Victoria, Diana, Venessa ve Olivia`nın gerçeklik dışı olan hayatlarına yolculuğu...

Köylüler ve İblisler düşmandı. Peki köylülerin prensesi ve İblislerin prensi? …🥀

Valmor Krallığı, yıllar önce susturulmuş bir çığlığın üzerine inşa edildi. Vahşi Orman’da doğan bir çocuk, kehanet yüzünden her şeyini kaybetti. Adı silindi. Geçmişi yakıldı. Ama intikam… unutulmadı. Irthel, düşmanının kalbine giden en tehlikeli yolu seçer: Öldürdüğü prensesin kimliğine bürünerek Valmor Sarayı’na girmek. Tahtın gölgesinde yalanlar, büyüler ve ihanetler kol gezerken; eski bir kehanet yeniden uyanır. Ruh Fısıltısı’nın kanı, ya bir krallığı yıkacak ya da onu kurtaracaktır. Avcı ile kral, gerçek ile maske, kader ile seçim arasındaki bu hikâyede tek bir soru vardır: Bir insan, intikamını seçtiğinde hâlâ kahraman olabilir mi? Karanlık bir fantezi, sürükleyici bir ihanet öyküsü ve son sayfaya kadar süren bir kader savaşı…

William Primrose ve Elena Starlink, Astrum şehrinde tarihi Miradis kütüphanesinde gizemli bir kolye bulurlar. Bu kolye antik çağlardan kalma İgnis Lux isimli bir mühürdü. William ve Elena istemeden kolyeyi aktifleştirirler, ve böylece Astrum şehrin dört bir yanına dağılan ışık hüzmeleri meydana gelmiştir. Işık hüzmeleri insanları karanlık arzularını, kaybettikleri yakınlarını, ve hatta korkularını gün yüzüne çıkartmaktaydı. William ve Elena birlikte İgnis Lux kolyeyi kullanarak, ışık hüzmelerin peşine düşmüşlerdir, bir bir avlayarak tekrar kolyeye hapsetmeye başlarlar. Fakat işler öyle kolay gitmeyecekti, onları fark eden karanlık, William ve Elena`nın gerçek tehlikenin ışık hüzmeleri olmadığını anlayacaklardı. Bu milyonlarca yıllık bir kavganın yeniden başlamasıydı. Karanlık ve Aydınlığın kavgası, Lumigen ve Umbragen`in kavgası. "Işık ne iyiyi seçer ne de kötüyü dışlar; o yalnızca aydınlatır. Seçimi yapan kalptir."

Doğum gününe göre kaderinin şekillendiği bu dünyada iki kız dünyaya geldi.Aralarındaki iki dakikalık zaman farkı onların kaderlerini değiştirdi. Biri ışığın diğeride karanlığın kızı olarak anıldı.Bu hayatın entrikaları onları içine aldı.

Kitap; Thaleon krallığına bağlı olan , merkezden uzak bir kasabada yaşayan Fereya Valdor`ın, kasabasında gelişen bazı olaylar sonucu genç Kral Zalthor Morvane`e baş kaldırışını konu alır.

Lyra için her şey sadece her zaman yaptığı gibi annesinin mezarına gidip, eve gelmesiyle başlamıştı…

2042 yılında ETHARİA’da iki güçlü grup vardır,iki rakip grup vardır.Herkez bir düzen uğruna savaşır.Ve sistemde aşk yasaktır. Bu iki grup hükümetin başına geçmek için savaşır.Ashen grubu ve Ember grubu vardır.Kadın baş karakter ve erkek baş karakter çocukken arkadaşken,birbirlerinin ilk aşklarıyken,Etharia’da hükümet uğruna savaşan iki rakip gruplara dönüşür.Aslında herkez ayrılmaz. İki grupta sadece sistemin başındakiler ve sistemin başındakilerin seçtikleri vardır.Arin Senthran’ın yani Ashen grubunun başkanının kızı olduğu için Arin Ashen grubunda.Ronan ise Ember’in başkanı olduğu için Ember bölgesindedir.Çünkü Ember’in ölen başkanı Ronan’ın babasıdır. Ve bu sistem babadan çocuğa geçen bir sistemdir.Aslında iki rakib gruplar da kalabalıktır.Ama halk kadar değildir.Geriye kalanlara sadece desteklemek kalır.Böylece kitapta bir hükümet savaşı oluşur.Sizce hükümet için savaşan iki kalp,birbirine mahkum olur mu? (Kitap distopyadır.Tür kısmında distopya olmadığı için fantastik dedim fantastiğe de benziyor çünkü:)

Valera Sarayı`nın gölgesinde yaşayan genç Elvora, bir zamanlar "cenneti" olarak gördüğü hayatın, kanlı bir savaşla cehenneme dönüşüne tanıklık eder. Valera ve Kanatay halkları arasında çıkan büyük savaşta, Elvora`nın en büyük dayanağı olan annesi Viora, kalbinden bıçaklanarak öldürülür. Bu sarsıcı ölüm, Elvora`nın zihnine asla silinmeyecek bir görüntü olarak kazınır.

