Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

Ravza dışarıdan bakınca sakin ve zarif biri gibi görünüyor. Şalı düzgün, duruşu ciddi… Ama aslında o çok güçlü bir kız. Elindeki bilgisayar onun için sıradan bir şey değil. O bilgisayarla insanların göremediği şeyleri görüyor, gizli olanları ortaya çıkarıyor. O bir yazılım mühendisi ama aynı zamanda vatanı için çalışan biri. Silah yerine zekâsını kullanıyor. Kodların ardından savaşıyor. Gözleri ekrana bakarken aslında çok büyük bir sorumluluğu taşıyor. Hem inancına bağlı hem de cesur. İçinde korkuları olsa da belli etmiyor. Ravza’nın hikayesi biraz mücadele, biraz sabır ve biraz da güçlü durmaya çalışmanın hikayesi.

Bir mektubun hayatınızın alt üst olmasına neden olduğunu düşünün. Ama belki de altı üstünden daha hayırlıdır... 22 yıldır yanında ``anne`` Diyerek yaşadığı kadının gerçek annesi olmadığını öğrenen Rüveyda artık kurallara aykırı gelerek gerçekleri öğrenmeye Malatya`ya gider. ``Rûhefza aç kapıyı babam uyanacak`` dedi kısık ve dikkatli ses tonuyla. Korkut bey uyanıp onu kapımın önünde görürse çok yanlış şeyler düşünürdü ve bunun olmasını asla istemezdim. Tekrar kapıyı açtım. Yine sadece kafamı çıkartacak kadar araladım kapıyı. ``Yine ne var Amirim??`` Kapının üzerine elini koydu. ``İzin verirsen kıyafetlerimi alacağım Rûhefza`` dedi dişlerinin arasından. Sinsice sırttım. ``Ne yaparsam alacaksın?`` Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi burnundan. Galiba sinirleniyordu. ``İzin verirsen Rûhefza. Aç şu kapıyı artık!`` ``Ama sen böyle emrivaki yapınca hiç açasım gelmiyor ki`` ``Rûhefza!`` ``Ne?`` ``Kapıyı açar mısın artık?`` ``Tabi ki! Neden açmayayım?`` Dedim ve kapıyı tamamen açtım. Ona baktığımda şaşkınlıkla bana baktığını gördüm. Ani ruh hali değişimim onu şaşırtmıştı belli ki. Elimle hala kapıyı açık tutarken gülümsedim. ``Derhal ne alacaksan al ve bu odayı terk et`` Dedim içeriyi işaret ederken. ``Aksi takdirde kapıyı kapatacağım ve bir daha da açmayacağım`` Dediğim gibi bana bakmayı kesip odaya girdi. Dolabına ilerleyip kapağını açtı ve birkaç kıyafet aldı.

Aynı mahallede iki genç birbirine aşık mı olur düşman mı?

Hikayemiz aynı üniversitede Birbirinden oldukça farklı beş kişinin onlarla aynı görüşte olmayan Esra`yı okuldan göndermek için kurdukları tuzakla başlar. Bu tuzaklar en çok kendilerini etkileyecek ve zamanla içlerinde ki gerçek kimlikleri ortaya çıkaracaktır. Oyunlarla gerçeklerin iç içe olduğu... Kendileriyle ve birbirleriyle hesaplaşmaların yaşandığı... Duyguların Bazen siyah bazen beyaz bazense gri olduğu bir hikaye. Onların dünyasına hoşgeldin :)

Hilal, ailesini kaybettikten sonra hayatla bağını neredeyse tamamen koparır. Ama onu asıl tüketen, kimseye anlatamadığı geçmişidir. Emir, onun en karanlık zamanlarında yanında olur. Hilal, onunla birlikte yeniden nefes almayı öğrenirken, saklanan gerçekler de yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başlar...

