"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Ben Hafsa Soykan, aynı zamanda Aurelia Mendez. Aslında gerçek beni tanımak için çıktığı yolda yıllarca kan kaybetmiş, eziyet görmüş ancak amaçlarından asla vazgeçmemiş olan ben, kimdim? Kendimi bulmak uğruna onlarca kez elini kana bulamış, vücudunda olanlardan çok ruhunda kalan izlerle yaşamaya mahkum olan ben, bu yolun sonunda amacıma ulaşabilecek miydim?

Bir çete tarafından kaçırılmak üzereyken kurtarılan Sura, onu kurtaran kişinin lise yıllarında kendisine âşık olan adam olduğunu öğrenir: Aslan Asilzade. Yıllardır içinde sakladığı duygularla yaşayan Aslan, kaderin ona ikinci bir şans verdiğine inanır. Güvenliği için Asilzade Malikanesi’ne getirilen Sura, orada kalabilmek için Aslan’dan beklemediği bir teklif alır. Onun yanında kalmanın tek şartı: Aslan’la evlenmektir. Peki bu adamın pençeleri Sura’ya zarar mı verecek, yoksa onu koruyan tek güç mü olacak?

= Lazcada Nayinom, Türkçede yaygın olarak kullanılan anlamıyla Sevdalım veya Yarim anlamına gelir. ( kitabın eski adı Kanlı zümrüt ) ☆ "Madem affedildim, hadi eve gidelim. Böyle hasta olacaksın." ♡ "Yok, sağ ol. Ama beni öldürmeye çalışan bir kişinin evinde de, yanında da durmam," deyip ayağa kalktım. ☆ "Affetmiştin?" ♡ "Affetmem, bir şeyleri göz ardı ettiğim anlamına gelmez. Üzgünüm. Bundan sonra sadece karşılaştığımızda selam veririm. Benden daha fazlasını bekleme," deyip ondan hızla uzaklaştım.

"Evli miyim? Ne demek evliyim?" “Buz kadar soğuk bir plan... Kan kadar kırmızı bir intikam… Hazal neye karıştığını anlamadan, Aras’ın oyununda başroldeydi.” “İntikam için kurduğu oyunda, aşkı hesaba katmadı… KANLI BUZ çözülürken, herkes yanacak!” Hazal Durukan 10 yıl İtalya`da yaşadıktan sonra ne zamandır beklediği şeyi yapmak için İstanbul`a dönmeye karar verir. İstanbul`a geldiği gün bir anda Evlendiğini öğrenir. Nasıl olduğu hakkında hiçbir fikri olmayan bu kadını zorlu günler bekliyordu. Ayrıca İstanbul`a geldiği gün uçaktan iner inmez bir mafya tarafından kaçırılır. Onu kaçıran adam onun bilmeden evlendiği kocasıydı. Karışık olayların içinde kalan Hazal`ın kafasıda olaylar kadar karşıktı...

21 yaşında, hayata karşı hem kırılgan hem de inatçı bir genç kadın. Doğuştan gelen kalp rahatsızlığı onu her an gölgelese de, buz pistinde kayarken ve kulaklığından müzik dinlerken kendini gerçekten özgür hissediyor. Annesinin anıları hâlâ en değerli hazinesi; onunla paylaştığı küçük mutluluklar, Chicago’nun soğuk sokaklarında yankılanıyor gibi. İnsanları derinden seven, ama sevgisini göstermeyi pek bilmeyen biri.

Berdel konulu olacak. +1 8 sahneler bulunabilir. Abisinin hatası yüzünden, tanımadığı bir ağa ile zoraki evlenen Berivan`ın hikâyesi... Texting var, komedi var. Her berdel gibi değil. Wattpad`da da yayınlayabilirim.

