​"Lucifer onlara aşktan bahsetti, ama onlar sadece baştan çıkarmayı duydu... Onlara güzelliği gösterdi, ama onların tek takıntısı bu oldu..." Kadim iblis Lucifer`ın insanlığın nankörlüğü yüzünden kendini Hierapolis’in zehirli karanlığına teslim etmesinden asırlar sonra, şeytan ırkının elinde kalan son sığınak da tehlikededir: Gehena. ​Gehena Kralı Asmodeus’un tek varisi Vespera, krallığın baş komutanı Damien’e olan yasak aşkı ve yaklaşan savaşın gölgesi arasında sıkışıp kalmıştır. Damien’in bir melek kızının gözlerinden aldığı lanetli sanrılar tek bir şeyi fısıldamaktadır: Yukarıdakiler geliyor. ​Meleklerin acımasız orduları Gehena surlarını indirmek üzereyken, hüzün, aşk ve çaresizlikle mühürlenen bir öpücük, sonun mu yoksa yeni bir direnişin mi başlangıcı olacak? ​Şeytanların aslında karanlığın değil, haksızlığın kurbanı olduğu bu evrende; ışık ve karanlık yer değiştirecek, Son Şeytan Krallığı ya küllerinden doğacak ya da sonsuza dek silinecek. (Kitabım, bölüm metinlerim, kendi yarattığım dünya ve karakterlerim, fikirlerim kopyalanamaz.) (Gerçek mitolojiden esinlenilmiş, bazı mitolojik kişilikler kullanılmış, gerçek yerler ve isimleri kullanılmıştır. Tetikleyici unsurlar ve genel hurafelere ters fikirler içerir.)

"Ona sevdiğimi söylemem her şeye bedel olmuştu, canıma bile." Edalyn adındaki cennet muhafızının karşılaştığı sorunlar ve çözümlerini anlatan bu hikâye "Cennettin Kapıları" serisinin ilk kitabıdır ve bakalım Edalyn istediği şeye ulaşıp katili bulabilecek mi?

Yıllar boyu süren savaşlara onlarca hatta milyonlarca ölen insanlara bir umut ışığı bahşedildi. Tanrılar tarafından... Bir anlaşma.... Anlaşma basitti. Madem kimse anlaşamıyordu o zaman bütün ırklar kendi içlerinde ticaret harici hiç bir bütünlük göstermicekti. Bazıları elbette ki bunu benimsedi fakat bazıları da benimsemedi. Anlaşmayı bozdular. Tanrılar çok kızmıştı ve bu yolda geriye tek bir şey kalıyordu. Lanet... Lanet krallıkların yıkılmasına toprakların çürümesine sebeb oldu ve başka bir katliamın tohumlarını atılmasına sebeb oldu. İnsanlar isyan etti halk ise delirdi. Gökyüzü kırmızıya döndü güneş artık ışığını veremiyordu. Güzel olan herşey soluyordu Bir son yaklaşıyordu. Tarafını seç yalnız kalma dostun olsun fakat kimseye de güvenme. En güvendiğinden de zarar gelebilir. Son ana kadar hayatta kal Son seni bulmadan sen onu bul. ~İyi Şanslar~

Günlük hayatta aklımıza olur olmadık yerlerden bir sürü fikir geliyor, peki bu fikirler nereden geliyor? Beyaz önlüklü ve gözlüklü insanlar reddediyor olsa da ilham perileri gerçek! Dünyadan çok uzaktaki tarlalardan, ağaçlardan toplanan fikirleri işleyen ve kafamızın içine kadar taşıyıp kulağımızdan fısıldayanlar ta kendileri! Dünyada bunca insan varken ve her an onlarca fikir dile getirilirken ilham perilerinin kime hangi fikri vermesi gerektiğini de birinin, birilerinin yönetmesi gerekiyor tabii ki. İlham perilerinin kime hangi fikri vereceğini seçen İlham Meleklerinden İl-Mek, kendini bildi bileli yaptığı işi yapmaya devam ederken danışanlarından birinin kendisine gönderilen fikirlerden hiçbirini değerlendirmediğini fark eder. İnsanın, aklına gelen fikri kullanmayacak olsa bile bir şekilde değerlendirmesi gerektiğini bilen İl bunu düzeltmelidir ama mevzubahis danışanı dokuz yaşında, oyun sever bir ilkokul çocuğuyken elinden ne gelebilir ki? "Yetenek, ilhamı bulmak değil vermektir."

Ben kendi hayatımın tanrısı olacağım,belki sizinde...

