Burada herkes yalnız, herkes kimsesiz. Burası İn! Burada adalet yok, acıma yok, güçsüzlüğe yer yok, insanlık yok! Herkes sadece kendi canını düşünür. Herkes hayatta kalmaya çalışır. Kimse dost değildir. Herkes, birbiriyle düşmandır. Burada hiçbir arkadaşlık menfaatten öteye geçemez. Başarısız olamazsın. Başarıya da asla ulaşamazsın. Burası bizim inimiz… Hepimizin İn’i. Özgürlüğe aç, adaleti sadece sözlük anlamıyla bilen çocuklar… Onlar yaşamak zorunda. Yaşatmak gibi bir dertleri yok. Bu, onların özgürlüklerini arama hikayesi. Bu, onların adalet için savaşma hikayesi. “Artık bu çocuklar kimsesiz değil!” diye bağırdım. “Ben varım!” Öfkeyle doldu gözlerim. “Hepinize yeterim!” Anlatılanlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. 13.06.2022 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Nerden bilebilirim ki babamın düşmanı bana aşık olucak Her şey tesadüf değildir aslında... Okuyun muqq🌸

Ahu zorluklarla başa çıkıp ihaneti kaldırabilecek mi? (Sıkıcı görünebilir lakin okumadan bilemezsiniz.)

"Dünya sandığın kadar büyük değil; sadece bazıları çok iyi saklanıyor." Aura Adası’nda o gece fırtınadan daha tehlikeli bir şey vardı: Bir dosya. On yıllık bir yıkım planı, infaz listeleri ve dokunulmazların gizli ajandası. Araştırmacı Miru, bu dosyayı o adadan çıkarmayı başardı ama kaçamadı. Onu kayalıklardan söküp alan adam, Koza, kurtarıcısı mıydı yoksa yeni celladı mı? Babasından devraldığı karanlık mirası İstanbul’un kalbinde yöneten Koza için bu yabancı kadın, sadece bir rehin değil; dünyanın en büyük şebekesini içeriden çökertecek bir anahtar. Dışarıda sistem sessizce pusu kurarken, içeride sırlar dökülmeye başlıyor. Dilini bilmediğin bir adamın evinde ne kadar güvendesin? Ve elindeki gerçekler dünyayı yakmaya yetecekken, kimin yanında duracaksın? Bazı dosyalar açılmamalıdır. Bazı sırlar ise sadece kanla susar.

Ama kimse, sevgi ve masumiyetin bu kadar tehlikeli olabileceğini tahmin etmemiştir. Bir adam her şeyi kaybedebilir ama kızını asla.

"Nesin sen, Azrail`im mi?" Derken sesi melodi gibi çıkıyordu. Fısıltıyla konuşması beni her geçen saniye daha da geriyordu. "Kıyametin olacağım senin." Dedim sanki çok normal birşey söylüyormuş gibi. Buz mavisi gözleri beni hipnotize ederken başını onaylarcasına salladı. Yüzüme düşen perçem tutamını yavaşça kulağımın arkasına sıkıştırdı. Ardından gözleri yine beni buldu. "Kıyametimde açan çiçek olamaz mısın Aden?" Kulaklarım dediği şeyle tek odaklandığım kelimeyi zihnimde tekrar tekrar geri sarıp oynatıyordu sanki. Beynimde yankılanan sesle bakışlarım tereddüt ile doldu. Geriye doğru adımlarken geçmiş gözlerimin önünden kayıp geçti. Ağzımdan ise tek bir kelime döküldü. "S-sen... Sen o musun?" Bildiğim ise tek birşey vardı: Kaçış yoktu; ne geçmişten ne de ondan. Ancak bazı kalpler iyileşmez, daha büyük bir infilakı peşinden sürüklerdi. (Mafya/Aksiyon) Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️

Mireya, okumayı hayallerinin merkezine koymuş genç bir kızdır. Ancak ailesi onun bu hayaline karşıdır; lise biter bitmez önüne set çeker ve üniversite isteği yüzünden onu evden kovarlar. Bir valiz, kırık bir kalp ve belirsiz bir gelecekle kendini bir bankta bulur. O bankta, hayatını sonsuza dek değiştirecek biriyle tanışır: Can. Gizemli, sakin ve olduğundan çok daha fazlasını saklayan bir adam. Mireya, Can’ın gerçek adını da kim olduğunu da bilmez. Bilmediği tek şey bu değildir; çünkü Can, karanlık bir dünyanın tam ortasındadır. Bir yanda hayalleri için savaşan bir kız, diğer yanda karanlıkla çevrili bir adam… Aşk, sırlar ve tehlike iç içe geçerken Mireya’nın tek bir sorusu vardır: Bir mafyaya âşık olmak, hayallerinden vazgeçmek midir, yoksa onları gerçekleştirmek mi?

