Beş yabancı, batmakta olan bir gemi ve sığınabilecekleri tek bir yer; Issız bir ada. Hayatta kalmak için bir araya gelmek zorunda kalan bu insanlar, zaman geçtikçe birbirlerine güvenmenin sandıkları kadar kolay olmadığını fark eder. Herkesin sakladığı bir geçmiş, söylemediği bir gerçek ve paylaşmaktan kaçındığı sırlar vardır. Ada, onları yalnızca doğayla değil, birbirleriyle de mücadele etmek zorunda bırakacaktır. Güven sorgulanacak, geçmiş yeniden gün yüzüne çıkacak ve bazı gerçekler ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktır. Çünkü bazen en büyük tehlike, içinde bulunduğun yer değil; yanında olduğunu sandığın insanlardır. Ve kum, hiçbir karanlığı sonsuza kadar saklayamaz. Uyarı ⚠️ Kitabım`da Ki Tüm Karakterler Ve Olayların Kurumlarla Hiç Bir İlgisi Yoktur. 🌊 Tamamen Hayal Ürünüdür.

Gerçekler çok geç ortaya çıktı... Kitapta bir sürü olumsuz öğeler vardır. Bunu göze alarak okuyunuz!

Aynı bedende atmasa da, kalpleri hep birlikte attı. Asya ve Sude… Birbirlerine yaslanarak büyüyen iki kardeş. Aynı yetimhanede, aynı suskunlukta, aynı yarım hayalde. Aynı odayı, aynı yastığı, aynı korkuyu paylaştılar. Birbirlerinden başka hiç kimseleri yoktu. Ve hiçbir şey, onları birbirinden koparamaz sanıyorlardı. Ama bazı sessizlikler, sadece fırtınadan önce olur. Yıllarca susturulan geçmişleri, bir gün sessizce önlerine serildi. Kim olduklarını bilmedikleri bir aile... Hiç duymadıkları bir soyadı... Ve sahip olmadıklarını sandıkları bir hayat. Hayatlarına giren iki yabancı — Baran ve Aras — sadece kalplerine değil, en karanlık sırlarına da dokundu. Geç geldiler belki, ama artık hiçbir şey onların izleri olmadan yazılamazdı. Sadece bir yuva istemişlerdi. Ama geçmiş, onları unutmamıştı. Çünkü bazı gerçekler, sessizlikten daha yıkıcıdır. Bazen iki yarım bir hiç eder. Ve bazı insanlar birbirine ait doğar... Ama ait oldukları dünya hep yanlış yerdedir.