“Yağmur Yağınca Değişen Şehir” Yağmur yağdığında şehirdeki herkesin anıları kısa süreliğine değişmektedir. İki kız kardeş yağmurda farklı şeyler hatırlar: biri mutlu bir çocukluk, diğeri ise hiç yaşanmamış bir travma. Zamanla anlarlar ki aslında aileleri büyük bir sırrı saklamıştır ve yağmur, gerçeği açığa çıkarmaktadır.

UYARI YAŞ FARKI VARDIR! UKE JİS SEME MİN

  “Bembeyaz bir yeminle kuşanıp kızıla bulandı tenim; çünkü bir avcının kalbi, en çok nefret ettiği canavarın damarlarında atarmış.” Paris’in gökyüzünü yırtan o uğursuz gri yağmurunun altında, ölülerin sükûnetinden örülmüş gümüş duvarlar sarsılıyordu. Katliamcı’nın ömründen sakındığı tek canı, nefesi olan Vespera’nın bembeyaz tenine, ruhunun haritası olan o zehirli akrep mühürlendi. O gece, karargâhın o buzdan komutanı Cassian’ın göğüs kafesinde sakladığı o yasak, o günahkâr aşkla ısındı etimiz. Biz, gümüşünü geceye bileyen, şafağa sığınan yetimlerdik. Oysa sislerin içinden sızan antik bir intikam, tüm kutsal yeminleri çiğnemek için çoktan pusuda yıllanmıştı. Ruhların zaaflarını bir enstrüman gibi çalan o kibirli iblis, Valerius, geçmişin diyetini kesmek için en pürüzsüz kurbanını seçti. Vespera’yı yok etmedi; onu, babasının hayatı boyunca katlettiği o zifiri karanlığa mahkûm ederek, yaşayan bir ölüye dönüştürdü. Gümüş sustu, namlu kırıldı ve kemik sızlatan o ilk Gece Lekesi sızdı damarlardan. Şimdi, en nefret ettiği canavarla aynı aynada yüzleşen bir avcı, avının silahını kuşanmıştı. Kendi kabusunun tahtına oturtulan Vespera’nın zehri, Valerius’un krallığını yakacak olan o asıl yangını başlatırken; kalbi bir canavar için çarpan Cassian, gümüş duvarların enkazında kendi celladını yaratacaktı. Gümüşün sustuğu yerde, gece damarlardan akar. Şimdi söyle beyaz çocuk; katilini hâlâ sevebilecek kadar delirdin mi?

Evren, tanrıların henüz hamlelerini yapmadığı; taşların ise kan ve gölgeyle şekillendiği devasa bir satranç tahtasıdır. Burada tanrılar yaratıcı değil, soğuk ve acımasız oyunculardır. Gökler sustuğunda ve Yarık açıldığında, stratejiler yerini hayatta kalma içgüdüsüne bırakır. Tahtanın bir ucunda her adımı önceden hesaplayan kadim bir akıl, diğer ucunda kendi krallığını düşleyen hırslı bir atlı vardır. Ve tüm bu kozmik oyunun merkezinde, feda edilmeye en yakın ama düzeni kökünden sarsabilecek tek taş durur: Kimsenin adını hatırlamadığı ya da hatırlamak istemediği o piyon. Ancak antik varlıklar sahaya indiğinde ve kurallar yandığında, tanrıların unuttuğu bir gerçek ortaya çıkar: Bazı piyonlar feda edilmek için doğmaz. Bu oyunda sadakat, en ölümcül silahla en büyük zayıflık arasındaki ince çizgidir. Karanlık masaya oturduğunda artık kuralları oyuncular değil, gölgeler yazar. Unutma; bu savaşta kazanan yoktur. Sadece hayatta kalanlar vardır. Ve karanlık asla berabere bırakmaz. Sancılı bir veda, kanla yazılmış bir başlangıç… Taşlar devrildi, mat kaçınılmaz.

Rowenna, Everhart krallığının en küçük kızıdır. Everhart krallığından kral Laden Everhart tüm krallıklara hükmederek imparator olmak ister. Yedi krallıktan altısı ile iyi anlaşan kral bir krallık ile siyasi bir bağ kuramamıştır. Dorian Krallığı. Bu bağı ise kızı Rowenna ile Dorian krallığının varisi Lucien Dorian evlendirerek kurmak ister. Bu bağı kurmak isteyen Kral kanlı taht oyunundan çıkmaya İmparator olmaya çalışır. Rowennanın hikayesi. Fantastik dense de aslında geçmişte yaşanan krallık, taht savaşının yoğun olduğu bir zamanda geçmektedir. Dente ülkesinde.

