"Benden uzak dur." Sesim kararlı çıkmalıydı. Ama titredi. Gözlerini üzerimden çekmedi. Sanki söylediklerim onun için hiçbir anlam taşımıyordu. "Uzak durmamı gerçekten istiyor musun?" diye sordu sakin bir şekilde. "Evet." Hiç düşünmeden. Hiç tereddüt etmeden. Ama o... sadece gülümsedi. "Yalan söylüyorsun." Kalbim hızlandı. "Yalan söylemiyorum." Bir adım attı. Ben geri çekildim. Aramızdaki mesafe azaldıkça içimdeki huzursuzluk büyüyordu. Bu his... korkudan fazlasıydı. Sanki kaçamayacağımı bilen bir yanım vardı. "Benden korkuyorsun," dedi. "Evet," dedim bu kez dürüstçe. "Çünkü normal değilsin." Bu sözüm onu durdurmadı. Aksine... daha da yaklaştırdı. "Normal olmak gibi bir derdim yok." Sesi alçaktı. Tehlikeli. Ve fazlasıyla kararlı. "Ben seni istemiyorum," dedim, son kez. Bu bir sınırdı. Bu bir reddedişti. Ama onun gözlerinde bu... sadece bir başlangıçtı. "İsteyeceksin." Nefesim kesildi. "Hayır." "İsteyeceksin," diye tekrarladı bu kez daha kesin. "Çünkü senden vazgeçmeyeceğim." İşte o an anladım. Bu bir tesadüf değildi. Bu bir karşılaşma değildi. Bu... bir saplantının başlangıcıydı. Ben uzaklaştıkça o daha çok yaklaşacaktı. Ben reddettikçe o daha da derine inecekti. Çünkü o, "hayır" kelimesini kabul etmeyen bir adamdı. Ve ben... Onun takıntısı olmuştum. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, istemediğin bir hikâyenin içine çekilmenin hikâyesi. Ve bazı hikâyelerden kaçamazsın. Ne kadar denersen dene... Sonunda seni bulurlar.

Hakim o korkunç kararı vermek üzereydi beni devlet korumasına bırakacaktı... Tam o anda mahkeme salonunun kapısı sertçe açıldı. Herkes sustu. Ben ise yıllardir görmediğim adama bakakaldım. Üvey amcam karan karayel gelmişti.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Uygunsuz sahneler vardır, hassastır önermiyorum.

Bir taraf seçin; Zulüm mü? Ölüm mü? Seçtiğiniz taraf size hikaye boyunca eşlik edecek🩷✨ Bir oyun İki düşman Bunun sonunda kimse kazanamayacaktı. Ama bir kaybeden her zaman vardır… “Bu iş burada bitmedi Zulüm” “Ben bitti demeden bitmez zaten Ölüm“

Yetimhane de başlayan bir aşk tam umudunu kaybederken ve yaşama sebebini yitirmişken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha sıkı bir şekilde bağlanıp hayata yaşama sebebi veren iki karakterin aralarında yıllar girse de aralarındaki bağı asla yitiremeyeceğini göreceğiz

Kitabı umarım beğenirsiniz

Karşımda gördüğüm görüntü bir adamın alnının ortasındaki delikten akan kanla son nefesini vermesiydi. Korku bütün ruhumu sarmalarken iki elimle kapattığım ağzımla geriye adım atmaya başladım. Hiç olmasını istemeyeceğim şey gerçekleşti ve arkamda çarptığım bir cisim ile ortama sesin yankılanmasına sebep oldum. Bütün vücudum titremenin akımına kapılmışken yerde ölü bir şekilde yatan adamı vuran büyük cüsseli katil elindeki silahı yavaşça indirerek omzunun üstünde başını çevirip bana baktı. “Gözlerinde bir şey vardı. Onun gözleri ölümün ta kendisiydi.” *** Bir an önce buradan gitmem gerektiğini yukarıda gördüğüm gerçekler ile çok iyi anlamıştım. Adamın itibarının ne kadar büyük ve her şeye sahip olacak kuvvette olduğunu müdüre verdiğim görüntülerin o adama iletilmesi ile görmüştüm. Otoparkın sürgülü kapısından adımımı attığım anda kolumdan tutulup bir anda kenara çekilmemle çığırmama fırsat olmadan ağzım kapatılmıştı. Karşımdaki camdan yansıyan görüntüye baktığımda arkamda dağ gibi çağlayan cüssedeki adam ile ölümün beni çağırdığını anladım. “Korkma, ölüm çiçeği. Ölümün şimdi değil” dedi kulağıma doğru fısıldayarak. 03.02.2026 ÇOK YAKINDA SİZLERLE. (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Duvarda Kanlı Gece Yarısı Sirkine Hoşgeldiniz yazısı belirdi. Buradan çıkış yoktu. Kuzu kendini kurda kurban etti. Şeytanlar kurdun arkasına sıralandı bir bir. Melekler öylece uzaktan izledi, günü gelince ilahi adalet yerini bulurdu, er ya da geç.