*Yakında bölümler gelecek* .................................................. Günahkârların Çağı, çoktan Günahkârların Laneti’ne dönüşmüştü. Takvimler bin yüz yılı devirmişti; ama zaman ilerlememişti sanki. Dünya hâlâ karanlıktaydı. Güneş doğuyor, fakat ısıtmıyordu. Geceler uzadıkça uzuyor, sabahlar bir lütuf değil, yalnızca yeni bir acının başlangıcı oluyordu. İnsanlık çökmüştü. Şehirler bir zamanlar göğe meydan okuyan kulelerken şimdi is ve küf kokan harabelerden ibaretti. Beton yığınlarının arasında rüzgâr uğuldar, eski dünyanın metal iskeletleri çürümüş kemikler gibi toprağa saplanırdı. Teknoloji bir masaldı artık; ekranlar kararmış, makineler susmuş, bilgi unutulmuştu. İnsanlar yeniden kılıçlara, mızraklara, baltalara dönmüştü ama bu dönüş bir ilerleme değil, daha derin bir düşüştü. Eski çağların bile bir onuru vardı; bu çağdaysa yalnızca vahşet kalmıştı. Açlık hüküm sürüyordu. Tarlalar lanetlenmiş gibi ürün vermez, su kaynakları ya zehirli ya da kanla karışık akardı. İnsanlar hayatta kalmak için birbirini satıyor, kardeş kardeşi ihbar ediyor, çocuklar daha konuşmayı öğrenmeden bıçak tutmayı öğreniyordu. Merhamet zayıflıktı. Vicdan, mezara gömülmüş eski bir kelimeydi. Viktor dönemi sona ermişti. Onun yönetimi zalimdi, evet; ama en azından kuralları vardı. Şimdi ise tahta oturan yeni kral, zulmün bile sınırlarını aşmıştı. İsmi fısıltıyla anılırdı; çünkü adını yüksek sesle söylemek bile ölüm sebebiydi. Bu kralın ne affı vardı ne de sabrı. Onun gözünde insanlar, yalnızca hükmedilecek etten ibaretti. Meydanlar idamlarla doluydu. Gün doğarken çanlar değil, çığlıklar yankılanırdı. Suçlu olmak gerekmiyordu; yanlış yerde durmak, yanlış bakmak, hatta doğru zamanda susamamak bile yeterliydi. Askerleri demirden iradeleri ve taşlaşmış kalpleriyle sokakları arşınlar, direnenleri değil, nefes alanları ezerdi. Umut yasaktı. Eski kitaplar yakılmış, eski hikâyeler unutturulmuştu. Gelecekten söz edenler ya delilikle ya da isyanla suçlanırdı. İnsanlar başlarını eğerek yürür, göz göze gelmekten korkardı; çünkü bir bakış, bir ihbar, bir cellat demekti. Ve dünya… Dünya sanki bu laneti kabul etmişti. Gökyüzü sürekli griydi, yağmur bile kül gibi yağardı. Toprak kana doymuş, rüzgâr duaları bile taşımıyordu. Tanrılar susmuştu ya da insanlığı çoktan terk etmişlerdi. Bu çağda yaşamak bir mucize değil, bir cezaydı...

farklı bir boyutta olan backrooms`a 7 insan kontrolcüler tarafından hapsedilir. 7 yabancı insan hafızalarının yarısı silindiği için birbirlerini tanımazlar. backrooms çok büyük bir yer olduğu için başka çocuklarda hapsedilir. tek yol; hayatta kalmak ve akıl sağlığını kaybetmemek

Oyunlarla dolu bu evrene hoş geldiniz!! Ölebilir veya yaralana bilirsiniz. Dikkatli olmak zorundasınız!!!

Karışık güçlere sahip ve esen biri YELPALİST dir.

İnsanların dışlandığı, ırkların yok edildiği bir dünyada tahta oturan kral, gücünü kanla mühürlemiştir. Kendi amcasını öldürecek, yeğeni uğruna bir halkın sonunu getirecek kadar acımasızdır. Bu karanlığın ortasında bir insan kız vardır—ait olmadığı bir dünyada, nefes alması bile bir suçken. Onun varlığı dengeleri bozar. Kralın zalimliğiyle, bastırılmış duygular arasında sıkışan bu hikâye; güç, ihanet ve yasak bir çekimin sınırlarında dolaşır. Aşk burada bir kurtuluş değil, felaketin ta kendisidir. Bu kitap, karanlıkla romantizmin birbirine karıştığı bir dünyaya açılan kapıdır.

