Bazı hikâyeler sessiz başlar. Bir uçuş emriyle, bir nöbet gecesiyle, bir ameliyathane ışığıyla… Bu hikâye; gökyüzünde sınır tanımayan bir savaş pilotu ile, hayatla ölüm arasındaki ince çizgide duran bir doktorun hikâyesi. Pusat Kaan Eker, vatanın mavisinde görev yaparken korkularını üniformasının içine saklayan bir pilot. Asel Arven, beyaz önlüğünün altında yorgunluğunu ve suskunluğunu taşıyan bir doktor. Onlar farklı dünyaların insanlarıydı fakat kalplerinde aynı yaraları vardı...

Alevde Kalanlar Bazı mektuplar hiçbir zaman postalanmaz. Bazı gerçekler ise sadece yanarken açığa çıkar… Asena, genç bir savcı. Adaletin peşinde koşarken, geçmişin susturduğu bir mektup onun önüne düşer. Bir doğum günü… Bir kayıp anne… Ve mühürlü bir zarfın ardına saklanmış yıllar… Yıllar sonra karşısına çıkan Kaan, sadece ilk aşkı değil; geçmişin alev alev yanan yüzüdür. Asena şimdi hem adaleti hem de kendi gerçeğini arıyor. Ama bazı soruların yanıtı, sadece geride bırakmak gerekiyor

Lisede asıkını görmezden geldiği kıza , yıllar sonra aşık olan kağan ... Elif`i askına inandırabilecek mi ? Not : düzenli bölüm geliyordur. Yunus polisi - öğretmen aşkı Siirt - Bursa başta biraz mesafe ...

Bu benim ilk kitabım olacak lütfen anlayış gösterin olurmu

Bazı aşklar nikâhta değil, mezar taşında susar. Bazı vedalar ise hiç söylenmemiştir. Sude, güçlü durmayı meslek edinmiş bir psikologtur. Ama sevdiği adamın adı anıldığında, en derin yaraları kanar. Emre… Üniformasıyla sevmiş, sessizliğiyle yakmıştır. Bir şehit haberiyle yarım kalan bir aşk, yıllar geçse de dinmeyen bir mâteme dönüşür. Geçmişle şimdi arasında sıkışmış anılar, susulan gerçekler ve sabırla taşınan bir acı… Mâtem-i Aşk, sevmenin bedelini ömür boyu ödeyenlerin hikâyesi.

Mit ajanı yavuz gizli görevde olduğu sehirde ögretmenlik yapar.Annesini evlen baskılarını düşünürken Elif ve bebeği barış ile yolları hiç olmayacak şekilde kesişir Şehit emaneti olduğunu duydugunda gelişen olaylar Kitabın kopyalanması ve çoğaltılması kesinlikle yasaktır.

hayallerime kavuşmuştum peki ya aile sizliği nasıl aşıcaktım…

Ben ayça aşkin içinde savaş veriyorum biyanım aşk biyanım vatan diyo beni ençok savaşa sokan şeyse o adamın gözleri tüm hayatım bundan ibaret aslında iki çift kehribar gözden

Bazı kalpler vardır ki sevgi girdimi içine, ölüm siner sinesine... Asker/Öğretmen kurgusu. Yüksek dram bulunmaktadır. Peçete bulundurun yanınızda...

Geçen yıllar yaşanılan her şeyi unutturur muydu? Akan giden zaman, aradan geçen onca gün birbirini seven iki kişinin içindeki aşkı bitirir miydi? Ya iki taraftan biri mezara girse, hiç kavuşamayacağını bile bile bir insan bir insanı sevmeye, beklemeye devam eder miydi? Aşk gerçekten bütün engelleri aşar mıydı? Asker & Savcı kurgusudur. Kapak ve içerik şahsıma aittir.