Aynı üniversitede okuyan iki yakın kız arkadaş , beraber geçirecekleri ramazan için oldukça heyecanlı ve mutlulardır . Ailelerinden uzakta , devlet yurdunda geçirecek oldukları ramazan ay`ı için planlar yapılmıştır . Hem ramazanı layıkıyla geçirmek hem de güzel anacakları anılar oluşturmak niyetindedirler . Ama bu ramazan , planladıklarının dışında onlara çok başka şeyler getirecektir . Üniversitenin düzenlemiş olduğu iftar programına giderken başlarına gelen bir olay sonucunda programa geç kalmışlardır . Alana geldiklerinde iftar vakti çoktan girmiştir ama onlar gibi geç kalan bir kişi daha vardır. Her şey bununla başlamıştır . hayatlarını başka bir seyire sokacak olan bu olay , onlar tarafından çok önemli görünmese de ilerleyen günlerde kaderin karşılaştırması sonucunda o büyük değişim başlayacaktır.

Ramazan Hilali görüldü. Peki ya Hilal ve Ramazanın hikayesi.

Bazı yaralar dua ile kapanır, bazı yollar ise sadece nasiple yürünür." Hayatı bir başkasının feda ettiği nefesle başlayan Ecre Akdağ; mahalle fırınından yükselen o sıcak ekmek kokusunu, dualarına karışan gözyaşlarıyla birleştirip kendine hüzünden ama mağrur bir dünya kurmuştu. Annesinden miras kalan o sessiz sızıyı kalbinde bir inci gibi taşıyan bu genç kız, hayatının en çetin imtihanına doğru sürüklendiğinden habersizdi. Mübarek günlerin eşiğinde başlayan o meşum fırtına, sadece mahremiyetini değil, sığındığı tüm güven limanlarını da sarsmak üzere... Aynı gökyüzünün altında, aynı dualarda buluşan; Ecre’nin sessizliğini bir bakışıyla anlayan gözü kara Ela, pişmanlığıyla olgunlaşan Emir ve her fırtınada bir ayetin ferahlığına tutunan Eda... Bu sıcacık mahallede, şimdi hepsi bir imtihanın eşiğinde. Fakat bu hikâyede şer sadece dışarıdan gelmiyor. Dost maskesi takmış bir elin haset dolu sinsi planları, Ecre’nin yoluna mayınlar döşerken; karanlık bir numaranın ardındaki meşum gölge, genç kızı bir uçurumun kenarına sürüklüyor. En yakınındakinin kalbinde büyüttüğü o gizli düşmanlık mı, yoksa dışarıdaki bilinmezlik mi daha tehlikeli? İşte tam o karanlığın kalbinde, sessiz bir feryada cevap gibi doğuyor Ali. Ali; sevgisini kelimelere değil, Ecre’yi her türlü kötülükten sakınan o vakur korumasına sığdıran, sessizce yanan bir kandil. O, Ecre’nin en zayıf düştüğü anlarda hem bir kalkan hem de bir sığınak oluyor. İhanetin soğuk nefesiyle, Ali’nin sarsılmaz korumasının çarpıştığı bu meydanda; silah sesleri dualara karışıyor. Mahalle kültürünün o samimi dokusundan, ıssız yolların tehlikeli gizemine uzanan bu yolculukta; Ecre asıl sığınağının neresi olduğunu keşfedecek. Sevginin en temiz ve en güçlü halini, dostluğun en kara gününü ve imanın o her şeyi kuşatan iyileştirici gücünü hissetmeye hazır mısınız? "Çünkü sevgi; sevdiğinin yoluna gül dökmek değil, o yolun dikenlerini yalın ayak toplayabilmektir." Not:İlk kitabım yazım hataları varsa kusura bakmayın.

Defne Yıldızhan’ın hayatı bir günde öğrendiği gerçekler ve yaşadığı olaylar sonucu değişir.

