Adı yoktu. En azından artık yoktu. Sahada ona “Akrep” diyorlardı. Gerçek ismi kayıtlarda kalmış, geçmişi ise yalnızca eksik dosyalardan ibaretti. Bir uzman çavuş olarak görev yaptığı birliklerde fazla konuşmazdı, kimseye kendini anlatmazdı. Çünkü bazı insanların anlatacak bir hayatı değil, sadece yerine getirmesi gereken görevleri olurdu. Ama her insan gibi onun da susturamadığı bir tarafı vardı. Bir şehirden diğerine taşınan, köyde baskı altında yaşayan genç bir kadın. Gözde. Yıllar önce internet üzerinden başlayan masum bir tanışma, zamanla kimliği belirsiz bir bağa dönüşmüştü. Ne Gözde onun gerçekte kim olduğunu biliyordu, ne de Akrep bu bağın nereye varacağını kontrol edebiliyordu. Görevler, çatışmalar ve sürekli değişen coğrafya arasında Akrep, kimliğini gizleyerek onu uzaktan izlemeye başlar. Söylenmeyen her cümle, gidilmeyen her yol ve ertelenen her gerçek, iki hayatı da yavaş yavaş aynı noktaya sürükler. Bir yanda emir komuta zinciri içinde yok olmamayı öğrenen bir asker, diğer yanda kendi hayatının içinde kaybolan bir kadın. Ve ikisinin arasında, söylenmemiş bir gerçek. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değildir. Bu hikâye, konuşulmayanların insanı nasıl değiştirdiğinin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar birbirini bulmaz. Sadece birbirine yaklaşırken kaybolur.

Sürüden 12 yıl önce ayrılmış bir `Kara Kurt`tu o! İhanetin izleri bedenine kazınmış, nefes alıp verdiği her saniye kendisini bu hayata mahkûm eden nedenlerden, insanlardan nefret ederek geçiriyordu. Onu hayata bağlayan tek amacı görevi olmuş, görevi için yaşamıştı. Çok zorlu görevlerin üstesinden gelmiş, ateşte dövülmüş bir çelikti o , ta ki onu görene dek... Basit bir emir, basit bir teslimat işi ne kadar karmaşık olabilir? 12 yıl boyunca hiçbir kadın onu görevinden, yolundan çevirmezken şimdi bir zambak kokusu iradesini her dakika sınıyor, onu ardı arkası kesilmez bir sınavın içine sokuyordu. Tuzaktı Karakurt! Ölümdü! Belki de korkunun vücut bulmuş hali ve şimdi ona emanet narin bir beden tum doğrusunu şaşırtmış 12 yıl önce düştüğü tuzakla ölen adam görevi korumak olan kızın bedeninde yeşeren hayat bulmak için beynine savş açıyordu. İlk defa bir savaşı kaybetmenin eşiğindeydi, üstelik isteyerek, üstelik yanacağını yakacağını bile bile ama o son kurşuna dek direnen Karakurt`tu! Esaret, tutku ve ihtirasla kavrulan bedenleri diz çökene kadar inkar etti, savaştı. İki bedenin tek beden olduğu o rüyada ise... Hiçbir şey göründüğü gibi de değildi. Koruduğu kadın onu daha önce kurşunların hedefi yapan kadındı! Dokunduğu kadın onu daha önce öldüren kadındı! Şimdi ise Kurt için intikam vakti!

Çocukluk arkadası olan defne ve Alp yıllar sonra aynı timde bir araya gelirler fakat hafızasını kaybeden defne oraya çok farklı amaçlar için gitmektedir

Armağan Doğan atanmayı bekliyen bir doktordur.Çok güzel giden bir ilişkisi vardır.Ta ki sevgilisinin vatan haini olduğunu öğrenip bir askerle anlaşmalı evlilik yapasıya kadar.

