​"Kendi seçtiğin aile, geçmişin karanlık sırlarından seni korumaya yeter mi?" ​Efsa için hayat; hukuk fakültesinin zorlu sınavları, kafedeki yorucu vardiyalar ve ona her şeyi unutturan gürültülü arkadaş grubundan ibaretti. Melis ile Emir’in bitmek bilmeyen rekabet dolu çekişmeleri, Yakup ve Açelya’nın neşeli gürültüleri arasında Efsa, iki yıl önce onu tek bir mektupla terk eden annesinin yokluğunu gizlemeyi başarmıştı. ​Ta ki gece yarısı gelen o gizemli mesaja kadar: "Annenin nerede olduğunu merak etmiyor musun?" ​İki yıldır sır gibi saklanan bu kayboluşu kim biliyordu? Ve daha da önemlisi, Efsa tek başına gitmesi söylenen o adreste neyle karşılaşacaktı? ​Tatlı rekabetlerin, saklanan duyguların ve derin bir gizemin tam ortasında... Efsa geçmişinin peşine düşerken, dostluğun ve aşkın sınırları yeniden çizilecek.

İki yaratılış, tek bir beden. Bir yandan hayaller, diğer yandan saklanması gereken o büyük gerçekler... Herşey bir kelebek sistemiyle başladı... Nerden bilebilirdim ki hayatımın aşkının gizli kimlikli bir mafya olduğunu ... ❤️‍🔥

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

Kırık Kafesler Evreni #1 •••••••••••••••••••••••••••••••• Kübra Karan. “Gelini öpebilirsiniz.” Nikah memurunun cümlesiyle irkildim. Nikah cüzdanını uzattığında alamadan ayaklandık. Bakışlarım Hakan’a döndüğünde kaşları çatılmıştı yine. Cidden çatık kaşlarıyla para kazanıyor olabilir miydi? Bana eğildiğinde gözlerimi sıkıca kapattım ve nefesimi tuttum. Dudakları alnıma değdi, tuttuğum nefesim ciğerlerimden süzülürken dengemi sağlamak için Hakan’ın ceketini sıkıca tuttum. "Bu evlilik esaretin değil Karım. Özgürlüğün. İstemediğin bir şey asla yaşanmayacak." Gözlerimi araladığımda güven verici gri hareleriyle kesişti gözlerim. Burada tutsak olmadığımın altını çizmesi bile benim için o kadar kıymetliydi ki ona inanmaktan başka yolum yoktu. "Özgürlüğüm." dedim heyecanla. Gözlerini kapatıp açtığında onayladığını anladım. “Senin özgürlüğün bizim ortaklığımız. Senin gözlerin ve kulaklarınla benim gücüm…Bu dünyanın en mükemmel anlaşması ve evliliği olacak.” •••••••••••••••••••••••••••••••• Başlangıç Tarihi : 01.12.2023 Bitiş Tarihi : 19.09.2025

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Baz? geceler insan uyumaz.

Sadece g�zlerini kapat?r ve bilmedi?i bir hayat?n kap?s?n? aralar.

Fesya'n?n geceleri ise her defas?nda ayn? adamla ba?l?yordu.

Uzun boylu...

Esmer...

Kirli sakall?...

Ve g�zleri, gecenin kendisinden bile karanl?kt?.

Bazen uzaktan bak?yordu.

Bazen birka� ad?m �tede duruyordu.

Bazen elinde siyah bir yazma vard?.

Fesya her uyand???nda onu unutmaya �al???yor, fakat bir sonraki gece ayn? g�zlerin kendisini bekledi?ini biliyordu.

Kimdi bu adam?

Neden Fesya'n?n r�yalar?na giriyordu?

Ve neden onu g�rd�?� her gecenin sabah?nda, i�inde a�?klayamad??? bir eksiklik kal?yordu?

Fesya hayat? boyunca baz? ?eylerin tesad�f oldu?una inanm??t?.

Ta ki tesad�fler r�yalar?ndan �?k?p ger�e?in i�ine s?zmaya ba?layana kadar...

Baz? hik�yeler bir kar??la?mayla ba?lamaz.

Belki de baz? insanlar, birbirlerini bulmadan �ok �nce r�yalar?nda kar??la??rlar.

!�ALINMASI VEYA KOPYALANMASI DURUMUNDA YASAL ??LEM BA?LATILACAKTIR!

