Bir tarafta babasının ruhunda bıraktığı kırık tuğlaları gururuyla gizleyen, yeraltı dünyasının en asil zeri: Efsun Alazeri. Diğer tarafta bastığı her yeri kana bulayan, yeryüzündeki hiçbir kurala boyun eğmemiş o tehlikeli ve dominant güç: Barlas Sancaktar. Milyar dolarlık illegal bir ihalenin gölgesinde, kilitli bir çalışma odasında silahlar çekildi. Namlunun soğuk çeliği Efsun’un tenine değerken, Barlas onun üzerindeki tüm zırhı tek bir bakışıyla soyup attı. Alarmların ve fırtınanın ortasında patlayan o vahşi, günahkar tutku, yeraltındaki tüm dengeleri altüst etmek üzereydi. Zümrüt yeşili bir elbise, barut kokan bir adam ve ikisini de yakıp kül edecek bir yeraltı savaşı.

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Her şey o gün başladı....

"Sonunda buldum, kaybeder miyim sandın?" Rastgele bir barda takılırken sıkılmıştım. Yan masaya gözlerimi kaydırdığımda o adam bana bakıyordu. Siyah takımlı adamların ortasında duruyordu. İri yarı bir çocuktu ve yakışıklıydı. Yüksek ihtimalle üniversite son sınıf öğrencisiydi. Hepsi masadan ayrıldı ve ben, içkinin verdiği cahil cesaretiyle, onun bardağının altına telefon numaramı koydum. Amacım sadece şakaydı. Oysa başıma nelerin geleceğinden habersizdim. Çünkü ertesi gün evime geldiğimde kapımın önüne yapıştırılmış bu notu buldum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır." Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri" kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler. Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış. Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır. Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir. Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

♠️♠️♠️ Bir masaya oturduğun an artık geri dönüş yoktur. Borç, ihanet ve ölüm tehdidinin ortasında kalan genç bir kız, mafyanın yönettiği karanlık kumar dünyasında tek bir el oynar. Ama onun silahı şans değil; kusursuz hafıza, matematik ve tehlikeli zekâsıdır. Fakat bazı oyunlar kazanılsa bile bedel ister. Ve bazı adamlar… kaybetmeyi asla kabul etmez. ♠️♠️♠️ “Tam 253 gündür bu odadaydı. Penceresiz, ışığın bile zor ulaştığı o dar odada elleri zincirlenmiş halde oturuyordu. İlk gün bağırmasını beklediler. İkinci gün yalvarmasını. Üçüncü gün ise kırılmasını… Ama kız sadece sessizce onları izledi. Çünkü herkes onun kaybettiğini sanarken, o hâlâ oyunu zihninde oynuyordu. Kapının dışındaki adamlar artık ondan korkmaya başlamıştı. Çünkü normal bir insan günlerce kilitli kaldıktan sonra gözlerindeki ışığı kaybederdi. Ama kızın gözleri hâlâ aynıydı; sakin, keskin ve tehlikeli. Sanki zincirlenen bedeni değilmiş gibi dimdik oturuyordu. Adam içeri girip masanın üzerine bir deste kart bıraktığında odadaki hava değişti. Kızın bakışları ilk kez o kartlara kaydı. Dudaklarının kenarında küçücük bir gülümseme oluştu. Ve mafya lideri o an anladı… Bu kız hâlâ bitmemişti.” ♠️♠️

Kitabıma bir şans verir misin lütfen?

Kesinlikle artı on sekiz kitaptır hassasiyeti olan okumasın Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Tunalı dünyaya geldi kır kalemi. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim" derken ölümün izbe kokusunu içime çekmek istedim. Ses tonunun ölümünü duymamam için ne feda etmezdim ki. Arkadaşlar; Siyaset ile ilgili konuların tümü. Aslında kitabın her bir noktası her bir virgülüne kasar kurgudan oluşuyor. Örgütler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan oluşuyor. Okurken sizi rahatsız edecek çok fazla unsur vardır. Bunun bilincinde okuyunuz. Bu kurgu bir kaç yıl önce yazdığım bir kurgudur. O yüzden zaman kavramlarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım. Yine de gözden kaçan yerler olabilir. Lütfen okurken iyi veya kötü yorumlarınız yapınız. Sevgilerle kalın....

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

Bir kurul, gizem dolu, sırlarla bürünmüş. Kapalı kapılar yavaş yavaş açılıyor. Murat Barlas Ardınç iş toplantısına acele ile giderken bir anda arabaya atlayan bir kadın görür. Şoförü arabayı fren yaparken araba tam durmayarak kadına çarpar. Kadin acıyla bağırırken murat kadını hastaneye götürür. Murat kadının bir muhbir olduğunu düşünüp onu korumalarının araştırmasını ister. Kadın hastane yatağından adamla konuşurken adam kadının bilgilerine bakıyordu. Dosyanın içinden bir fotoğraf düşer. O fotoğrafta kızın fotoğrafı vardır. Kız kendinin bilgilerini izinsiz bakıldığında görünce sinirlenip adama tokatı yapıştırıp oradan ayrılır... Onları bir araya getiren kader mi yoksa tesadüf mü? Hiç bir zaman tesadüf olmaz...

