"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Yetimhane de ba?layan bir a?k tam umudunu kaybederken ve ya?ama sebebini yitirmi?ken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha s?k? bir ?ekilde ba?lan?p hayata ya?ama sebebi veren iki karakterin aralar?nda y?llar girse de aralar?ndaki ba?? asla yitiremeyece?ini görece?iz

İnsanlara onların hak etmediği kadar sevgiyi gösterip, saygı duymak ancak sizi güçsüz düşürürdü. İşte Liva İLTER insanlara onların hak etmeyeceği kadar saygı ve sevgi göstermişti. Bu topluluğa sevgili kocası Yekta Devrim YAKAZA`DA dahildi. Liva yaralarını göstermemesi gereken kişilere yaralarını göstermiş. Yaralarını yanlış kişilere gösterdiğini anladığında da büyük kayıplar vermişti. Yekta Devrim YAKAZA ise elleriyle büyüttüğü yıkımı hiç fark etmemiş bir yalan uğruna en sevdiğinden vazgeçmiş ve bunun bedelini en ağır şekilde ödemişti. Sessiz fırtına bitmiş lodosa doğru sürükleniyordu YAKAZALAR ama hiç kimse sessiz bir rüzgarın lodosa dönüşeceğini tahmin etmiyordu Liva İLTER atık biz rüzgar değil lodostu kimsenin durduramayacağı bir lodos... NEFRET Mİ AŞKI YENECEKTİ YOKSA AŞK MI NEFRETİ

Bir dava Bir aşk Bir ihanet Üç hayat Tek gerçek

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Gece nin gerçek ailesinin mafya zengini olduğunu öğrenmesiyle başlayan hikaya

"O bir mafya adamıydı. Adı duyulduğunda insanlar susar, karşısında duranlar iki kez düşünürdü. Gücü, parası ve korkulan bir geçmişi vardı. Ben ise kimsenin anlamaya çalışmadığı bir kızdım. Beni sadece yaptıklarımla tanıdılar, neden o hâle geldiğimi hiç sormadılar. Herkes bana canavar dedi, ben de onlara haklı olduklarını göstermeyi seçtim. İlk karşılaştığımızda birbirimizin sonu olacağımızı düşündük. O beni düşmanı olarak gördü, ben onu önümdeki en büyük engel olarak. Sözlerimiz savaş, bakışlarımız meydan okumaydı. Ama zaman bize şunu öğretti; bazen en büyük düşmanın, seni en iyi anlayan kişi olabilir. Çünkü o benim karanlığımı gördü ve kaçmadı. Ben de onun güçlü görünen tarafının arkasındaki yalnızlığı gördüm. Biz iyi insanların hikâyesi değildik. Biz kırılmış, hata yapmış, geçmişiyle savaşan iki insanın hikâyesiydik. Herkes bizi ayırmaya çalıştı. Ama kimse şunu anlamadı: Bazı insanlar birbirini kurtarmak için değil, birbirinin yanında savaşmak için gelir. O benim düşmanımdı. Sonra ortağım oldu. Ve sonunda kaybetmekten korktuğum tek kişi oldu

Kesinlikle artı on sekiz kitaptır hassasiyeti olan okumasın Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Tunalı dünyaya geldi kır kalemi. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim" derken ölümün izbe kokusunu içime çekmek istedim. Ses tonunun ölümünü duymamam için ne feda etmezdim ki. Arkadaşlar; Siyaset ile ilgili konuların tümü. Aslında kitabın her bir noktası her bir virgülüne kasar kurgudan oluşuyor. Örgütler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan oluşuyor. Okurken sizi rahatsız edecek çok fazla unsur vardır. Bunun bilincinde okuyunuz. Bu kurgu bir kaç yıl önce yazdığım bir kurgudur. O yüzden zaman kavramlarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım. Yine de gözden kaçan yerler olabilir. Lütfen okurken iyi veya kötü yorumlarınız yapınız. Sevgilerle kalın....