Melekler, evrenin en güçlü yaratıkları... Bembeyaz kanatlarından akan asaletin karşısında durabilecek tek bir ırk bile yoktu. Hayatlarını Dünya`nın huzuruna ve barışına adamışlar, dengeyi korumak için yaşıyorlar ve gerekirse bu uğurda savaşıyorlardı. Binlerce yıl bu böyle devam etti... Ta ki bin yıl önce Meleklere kendi içlerinden biri ihanet edene kadar... Herlewing ritüeli sırasında, etraflarına ördükleri koruma kalkanı delindiğinde her şey için çok geçti... O gece tüm melekler, cadılar tarafından acımasızca katledildi... Biri hariç... Bin yıllık bir mahkûmiyet... Bin yıllık acı... Bin yıllık bir direniş... Bin yıllık vazgeçiş... Ve o geri döndüğünde artık sadece bir melek değildi... *** "Gücünle aranda tek bir engel var Selene... O güç seni yok etmeden önce aşman gereken tek bir engel var. Ve sen bunun ne olduğunu çok iyi biliyorsun. Les Pyllmons şehrine git, Logan Acy Stark`ı bul. O engeli aşana kadar cadılardan seni koruyabilecek tek kişi o."

Hayatımız birçok açıdan insanlara benziyor. Neredeyse aynı görünüyoruz ancak gerektiğinde kullanabileceğimiz kanatlarımız var. Dengeyi korumak adına belirli bir sistemle aileler kurabiliyoruz. Yeni yaratılan melekler ise o ailelere emanet ediliyor, ta ki seçim yılına dek. O zaman kalan hayatımıza bir melek mi yoksa şeytan olarak mı devam edeceğimiz belirleniyor ve şeytanlar hasretini çektikleri Gehenna Civitas`a gidiyor. Bu yüzden şeytanların birçoğu taşınma hazırlığı yapmaya başladı. 🪽 Ailemden ilk kez bir şeytan çıkmış ve o ben olmuştum.

Her hikayenin bir başlangıç noktası vardır ve her başlangıç noktası, başka bir hikayenin sonunu taşır. Ayın kızıla vurduğu, insanların derin uykuda olduğu, ormanların sessiz olduğu ve dünyadaki her şeyin kendi köşesine çekildiği saatlerde asla uyumayan biri vardı... Bir adam... Gözlerinin grisine tüm evreni hapsetmiş bir adam... Bir de sıradan olmadığının farkında bile olmayan bir kadın. Adamın hikayesinin bittiği yerde, kadının hikayesi başlayacak ve hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bir gece yolları kesiştiğinde, kadın görmemesi gereken bir şey görecek ve adam gözlerinin içine bakıp sihirli kelimelerini söyleyip hafızasını silecekti. Her şey kendi dinamiğine dönmeyi beklerken, ay sonsuza dek kızıllığını koruyacak, insanlar artık geceleri uyuyamayacak, ormanlar hiçbir zaman sessiz kalmayacak ve kadın bir sabah uyandığında her şeyi hatırlayacaktı... FEHT | Şafağın Gölgesi 1 Nisan 2021 (Başlama Tarihi) *Tüm hakları şahsıma aittir. Kopyalanması, izinsiz kullanılması, çalınması durumunda yasal haklara başvurulacaktır*

Bir gün kapıma bir ekibin gelmesiyle başladı her şey . Telaşlı ve bir o kadar da içtenlerdi . " Bir gelişmiş lazım onun sen olduğu istihbaratına ulaştık bizimle gelmek zorundasın" ilk idrak edememekle beraber gelişmiş ne demek anlayamadım . Ve onlara ne kadar güveneceğimi bilmeyerek yine de peşlerinden gittim. Hayatımda her zaman bir heyecan isterdim. Ama o anın bu olacağını hiçbir zaman sanmazdım.

"Gri`nin lekelenmiş bir beyaz mı, yoksa lekelerinden kurtulmaya çalışan bir siyah mı olduğunu bilemezsin." Bir kış mevsiminin her dolunay gecesi. İki farklı Dünya buluşur. Selthira ve Elyndra. Tanrı, bu iki Dünya`nın insanlarını birbirine bağlamış. "Ruh eşi." Demişler birbirine bağlı insanlara. Fakat tanrı, yasaklamış ruh eşlerinin birbirini görmesini. Birbirlerine dokunmalarını. Peki, yasaklara inat iki ruh eşi birbirini sevseydi? Sadece insan mı bu ayrılığa ağlar? Gökler de ağlar. by: eminegull_

"TANRI BİZİ UNUTTU" kitabının devamıdır . Armaros`un yok oluşundan sonra Jophiel Cennetten düşmüştü. Artık onu anlayan kimse kalmamıştı ve Dünya`da yapa yalnız germekteydi. Hayatının ışığını,ruhunun yarısını kaybetmişti. Çok güvendiği ve sevdiği Tanrı`sı onunla oynamış ve tüm güvenini kaybettirmişti. Jophiel herşey bitti derken bir nedenden umut doğdu içine, Armaros yok olmamış olabilir miydi ?