Babalarının kanlı tahtlarına oturan iki genç mafya lideri. İkisi de kendi bölgelerinin acımasız hakimi, ikisi de boyun eğmez.Hazal Karahan... Yeraltı dünyasının "Demir Yumruk" lakaplı kraliçesi. Merhameti, yanından ayırmadığı gümüş saplı bıçağının ucunda saklı. Dokunduğu her şeyi yıkan bir fırtına.Araf Kozcuoğlu... Namıdiğer "Gölge". Sessiz, tehlikeli ve nereye sızacağı asla tahmin edilemeyen bir karanlık.Gölge’nin, Demir Yumruk`un liman transferini tek bir hamleyle durdurması, yeraltında büyük bir yıkımın fitilini ateşledi. Sınırlar ihlal edildi, silahlar çekildi. Onlar birbirlerini yok etmek için her hamle yaptıklarında, birbirlerinin canını her yaktıklarında, ruhlarının nasıl kaçınılmaz bir bütüne doğru sürüklendiğinden tamamen habersizler.Gölge fırtınayı saracak, Demir Yumruk o gölgeyi parçalamak isteyecek. Ancak her nefret dolu bakışta nefret aşka, intikam tutkuya dönüşecek.📌 "Gümüş bir bıçağın keskinliği mi, yoksa karanlıkta kaybolan bir gölgenin tekinsizliği mi? Bu savaşta kimse masum kalmayacak."Eğer dişli karakterlerin savaşına, entrikaya ve soluksuz okuyacağınız bir düşmandan aşka hikayesine hazırsanız, hikayeme davetlisiniz! 🔔 Kütüphanelerinize eklemeyi ve oy vermeyi unutmayın!

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

ོRingde aldığın nefesi hapiste tutarsın; içinde tuttuğun karanlığı ise aydınlığa çıktığında salarsın.ོ 🂡Kartların kuralı vardır; seni seçen hayatsa, ya oyuna uyarsın ya da desteyi yeniden kararsın.🂡

Ailesinden küçüklüğünden beri şiddet gören Alçin şiddet göreceğini bildiği bir gece evden kaçar ve ıssız sokaklarda yarasıyla yürürken tanımadığı bir adamla çarpışır. Bu yabancı adam yeraltının gizli dövüş ustası Rafael Pedro Alvarado’dur.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

17 yıllık ailesi gerçek olmayan güneş biyolojik ailesine bir şans verir ve hikayesi başlar..

Bir ömür yanlış insanlara ait olduğunu sanan Liva, tek bir gerçekle bütün hayatının altüst olacağını bilmiyordu. Geçmişten gelen sırlar, karanlık hesaplaşmalar ve kaderin karşısına çıkardığı Ateş... Bazı insanlar birbirini iyileştirir, bazılarıysa küllerinden yeniden doğmayı öğretir. Peki ya ikisi aynı kişiyse?

​"Kanatlarını ben açtım Duygu, benden izinsiz uçamazsın," dedi buz gibi sesiyle. Gözlerinin tam içine bakıp sırıttım: "Uçmayı senden öğrenecek değilim Sancak, kafesi aç yeter; ben gökyüzünü kendim de fethederim."

20 yaşındaki kreş öğretmeni Nehir Aydın`ın hayatı, babasının öldürülmesiyle altüst olur. Babasının son nefesinde söylediği isim, Türkiye`nin en güçlü mafya lideri Aras Karahan`dır. Babasının katili sandığı Aras tarafından kaçırılan Nehir, zamanla onun aslında kendisini koruduğunu öğrenir. Nefretle başlayan bu yolculukta, sırlar ortaya çıktıkça hem gerçek düşmanla hem de kalbiyle yüzleşmek zorunda kalacaktır.

Babasının Annesini aldatması üzerine Depresyona giren bir genç kızın Aşk hikayesi ve en yakın arkadaşının aşk hikayesi

Zoraki evlilik ve mafya

Bazı yaralar asla kapanmaz… Geçmişinden haberi olmayan Tanem Karaca, hiç beklemediği bir anda hayatını değiştirecek bir gerçekle karşılaşır. Güveninin paramparça olduğu ve kalbiyle savaştığı bu yolculukta her seçim yeni bir bedel doğuracaktır. Karanlık sırlar, beklenmedik gerçekler ve en büyük savaşlar, insanın kendi içinde verdiği savaşlar..