​"Kendi seçtiğin aile, geçmişin karanlık sırlarından seni korumaya yeter mi?" ​Efsa için hayat; hukuk fakültesinin zorlu sınavları, kafedeki yorucu vardiyalar ve ona her şeyi unutturan gürültülü arkadaş grubundan ibaretti. Melis ile Emir’in bitmek bilmeyen rekabet dolu çekişmeleri, Yakup ve Açelya’nın neşeli gürültüleri arasında Efsa, iki yıl önce onu tek bir mektupla terk eden annesinin yokluğunu gizlemeyi başarmıştı. ​Ta ki gece yarısı gelen o gizemli mesaja kadar: "Annenin nerede olduğunu merak etmiyor musun?" ​İki yıldır sır gibi saklanan bu kayboluşu kim biliyordu? Ve daha da önemlisi, Efsa tek başına gitmesi söylenen o adreste neyle karşılaşacaktı? ​Tatlı rekabetlerin, saklanan duyguların ve derin bir gizemin tam ortasında... Efsa geçmişinin peşine düşerken, dostluğun ve aşkın sınırları yeniden çizilecek.

Buz gibi bir mafya ve ateş gibi bir aşk... 📢Tüm hakları gizlidir.

"Sen de tek sevgilim aklıma düştün Nazende sevgilim yadıma düştün..." Karadeniz’in sisi fırtınayı saklar, Kafkaslılar Sülalesi ise günahlarını... Nazende, İstanbul’un parıltılı hayatını ve elinin tersiyle ittiği zenginliği geride bırakıp, çocukluğunun çalındığı o hırçın kasabaya adım attığında elinde sadece iki şey vardı: Bir öğretmen tebeşiri ve kalbinde büyüttüğü o devasa intikam. O, hak ettiği sevgiyi dilenmeye değil; güce tapan öz babası Asaf Kafkaslı’nın karşısına satın alınamayacak bir güçle dikilmeye gelmişti. Fakat hesap etmediği bir şey vardı: Kafkaslıların can düşmanı, Karadeniz’in delifişek veliahdı Kağan Karahan. İki sülalenin acımasız savaşı kasabayı yakarken, Nazende hem geçmişin hesabını sormak hem de Kağan’ın gözlerinde harlanan o imkansız yangından sağ çıkmak zorundaydı. Kaderini değiştiren o konak, şimdi sahibini bekliyordu. Ya o konağın hanımı olacaktı ya da orayı Kafkaslıların başına yıkacaktı.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

�Ben bir doktordum,amac?m kimseyi yaralamak olamazd? ama hak ederlerse delik de?ik ederdim�

Karaca Ada Demir

�Herkes bilirdiki ben bo? atmazd?m,vurdu?umu �ld�r�rd�m�

Karan Alp Tunahan

Karan Alp�in onun yerine ge�mek isteyen karde?inin adamlar? taraf?ndan vuruldu?u g�n saklanmak i�in d�?man ailenin eski malikanesine gidip �lmeyi bekler ancak beklemedi?i bir ?ekilde karde?inden yedi?i kur?un ona �l�m� de?il,hayat?n?n d�n�m noktas?n? getirir.

Karan Alp�in buzdan oldu?una inand??? kalbi bir kad?na tutulmu?tur.

Pera, hayatı boyunca hep satılmış, ezilmiş ve susturulmuştu. Birilerinin malı, birilerinin oyuncağı olmuş; kendi adını bile özgürce söyleyememişti. Onun için mutluluk, yalnızca yıldızlara bakıp hayal etmekti. Ta ki bir gece kapılar kırılana kadar… İstanbul’un gölgelerinde yaşayan, sanat ve antika kaçakçılığıyla servet kurmuş acımasız bir mafya, Pera’yı kaçırdı. Ama onu satın almak için değil, yanında tutmak için. Başta yeni bir tutsaklıktı bu. Demirden kurallar, sert bakışlar, kaçışsız duvarlar… Fakat zamanla başka bir şey filizlendi. Pera, en çok korktuğu yerde ilk kez kalbinin atışını hissetti. O, onun zindanıydı; ama aynı zamanda ilk defa değer gördüğü tek yer de orasıydı. Zorla başlayan bu esaret, karanlığın içinde beklenmedik bir duyguya dönüştü: Aşk. Ama bu aşk, özgürlüğün kapısını mı açacaktı, yoksa Pera’yı bambaşka zincirlerle daha derinlere mi çekecekti?

