Başı önünde kırmızı babetlerine mahcup gözlerle bakan o kız çocuğu; umudun yeşeremediği o yerde, yine mahcup bakışlarını ayakkabılarına dikmiş babasını düşünüyordu. Babası gelmeliydi; kırmızı babetleri çamurda kirlendiği için saatlerce ağladığını görmeliydi. Hatta her zaman yaptığı gibi onu teskin etmeli, kuvvetli kollarıyla ona sarılmalıydı. ​O gün Yağmur Eza Karaya, kirlenen babetleri için saatlerce ağlamıştı ama ne babası gelmişti ne de annesi onu teskin etmişti. Etrafında olup bitenlere bir anlam veremiyordu. Annesinin feryatları tüm odalarda yankılanıyordu. Babasını istiyordu çünkü biliyordu; babası onları asla bırakmazdı. ​Bir daha babasını göremedi; zaten bir daha kırmızı babetleri de olmadı. ​... ​Umudun bittiği yerden başlamıştı Yağmur Eza. Babasının ötken gülüşlü kızı iken, şimdi başkasına umut olacaktı. ​O adamın hayatına bir mum misali girmişti. Yanmak da onun elindeydi, sönmek de... O ise her şeye rağmen ışık olmayı seçmişti. Karanlık bir adamın hayatına güneş olmuştu. O karanlığın içinde, puantiyeli elbisesinin eteklerinden tutan ve elinde bir mumla bekleyen o küçük kızı görmüştü. Sanki o küçük kız; acıyı, kederi ve umutsuzluğu görüyor, ondan yardım istiyordu. ​Şimdi ise nikah masasında o büyük kız değil, babasının ötken gülüşlü küçük kızı oturuyordu. Yanındaki adamla bir yola giriyor, sırtını ona yaslıyordu. ​Efrah Sekar; acıyı alan da oydu, veren de... Bundan sonra ise ışıkta kalacak olan oydu. ... ​"Mumun ışığı söndüğünde bana gel sevgilim; seni yok oluşundan tanıyayım."

"Pars her şeyi bildiğini sanıyordu, Vanya ise ona bildiği her şeyin koca bir yalandan ibaret olduğunu öğretmek için sabırla bekliyordu."

Alya, düzenli ve kontrollü bir hayat yaşamaya çalışan genç bir tıp öğrencisidir. Ailesiyle arasındaki görünmeyen duvarlar ve ilk aşkının gölgesi arasında sıkışıp kalmışken, bir gece gelen telefon her şeyi değiştirir. Eve koşarken karanlık bir virajda bir araba ona çarpar. Arabanın sürücüsü Karan’dır. tehlikeli ve geçmişi sırlarla dolu bir adam. O gece sadece Alya’nın hayatı değil, Karan’ın da dengesi değişir. Alya bilincini kaybettiğinde bilmediği bir dünyanın kapısı aralanır: İhanet, gizlenen bir mafya düzeni ve yıllar önce işlenen bir cinayet… Karan’ın karanlığıyla Alya’nın iyileştirme arzusu çarpışırken, ikisi de fark etmeden aynı savaşın içine çekilir. Bazı virajlar yön değiştirmez… Hayatı değiştirir.

Gözyaşından Küllere Aşk, ihanet ve intikam… Bir kadının yeniden doğuşu, bir adamın geçmişiyle hesaplaşması. Efnan, dört yıllık nişanlısı Miran’ın, annesinin ölüm döşeğindeki son isteği yüzünden kalbini kırarak halasının kızını istemeye gitmesiyle hayatının en büyük darbesini alır. Kalbinin en derin köşesinde, yıllarca süren bir sevdayla bağlı olduğu Miran’ı kaybeden Efnan, sinir krizleriyle yüzleşirken, ailesinin onurunu koruma yolunda yalnız kalır. Ama Efnan, güçlü bir kadındır. Yıkılan hayatını yeniden inşa etmek için bir şans yaratır. Kuzgun aşiretinin güçlü liderlerinden Yaman ile bir anlaşma yapar. Yaman, intihar eden eşinin ardından duygusal olarak çökmüş, acısıyla baş etmeye çalışan bir adamdır. Anlaşmalı evlilik, ikisinin de geçmişlerini geride bırakıp yeni bir başlangıç yapma fırsatı sunar. Fakat bu evlilik, yalnızca bir kağıt parçası olmaktan çok daha fazlasıdır. Zamanla, Efnan ve Yaman arasında bir bağ kurulur. Aşk, intikamın getirdiği kısıtlamaları aşarak onları birbirine yakınlaştırır. Ama her şeyin bir bedeli vardır. Efnan, Miran’ın ihanetine rağmen ona karşı olan duygularını tamamen silebilecek mi? Yaman, geçmişinin gölgesinden kurtulup, Efnan’la gerçek bir hayata başlayabilecek mi? Gözyaşından Küllere’de intikamın, aşkın ve acının izlerini takip ederken, birbirine yabancı iki kalbin, gözyaşları ve küllerle yazılacak bir hikâyeye dönüşmesini izleyeceksiniz.

