Kitap nasıl mı? Söyleyemem. Oku ve öğren.

Bu dünyada bir de... Hiç kimsenin hatırlamadığı, isimleri rüzgârda savrulan küller gibi kaybolanlar vardı. Onlar, değerleri azaldıkça unutanların zihninden silinen, silindikçe de yavaş yavaş fiziksel dünyadan kopan insanlardı. Kimse onları hatırlamaz, kimse onları bilmezdi. Ne tam anlamıyla yok olabilirlerdi ne de varlığın katı gerçeğine tutunabilirlerdi; iki dünya arasında, arafta asılı kalmış gölgelerden ibarettiler. Valora’da insanlar eşit doğmazdı. Değerleriyle doğarlardı. Bir insanın kaderini belirleyen şey ne kas gücüydü ne de kıvrak zekâsı. Sadece saygıydı. Saygısı yükselen biri yalnızca toplum basamaklarını tırmanmakla kalmaz, gerçekliğin kendisi onun etrafında yeniden şekillenirdi. Sözleri havada daha ağır bir kütle kazanır, kararları bir kılıç gibi keskinleşir, çıplak varlığı bile bulunduğu alanı dönüştürürdü. Onlara Valoris denirdi. Valora’nın madalyonunun diğer yüzünde ise bambaşka, acımasız bir çark dönerdi. Hayatları ve varoluşları sadece paraya bağlı olan insanlar… Monarisler. Onların varlığı, sahip oldukları servetin değeriyle ölçülürdü. Zenginlikleri arttıkça dünyadaki kapladıkları alan ve güçleri büyür; ceplerindeki değer azaldıkça varlıkları da o oranda silikleşir, silikleşir ve en sonunda o korkunç araftaki unutulmuşlara karışırlardı. Ve bu iki uç dünya arasında, bıçak sırtı bir denge vardı. Valoris ile Monaris arasındaki bu hassas, kırılgan düzeni koruyan bizlerdik. Sentarisler. İki kanadın birbirini yok edecek bir çatışmaya sürüklenmemesi için var olurduk. Valora’nın nefes almaya devam etmesi, bu terazinin kefelerinin asla devrilmemesine bağlıydı. Biz, bu dünyanın hem kalbi hem de kalkanıydık. Ve ben… Lysara. Sentarislerin komutanı. Her iki taraftan da seçilmiş, en yüksek değere ve iradeye sahip olanların arasından yükselmiştim. Görevim; hem Valoris hem de Monaris tarafında dengeyi tehdit eden her türlü çürümeyi, sapmayı ve hırsı erkenden tespit edip yok etmekti. Adaleti sağlamak, halkı gözetmek ve Valora’nın yıkılmasını engellemek benim omuzlarımdaydı. Çünkü bu dünyada düzen, kendi kendine ayakta kalamayacak kadar ağırdı. Ve onu düşürmemek için zincirleri tutan bizdik.

Bacağımın kesilen tarafından rengarenk bir sıvı akıyordu. Ne zamandan beri kanın rengi kırmızı yerine gökkuşağı gibi rengarenk akmaya başlamıştı ve neden benim bundan haberim yoktu. Tüylerimin ürpermesiyle daha ben şaşkınlığımdan kurtulamadan tavandan beyaz bir ışık hüzmesi tam olarak benim bulunduğum konuma geldi ve ne olduğunu anlamadan etrafı boğucu bir duman sarmaya başladı. Yoğun duman o kadar güçlüydü ki boğazım ve gözlerim yanmaya başlamıştı. Daha fazla direnemedim ve gözlerim kapanmaya başladı. Bilincim yavaşça kayarken en son hatırladığım banyonun zemininin renk cümbüşüyle kaplanmasıydı.

bir peri okulunda, diğer öğrencilerin yavaş yavaş kaybolduklarını fark eden Lunaria, okulun gizemini ve sırlarını arkadaşları ile gün yüzüne çıkarır.