Nakano Nao: Itsuki... Nakano Nao: Sana çok kötü bir haberim var... Nakano Nao: Ama kızma, tamam mı ? Nakashima Itsuki: Söyle. Nakano Nao: Ama bak kızma... Nakashima Itsuki: Bu uyarıdan sonra nasıl sinirlenmemi bekliyorsun, orospu çocuğu ? Nakano Nao: Arabanı çizdim. Şu yirmi milyon yenlik olanı.... Görüldü. Nakano Nao: Itsuki ? Nakano Nao: Benden değerli değil, değil mi ? Nakano Nao: Itsuki ? Nakano Nao: Kapı çalıyor... Nakano Nao: Orospu çocuğu... Şeytan`ın İki Yüzü (Koi No Yokan) Karakterlerine ait bir texting kitabıdır. Ana kitaba bağlı değildir.

Arabanın içindeki hava, o kadar gerilmişti ki, sanki her an patlayacak bir fırtınanın içindeydiler. Kuzgun`un gözleri kısılmış, direksiyonu sıkı sıkıya kavramıştı. Eylül ise öfkeden titriyordu. Ama asıl kırıcı olan, Kuzgun`un o aşağılayıcı ses tonu ve söylediği sözlerdi. "Öptü mü seni?" dedi Kuzgun, gözlerini yoldan ayırmadan. "Aranızda ne var, Eylül? Belki de daha fazlasını yaptı ha? Yoksa... yatınız mı dokundu mu sana?" Kelime ağzından çıktığı anda Eylül`ün eli hızla havaya kalktı ve şak! diye yanağına sert bir tokat indi. Kuzgun`un başı hafifçe yana döndü ama yüzünde ne şaşkınlık vardı ne de pişmanlık. Dudakları tek bir çizgi haline gelmişti. Eylül`ün gözlerinden yaşlar süzülmeye başlamıştı ama sesi titremedi. "Sen... nasıl bir insansın?" dedi fısıltı gibi bir sesle. "Beni ne sanıyorsun sen? Senin o nerden bulduğun belli olmayan kızlara benzemem" Kuzgun, elini yanağına götürüp hafifçe ovuşturdu. Tokadın sıcaklığı tenine işlemişti. Ama canını yakan şey tokadın fiziksel acısı değil, Eylül`ün gözlerindeki hayal kırıklığıydı. "Arabayı durdur." dedi Eylül, sesi buz gibiydi. Kuzgun direksiyonu sıkıca kavradı, bir an sanki durmayacakmış gibi hissettirdi. Ama sonra öfkeyle direksiyonu sağa kırarak arabayı yol kenarına çekti. Eylül, hızla kapıyı açtı ve arabadan indi. Gece karanlıktı, sahil rüzgârı sert esiyordu ama umurunda bile değildi. Kuzgun da hızla indi ve kapıyı çarpıp Eylül`ün peşinden gitti. "Nereye gidiyorsun?" diye bağırdı ardından. Hikaye bana aittir. Herhangi bir (ç)alma durumunda gerekli işlemler yapılır. Hepsi denetleniyor bilginize.

Elimi belinde gezdirdim M:çok acıdımı D.K:hayır, kalbim kadar değil Beline Küçücük bir öpübücük kondurdum. Bedeni gerilerdi kocaman adam benim öpücüğümle titredi M: kalbin için ne yapabilirim bilmiyorum D.K: hep benim ol... ❤️ ( Kitaptaki aşk gerçekte yaşanmış ama daha farklı )

Ya bir sabah bir mesaj tüm hayatınızı değiştirirse? işte o an içimi bir korku kapladı mesajda yazan cümle hiç normal bir cümle değildi yazan cümle herkesi korkutur bir şekildeydi Bilinmeyen numara: o silahlar yarın elimiz ulaşsın yoksa o çok sevdiğin aileni gözlerinin önünde öldürürüm. Herşey daha mı farklı olacak yoksa normalmi olacak?

Sizce gerçekler acıtır mı? Kendi ailesinin katilini aramak isteyen Eflal Demirel için...