ben Ebru Vural bu hikayeyi ben anlatacağım bir insanın doğdu yer memleketi değilmiş ben bunu öğrendim bir insanın sevgiyi öğrendiği yer memleketiymiş benim memleketim Toprak yedi âlemi dize getiren Toprak demeyin bir insan başka bir insanın memleketi olur mu demeyin Toprak benim için bambaşka bir mevzu Toprak Korsoy o hayatıma girmeden önce benim bir hayatım geleceğe dair umudum hayallerim yoktu Babam sevmezdi beni bir defa saçımı öpüp okşamadı bir defa sarılmadı çocukların parayla pulla işi olmuyor sevgi istiyor ilgi istiyor ama bazı çocuklara verilmiyor bazılarına verilemiyor ben verilmeyen taraftayım verilemeyen tarafın ailesi olmuyor annemde sevmedi beni sevse bırakıp gider miydi? alırdı yanına ama o geçmişini geride bırakmayı seçti babamı bırakırken ona ait herşeyi bıraktı bu abim ve bende dahil abim annem gidince kendini saldı eskiden babamın bana göstermediği sevgiyi o verirdi her okuldan geldiğinde elinde çikolatayla gelir saçımı okşar bana hikayeler okurdu sonra içine kapanmaya başladı günlerce konuşmadı bazı bazı geceler eve geç gelirdi . sonra kumara başladı alkol içer sigara kokardı abimin kokusu değişince anladım artık beni seven tek insanıda kaybetmiştim okulunu bıraktı çalışmaya başladı çalıştığı her kuruş kumara alkole ve sigaraya gitti önceleri huzur kokan abim gitmiş yerine başkası gelmişti. hem çalışıp hem okudum sonunda çok istediğim hukuk fakültesinin önündeydim ve o yer beni yeni arkadaşlara ve ona çıkarttı ... dinlemeye hazır mısınız? ...

İNİSİYATİF: Bir Bedelin Gölgesinde "Hayatım bir borçla başladı, bir vazgeçişle mühürlendi." On sekiz yaşındaki Vera için dünya, ailesinin ölümüyle zaten kararmıştı. Ancak karanlığın gerçek yüzüyle, kapısına dayanan o adamlarla tanıştığında yüzleşti. Ailesinden kalan ağır bir miras: Ödenmesi imkansız bir borç. Karşısındaki adam ona tek bir seçenek sundu: İnisiyatif sende değil. Anlaşma basitti ama bir o kadar da acımasızdı. Ancak hesaplamadığı bir şey vardı; o soğuk, karanlık ve suçla yıkanmış adamın evine girdiğinde, sadece bir borcu değil, kalbinin prangalarını da orada bırakacaktı. Bir yanda masumiyetin çığlığı, diğer yanda günahın cazibesi... Sırlarla örülü bu evde, en büyük inisiyatif kimin elinde olacaktı?

Anicca; Her şeyin hatta hayatın ve duyguların bile geçici olduğu ve değişime tabii olduğu anlamını taşır. Peki aşk; geçici ve değişime açık mıdır? Ya da hayat ve duygular gelip geçici midir? Bir bilinmeyen numara, bir platonik aşk ve sürekli bir kaçış... Genç adam; yalnızlığının, korkularının ve kaybolmuş kalbinin peşinden sürüklenirken, sırlar yüzeye çıkacak. Aşk, duyguların en karmaşık hissiydi. Duyguların en saf haliyle birleştiği yerdi. Kalbinin en derinlerinde küf tutmuş, bazen korkarak, bazen umutla beklediğin bir duyguydu. Bu isimle çıkan ilk kitaptır. Tüm hakları saklıdır!