Asya annesinden duyduğu efsanenin kanlı canlı karşısına çıkıcağını tahmin edemezdi. Manolis... efsanelerden çıkmış ona bakıyordu bir an da annesinin sözü kulaklarına ilişti "unutma kızım efsanelerin başı olmadığı gibi sonu da belli değildir" peki,bu yaşayan efsane benim sonum yoksa başlangıcım mı olucaktı? ---------------------------------------------------------- gerçek bir efsaneden alınmıştır onun haricinde oluşabilcek bütün beznerlikler rastlantıdır

İki krallık yıllar sonra zorunlu bir barış için aynı sofrada buluştuğunda, hiç kimse bunun bir başlangıç değil bir kırılma olduğunu bilmiyordu. Sarayın genç varisi Elfida, politik dengeler ve bastırılmış sırların arasında kendi yerini korumaya çalışırken, uzaklardan gelen bir kehanet her şeyi değiştirir. Bu kehanet, sadece bir kişiyi değil iki dünyayı da ilgilendiren büyük bir kaderi işaret etmektedir. Ölümlüler ve ölümsüzler arasındaki sınır giderek incelirken, sarayın içinde saklanan gerçekler açığa çıkmaya başlar. Güven, sadakat ve güç kavramları yeniden yazılırken Elfida, kendi hayatının bile sandığı kadar “kendisine ait” olmadığını fark eder. Ve bazı kaderler… isim söylenmeden bile sahibini bulur.

Yetim ve öksüz kalan insanlar, yıllardır tek bir amaç uğruna yetiştiriliyor. Dünyayı koruyacak güce sahip olmak. Fakat kimse onlara bu gücün en ağır bedelinin savaşmak değil, yaşadıkları acılarla her gün yeniden yüzleşmek olduğunu söylemiyor. Üniversite sıralarında yolları kesişen dört yaralı genç, kendilerini bir anda hiç bilmedikleri bir dünyanın içinde buluyor. Geçmişleri peşlerini bırakmıyor, kayıpları her geçen gün daha da ağırlaşıyor ve omuzlarına yüklenen sorumluluk giderek büyüyor. Bir yanda dünyanın kaderini belirleyecek savaş, diğer yanda parçalanmaya başlayan zihinleri ve kalpleri... Peki insan, dünyayı kurtarmaya çalışırken kendini kaybetmeden ayakta kalabilir mi? Yoksa en büyük savaş, düşmanlara karşı değil, insanın kendi içinde mi verilir? "Güç, birine zarar vermek değil; öfkeye rağmen kendini kontrol edebilmek ve başkasının canını yakmamayı seçebilmektir."

Aria ,babası tarafından adaletli ve saygın birer kraliçe olabilmesi için yetiştirilmiştir.Peki Aria bu görevi layıkıyla yerine getirebilecek mi? Yada babasının onuru koruyabilecek miydi?

Siren`, eski bir yaratıktan türetilmiş bir isim olup, şarkı söyleyerek başkalarını büyüleyebilen, cezbedebilen, kontrol edebilen ve iyileştirebilen kişileri tanımlamak için kullanılır. Bir deniz kızı olarak yaşamaya mahkum edilen Aria, birçok korkunç şey yaşamış, görmüş ve duymuştu. Onarılamayacak kadar kırılmış olan Aria, ölüme razı olmuştu ki, aniden… Büyük Dük Lloyd Cardence Valentine geldi ve fısıldadı. “Buradaki herkesi öldürmeli miyim?” “Bana ihtiyacın olursa, beni araman yeterli. Nerede olursan ol, şarkın her zaman bana ulaşacak.” Sonunda Aria şeytanı çağırdı ve bu da orada bulunan herkesin yanı sıra kendisinin de ölümüne yol açtı. "Gelin hep birlikte cehenneme düşelim." Ve bununla birlikte Aria son nefesini verdi ve öldü... sadece 10 yaşındaki haline geri dönmek için. Hayatına ikinci bir şans yakalayan Aria, hem kendi kaderini hem de onu kurtaran Büyük Dük Valentine`ın acımasız kaderini değiştirmeye kararlıydı. Ve böylece… Aria ona bir evlilik sözleşmesiyle evlenme teklif etti. Ruhunu şeytana sattı ve onu koruyacağına yemin etti. [Benimle evlen.] Aria elini uzattı ve sözleşmeyi ona verdi. [10 yıl sonra boşanalım...] Genç dük sözleşmeyi elinden aldı. “Peki, mührü nereye basmalıyım?” ◇◇◇

