Anne ve babası ölen Eflal.. Eflal`e iki yıldır aşık olan Taygun...

Hayat bazen yollarımızın hepsine engeller koyarken biz bir çıkış yolu aramaya devam ederiz oysaki çıkmazda olduğumuzu çok sonradan fark ederiz ve bunu fark ettiğimizde herşeyi parçalamak yıkmak hatta kendimizden bile kurtulmak isteriz ne yazıkki bunca söylediğim şeyler o kadarda kolay olmuyor en çokta ölmek çünkü kendimizi bir intihara sürüklerken arkamızda bıraktığımız yıkım bizi cesedimizle bile darmadağın edebilir oysaki biz sadece bir cesetten ibaret olucakken bazende bizi eline alan bir güç olur ne öldürür nede yaşatır herşeyiyle bir sis bulutu gibi etrafımızı salar ne bir yol bulmamızı sağlar nede doğru yola girmemizi bu güç bize çaktırmadan bizi tutsağı yapmaya çalışır bunları neden anlatıyorum dersenizde ben tam böyle karmaşık bir olayın içindeyim ne tutsak olduğum bu kocaman evde Bi adım ileriye gidebiliyorum nede her gece muhatap olmak zorunda kaldığım ve tecavüzlerine uğradığım adamdan kaçabiliyordum...

Kuzenim sanıp yazdığımın bir İtalyan mafyaya ait olduğunu nereden bilebilirdim.

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

​“Seni benden koruması için Tanrı’ya mı yalvarıyorsun?” Sesindeki karanlıkla, avucumun altındaki taş duvarların eridiğini hissettim. ​“Demek bir şeytan olduğunu kabul ediyorsun.” Çenemi dikleştirirken meydan okuyan bakışlarımı ela gözlerine diktim. Dudaklarındaki kıvrım genişlerken gamzeleri ortaya çıktı.​Sadece birkaç saniye boyunca yakınlığıma sokularak durdu. ​“O zaman karşında bir şeytan olduğunu unutma, Maya. Bu defa o tatlı dilin bile seni kurtaramaz.” ​Bakışları en sonunda gözlerimden dudaklarıma indiğinde nefesimi tuttum. Ensemi bırakırken parmakları boynumdan aşağıya doğru kaydı. Bunu neredeyse bilerek yaptığına emindim. Elinin tenime değdiği her yer yanıyordu. ​Buna rağmen öfkeli bakışlarımla odadan çıkmasını izledim. Bu odada yanan ikinci kadın ben olmayacaktım. Gerekirse o şeytanı kendi ateşinde yakmanın bir yolunu bulacaktım.

Hayat, benim için istediğim gibi yaşayamayacaksam neden yaşıyorum? diyeceğim bir yerdi. Hiç bir zaman kafamı yere eğip, özür dileyen yada pısrık kalan bir kız değildim. ve böyle gideceğinden emindim. ama hayat bana inat yaparcasına karşıma çıkmaması gereken birini çıkarmıştı. Kim olduğunu bilmiyordum. Ama isminin önüne gelen tehlikeli, ve mafya kelimeleri beni ondan kaçmam için yeterliydi. Kaçtım. Başım dik bir şekilde onu her gördüğümde ağzının payı verdim ama bizi birleştiren kaderdi. bu yüzden kaçmayı bıraktım. Artık ona hayatı cehennem edecektim...

Nefretten aşka Mafyatik kurgu Mafya adam Doktor kadın

Yetimhane de başlayan bir aşk tam umudunu kaybederken ve yaşama sebebini yitirmişken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha sıkı bir şekilde bağlanıp hayata yaşama sebebi veren iki karakterin aralarında yıllar girse de aralarındaki bağı asla yitiremeyeceğini göreceğiz

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin`in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

Babası tarafından hiç sevgi görmemiş ve sürekli annesinin ölümü ile suçlanan Melis Öz. Hayatında neredeyse hiç sevgi görmeyen Melis, babasıyla her gün kavga eden hiç evde durmayan bir yaptığı bir yaptığını tutmayan Mert ile tanışır. Sonlarının ne olacağı bilinmese de sürekli birbirleriyle uğraşırlar. Bu uğraşmalar yavaş yavaş aşka dönüşse de bunu kabul etmezler. Hadi sen de Melis ve Mert`in hikayesini oku.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

Safir kitabımdaki Pars Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir.

