Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

Kitabımdan kendinize bir parça bulmanız dileğiyle.....

Baykuş un doğusu Gece, Alaz’ın dünyasına ilk adımını atar. Büyük bir villa, her köşede korumalar ve meraklı bakışlar... Ama Gece kimseye boyun eğecek biri değildir. Çilek yiyerek tehdit savurur, Alaz’ın adamlarıyla tartışır ve herkese tek bir şey gösterir: Bu evde artık sıradan biri yaşamayacaktır. Fakat kimsenin bilmediği bir gerçek vardır. Gece gece yarısını beklemektedir… Çünkü gitmesi gereken bir yer vardır. Kafes.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Canı sadece tiramisu çekmişti tek isteği tiramisuydu ama başına neler geleceğini o da bilmiyordu.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Boksör oğlan& jimnastikçi kız Ve mafya... İklim kaybetmeye alışmış bir kız. Ailesini bir trafik kazasında kaybettiği gün, sadece onları değil, hayatını ayak tutan her şeyi geride bırakır. Jimnastik bedenine değil ruhunu ayakta tutan şeydir Fakat artık o da yoktur. Yazgı Aksa`nın, yeni bir şehir ve yeni bir okula gelmesiyle, özel bir okula yazılır. Okulun parıltılı güzel boyanmış duvarların ardına illegal dövüşler, yasadışı maçlar ve herkesin bildiği ama kimsenin konuşamadığı bir dünya vardır. Yazgı bu dünyanın tam ortasını istemeden düşer kaçtığı sandığı geçmişi ise onun bir çimenliğin ortasına tek başına yakalar. Ayaz, çocukluğundan beri yumruklarıyla konuşan bir çocuktur. Güçlüdür, sessizdir, tehlikelidir. Ve bazen bir adım aşk mesafededir. Bazen ise bir yumruk kadar.

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak... Okuyun muqq🌸

Bir kızın annesinin ölümünden sonra babasıyla başka bir yere taşınması ve sonrasında da üniversite için yurt dışına gitmesinin ardından kızı yurtdışındayken babasının iş dosttunu öldürmesi sonrasında kızı babasının yanına üniversiteyi bitirip geri döndüğünde neler bekliyor? Hadi beraber öğrenelim ...

Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner bir kadının hikayesi… Sırtımı kapıya yaslayıp elimi cebime attım ve 112’yi tuşladım. Fakat telefonu kulağıma götüremeden elimden hızla çekildi. Ağzımdan bir çığlık kaçtığı an, bir el dudaklarımın üzerine kapandı. Karanlıkta seçemesem de karşımda bana bakan koyu gözler vardı. Burnuma gelen odunsu kokudan erkek olduğunu anlayabiliyordum; boyu da bunu kesinleştiriyordu, adam 1.90’dan uzundu…

”Bazı borçlar parayla ödenmez, gurur gerektirir.” Sura Dinçer & Aslan Asilzade Borç batağında olan babasının geçmişteki hataları yüzünden Sura Dinçer artık Aslan Asilzadeye ait olacağını öğrendiğinde hayatı köklü bir değişime girecektir. Suranın sesi telefonunun hapörlerinde yankılanıyordu. “Baba kargo mu aldın değil mi?” Selim bey titrek bir sesle ”Evet kızım aldım” dedi. O sırada Aslan yerinde heybeti ile oturmuş konuşan baba kızı dinliyordu. Sura sevinçli bir halde ”İki hafta içinde geleceğim baba, belki sana küçük bir sürpriz yapabilirim” dedi. Selim bey önce Aslana baktı. Aslan göz ucuyla bakıp kısık sesle ”Cevap ver” dedi. Selim bey hafif hüzünlü bir ses tonuyla ”Yoksa erken mi geleceksin?” diye sordu. Sura ”Belki” dedi. ”Neden baba kızını hemen görmek istemiyor musun?” Aslan sırıttı ve ardından bir kaşını kaldırdı. “Hayır kızım vaktinden önce gelme.” Suranın artık telefonu kapatması gerekiyordu. “Kapatmam gerekiyor baba, sonra yine konuşuruz.” “Hoşçakal kızım.” Aslan son sözünü söyledi. ”Şeçimini yap Selim bey ya canın, ya kızın?” Aslan devam etti. “Ama kızın senin bir gün nasıl bir adam olduğunu öğrenmesin.” “Sen Gurursuz bir adamsın Aslan Asilzade.” “Bu hikayede kimin gurursuz olduğunu göreceğiz Selim Dinçer.”

Sen misin benim sevgilim. O sen olamazsın o kimseye zarar vermez. Ama bak verdi işte.

İlk kitabım o yüzden bazı yanlışlıklar olabilir🙏🏻

O, ölümsüzlüğü değil... ölümü anlamaya çalışıyordu. Ama kelebek kanatlarını açtığında, şehir kana bulandı.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka bir şeye ya da birine izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Leyla çok güzel bir kız ve ailesi tarafından el üstünde tutulmuştur. Pusat da tek gecelik olarak görür kızları ve onları bir oyuncak gibi kullanır

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

"Bu şehirde adalet mahkemede değil, namlunun ucunda yazılır" "Yeraltında kural basittir:Ya sadık kalırsın ya da sonsuza kadar susarsın"

Tek istediğim bir anaokulunda görevli öğretmen olmaktı. Ama babam`ın benim için başka planları olduğunu öğrenmiştim. Okulum bitmiş yeni görev yerimi öğreneceğim yaz, Babam`ın beni köyün en zengin ailesi olan Durmazlar ailesine gelin olarak vereceğini öğrendiğimde bende ipler kopmuştu. Eve döndüğüm günden on gün sonra evden kaçmıştım. Gidecek yerim yoktu ama biraz birikmiş param ile düşmüştüm yollara. Bu yol beni nereye götürecek bilmiyordum ama, denemek zorundaydım...

Bir kız düşünün... Bir gecede iki temelini kaybediyor... Birincisi özgürlüğü... İkincisi dürüstlüğü... İyi okumalar...

"Zaaf insanın zayıf noktasıdır. Ve tam o noktaya basarsan, insandan geriye sadece küller kalır." 𓎤 Kana kan, dişe diş bir savaş. Ya öl. Ya da mağlup ol. Ecele son bir adım kala, bir hayatın başlayıp bittiği yer burasıydı. Hayatın, nefesinizi kesene kadar en derine sapladığı pençeleriyle durduğu o an... O tek adımın sonunda ya ölür, ya da arafta asılı kalırdınız. Gecelerin uzun, gündüzlerin kısa olduğu bir zamandı. Geceler uzundu; çünkü kabuslar o vakit çökerdi insanın üzerine. Gündüzler kısaydı; çünkü bu mahallede iyi anılara yer yoktu. Yalaz; sessizliğin içinde cayır cayır yanan, karanlığın kendisiyle yüzleştiği bir yerdi. Mehru Maral ve Korkut Mazhar. İki farklı beden... Tek bir kalp.

​Düşmanının kanını taşımak mı daha zordu, yoksa o kana aşık olmak mı? ​Rüya, hayatı boyunca tek bir gerçeğe inandırıldı: O bir kurtarıcıydı. Ancak sığınağın kapıları açıldığında, karşısında sadece düşmanını değil, aynadaki yansımasını buldu. ​Ivan Volkov. Acımasız, sarsılmaz ve Rüya’nın hayatını mahvetmek için yetiştirilmiş bir canavar. Ya da o, sadece Rüya’nın tahtına giden yoldaki en tehlikeli basamaktı. ​İki düşman soyun birleştiği o lanetli sığınakta, nefret ile arzu arasındaki çizgi kanla siliniyor. Rüya, annesinin bıraktığı o karanlık mirası temizlemeye çalışırken, düşmanının gözlerinden süzülen o tek damla yaşta boğulmak üzere. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi? 𝐾𝑎𝑟𝑎𝑛𝑙ı𝑘 𝑐𝑜𝑘𝑡𝑢𝑔𝑢𝑛𝑑𝑒, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑒𝑛 𝑎𝑐ı𝑚𝑎𝑠ı𝑧 𝑜𝑙𝑎𝑛𝑙𝑎𝑟 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎 𝑘𝑎𝑙ı𝑟.

Bir babanın mirası sadece bıraktığı mal varlığı değildir; bıraktığı düşmanlardır da. İstanbul’un yeraltı dünyasında kural basitti: Oğlu olmayanın tahtı, sırtındaki hançerle devrilirdi. Kadir Reşatoğlu’nun üç kızı vardı; biri zarafetin, diğeri isyanın, en küçüğü ise ölümün resmiydi. ​Herkes onu Rusya’da sıradan bir hayat sürüyor sanıyordu. Oysa o, Sibirya’nın ayazında ruhunu buzla yıkamış, Moskova’nın karanlık sokaklarında bir imparatorluk kurmuştu. Kimse onun adını yüksek sesle söylemeye cesaret edemezdi: Karadul. ​Babasına kurulan kumpas, İstanbul’un kurtlarını sofraya davet ettiğinde, kapıdan içeri giren o `küçük kız` değildi. O, babasının hiçbir zaman sahip olamadığı o acımasız erkek evladın çok daha ötesindeydi. ​Bir ablası masanın meşru yüzü olacaktı, diğeri ise gölgelerdeki en keskin bıçağı. Asya Reşatova ise bu satranç tahtasında şahı devirmeye değil, tahtı kökünden sökmeye gelmişti. ​Şimdi İstanbul için tek bir seçenek var: Ya onun ağına düşeceksiniz ya da o ağda can vereceksiniz."

Alev Aytaç, yaşamın bir zehir, ailenin sahtekâr bir bütün olduğu algısına inanan bir kadındır. O ölümün kapısına gelmesini beklemedi, daha en uzaktayken ona doğru koştu ama... Birisi onu belinden kavrayıp kendine çekti. Onun acılarını, duygularını, göz yaşlarını anlayabileceğini söyledi. Etrafındaki gri bulutlar, bu dediğine inanmasını engelliyordu. Fakat bu sözcükleri kuran adam, bu bulutları yok etmeyi kafasına koymuştu. İntihar etmek için gittiği nehirde yaşadığı olayın, ona yaşam olacağını bir kere dâhi düşlememişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalanması durumunda adlı yollara başvuracağım!!!

Ben Ahu Bade Demirer. Mahkeme salonlarında kimseye boyun eğmedim. Ne tehditlere, ne karanlığa, ne de güce. Adalet benim silahım, soğukkanlılığım zırhım. Olcay Ataman… Yeraltının adı. Kaosun yüzü. Emir verir, korku salar, kimse ona direnemez. Ama ben… ben ondan korkmadım. Onun dünyasına adım attığımda bir şeyi öğrendim: Kaos, doğru yere dokunduğunda diz çöker. Ama kalbim başka bir ders verdi bana: Aşk… Bazen en güçlü kadın bile, kalbinin attığı yere karşı savunmasız kalır. Ve bazen en acımasız adam, bir kadının gözlerinde ilk kez yenilir. Ben Olcay Ataman. Korku salar, hükmederim… kimse bana diz çöktüremez. Ta ki o gelene kadar. Ahu Bade Demirer… Ne kaosa boyun eğdi, ne bana. Ama bir bakış, bir dokunuş… Kalbimi teslim olmaya zorladı. Kaos ve adaletin çarpıştığı yerde, bir kadın vardı… Ve ben… ilk kez diz çöktüm.Ama bunu bir tek o biliyordu.