Kızımız Helin`in doktorluk hayatına başlamasıyla bazı gerçekleri öğrenir. Ailesinin yıllardır zengin ve varlıklı olmasının tek nedeninin holding ve şirketleri olmadığını öğrenir. Babasından annesinin ölümüne neden olmasından dolayı nefret dolu olsada kız kardeşi Ecem için yanında olmak zorunda kalır. Ama öğrendiği gerçekle beraber hayatı tamamen değişir. Babası ve abisinin mafya olduğu gerçeğiyle yüzleştikten sonra ise babasının yerini abisi değil onun alması gerektiğini öğrenip doktorluk kariyerinin yanı sıra Türkiye`nin en büyük Mafya masasına geçmesi gerekmektedir. Nedenini öğrendiğinde ise aslında onu daha büyük bir sürpriz ve yeni bir hayat bekler. Abisinin yakın arkadaşı ve masanin başı olan Kara ise onun en büyük sürprizlerinden biridir... Arkadaşlar Gökçen ve Sokak Nöbertçileri okurlarına minik sürprizler içerebilir. İyi okumalar dilerim. Destek olan herkese şimdiden teşekkür ederim.

+16 KURGUDA KÜFÜR VARDIR !!!! ONA GÖRE OKUYUNNNNN "Direnmeleri bitti," dedi Arel, dudaklarının kenarında belli belirsiz, karanlık bir gülümseme belirdi. "Pazarlık bitti. Artık benimsin." "Asla!" diye bağırdım ve geriye doğru bir adım atmaya çalıştım. "Ben seninle hiçbir yere gelmiyorum! Polisi arayacağım, bu yaptığınız-" Cümlemi bitirmeme izin vermedi. Hareketleri o kadar hızlıydı ki, ne olduğunu anlayamadım. Bir an çevremdeki dünyanın döndüğünü hissettim ve saniyeler içinde kendimi onun omzunda buldum. Beni bir tüy yastıkmışım gibi kucaklayıp omuzlamıştı. "Bırak beni! İndir hemen!" diye yumruklamaya başladım o kaskatı sırtını.

Lara Bayhan sekiz yıl önce ailesini öldürdüğü iddia edilen adam cihan karçayı öldürmekle yargılanıp hapse girer ama işlemediği bir suç için ceza yediğini kanıtlamak ister biriyle ittifak olmak zorundadır cihan karçanın kardeşi kıraç karça ile ailesini ve cihan karçayı öldüren kişiyi bulmak için vesper` denenen örgütün derinliklerine inmeye çalışır......

“Seni Öldürmeyeceğim”... “Öldürteceğim” Bir İtalyan Mafyası ve Adli Psikoloji mezunu olan, iki kişi`yi düşünün. İşkence dolu bir macera, bir serüven. Alessio D`Angelo, 32 yaşında geleceğin varisidir, fakat hayatında beklemediği bir olay gerçekleşti ; Efsun Sarca, Adli psikoloji mezunu olan, hayatı bütün insanlar gibi düzgün geçen bir kadındı. Fakat O Güne Kadar... Babasının Acı`sımı? Yoksa Geleceğin Yaşamı`mı? Alessio D`Angelo, geçmişini mi yıkacak yoksa geleceğini mi kuracak? *** Kül Saatinde Doğanlar ; size hiç beklemediğiniz bir macera yaşatacak! Kitabın Tüm Hakları Bana Aittir. Çalınması veya kopyalanması dahilinde adlı işlem başlatılır.

Buğlem Çelik & Demir Uraz Taşkın Yazar & Ceo Başlamamış ya da yarım kalan aşklar tamamlanmak ister. Bizim hikayemizde başlamamış-Daha doğrusa başlayamamış bir aşk hikayesi... Bir sokakta başlayan ve yine aynı sokakta ayrılmak zorunda olanda bizdik. Ben Buğlem Çelik yıllar sonra çocukluk aşkım Demir Uraz Taşkın ile bir davette karşılaşıp hayatı değişen kişiyim. Göz göze geldiğimiz o ilk an farkındaydım. Bu sefer ismediğimiz bir ayrılık söz konusu değildi. Artık ikimizde çoçuk değildik. İkimizde farkındaydık.

