Mafyam........ Doktorum............. Umudun olmadığında aydınlatan elimden tutan mafyam ~Nida Güneş karaarslan~ Benim yanlızlığıma ilaç olan doktoruma ~Araz karaarslan~ "Romantik bir kurgudur ." (Kitap bittikten sonra yazım hataları ve birkaç yer düzenlenicek.)

Kitabımdan kendinize bir parça bulmanız dileğiyle.....

"Evli miyim? Ne demek evliyim?" “Buz kadar soğuk bir plan... Kan kadar kırmızı bir intikam… Hazal neye karıştığını anlamadan, Aras’ın oyununda başroldeydi.” “İntikam için kurduğu oyunda, aşkı hesaba katmadı… KANLI BUZ çözülürken, herkes yanacak!” Hazal Durukan 10 yıl İtalya`da yaşadıktan sonra ne zamandır beklediği şeyi yapmak için İstanbul`a dönmeye karar verir. İstanbul`a geldiği gün bir anda Evlendiğini öğrenir. Nasıl olduğu hakkında hiçbir fikri olmayan bu kadını zorlu günler bekliyordu. Ayrıca İstanbul`a geldiği gün uçaktan iner inmez bir mafya tarafından kaçırılır. Onu kaçıran adam onun bilmeden evlendiği kocasıydı. Karışık olayların içinde kalan Hazal`ın kafasıda olaylar kadar karşıktı...

-Sana her şeyi kabullenmen için bir yıl Hayatım hiç tanımadığım bir mafyaya mı adayacaktım MAFYA KURGUSUDUR YAMAN AKGÜN VE DEFNE SEÇKİN’NİN HİKAYESİDİR OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM İLK KURGUM DEĞİL.🫀

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Anlaşmalı evlilik mi? .... Bir insan annesinin karmasından ya da babasının getirmiş olduğu bu karanlık hayattan uzakta mutlu olabilir miydi? Merak ediyorsanız sizi okumaya davet ediyorum. ....... Yaklaşık 5-6 bölüm geçmiş. Bir kaç bölüm lise sonrasında ise günümüz olarak devam edecek şekilde yazmayı düşünüyorum.

​“Denizin boğduğu bir kızı, ancak toprak kokusu hayata döndürebilirdi.” ​Hüma, sekiz yaşındayken o karanlık suların dibinde sadece ailesini değil, nefesini de bıraktı. O geceden ona kalan tek miras; kapalı duvarlar arasında geçirdiği krizler ve boynundaki gümüş kolyeydi. Bir de kulağına fısıldanan o imkansız vaat: “Dünya seni bir kafese hapsetmeye kalkarsa bu kolyeye dokun; o zaman benim ruhum senin gökyüzün olacak.” ​Boran ise ruhundaki kırıkları dövmelerle yamayan, kalbi intikamla taşlaşmış bir adamdı. En sevdiğini toprağa verdiğinde, o toprağı bir canla sulamaya yemin etti. Hüma’yı bir kefaret olarak kendi cehennemine hapsederken, aslında kendi elleriyle kırdığı kanatların kime ait olduğunu bilmiyordu. ​Hüma, boğulduğu her an celladının toprak kokusuna sığınıyor, Boran’da kıyıyı buluyordu. Boran ise nefretle baktığı bu gözlerin, yıllar önce gökyüzünü vadettiği o küçük kıza ait olduğundan habersizdi. ​Bir yanda denizden sağ çıkan ama nefes alamayan bir Kuş... Diğer yanda toprağın altında kalan ama ölemeyen bir Kafes... ​Sırlar aralandığında, Boran’ın ruhu Hüma’nın gökyüzü mü olacaktı, yoksa onu sonsuza dek hapseden o demir parmaklıklar mı?

Baban yüzünden bir mafyaya nasılmı Tutsak olabilirsin...

Acıdan dizlerim titredi. Gözlerine bakarken ayakta kalamadım. Onun yaptığına inanmak istemiyordum. Bütün oklar onu gösterirken ben onun yapmadım demesini bekliyordum deseydi inanırdım. Demedi…

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Ahu zorluklarla başa çıkıp ihaneti kaldırabilecek mi? (Sıkıcı görünebilir lakin okumadan bilemezsiniz.)

Konuyla alakalı olarak Nazım Hikmet’in güzel sözü aklıma geliyor “Her gelen sevmez ve hiçbir seven gitmez, unutma Bil ki giden dönüyorsa, sevdi…” ~ Ben o gün hiç tanımadığım bilmediğim tanışmaktan korktuğum siyahla evleneceğimi bilmiyordum… hatta dinleneceğimi ve aşık olacağımı bile…

