THOMAS: " Bir gün ben de o arabayı süreceğim." ARTHUR "İmkânsız diye bir şey yok, Tommy." 00:00.001 320 KM/S Formula 1`de hızlı olmak yetmez. Akıllı olmalısın. " Onu yenmek için ne gerekiyorsa yapacağım." İKİ ADAM. İKİ EFSANE. TEK ŞAMPİYONLUK. Ve Yeşil Cehennem. Bir hayali gerçekleştirmek için ne kadarını feda edebilirsin? ZAFERİN BEDELİ Sekiz yaşındaki bir çocuk, çamurun içinden eski bir kart lastiğini kaldırdı. Herkes için o yalnızca çöpe atılacak bir lastikti. Onun içinse Formula 1’e giden yolun ilk parçasıydı. Thomas Changretta’nın hikâyesi böyle başladı. Hızın ne olduğunu henüz bilmiyordu. Podyumları, milyon dolarlık sözleşmeleri, kırmızı Ferrari’yi ve yüz binlerce insanın onun adını haykıracağı günleri henüz hayal bile edemiyordu. Ama bir şeyi biliyordu: Bir gün o piste çıkacaktı. Karşısında ise yalnızca dünyanın en iyi pilotları olmayacaktı. Parasızlık vardı. Korku vardı. İhanet vardı. Ailesinin itirazları vardı. Babasının yarım kalmış hayalleri vardı. Aşkın iki hali, sahtesi ve gerçeği vardı. Ve yıllar boyunca onu yenmek için her şeyini ortaya koyacak bir adam vardı: Victor Hartmann. İkisi önce rakip oldu. Sonra birbirlerinin en büyük düşmanına dönüştüler. Gazeteler onların rekabetini neslin en büyük düellosu diye adlandırır. Çünkü Formula 1`de bazen bir saniyelik fark, yalnızca bir yarışın sonucunu değil, bir insanın bütün hayatını değiştirebilir. Thomas şampiyon oldukça daha fazlasını kaybetmeye başladı. Dostluklarını.Ailesini. Ve Kendisini. Mesele şuydu Bir insan hayalini gerçekleştirmek için ne kadarını feda edebilir? Ve daha önemlisi... Kazandığın gün, geride kaybettiğin her şeye baktığında hâlâ buna zafer diyebilir misin? Yağmur yağıyor. Motorlar çalışıyor. Start ışıkları yanıyor. Beş. Dört. Üç. Asıl yarış şimdi başlıyor.

Ben Maral, Maral Aksoy. Disiplinli, azimli, çalışkan Maral Aksoy. Yada kim bilir ben bile kendimi tanımıyorumdur. Buzun üstünde kaymak en sevdiğim olsa da bu pistte sadece biz yokuz. sadece ben yokum Ve onlar yani "mersin yıldızları hokey takımı" İşte pisti paylaştığımız ukala, sinsi, çapkın ve melinda`nun dediğine göre harika ötesi pist arkadaşlarımız

21 yaşında, hayata karşı hem kırılgan hem de inatçı bir genç kadın. Doğuştan gelen kalp rahatsızlığı onu her an gölgelese de, buz pistinde kayarken ve kulaklığından müzik dinlerken kendini gerçekten özgür hissediyor. Annesinin anıları hâlâ en değerli hazinesi; onunla paylaştığı küçük mutluluklar, Chicago’nun soğuk sokaklarında yankılanıyor gibi. İnsanları derinden seven, ama sevgisini göstermeyi pek bilmeyen biri.

Maskesinin ardında yenilmez bir dövüşçü, pistlerde usta bir motorcu… Sıfırdan yükselip servetini kendi elleriyle kurmuş genç bir milyoner… Bir virajda kesişen yollar, ikisini de gizli sırlarla dolu tehlikeli bir oyuna sürükler. Çözüm ararken kalplerini sınayacak, ayrılık yemini etseler de kader onları yeniden bir araya getirecektir. Bazı sırlar gizlenemez, bazı aşklar ertelenemez…

Acı yok! Gözyaşı yok! Merhamet yok! Ve en önemlisi güvenmek yok! Hepsi geride kaldı, hepsi o gecenin karanlığına gömüldü, boğuldu kaldı. Geriye nankörlük, iki yüzlülük, ihanet sağ çıkabildi o geceden. Tek çare, tek kan tanesi kalana kadar savaşmaktı, tüm benliğinle! Ya da kül olup savrulmaktı. Ya ikisi de birlikte olsaydı? Ya yana yana kül olan biri sonuna kadar savaşsaydı? 25 yaşında hayatını abisinin ölümünün ardındaki sır perdesini aralamaya adayan bir kadın ve diğerlerinin, kadının yoluna engeller dikenlerin hikayesi. Hayat bazen, bazı şeyleri kafana vura vura öğretirdi, o da o gün her şeyi böyle böyle öğrendi. Bu hikayede kimseye arkanı dönüp güvenemezsin! Kimseye kalbini yaslayamazsın! Tek çare sensin, ve tek kalmaya devam edeceksin.

Buzun üstünde adımlarım hafif,ama içim hiç bu kadar ağır olmamıştı.Sen topun peşinden koşarken ben kendi kalbimin peşinde kayıyordum. Eğer birgün düşersem,bil ki bu bir hata değil- sana doğru fazla gelmiş bir adımın sonucudur.Çünkü bazı kayboluşlar yenilgi değil,en güzel varoluş biçimidir. Ve ben... kayarken kaybolmayı en çok da senden öğrendim.