Güç… bazen bir armağan değildir. Bazen bir lanettir. Siren ona Tanrı tarafından bahşedilen gücü yüzünden yıllarca bir kafeste tutulup işkenceye maruz kalmasına rağmen hayatta kalmayı başarmıştı. Çünkü insanlar onun yeteneğini bir Lütuf olarak değil, kullanılacak bir araç olarak görüyordu. Ta ki yolu Romanov İmparatorluğu ile kesişene kadar… Sargun Rostislav Romanov. Bir imparator. Bir stratejist. Ve insanların zayıflıklarını okumakta ustalaşmış bir adam. Romanov’un dünyasında sadakat kanla ölçülür, ihanet ise ölümle. Siren ise tam ortasında kaldığı bu karanlık oyunda hem gücünü saklamak hem de hayatta kalmak zorundadır. Ancak bazı sırlar sonsuza kadar saklanamaz. Ve bazı oyunlar… başladığında geri dönüş yoktur. Arenalar hazırlanıyor. Yeminler ediliyor. Maskeler takılıyor. Ama herkesin unuttuğu bir şey var: Korku bazen bir son değildir. Bazen… bir çağrıdır.

"Herkes aynı gökyüzünün altında nefes alıyordu, ama herkes aynı havayı solumuyordu." Sonara Başkent Bölgesi... Tek bir şehir, keskin sınırlarla birbirinden ayrılmış dört farklı dünya. En tepede, sarayın gölgesinde lüks ve güç içinde yaşayan Ahenkliler ve Yankılar; Orta Ring`de şehri demir yumrukla tutan Rezonatlar; ve en altta, şehrin tüm yükünü sırtlayan ama varlıkları bir gölgeden ibaret olan Sessizler... Onlar dışarıda değil, tam ayaklarınızın altındaydı. Sadece görünmezlerdi. Leya, Üst Ring’in pırıltılı elitleri arasında, müziğin ve gücün zirvesinde büyüdü. Mira ile paylaştığı bu kusursuz hayat, kaderin iplerini elinde tutanların çizdiği bir senaryodan ibaretti. Saray koridorlarında Kael ve Eryon ile kesişen yolları, yüzeydeki mükemmel uyumu korumaya yetecek miydi? Çünkü yukarısı ne kadar parlaksa, aşağısı o kadar karanlıktı. Ve bazen, en yükseğe çıkanların düşüşü çok daha sert olurdu. Ritüeller, sırlar, sınıf çatışmaları ve bir şehrin dikey katmanlarında yankılanan bir isyan... Güç yukarıda toplanabilir, ama yangın her zaman aşağıdan başlar. Leya: Zirveden düşmeye mahkûm bir Ahenkli. Kael: Orta Ring`in disiplinli ve keskin askeri gücü. Şehir: Yukarısı cennet, aşağısı sessiz bir cehennem.

HANGİ TARAF DAHA GÜÇLÜ? İYİLER YA DA KÖTÜLER

Yalanların, saklanan gerçeklerin ve o ihanetin göbeğinde sessizce kaybolan bir isim: Prenses Elenora. ​Bazen en derin sessizlik bir son değil, sadece fırtınadan önceki o tekinsiz sükunettir. Kulaktan kulağa fısıldananlar bittiğinde, o soğuk küllerin altında asıl neyin saklandığını kimse bilmiyor. Rüzgar tersine dönüp de sis perdesi aralandığında, saklanan o sırların kimleri yakacağını ise sadece zaman gösterecek. ​Geriye dönülmez o sınır geçildiğinde, acaba kim gerçekten güvende kalabilecek?

Gece isimli bir kız, yaşadığı zorbalıklar ve aile baskıları yüzünden kendini değersiz hisseder. Bir gün gecirdiği kazadan sonra geçmişe gitme şansı bulur. Ancak geçmişi değiştirmek sandığı kadar kolay değildir. Orada gerçek dostluğu, ihaneti ve aşkı öğrenmeye başlar.

Bazı kapılar açıldığında geri dönüş yoktur. Levent bunu öğrendiğinde artık çok geçti. Bir üniversite öğrencisinin sıradan hayatı, odasının zemininde beliren gizemli bir çemberle sona erer. Kendini büyünün, krallıkların ve unutulmuş sırların hüküm sürdüğü yabancı bir dünyada bulduğunda, ona tek bir rol biçilir: Kahraman. Fakat Levent kahraman olmak istemiyordur. Çünkü onun kurtarmak istediği bir dünya değil, dönmek istediği bir ev vardır. Ancak bu yeni dünyada hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Gerçekler yalanların arkasına saklanmış, dostlar sırlar taşımakta, ve bazı kapılar yalnızca tek yönlü açılmaktadır. Eşik, aidiyetin, özgürlüğün ve gerçeğin peşine düşenlerin hikâyesidir. Çünkü bazen en tehlikeli yolculuk başka bir dünyaya gitmek değil... Eve dönmeye çalışmaktır.

