hançer gibi keskin çiçekler gibi ince

Yıllar önce karıştırılan kızın gerçek ailesini bulması.

AVŞAROĞLU&KARADAĞ

27.07.2024 Gerçek ailem kurgusu

Kanlı iki aile Masum bedenler Kirli ruhlar Hiç kaybetmeyen bir adam Oynanan bir kumar Kazananlar, kaybedenler Her şeyini kaybeden birinin imparatorluğu... Bu oyunun kazanı yok, kaybedenin ruhu ölü... **** Okuduğum hikayeler istediğim sonu yazmıyordu hiçbir zaman. Bende kendi hikayemi yazmaya karar verdim. Benim hikayeme hoş geldiniz.

Ela Tek gece geçirdiği adamı birdaha görmiyecegini düşünüyordu ama işler hiç öyle diğildi

Disosiyatif bozukluk hastası bir kızın hikayesi...

Nalan demir babasının dogmasını istemediği fakat annesinin doğurmak için mücadele verdiği bir kız çocuğu . Doğduktan sonra ona yaşamı dar eden babası ve buna dayanmaya çalışan nalan kendine defalarca şunları sormuştu Yaşam nedir ki ben yaşamın ne olduğunu hala çözemedim "Merhaba ". dedi genç kız karşısındaki adama daha sonra devam etti merak etmişti bu karşı dairedeki adamı "yeni mi taşındınız ? sizi daha önce görmedim " dedi ve adam devam etti " merhaba ve hayır eskiden burada oturuyordum şimdi tekrar geldim " "Sen hayal kırıklığısın Allah belanı versin senin " dedikten hemen sonra sol yanagında keskin bir acı hissetti . Babası onun en büyük acısıydı

Açelya`nın aşka verdiği İKİNCİ ŞANS

Birbirini en iyi aynı yerden yara almış, aynı yerden kırılmış olanlar anlar.

Yurttaki oda arkadaşlarıyla anlaşamayıp sadece görünce öylesine selamlaştığı bir kızla aynı evde yaşamaya başlayan kız, nereden bilebilirdi ki arkadaşının abisine aşık olup onunla evleneceğini...

Bilinmeyen numaradan atılan mesajla en sevdiği şarkı ile aşk itirafı alan Çiçek’in hikayesi…

1950`ler Türkiye`sinde, dünyaları isteyen bir genç kızın öyküsü. Nermin, yaşamına son vermek istediği soğuk bir İstanbul gecesinde güzel bir kadınla karşılaşır. Kadın onu evine davet eder ve aralarındaki çekinceye rağmen dertleşirler. Ancak Nermin, kadının köşkünde uykuya daldığı an; 1950`lerin Ankara`sına, hayallerini gerçekleştirmek üzere İstanbul`a kaçma hayalleri kuran 17 yaşındaki Rehiye Ağaçlıtepe`nin hayatına uyanır. Daha önceki tüm yaşamlarında çocuk yaşında ölen ve çok yakında 18 yaşına basar basmaz yine hayatının sonlanacağına inanan Rehiye, ölmeden evvel yapılacaklar listesi hazırlar. Bir gece, çocukluk arkadaşı Üsküdarlı`nın kapısını çalar ve onu İstanbul`a kaçırması için yalvarır. Ancak Rehiye`nin bu masum yolculukta hesaba katamadığı bir şey vardır. Üsküdarlı`ya duyduğu güven, giderek bambaşka hislere dönüşecektir.

Boşuna bakmayın açıklama filan yok

1965 yılında geçen bir hikâye

Efil hayatı boyunca aile sevgisi görmemiş bir kızdır. Peki bir gün gerçek ailesi onu bulursa ilerleyen zamanda neler olur? Sizde Efil`in hayatını merak ediyorsanız mutlaka bu hikayeyi okumalısınız. Şimdiden keyifli okumalarr.

‘Şakağıma dayadığım boş bir silah gibisin Ne öldürdün ne güldürdün sadece bekle dedin Bekledim bende bir yanım hala o yerde Beni bıraktığın sonra kaçtığın o çukurun en dibinde’

“Gelecekteki kocam” kişisini “Pabucumun beyefendisi” olarak değiştirdiniz.

"Işığını kaybetmiş her ışık, kaybolmaya mahkumdur"

Zamansız bir kayboluşun ardından kendimi bulduğum başka bir evrende hayatımın değişimini ben bile zor takip ediyordum. Hayaın bana sunduğu pencereleri bir bir kapatırken karşıma kapatmaya gücümğn yetmeyeceği bir pencere çıktığında anladım bazı şeyleri kabullenmem gerektiğini.

Hem yazar hem mimar olan ALEV TOMRİS KESKIN işine bağlı kendi küçük dünyasında yaşayan biriydi. Yazdığı son kitap mardin ili ile ilgili olduğundan mardine gitmisti. Gezdiği yerlerde notlar alıp fotoğraflar çekiyordu. Nerden bilebilirdi mardin onun gerçeği ve gizemi olacağını

Aden… On yedi yaşında yalnız bir kız. Doğduğu günden beri sevgiye, sıcaklığa, ait olma hissine hasret… Yetimhanenin soğuk, karanlık duvarları arasında büyüdü; kimsenin dokunmadığı, kimsenin duymadığı bir sessizlikte. Ailesi onu öldü sandı. Oysa Aden yaşıyordu. Ama yıllar boyunca yok sayıldı. Kayboldu, unutuldu. Yüreğinde taşıdığı kırıklar, kimseye açamadığı yaralar oldu. Ve sonra… Bir mektup… İsimsiz, sessiz, korkutucu bir itiraf. O mektup, hem onu kaybettiklerini düşünen, her gece hasretle ağlayan ailesinin, hem de ona yıllarca hayatı zehir edenin elindeydi. Bozkurt ailesi… Umay, Azat, Boran, Karan ve Demir… Kaybettiklerine inandıkları, ruhlarının en derininde eksik kalan parçaları. Şimdi, beklenmedik bir gerçek karşılarında duruyor: Kaybettikleri kızları, sandıklarından çok farklı bir hayat sürüyordu. Bu, yalnızlığın en karanlık köşesinden yükselen bir umut; kırılan kalplerin yeniden atmaya başlaması… Ve yitik bir sevginin yeniden doğuşunun hikayesi. Aden’in hikayesi… Sessizliğin içinden gelen bir haykırış.

Nasıl bir insan

Hızla aldığım nefeslerden dolayı art arda inip kalkan göğsüme sağ elimle bastırdığımda nefeslerimi dizginlemeye çalışmıştım. Vücudumun verdiği bütün tepkiler irademin dışında oluyordu. Ağzıma kadar gelen mide bulantısı, neredeyse boğazımda atan kalbim, titreyen ellerim, ayakta durmamı bile zor hale getirecek kadar titreyen bacaklarım hepsi iradem dışıydı. İrademe kalsaydı bunların hiçbiri yaşanmazdı.

AILESINDEN PSİKOLOJİK BASKI GOREN KIZ AILESININ GERCEK AİLESİ OLMADINI ORENIYOR