Karadeniz'de bazı isimler vardır; yüksek sesle anılmaz. Bazı kapılar vardır; ardında ne olduğunu bilen bile açmaya cesaret edemez.

Ve bazı adamlar vardır… Dünyayı karşısına alır da bir çocuğun gözlerine bakınca bütün silahlarını indirir.

Pulsar Kara…

Bir ailenin yükünü, bir geçmişin günahlarını ve kimsenin bilmediği acıları omuzlarında taşıyan adam. Onun dünyasında zayıflığa yer yoktu

Duygularını susturmuş, kalbini herkese kapatmış, kendi kurallarıyla yaşamayı öğrenmişti.

Ta ki bir kadının varlığı yıllardır değişmeyen her şeyi değiştirmeye başlayana kadar

Efsun Fırtına.

Öldü sanılan bir ailenin yaşayan hatırası. Acıların içinden geçip kendinden vazgeçmeyen, merhametini kaybetmeden dimdik ayakta kalan bir kadın.

O, kimsenin yazdığı kaderi yaşamaya gelmedi. Kendi hikâyesini yazmaya geldi.

Ama bazı dönüşler yalnızca bir insanı değil, koca bir düzeni yerinden oynatır.

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı aşklar kurtuluş değil, insanın en büyük sınavıdır.

Ve bazı gerçekler vardır ki öğrenildiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi kalmaz.

"Şimdi o topraklardayım.

O denizin kıyısında.

O karanlığın tam ortasında.

Beni tanımıyorsunuz.

Nereden geldiğimi, neleri kaybettiğimi bilmiyorsunuz.

Ben kimsenin merhametine sığınmaya gelmedim.

Kimsenin gölgesinde yaşamaya, kimsenin kurduğu düzene boyun eğmeye de gelmedim.

Ben bu topraklara korkularımla değil, adımla geldim.

Ben Efsun Fırtına

Yok ettiğinizi sandığınız Fırtına ailesinin yarım kalmış hikayesiyim

Fırtına geri döndü.

Ve bu kez karşısında durduğunuz kişi, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış biri değil…

Kaybettiklerinin hesabını kendi elleriyle soracak biri."

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

Karanlık güneş'in ışıklarıyla aydınlanmak istiyordu.Güneş ise karanlığa teslim olmak'tan kaçınıyordu.Bu savaşın bir kazananı olacaktı elbet ama neden iki kazanan'ı olmasındı ki?

Afitap , Görsel Sanatlar üçüncü sınıf üniversitesi öğrencisiydi.Asıl mesleği olan edebiyat bölümünden mezun olmuş ancak atanmadığından farklı hobilere yönelmeye karar veren genç bir kızdı....

Karan ise babası'nın karanlık işleriyle ilgilenen, genç yaşta karanlığa adım atan güçlü bir mafya adamıydı...

Afitap, için hayat toz pembey'ken ,Karan için hayat karanlık bulutlardan ibaretti .Afitap, toz pembe hayatı 'nın yalanlardan ibaret olduğunu öğrenip Karan soyhan'nın hayatına ilk adımı atığında o da, o karanlığa mahkum olur.

"Düğünümde, en fazla ne olabilir?" "Mafya`ya satılırsın."

"Meral, bu kasaba ne sana hayallerini verir ne de bana sevdiğimi. Gel, kaçalım buralardan. İstanbul`a gideriz. Orada yeni bir hayat kurarız, evleniriz. Sen de hayallerini gerçekleştirir, okulunu okursun, ben de sevdiğime, yani sana kavuşurum."

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Ülkenin karanlığındaki bir hikâye. (Darbe, acı, ihanet)

KARANLIĞIN SAHİBİ 🥀

Bazı aşklar, kurtuluş değil, yıkım getirir…

Üç yıl önce Amerika’nın kalabalık sokaklarında yaşanan sıradan bir gün, genç bir kızın hayatında unutulmayacak bir ana dönüştü.

Sadece birkaç saniyelik bir bakış…

Karşısındaki adam, sıradan biri değildi. Adı fısıltılarla anılan, polislerin bile karşısında dikkatli davrandığı, karanlık dünyanın en tehlikeli isimlerinden biriydi.

O gün yolları ayrıldı.

Genç kız ülkesine döndü, eğitimini tamamladı ve geçmişini geride bıraktığını düşündü. Artık bir psikologdu. Yeni bir hayat kurmaya, kendi yolunu çizmeye hazırdı.