Gökçe’ne benzer bir askeri kursu çok açıklama gerekmez özenerek yazdım

"Bir söylentisi vardı bu dağların. Derler ki ; yıllar evvel genç bir kız bu dağları mesken tutmuş kendine. Kim ne zaman bir yardıma ihtiyaç duysa anında belirirmiş. Ne ismi bilinirmiş ne de cismi. Bir tek zümrüt yeşili hareleri akılda kalırmış. Daha sonrasında gecenin karanlığına katılır ortadan kaybolurmuş. Kimisine göre bu bir peri masalıydı. Kimisine göre de efsane hayal veya uydurmacaydı. Peki ya gerçekse ? O peri kızı gerçektende efsaneden ibaret değilse..."

Kusursuz bir plan, sahte kimlikler ve Alex Malvado’nun ininde dönen karanlık bir oyun. Kıdemli Üsteğmen Asya Bozkurt için Vanessa olmak sadece bir görevdi; ta ki o enselerinde hissettikleri yakıcı sızıya kadar. ​Işıltılı salonlardan rutubetli bir depoya düşen iki asker... Şimdi hayatta kalmak için tek bir şansları var: Asla açık vermemek. ​"Depoya götürün bunu... Yanındaki diğerini de hemen paketleyin!"

Zifiri bir karanlıkta, ne güneşi gördü ne de insan sesini. Geçmişi ellerinden çalınan ve uzun süre bir hücrede tutsak kalan o kız çocuğu, o karanlıkta öldü. Küllerinden ise devletin en tehlikeli, en kusursuz kadın ajanı doğdu. Şimdi tek bir amacı var: Hafızasındaki boşlukları doldurmak ve çocukluğunda peşinden koştuğu o kayıp ışığı bulmak. Büyük bir operasyon için düşman bir grubun kalbine sızdığında, planının önünde bir engel belirir. En az onun kadar yırtıcı, sırlar duvarıyla örülü ve hedefiyle arasına giren yabancı bir adam. İkisi de aynı amaca koşan ama birbirinin gerçek kimliğinden habersiz iki gölge. Birbirlerine bulaştıkları an, sadece görevleri değil, hayatları da tehlikeli bir savaşa dönüşür.

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Bu kitap tamamen katanlıktan kaçmak isteyen tüm bu karanlıktan kurtulmak isteyen tahtı yıkmak isteyen bir genç kızın hikayesi Eleonara corti... Çevresine ışık saçan bir melek

Ben kimim? Yıllarca bu soruyu sordum kendime. Her gün, her saat, her dakika. Durmadan sordum çünkü sormak zorundaydım. Ben Mahinur Soydan bu soruyla büyümek zorunda kalan Mahinur Soydan. Bu da benim hikayem —————-

Savaş bazen cephede değil, insanın kendi evinde başlar... Ailesinin aldığı kararla zoraki bir evliliğin içine sürüklenen genç bir kadın, kendisini ülkenin en korkulan birliklerinden biri olan Ateş Timi`nin komutanıyla aynı çatı altında bulur. Bu evlilik ne aşk içindir ne de mutluluk... Ancak geçmişin sırları, ailelerin sakladığı gerçekler ve yıllar önce işlenen bir ihanet ikisinin de hayatını geri dönülmez şekilde değiştirir. Bir yanda sınırda süren acımasız savaş, diğer yanda evin içinde büyüyen öfke ve isyan... Kim dost, kim düşman belli değildir artık. Bazı yaralar zamanla iyileşir. Bazıları ise insanın soyuna işler. Ateşten doğmadılar... Ama ateşten bir soyun yükünü taşımaya mahkûm kaldılar.

Geçmişinin karanlığıyla büyüyen elfida,hayatın ona yaşattığı acılara rağmen dimdik ayakta kalmayı öğrenmiş bir askerdir. Çocukluğunda yaşadığı travmalar, onu kırmak yerine daha da güçlendirmiştir.türk silah kuvvetlerinde yüzbaşı rütbesine kadar yükselen elfida,bir operasyonda timinin büyük bir kısmını kaybedince hayatının en büyük sınavı ile karşılaşır Askerliği bırakmak zorunda kalan elfida,geçmişiyle ve kayıplarıyla yüzleşirken yeniden avcı timine dönme kararı alır. Tim komutanı yaman ile arasında giderek büyüyen çekim ise işleri daha da karmaşık hale getirir. Görev,sadakat, aşk ve geçmişin bölgeleri arasında sıkışan elfida hem kalbiyle hem de sorumluluklarıyla savaşmak zorundadır.

