“Herkesin bir zaafı, zayıf noktası vardır. Oraya değdiğin anda tüm yaraları görürsün. Kabuk bağlamış olanları, iyileşmiş olanları ve hâlâ açık olan yaraları görürsün.” Dosya açıldı. Işıklar biraz daha kısıldı. Sesler biraz daha alçaltıldı. Ve saatler sonra bir karar alındı. O gece orada bir urgan düğümlendi; Lavin Kartav o urganı boynuna kendi elleriyle geçirecekti. Zaman boğaza dayanan bıçak gibi tehditkar bir şekilde işliyordu; geçmiş ve gelecek çoktan aynı yarada birleşmişti. •Bu kitapta geçen her şey kurgudan ibaret olup gerçek kişiler, olaylar ve kurumlarla hiçbir ilgisi yoktur. TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Boksör oğlan& jimnastikçi kız Ve mafya... İklim kaybetmeye alışmış bir kız. Ailesini bir trafik kazasında kaybettiği gün, sadece onları değil, hayatını ayak tutan her şeyi geride bırakır. Jimnastik bedenine değil ruhunu ayakta tutan şeydir Fakat artık o da yoktur. Yazgı Aksa`nın, yeni bir şehir ve yeni bir okula gelmesiyle, özel bir okula yazılır. Okulun parıltılı güzel boyanmış duvarların ardına illegal dövüşler, yasadışı maçlar ve herkesin bildiği ama kimsenin konuşamadığı bir dünya vardır. Yazgı bu dünyanın tam ortasını istemeden düşer kaçtığı sandığı geçmişi ise onun bir çimenliğin ortasına tek başına yakalar. Ayaz, çocukluğundan beri yumruklarıyla konuşan bir çocuktur. Güçlüdür, sessizdir, tehlikelidir. Ve bazen bir adım aşk mesafededir. Bazen ise bir yumruk kadar.

Bu sessizlik yalnızca dilimi değil hislerimi de lâl etmişti... Ölüm çiçeğim lavinia... Kaderime bulaşmış sessiz felaketim, neden diye sorma hakkımın bile alındığı bu hayat nasıl olur da yüzüme gülümsemeyi yerleştirebilir ki. belkide bu hakkı ben kendime vermek istemedim,bu acı dolu kaderi belki de ben kendime reva gördüm... Belki asıl intikamım kendimeydi... Ben Nilda... _______ Konuşamayan bir kızın evine aniden daha yeni birinin daha ölümüne sebep olmuş ve polislerin peşinde olduğu bir Mafya girerse en fazla ne olabilir ki... _______

Hayat tercihlerinden ibarettir.` derler. Ama öyle değildir çoğu zaman.. Hayat başına gelenlerdir. Ve hayalini kurduğun hayattan ziyade senin dışında gelişen olaylardır...

Kumar masasında herşeyini kaybetmiş olan Batın Aydemir, çok sevdiği kızını ortaya koymak zorunda kalır. Kenan Yıldırım ise oğlundan kurtulmak için herşeyini verebilecek durumda olduğundan dolayı bu teklifi kabul eder. Zorunlu evleneceğini öğrenen İnci Lâl Aydemir, babasına karşı nefret beslemeye başlar. Babasının düşmanının oğlu yani evleneceği adam Altay Yıldırım da ondan çok farklı değildir. İkiside birbirinden nefret ederler, fakat unuttukları birşey vardır: `Zaman her daim ilerler.`

Babasından yılarca şiddet gören Derin`in tek kurtuluşu; Ateş ‼️üstü açık şekilde yazılmış (+)sahneler olabilir ismeyen okumasın‼️

MAHALLE KURGUSUDUR Ukde Kalan Sevda isminde ilk kitaptır. "Bazı aşklar ukde kalır, sen bende ukde kaldın, kuğu..." Not: Yalnız kuş kitabımın yan kitabıdır.

Ahu zorluklarla başa çıkıp ihaneti kaldırabilecek mi? (Sıkıcı görünebilir lakin okumadan bilemezsiniz.)

Takıntılı, bir Mafya, bir kıza bağımlı hale gelmiştir, onu sürekli arayıp rahatsız eder ona zaafı vardır, bu adam Murat Karan, Dilek`e dokunan kişileri ya öldürür ya döver cok hassastir bu konuda Dilek kendi halinde işine giden bir kizdir ama gecenin bir yarışı aynı gizli numarayı görünce korkar açmakta tereddüt eder, mesajlar ve aramalar son bulmaz arkadaşlarından bile gizler bu durumu.

Girmemesi gereken bir sokağa giren Defne ve mafya lideri Aras`ın karşılaşması. ♡

Mira, babasının kararıyla mafyanın karanlığına sürüklenir.

“Üçümüzden biri düşerse,” dedi Lorenzo, “diğer ikisi yaşayamaz.” Kemal sigarasını söndürdü. “O yüzden kimse kimseye sadık değil,” dedi. “Herkes dengeye sadık.” Youssef gülümsedi. “Denge,” dedi, “en pahalı yalandır.”

Şehir, görünmez bir güç tarafından yönetiliyor: Yeraltının sırlarını elinde tutan beş lider… O liderlerden birinin kızı, dik başlı, cesur ve her zaman kendi yolunu seçen bir kadın; Eflin Aden Akıncı. O sırada, geçmişin intikamını yemin etmiş bir adam; Karan Barut Koralp. Konseyin gölgelerindeki sırları ortaya çıkarmak için her şeyi göze alır. Küller arasında başlayan bu oyun, hem kalpleri hem hayatları yakacak bir çekişmeye dönüşür. Gizli güçler, ihanet ve yasak bir çekim… Hepsi alevlerin ardında saklı.