"Karanlığa adım attığında kuralsız oyunlar başlar" Bu adada kurallar yoktu. Sadece bedeller ve o bedelleri tahsil eden adamlar vardı. Luna Gry, abisinin peşinden Yasak Bölge’ye girdiğinde tek amacını biliyordu: Hayatta kalmak. Ancak adanın kontrolünü elinde tutan tehlikeli liderlerin arasında kalmak, planladığı en son şeydi. Yüzündeki maskeyi asla çıkarmayan, soğukkanlı acımasızlığının arkasında kışkırtıcı bir yakınlık saklayan Draco Roscue, Luna’yı kendi sınırlarının içine çektiğinde oyunun kuralları sil baştan yazıldı. Geri dönüşü olmayan bir sır. Dokunulmaması gereken bir kural. Ve karanlığın tam kalbinde başlayan tehlikeli bir hesaplaşma. ...

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

K?z?m?z Las Vegas`?n basit bir kafesinde �al???yorken yapt??? bir hata y�z�nden mafya toplulu?una bir hizmetk�r olarak al?n?yor (tabi zorla) ama k?z?m?z?n duyduklar? hi� hayra alamet de?il ve bu duyduklar?n? kullanabilir.

"�� haftal?k kaybolu?un ard?ndan Defne Ayd?n'?n nas?l ve ne ?ekilde T�rkiye'ye d�nd�?� ise h�l� belirsizli?ini koruyor. Gen� ?ark?c?n?n ka�?r?ld??? m?, yoksa kendi iste?iyle mi ortadan kayboldu?u sorular? sosyal medyada g�ndem oldu. �nl� ismin, Devran Ar?kan ile ne t�r bir ili?ki ya?ad??? ise hen�z netlik kazanm?? de?il..."

.

.

.

Defne Ayd?n, hayallerini sahne ???klar?yla b�y�ten gen� bir ?ark?c?yd?. Hayat?nda yaln?zca iki arkada?? ve onu seven dinleyicileri vard?. Bir gecede �zg�rl�kten karanl??a, alk??lardan ?iddete s�r�klendi.

Defne Ayd?n, yabanc? bir �lkede al?konuldu, �ld�r�lmek istendi.

Devran Ar?kan. G��l�, tehlikeli, ka�??? olmayan bir adam. Defne'yi kurtard? ama ayn? zamanda onu kendine ba?lad?. O bir kurtar?c? m?yd?, yoksa hayat?na giren en b�y�k felaket mi?

Bu, minnetle ba?layan bir yak?nl?k. Korkuyla b�y�yen bir tutku. Ve gitmek istedik�e daha �ok �ekildi?i bir a?kt?.

Devran onun kalkan?yd?. Ama ayn? zamanda kafesiydi.

Ve aralar?nda, her nefeste hissedilen bir g�lge vard?: Akdeniz belas?.

"Elbiseni beğendim." "teşek-..." "çıkar onu." Ailesinin intikamı için Karahanları yok etmeye gelen Allister; sarışın, baş belası, şımarık ve süslü bir kadına takıntılı olur. Dikkat!! BU KİTAP HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ. KOPYALAYANLARA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. sonra bozuşmayalım tatlı tatlı geçinebiliriz🥹🌺

-"Ah ama sadece bir kere acıyacak.Korkmana gerek yok. "Dedi içindeki düzeni bile bile... Kuzenim sanıp yazdığımın bir İtalyan mafyaya ait olduğunu nereden bilebilirdim.

"Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, kendi yarattığı formül bir arkadaşının ölümüne yol açtığında her şeyini kaybetti. Şimdi önünde tek bir seçenek var: Müebbet hapis ya da yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes`e sızmak. Ama Kafes sadece bir dövüş kulübü değil. Burası, korkunun hiç uğramadığı bir adamın kurduğu imparatorluktur. Kod adı Architect. İki yabancı. Aynı kırıklık, zıt taraflar. Aralarındaki çekim, üzerinde çalıştıkları formül kadar tehlikeli ve bir o kadar bağımlılık yapıcı. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Kelebek Serisi`nin ikinci kitabı olan Meleğin Külleri`nde, aradan geçen bir yılın ardından Mine artık eski Mine değildir. Özkurtlar`ın yeraltı dünyasında hayatta kalmaya çalışırken, geçmişiyle ve kendi içinde değişen tarafıyla yüzleşmek zorunda kalır. Karanlığın içinde kendini tamamen kaybedecek mi, yoksa hâlâ içinde yaşayan eski Mine`yi korumayı başarabilecek mi?