🖤 GECEYARISI TACI: KAN VE GÖLGE 🖤 "Damarlarındaki o yasaklı gücü tenimde hissettim şifacı. Ve yemin ederim ki, seni yok etmekle sana teslim olmak arasındaki o ince çizgide kayboluyorum." Gündüzleri kasaba halkının yaralarını saran sıradan ve masum bir şifacı... Geceleri ise damarlarındaki ölümcül gölge büyüsünü saklamaya çalışan bir firari: Elysia. Yıllardır sakladığı sırrı, krallığın en acımasız, en soğuk ve gölge büyücülerinin can düşmanı olan Veliaht Prens Alaric`in kulübesine baskın yapmasıyla paramparça olur. Prens, onun kim olduğunu çözmeye kararlıdır; Elysia ise hayatta kalmak için onun en yakınında, sarayında bu tehlikeli oyunu oynamak zorundadır. Birbirlerine düşman iki ruh, sarayın karanlık koridorlarında ve entrikaların ortasında karşı karşıya geldiğinde, aralarındaki nefret yerini karşı konulamaz, tehlikeli ve yasak bir tutkuya bırakır. Zehir mi daha ölümcüldür, yoksa o zehri taşıyan dudaklar mı? Gölgenin kanla beslendiği, krallıkların ihanetle sarsıldığı ve sınırların şehvetle eridiği bir karanlık fantastik serüvenine hazır olun.

"Gökyüzüne sığınmak ister ihanete uğrayanlar. Gökyüzüne sığınmak ister ister düştüğü dipsiz kuyudan çıkmayanlar. Gökyüzüne sığınmak ister Soluk Mavi Noktalar..."

4 kişilik bir grup düşünün: nereden çıkacakları belli değil. Ortaçağ kurgusudur. Karakterlerimiz birbirlerine tahammül konusunda iyi değiller. Sizce hayatta kalabilirlermi?

Bilgisayarında roman yazarken kendini birden zaman yolculuğunda bulur

Evreni yöneten iki rozet, bu rozetleri korumakla yükümlü olan iki krallık vardı. Ölüm ve Yaşam rozetleri. Necrovia ve Valoria Krallıkları. Valoria krallığının varisi Prenses Letita yolunu kaybettiğindeyse ipler yerinden kopar. Çünkü onu bulan Prens Morvan yolunu kaybetmiş prensesi bir prenses olduğunu bilmeden, kötülüklerle dolu Necrovia krallığına götürür.

"Şeytan, tekdüze varlıklardan değil. Boynuzlardan, kırmızı gözlerden ve korkunç bir gülümsemeden ibaret değil. Mesele bu değil. Onun da kanatları var." "Kırılıyor da." Bir kasabada gizlice hüküm süren lanetliler. "Bedenle değil, ruhla." "Bedeni değil, ruhu." "Bedeni süsleyen detay ruhtur, hanımefendi. Marifet aşağı değil, göğüs kafesine bakmakta." Bir büyücü ile bir hâkim. Bir taraf ölüm, diğer taraf adalet. Kara büyücü sanılarak infaz edilen annesiyle iletişim kurmak isteyen usta ruh büyücüsü Hazin Kaderli, büyünün ihanetine uğraması sonucu kendini başka bir kadının bedeninde bulur. Ruhu bedenler arası geçiş yapan Hazin, kim olduğunu bile bilmediği kadının bedeninde uyandığında onun için her şey tepetaklak oluverir. Tek isteği mezarı bile olmayan annesinin ruhunu hissetmekken artık gerçek bedenine nasıl döneceğini araştırmaya koyulur. O dönemin hâkimlerinden biri olan ve adaleti hakkıyla sağlayan Sahir Aziz ile gözleri kesiştiğinde o güne kadar yaptığı bütün büyülerin etkisinden daha güçlü ve acı verici bir etki hisseder. Hapsolduğu bedenin kabuğunu kırıp kanatlarını büyütmek isteyen genç kadın önüne konulan koca koca taşları yakıp yıkarak kendi benliğine kavuşmak için her şeyi yapacaktır. "Yakalanırsam öldürülürdüm, yakalanırsam öldürürdüm çünkü ruh bana aitken beden başka bir kadınındı ve ben kendimin katili olmaktan çok bir kadının katili olmak istemiyordum."

“Bazı kaderler seçilmez. Uyandırılır.” Lyra için de her şey sadece her zaman yaptığı gibi annesinin mezarına gidip, eve gelmesiyle başlamıştı…

Eskiden dünyayı denge içinde tutan iki kardeş vardı: Yin ve Yan. İnsanlar zamanla yalnızca Yin`in ışığını yüceltip Yan`ı unutunca, Yan öfkeye kapılarak dünyaya karanlık bir lanet bıraktı. Gölgeler güç kazandı ve denge bozuldu. Yin ise kardeşini yok etmek yerine, laneti durdurmak için güçlü bir mühür oluşturdu. Ancak bu mühür yalnızca karanlığı değil, dünyanın doğal dengesini de bastırdı. Yüzyıllar sonra mühür zayıflamaya başlayınca lanet yeniden ortaya çıktı. Şimdi, iki kardeşin mirasını taşıyan bir genç, ne laneti tamamen yok etmek ne de mührü güçlendirmek zorundadır. Onun görevi, ışık ve karanlık arasındaki gerçek dengeyi yeniden kurmaktır.