Mafya ve doktor mu?

NOVA İŞ ÇIKIŞI EVE GİDERKEN KALDIRIMDA AĞLAYAN BİR KIZ GÖRÜYO VE DAYANAMIYIP YANINA GİDİYO KIZ AÇIM DİYO ODA GEL BUGÜNLÜK BENDEN OLSUN DİYO KIZ DA TAAM DİYO VE BİRLİKTE GİDERLERKEN ÇIKMAZ SOKAĞA GİRİYORLAR KIZ ÖZÜR DİLERİM ABLA YAPMAZSAM BENİ ÖLDÜRECEK DİYOR O ANDA KIZIN AĞIZINA BİR BEZ TUTULUYOR KIZ BAYILMADAN ÖNCE DUYDUĞU TEK SES BENİM GÜZELİM AĞLAYAN İNSANLARA DAYANAMAZ BİLİRİM BEN ONU

Anna yeni taşındığı mahallenin ilk gününde tanınan çocuk Adrian ile tanışır. Anna ilk başlarda Adrianı görmezden gelmek istesede zamanla aralarında tuhaf bir kimya olduğunu anlamaya başlar..

Patroniçe Serisi 2. Kitap Lavinia

Bazı adamların hikâyeleri kurşunla başlar. Benim hikâyem ise o kurşunları çıkarırken başladı.

"Bu şehirde adalet mahkemede değil, namlunun ucunda yazılır" "Yeraltında kural basittir:Ya sadık kalırsın ya da sonsuza kadar susarsın"

Bir kuşu beslerken karşılaştığı yeraltı mafyası

Bazı insanlar doğdukları gün lanetlenir. Roza`da onlardan biriydi. Annesinin son nefesiyle hayata gözlerini açtı. Bir babanın nefretine, bir ailenin karanlığına ve yeraltı dünyasının kanlı kurallarına doğdu. Sevilmeden büyüdü. Korunmadan. Affedilmeden. Onun kalbi daha doğmadan hastaydı. Ama asıl hastalığı kalbinde değil, hafızasındaydı. Roza yaşadıklarını unutuyordu. Çünkü hatırlamak acıtıyordu. Çünkü bazı cinayetler, bazı çığlıklar, bazı gözler insanın ruhuna fazla ağır gelirdi. O yüzden zihni bir seçim yaptı: “Önemli değil” dedi. Ve sildi. Fakat kader, silinenleri geri yazmayı sever. Bir intikam planı için gönderildiği Mardin’de, Bir düğün gecesinde akan kan, Bir annenin çığlığı, Bir doğmamış bebeğin suskunluğu… Hepsi Roza’nın kaderine kazındı. Ama o hatırlamadı. Hatırlayan biri vardı. Aşkı intikamla kirleten, Kalbini öfkeyle besleyen, Ve sonunda en büyük cezayı yine kendi kalbinde bulan biri… Bu hikâye bir aşk hikâyesi değil. Bu hikâye bir lanetin, bir intikamın ve unutmanın bedelinin hikâyesi. Çünkü bazı insanlar affedilmez. Bazı günahlar unutulmaz. Ve bazı kalpler… Başkasının göğsünde atmaya mahkûm kalır.

Baban yüzünden bir mafyaya nasılmı Tutsak olabilirsin...

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Babasının işleri yüzünden kaçırılan Derin`in dağ başındaki adamla geçen günleri ve bilinmeyen sırlar

O rakı gibi bir adamdı ben ise şarap gibi bir kadındım. Ve rakı gibi bir adama şarap gibi bir kadın yakışırdı. 🍷 Dudakları hafifçe yanlara kıvrılarak bana tatminkar bir bakış atarken arka tarafta duran içki bölümüne ilerlemiş ve sol tarafta duran şaraplardan birini almıştı. Hemen yan rafta duran bardakların içinden aldığı kadehe şarabı koyarak kadehi önüme iktirdiğinde kaşları çatma sırası bana gelmişti. Gözlerini bana dikmiş adama bakarak beni duyması için biraz yüksek sesle konuştum. "Ben şarap sevmem." Kurduğum cümleden sonra tek kaşını kaldıran barmen, tezgaha biraz yaslanarak yüzünü yüzüme yaklaştırdığında yutkunmadan edemedim. Elini uzatarak tezgahın altından çıkardığı rakı bardağı dikkatimi çekerken şaşırmadan edemedim. Daha önce bir barda rakı içen kimseyi görmemiştim.Elindeki rakı bardağını önümde içi şarap dolu kadehe vurarak dudaklarına götürürken tek bir cümle kurmuştu. "Şarap gibi kadınlara şarap içmek yakışır." Gülümsedim ve o gözlerimin içine bakarak rakısından bir yudum alırken cevap verdim. "Rakı gibi adamlara rakı içmenin yakıştığı gibi mi?" Öylece bana bakmaya başladığında bu sefer tezgaha doğru eğilen ben olmuştum. Şimdi rakı kokan nefesi yüzüme vuracak kadar yakındı yüzlerimiz. "Ben bir de şöyle bir rivayet duydum barmen bey, ne kadar doğru bilmem ama. Demişler ki; rakı gibi adamlara şarap gibi kadınlar yakışırmış. Söyle bakalım var mı bu cümlenin aslı astarı." "Cümle güzelmiş şarap, ama cevabı bende yok."