Fakat kaderin onun için hazırladığı başka bir plan vardı.

Üç yıl sonra yeniden Amerika…

Ve geçmişte yalnızca bir kez göz göze geldiği o adamın karanlık dünyasına açılan kapı.

Bazı insanlar unutulmaz.
Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir.
Ve bazı karanlıklar, içine bir kez çekti mi insanı kolay kolay bırakmaz.

Peki ya bir insanın ruhunu iyileştirmek için yıllarca eğitim alan bir kadın, kendi kalbini karanlığın sahibinden koruyabilecek mi?

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

"Beni abimin katile mahkûm ettiler ancak benim tek suçum onu kaybetmek oldu.

"Elbiseni beğendim." "teşek-..." "çıkar onu." Ailesinin intikamı için Karahanları yok etmeye gelen Allister; sarışın, baş belası, şımarık ve süslü bir kadına takıntılı olur. Asklarim bölümler çok uzun değil, aksine çok da kısa değil. Çerezlikler zaten bir kere başlasanız su gibi akıp gider. Bir oturuşta en az 5 bölüm okursunuz. Çok bölüm var diye bakmayın hepsi çerezlik zaten.🎀🫰🏿 Dikkat!! BU KİTAP HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ. KOPYALAYANLARA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. bozuşmayalım tatlı tatlı geçinebiliriz🥹🌺

Jisung,seni seviyorum biliyorsun değil mi?

...

Jisung,seni seviyorum sadece.

...

Üzerine başka gül koklamam,asla.

...

Önsöz Bu kitabı eline alan kişi… Sana baştan söylemeliyim: Bu bir tesadüf değil. Ne senin bu satırlarla karşılaşman, ne de Barkın’ın karanlığına tanıklık edişin. Çünkü bazı hikâyeler biz onları aramasak da bizi bulur. Bu bir aşk hikâyesi gibi başlayabilir. Ama ne tam bir aşk, ne de sadece bir kayıp anlatılacak sana burada. Bu satırlarda, bir adamın içindeki boşluğu doldurmak için verdiği savaş var. Bazen sevdikçe kaybolan, bazen sustukça büyüyen bir savaş. Adına kader dedikleri o görünmeyen elin, hayatları nasıl bir örümcek ağı gibi ördüğünü göreceksin. Derya, sadece bir kadın değil. O, bir yarım kalmışlık, bir umut, bir geçmişin içinde çırpınan masumiyet. Ve Barkın… Kendi vicdanının peşinde koşarken, zamanın ve insanların arasında ezilmiş bir yalnız adam. Bu kitapta herkes biraz kırık, biraz eksik. Kimi sustuğu için, kimi konuştuğu için. Ama en çok da sevdiği için. Eğer bir yerlerde sen de kaybettiklerini hâlâ içinde taşıyorsan, Eğer geçmişin kapılarını çalıp duruyorsa geceleri, Eğer affedemediklerin seni hâlâ uykusuz bırakıyorsa… Hoş geldin. Bu kitap seninle konuşacak. Bazen fısıldayarak, bazen haykırarak… Ama her satırıyla seni sana döndürecek. Çünkü her son, biraz da başlangıçtır. Ve hiçbir tesadüf, gerçekten tesadüf değildir. - FURKAN ŞAHİN

kitap 50-60 bölümden olucaktır

KİŞİLER

DEMİR (BAŞROL

KUZEY(YAN BAŞROL

ATEŞ(YAN BAŞROL

KAAN(YAN BAŞROL

AHU(BAŞROL

MİRA(YAN BAŞROL

DURU(YAN BAŞROL

ALMİNA(YAN BAŞROL

ELİF:(YAN BAŞROL

GEÇİCİ KONUK OYUNCULAR

KADİR( AHU VE DURUNUN BABASI

KEMAL(MİRA KAAN DEMİRİN BABASI

KONUSU;

AHUNUN KÜÇÜKKEN BİR KAZA GEÇİRİP O KAZADAN ÖNCEKİ HAYATANI UNUTUR VE YILLAR SONRA KARŞISINA KÜÇÜKLÜK AŞKI ÇIKAR AMA AHU HATIRLAMAZ AMA DEMİR ONU YILLAR SONRA BABASINDAN SATIN ALINCA KOKUSUNDAN YÜZÜNDEN KONUŞMASINDAN İNATLAŞMASINDAN TANIR (ŞARKI DİNLEYEREK OKUYUNUZ)

"Önünüze bakmayı bilmez misiniz siz küçük hanım? Yoksa dikkat çekmek için daha yaratıcı yollarınız yok mu?"" "Asıl siz önünüzde duran kadını göremeyecek kadar kör müsünüz bayım?Yoksa yaşlılık belirtileri erken mi başladı?" ~ baston yutmuş esmer tanrısı~ "Yanarım yanarım, gün geçer yanarım... Ah gecelerin hesabını kimlere sorarım..."

