​"Bazı günahların bedeli kanla, bazıları ise sonsuz bir bekleyişle ödenir." ​Bir tarafta adaleti temsil eden Nisan, diğer tarafta karanlığın ta kendisi olan Koray... Namıdiğer: Kuzgun. ​Aralarındaki uçurumlar nefretle değil, barut kokulu bir tutkuyla kapandı. Ancak her şeyini kaybetmiş bir düşman varken, aşk sadece hayatta kalma mücadelesine dönüşür. ​Geçmişin kirli sayfalarını yakmak için önce kendilerini feda etmeleri gerekiyordu. ​ Kaçmak artık bir seçenek değil. Ya birlikte küle dönecekler ya da adaletin soğuk kollarında yeniden doğacaklar. ​Arka Kapak ​"Seni bir kez daha kaybetmektense, benden nefret ederek yaşamanı tercih ederim Nisan." 26.01.26

Ezgi Babasının intikamını alması için Mafya başı Efe’yi öldürmesi gerekiyordu ama Ezgi’nin bilmediği şey Efe’ye karşı olacak olan hisleriymiş…

Düşman ailelere sahip olan Aksa Gök ve Ares Avcı yıllardır birbirlerinden nefret ediyorlardı. İki mafya çocuğu olan bu ikili birbirlerini öldürmeye ant içmişlerdir. Ta ki o güne yani ikisinin de hayatının devrim noktası olan o tarihe kadar...

*ÖRGÜT*/*ANLAŞMALI EVLİLİK*/*DÜŞMANDAN AŞKA* *Bazı bağlar kanla değil, kaderle yazılır.* Kirov`un puslu sokaklarında başlayan hikâye, geçmişin suskun çığlıklarını Moskova`nın karla örtülü saraylarına taşıyor. Defna, sıradan bir hayatın hayalini kurarken, adı fısıltıyla anılan bir çete lideri olan Ravilen`in karanlık dünyasına çekilir. Ama bu yalnızca bir karşılaşma değildir; bu, yıllar önce yarım bırakılmış bir kaderin yeniden yazımıdır. Aşkın, intikamın ve geçmişin iç içe geçtiği bu oyunda, *hiçbir şey göründüğü gibi değildir.* *IN LAK`ECH* - Ben senim. Sen bensin. Ve bazı hikâyeler, tam burada başlar...

Elif, İstanbul’un kalabalığında kendi halinde yaşayan, hayalleri olan bir mimarlık öğrencisiydi. Ta ki o güne kadar... Her sabah masasında bulduğu taze beyaz leylakların bir "hayran" işi olduğunu sandı. Peşindeki siyah camlı aracın bir tesadüf olduğuna kendini inandırdı. Oysa Aras Karahanlı için tesadüf diye bir şey yoktu. Şehrin en karanlık ismi, vücuduna kazınmış her dövmede bir günah taşıyan bu adam, Elif’i bir koruma kalkanının ardına değil, zihnindeki o hastalıklı kafese hapsetmişti. Yanında dört yaşındaki oğlu Atlas ile Elif’in karşısına çıktığında, Elif onun bir canavar olduğunu değil, sığınılacak bir liman olduğunu sandı. En büyük hatası buydu. Elif, bir babanın şefkatine mi aşık olacaktı, yoksa bir saplantının kurbanı mı? Atlas`ın masum gözleri bu kanlı hikayeyi temizlemeye yetecek miydi? Kaçış yok. Kurtuluş yok. Sadece Aras’ın çizdiği sınırlar var. Ve bu hikayenin sonunda, ışık sadece bir kez sönecek... Hem de sonsuza dek.

