"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

-sen de mi gideceksin? -ailen bile sana dayanamadı bırakıp gitti, sen hâlâ benim kalacağımı mı sanıyorsun? -onlar gibi sende gitme -önceden çok düşündüm seni niye bıraktılar diye ama şimdi daha net anladım sen belasın Savaş kime gidersen onun hayatını mahvediyorsun...

Yaşam ve ölüm arasında kalan bir kadın... O gece gördüğü adam ona ölümü, o gece tanıdığı adam ise ona yaşam vadediyordu. Peki ölüm kimdi, yaşam kimdi?” ​Kendi halinde, sakin bir hayatı olan Mihrimah, bir barda garsonluk yapıyordu. Barın sahibi ise şehrin yeraltını demir yumrukla yöneten ünlü mafya lideri Cihan Alp Soykan’dı. Cihan’ın Mihrimah’a duyduğu şey asla aşk değil; saf bir takıntı, karanlık bir elde etme arzusuydu. ​İşlediği acımasız bir cinayeti acımasızca Mihrimah’ın üzerine yıkacak, genç kadına kaçacak tek bir delik bile bırakmayacaktı. Kurtulmasının tek ve kaçınılmaz şartı ise onunla evlenmesiydi. Ve o gece; Ölüm ile Yaşam evlendi. Ölüm, yaşamı yavaş yavaş tüketip kadını dipsiz bir arafın ortasında bıraktı. ​Cihan, kudretini ve gücünü tüm şehre kanıtlamak için görkemli bir balo düzenledi. Bu tehlikeli gecenin konukları arasında, Soykan ailesinin ezeli rakibi Asaf Koral Kurtbey de vardı. Cihan, farkında bile olmadan ölüm ile yaşamı yeniden birleştirdi, kendi cehenneminin kapılarını kendi elleriyle araladı. ​Mihrimah o karanlık arafta nefessiz kalırken, gölgeden ona uzatılan o tehlikeli eli tutacak mıydı? ​"Seni istiyorum Mihrimah... Bedenini değil, ruhunu istiyorum."

Okuyun güzel kitap

“Ben bir doktordum,amacım kimseyi yaralamak olamazdı ama hak ederlerse delik deşik ederdim” Karaca Ada Demir “Herkes bilirdiki ben boş atmazdım,vurduğumu öldürürdüm” Karan Alp Tunahan Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen kardeşinin adamları tarafından vurulduğu gün saklanmak için düşman ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemediği bir şekilde kardeşinden yediği kurşun ona ölümü değil hayatının dönüm noktasını getirir. Karan Alp’in buzdan olduğuna inandığı kalbi bir kadına tutulmuştur.

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

"bir askere göre fazla güzelsin, teğmen." Dişlerimi sıkarak düzelttim "üsteğmen." O iğrenç sırıtışı ile karşılık verdi. Keyif alıyordu benim sinirli halimi izlemekten. "ben lakaplara değil işlevlere bakarım, teğmencik." İşte buydu en büyük duvar. Onun alayları, benim sinirim. Belkide aramızdaki en büyük engel mesleklerimiz değil de birbirimizdik. ----------------------------------------------------------------- "seni dilediğimi biliyorlar yıldızlar.. O günden bugüne hiç kaymıyor bak kansızlar. Yüzün beton gibi görünse de cansızlar. Hikâyenin başrolleri ölü artık cansızlar..

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Sevgi nedir ? Bir insan sevdiği için önünde ki kişilerin hayatını kendi hayatının içine hapsetmesimidir. Korumak nedir ? Sevdiği insanı dışarıdan zarar görmemesi için hayatının içine hapsetmesimidir.

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Babası gözlerinin önünde şehit olan Ayşe onun yokluğunda hayata küsmüştür. Abisinin ardaşı Mustafa sayesinde tekrardan hayata tutunmaya çalışır ve yine en büyük darbeyi Mustafa`dan alacağından bir habersizdir. Yoksa gerçekler göründüğü gibi değilmidir?

Bir kurul, gizem dolu, sırlarla bürünmüş. Kapalı kapılar yavaş yavaş açılıyor. Murat Barlas Ardınç iş toplantısına acele ile giderken bir anda arabaya atlayan bir kadın görür. Şoförü arabayı fren yaparken araba tam durmayarak kadına çarpar. Kadin acıyla bağırırken murat kadını hastaneye götürür. Murat kadının bir muhbir olduğunu düşünüp onu korumalarının araştırmasını ister. Kadın hastane yatağından adamla konuşurken adam kadının bilgilerine bakıyordu. Dosyanın içinden bir fotoğraf düşer. O fotoğrafta kızın fotoğrafı vardır. Kız kendinin bilgilerini izinsiz bakıldığında görünce sinirlenip adama tokatı yapıştırıp oradan ayrılır... Onları bir araya getiren kader mi yoksa tesadüf mü? Hiç bir zaman tesadüf olmaz...