Oğuz, bordo bereli bir asker olarak vatanı için hayatını adarken, annesi Emine Hanım onun artık yuva kurmasını istemektedir. Mahallenin çalışkan kızı Sıla’yı gelin adayı olarak seçse de, Oğuz bu fikre asla yanaşmaz. Ancak kaderin oyunuyla, Oğuz ve Sıla’nın yolları beklenmedik şekilde kesişir. İstemediği bu kız, zamanla Oğuz’un kalbinde yer etmeye başlar.Sıla’nın Oğuz’un görev yaptığı şehre atanmasıyla, zorlu bir aşk hikayesi başlar. Peki, Oğuz’un savaş alanında çelik kadar sağlam olan kalbi, aşk karşısında aynı direnci gösterebilecek mi?

O da bizim gibi kimsesiz, bizden.

Sınır hattı sessizlikle örtülüyken, küçük bir timin her hareketi hayati önem taşıyor. Üsteğmen Miran Yalçın ve askerî psikolog Parla Hilal Kaya, saha ve üs arasındaki ince çizgide hem düşmanla hem de kendi timleriyle yüzleşmek zorunda. Her bakış, her refleks, her duraksama kayda geçiyor. Sessiz Hat, askerî disiplin ile insan psikolojisinin kesiştiği noktada, güvenin, sadakatin ve sırların nasıl şekillendiğini anlatıyor. Ve bazen, geçmişte yaşananlar, en beklemediğin anda gün yüzüne çıkar.

Operasyon Aurora, karanlıkta yürümeyi öğrenmek zorunda bırakılanların hikâyesi. İsmi hiçbir dosyada geçmeyen bir birim… Varlığı inkâr edilen bir operasyon… Ve seçildiğini bile bilmeden, hayatı kökten değiştirilen bir kadın. O, sıradan bir geçmişe sahip gibi görünse de taşıdığı potansiyel devletin en gizli kapılarını aralar. Eğitilmek üzere alındığı bu dünyada güven, bir lüks; merhamet ise bir zaaf olarak görülür. Her adımda test edilir, her bakışta sorgulanır. Kim dost, kim düşman bilinmezken en tehlikeli savaş kendi içindedir. Askerî disiplinle şekillenen bu yeni kimlik, onu sadece bir ajan olmaya değil; sırları taşıyabilen, susmayı bilen ve gerektiğinde yok olmayı kabul eden birine dönüştürür. Ancak bazı bağlar, en sıkı eğitimlerden bile sağ çıkabilir. Operasyon Aurora, gizli görevlerin, sessiz fedakârlıkların ve karanlıkta filizlenen bir insanlık duygusunun hikâyesini anlatıyor. Çünkü bazen bir ülkeyi korumak için, önce kendinden vazgeçmen gerekir.

Bende okuyup yorum yapın sizi seviyorumm…

Ben cepheye giderken, O ameliyathaneye giriyordu. Ben silah tutarken, O umut dağıtıyordu. Ama ikimiz de aynı şeyi kaybetmekten korkuyorduk: Birbirimizi… Bu, Erdem ve Öykü’nün hikâyesi.

Aslı, ateş gibi içten, güçlü ama kırılgan bir kadın. Bora ise barut gibi patlayıcı, tehlikeli ve gözü pek bir asker. Başta sahte bir ilişki olarak başlayan yakınlıkları, zorlu görevler, tehlikeler ve paylaşılan hayat-kalım anlarıyla gerçek bir aşka dönüşür. Her kurşun, her patlama, onları hem sınar hem de birbirine daha da bağlar. Görevler, ihanet ve ölümün gölgesinde, Ateş ve Barut’un hikâyesi, sevginin, cesaretin ve fedakârlığın kıvılcımına dönüşür. Aşk, savaşla, cesaretle ve hayatta kalma mücadelesiyle test edilir. Peki, gerçek duygular, ateş ve barutun arasında ayakta kalabilecek mi?