Yetimhane de ba?layan bir a?k tam umudunu kaybederken ve ya?ama sebebini yitirmi?ken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha s?k? bir ?ekilde ba?lan?p hayata ya?ama sebebi veren iki karakterin aralar?nda y?llar girse de aralar?ndaki ba?? asla yitiremeyece?ini g�rece?iz

"Elbiseni beğendim." "teşek-..." "çıkar onu." Ailesinin intikamı için Karahanları yok etmeye gelen Allister; sarışın, baş belası, şımarık ve süslü bir kadına takıntılı olur. Dikkat!! BU KİTAP HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ. KOPYALAYANLARA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. sonra bozuşmayalım tatlı tatlı geçinebiliriz🥹🌺

"Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, kendi yarattığı formül bir arkadaşının ölümüne yol açtığında her şeyini kaybetti. Şimdi önünde tek bir seçenek var: Müebbet hapis ya da yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes`e sızmak. Ama Kafes sadece bir dövüş kulübü değil. Burası, korkunun hiç uğramadığı bir adamın kurduğu imparatorluktur. Kod adı Architect. İki yabancı. Aynı kırıklık, zıt taraflar. Aralarındaki çekim, üzerinde çalıştıkları formül kadar tehlikeli ve bir o kadar bağımlılık yapıcı. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

İki yaratılış, tek bir beden. Bir yandan hayaller, diğer yandan saklanması gereken o büyük gerçekler... Herşey bir kelebek sistemiyle başladı... Nerden bilebilirdim ki hayatımın aşkının gizli kimlikli bir mafya olduğunu ... ❤️‍🔥

"Bazı insanlar küllerinden doğar, bazıları ise o küllerin içinde boğulur." O gece, sağanak yağmurun altında metalin metale çarpma sesi sustuğunda; bir hayat bitti, bir diğeri o enkazın içinden ayağa kalktı. Ayris, gözlerini zifiri bir karanlığa açtı. Ne bir isim, ne bir geçmiş, ne de onu ölüme sürükleyen o son viraj... Hafızası bir hiçlikten ibaretti ama ruhu hâlâ aynıydı: Mağrur, keskin ve sarsılmaz. Karanlık dünyasının kapılarını bu gizemli kadına açan Ateş, sadece yardıma muhtaç bir kazazedeyi kurtardığını sanıyordu. Ancak karşısındaki kadın, bir kurbandan çok, tahtını arayan bir kraliçe gibiydi. Şakağından sızan kana rağmen çarşafların kalitesini sorgulayan, ölümü ensesinde hissederken bile duvarındaki tabloyu düzelten bu "Küçük Prenses", Ateş`in bugüne kadar kurduğu tüm sert kuralları yerle bir etmeye kararlıydı. Ayris kim olduğunu hatırlamıyordu. Ama birileri onun kim olduğunu çok iyi biliyordu. Ve o gece yarım kalan işi bitirmek için kapıya dayandıklarında, karşılarında sadece savunmasız bir kadın değil; Ateş’in bile hayal edemeyeceği kadar derin bir uçurum bulacaklardı. "Kaçtığım şey her neyse, onu benden önce bulmaman senin yararına olur. Çünkü ben uyandım ve artık hiçbir şey eskisi kadar mükemmel olmayacak."

Anlaşmalıevlilik / Mafya / Aksiyon . "İnatçısın" dedi sıcak nefesiyle. Gözleri bir saniyeliğine karşısında titrememek için çaba sarf eden dudaklarıma kaydı. Sonrasında gözlerime kaldırdı elalarını ve konuştu. "Ve ben inatçı kadınlardan nefret ederim." Yüzümde sahte bir sırıtış belirdi. Acımasız ve bir o kadar da samimiyetsiz bir gülümseme. "İnatçısın" dedim tıpkı bana kurduğu cümle gibi. "Ve ben inatçı adamlardan nefret ederim" derken nefret kelimesini büyük bir arzuyla, nefretle söylemiştim. Kitappadde MÜREKKEBİ KANLI DEFTER adında yazılan ilk kurgudur.

"�� haftal?k kaybolu?un ard?ndan Defne Ayd?n'?n nas?l ve ne ?ekilde T�rkiye'ye d�nd�?� ise h�l� belirsizli?ini koruyor. Gen� ?ark?c?n?n ka�?r?ld??? m?, yoksa kendi iste?iyle mi ortadan kayboldu?u sorular? sosyal medyada g�ndem oldu. �nl� ismin, Devran Ar?kan ile ne t�r bir ili?ki ya?ad??? ise hen�z netlik kazanm?? de?il..."

.

.

.

Defne Ayd?n, hayallerini sahne ???klar?yla b�y�ten gen� bir ?ark?c?yd?. Hayat?nda yaln?zca iki arkada?? ve onu seven dinleyicileri vard?. Bir gecede �zg�rl�kten karanl??a, alk??lardan ?iddete s�r�klendi.

Defne Ayd?n, yabanc? bir �lkede al?konuldu, �ld�r�lmek istendi.

Devran Ar?kan. G��l�, tehlikeli, ka�??? olmayan bir adam. Defne'yi kurtard? ama ayn? zamanda onu kendine ba?lad?. O bir kurtar?c? m?yd?, yoksa hayat?na giren en b�y�k felaket mi?

