Karanlık güneş'in ışıklarıyla aydınlanmak istiyordu.Güneş ise karanlığa teslim olmak'tan kaçınıyordu.Bu savaşın bir kazananı olacaktı elbet ama neden iki kazanan'ı olmasındı ki?

Afitap , Görsel Sanatlar üçüncü sınıf üniversitesi öğrencisiydi.Asıl mesleği olan edebiyat bölümünden mezun olmuş ancak atanmadığından farklı hobilere yönelmeye karar veren genç bir kızdı....

Karan ise babası'nın karanlık işleriyle ilgilenen, genç yaşta karanlığa adım atan güçlü bir mafya adamıydı...

Afitap, için hayat toz pembey'ken ,Karan için hayat karanlık bulutlardan ibaretti .Afitap, toz pembe hayatı 'nın yalanlardan ibaret olduğunu öğrenip Karan soyhanlı'nın hayatına ilk adımı atığında o da, o karanlığa mahkum olur.

“Tek bir göreviniz var. Ne olursa olsun savcının kızını alıp bana getireceksiniz.”

Marin Mila Soykan babasının ısrarı sonucu katıldığı oteldeki bir düğünde Storonniki lideri Alihan Sancaktar tarafından kaçırılacağını öğrenir. Önünde iki seçenek vardır: Ya kaçacak ya da savaşacak.

Marin savaşmayı seçer. Alihan Sancaktar’ın peşine taktığı diğer üç yandaşın elinden kaçıp hiç kimsenin beklemediği bir şeyi yapar: Kendisini kaçırmak isteyen adamı bizzat alıkoyar.

Eskinin dişli avukatı ile Rus mafyasının lideri arasında başlayan restleşmenin sonucu ağır olur. Esaret ile örülen bir kader, karanlık sırlar, kanlı bir savaş ve çok daha fazlası…

Tahtına oturan herkes er ya da geç cellat olur.

İskender Gökbörü bunu bildiği için kalbini çoktan öldürmüştü.

Soğuk, mesafeli ve amansız.

İtibarını korumak adına gerçeği bile gömecek kadar kararlı.

Ama Firuze, onun dünyasına girdiğinde

ölmüş sandığı şeyler yeniden kıpırdamaya başladı.

Bir baronun kontrol takıntısı,

bir kızın kendini kaybetmeme savaşı

ve ikisinin arasında, kanla çizilmiş ince bir çizgi.

Korunmak ile sahiplenilmek.

Güvende olmak ile boğulmak.

Aşk ile zincir.

Celladın tahtında

hiçbir şey uzun süre gizli kalmaz.

🖤 Celladın Tahtı

© Tüm hakları saklıdır. Bu kurgunun tamamı veya bir kısmı yazarın Yağmur Kara izni olmaksızın kopyalanamaz, çoğaltılamaz, başka platformlarda yayınlanamaz veya başka bir dile çevrilemez. Yasal sorumluluğu vardır.

Hiç birşeyden haberi olmayan bir hemşire bir kaç gün önce gördüğü adamın korumalar tarafından hastanenin çıkışında kaçırılır. Gözlerini açtığında beyaz tavanla karşılaşan Asena bir an ne olduğunu hatırlayamaz kaçırılfığındı fark ettiği anda yataktan hızlıca kalkan asenanin başı dönmesiyle yere düşmeyi bekler ama biri onu tutmuştur Asena bunu farkettiginde kafasını yavaşca kaldırır ve karşısındaki adamın bir kaç gün önce ameliyatina girdiği Yasin Çakır`ın oğlu olan Poyraz Çakır olduğunu anlar.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

Azel, on dokuz yaşına kadar gerçek ailesinin kim olduğunu bilmeden yaşadı. Sevgi sandığı şeyin zamanla bir yüke dönüştüğü evde büyüdü; kendisine ait olmayan bir hayatın içinde sustu ve on yedi yaşında öğrendiği gerçekle bütün geçmişini sorgulamaya başladı. İki yıl boyunca her şeyi gizlice araştırdı. Annesinin kim olduğunu, babasının nerede yaşadığını ve neden başka bir aileye bırakıldığını öğrenmeye çalıştı. Sonunda karşısına tek bir isim çıktı: Alparslan Karanlı. İstanbul’un en korkulan adamlarından biri. Gücün, paranın ve karanlık sırların sahibi. Azel, öz babasının konağına girebilmek için tek bir yol bulabildi: Orada hizmetçi olarak işe başlamak. Artık kendi evinde bir yabancıydı. Öz babası her gün yanı başından geçiyor, yüzüne bakıyor ama onu tanımıyordu. Alparslan Karanlı, yıllar önce öldüğüne inandığı kızının kendi çatısı altında yaşadığından habersizdi. Üstelik Azel’in yokluğunda onun yerini dolduran başka bir kız vardı. Azel gerçeği açıklayıp yıllardır kendisinden esirgenen hayatı geri alabilecek miydi? Yoksa Karanlıların yalısına adım atarak, sonu olmayan bir savaşın tam ortasına mı düşecekti?