Ölümcül Işık, her yeri yakıp geçti. Ölülerin yaşayanlardan hayat çaldığı, rayından çıkmış bir dünya. Okyanusun derinlerinde, çelik duvarlarla çevrili acil durum sığınağı Pelagorn... Nesiller boyunca kimse buradan çıkmadı. Ta ki, bir grup genç, kendilerine vaat edilen "yeryüzüne dönüş" şansını yakalayana kadar. Ama karşılaştıkları dünya, anlatılan hikâyelerden çok uzaktı. İlkel bir düzen, birbirleriyle çekişme içindeki hanedanlıklar ve derinlerde uyuyan kadim güçler... Tüm bu kaosun ortasında, iki genç arasında doğan tehlikeli ve derin bağ, yalnızca kendi kaderlerini değil, dünyanın geleceğini de değiştirebilecek kadar güçlüdür. Yeni dünyada hayatta kalmak için kime güvenebileceklerini öğrenmek zorundasın.

İnsanların içinde bulunan bir güç,kendisini tanımayan,hayatta ki amacını sorgulayan bir kız.Onun peşindeki farklı bir evrene sahip,kızı hiç görmemesine rağmen nefret eden bir şövalye. Karşılaşınca birbirlerini tanımamalarına tersine düşman olduklarını anlamaları.

Her yıldızın gölgesinde bir sır gizlidir... Unutulmuş geçmişler, mühürlenmiş gerçekler ve yitirilmiş ruhlar şimdi yeniden uyanıyor. Kırılmış bir zaman çizgisi, birbirine dokunan bütün evrenler ve tüm dengeleri altüst eden gizemli bir güç... Karanlık yaklaşırken, kim olduğumuzu​ ​hatırlamak bile bir savaş haline gelir. Gücün bedeli ağır, yolun sonu belirsiz. Ama bazen bir kıvılcım, sonsuzluğu değiştirmeye yeter. Gözlerini kapat yada kapatma... Çünkü bu sadece bir başlangıctır. Şimdi hazırlanın gençler hikayemiz başlıyor...

Seçim şansı sunulmayan bir kız çocuğu. Öyle ki yalanlarla büyümüş, kendi toprağına ait değil, insanlara güvenmiyor, beynine sadece kan işliyor. Aldryn`ın sadece kendisine ait olduğunu söylüyor. "Babam yok, annem yok, kardeşim yok, bir eşim yok, ait olduğum bir toprak bile yok, evimi bilmiyorum. Söylesene şövalyem ne yapacağım ben?" Şövalyenin adımları sert ve kendinden emindi. "Benim kraliçem nelere göğüs germiş, biliyor musun?" İlk defa böylesine dolan kızıl gözlerime bakıyordu. Kalbime zarardı. "Nelere germiş şövalye? Söyle, söyle ki beni buna inandır. Çünkü artık korkuyorum." Gözleri saçlarıma daldı. Yine ve yine karanlığı ve kötülüğü andıran saçlarıma. "Öyle bir kraliçeymiş ki o, kalbim onun tek bir sözüne diz çöküyormuş. Benim kraliçem bedeli ağır bir zaferi yaşıyormuş."

Bir gün elin kana bulandığında, onu durdurup durdurmamanın sana ait bir karar olmadığını anlarsan ne yaparsın? Kan Sahibi, cadılığın büyü değil taşıma olduğu bir soyun hikâyesi. Bu kanda güç yok. Hatıra var. Günah var. Acele var. Bir adam, aklını ve bilimi siper ederek yaşarken, kendi kanının kendisine ait olmadığını fark eder. Bu fark ediş bir inançla değil, geri dönüşü olmayan bir eylemle başlar. İçinden gelen sesler delilik değildir; susturulmuş bir mirasın sabırsızlığıdır. Bu kitap sana cadıları anlatmaz. Sana, bedenini senden önce tanıyan bir şeyi anlatır. Okurken şu sorudan kaçamayacaksın: Bana ait olmayan bir şeyden sorumluysam, ben hâlâ masum muyum?

Zemheri adı gibi kara kışlara göğüs germişti ancak en değerlisinden kalbine gelen bir bıçak darbesi onu yerlebir etmişti.Dünyasına çok uzak olan bu yerde bir başınaydı. Zemheri o bıçağı kendine silah yapmıştı. Bir başkası tarafından yaratılan karanlığına kendisi bir ışık bulabilecek miydi? Büyük çaresizlikler kalbini esir almıştı.Kalbi karşı çıkabilecek miydi Zemheri karakış demekti

Halktan bir kadın asker.Yeniden soylu olarak doğarsa...

Kendi rüyalarını ve gerçeklik algısını kaybetmiş ve bir gurup çetenin içindeki kasırga ya kendini kaptırmış bir kız mı:KASIRGA...🖤🎶🎻🎧🎵🌑🌪️

Bu kitap fantastik bir kitaptır. Eski zamanlarda geçer, hepsi kurgudur. Sürpriz shipler bulunur.

BERDEL aşk zorluk

~İki ülke, iki varis, iki kayıp ruh #minsung #omegaverse #bl #hyunlix #chanmin #jeongbin