#Azkar Ölmüştü..ölmeliydi.. Ben öldürmüştüm. Bunu hiç istememiştim ama yapmak zorundaydım. İntikam alınması gereken bir duyguydu, affedilmesi gereken değil.. Affetmemiştim. Böyle olması gerekiyordu, olmuştu. Ama neden canım bu kadar yanmıştı? Neden kalbim bu kadar kırılmıştı? Neden sürekli ağlamak istiyordum ki? Yoksa olması gereken bu değil miydi? Bana bu öğretilmişti. Yanlış mıydı? Bilmiyordum. Yanlışı veya doğruyu ayırt edemeyeceğim bir noktadaydım. Sınırımı çoktan geçmiştim. O gitmişti. Benim bir sınırım kalmamıştı. O ölmüştü. Ben öldürmüştüm. Biz olamamıştık. Olduysak da çok kısa sürmüştü. Kurtuluştu o. Koçovalıydım ben. O özgürlük demekti, ben ölüm demektim. Benden kurtulmakla en iyisini yapmıştı. Onu kurtarmıştım ama ben yanmıştım. Olsun. Ben yanmaya da alışkındım. Bu zamana kadar kendim için yanmıştım bundan sonra da onun için yanardım. Kim bilir belki de onun için yakardım. Ben Karaca Koçovalı. Bu hikayeyi ben başlatmamıştım ama bitiren kişi ben olacaktım. Belki de biten kişi.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Bir şans vermenizi tavsiye ederim

Nerden bilebilirdim ki arkadaşıma yazacakken bir mafyaya yazacağımı 🌸🫶🏻🤍🥰💕🤩🫠💗🩷💞🎀💝💓💗 Cringee olabilirler birazcık🤏🏻bdjjdjdj

Kader ağlarını ördü ve onları yıllar sonra yeniden bir araya getirdi. Yıllarca saklanan sırlar bir bir açığa çıktı. Duru, Tıp fakültesinin son sınıfına giden genç bir kızdır. Yaz tatilinde Eskişehir`den İstanbul`a babaannesini ziyarete gelir fakat gittiği bir doğum günü partisinde görmemesi gereken bir şey görür. Kendi öz kimliğine kadar yalanların içinde olduğunu ise ona Kuzey Yalçın gösterecektir. Duru, gerçeklerin peşinden koşarken hayatın aslında Eskişehir`deki küçük odasından ibaret olmadığını öğrenecek. İntikam ateşi ile yanan aileler, karanlık güç savaşları, iyilikler, kötülükler ve imkansız bir aşk...

KURTOĞLU SERİSİ -2 9 Mayıs 2024 H.Y.T Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayemi okuyan herkesin kulağına tanıdık gelecek olan PUSAT KURTOĞLU`nun hikayesidir. Yılbaşı Elmas-ı`n daki isimler geçsede Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayeden bağımsızdır. +1& içeren sahneler, argo konuşmalar kan, ölüm sahneleri olacaktır. Rahatsızlık duyacak olanlar okumasın. Hikayemin bütün hakları saklıdır ve tarafıma aittir. En ufak kopyalama, benzetme, ima bile olursa resmi işlem başlatırım!! Yılbaşı Elmas-ı`n daki isimler geçsede Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayeden bağımsızdır.

Instagram:azimet340 SİYAH VE KARA. KURTOĞLU SERİSİ -2 9 Mayıs 2024 H.Y.T Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayemi okuyan herkesin kulağına tanıdık gelecek olan PUSAT KURTOĞLU`nun hikayesidir. Yılbaşı Elmas-ı`n daki isimler geçsede Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayeden bağımsızdır. +1& içeren sahneler, argo konuşmalar kan, ölüm sahneleri olacaktır. Rahatsızlık duyacak olanlar okumasın. Hikayemin bütün hakları saklıdır ve tarafıma aittir. En ufak kopyalama, benzetme, ima bile olursa resmi işlem başlatırım!! Yılbaşı Elmas-ı`n daki isimler geçsede Yılbaşı Elmas-ı isimli hikayeden bağımsızdır.

Yetimhane de ba?layan bir a?k tam umudunu kaybederken ve ya?ama sebebini yitirmi?ken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha s?k? bir ?ekilde ba?lan?p hayata ya?ama sebebi veren iki karakterin aralar?nda y?llar girse de aralar?ndaki ba?? asla yitiremeyece?ini g�rece?iz

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

Bir gerçek aile kurgusudur