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Derinin hayatının dönüm noktası

-Merhaba Nasılsın Tatı şey? - Sen de kimsin ? Ve hakla böyle konuşuyorsun? - amma tatlısın - Lan sen kime yazdığının farkındamsın? Yerini söyle -Lan ne be İt herif bir hanımla konuşmayı öğren - kimsin? İsmin ne ? Numaramı nereden buldun - Lan dediğin için özür dile ismimi söyleyim o da düşüncem - Gece gece çatık haa - .... Ece gece sıkıldığı için numara salladı ve o numara yeraltının sahipi Demir çıkar

"Elbiseni beğendim." "teşek-..." "çıkar onu." Ailesinin intikamı için Karahanları yok etmeye gelen Allister; sarışın, baş belası, şımarık ve süslü bir kadına takıntılı olur. Dikkat!! BU KİTAP HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ. KOPYALAYANLARA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. sonra bozuşmayalım tatlı tatlı geçinebiliriz🥹🌺

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

"Önünüze bakmayı bilmez misiniz siz küçük hanım? Yoksa dikkat çekmek için daha yaratıcı yollarınız yok mu?"" "Asıl siz önünüzde duran kadını göremeyecek kadar kör müsünüz bayım?Yoksa yaşlılık belirtileri erken mi başladı?" ~ baston yutmuş esmer tanrısı~

Kocasının zorbalıklarından kaçan Destina ve onun küçük kızı İpek.

"İlk seçeneğin basit," dedi. "Seni burada öldürürüm." Kalbim bir anlığına duracakmış gibi oldu. "Kimse ne olduğunu anlamadan bu iş biter. Senin için de benim için de." Başımı salladım. Gözyaşlarım artık durduramadığım bir nehre dönüşmüştü. "Hayır... Hayır, yapma..." "Beni dinle." "Lütfen..." "İkinci bir seçeneğin var, küçüğüm." Sesi, sanki bir iş toplantısında önüne koyduğu iki tekliften söz ediyormuş gibi değişmeden kaldı. Alnımdaki silahın soğukluğu, her kelimesinde daha fazla hissediliyordu. Metalin değdiği noktada tenimin uyuştuğunu sanıyordum. Kımıldamaya korkuyordum. Nefesimi bile yanlış alırsam tetiğin çekileceğine inanıyordum. Güneş hafifçe eğildi. Artık yüzü bana daha yakındı. Gece karası gözlerinde kendi korkumu görebilecek kadar yakındı. "Benimle evlenirsin."

Bazı adamlar sevmeyi bilmez. Onlar için aşk, sahip olmaktır. Dokunmak, hükmetmektir. Kıskanmaksa vazgeçemediğini itiraf etmenin en tehlikeli yoludur.

O, karanlığın içinden gelen bir adamdı. Adı korkuyla anılan, tek bir bakışıyla insanları susturan, merhameti zayıflık sayan bir mafya babası… Siyah gözlerinin ardında sakladığı sırlar, boynundan eline kadar uzanan yılan dövmesi ve kaşındaki yara izi geçmişinin görünen yüzünün sessiz tanıklarıydı.
Ta ki orman yeşili gözleri olan o kızla karşılaşana kadar.
O kız, onun dünyasına ait değildi. Üniversite hayalleri olan, kimseye boyun eğmeyen bakışlarıyla adamın kurduğu bütün dengeleri altüst edebilecek güçte.

Genç kız, karşısındaki adamın kim olduğunu biliyordu. Tehlikesini de… Karanlığını da…
Ama insan bazen en çok uzak durması gereken şeye çekilirdi.
Bir bakışla başlayan savaş, zamanla tutkuya dönüştü. Tutku, kıskançlığı doğurdu. Kıskançlık, ikisinin de saklamaya çalıştığı duyguları gün yüzüne çıkardı.

Adam, hayatında ilk kez kontrol edemediği bir şeyle karşı karşıyaydı: Kendi kalbiyle.
Çünkü, o herkese diz çöktüren bir adamdı nasıl oldu da bu masum ama inatçı kıza kalpıldı. O yeşil gözlerin içine bakınca kendi kurallarını bile unuttu anlamadı...