Rüya, sıradan bir hayat yaşadığını sanırken bir gecede Rus mafyasının korunaklı duvarları arasına çekilir. Ona misafir denir; korunur, izlenir, sınırları çizilir. Ancak bilmediği bir şey vardır: Bu evde misafirlik diye bir şey yoktur. Ivan, kontrol etmeye alışık olduğu dünyasında Rüya’yı bir tehdit değil, saplantı hâline getirir. Onu öldüremeyecek kadar bağlı, serbest bırakamayacak kadar sahiplenicidir. Takıntılı bir mafya lideri tarafından adım adım şekillendirilen kız, zamanla gerçeği fark eder—kendisini esir alan adam, onu yok edemeyecek kadar saplantılıdır. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi?

"Nesin sen, Azrail`im mi?" Derken sesi melodi gibi çıkıyordu. Fısıltıyla konuşması beni her geçen saniye daha da geriyordu. "Kıyametin olacağım senin." Dedim sanki çok normal birşey söylüyormuş gibi. Buz mavisi gözleri beni hipnotize ederken başını onaylarcasına salladı. Yüzüme düşen perçem tutamını yavaşça kulağımın arkasına sıkıştırdı. Ardından gözleri yine beni buldu. "Kıyametimde açan çiçek olamaz mısın Aden?" Kulaklarım dediği şeyle tek odaklandığım kelimeyi zihnimde tekrar tekrar geri sarıp oynatıyordu sanki. Beynimde yankılanan sesle bakışlarım tereddüt ile doldu. Geriye doğru adımlarken geçmiş gözlerimin önünden kayıp geçti. Ağzımdan ise tek bir kelime döküldü. "S-sen... Sen o musun?" Bildiğim ise tek birşey vardı: Kaçış yoktu; ne geçmişten ne de ondan. Ancak bazı kalpler iyileşmez, daha büyük bir infilakı peşinden sürüklerdi. (Mafya/Aksiyon) Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️

Karahan Çakıroğlu ~Namı diğer Kara! Kıbrıs’ta işlettiği casinoların dev imparatoru. Yer altı dünyasının genç liderlerinden Çakıroğlu aşiretinin veliahtı. Bir gün hiç tanımadığı bir yabancı kendisini dolandırmaya çalıştığında bunun karşılığında kendisine bir kız sunulmasını beklemiyordu. Asi, hırçın, dediğim dedik ve inat. Zeynep Kalender belanın göbek adıdıydı.~ Zeynep Kalender ~Namı diğer yedi bela! Onun hiç bir şey yapmasına gerek yok, sabit dursa bile bela ona muhakkak uğrayıp kapısını çalar. Hayatı şimdiye kadar hep çekişmeler üzerinde gitmiş olduğu yeri bir türlü benimseyememiş ve hep yalnız kalmış. Peki kökleri Ardeşen’in yaylarına kadar uzanırsa ne olur? Farkında olmadan kendisini bir girdabın içerisinde bulduğunda istemeden köklerinede yakınlaşmaya başlar~ “Sende biraz lazlık var sanki ha?” Dedi suratıma bakarak. “Uy dema da!” Dedim az önce halasının sesini taklit ederek. İkimizde aynı anda gülerken bir anda kasıldı. “Güldürma da! Yaraliyim haburda. Canima kastın mi var yoksa?” Şivesi bir anda ortaya çıktığında donup kaldım. Her zaman İstanbul Türkçesiyle konuşan adam topraklarında özüne iniyor ve bunu göstermekten zerre utanmıyordu. Yaptığı kinaye karşısında bir şey diyememiştim. Yattığı yerden başını doğrultup pamuksu yumuşaklıkta ki dolgun dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu… asla beklediğim bir şey değildi. Kalbimin çarpıntısı beni zamansız yakaladı. Gözlerim adeta yüzünde donakaldı. “Bugün hayatımı kurtardın. Teşekkür ederim.” Dedi pürüzlü bir sesle. “Seni vuran bendim.” “Ama beni iyileştirende sensin.”

Massachusetts`in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Serelina hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak gelecek vadeder.

