Bazı bekleyişler umut içindir. Bazılarıysa sadece bitmesi için. Larin, beş yıl sürecek bir evliliğe tek bir imza attı. Kurallar başından belliydi. Sevgi olmayacaktı. Soru sorulmayacaktı. Ve süre dolduğunda herkes kendi yoluna gidecekti. Fakat hiçbir sözleşme, insanın kalbine hükmedemezdi. Yıllar geçtikçe sessizlik, en ağır şiddete dönüştü. Aynı evin içinde iki yabancı oldular. Larin her gün biraz daha kendinden vazgeçerken, Olas geçmişinin gölgesinde kaybolmayı seçti. Tam her şeyin böyle sürüp gideceği sanılırken, hiç beklenmeyen biri onların hayatına dokundu. Kimi zaman bir insan, seni kurtarmak için gelmez. Sadece kendini hatırlaman için karşına çıkar. Peki, bir ömre dönüşen beş yılın sonunda geriye aşk mı kalır… Yoksa sadece mehili dolmuş bir hayat mı?