Bazı kadınlar kaçar. Bazıları savaşır. Yıldız, tahtı devraldı. Mafya dünyasının en karanlık adamlarından biriyle evli olan Yıldız, ihanetin ortasında sadece bir evliliği değil, hayatını da kaybettiğini sandığı bir gecede gerçeği öğrendi: Kendisini seven bir adam değil, sahiplenmek isteyen bir cellat vardı karşısında. Boşanmak istedi. Ama mafyada boşanmak yoktur. Sadece ölüm ya da teslimiyet vardır. Alihan’ın takıntısı, Yıldız’ın inşa ettiği imparatorluğu yerle bir etmeye çalışırken; tüm yeraltı dünyasının başındaki isim, Alaz Soykan sahneye çıkar. Güçlü, acımasız ve tehlikeli… ama Yıldız’a baktığında gördüğü şey bir kurban değil, doğuştan bir kraliçedir. Bir teklif yapılır. Bir evlilik. Bir koruma. Ve geri dönüşü olmayan bir kader. Yıldız, çocuğunu kurtarmak için bir canavarın karanlığına girer. Ama bilmediği şey şudur: Bazen karanlık, ışığı yutmaz… ona taç takar. Bu kitap; aşk sanılan takıntıyı, koruma sanılan esareti ve gücün gerçek bedelini anlatan bir hikâye. İhanetin küllerinden doğan bir kadının, mafya dünyasında kendi adını kanla yazmasının öyküsü. Çünkü bazı kadınlar kurtarılmaz. Tahta çıkar.

Alara, arkadaşı Selini telefonundan arar. Selin telefonu açar ve bir şey demeden telefonu kapatır. Alaraya bir konum ve altına yazı yazıp mesaj atar. Alara karşısındaki kişinin arkadaşı olduğunu düşünür. Fakat mafya olduğundan habersizdir.

Düşmandık, pişmandık, aşıktık. Yanmakla kalmadık, birbirimizi yaktık.

Her şey Eylül`ün babasının yıllar önce birini öldürmesi ile başlar. Yıllar yıllar önce babasının adam vurması üzerine bu aileyle düşmanlık başlar. Eylül`ün hiç bir şeyle tam olarak alakası yoktur ama soyadının yalın olması her şey için yeterdir.

"Aşk bir zincirse, bazıları anahtarı içeride unutur..." Isadora Cruz, yanlış bir imzayla hayatını çepeçevre saran meksikanın kadın erkek karışık, karanlık bir hapisane`sinin içine düşer. Toro Negro ise bu karanlığın içinde doğmuş bir efsanedir. İki farklı dünya, aynı hücrenin soğuk duvarlarında çarpışırken; sırlar, ihanetler ve imkânsız bir tutku gölgelerde filizlenir. Aşkın Zincirleri, acının, suçun ve aşkın sınırlarında yürüyen iki ruhun hikâyesi.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

Babama kumar borcu yüzünden işkence ediliyordu. Buna nasıl göz yumardım? "Yalvarırım, bırakın babamı! Lütfen... Söz veriyorum ben çalışır öderim..." "Paranı istemiyorum!" "Ne istiyorsun o zaman Allah`ın cezası!" "Karım ol, karım ol ki babanın canını bağışlayayım..."

536 ***: Küçüğüm, nasılsın? Siz: Kimsiniz? 536 ***: Şuan konumuz bu değil. Konumuz; senin yıldızları sayarak ağlaman. Siz: Sen beni nereden görüyorsun? 536 ***: Ben seni hep görürüm Öz`üm.

Arkadaşına yazarken başkasına yazıyor ve başına büyük bir bela buluyor

mafya sevenler fan club🤍👅😈

Bu kitap insanlar tarafından önerilen ya da kendi beğendiğim kurguları size tavsiye etmek istediğim için oluşturduğum bir kitaptır.

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.