Bir mektup... Bir kumarhane... Ve tehlikenin gölgesinde yalnız bir genç kadın. Ceylan, genç ve kırılgan bir kadın, annesinden aldığı gizemli bir mektubu Vurgun Kaya`ya ulaştırmak için tehlikeli bir kumarhaneye girer. Elindeki mektubu teslim etmek için girdiği bu dünyada, tanımadığı ve korkutucu güçlerle karşı karşıya kalır. Artık her adımı ölümle dans, her nefesi gerilim dolu... Mektubun içeriğini bilmemektedir ve tek amacı, emanetini güvenle ulaştırmak ve buradan sağ çıkmaktır. Ama bu gece, basit bir görev sandığı şey, hayatını değiştirecek olayların zincirini başlatır. Kim dost, kim düşman? Hangi bakış gerçek tehdidi gizliyor, hangisi sadece bir oyun? Ceylan`ın hikayesi, güç, korku ve cesaret arasındaki mücadeleyi, genç bir kadının tehlikeli dünyalarla başa çıkmaya çalışmasını ve kendi sınırlarını keşfetmesini anlatır. Bu hikaye Ceylan ve Sungur`un hikayesi. Av ve avcının.

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Karahan ve Demirkıran aşiretleri arasında patlak veren kız kaçırma krizi, iki güçlü ismin kaderini kesiştirir. Normal şartlarda küçük kardeş İdil ile Bars arasında kurulması planlanan berdel tuzağı, Parla`nın konağı arabayla basmasıyla bambaşka bir boyuta taşınır. Parla`nın savcı kimliğiyle kural tanımaz duruşu ve Bars`ın beklenmedik hamlesiyle alevlenen bu tehlikeli aşk hikayesi, tüm dengeleri altüst edecektir.

Baz? geceler biter.

Baz? geceler ise y?llar sonra bile küllerini savurmaya devam eder.

Alya için geçmi?, uzun süre yaln?zca hat?rlayamad??? birkaç gölgeydi. Viktor içinse gömülmesi mümkün olmayan bir hesap.

?imdi ikisinin de kaçt??? o eski gece yeniden önlerine ç?k?yor.

Bir zamanlar da??lan bir konvoy.
Yar?m kalan hayatlar.
Kaybolan bir çocuk.
Ve geride kalanlar?n y?llarca ta??d??? sessizlik.

Viktor, Alya’y? korumak için sustu?u her gerçekle biraz daha kö?eye s?k???rken, Alya art?k yaln?zca kendisine anlat?lanlara inanmak istemiyor.

Çünkü geçmi?ine uzanan her yeni iz, onu Viktor’dan önce ba?layan bir hikâyeye götürüyor.

Ve o hikâyenin içinde yaln?zca kay?plar yok.

Bir isim var.
Bir miras var.
Ve hâlâ hesab? kapanmam?? insanlar var.

Bu kez mesele kaçmak de?il.

Alya gerçe?in pe?ine dü?üyor.

Ama baz? gerçekler insan? özgür b?rakmaz.

Baz?lar?, kimin küllerinden do?du?unu hat?rlat?r.

Özgürlük için anlaşmalı evlilik temalı bir kitaptır.