okuyun, pişman olmazsınız

İntikam almak amacıyla çıktığı bu yolculukta Sıla Çevik hem hayatının aşkını bulur hem de hayatını karartan adamla yüzleşir.

Siz: Culo, como estas Yaman: Pardon Siz: Ne pardonu Yaman: Neden bana göt diyorsunuz hanım efendi? ... Okullarına 3 ay önce gelen ispanyol ve yakışıklı çocuğa yani Yamana yazmak isteyen Açelya, Yamana çeviriden ispanyolca "Merhaba" yazıyor. Fakat Yaman Türkçe biliyor ve Açelya yanlışlıkla Yamana Merhaba kelimesi yerine Göt küfrünü yazıyor... Açelya ve Yaman aşık olduktan sonra bazı bedellerin ödenmesi gerekir. Bir anda ortaya "Maske" adlı cemiyetin örgütleri ortaya çıkar...

İYİLİK HER ZAMAN MUTLULUĞU GETİRMEZ. BAZEN İYİLİK YAPMAK DA İNSANIN CANINI YAKAR... Açelya Yılmaz, çocukken kaçırıldığı geceden beri bir lanet yaşamaktadır. İyilik yaptığı her an, derisi yanar. Peki Gölge? Adını bile bilmediği için ona Gölge lakabını taktığı adam. Gerçek adını bile bilmediği adam, hayatını kontrol altına almıştır. Güç Gölge`nin elindedir. Bir gece Gölge, Açelya`dan yapılması imkansız bir şey ister: Poyraz Altun`u öldürmek. Yapmazsa sevdiğinin canı tehlikede. Yaparsa da Poyraz Altun`un canı tehilekede. Peki, Açelya neyi seçecek? Bir parti. Bir ihanet. Tehlikeli bir hikayeyi "Güneş Kızı" diye başlatan o lakap... Açelya kime güveneceğini bilmezken düşmanla müttefik arasındaki çizgi silinmeye başlar. Gerçekler karanlıktan sızarken, is kokusu her yere siner. Peki insan, sevdiklerini korumak için ne kadar ileri gidebilir? Ya da iyilik... Gerçeklerher zaman doğru mudur? Gelin hep beraber Açelya`nın macerasını okuyalım!

Yavaş ve tehditkar bir şekilde ayağa kalkıp hepsinde gözümü gezdirdim."Benim masama oturuyor,benimle iş yürütüyor ama daha kuralları ezberliyemiyor sunuz haksız mıyım beyler."dediğimde susmaya devam ettiler. "Kural bir."dedim yüksek bir sesle "Bana ihanet eden bana kalmadan kafasına sıkmakta özgür." "Kural iki,kadınlara ve çocuklara el uzatan yine aynı şekilde kendi infazını gerçekleştirir." "Kural üç,Kural bir ve ikiye uyulmazsa ölümleri benim elimden olur ve unutmayın benim size yazdığım ölümler hiç masum olmaz." *** Yeraltı kurucusu olan Hazan Romanov ve Savcı Araf Kılıç`ın hikayesini okumak ister misiniz?

Zeynep mardinde doğmuş ve büyümüş abisi yüzüvden berdel oluyar ama

Çok güzel olcak inş

Alev Arslan babasının ölümüyle birlikte tüm örgütle karşı karşıya gelir ancak babasının katilini bulana kadar durmayacaktır bulduğunda ise o kan eline bir kere değmiş olacaktır ve geri dönüş artık yoktur..

