Siz: Bir gelsen Siz: bir görsen Siz: sersefil haliiiimiii Siz: heryerde hüzün var Siz: hayalin yetmiyor 05**: Kimsiniz?

"Sen hiç aşık oldun mu?" Hayır çünkü onun tek hedefi kariyeriydi. Buzlar Prensi, kızların gözdesi sahanın kaptanı... Sonunda çok istediği kaptanlığına ulaştı fakat bir sorun vardı. Hayatta her şey iyi gidemezdi ya. Takım arkadaşları kaptanlığına itiraz etmişken soluğu mahallede alan Eflah, orada bir kız ile tanışır. Zamanla ona bağlanır ve aşık olur... Aşklar, olaylar, maçlar ve takım ruhu belki de daha fazlası, hepsi burada. Lacivertli takımın hikayesine hoşgeldiniz.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

Lise son sınıf öğrencisi Felix`in mutlu hayatı ailesinin aldığı bir borç yüzünden karalık dünyanın kralı Hyunjin`e verilir. peki ya bu iki hayatlarını berabaer geçirmek zorunda kalsalar... şimdi izninizle...

Bir tarafta babasının ruhunda bıraktığı kırık tuğlaları gururuyla gizleyen, yeraltı dünyasının en asil zeri: Efsun Alazeri. Diğer tarafta bastığı her yeri kana bulayan, yeryüzündeki hiçbir kurala boyun eğmemiş o tehlikeli ve dominant güç: Barlas Sancaktar. Milyar dolarlık illegal bir ihalenin gölgesinde, kilitli bir çalışma odasında silahlar çekildi. Namlunun soğuk çeliği Efsun’un tenine değerken, Barlas onun üzerindeki tüm zırhı tek bir bakışıyla soyup attı. Alarmların ve fırtınanın ortasında patlayan o vahşi, günahkar tutku, yeraltındaki tüm dengeleri altüst etmek üzereydi. Zümrüt yeşili bir elbise, barut kokan bir adam ve ikisini de yakıp kül edecek bir yeraltı savaşı.

Kitap Şarkısı - Coraline ~ Måneskin “Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Bazen tek bir mesaj, her şeyi başlatmaya yeterdi. Ahu, amcasından aldığı bir numaraya kısa bir mesaj attığında bunun sıradan bir yanlışlık olduğunu düşünmüştü. Ama cevap geldiğinde hiçbir şey sıradan değildi… çünkü karşısındaki kişi Türkçe bilmiyordu. Drew, kim olduğunu bilmediği bir numaradan gelen mesajı anlamaya çalışırken bunun basit bir hata olmadığını hissetmişti. Her cümle daha çok soru, her cevap daha büyük bir bilinmezlik yaratıyordu. Dil farklıydı. Dünya farklıydı. Ama mesajlar aynı yere çıkıyordu: birbirlerine. Bir yanlış numara… Bir yanlış anlaşılma… Ve geri dönüşü olmayan bir bağ. Ahu ve Drew, hiç tanımadıkları birinin hayatına adım atarken aslında kendi kaderlerinin de yönünü değiştiriyordu. Çünkü bazen… aradığın kişi, yanlışlıkla yazdığındı.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

Bazı yaralar asla kapanmaz… Geçmişinden haberi olmayan Tanem Karaca, hiç beklemediği bir anda hayatını değiştirecek bir gerçekle karşılaşır. Güveninin paramparça olduğu ve kalbiyle savaştığı bu yolculukta her seçim yeni bir bedel doğuracaktır. Karanlık sırlar, beklenmedik gerçekler ve en büyük savaşlar, insanın kendi içinde verdiği savaşlar..

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Babasının Mafya ile olan husumeti nedeni ile Mafya ile evlenmek zorunda kalan aşkın... Düşmanının kızına ilk görüşte aşık olup onunla evlenmek isteyen demir...

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Şu toprağın altında benim cennetim yatarken Ecmel, söylesene ben nasıl nefes alırım, yokluğunda cehenneme dönen bu yeryüzünde? Senin bedeninin alamadığı her nefes için yansın bu ruhum en derin cehennemlerde. *** Yazılış Tarihi: 01.05.2020 Bitiş Tarihi: 01.08.2020 Yazar: Büşra Yörük

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen kardeşinin adamları tarafından vurulduğu gün saklanmak için düşman ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemediği bir şekilde kardeşinden yediği kurşun ona ölümü değil hayatının dönüm noktasını getirir. Karan Alp’in buzdan olduğuna inandığı kalbi bir kadına tutulmuştur.

​"Kanatlarını ben açtım Duygu, benden izinsiz uçamazsın," dedi buz gibi sesiyle. Gözlerinin tam içine bakıp sırıttım: "Uçmayı senden öğrenecek değilim Sancak, kafesi aç yeter; ben gökyüzünü kendim de fethederim."