Evde sıkıp bir şirketin güvenlik sistemine sızdım ne olabilir ki ..... Bora karasu ile tanışırsın

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Ateş’in adı anılınca şehir nefesini tutar. Sokaklar susar, adamlar bakışlarını kaçırır. Çünkü o gölgesiyle bile yakar. Aşkın Ateş. Mafyanın tek kraliçesi. Kırmızı tırnaklarıyla imzaladığı her karar, kaderleri küle çevirir. Gözlerine bakan yanar – o gözlerde merhamet yoktur, sadece ateş. Düşmanları geceleri plan yapar, gündüzleri korkar. “Kurşun mu, zehir mi, ihanet mi?” Hepsi boş. Ateş ihaneti koklar, zehri tadar, kurşunu gülümseyerek karşılar. Bir gece köşeye sıkıştırdılar onu. Üç tabanca göğsüne dayalı. Sigarasından bir nefes çekti, tek kaşını kaldırdı ve dedi: “Beni vurursanız ben ölürüm. Ama siz yaşarsanız… her sabah uyanınca beni hatırlayacaksınız. Her nefeste boğazınıza adım takılacak. Her gölgede beni göreceksiniz. Ve bir gün kendi ellerinizle kalbinizi söker atacaksınız, sadece adımı unutmak için. Hâlâ ateş etmek istiyor musunuz?” Silahlar indi. Dizler yere çöktü. Çünkü Ateş’i öldürmek kolaydı. Ama onun intikamını yaşamak… cehennemdi. Şehir bilir: Ateş düşerse, o düşüş son değil, yeni bir yangının başlangıcıdır. Ve o yangın herkesi yakar. Hatta kendini bile. Ama o küllerinden doğar. Her seferinde daha parlak, daha acımasız, daha güzel. Çünkü Ateş sönmek için yaratılmadı. Yakmak için var. Ve en çok da… sevmek için. Ama sevdiği zaman, o sevgi bile yangın olur. Ve kimse ondan sağ çıkamaz. Kimse. Hatta kendisi bile.

"Akça Kara" dedi. "Bilge Akça Kara" Dedim. "Bilge değilsin" Diyerek lafı yapıştırdı. "Tanımadığın insanlar hakkında bu şekilde yorum yapmamalısın" Dedim. "Boyun 1.76. Cüce bir avukatın tekisin. Zayıf çelimsiz birşeysin birde" Dedi. Beni resmen zorbalıyordu. "Sende devesin o zaman. Hangi erkekte 1.96 boy var ***** *******" Dedim. Altay Tunç, karanlığın içinden doğmuş bir adam. Gücün, korkunun ve sessiz şiddetin adı. Onun dünyasında merhamet zayıflıktır, ihanet ise ölümle ödenir. Bilge Akça Kara ise masum görünen bir fırtına. Gözlerinde saklı bir geçmiş, kalbinde susturulmuş çığlıklar var. Yanlış zamanda, yanlış adamın hayatına dokunduğunda… kaderin ipleri kopar. Altay için Bilge bir zaaf. Bilge için Altay bir uçurum. Aralarındaki şey aşk mı, yoksa zehir mi bilinmez… Ama bir gerçek var: Bazı izler tenin üstünde kalmaz. Bazı zehirler insanın içine işler.

“Ben deli değilim.” Efe Demir, intihar şüphesiyle bir seans odasına kapatıldığında herkes onun tehlikeli olduğunu düşünüyordu. Polis raporları, savcı dosyaları, tek bir cümlede birleşiyordu: toplum için risk. Gökçe Uras ise sadece sorular sorması gereken bir psikologdu. Ama bazı sorular cevap aramaz. Bazı çığlıklar bağırmaz. Bir seans, yarım kalan bir hikâyeyi uyandırdı. Yanlış anlaşılan bir yardım çağrısı, susturulmuş bir kız ve geri dönmek zorunda kalan bir adam… Bu hikâye delilikle ilgili değil. Geç kalınan anlarla ilgili. İnsanlar bazen ölmez. Sadece susturulur. Yorumlarınız benim için çook önemli💎

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Babası amcasının intikamını almak isterken bunun için kızını öne atmaktan çekinmez. Hazen ya bu uçuruma kendisini ya da babasını kaybeden kuzenini atacaktır. Hazen`in seçimi tüm olayları başlatmayacak ancak ateşi harlayacaktır.

Gerçek ailem kurgusudur. 17 yaşındaki cemre,adanın gerçekleri öğrendikten sonra değişen hayatını anlatmaktadır

Bu sefer karakterim kız mafya,erkekte mafya,ama babaları düşman,anneleri ölü,annelerini kendileri öldürdü... İyi okumalar

♟️Bir çıkmazın sonunda, her zaman bir ihtimal vardır♟️