"Lavinya`m, benim Lavinya`m, içtiğin kanım bu Dünya`da içeçeğin son şarap olsun..."

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...

"Sis dağılır fakat izleri kalır." "Bu kitap sisler içinde yolunu kaybedip bulanlara..." Bu kitap bana ait çalınması halinde yasal işlem başlatılacaktır.

"Gün ışığında başlayan aşklar gün bittiğinde sönebilir" Seneler sorna kaderin bile bizi ayıramıya çağını o gün o köprüde öğrenmiştim Hiçbir diyarda Aslı ile Kerem"e mutlu son yazılmamıştır

Kadın mafya lideri olan Afra`nın düşmanı olan Aras ile düşmandan aşka olan hikayesi #güçlükadın

"Beni nerede gördün de bana takıntılı hale geldin? " dedim. Bunu duyunca bana yaklaştı. Bende bana yaklaşınca geriye doğru gittim. "Bunun gerçekten bir önemi var mı? Sonuç olarak seni iki yıl önce gördüm ve..." Sözü yatağa düşmemle kesildi. Yüzünü yakınlaştırıp, parmaklarını saçlarıma daldırdı. "... ve o günden beri aklımdan çıkmıyorsun " dedi. Ardından dudakları dudaklarıma değdi.

Yiğit"Efulum" dedi "Efendim gaybana" dedim "Çok güzelsin" dedi "Sende bir o kadar yakışıklı" dedim.Ikimizde gülümsedik.

Bir oyunun içindeydik. Satranç. Kimi piyonunu sona gizlerken kimi vezirini tereddüt etmeden ortaya atıyordu. Tek bir hamle bile yenilmeme sebep olabilir, rakibim sıradan birisi değildi. Bazıları piyonlarını sona sakladı, son ana kadar masum gibi duran taşlar. Lakin piyonlar sona ulaştığında ya taçlanırdı ya da uğruna her şey feda edilirdi. Bazılarıysa vezirini erkenden ortaya attı. Kaybetmeyi göze alacak kadar emin olanlar ya da kaybedecek bir şeyi kalmayanlar böyle oynardı. Hamleler azaldıkça sessizlik ağırlaştı. Tahtada boşalan her kare, geçmişte yapılan bir hatıranın izini taşıyordu. Geri dönüş yoktu artık. Her hamle bir öncekinden daha ölümcül, daha acımasızdı. Hamleler azalıyor, oyun bitmeye yakın Hanzira. Ve piyon her şeyi alaşağı ediyor, oyun tersine döndü şimdi. Kim kazanacak? Kim kalacak?

Bir gece,bir takip,bir kaza ve sonsuz karanlık...

Ben ajan naz soylu En büyük mafya lideri Aras karahan

Aras şehirden kaçmadı. Hayatından çıktı. Şimdi tek evi çekme karavanı, tek adresi yollar. Ama geçmiş… adres sormaz. Yıllar önce adı silinen gizli bir program vardı: K-17 İnsanları eğitmezdi. Zihinleri yeniden yazardı. Aras kurtulduğunu sanıyordu. Oysa o hiçbir zaman kurban değildi. Tetikleyiciydi. Şimdi program yeniden aktif. Defne’nin anıları değişiyor. Gerçeklik kayıyor. Takip edenler kapıyı kırmıyor… İçeri zihinle giriyorlar. Ve Aras korkunç gerçeği öğreniyor: Bazı sistemlerden kaçılmaz. Çünkü onlar seni bırakmaz. Sadece zamanı gelince geri çağırır.

Alara Kuzgun`un bir adı vardı. Sonra o ad elinden alındı. Örgüt ona yeni bir kimlik verdi. Gölgelerin Hâkimi. Soğukkanlı. Hatasız. Duygusuz. Ta ki bir gün öldürmek yerine koruması emredilene kadar. Miran Demir. Bir öğrenciyi korumak Alara için basit bir görev olmalıydı. Ama bazı insanlar zayıf noktan olur. Okul koridorlarında başlayan bu görev, rakip örgütlerin, gizli kimliklerin ve ihanetlerin ortasında bir savaşa dönüşür. Ve Alara ilk kez bir seçim yapmak zorunda kalır. Görev mi ? Kalp mi ?

🐰|Yurttaki Diğer insanlar onlardan korkarken sen onlara haddini mi bildiriyorsun?