Sınır, sadece bir hat değildir. Bazen insanın içinde başlar. Ilgar, görevle yaşayan bir askerdir. Emirle yürür, sessizlikle ayakta kalır. Bir tim, bir sınır ve geri dönülmesi mümkün olmayan bir görev… Sınırda Kalan, görevle vicdan arasında sıkışan askerlerin ve savaşın ortasında değişen insanların hikâyesi.

Gözlerim yanıyor, içim acıyor. Haykırmak çığlıklar atmak istiyorum. Evren, sırtımdaki o ağır yükmüş gibi. Bu zamana kadar yaşadığım hiçbir gerçek beni bu denli sarsmadı. Eskiden her ne kadar canım acısa da toparlamamı sağlayacak bir babam vardı arkamda. Şimdi ise o yanımda olmadan benim ruhum parçalara ayrılıyordu. • Yemyeşil harelerinin etrafını kırmızı damarlar sarmıştı. Öldüklerinin düşüncesi bile kalbini delip geçerken, öldüklerini duymak saf acının ta kendisi değil miydi? • Acıyı iliklerine kadar hisseden bir ablaydım ben. Hepsinin bebekliğini bilirken, öldüklerini duymak nasıl ağır gelmezdi? Nasıl acıyı durdurabilirdim? Böyle bir gerçek beni, bir daha ayağa kalkabilmekten bile alıkoyardı. İçimde biriken bu yoğun dert beni nasıl çileden çıkarmazdı? İnkar ediyordum. Her şeyi kabullenebilecek benliğim bu gerçeği inkar etmeyi seçiyordu. Onlara zarar gelmesi düşüncesi bile ödümü koparırken, şimdi bana öldüklerini rahatça söyleyebilen bir soysuzun sesini duyuyordum. • Dünyayı ayağa kaldır dese, düşünmeden yapardım bunu. Onun tek bir sözüne bakıyordu yapabileceğim her şey. Kollarımda inkar ederek, haykırıyordu ve ben acısını dindiremeyeceğimi çok iyi biliyordum. Haykırışları boğazını aşındırıyordu. Sesi tüm evi inletiyodu. Gözyaşlarını silmiyor, aksine akmalarına izin veriyordu. Her haykırışı aklımda yer ediyordu. Son kez boğazından acı koca bir haykırış firar etti. Sekiz koca haykırış, her tonuyla aklıma kazılmıştı. İlki titrek ve sessizdi. Anılarındaki o acı serzenişti. İkincisi acı ve öfkenin en yoğun haliydi. Yoğun bir ağıttı. Üçüncüsü yine titrek ama yüksekti. Dördüncüsü öfke dolu ve uzun bir çığlığın ta kendisiydi. Beşincisi hıçkırının engellediği kesik bir haykırıştı. Altıncısı inkar ediyordu her şeyi. Yedincisi göz yaşlarının kesilmesini sağlayan o ayaklanmaydı. Sekizinci ve son çığlığı, tehdit dolu ölüm habercisiydi. Gözlerindeki intikam etrafa sıçrayan alev parçalarıydı. Derin derin nefes aldı ve daha fazla gözyaşı dökmek yerine ayağa kalktı. Islak göz altlarını sildi. "Mutlu musun?" dedi. "Gardımı indirmemi söylemiştin ya. Mutlu musun?" O ağlarken mutlu olacağımı mı düşünüyordu? Hayır, benim içim parçalanıyordu. Bu söylediklerine cevap vermek yerine ayağa kalkıp sıkıca sardım onu. Kokusundan ayrılmak istemiyordum ama onu kollarımdan ayırarak "Şimdi söyle. Emrine amade bir ordun var arkanda. Ne istersen? Dünayayı ayağa kaldırırım senin için." O haykırışlar, şerefsizlerin saklandığı her inin yıkımına sebep olacaktı. • Kurutacağım. Soyunu, neslini, kanını, tüm varlığını bu dünyadan sileceğim. Acının ne demek olduğunu ona misliyle tattıracağım. Belasını isteyen, şerefini satmış bu haysiyetsize yaşayabileceği en korkunç vahşeti yaşatacağım. Ne olursa olsun ona acımayacağım. Vicdansızlara acıma duygusunu yitirmiş biriyken, bu kansız şerefsize acıyacak değildim. Onun derisini yakarken ona acımıyacaktım. • Yanan bu iyi bedenleri toprak elbet kabul eder. Fakat toprağa girmeden, daha ölmeden önce içleri çürümüş soysuz bedenleri toprak nasıl kabul eder? Viran olan bu kent toprakları, onlar, o soysuzları nasıl kabul eder? • İntikam. Saf iyi niyetlerden arınmış intikam. O söylenenler yalan olsa da her bir gelecek neferi için. Çocuklarının geleceğini düşünen, küçücük bebeğini arkasında bırakmak zorunda kalan, sancağının gururu olan, annesinin gözlerindeki yaşı silemeyen, kendinden önce vatan diyen, yârdan önce Ya Rab diyen, vatanın sağlığı olan o şehitler için İNTİKAM.