~Bir rüya ile sessiz değişim~

"Biz savaşın ortasında ölmek için doğan çocuklardık... Yaralarımızı sarmaya vaktimiz olmadı.." AYNI GEZEGEN FARKLI DÜNYALAR K-pop idolü,diyet yapmaktan bıkan sözleşmesinin bitmesini bekleyen Hana Choi Albümü yayınlanacakken yanlış bir röportaj verip albümünü tehlikeye atan Fransız şarkıcı Madeline Dubois Kariyerinin zirvesinde bir İspanyol futbolcu Iker Cruz Türkiye`de, tek derdi üniversiteyi bitirmek olan Alper Yıldız ve ders çalışmaktan usanmış LGS öğrencisi Ceyda Yılmaz Katarda,evli ve çocuklu,yaşı otuzu geçen avukat Cedide Rıkabi Ve Filistin`in üç farklı bölgesinden, Gazze`de Lina Carbuni,Rafahta Mona Kadan,Batı Şeria`da Yusuf Balavna Bu,mücadelenin, aynı gezegenin içinde farklı hayatları, farklı dünyaları olan dokuz insanın hikayesi... Eminim ki hepimizde izler bırakacak...

Ecmel, İstanbul`daki zorlu hayatını geride bırakıp Hakkâri`deki bir askeri hastaneye tayin edilir. Geçmişinden kaçarken hiç beklemediği birine takılır gözü. Ancak ona yaklaşmak sandığı kadar kolay olmayacaktır. Arkadaşı Gül`ün aklına sokmasıyla Ecmel, eski ve kullanılmayan bir hattı eline alır ve Yüzbaşı`ya mesaj atmaya başlar. Yüzbaşı,bu gizemli mesajların arkasındaki kişiyi bulmak için her yolu denerken, Ecmel için de işler kontrolden çıkmaya başlar. Oyun sınırlarını aşarken, sırlar açığa çıkacak, dengeler değişecek ve belki de en tehlikelisi, kalpler hiç hesapta olmayan duygularla yüzleşecektir. Bir mesajla başlayan gizemli bir hikâye… { Kapak tasarımı: @inciliinur0 }

Özgür dirseklerin mutfak masasına yaslayıp öne doğru eğildi. "Seninle koşup oynamayı özledim." dedi Özgür. Burnunun ucuna doğru düşmüş olan gözlüğünü işaret parmağıyla eski yerine iterken. "Bende özledim" dedi Mutfak tezgahında uğraşırken. Başını yana çevirip kendisini izleyen Özgür`e bakarak. Özgür hafifçe tebessüm edip önünde ki bisküvili pastadan bir çatal aldı. Her zaman ki gibi bu tatlı da genç kızın yanındayken lezzetliydi. Yoksa, genç kız yanında yoksa bal, baklava olsa dahi tadını alamıyordu. "Şimdi de oyun oynayabiliriz" dedi Özgür hafif muzip sesiyle. Her zaman ki gibi, bir kaşını kaldırmış yüzünde hafif tebessümü vardı. "Ne?" Nükte`nin yüzünden şaşkınlık ve bir o kadar da anlayamamazlık okunuyordu. "Diyorum ki, eskisi gibi oyun oynaya biliriz. " "Ne oynayacakmışız? Nasıl olacak o?" Nükte`nin sesi alay doluydu. "Evcilik oynayabilriz. Sen anne olursun, ben baba." [Nükte: dikkat edince anlaşılabilen ince mâna. ] [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ]

