Kuzenim sanıp yazdığımın bir İtalyan mafyaya ait olduğunu nereden bilebilirdim.

"Bir yanlışlık... Tek bir masa... Ve yıllardır saklanan gerçekler... Nehir, babasının ölümünün ardındaki sırları ararken kendini mafya dünyasının tam ortasında bulur. Aras ise annesinin katilinden intikam almak için yıllardır beklemektedir. Fakat ikisinin de bilmediği bir şey vardır... Geçmiş, sandıkları gibi değildir. Ve bazı karşılaşmalar tesadüf değil, kaderdir."

0555: Beni öpüyorsun. 0555: Sonra kaçıyorsun. 0555: Seni bulamayacağımı falan düşündün heralde. 0555: Dünyanın diğer ucuna kaç yine bulurum seni.

​“Seni benden koruması için Tanrı’ya mı yalvarıyorsun?” Sesindeki karanlıkla, avucumun altındaki taş duvarların eridiğini hissettim. ​“Demek bir şeytan olduğunu kabul ediyorsun.” Çenemi dikleştirirken meydan okuyan bakışlarımı ela gözlerine diktim. Dudaklarındaki kıvrım genişlerken gamzeleri ortaya çıktı.​Sadece birkaç saniye boyunca yakınlığıma sokularak durdu. ​“O zaman karşında bir şeytan olduğunu unutma, Maya. Bu defa o tatlı dilin bile seni kurtaramaz.” ​Bakışları en sonunda gözlerimden dudaklarıma indiğinde nefesimi tuttum. Ensemi bırakırken parmakları boynumdan aşağıya doğru kaydı. Bunu neredeyse bilerek yaptığına emindim. Elinin tenime değdiği her yer yanıyordu. ​Buna rağmen öfkeli bakışlarımla odadan çıkmasını izledim. Bu odada yanan ikinci kadın ben olmayacaktım. Gerekirse o şeytanı kendi ateşinde yakmanın bir yolunu bulacaktım.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

"Bazı insanlar sadece sever. Bazıları ise saplantı hâline getirir."

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Tilki mi kurdu avlayacak yoksa kurt mu tilkiyi avlayacak.. 𓃭

Hayatında tüm imkanlar olmasına rağmen üstüne gelmekten asla sakınmayan ailesinden kaçıp kurtulmak için mafya olduğunu bilmediği bir adamla anlaşmalı evlilik yapan Kardelen Karacanın hikayesi... "Sana hiç âşık olmam diyordun,ne değişti şimdi"? "Sana hiç âşık olmadımki zaten, ben sana sevdalandım Kardelen"

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

“Ben bir doktordum,amacım kimseyi yaralamak olamazdı ama hak ederlerse delik deşik ederdim” Karaca Ada Demir “Herkes bilirdiki ben boş atmazdım,vurduğumu öldürürdüm” Karan Alp Tunahan Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen kardeşinin adamları tarafından vurulduğu gün saklanmak için düşman ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemediği bir şekilde kardeşinden yediği kurşun ona ölümü değil hayatının dönüm noktasını getirir. Karan Alp’in buzdan olduğuna inandığı kalbi bir kadına tutulmuştur.

Yetimhane de başlayan bir aşk tam umudunu kaybederken ve yaşama sebebini yitirmişken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha sıkı bir şekilde bağlanıp hayata yaşama sebebi veren iki karakterin aralarında yıllar girse de aralarındaki bağı asla yitiremeyeceğini göreceğiz

Bir yanlış mesaj... Hiç tanımadığı bir numaraya attığı birkaç cümle, Defne`nin hayatını geri dönülmez şekilde değiştirir. İstanbul`da yaşayan sıradan bir genç kadın ile Moskova`nın en güçlü mafya liderlerinden Leonardo Romanov, tek bir mesaj yüzünden yollarını kesiştirir. Aynı dili konuşamazlar, birbirlerini anlayamazlar... Ama bazen kaderin yazdığı hikâyelerde kelimelerden daha güçlü bağlar vardır. Bir yanlış numara, saklanan sırlar ve beklenmedik bir karşılaşma... Peki ya o mesaj, sadece bir hata değil de her şeyin başlangıcıysa?

Dünyanın en tehlikeli gizli örgütü Aster`dan kaçmayı başaran tek kişi Livia Arden`dır. Sekiz yıl sonra geçmişi onu yeniden bulur. Yanlışlıkla ele geçirdiği gizli bir dosya, yalnızca Aster`ın değil; mafyanın, devletin ve gölgelerde hüküm süren insanların sırlarını da açığa çıkarabilecek kadar tehlikelidir. Artık herkes onun peşindedir. Onu geri getirmekle görevlendirilen kişi ise Aster`ın en ölümcül infazcısı Kieran Vale`dir. Bir zamanlar aynı karanlıkta büyüyen iki kişi... Şimdi birbirlerini öldürmek zorunda olan iki düşman. Fakat Aster`de hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz. Ve bazı savaşlarda en ölümcül silah... Aşk değildir. Güvendir. 🖤 "Aster`den kaçabilirsin. Ama Aster seni asla unutmaz."