İnsan mı kaderi belirler, yoksa kader mi insanı? Belki de en büyük yanılgımız, kaderi sadece başımıza gelen dışsal olaylardan ibaret sanmaktır. Oysa bir insanın kendi zihninde ördüğü duvarlar, korkularından inşa ettiği kaleler ve susturduğu cümleler de onun kaderine dönüşür. Rabia, işte bu sorunun tam ortasında duran, bir yaranın insan biçimine bürünmüş hâlidir. Kalemi ilk kez elime aldığımda, kelimelerin insanın içinden ne kadar ağır sökülebileceğini bilmiyordum. Zamanla öğrendim. Bazı cümleler yazılmaz; insan onları yıllarca içinde taşır, üzerini örter, sessizliğe gömer ve bir gün dayanamayınca kâğıda bırakır. Rabia’nın hikâyesi de böyledir: Gökyüzüne yükselip cevapsız kalmış bir yakarışın, "Çare bul Rabbim" diyen kırılgan ama çaresiz bir çığlığın yankısı... O, kendisini herkesten iyi tanıdığını düşünürken kendi zihninin en karanlık odalarında kaybolan biridir. Karanlıktan kaçmaya çalışırken adım adım o karanlığın kendisine dönüşür. İnsanlara mesafeler koyar, sonra o mesafelerin içinde tek başına boğulur. Önünde duran hiçbir kapı güvenli görünmez ona; birinden içeri girse başka bir tarafının kırılacağını, diğerine yönelse kendisinden biraz daha uzaklaşacağını bilir. Fakat kaçmak da bir seçimdir ve her seçim, insanın kendi elleriyle çizdiği o kaçınılmaz kaderdir. Sen ise bütün bu yıkımı ve yeniden doğuşu uzaktan izleyen kişisin. Rabia’yı okurken belki kendinden sızlayan bir parça bulacak, belki de onun sığınaklarına kızacaksın. Ama kapağı kapattığında anlayacaksın ki; kelimeler yaraları iyileştirmez, onlar yalnızca yaranın yerini gösterir. Bu kitap; kendi sessizliğiyle savaşan, kendi ördüğü surların ardında kaybolan ve eninde sonunda kaçtığı o aynayla yüzleşmek zorunda kalan herkes için yazıldı. Çünkü insan bütün bir ömür kendisinden kaçabilir; kalabalıkların arkasına saklanabilir, sessizliğe sığınabilir. Fakat ne kadar uzağa giderse gitsin, çıktığı yolun sonunda yine kendisiyle karşılaşır. Şimdi sor kendine: Sen kendi kaderini mi yazıyorsun, yoksa kaçtığın duvarların seni şekillendirmesine izin mi veriyorsun?

“Ben bir doktordum,amac?m kimseyi yaralamak olamazd? ama hak ederlerse delik de?ik ederdim”

Karaca Ada Demir
“Herkes bilirdiki ben bo? atmazd?m,vurdu?umu öldürürdüm”

Karan Alp Tunahan

Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen karde?inin adamlar? taraf?ndan vuruldu?u gün saklanmak için dü?man ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemedi?i bir ?ekilde karde?inden yedi?i kur?un ona ölümü de?il,hayat?n?n dönüm noktas?n? getirir.

Karan Alp’in buzdan oldu?una inand??? kalbi bir kad?na tutulmu?tur.

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı? Şems-i Tebrizi ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ

Haksız yere hapis yatan Ezel. Onu kurtarmaya yemin etmiş tehlikeli bir adam. Ellerinde kelepçeler vardı ruhunu zincire vurmak isteyen kelepçeler. Üzgün mü? Yada başka bir duygu içerisinde miydi bilmiyordu. Kafasını kaldırdı her zaman olduğu gibi inatla gökyüzüne baktı güçlüydü ruhu bedenine sığmıyor şimdi de onu durdurmak için kelepçeler takmışlardı. Onu iten polislerle beraber yürümeye devam etti ne olacak bilmiyordu ama annesi için endişeleniyordu.. ya o gökyüzünden onu görüp kederlenirse..... Yaşamak acı çekmektir, hayatta kalmak ise acı çekerken bir anlam bulmaktır. ~Friedrich Nietzsche ~İhtimallerin ötesinde bir aşk.

Bir çerçevenin arkasına kazınmış tarih, zihnimdeki mumları söndürmemi sağlayacak gerçeklere çıkarıyorsa beni, sapmalı mıydım yolumdan? Bir örgüt, bin sır. Bir mum, bin gerçek.

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler dü?er,
Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kal?r.

Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayr?lamaz; hele ki kalbiyle pazarl?k yapanlar.

?ntikam almaya geldi?in bu evde, bir kraliçenin en sad?k canavar?na dönü?ece?inden habersizsin.

Hat?rla.

Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde e?ilmeye mi?

Anlaşmalı Evlilik temalı bir kitaptır. Aşiret,Bebekli Erkek ve Aksiyon doludur. Aylin monoton hayatı içinde yaşamını sürdüren kendi halinde bir doktordur. Fakat iş adamı olan babası pek tekin işler yapmaz bu yüzden Aylin tefecilerle yüzyüze gelmek zorunda kalır. Ta ki karşısına hayat güvencesini veren Alkan çıkana kadar.

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Dört üniversite öğrencisinin yurtdışında çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikayelerini konu alır.. !Bu hikâye eğlence amaçlı yazılmıştır.!

OKU GUZEL MÜMIN KARDEŞİM Adım yoktu soyadım düşman oldu ...