Yaman, geceleri ışıkların altında yaşayan bir adamdı. Paranın satın alamayacağı hiçbir şey olmadığına inanıyordu. Tesettürlü kadınlar mı? Onun dünyasında asla yeri yoktu. Mira ise kalbini saklamayan, inancını saklamayan bir kadındı. Tesettürü onun için bir zorunluluk değil, bir aşktı. Neşesiyle hayata tutunan, sınırlarını kimse için bozmayan biri... Ve kader, bu iki zıt hayatı aynı çatı altında birleştirdi. Zoraki bir evlilik. Önyargılarla örülü bir başlangıç. Aynı evde atılan ama birbirine uzak adımlar... Peki nefret, zamanla meraka dönüşür mü? Merak, yerini kabullenişe bırakır mı? Ve bir adam, nefret ettiği kadına aşık olabilir mi? _____ "Seni önemsediğimi mi sandın?" dedi. Ama sesi o kadar kısık, o kadar doluydu ki... Başını hafif yana eğdi. Gözlerini yüzümde gezdirdi. Ve dudaklarının kenarında o tanıdık, sinir bozucu, alaycı gülümseme belirdi. "Ne oldu?" dedi yavaşça. "Neden konuşmuyorsun karıcığım?" Ses tonu... Resmen içime işledi. Ne kadar rahat, ne kadar emin, ne kadar kışkırtıcı... Gözlerimi kaçırmadım.Ama içimde bir şey titredi. Söyleyecek onca şey varken sadece dudaklarımı büzdüm. "Utanıyor musun benden" dedim, sesimi düşürüp, " Yoksa korkuyor musun herkesin öğrenmesinden?" O bir an durdu. Yüzündeki gülümseme silindi. Ama sadece bir saniyeliğine. Sonra o kendini beğenmiş haline büründü tekrar. "Kimseye evlendiğimizi söylemeyeceksin!" dedi, sesi keskinleşerek. Son bir kez daha bana baktı, Ve ardından sert adımlarla terastan çıktı. Ayak sesleri uzaklaşırken, İçimde hem bir boşluk, hem de bir kararlılık büyüyordu. ________ بِسْــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيـمِ Öncelikle selamün aleyküm bu benim ilk kitabım ve kusurlarım olabilir inşaAllah mazur görürsünüz. Biraz kitabımdan bahsedeyim. Kitabımda dinine düşkün sonradan İslam ile müşerreflenmiş bir kadın karakteri ve imanı olan fakat dininden pekte haberdar olmayan bir adamın hayatlarını birleştirmesini okuyacaksınız kimi zaman güleceğiz kimi zaman ağlayacağız ama her imtihanın bir mükâfatı olduğunu da unutmayacağız... Bence bir şansı hak ediyor. Sen de böyle düşünüyorsan. Hoşgeldin 🫧

Osmanlı`da Nallıhan beldesi... Âmine.... Hâfize hocahanım... Gözlerini sakınan.... Yüzünü sakınan.... Sesini dahi sakınan... Peçeli..... Yusuf.... Hâfız... Edep timsâli.... Gözlerini sakınan... İlim tahsil etmiş.... İlmini tekrar edecek zevce arar... İkisi de samimiyet ile hayırlı eş duası ederse ne olur? Allah onları nikahla birleştirir... Âmine`sine nazâr eden Yusuf`un kalbi, diline vurur, şâire döner... "Âllah kalplerinin arasını birleştirdi. " (Enfal/63) Âyet-i Kerime`sinin tecellisidir. Muhabbet dolar kalpleri... O hâne cennet bahçesine dönüverir..

Kız ve erkeğin haramlara bakmamaya çalışıp karşılaştıkları ve helal yoldan birbirlerini sevmeye başladıklarının hikayesi bi erkeğin kırıcı konuşmadığı hikayemi okumaya hazır mısınız?

Züleyha`nın halinden Yusuf haberdar değilse bile Yusuf`un Rabbi haberdardır . *** " Neden beni bıraktın " diye sordu züleyha kocasına , bir cevap bekliyordu kendisini ateşin içine atmış ve terk etmiş olan kocasından o istemişti evlenmeyi Züleyha ölümü göze alarak istememişti ama Yusuf ben evlenmek istiyorum diyip düğün gecesi onu terk etmişti . " Yapmak zorundaydım " dedi adam içinde fırtınalar koparken ama Züleyha inanmadı çünkü bir kere inanmış ve yarı yolda bırakılmıştı...