Başparmağının dokunuşunu var ile yok arası, dudaklarımın üzerinde hissetmiştim. Kanını sadece dış yüzeyine değil, dudaklarımın iç yüzeyine de sürüyordu. İşi bitmiş olmalıydı ki parmağını kendi dudaklarına götürdüğünde gözlerime bakarak yalamıştı. Karnımın alt kısımlarına yayılan sızlama ile oldukça sıcaklamış hissediyordum. Gözleri dudaklarımda gezindiğinde bakışları koyulaştı. Beklemediğim anda çınlayan şaşkın kahkahası, beni tedirgin etmemişti bu sefer. Etrafımda herkes deli olunca, artık bağışıklık kazanmıştım sanırım. Kahkahası kesildiğinde, enseme yerleştirdiği elinin, beni kendine çekmesi ile dudakları aniden dudaklarımla buluştu. Hayır, öpmüyordu. Dudaklarımdaki kanını, kendi dudaklarına sürüyor işi bitse de geri çekilmeyip, kıpırdamadan duruyordu. "Hiçbir özgürlük bu kadar doğru hissettiremezdi bana." Fısıldadığında, dudakları dudaklarıma çarpıyordu, Dudaklarım arasından sızan sinsi nefesi, ciğerlerime değil kalbime ulaşıyormuş gibiydi. Bu nefes olmazsa ölecekmişim gibi. "Ne hissediyorsun, heyecan mı?" Burnunu burnuma değdirdi. "Tahrik?" Boğuk sesini duyduğumda bacaklarımı bir birine bastırmıştım, Klauss derin bir nefes aldığında ensemdeki eli daha da sıkılaşmıştı. Lanet olsun ıslanmıştım ve o bunu kokluyordu. "Sen benimle oyunlar oynarken küçüğüm, bu hissettiklerinin yüzlerce kat fazlasını hissediyorum."

Krallık yüzünden acı çeken adalina intikam duygusuyla yanan 6 gençle beraber yola çıkar ama bu yolda beklemediği şeyler yaşar yürüdüğü yolda birçok kişiyi kaybettiği gibi başka kişileri de kazanacaktir Ama peki gerçekten Krallıktan intikamını alabilecekmi yoksa Krallık onun kanına zaten çoktan islemismidir?

3.dünya savaşından sonra ailesini kaybeden ve bir hizmetkâr tarafından bulunup büyütülen Aryx kendisini bir suikastçı gibi yetiştirmiştir . Ailesinin kim tarafından öldürüldüğünü bulmak için suç dünyasına sızan Aryx "KARA ZEHİR" lakabıyla tanınır. Bu suç dünyasında kendine bir ekip kurmayı başarır ama Aryx gözden kaçırdığı bir nokta vardır 3.dünya savaşı sırasında evrenler delinmiş ve bazı kişiler özel güçler kazanmıştır SEN BU MACERADA HAYATTA MI KALACAKSIN YOKSA KARANLIĞA MI KAPILACAKSIN

Bir grup genç okulda dünyanın sonunda kapana kısılır.Harkes ölmüştür ve yaşayanlarda ölecektir.Peki aramızdaki katili bulabilecek misiniz??

Annesi tarafından terk edilen Merivella, babasının gemisinde onun varisi olarak yetişiyor. O kaptan olmak için yaratıldı, daha azı değil. Fakat Kaptan Draven, kızına istediği o özgürlüğü tanımıyor. Kaos olmazsa sonradan gelene düzen diyemeyiz Kael Kotanis`in uyandırmak istediği cadı, sandıkları gibi kurtuluşu getirir miydi? Korsan baronlarının arasında tartışılan bu konu Draven tarafından reddedildi. Bu adım, iki baron arasındaki savaşı başlattı. Suya adanmış yaşamların, boğulmadan yüzeyde kalanlarını anlatan bir hikaye. Uyandırılmak istenen efsanevi Skorpia cadısı, Mara. Onu kim durdurabilirdi? Herhangi bir insanoğlu buna cesaret edebilir miydi? Skuggan dan yükselen keman sesleri, okyanusun her bir kaybına adandı. Kaosu da onlar getirdi ölümü de. İhanet kokan dalgaların arasında gerçekleri bulabilmek mümkün müydü? İlk kurgum ve ona güveniyorum. Hatalarım olabilir bunları bildirirseniz mutluluk duyarım. Skuggan`ın yolculuğunda tayfamıza katılın.⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆

𝒪̈𝓁𝓊̈𝓂𝒹ℯ𝓃 𝓈ℴ𝓃𝓇𝒶 𝓎𝒶𝓈̧𝒶𝓂𝒶𝓎𝒶 𝓁𝒶𝓎ı𝓀 𝓂ı𝓈ı𝓃? Lucian Mason`ın hayatı babasının ölümü ile tamamen değişmişti. Yeni ülke, yeni ev, yeni suratlar. Ama bir şey daha değişti, gölgeler. Bir şey gizliyorlardı. Bu gizeme Lucian ile ortak olmaya ve ölümle bakışmaya hazır mısınız?