Savaş, uğradığı hain bir saldırı sonrası geçici olarak tekerlekli sandalyeye mahkum kalmış, öfke dolu bir mafya lideridir. Etrafındaki hainleri bulana kadar ona bakacak, yeraltı dünyasından uzak, saf ve bilgisiz bir bakıcı aranmaktadır. Paraya sıkışan ve hayatta kalma mücadelesi veren Sevgi ise bu iş için biçilmiş kaftandır tabii aşırı sakarlığı hesaba katılmazsa! ​Sevgi, Savaş`ı korumaya ve ona bakmaya çalışırken yaptığı inanılmaz sakarlıklarla adamı düşmanlarından daha çok tehlikeye atmaya başlar. Tekerlekli sandalyeyi merdivenlerden uçurmak, ilacı yerine yanlış şeyler içirmek onun için sıradan bir gündür. ​Savaş, başta bu çenesi düşük ve sakar kızdan nefret etse de zamanla tuhaf bir gerçeği fark eder: Herkes ondan korkup bir canavar gibi kaçarken, Sevgi onu sadece bir insan olarak görüyordur. Bu durum Savaş`ta tehlikeli ve hastalıklı bir bağımlılığa, geri dönüşü olmayan bir takıntıya dönüşür, artık onu yanında tutmak için çabalar ve her şeyi yapmaya çalışır kalmasi için....

EFSUN ASİL Hayatım o kadar normal, o kadar sakindi ki... En büyük derdim yarın ne giyeceğim ya da kaçırdığım otobüstü. Dünyadaki kötülüklerden, yeraltı dünyasının o kanlı hesaplaşmalarından tamamen habersiz, kendi küçük masum evrenimde yaşıyordum. ​Her şey hayatımdaki tuhaf tesadüflerle başladı. Beni rahatsız eden serseriler bir gecede mahalleden taşındı, canımı sıkan kim varsa birer birer hayatımdan silindi. Ben hepsini `şans` sanıyordum. Meğer etrafıma görünmez, aşılmaz etten bir duvar örülmüş de ruhum bile duymamış. Bir gün o duvarlar daraldı, silahlar patladı ve ben kendimi hiç bilmediğim bir karanlığın tam kalbinde buldum. ​"Beni dünyadan koruyordu, beni herkesten saklıyordu; ta ki sıranın bana geleceği o güne kadar." ​SERGEİ ALEXEİ SOKOLOV Benim dünyamda merhamete yer yoktur. Moskova’nın soğuğunda, can alarak ve infazlarla büyüdüm. Benim dünyamda kurşunlar konuşur, cesetler sır saklar. Kalbim çoktan buz tutmuştu; ta ki o sıcak, lekesiz kıza çarpana kadar. Onu ilk gördüğüm an içimdeki o acımasız canavar uykusundan uyandı. O andan sonra benim için tek bir kural vardı: O benim olacaktı. ​Önce sadece izledim. Günlerce, haftalarca... Attığı her adımı, kaldırımdaki gölgesini, bindiği otobüsleri adamlarımla abluka altına aldım. O hiçbir şeyden habersiz masumca yaşarken, ben arkasında bıraktığı yolları kanla temizliyordum. Ona dokunmaya kalkan herkesi bu şehirle birlikte gömdüm. Artık onsuz nefes alamayacak hale gelince harekete geçtim.Onu kollarımın arasına aldım. Benden korkacaktı, biliyordum. Benim gibi bir psikopatın kolları onun hem sığınağı hem de geri dönüşü olmayan hapishanesi olacaktı. ​"Bana baktığında ellerimdeki kanı görecek, biliyorum. Ama yemin ederim, o kanların her damlası onun masumiyetini korumak içindi." ...... Kitabın tüm hakları bana aittir.çalınması durumunda işlem başlatılacaktır. Bu kitapta kan,vahşet,işkence,ölüm gibi sahneler vardır.

Liseli olan bir genç kızın babasının düşmanı tarfından tuzağa düşmesi

Selamlar ilk defa yazıyorum hayat insanı içine çekiyor bende sizi bu yolculukta kitabıma çekip sizleri hayl dünyama götürmeyi deneyeceğim iyi okumalar

Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena; doğduğundan beri, güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soy`unun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Sorarlarsa bu hayatta en çok nereye ait hissettin? Cevabım tek olurdu: onun gözleri. Victoria Petrow, New York’un en güçlü mafya ailelerinden birinin tek prensesi. Bembeyaz saçları, gri-mavi gözleri ve inatçı ruhuyla herkesin dikkatini çekse de, kalbi hiç ummadığı birine aitti: ailesinin en büyük düşmanının oğluna. Elias Dimitri Carsin… Simsiyah gözleriyle insanın içine işleyen, soğuk, mesafeli ve tehlikeli bir adam. Kendi ailesine bile karşı duracak kadar acımasız, tek bir kadına sahip olmak için her sınırı çiğneyecek kadar tutkulu. Aralarında yıllardır süren kan davası, kurallar ve yasaklar vardı. Ama kalplerin sesi hiçbir kuralı dinlemezdi. O, onu dünyadan bile kıskanarak sahiplenmek istedi; o ise o gözlerin büyüsüne kapılıp esiri olmaktan korktuğu kadar çekildi. İki düşman aile, iki farklı dünya ve kontrol edilemez bir tutku… Siyah gözlerin derinliğine düşen bir kalp, sonunda kanı mı yoksa aşkı mı seçecekti?