Biri, yer altının acımasız ringlerinde yumruklarıyla adalet dağıtan, ruhu nasır tutmuş bir boksör. Diğeri, hayatın en ağır darbelerini henüz çocuk yaşta almış, sığınacak tek bir limanı kalmamış, korku dolu bir ruh. Kendi karanlığında boğulan bir dev ile dünyadan kaçan küçük bir kızın yolları, fırtınalı bir gecede, kan ve çamur içinde kesişiyor. Atlas Ali, yıkmak için eğittiği elleriyle bu kez bir enkazı ayağa kaldırabilecek mi? Yoksa peşlerindeki canavarlar, ikisini de o karanlığa mı gömecek? Bazı yaralar, iyileşmek için değil, insanı yeniden inşa etmek için açılır. Dünya, üzerine çöken gökyüzünü omuzlarında taşıyanların değil, o gökyüzü altında diz çökmeyi reddedenlerin cehennemidir. Bir aslanın pençesi masumiyetle tanıştığında, ya parçalar ya da saklar; çünkü karanlığın kalbinde büyüyenler için korumak, yok etmekten çok daha zordur. Kurtuluşun, celladın ellerindeki sıcaklıkta gizli olduğu bir hikâye bu. Kendi fırtınasında boğulan bir ruhun, başka bir enkazda nefes bulması ne kadar mümkündür? Şefkat, bazen en keskin bıçaktan daha can yakıcıdır ve güven, bir uçurumun kenarında gözlerini kapatabilmektir. "Benim dünyamda güneş doğmaz; ama istersen, karanlığımı seninle paylaşabilirim." Zemin kayıyor, sınırlar siliniyor. Pençelerin arasındaki o narin sızı, ya bir sonun başlangıcı ya da bir başlangıcın en kanlı sonu olacak. Çünkü bazen en güvenli sığınak, dünyadan kaçanların saklandığı o en karanlık gölgedir.

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

Küçüklüğünden beri eksik olan manevi yanlarıyla birlikte normal bir hayat sürdüğünü sanan Liva, can borcu olduğu arkadaşına yardım etmek için çıktığı yolun her bir adımında kendinden birer izler bulur. Son sınıf moda tasarım ögrencisi olan Liva, İzmir`in sokaklarında hayatını altüst eden adamla tanıştığını düşünüyordur ancak henüz adamın Ispanya`nın yeni yer altı lideri olduğundan bir haberdir.

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

"İsminin her bir harfine bir ada alsam beni affeder misin ?"dedi "Belki de "dedim

Yıllarca babasından şiddet gören kız bir mafya tarafından kaçırılıyor bir süre sonra aşık oluyor ama belli etmemeye çalışıyor sonra babası karşına çıkıyor kızına saldırmaya kalkıyor sonra mafya adam tutuyor sonra babası mafyaya saldırıyor dayanamayan kız mafyanın belindeki silahı alıp babasına çeviriyor babası şaşırıyor sonra olanlar

"Baba…” dedi Kardelen. Bu kez sesi çıktı. Ama çok kısıktı. Adam bir saniye durdu. Mendili arabanın kaputuna bıraktı Sonra arkasını döndü. Ve aksayarak yürümeye devam etti. Kardelen o an bağırmadı. Ağlamadı. Sadece baktı. Çünkü dokuz yaşındaki bir çocuk babasının onu orada ölüme terk edip gidebileceğine inanmaz. Ama o gitti. Hemde arkasın da bir can bırakarak gitti..

Siz: Culo, como estas Yaman: Pardon Siz: Ne pardonu Yaman: Neden bana göt diyorsunuz hanım efendi? ... Okullarına 3 ay önce gelen ispanyol ve yakışıklı çocuğa yani Yamana yazmak isteyen Açelya, Yamana çeviriden ispanyolca "Merhaba" yazıyor. Fakat Yaman Türkçe biliyor ve Açelya yanlışlıkla Yamana Merhaba kelimesi yerine Göt küfrünü yazıyor... Açelya ve Yaman aşık olduktan sonra bazı bedellerin ödenmesi gerekir. Bir anda ortaya "Maske" adlı cemiyetin örgütleri ortaya çıkar...

Yaşımız küçük olsa da ruhumuzun her an çürümüş zihinlerle yaşlandırıldığına şahitlik ettiniz mi hiç? Baba ve anne kelimesinin kaçınız bedenen de var olduğuna şahit oldu? Onlara doyasıya sarılma hasretiyle yanarken siz de mi delice kendinize sarıldınız? Hangi biriniz aynadaki kadını sevebildi? Olduğunuz kimlikten çıkıp ait olmadığını hissettiği yerden uzaklaşabildi? Hanileri sizi takip etmeye devam etti? Şiddet, istismar, taciz, acı, gözyaşı, yıkılış... Hepsini de tanıyorsun öyle değil mi? Hiçbiri peşini bırakmadı! Sen uzaklaşmaya çalıştıkça onlar sana daha sıkı sarıldı. Sen de seni koruyabileceğini düşündüğün bir adama sarıldın. Aynı benim gibi... Bittiğini sandığın bir savaş başlattın. Tüm yaralarını sarar diye düşündüğün kim varsa bir yara daha açmalarına izin verdin... Ben Pare Yıldız! Hayatımın inişli çıkışlı yolları ruhları sıkışmış herkese umut olsun!

Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner iki kadının hikayesi… Sırtımı kapıya yaslayıp elimi cebime attım ve 112’yi tuşladım. Fakat telefonu kulağıma götüremeden elimden hızla çekildi. Ağzımdan bir çığlık kaçtığı an, bir el dudaklarımın üzerine kapandı. Karanlıkta seçemesem de karşımda bana bakan koyu gözler vardı. Burnuma gelen odunsu kokudan erkek olduğunu anlayabiliyordum; boyu da bunu kesinleştiriyordu, adam 1.90’dan uzundu…