"ne yani şimdi sen limon kafa doktor mu oldun" omuzlarındaki ceketi çıkarmaya çalışırken "evet sen yaralıcaksın ben iyileştiricem" sırıttı "ama terzi kendi söküğünü dikemezmiş senin yaralarınıda ben sarıcam limon kafa" Güneş çok ünlü olan çiğlen ailesinin tek kızıdır.Hayatını çiğlen malikanesinde ailesinin gözetimi altında yaşar.yirminci doğum gününde hayatı değişir ve tüm gerçekleri öğrenir.Çiğlen ailesi gerçekten masummuydu?

Eğlencesine gizli numaradan aradiginiz kisi bir mafyaysa ve siz bunu bilmiyorsanız ? Ilerleyen gunlerde onunla karsilasmayi tahmin etmemistiniz bile

Manken olan alev bir gün türkiyeye iş için gider işte zaten ne olursa da o zaman olur "Mafya " " Mafya mı " "Mafya hoşunamı giti "

Mafya Aşkı *Yeniden*

Karanlığın ortasında, herkesin korkuyla sustuğu yerde o kahkahasıyla yükseliyordu. Bir deli kadar umursamaz, bir mafya kadar acımasızdı. Düşmanlarının aklına bile gelmeyen oyunları kuruyor, zekâsıyla herkesi bir hamlede dize getiriyordu. Deliliğiyle alay edenler, onun gölgesinde kaybolup gitmişti. Çünkü o, kurşunların konuştuğu dünyada aklıyla hükmeden tek adamdı.Ve bütün bu kaosun içinde, karşısına bir kadın çıktı.O kadın ya onun sonu olcaktı, yada yeniden varoluşu.. Bu adam ressam değildi ama ilk defa çizdiği gözler bir kadının ona bıraktığı hatıraydı. Bir ressam size aşık ise sonsuza dek yaşarsınız ta ki sadece sizin gözlerinize sadık kalana dek...

Pikopat bir İtalyan mafyanın Türk teğmen kızı ve bir gizemli yüzbaşının hikayesi Birbirleriyle düşman ininde karşılaşıyorlar ama biri düşmanın içine sızmış bir asker diyeti ise yakalanmış bi asker. Ikiside birbirinde haz etmiyorlar ama iş birliği yapmak zorunda kalacaklar bakalım ne olcak. Bence bir şanş verin pişman olmazsınız.

UYARI!!! HİKAYELER YETİŞKİNLER İÇİN UYGUNDUR. Her bölümde farklı bir hayat farklı bir yaşanmışlık. Olumsuz içerik, şiddet ve küfür içerir. Tüm hakları kendi şahsıma aittir. Çalınma durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır.

Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, borçla yapılan bir evlilik. Melis Ertürk, seçmediği bir hayatın içine sürüklenir. Alaz Avcı ise gücün her şeyi kontrol edemediğini öğrenir. İki yabancı, tek çatı. Sessiz tehditler, kirli sırlar ve gri bir evlilik…

"Benden beslenecek misin? Bunun için mi beni karın yaptın?!" diye bağırdım gözlerinin karşısında. Bana çok yakın duruyordu, doğaüstü bir varlık tam gözlerimin önünde gözlerini benden ayırmadan bakıyordu. Boğazıma oturan yumru yüzünden yutkunmakta zorlandım, ondan çok uzaklara gitmek ve bu lanetli yere geri dönmek istemiyordum. Fakat o elini kaldırıp omuzlarıma dökülen dalgalı saçlarımın bir tutamını tutarak geriye attırdı. "Asla böyle bir şey yapmayı düşünmedim küçük Dolores," Rumen aksanı her zamankine göre sakin çıkıyordu. Sakin ve yumuşak. "Amacım sadece seni babandan kurtarmaktı ama bu yaşlı kalbim son günlerde seni gördüğü an fazla hızlı atmaya başladı." Gözlerini benden ayırmadan konuşuyordu. "Ben senin lanetinim ama sen benim cennetimsin, Dolores."

