biridir. Sokağın Sonundaki Ses

"Bırakaın beni!yoksa...ben... ben polisi ararım!" "Ara. Sesini kaydetmeden gitmem zaten ama unutma helin... benim sesimi bir kez duyan, bir daha hiç susmaz" Sertçe yutkundum.Bu adam kimdi? ve benim adımı nereden biliyordu?