Kitabı daha önceden yazmıştım şimdi ise devam ettirecek ilk kitaplarından begenmenizi umuyorum Birde kitapin kapağını kendime atamadım foto çektim en yakın zamanda düzelticem

Kafayı yemiş olmalılardı. Sinirden elim titriyordu. Tekrardan babama döndüm. Emin olmak istiyordum. "Bu bir şaka, değil mi?” “Değil.” “Kötü bir şaka?” “Pera.” “Çok kötü bir şaka?” Babam gözlerini kapattı. Ben bunun iyiye işaret olmadığını anladım. “Doğu ve Kuzey birleşmek zorunda.” Sesim kesildi. Bu kısmı biliyordum. Son zamanlarda sınırdaki hareketlilik, diğer bölgelerin güçlenmesi ve özellikle Güney`in yaptığı anlaşmalar yüzünden babam sürekli toplantı halindeydi. Ama bunun benimle ne ilgisi olduğunu hâlâ anlamıyordum. Ta ki babam o son cümleyi söyleyene kadar. “Bu birlik için iki ailenin birbirine bağlanması gerekiyor.” Yutkundum. “Ve?” Babam bana baktı. “Sen ve Asilkan evlenmek zorundasın.” İçimden çok uzun ve çok yaratıcı küfürler etmek geldi. Dışarıdan ise sadece gülümsedim. O gülümsemenin babam tarafından hiç sevilmediğini biliyordum. “Harika.” “Pera—” Alayla konuştum. “Gerçekten harika baba. Doğu ile Kuzey`i birleştirmek için beni Kuzey`in en sinir bozucu adamına satıyoruz! Aile geleneğimizde bu kadar romantik bir şey var mıydı da ben bilmiyordum?” “Satılmıyorsun.” “Evlendiriliyorum zorla?” “Evet.” “Aradaki fark ne?” Babam cevap vermedi. Çünkü ikimiz de biliyorduk. Hiçbir fark yoktu.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Yeraltı mafyalarının lideriyle evlenince, dışardan lüks ve keyif dolu bir hayat gibi gözükür. Ama aslı, altın bir kafesin içinde yaşamaktır. Aynı zamanda zoraki ise..

Kitapın devamı gelicek Beğenmenizi umuyorum ilk kitabım hatalarım varsa kusura kalmayın Kitaptan iyi sonla bitecek merak etmeyin Biri karanlığın sahibi Diğeri kaderinin tavşancığı

Kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı? Şems-i Tebrizi ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ

Bölge liderlerinin toplandığı bu masada tek kadın bölge lideri olan Selen Soyder, babasının ilk göz ağrı ve liderlik vârisiydi. Bir erkek kardeşi olmadığı için zamanı geldiğinde soyunun liderliğinin başına geçecek olan Selen, düşmanları ile baş edecekti. Yakarların lideri olan Koran Yakar, Soyderler ile büyük bir düşmanlık içindeydi. Yıllardır süren bu düşmanlık, Selen ve Koran ile devam edecekti. Yeraltının ve üstünün sahibi olan bu liderler arasında bir kadın lider vardı. Peki ya şimdi ne olacaktı? İlk kadın bölge lideri olan Selen Soyder, kendi bildiklerini yapacaktı.

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Doktor İpek`in,mafya Ayaz`la olan tanışması ve onları ilerde bekleyen sürprizlerinin hikâyesini okumaya ne dersin?

YILBAŞI ELMAS-I KURTOĞLU SERİSİ -1 Instagram: azimet340 Bu hikâyenin tüm hakları tarafıma aittir. En ufak kopyalama, taklit, benzetme yapıldığı taktirde resmi işlem başlatılacaktır. Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı? "Git Elmas." Dedi. " Hemen git buradan. Evine dön... Burada kalırsan dayanamam. Sana zarar veririm diye korkuyorum. O yüzden git! Merak etme kimse sana zarar veremez dokunamaz artık. Sana dokunan ellerin de, gözlerin de, sözlerin de cezasını kestim." Hızla arkasını dönüp odadan çıkarken kapıyı öyle bir çarptı ki bütün ev titredi sanki.

Instagram:azimet340 SİYAH VE KARA. KURTOĞLU SERİSİ -2 Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayemi okuyan herkesin kulağına tanıdık gelecek olan PUSAT KURTOĞLU`nun hikayesidir. Yılbaşı Elmas-ı`n daki isimler geçsede Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayeden bağımsızdır.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

Senden hiç bir sorumluluk istemiyorum" "Sınır ihlali yapıp çok yanlış surlara girdin. Bu gece yapacağımız hatanın içinde duygu yok, sorumluluk yok sadece bir birimizin ihtiyaçlarını gidereceğiz.." Fısıldayarak devam etti "Ve bugün olanları unutsan bile sınırı zorlayıp benim topraklarıma girmeyi sen istedin. Bunu unutmayacaksın.." Gülümsedim. "Sen unut desende ben unutmayacağım."