Bir sabah, Lily penceresinde yabancı bir kız görür. Yağmurun altında, hiçbir açıklama yapmadan ortaya çıkan kızıl saçlı bir kız. Sonra bir ses duyar. “Lütfen.” O andan itibaren hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Yakınlardaki bir konakta çıkan gizemli yangın, kaybolan insanlar ve peşlerindeki karanlık sırlarla birlikte Lily ve arkadaşları kendilerini hiç ait olmadığını düşündüğü bir hikâyenin içinde bulur. Fakat bazı sırlar bulunmak istemez. Bazı çocuklar unutulmak için saklanır. Ve bazı insanlar, bütün hayatları boyunca var olmayan bir yeri ararlar. Orman derinleşirken ve gerçekler ortaya çıkarken Lily ile arkadaşları tek bir sorunun cevabını bulmak zorundadır: Talihsiz olan gerçekten onlar mı? Yoksa onları avlayan dünya mı?

Bloomia Akademisi. Kötülerin deyimiyle ucubeler , bilgelerin deyimiyle psişikler okulu. Ivory Duncan bu akademinin en güçlü öğrencisiydi. Fakat henüz içindeki güçlerin farkında değildi. Aşk, dostluk, tutku, güç, kötülük ve iyilik. Hepsi bu akademide barınıyordu.

Efendim bu çocuklara bu deneyleri yapacağız ama bu deneyi kaldırabilirler mi?" "Yirmiye aşkın çocuk var kaldıran yaşar kaldıramayan ölür ve sizde işlerini halledersiniz ama ben bu deneyi yapacağım" (4 yıl sonra) "Efendimiz 2 tane çocuk öldü. Onları ne yapalım" Dedi beyaz önlük giymiş adam karşısındaki oyun alanında oynayan çocuklara bakıp çocuklardan bir tanesi 4 yaşındaki bir çocuktan beklenmeyen şeyler yaptığında bütün beyaz önlük giymiş adamlar şaşırdı "O kız çocuğuna iyi bakın gözünüzü ayırmayın" (9 yıl sonra) O adamın gözlerini ayırmayın dediği kız çocuğu ve 4 kişi sadece hayatta kaldı tek farkla o kız çocuğu deneylere yanıt veriyordu ve iyi bir şey sanıyordu tabi bilmiyordu ki bu olanlar hayatını bitirecekti  (5 yıl sonra) O kız çocuğu ilk kez dışarıyı görüyor tam on sekiz yaşında o kız çocuğu ilk kez mutluluktan ağlıyor o kız çocuğu o gün anladı bu büyük binadan başka hayatlarda vardı o an koydu kafasına bu kocaman binadan kaçacaktı kafasında kurmaya başladı uyumaya götürdüler kız çocuğunu yatağa kafasına koydu ve hep aynı şeyi söyledi "ben güçlüyüm ben denek değilim" dedi kız çocuğu ve gözlerini kapattı gece saat 4 buçuk gibi bir ses duydu küçük kız korktu kapısı çok yüksek sesle çalıyordu çünkü, kalktı açtı kapıyı ama keşke açmasaydı dedi gözlerinin önünde yüzünün yarısı erimiş bir beyaz önlüklü adam vardı çığlıyla binada deprem oldu bir anda uzun koridorun sonunda ki yangını gördü kız çocuğu ve o an anladı ne olduğunu deney yaptıkları laboratuvar patlamıştı hemen odasının kapısını kapattı volta atma başladı sonra aklına duvarı yok edebileceği geldi aklına duvarın karşısına geçti ellerini duvara dayadı ve gözlerini kapattı üç dört saniye sonra büyük bir  sesle patladı duvar ve hemen dışarı çıktı gördüğü insanlar koca binaya bakıyordu bunu fırsatta çevirdi ve arka tarafa gitti ilk kez çıkışın orada kimse yoktu ve kapıyı zorlaması gerekiyordu yine ellerini bu sefer kapıya dayadı ve gözlerini kapattı daha erken patladı bu sefer aynı anda binanın bir bölümü de patladı o yüzden kimse fark etmedi hemen uzaklaştı oradan küçük kız hiç bilmediği bir yerde hiç dışarıyı görmeyen bir kız çocuğu ne yapardı tek başına dışarıda tesadüfen oradan geçen bir araba gördü kız çocuğunu durdu yardım teklif etti kız çocuğu çaresiz olduğu için kabul etti ona iyi bakacağını emindi sanki kız çocuğu.

Yağmurun, barutun ve kanın kokusuyla başlayan bir hikâye… Bir annenin son nefesiyle bıraktığı miras, bir çocuğun kaderini sonsuza dek değiştirir. Aras, telekinezinin yıkıcı kudreti ile biyokinezinin ölümcül gizemini aynı bedende taşıyan ilk insandır. Devletin “çifte tehdit” dediği bu çocuk, daha kundaktayken bir av hâline gelir. Yıllar sonra, büyüdüğünde, yalnızca bedenini değil ruhunu da sınayan bir savaşın ortasında bulacaktır kendini. Bir yanda annesinin kanlı mirası… Bir yanda dedesi Halim’in bilge öğretileri… Ve en derinde, karanlık bir fısıltı: “Onları yok et.” Aras her gün aynı soruyla uyanır: Katil mi olacak, yoksa kurtarıcı mı? Bu yalnızca bir çocuğun değil, bütün bir dünyanın kaderini belirleyecek bir seçimdir.

Blaze`in güçlerini keşfedip büyük konorla savaşması

"Çünkü ucubeler, en tuhaf sırlara sahiptir..."

Doğuştan gelen yeteneklerinden dolayı küçükken ailesinden koparılan bir kız gerçekleri öğrenmek için evim dediği laboratuvar yıkıp gerçekler öğrenmek için maceraya çıkar.....

"Sınırlar, balık olduğu hâlde uçmak isteyenler içindir..." Coraline küçük kasabasında ki saygın bir demircinin kızıydı. Gündelik hayatına devam ettiği zaman diliminde, bir sabah kraliyet ailesinden gelen davetiye ile hayatı adeta sarsılır... Bir balo... Bir saray... Ve yalnız olmadığını anladığı on genç... Başta her şey parıltılı görünse de, bu ihtişamlı gecenin arkasında karanlık bir gerçek gizlidir. Coraline artık yalnızca misafir değil; tehlikeli bir oyunun, kanla yazılmış bir senaryonun parçasıdır. Güvenmekde zorlanan gençler. Ve her adımda tırmanan korku, öfke ve intikam. Aşkın, korkunun ve ihanetin birbirine karıştığı bu sarayda, kim dost, kim düşman? Coraline kendi iç sesini mi takip edecek, yoksa kaderin yazdığı satırları mı? Bu hikâyenin sonunda... kimler hayatta kalacak?

Mia ve arkadaşlarının beyni diğer insanların beyninden biraz farklıdır. Hepsinin birer yeteneği vardır. Tabii düşmanları da, Aşkları da... ~~~~~~~~~~~~~~ "Demek Bay James senin dayınmış ha?" Brendan`ın dalga geçmesine göz devirdim. Hadley "O halde sen tüm elementlere hükmedebilirsin." "Evet ama bunu istemiyorum. Güçten delirmek istemiyorum." Annem gibi.