"Bazı insanlar sadece sever. Bazıları ise saplantı hâline getirir."

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Yıllardır süren bir kan davası… İki düşman aile… Ve barış için yapılan bir berdel. Sayeva Korkmaz, hiç tanımadığı Ciwan Mirzaoğlu ile evlenmek zorunda kalır. İkisi de bu evliliği istemez. Ama aynı çatı altında başlayan savaş, zamanla bambaşka bir şeye dönüşür. Çünkü bazı aşklar, töreye rağmen yaşanır.

Karanlığa doğan her insan bir gün kendi ışığını bulmak zorundadır. Yoksa gideceği tek yer vardır, o da sadece ölümdür. Ben Feray. Adının anlamı ay ışığı olan Feray. Işığım karanlığı aydınlatmaya yetmiyordu, bende hükmetmeyi öğrenmiştim.

Zorunlu evlilikten aşka...

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Bir mektup... Bazen bir insanın hayatını değiştirmeye yeter. Defne Kırımlı, yıllarca yalanların arasında büyüdü. Bir teşkilatın gölgesinde savaşmayı öğrendi, ailesinin karanlık sırlarıyla yaşamayı öğrendi, sevmekten korkmayı öğrendi. Sonra Kansav çıktı karşısına. Onun sığınağı, onun savaşı, onun en büyük zaafı oldu. Tam her şey bitti sandığında, tek bir mektup bütün gerçekleri paramparça etti. Çünkü bazı aşklar tesadüf değildir. Bazı karşılaşmalar kader değildir. Bazı insanlar hayatına seni kurtarmak için değil, seni izlemek için gönderilir. Defne şimdi ardında aşkını, geçmişini ve kurduğu tüm hayalleri bırakıp Zemheri`nin karanlık dağlarına doğru yol alırken; Kansav, sevdiği kadının gözlerinde yeniden yer bulabilmek için kendi geçmişiyle yüzleşmek zorundadır. İhanet ile sadakat arasında... Aşk ile görev arasında... Kan bağı ile kalp bağı arasında... Bir seçim yapılacaktır. Ve o seçim, yalnızca iki insanın değil, nesiller boyunca saklanan sırların da kaderini değiştirecektir. "Beni yalanlarınla bıraktın..." "Belki." "...ama kalbim hâlâ sana dönmenin yolunu arıyor." ZEMHERİ KANATLARI Bazı ayrılıklar bir son değildir. Bazı aşklar ise ölmek nedir bilmez. "Beni yüzüstü bıraktın... Ama kendi ruhunu bende bıraktın."

Petek böbrek hastasıdır bir böbreği iflas etmiş ikinciside iflas eşiğindedir. Sevgilisi Mert ile ona böbrek uyumu olan birini ararken babasının böbreğini uyumlu olduğunu görür zaten sevgi görmemiş petek bir umut babasını ikna etmeye çalışır ama babası onları dolandırıp böbrek donörünü vermez. Bir gün ailesinin gerçek olmadığını öğrenir ve içinde artık sevgi göreceğine ve donör bulabileceğine dair bir umut yeşerir.

Klinikte başlayan hikâye... İstanbul`un en karanlık sokaklarında devam etti. Solin artık yalnızca bir psikolog değildi. Kendi canavarını uyandırmıştı.

Ailesinin ölümünün ardından Nefes, Rus mafyasının gölgesine düşer. Bir gecede değişen hayatı, zorla kurulan bir evlilik ve saklanan bir varis gerçeği... Bu dünyada gerçeği öğrenmek, hayatta kalmak daha tehlikelidir.

“ Benim ışığımsın , ve beni sakın karanlıkta bırakma “ Bu kitap benim yazarlık serüvenimin ilki olduğundan dolayı ve ilk bölümleri çok eskiden yazdığımdan ilk bölümleri beğenmeyebilirsiniz ama lütfen devam edin ilerleyen bölümler sizi derinden etkileyecek