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Siz: İddiayı kazandım Alman Pastası Şimdi bana yardım edecek misin Alman pastası: Lafı iyi kıvırdın Siz: Ben hep iyi kıvırtırım Alman pastası: Biliyorum Siz: Ne

Takintili ve saplantılı mafya okumak isteyenler kurguma bakabilir✨

Kitap daha çok insanların iki yüzlü olduğundan insanların farklı kişilikleri olduğundan bahsetmektedir. Kitabın türü ne bilmiyorum en yakın olanı işaretledim

Siz: Culo, como estas Yaman: Pardon Siz: Ne pardonu Yaman: Neden bana göt diyorsunuz hanım efendi? ... Okullarına 3 ay önce gelen ispanyol ve yakışıklı çocuğa yani Yamana yazmak isteyen Açelya, Yamana çeviriden ispanyolca "Merhaba" yazıyor. Fakat Yaman Türkçe biliyor ve Açelya yanlışlıkla Yamana Merhaba kelimesi yerine Göt küfrünü yazıyor... Açelya ve Yaman aşık olduktan sonra bazı bedellerin ödenmesi gerekir. Bir anda ortaya "Maske" adlı cemiyetin örgütleri ortaya çıkar...

Yetimhane de başlayan bir aşk tam umudunu kaybederken ve yaşama sebebini yitirmişken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha sıkı bir şekilde bağlanıp hayata yaşama sebebi veren iki karakterin aralarında yıllar girse de aralarındaki bağı asla yitiremeyeceğini göreceğiz

❝ Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi İtalya’ya da büyük bir vurgun yaptı. İtalya’da dün sabaha karşı, uyuşturucu kaçakçılığı ve silah ticareti yapılan bir depoda yangın çıktı. FBI ve polis ekiplerinden aldığımız bilgiye göre vurgunu yapan Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi olarak bilinmektedir. Kamer çetesi, yapmış olduğu kaçakçılık sonrası depoyu yakmışlardır! Çok sayıda ölü ve yaralı vardır! Kırmızı bültenle aranan Baron kod adlı örgüt ve çete kurucusu, tüm dünya tarafından aranmaktadır. Yaklaşık yedi yıldır aranan Baron’un henüz kimliği tespit edilememiştir. ❞ Bu kurguda geçen kişi ve olaylar tamamen hayal ürünüdür! Gerçekle hiçbir alakası yoktur. Bu kurguda geçen karakterler, kelimeler ve olaylar tamamen kurgudan ibarettir. Gerçeklikle hiçbir alakası yoktur!

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

Gözlerimi sıkıca kapatıp durdum ve arkamı döndüm. Karşımda bulunduğumuz durumdan oldukça keyif alan bir adet Taner Sancaroğlu vardı. "Beni rahat bırak Taner abi," dediğimde yüzündeki gülüş sanki daha fazla büyüyebilirmiş gibi genişledi. Taner "Tamam abisinin gülü," diyerek yanağımdan bir makas alıp yanımdan sırıtarak geçip gittiğinde şaşkınca arkasından bakıyordum.

Bazı geceler vardır; sadece günü bitirmez, bildiğin her şeyi yok eder. İzmir, kendi kurduğu güvenli dünyada hayatta kalmaya çalışırken, geçmişin ve kaçamadığı sert bir karanlığın tam ortasına düşer. Karşısına çıkan Ege ise hem bu karanlığın en tehlikeli noktası hem de kaçışının tek anahtarıdır. Sırların, tehditlerin ve tehlikeli bir tutkunun hüküm sürdüğü bu dünyada, ikisi de birbirinin sınırlarını zorlamak zorundadır. Ancak karanlık derinleştikçe, kaçmaya çalıştıkları şeylerin arkasındaki gerçekler çok daha yıkıcı bir hal alır. Kuralların yeniden yazıldığı bu gecede sorulması gereken tek bir soru vardır: Işık söndüğünde, kim olduğunla mı kalırsın yoksa karanlığın seni dönüştürdüğü şeyle mi?