Ama karakterimiz olan hilalin 10. Sınıf öğrencisi iken yaşadığı ihanetler ve gerçekdışı olaylara tanık olması be bu gerçekdışı olayların uğradığı ihanetleri geriye sarabileceği bir gerçekdışı olay olması sonucu geriye dönük tüm hatalarını telafi etmeye çalışması(tabikide kitap türü fantastik yazdım ama whattqad tarzı lise kurgusu da sayılır)

Yeraltı dünyasının en büyük iki ailesi Kurtalp ve Karahan aileleri bu ailelerin çocukları olan Lâl Kurtalp ve Timur Karahan diger mafya aileleri bir olup onların ailelerine düşman kesildiği ve güçleri azaldıgı için beraber hareket etmeyi seçip anlaşmalı olarak evlenirler. Bu hikaye onların hikayesi bir tarafta Kara kraliçe diger tarafta Kıyamet.

Cessie Emerald, genç ve başarılı bir polistir. Bir ailesi yoktur ve yaşayan tek akrabasını da 3 yıl önce bir kazada kaybetmiştir. Dedesi ölmeden önce çocukluğundan beri Ona farklı bir evrenin olduğunu ve oranın kurtarıcısı olduğunu söylerdi. Ona notlar aldırır ve bildiği her şey öğretmeye çalışırdı. Bir gün Ces, bir yüzük bulur ve yüzüğü taktığında geleceği görmeye başlar. Ve bu olaydan sonra farklı bir evrende her şeyin yönetildiği çoklu evrenin içine düşer. Üstelik yalnız değildir yanında 5 kişi daha vardır. Onlara sisli doğum çocukları derler. Ve o ise o diyardaki sevilmeyen ve lanetlenen bir kadim varlıktır. Ama bütün diyarın ona ihtiyacı vardır. Asi, durmadan laf sokan ve deli bir yapıya sahiptir. Ve evrenler Lorduna kafa tutar......

Her yıl insan dünyasından dört kişi seçilir. Güç, sağlık, zeka ve dayanıklılık özelliklerini taşıyan bu dört genç, hiçbir açıklama yapılmadan hayatlarından koparılır ve vampirlerin gizli dünyasına götürülür. Onlara söylenen tek şey, bunun bir “seçilme” olduğu ve geri dönüşün garanti olmadığıdır. Yeni geldikleri bu dünyada bir eğitim başlamaz… bir hayatta kalma süreci başlar. Her biri, neden seçildiğini anlamaya çalışırken aslında çok daha büyük bir düzenin parçası olduklarını fark eder. Dört yabancı, önce birbirine güvenmek zorundadır. Çünkü bu dünyada kurallar nettir: Güçlü olan yaşar, zayıf olan silinir. Ve bazı seçimler, insanlığın kaderini değiştirir.

Herşeyin kendilerinin kontrolü altında olmasını herşeyi kontrol etmek isteyen çift gizemli bir yabancıdan yardım alır. Bu yeni sistem tamda onların istediği gibidir. Ama bu sistemden memnun olmayan herşeyin farkında olan kişilerde vardır. Peki ya bu karmaşanın içinden doğan aşk varlığını sürdürebilecek mi? Herkesin kendi için çalıştığı en yakın arkadaşınızın bile size ihanet edebileceği bu dünyada insanlara nasıl güveneceksiniz?

Draiochia evreninde çizgiler keskindir: Gücü elinde tutan Asiller hükmeder, Çarklar üretir, Gölgeler ise sadece itaat eder. ​ Güvenli bir yaşamı ardında bırakıp Draiochia Element Akademisi’ne adım atan genç bir kızın tek bir amacı vardır: Bu adaletsiz dünyayı kökünden yıkmak. Ancak akademinin loş koridorlarında saklı kadim bir kitap ve karşılaştığı gizemli iki kardeş, onun tüm planlarını altüst edecektir. ​ Sırlar ve yasak bağlar açığa çıkarken, duvarlar yıkılacak mı yoksa karanlık tüm dünyayı feda mı edecek?

Rastgele bir gün Altıüstü yeni bir kitap okuyacağız daha ne olabilir ki?, Derken kitaba ışınlanacağımızı hiç tahmin edemezdik.

Ateşin son mirası ve gölgenin veliahtı… Kader, onları karşılaştırmak için değil, birlikte savaşmaları için seçti