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner iki kadının hikayesi… Sırtımı kapıya yaslayıp elimi cebime attım ve 112’yi tuşladım. Fakat telefonu kulağıma götüremeden elimden hızla çekildi. Ağzımdan bir çığlık kaçtığı an, bir el dudaklarımın üzerine kapandı. Karanlıkta seçemesem de karşımda bana bakan koyu gözler vardı. Burnuma gelen odunsu kokudan erkek olduğunu anlayabiliyordum; boyu da bunu kesinleştiriyordu, adam 1.90’dan uzundu…

Bazı sırlar mürekkeple yazılır, bazıları ise kanla mühürlenir." ​Elif, Eski Şehir Kütüphanesi’nin tozlu rafları arasında yarı zamanlı çalışan, kendi halinde bir genç kadındır. Ancak gece yarısına on dakika kala bulduğu isimsiz, lacivert ciltli bir günlük, onun sıradan hayatını bir kabusa çevirir. 20 yıl öncesinden gelen bir uyarı, kendi adıyla son bulan bir not ve karanlıkta parlayan bir fener... Elif için oyun başlamıştır: Koordinatları bulmak için sadece 24 saati vardır. ​Diğer yanda, hayatını insanları yaşatmaya adamış hırslı bir cerrah: Asel Erdem. Babasının karanlık geçmişinin bedelini, düşmanları Baran Karahan ile evlenmek zorunda kalarak öder. Beyaz önlüğünü çıkarıp siyah gelinliğini giydiği o gece, Asel için bir düğün değil, bir esir takasıdır. ​Baran Karahan; yıkmayı ve yok etmeyi bilen, merhameti olmayan bir adam. "Uçmayı seven kuşların kanatlarını kırmayı severim," diyecek kadar karanlık, ama yaralarını sadece "doktorunun" iyileştirmesine izin verecek kadar karmaşık. ​Bir kütüphanede başlayan gizemli kovalamaca, bir mafya malikanesindeki kanlı taht kavgasıyla nerede kesişiyor? ​Asel, bir yandan babasını kurtarmaya çalışırken bir yandan da Baran’ın buzdan kalbindeki çatlaklara sızabilecek mi? Yoksa o meşhur Karahan cehenneminde küle mi dönüşecek?

Babası öldükten sonra varis olarak onun yerine gecen Anastasiya Volkov

" Yüzündeki gülümsemenin sebebi olmak istiyorum ama aynı zamanda seni cehennemime hapsedip hayatını sana zehir etmek istiyorum Jean." | Tüm Hakları Saklıdır. |

Kübra, gelecek hayalleri olan ve sakin, huzurlu bir hayat için hep hayal kuran bir genç kızdı. Çünkü içinde bulunduğu ailede fazlası ile huzursuzluk vardı ve bunun yanı sıra kendisinin istekleri asla öncelikli olmuyordu ailesi için. Erdem ise gelecek kaygısı gütmeyen, rahatına düşkün ve hayal kurmasına gerek bile kalmamasını sağlayan babasının malikanesinde yaşayan bir gençti. Kübra, hayalleri için ilk adımı atacağını bilmeden o gün harekete geçti ve Erdem`in hayatına bir nevi dalarak ikisinin de hayatlarının değişmesine vesile oldu. 20.03.2022 | Tüm Hakları Saklıdır. |

ARKADAŞLAR ÇOĞU MAFYA KİTABINDA MAFYA ERKEK MASUM KIZ VARDI.AMA BUNDA İŞLER DEĞİŞİYOR…KADIN BAŞROLÜMÜZ ÇOK GÜÇLÜ ERKEK KARAKTERİMİZDE ONDAN FARKLI DEĞİL “ÇOK AYRI DÜNYALARIN İNSANLARI ÇOK AYRI KALMIŞLAR…”