"Seni abinden korumak için söz verdim, Gece... Ama seni benden kimin koruyacağını hiç konuşmadık." Gece, hayatını kendi halinde sürdürmeye çalışan, abisine son derece bağlı genç bir kadındır. Ancak abisinin yeraltı dünyasındaki sağ kolu ve en yakın arkadaşı olan Baras, onun hayatına adım attığı an her şey değişir. Baras; acımasız kuralcı, yeraltı dünyasının korkulan mafya liderlerinden biridir ve Gece’ye karşı kimsenin bilmediği, sınır tanımayan yakıcı bir takıntısı vardır. Baras için Gece, hem dostunun ona emaneti hem de dokunması kesinlikle "yasak" olan tek kadındır. Ancak bu yasak, Baras’ın içindeki karanlık sahiplenme arzusunu körüklemekten başka bir işe yaramaz. Gece’nin attığı her adımı gölge gibi takip eden, onu tehlikelerden korurken bir yandan da kendi karanlık dünyasına çeken Baras, aralarındaki sınırları zorlamaya başlar. Gece ise bir yandan abisine karşı hissettiği sadakatle kıvranırken, diğer yandan Baras’ın etrafına ördüğü bu tehlikeli, nefes kesici ve kaçamadığı takıntılı çekimin ortasında kalacaktır.

İlişki yok. Bağlılık yok. Beklenti yok. İstek yeterliydi. Dokunmak serbestti. Hissetmek yasaktı. Sorun şuydu kimse kuralların yalnızca başlangıç için yazıldığını söylememişti. PARK JİMİN JEON JUNGKOOK

‘’Rüzgar mesaj isteğini kabul etti ve sana bir mesaj gönderdi.’’

Sevdik sevdalandık Kördüğümle bağlandık, Böyle ayrı gayrı Olmaz, olmaz. Duysa âlem duysa, Dert etme derdin buysa. Artık ayrı gayrı, Olmaz olmaz “O neşterle beni öldürmeyeceğini nereden bilebilirim doktor?” “Emin ol benim işim öldürmek değil yaşatmak.” Ben Hayat’tım. İnsanlara hayat bahşeden. O Kağan’dı. İnsanlardan can alan... (Lütfen bir şans verin , wattpad kitabı gibi pişman olmayacaksınız)

Barda gördüğü bir çift gözü arayan mafyanın hikayesi.. *** Elleri kanlı olduğu için kollarını genişçe açıp Defne`yi sararak kendine çekti, başını göğsüne yasladıktan sonra sıkıca belini kavradı. Defne de geri çekilmedi. O da çok iyi biliyordu ki, şu an dünyada en çok ihtiyaç duyduğu tek şey bu güvenli limandı. Defne`nin gözlerinden istemsizce akan yaşları göğsünde hisseden Mert`in kalbine amansız bir sızı saplandı. Dayanamıyordu; onun en ufak bir acı çekmesine, gözünden düşecek tek bir damla yaşa bile kafayı yiyordu, tıpkı şu an olduğu gibi. “Şşşt... Tamam. Tamam güzelim, geçti. Sakin ol,” dedi Mert. Sesi az önceki o canavarca kükremenin aksine, bir fısıltı kadar yumuşak, bir o kadar da sahipleniciydi.

Otel Odası 303, geçici insanların, yarım kalmış cümlelerin ve kapısı her kapandığında başka bir hikâyeyi geride bırakan bir odanın romanı. Aynı numara, farklı hayatlar… Kimi bu odaya kaçmak için gelir, kimi unutmak için, kimi de hiç bilmediği bir gerçeği bulmak için. 303 numaralı odada zaman düz bir çizgide akmaz; geçmiş, şimdi ve “keşke”ler aynı yatakta yan yana uzanır. Bu odanın duvarları, söylenememiş sözleri dinlemiştir. Aynası, kendine bile itiraf edemeyen yüzleri görmüştür. Perdeler, sabaha karşı ağlayanları da bilir, gün doğarken gidenleri de. Ve her gelen, aslında biraz kendinden kaçarak bu kapıyı açar. Ama 303’ten çıkan kimse, geldiği kişi olarak ayrılamaz. Roman; kayıp, tutku, pişmanlık ve suskunluğun ağırlığını taşırken, insanın en savunmasız hâlinin yalnız kaldığında ortaya çıktığını fısıldar. Bir otel odasının içinde geçen bu hikâye, aslında herkesin içinde sakladığı bir odaya açılır. Bazı kapılar kilitli değildir; sadece açmaya cesaret edemeyiz.

MAFYA-DÜŞMANDAN AŞKA-İNTİKAM Aşk, intikamın gölgesinde doğarsa… Kimi yakar, kimi kurtarır? Zerya, geceleri piyanonun tuşlarında hayat bulan zarif bir kadınken, gündüzleri yasal olmayan yollarda taşıdığı mücevherlerle karanlığa adım atan bir taşıyıcıydı. Onun iki hayatı vardı biri melodilerle süslenmiş, diğeri suskun ve tehlikeli. Ve Gölge… Adı yok, yüzü yok. Ama Zerya’nın hafızasında silinmeyecek bir iz. Yıllarını onu uzaktan izleyerek geçirmiş, geçmişin karanlığında büyüyen bir mafya. Sessizliğin içinden gelen bir kurşun gibi yakındı şimdi. Ona yaklaştı. Yaklaştıkça yanmaya başladı. Tutku, intikamdan daha ağır basarsa ne olur? İhanetle sarmalanmış bir geçmişin, tutkuyla yoğrulmuş bir geleceğe dönüştüğü bu hikâyede; bir kadın intikam için yola çıkıyor. Ama bu kez aşk, sadece bir silah. Ve intikam, oyunun sadece başlangıcı. Zerya’nın sesiyle başlayan piyano, şimdi kurşun sesleriyle susacak. İntikamla başlayan bu oyun, şimdi aşkın en sarsıcı hâline dönüşüyor. Ve bu kez kazanan yok. Sadece yananlar var. Zerya Karanis&BA diğer adıyla Gölge.⚜️

Kimsesiz bir kızın her şeyi olan adam. Her şeyi olan adamı kimsesiz bırakan kadın. Adam kadından intikam mı alacak? Yoksa kalbine engel olamayıp her şeyi bir kenara mı bırakacak? Adam ve kadın, aralarındaki çekime engel olamazken, saklanan sırlar ortaya çıkmaya başlar. Tüm bunlara rağmen bir mi olacaklar? Pes edip düşman mı?

" O iki dünyanın çocuğu, ama hiçbirine ait değil..." Beyaz saçlarıyla laneti üzerine çeken Perla Lively, Atlantis`in zarif ama zalim derinliklerinde hem kaderiyle, hem de Tanrıçaların gazabıyla savaşmak zorunda. Sıradan bir festival, bin yıllık laneti uyandırdığında, tüm dengeler değişir. Artık sadece hayatta kalmak yetmez; Perla, geçmişin sırlarını açığa çıkarmazsa geleceğini sonsuza dek yitirecek...

.... siyah beyaz film gibi biraz....