Şafak vakti verilen bir emir... Geri dönüşü olmayan bir görev... Ve gölgelerle oynayan bir tim...

bir asker ve bir ihanet

🌿🪖 Ailesi ayrı olan ve yıllardır annesinde kalan Doğa’nın, doktorluk için ilk defa göreceği asker babasının ve abisinin yanına Rize’ye taşınması ile hayatını tamamen değiştirecek JÖH komutanı ile karşılaşması… “Çay elinden öteye gidelum mi yali yali?” ~🌿🪖

Hayat, arkadaşı Gizemin abisine aşık olmuştur ama hislerinin farkında değildir. Onlara yaptığı ziyaretlerde fotoğraflarda gördüğü adama aşık olmuştur. Bir gün ansızın Gizemin telefonunu karıştırarak abisinin numarasını alır ve olaylar başlar. Hayat: Fotoğraflardan daha yakışıklı bir beymişsiniz. Fotoğraflar aldatıcı derlerdi de inanmazdım. Polat Alemdarım: Telefonumda kayıtlı değilsin. Kimsin ve beni nereden tanıyorsun? Ayrıca benim fotoğraflarım bir yabancıyı alakadar edemez o kadar. Şimdi kimliğini açık etmek ister misin yoksa ben mesleki yöntemlerimi kullanarak seni bulayım mı? Hayat: Kimliğimi açıklamak zorunda mıyım? Sana zararı olamayacak masum biriyim sadece. Etrafında bile dolanamıyorum. Bırak da birazcık olsun senle konuşayım. Hevesimi alayım. Polat Alemdarım: Kızım beni dellendirme. Sabah sabah başıma nerden çıktın ya?

Ülgen Kor ARSLAN "`Ölüm bize ne uzak, bize ne yakın ölüm Ölümsüzlüğü tattık, bize ne yapsın ölüm.` demiş Erdem Beyazıt. İşin sonunda varsa şehadet şerbeti, seve seve içeriz komutanım. Ben ve timim her türlü vazifeye hazırız." Albayın gözlerindeki parıltı içindeki gurur duygusunu haykırıyordu. "Var olun evlat, var olun." (Bu kitap hiç bir kurum ve kuruluşla bağlı olmayıp tamamen hayal ürünüdür. İçerisinde rahatsız edici unsurlar barındırır. +16 yaş için uygundur.)

Terör örğütlerinin ismini duyunca korkudan kaçtığı Kurmay yüzbaşı UMAY TOMRİS TÜRKOĞLU namıdeğer FIRTINA tabi onun fırtına olduğunu bilen sadece üstleriydi diğerleri öğrense bile ölüyordu buda fırtınanın özelliğiydi işte girdiği yerde adeta fırtana çıkarırdı Umay Tomris TÜRKOĞLU bu yolculukta sadece gerçek ailesini değil aşkıda bulucaktı ama bu süreç zorlayıcı olucaktı her zaman olduğu gibi ...