Peki ya kız?
O, hayatın kendisine sunduğu acılarla baş etmeye çalışırken babasının işlediği günahların bedelini ödeyeceğinden habersizdi.
Kumar masalarında kaybedilen paralar, verilen sözler ve ödenemeyen borçlar…
Babası, kendi kurtuluşu uğruna kızının hayatını bir yabancının ellerine bırakmıştı.
Bir gece, bütün hayalleri elinden alındı. Üniversite hayalleri, özgürlüğü, alıştığı hayatı… Hepsi geride kaldı. Ne yaşadığını anlamadan bir hengamenin arasına düşmüştü. Babasından yediği darbeyi atamamışken kendini başka bir evde, başka bir adamla bulmuştu.
Yine üzülürmüydü yoksa gülermiydi o güzel yüzü yine eskisi gibi...

Bazı aşklar çiçek açar. Bazıları yara bırakır. Bazılarıysa zehir gibi kana karışır.
Ve bazı yeşil gözlerden kurtulus yoktur...

"Meral, bu kasaba ne sana hayallerini verir ne de bana sevdiğimi. Gel, kaçalım buralardan. İstanbul`a gideriz. Orada yeni bir hayat kurarız, evleniriz. Sen de hayallerini gerçekleştirir, okulunu okursun, ben de sevdiğime, yani sana kavuşurum."

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Ülkenin karanlığındaki bir hikâye. (Darbe, acı, ihanet)

Safir kitabımdaki Pars Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir.

📢Tüm hakları gizlidir. bu kitabın yazarı; Fucker_.fuckara hesabıdır takip edersiniz mutlu olurum. Kitabımızda mizah vardır olay vardır ohoooo ne arasan var beğenirsin gir bak

"Düşman bir soyadının gölgesinde, yasak ve acımasız bir tutku."

Kurgu

"Sadece küçüklükten beri beklemiştim oysaki.nerden bile bilirdim, beklediğim o kişi mafya ve daha önce karşılaştığımı.benim yıllardır dibimde olduğunu.ve amcamlar ile ortak olduğunu nerden bilebilirdim?nerden bilecektim, ben bu mafya ile bir avukat olarak, anlaşmalı evlilik yapıp, aşık olacağımı nerden bilecektim kaderimi hayatımı değiştirecek kişinin o olduğunu...

Yıllardır Firuzeyi seven uzaktan izleyen takip eden, Mirza kılıçhan oğlu.

Yeraltı dünyasının en tehlikeli olan mafyası ve Mardin`de köklü bir aşiretin ağası, mafya ve aşiret kızı olan birine aşık olur... Ve asıl hikaye evlilik ile başlayıp tüm geçmiş sırları ortaya çıktıktan sonra başlar ...

Mirza Efe kılıçhan oğlu⚔️Firuze Şerwanlı

Uyarı!

Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim bilginiz olsun!

Kitap kapağı için @meisimsii`a teşekkür ederim.

"Kendi dünyasında her şeyin yolunda gittiğini sanan Eliz, bir gün öğrendiği gerçeklerle sarsılır ve tüm hayatını geride bırakır. Yaşadığı korkunç olayın ortasında bir adamla tanışır ve kendini onun peşinde bulur. Ona güvenmemesi gerektiğinin farkındadır ama ne yapacağını bilemez halde onu takip ederken kendisini bir anda şehrin Yasak Bölgesi TİAZZA`nın önünde bulur. Buraya girdiğinde bir daha çıkamayacağını bilir. Gidecek başka bir yeri olmayan genç kız, kendisini kurtaran adamın zoruyla Tiazza`ya adım atmak zorunda kalır. Ardında kalan oyunlardan ve düşmanlardan habersiz olan Eliz`i Tiazza da yeni bir hayat bekler. Her şeyin bir nebze düzeleceğini sanan Eliz, tüm gerçeklerle daha da sarsılacaktır.

"Burası..." derken sesimin titrediğinin farkındaydım. Nefes almak zorlaştı ve bir anlığına gözlerim karardı. Kötü insanlardan kaçmama yardım eden adam aslında kötünün ta kendisiydi ve o an ben bir şeytanla anlaşma yapmıştım.
Üst dudakları yukarıya doğru keyifle kıvrıldı. Halinden oldukça memnun görünüyordu. Dudakları aralanırken ortaya attığı sözler bomba etkisi yarattı.
"Tiazza`ya hoş geldin kaçak!"

NOT : Tiazza herhangi bir ülkede bulunan bir mahalle/cadde/ bölge vs. bir yer değildir. Tamamen benim hayal gücümle uydurduğum bir isim ama siz kendi yaşadığınız şehirde bir yermiş gibi hayal edebilirsiniz.