Nova`nın hayatı, dedesinin bıraktığı gizemli bir mirasla hiç beklemediği bir yöne savrulur. Eline geçen esrarengiz palet, dünyanın kaderini değiştirebilecek bir gücün anahtarıdır. Bu keşif, Nova’yı sırlar, tehlikeler ve kaçınılmaz seçimlerle dolu bir yolculuğa sürükler. Karşısına çıkan Thane, bu tehlikeli emaneti korumasında ona yardım etmeye hazırdır. Başta yalnızca ortaklık gibi görünen bu arkadaşlık, zamanla inkâr edemedikleri bir çekime dönüşür. Tehlike büyüdükçe aralarındaki bağ da derinleşir. Ancak peşlerindeki karanlık güç her adımda onları sınamaya hazırdır. Nova paletin gizemini çözmeye yaklaştıkça yalnızca bu kadim gücün sınırlarını değil, kendi sınırlarını da keşfeder. Gücün gerçek anlamı, kontrol etmekten çok bedel ödemekle ilgilidir.

Yalan bir hayat... Elvi gerçeğe yaklaşmak için önce yok olması gerektiğini bilmiyordu. Hiç beklemediği bir anda kendini yasaklı bölgede bulmuştu. Üstelik tanımadığı bir adamla birlikteydi. Hayatta kalmak için ona ihtiyacı vardı ama bu adam ona hiçte yabancı gelmiyordu.

"Bazı ateşler yakmak için değil, gerçeği ortaya çıkarmak için doğar"

Zirve sadece iki kişilikti...

Uyarı! *Bu kitapta savaş! Şiddet!,ölüm! Aşk öpüşmek vb.içerikler bulunmaktadır! İyi seyirler... İkinci bir Orta Çağ’ını yaşayan bir gezegen… VALEİON. Bir zamanlar teknolojinin zirvesindeydi. Yedi Tanrı kardeşin hırsı, dünyayı küle çevirdi. Babalarından kalan yedi yüzük, yasaklı bir kapının anahtarıydı. Kapının ardında ise kadim bir kötülük uyuyordu. Tanrılar düştü, yüzükler ölümlülere emanet edildi. Yüzyıllar boyunca denge korundu. Ama tarih tekrar etmeyi sever. Ve şimdi… Her şey yeniden başlıyor.

Alçin bir gün gözlerini bir sarsıntıyla açar. Telaşlanıp ailesinin yanına gitmek ister fakat evdeki hiç kimse yoktur. Aceleyle dışarı çıkar fakat orada da manzara aynıdır biraz ilerleyince kendi yaşlarında bir çocukla karşılaşır ve onların grubunun bir parçası olur. Herkesin sandığının aksine bu normal bir deprem değildir, şehir meydanında ki koca göçüğün sebep olduğu bu kabus daha henüz yeni başlamıştır. Alçin bu şartlarda kime ve neye güveneceğini, bu kabusun ne zaman ve nasıl biteceğini bilmeden umutsuz bir şekilde yaşama tutunmaya çalışır ve en zoru da göçük muhafızına yakalanan veya göçüğe düşen kişinin başına ne geldiğinin bilinmemesidir. Bilinenin aksine bilinmezlik ölümden daha korkutucudur... Fantastik+Macera+Romantik Vakit buldukça yaklaşık haftada 1 bölüm💫🩷 Ayrıntılı k4n ve şiddetten etkilenenlerin okuması tavsiye edilmez. BU kitabın herhangi bir söz veya alıntısının basılması kopyalanması veya kullanılmasına izin verilmemektedir. Herhangi bir ihlalde dava açılacağı duyurulur.

"Çocuk, bütün Belyrinn adası senin ayaklarının altında olmalı. Ezici güçe sahip ol. Sonsuza kadar..."

Veritas Üniversitesi`nde bazı kapılar yalnızca geceleri açılır. Ashlyn, Ophelia, Oz ve Nate için üniversite hayatı sıradan başlamıştı: dersler, sınavlar, bitmek bilmeyen kampüs söylentileri... Ta ki kimsenin varlığını kabul etmediği bir sırrın izine rastlayana kadar. Bazı sırlar peşine düşenleri asla yarı yolda bırakmaz.. Bazı gerçekler öğrenilmek için değil, saklanmak için vardır. Ve bazı arzular... Bir günah gibi başlar.