Düşünsenize dedenizin aşiret ağası olduğunu ve kız çocuklarından nefret ettiğini kendi oğlunun bir kız evladı olduğunu onu kaçırıp tehtid etse bir daha bu kız sevilmiyicek dese ne yapardınız ben size söyleyeyim mi hiçbir şey Tıpkı kurbanlık koyunlar gibi olurdunuz abiniz yalakalık için dedenize sizi şikayet etse ne yapardınız gene diyeyimmi hiçbir şey çünkü nereye kaçmaya çalışırsan o kadar dibe batarsın her yere kaç her yerde bulurlar İşte ben tamda böyle bir ailede doğdum hiç bir şey bilmeden dedemin zamanında kan davası olduğu Karabey konağına gelin gideceğimden habersiz yaşadım anne ve baba sevgisizliğinden tam 15 yıl boş yaşadım İşte şimdi ben asıl hayatımın mahkümiyetini yaşayacaktım - Cihangir diye bağırdı babam lan sen ne halt ettin - Zeynep`in evleneceği yok o görevi ben üstlendim Baba demesiyle yanağına tokat yemesi bir oldu

Okumak için abisinin yanına Mekke`ye taşınan Ayşe hem okul hem kişisel hayatını yaşayabilecek mi?

0530: Pişt gizemli… Bir şey soracağım. 0530: İnsanlardan niye böyle köşe bucak kaçıyorsun? Sanki biri sana baksa yere çökeceksin. 0530: Bir kere bile kafanı kaldırıp etrafına bakmıyorsun. Dünya sadece önündeki kaldırımdan ibaret değil yani… haberin olsun. 0530: Kendini korumaya mı çalışıyorsun gerçekten? Yoksa milleti fazla mı abartıyorsun? 0530: Kafana taktığın şey… Tamam, iyi hoş da… seni bu kadar mı içine kapatıyor? İnsan bir bakar etrafına, iki saniye bir nefes alır. 0530: Zaten cevap vermezsin biliyorum. Sessizlik oyununu çok iyi oynuyorsun. 0530: Ama bil istedim… Bu kadar görünmez olmaya çalışan biri, fark edilmek için fazla iz bırakıyor.

"İki soğukkanlı kalp, tek bir üniforma, binlerce dilsiz dua... Efnan; zihni fırtınalarla dolu ama dışı buzdan bir kale olan genç bir Harbiyeli. Kayra; her adımı strateji, her bakışı disiplin olan iki yıl kıdemli bir üst dönem. Milli Savunma Üniversitesi’nin sert duvarları arasında, kelimelerin sustuğu ve sadece bakışların konuştuğu bir hikaye başlıyor. Aralarındaki mesafe sadece rütbe değil, helal dairenin ördüğü aşılmaz bir vakar. O An: İçtima alanında Kayra’nın buz gibi sesi yankılanır: "Duruşun niyetini belli etmesin Harbiyeli. Zayıflığını dışarı sızdırırsan, ilk darbeyi oradan alırsın." Efnan, bakışlarını ufka dikerken içindeki fırtınayı sesine hapseder: "Duruşum niyetimi değil, sabrımı belli ediyor Komutanım. Eğilmeyen bir dalın kırılması, rüzgara uymasından daha evladır." Şafak ve Dua; disiplinle örülmüş bir hayatta, iffetle saklanan bir sevdanın, sabırla beklenen şafağı." KAPAK TASARIMI BANA AİTTİR #dini #asker #harbiye #texting

Şuan açıklama yok

İki yürek aynı acıyı tatmış olsa birbirlerinin dermanı kalplerine şifa olabilir mi ? Birbir evlatlarını kendi evladı görebilir mi?İmtihanla dolu olan bu dünya da sükunet içinde imtihanı verebilir mi.?

Şuanlık açıklama yok.