Umay, Geçmişin ağır yarasıyla ve intikam uğruna bu savaşta yanmayı seçer. Bilinmeyen gerçek ise Umay ateşin`ta kendisidir

Bir savcı. Bir yüzbaşı. Aynı davanın iki tarafı değil, aynı savaşın iki farklı cephesi... Cumhuriyet Savcısı Ahu Karaca, uluslararası bir suç örgütünün peşindedir. Soruşturma onu Türkiye`nin sınır hattına götürdüğünde karşısına çıkan tek engel suçlular değil, disiplininden ödün vermeyen Yüzbaşı Yiğit Akgün olur. Birbirlerinden nefret ederek başlayan bu ortaklık; ihanetler, sırlar ve ölümle burun buruna geldikleri operasyonlar arasında bambaşka bir hikâyeye dönüşecektir. Çünkü bazen adalet, gölgesini en karanlık yerde gösterir.

Doğduktan 4 gün sonra annesi ölen Demir Bozkurt babasıyla yaşamaya başlar bir süre sonra babasına içkiye,kumara başlar bu nedenle babası hergün içmiş bir şekilde gelir ve gereksiz yere Demir i döver bunu öğrenen amca sı Demiri alıp kendi evladı gibi bakmaya başlar 20 yaşında olan Demir yakın arkadaşı Emek ile beraber MSÜ sınavına girerek TSK lerine girer ve bir Bordo Bereli olarak hedefine ulaşır Askerlik hayatında tanıştığı Burçe Mina Yıldız ile büyük bir âşk hayatı başlar

Gökce yıllar önce şehit olan timinin intikamını alabilmek için dağlarda dolaşıyordu bu sürecte görevden dönmesiyle ona zulüm çektiren ailesinin aslında öz olmadıgını ögrenir İlk kitabım hatalarım olursa özürdilerim

"Bak ben askerim, sana zarar verebilecek biri değilim yani."Tam yumuşak karnımdan vurulmuştum. Adımlarım olduğu yere çakıldı. Benim durduğumu fark ettiğinde arabayı hemen yanıma yanaştırıp aşağı indi ve yanıma geldi. Beklenmedik bir şekilde elini bana doğru uzattı. "Üsteğmen Yaman Soykan ben," dedi. Bir de üsteğmen miydi?Uzattığı elini sıktıktan sonra, "Bade Demiral, hemşireyim," dedim ve yüzüne doğru biraz yaklaşıp gözlerine meydan okur gibi baktım. "Askeri revirdeyim ve biraz önce nöbetten çıktım."

İki asker iki yüzbaşı biri hava pilot diğeri kara ve ikiside birbirine boş değil ya Gökçe cesaret edip Göktuğa yazarsa?

Yazgı Koral ve Alp demirkan Okuöanı tavsiye ederimmm

"Aşkın ıstırabında bile bir zevk olduğunu sen de mi öğrendin yoksa Güzçiçeğim."

Hudutsuz bir sevdaya tutulmuştu iki aşık. Birinin kalbî vatan diyor diğerinin ki masumlar diyordu ama kalbe söz geçirebilen var mıydı bu diyarda? Peki aşklarına söz geçirebilecekler miydi yoksa tutuldukları sevdada hudutların da ötesine mi geçeceklerdi?

Yurt dışından yeni dönen Kalp Doktoru Efsa Koren, abilerinin görev yaptığı Zigana`ya gider. Ama bilmediği bir şey vardır ki onun dönüşü sadece abilerini mutlu etmekle kalmaz...

Hana’nın hayatı sıradandı. Okul, hayaller ve kalbini emanet ettiği tek kişi...Ta ki gerçeği öğrenene kadar.Sevdiği adam bir gün ortadan kayboldu.Ardında yalnızca bir not bırakarak.O not, Hana’nın kalbini kırmadı.Onu değiştirdi.Artık bekleyen kız değildi.Cevap arayan, güçlenen ve kendi yolunu çizen biriydi.Aşk mıydı onu ileri taşıyan?Yoksa adalet arzusu mu?Hana için ikisi artık aynı savaşın içindeydi.