Bilinmezliği bilmekle gelen merakım beni kendini başka biri olarak tanıtan bir mafyaya rast getirmişti. Üstelik onun kimliğini ortaya çıkarma çabam beni ona bağlamıştı. Şimdi geriye sadece iki seçenek kalıyordu: -ya beni yok edecek ve bildiklerimi ahirete kadar güvende tutacaktı. Ya da beni kendisine hapsedip ikimizin de bilmediği bir yaşama bağlayacaktı.

​"Kendi seçtiğin aile, geçmişin karanlık sırlarından seni korumaya yeter mi?" ​Efsa için hayat; hukuk fakültesinin zorlu sınavları, kafedeki yorucu vardiyalar ve ona her şeyi unutturan gürültülü arkadaş grubundan ibaretti. Melis ile Emir’in bitmek bilmeyen rekabet dolu çekişmeleri, Yakup ve Açelya’nın neşeli gürültüleri arasında Efsa, iki yıl önce onu tek bir mektupla terk eden annesinin yokluğunu gizlemeyi başarmıştı. ​Ta ki gece yarısı gelen o gizemli mesaja kadar: "Annenin nerede olduğunu merak etmiyor musun?" ​İki yıldır sır gibi saklanan bu kayboluşu kim biliyordu? Ve daha da önemlisi, Efsa tek başına gitmesi söylenen o adreste neyle karşılaşacaktı? ​Tatlı rekabetlerin, saklanan duyguların ve derin bir gizemin tam ortasında... Efsa geçmişinin peşine düşerken, dostluğun ve aşkın sınırları yeniden çizilecek.

genel cerrahide doktorluk yapan lavin, ve onu gördüğü ilk andan itibaren içinde bir şeyler parlayan tuğra.

Ben bir doktordum,amacım kimseyi yaralamak olamazdı ama hak ederlerse delik deşik ederdim.

Karaca Ada Demir

Herkes bilirdiki ben boş atmazdım,vurduğumu öldürürdüm.

Karan Alp Tunahan

Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen kardeşinin adamları tarafından vurulduğu gün saklanmak için düşman ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemediği bir şekilde kardeşinden yediği kurşun ona ölümü değil,hayatının dönüm noktasını getirir.

Karan Alp’in buzdan olduğuna inandığı kalbi bir kadına tutulmuştur.

omegavers ve Yuri'dir

neden böyle bişi yazdığımı bende bilmiyom 🙂‍↕️🫰🫰

sorgulamayın 🫰🫰🙂‍↕️🙂‍↕️

Arka koltuğunda uyandığın adamın ortağı olacaksın deseler kim inanırdı?…

kızımız yağmurun bir numara sallamısıyla mafya geleceğini nerden bilssiiiinkii ama daha önemlisi bu adamın zaten ona platonik olmasısıııı

- tatlış öylemi? - evet tatlış değilmişsin Demir gibi sertsin - evet ismim de Demir - Tam da üzerinde bir isim - evet yatakta da Sertim istersen sen de dene ne dersin bak bakalım ismim gibi sertmiyim ... Ece gece sıkıldığı için numara salladı ve o numara yeraltının sahipi Demir çıkar 🔸️küfür +1& sahneler bulunmaktadır 🔸️

Karahan ve Demirkıran aşiretleri arasında patlak veren kız kaçırma krizi, iki güçlü ismin kaderini kesiştirir. Normal şartlarda küçük kardeş İdil ile Bars arasında kurulması planlanan berdel tuzağı, Parla`nın konağı arabayla basmasıyla bambaşka bir boyuta taşınır. Parla`nın savcı kimliğiyle kural tanımaz duruşu ve Bars`ın beklenmedik hamlesiyle alevlenen bu tehlikeli aşk hikayesi, tüm dengeleri altüst edecektir.