Bu, minnetle ba?layan bir yak?nl?k. Korkuyla b�y�yen bir tutku. Ve gitmek istedik�e daha �ok �ekildi?i bir a?kt?.

Devran onun kalkan?yd?. Ama ayn? zamanda kafesiydi.

Ve aralar?nda, her nefeste hissedilen bir g�lge vard?: Akdeniz belas?.

bu kitaaaaappp ceo nun hayatının aşkını bir dağ kasabasındaki MANDIRADA bulmasını anlatıyr

Rüya Ada Keskin, abisini arayan bir savaş pilotudur. Abisiyle geçmişte yaşanan bir olaydan dolayı uzun zamandır görüşememiştir ve bu yüzden Boray Karan Yılmaz ile karşılaşmıştır.

​Kaderin cilvesi mi, yoksa intikamın en tatlı tuzağı mı? ​Onun adı, karanlığın en derinine kazınmış bir fısıltıydı. Karan , acımasızlığıyla nam salmış, merhameti sözlüğünden silmiş bir adam. ​lavinia ise, hayatını çalan adamın, yani düşmanının kızıydı. Masumiyeti, tehlikeli bir intikam oyununun ortasına düşmüş, ölüm çiçeği . ​Onları bir araya getiren şey ne aşktı, ne de tesadüf. Yalnızca yıkım vaat eden, kaçınılmaz bir kaderdi. Her dokunuş, yasak bir yemindi. Her bakış, en tehlikeli itiraf. ​Onun kollarında, düşmanının kanlı gölgesinde, Lavinia ait olmadığı bir dünyaya tutsak kaldı. Peki, bu imkânsız aşk, etraflarındaki iki düşman aileyi de ateşe vermeye yeter mi?

Hiç kimse göründüğü gibi değildir...

Kitabım tamamen kurgudur , gerçek hayatla yada gerçeklikle hiç bir ilgisi yoktur tamamen hayal ürünüdür , sakıncalı olduğunu düşünen hiç bir okuyucunun okumamasını rica ederim .

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Karde?inin intikam? i�in y?llar?n? veren gazel karahan bu yolda neler ile kar??la?acak?

Bu güne kadar düştüğümde kimse kaldırmadı bu günden sonrada ben düşmem

Kader ağlarını ördü ve onları yıllar sonra yeniden bir araya getirdi. Yıllarca saklanan sırlar bir bir açığa çıktı. Duru, Tıp fakültesinin son sınıfına giden genç bir kızdır. Yaz tatilinde Eskişehir`den İstanbul`a babaannesini ziyarete gelir fakat gittiği bir doğum günü partisinde görmemesi gereken bir şey görür. Kendi öz kimliğine kadar yalanların içinde olduğunu ise ona Kuzey Yalçın gösterecektir. Duru, gerçeklerin peşinden koşarken hayatın aslında Eskişehir`deki küçük odasından ibaret olmadığını öğrenecek. İntikam ateşi ile yanan aileler, karanlık güç savaşları, iyilikler, kötülükler ve imkansız bir aşk...

Baz? geceler insan uyumaz.

Sadece g�zlerini kapat?r ve bilmedi?i bir hayat?n kap?s?n? aralar.

Fesya'n?n geceleri ise her defas?nda ayn? adamla ba?l?yordu.

Uzun boylu...

Esmer...

Kirli sakall?...

Ve g�zleri, gecenin kendisinden bile karanl?kt?.

Bazen uzaktan bak?yordu.

Bazen birka� ad?m �tede duruyordu.

Bazen elinde siyah bir yazma vard?.

Fesya her uyand???nda onu unutmaya �al???yor, fakat bir sonraki gece ayn? g�zlerin kendisini bekledi?ini biliyordu.

Kimdi bu adam?

Neden Fesya'n?n r�yalar?na giriyordu?

Ve neden onu g�rd�?� her gecenin sabah?nda, i�inde a�?klayamad??? bir eksiklik kal?yordu?

Fesya hayat? boyunca baz? ?eylerin tesad�f oldu?una inanm??t?.

Ta ki tesad�fler r�yalar?ndan �?k?p ger�e?in i�ine s?zmaya ba?layana kadar...

Baz? hik�yeler bir kar??la?mayla ba?lamaz.

Belki de baz? insanlar, birbirlerini bulmadan �ok �nce r�yalar?nda kar??la??rlar.

!�ALINMASI VEYA KOPYALANMASI DURUMUNDA YASAL ??LEM BA?LATILACAKTIR!

Siz: Culo, como estas.
Yaman: Pardon.
Siz: Ne pardonu?
Yaman: Neden bana g�t diyorsunuz han?m efendi?

3 ay �nce okullar?na gelen ?spanyol �ocuktan ho?lanmaya ba?layan A�elya, bir g�n t�m cesaretini toplayarak Yaman'a yazar.

Bol e?lence, hayal k?r?kl???, �l�mler bu kitapta...