Sıradan bir günde çalıştığı kafede görevini yaparken bir terör saldırısı meydana gelir. Bunun üzerine kaos anında saklanmaya yer arayan Efsun`a saldırılırken her iki taraftanda yardım eli uzatılır. Efsun hangisini seçecektir? Gökhan Alp mi? Dante mi?

Hacker kadın & Mafya adam Onlar için hazırlanmış hayatta, farklı dallara ayrılmış iki insan. Birbirlerinden haberi yok... Ama yalnızca onlar bunu bilmiyorduki, bu senaryo farklı bir şekilde zaten çoktan en güvendikleri tarafından planlanmıştı. Ama onlar bu plana uyamadı, şartlar uymadı... kader onları en imkansız derecede yazıp, derin bağlar ile sonlandırmıştı... Erken olamadı, ama geçte kalınmadı... Doğumda bebeğini kaybeden Hüma, hayattan vazgeçmişken, uçurumdan ölüme terkedilen bebeği kurtarıp ona sahip çıkar. Ta ki bir gün babası ortaya çıkana kadar! Oğlunu almak isteyen acılı ve acımasız adam Emir ve bulduğu bebeği hayatı bilmiş gizemli kadın Hüma... Hüma kılık değiştirip sırrını saklayarak görevini devam ettirip hayatını sürdürmeye çalışırken, bütün sırları, hayatı, evladı ve benliği ile Emir`in ağına takılır... Keskin mavi gözlü adam, kehribar gözlü kadın.... Emir ŞAH & Hüma KUSERLİ

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Hüma Arsen bir mafyanın polis kızıydı. Peşine düşen adam onu öldürmek yerine oyununa davet ettiğinde her şey değişti. Aşk, en beklenmeyen anda insanı bulurdu. Ama adalet için yemin etmiş bir kadının, adaleti kana bulayan bir adama âşık olması… felaketti. ♟️ “Sen…kimsin?” Boğazım acıdı ve yıllarca susuz kalmışım gibi çatlaktı sesim. Konuşmak bile büyük bir azaptı. “Avcın,” Parmakları yüzümde yaraların etrafında geziniyordu biliyordum ama hissim her saniye köreliyordu. “Ölümsün,” diye fısıldadım. “Ölümünüm,” diye fısıldadı. ♟️ YAYINLANMA TARİHİ: 23.01.2026

Üç kadın... Hayatlarını zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine sımsıkı bağlı üç dost... Bir gün, içlerinden birinin geçmişte mafyayla bağlantılı kocasından kalan bir kasada bir çok safir taşına sahip olmalarıyla hayatları değişir. Onlar, yeni bir başlangıcın hayalini kurarken, şehrin en acımasız mafyası taşların peşine düşer. Kaçırılmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hatıralar… Ve sonunda, düşmanla dost, aşkla nefret arasındaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler... “Yaralı Mafya”, aşkın gölgesinde, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculuğa çıkarıyor.

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

Anne ve babası ölen Eflal.. Eflal`e iki yıldır aşık olan Taygun...

Hayat bazen yollarımızın hepsine engeller koyarken biz bir çıkış yolu aramaya devam ederiz oysaki çıkmazda olduğumuzu çok sonradan fark ederiz ve bunu fark ettiğimizde herşeyi parçalamak yıkmak hatta kendimizden bile kurtulmak isteriz ne yazıkki bunca söylediğim şeyler o kadarda kolay olmuyor en çokta ölmek çünkü kendimizi bir intihara sürüklerken arkamızda bıraktığımız yıkım bizi cesedimizle bile darmadağın edebilir oysaki biz sadece bir cesetten ibaret olucakken bazende bizi eline alan bir güç olur ne öldürür nede yaşatır herşeyiyle bir sis bulutu gibi etrafımızı salar ne bir yol bulmamızı sağlar nede doğru yola girmemizi bu güç bize çaktırmadan bizi tutsağı yapmaya çalışır bunları neden anlatıyorum dersenizde ben tam böyle karmaşık bir olayın içindeyim ne tutsak olduğum bu kocaman evde Bi adım ileriye gidebiliyorum nede her gece muhatap olmak zorunda kaldığım ve tecavüzlerine uğradığım adamdan kaçabiliyordum...

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı