“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

Sevgi Kurt okuluna gidip gelen sıradan bir kız, adı gibi sevgiyle büyümemiştir, o ne sevgiyi tanıdı ne aşkı tanıdı, o anne ve babasını merak ediyordu bir abisi var mı, yada anne ve babası var mı? Gözünü açtığında kendisini bir yetimhane de bulmuştu, şimdi arkadaşlarıyla kalıyordu, Safiye ve Meral ile aynı evde kalıyordu, Meral ve Safiye ile kardeş gibi olmuşlardı, aynı okula gidip gelirler hayatları böyle geçerdi. Kaya Demirsoy, bir gün yolda giderken çarpıştığı kıza ilk görüşte aşık olur, bu kız Sevgi den başkası değildir, ama Sevgi onun görünüşünden korkar çünkü mafya gibi bir hal vardı adamda. Kaya o günden beri hep onu düşünür, Burak, Savaş, Yekta ve Emir onun bu halini görüp gülümser çünkü Kaya ilk kez bir kıza aşık oluyordu, ilk kez kalbi böyle atıyordu. Sevgi o adamda bir şey var o adamdan uzak durmak gerek diye düşünüp duruyordu, korkmuştu o adamdan mafya gibi bir duruşu vardı ondan uzak durmak en iyisi diye düşündü. Kaya, Sevgi`yi unutamıyordu o güzel gözleri duruşu...

Zeyda Atmaca, üç yaşında annesini kaybettiğinde yalnızca çocukluğunu değil, ailesini de kaybetti. Babasının kayboluşu ve abisiyle geçen uzun yetimhane yılları ona tek bir şey öğretti: Mafya sadece ölüm getirirdi. Yıllar sonra Rusya’ya geri döndüğünde geçmiş yeniden karşısına çıkar. Komadan uyanan babası, değişen abisi ve karanlık sırlarla dolu bir dünya... Tam her şeyden uzak durmaya çalışırken karşısına Mirza çıkar. Yeşil gözlerine fazla uzun bakan, tesadüf gibi görünen karşılaşmalar yaşayan ve ona kendini güvende hissettiren biri. Ama bazı insanlar göründüğü gibi değildir. Bazı sırlar öğrenildiğinde geri dönüş olmaz. Ve bazı ölüler... Aslında hiç ölmemiştir. Kırık bir inciyle başlayan hikâyede, aşk mı kazanacak, yoksa geçmiş mi?

YAMAN ATEŞ KARAHAN ve DOĞA BADE KILIÇ`ın Hikayesi Bir hata bu kadar ağır olur mu? Bir mucize bu kadar güzel olur mu?

"Sen de tek sevgilim aklıma düştün Nazende sevgilim yadıma düştün..." Karadeniz’in sisi fırtınayı saklar, Kafkaslılar Sülalesi ise günahlarını... Nazende, İstanbul’un parıltılı hayatını ve elinin tersiyle ittiği zenginliği geride bırakıp, çocukluğunun çalındığı o hırçın kasabaya adım attığında elinde sadece iki şey vardı: Bir öğretmen tebeşiri ve kalbinde büyüttüğü o devasa intikam. O, hak ettiği sevgiyi dilenmeye değil; güce tapan öz babası Asaf Kafkaslı’nın karşısına satın alınamayacak bir güçle dikilmeye gelmişti. Fakat hesap etmediği bir şey vardı: Kafkaslıların can düşmanı, Karadeniz’in delifişek veliahdı Kağan Karahan. İki sülalenin acımasız savaşı kasabayı yakarken, Nazende hem geçmişin hesabını sormak hem de Kağan’ın gözlerinde harlanan o imkansız yangından sağ çıkmak zorundaydı. Kaderini değiştiren o konak, şimdi sahibini bekliyordu. Ya o konağın hanımı olacaktı ya da orayı Kafkaslıların başına yıkacaktı.

(Artı onsekiz icermektedir )"Bırak belimi Ateş," diye fısıldadı, sesi öfkeliydi. "Seninle aynı yatakta nefes bile almak istemiyorum, git başka odada yat." ​"Çok yorgunum Esra," dedim, sesim uykusuzluktan boğuk çıkmıştı. "Sabrımı zorlama." ​"Zorlarsam ne olur?" diyerek altımda daha da sertçe çırpınmaya, belindeki elimi itmeye çalıştı. ​Kafamı omzuna doğru eğdim, doğrudan kulağına doğru net bir sesle konuştum: ​"Biraz daha çırpınırsan, seni altıma alırım,"

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Kurgu "Sadece küçüklükten beri beklemiştim oysaki.nerden bile bilirdim, beklediğim o kişi mafya ve daha önce karşılaştığımı.benim yıllardır dibimde olduğunu.ve amcamlar ile ortak olduğunu nerden bilebilirdim?nerden bilecektim, ben bu mafya ile bir avukat olarak, anlaşmalı evlilik yapıp, aşık olacağımı nerden bilecektim kaderimi hayatımı değiştirecek kişinin o olduğunu... Yıllardır Firuzeyi seven uzaktan izleyen takip eden, Mirza kılıçhan oğlu. Yeraltı dünyasının en tehlikeli olan mafyası ve Mardin`de köklü bir aşiretin ağası, mafya ve aşiret kızı olan birine aşık olur... Mirza Efe kılıçhan oğlu⚔️Firuze Şerwanlı Uyarı! Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim bilginiz olsun! Kitap kapağı için @meisimsii`a teşekkür ederim.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Kitap Şarkısı - Coraline ~ Måneskin “Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

14 yaşına kadar sokaklarda tek başına hayatta kalma mücadelesi veren Gece, tam 17 yıl sonra gerçek ailesini bulursa ne olur? Gece, çocukluğunu, gençliğini ve sokakların acımasızlığını geride bırakıp onu hiç aramayan ya da bulamayan bu insanları affedebilecek mi? Mafyatik kurgudur. Karakterimiz güçlü bir kız.Klassiklerin dışında bir hikaye.

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Nare, 21 Yaşında Bir Stajyer Avukattır, Aybars İse 22 Yaşında Bir Mafya,

Bir içsel yolculuk hikayesi.

İşine ara vermiş olan ve araştırmacı gazateci olan Aden Saye , yeni bir iş teklifi ile karşılaşır. Görevi çok sık bir araya gelmeyen bölge liderlerinin gittiği otele gidip haber olacabilecek önemli bilgileri toplamaktır. Ancak olaylar ters işler ve Aral ASATKAN tarafından yakalanır. Olaylar da tam burada başlar. (Arkadaşlar ana karakter isimler değişti haberiniz olsunn) Haftada 1 bölüm atmayı planlıyorum ancak oy ve okunma sayısı fazla olursa haftada 2,3 bölüm atarım.

Yalım Sönmez Bütün ailesinin katledilmesinden sonra soyadı gibi "sönmeyen" bir öfkeyle hayatta kalan tek varis. Gözlerinde ailesini kaybettiği gecenin karanlığı ve içindeki intikam ateşinin parıltısı var. Soğuk, mesafeli ve tamamen hedefe odaklı. Güven duygusunu ailesiyle birlikte toprağa gömmüş. Planlarını tek başına yapmaya alışkın, hırçın ve kuralları çiğnemekten korkmayan gözü kara bir yapısı var. Ailesini yok eden o karanlık gücü ya da kişiyi bulup kendi elleriyle cezalandırmak. Onun için adalet, düşmanının son nefesidir. ●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•° İntikam alırken, bir aşka düşmek.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

" lalin çıkar şu kelepçeyi" " Hayır" " İşlerim var şuan senle uğraşamam" " Napabilirim" " Benle gel o zaman" " Ne"

Siz: selamm Siz: biliyorum sizi deli edeceğim ama önemli bir işim varr Siz: zengin koca bulurum Siz: kaslı hemde Siz: evlenelimmi 0527**: kimdiniz 0527: çocuklarla uğraşamam Siz: tüh gelecekte bizim olacaktı