pars kara

demir koral

Aras şahin

arya şahin

Atlas şahin

Mert şahin

lavin Korkmaz

Leyla ilk aşkı Kaan`dan kaçmıştı. Tüm zorluklara rağmen Kaan`la kavuşmuşlardı. Kaan ansızın ondan ayrılıp başkası ile nişanlandığında imkansız olmuşlardı. Leyla iş sebebiyle kaçtığı şehre geri döndüğünde kendisini ilgilendiren çok önemli sırların arasında kalacaktı. Cihangir ise bu sırların tam merkezinde ve Leyla`nın dibindeydi ama kim dost kim düşmandı?

Kalkmak üzereydim ki engel oldu: “Yarın da seni burada görecek miyim?” Kötü bir şey söyleyecek zannederken tam tersinin gerçekleşmesi dengemi altüst etmişti. Elimde olmadan gülümsediğimde kendime gelmem gerektiğini söyleyen intikamcı tarafıma hak verip ciddileştim: “Sen şimdi bana sinir olmadın mı yani? E o zaman niye işini gücünü bırakıp da iki saat erken geldin?”

Gözlerini üzerimde dolaştırdı: “Hareketlerin beni taklit ediyormuş gibi gelince merak edip yanına gelmek istedim,” Ondaki bu değişime hayret ediyordum. Ben onu sinir etme hayaliyle yanıp tutuşurken iyice eğlendirmiştim. Araf; romantik, çekici ve cezbedici bir tavırla sordu: “Eve geliş saatlerimi mi bekliyorsun? Nereden biliyorsun iki saat erken çıktığımı?”

Öncellikle arkadaşlar bütün kitaplarımı sildim telefonumda sorunlar oldu

Sıradan bir kızdım onu görene kadar ben onu görmüştüm o an hayatım değişki

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi.

normal bir kadın,sadece doktor olmak istiyor ve başarıyor çok iyi bir doktor oluyor ama yer altı dünyasının en büyük mafyanın dikkatini çekiyor...

"Elbiseni beğendim." "teşek-..." "çıkar onu." Ailesinin intikamı için Karahanları yok etmeye gelen Allister; sarışın, baş belası, şımarık ve süslü bir kadına takıntılı olur. Dikkat!! BU KİTAP HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ. KOPYALAYANLARA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. sonra bozuşmayalım tatlı tatlı geçinebiliriz🥹🌺

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

"O gün O Ormana asla gitmemeliydim" Ne beyaz kadar Masum,Ne siyah kadar Keskin;gri sadece yarım kalmış şeyler için vardır Eflin, kimsenin bilmediği bir acının ağırlığını taşırken, farkında olmadığı bir yanlış anlaşılma yüzünden kendini Barkın Araz Eresin dünyasında bulur; sert ve güçlü bir adamın yanında, tanımadığı bir hayatın içinde… Başlangıçta sadece korku ve şaşkınlık vardır. Zamanla Eflin, masumiyetin bazen tehlikeli olabileceğini, doğru yerde durmanın ise bazen en zor sınav olduğunu öğrenir. Barkın ise en soğuk kalbin bile istemeden ısınabileceğini ve birini korumanın bazen kendi sınırlarını zorlamak olduğunu fark eder. Yanlış bir bakış, yanlış bir ihtimal, yanlış bir yargı… Ama bazen en büyük hakikat, tam da o yanılgının içinde gizlidir.

genel cerrahide doktorluk yapan lavin, ve onu gördüğü ilk andan itibaren içinde bir şeyler parlayan tuğra.

Kelebek Serisi`nin ikinci kitabı olan Meleğin Külleri`nde, aradan geçen bir yılın ardından Mine artık eski Mine değildir. Özkurtlar`ın yeraltı dünyasında hayatta kalmaya çalışırken, geçmişiyle ve kendi içinde değişen tarafıyla yüzleşmek zorunda kalır. Karanlığın içinde kendini tamamen kaybedecek mi, yoksa hâlâ içinde yaşayan eski Mine`yi korumayı başarabilecek mi?

Açıklama daha sonra yazılacaktır

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir." Büyükbabasın dan intikam almak isteyen Güneş Demir düşmanlarıyla anlaşma yapar ve türülüce görevlere katılır .

"İlk seçeneğin basit," dedi. "Seni burada öldürürüm." Kalbim bir anlığına duracakmış gibi oldu. "Kimse ne olduğunu anlamadan bu iş biter. Senin için de benim için de." Başımı salladım. Gözyaşlarım artık durduramadığım bir nehre dönüşmüştü. "Hayır... Hayır, yapma..." "Beni dinle." "Lütfen..." "İkinci bir seçeneğin var, küçüğüm." Sesi, sanki bir iş toplantısında önüne koyduğu iki tekliften söz ediyormuş gibi değişmeden kaldı. Alnımdaki silahın soğukluğu, her kelimesinde daha fazla hissediliyordu. Metalin değdiği noktada tenimin uyuştuğunu sanıyordum. Kımıldamaya korkuyordum. Nefesimi bile yanlış alırsam tetiğin çekileceğine inanıyordum. Güneş hafifçe eğildi. Artık yüzü bana daha yakındı. Gece karası gözlerinde kendi korkumu görebilecek kadar yakındı. "Benimle evlenirsin."

Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi` insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan`a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...

Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

Başkomiser Emir Aslan, adaleti her şeyin önünde tutan, görevine tutkuyla bağlı bir polistir. Yıllardır peşinde olduğu suç örgütünün lideri Rauf Konakçı`yı yakalamak, kariyerinin en büyük operasyonu olacaktır. Ancak Rauf`un en büyük gücü silahları ya da adamları değil; tüm kirli işlerini kusursuzca yöneten, kimseye güvenmeyen gizemli kadın Gece Yıldırım`dır. Emir, Gece`nin suç dünyasının bir parçası olmaktan çok, o dünyanın içinde hayatta kalmaya çalışan biri olduğunu fark eder. Onu Rauf`un gölgesinden kurtarmak ister. Fakat Gece`nin Rauf`un yanında kalmasının ardında kimsenin bilmediği, hayatına mal olabilecek kadar büyük bir sır vardır. Rauf ise Gece`yi ne polise ne de ölüme teslim etmeye niyetlidir. Adalet, sadakat ve aşkın birbirine karıştığı bu tehlikeli oyunda herkesin sakladığı bir gerçek vardır. Ve o gerçek ortaya çıktığında, kimin kahraman, kimin suçlu olduğu artık hiçbir anlam ifade etmeyecektir. Çünkü herkes bir şey saklar. Bazıları ise hayatını...

Ülkenin karanlığındaki bir hikâye. (Darbe, acı, ihanet)

"Meral, bu kasaba ne sana hayallerini verir ne de bana sevdiğimi. Gel, kaçalım buralardan. İstanbul`a gideriz. Orada yeni bir hayat kurarız, evleniriz. Sen de hayallerini gerçekleştirir, okulunu okursun, ben de sevdiğime, yani sana kavuşurum."

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

"Bu evlilik... Gerçek bir evlilik mi olacak?" Sesim kısık çıkmıştı. Sorunun bu olduğunu anlayınca sırıtmaya başladı. "Sen nasıl olsun istersin?" Gözlerimi kırpıştırarak baktım ona. "Ciddi misin?" "Ciddiyim." "Bana bırakıyorsun her şeyi yani?" "Sana bırakıyorum her şeyi yani."

Hayatını insanları iyileştirmeye adamış bir doktor... Ve hayatını savaşmaya adamış bir asker. İki karakterimiz kimsesizler yurdunda arkadaş olup bir gün yollarını ayırmışlardır. Lakin kader onları bir acilde karşılaştırır. Bu hikayede Aras Demir ve Defne Yalının zorluklarla mücadelesini okuyacağız....🤗

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Bazı adamlar sevmeyi bilmez. Onlar için aşk, sahip olmaktır. Dokunmak, hükmetmektir. Kıskanmaksa vazgeçemediğini itiraf etmenin en tehlikeli yoludur.

O, karanlığın içinden gelen bir adamdı. Adı korkuyla anılan, tek bir bakışıyla insanları susturan, merhameti zayıflık sayan bir mafya babası… Siyah gözlerinin ardında sakladığı sırlar, boynundan eline kadar uzanan yılan dövmesi ve kaşındaki yara izi geçmişinin görünen yüzünün sessiz tanıklarıydı.
Ta ki orman yeşili gözleri olan o kızla karşılaşana kadar.
O kız, onun dünyasına ait değildi. Üniversite hayalleri olan, kimseye boyun eğmeyen bakışlarıyla adamın kurduğu bütün dengeleri altüst edebilecek güçte.

Genç kız, karşısındaki adamın kim olduğunu biliyordu. Tehlikesini de… Karanlığını da…
Ama insan bazen en çok uzak durması gereken şeye çekilirdi.
Bir bakışla başlayan savaş, zamanla tutkuya dönüştü. Tutku, kıskançlığı doğurdu. Kıskançlık, ikisinin de saklamaya çalıştığı duyguları gün yüzüne çıkardı.

Adam, hayatında ilk kez kontrol edemediği bir şeyle karşı karşıyaydı: Kendi kalbiyle.
Çünkü, o herkese diz çöktüren bir adamdı nasıl oldu da bu masum ama inatçı kıza kalpıldı. O yeşil gözlerin içine bakınca kendi kurallarını bile unuttu anlamadı...

Peki ya kız?
O, hayatın kendisine sunduğu acılarla baş etmeye çalışırken babasının işlediği günahların bedelini ödeyeceğinden habersizdi.
Kumar masalarında kaybedilen paralar, verilen sözler ve ödenemeyen borçlar…
Babası, kendi kurtuluşu uğruna kızının hayatını bir yabancının ellerine bırakmıştı.
Bir gece, bütün hayalleri elinden alındı. Üniversite hayalleri, özgürlüğü, alıştığı hayatı… Hepsi geride kaldı. Ne yaşadığını anlamadan bir hengamenin arasına düşmüştü. Babasından yediği darbeyi atamamışken kendini başka bir evde, başka bir adamla bulmuştu.
Yine üzülürmüydü yoksa gülermiydi o güzel yüzü yine eskisi gibi...

Bazı aşklar çiçek açar. Bazıları yara bırakır. Bazılarıysa zehir gibi kana karışır.
Ve bazı yeşil gözlerden kurtulus yoktur...

Defne Umay Sancak;genç avukat yıllardır ayak basmadığı memleketine sırf annesi için geri dönmüştü.Yıllarının geçtiği,acılar çektiği o yere şimdi geri dönmüştü.Ama öyle biri girecekti ki hayatına ona tüm kötü anları unutturup onu hep destekleyecekti…
&
Eğer bir hikâye kanla başladıysa kanla biterdi…
&
Gerçek hayattan kaçıp kitaplara sığınan bütün okurlara ithaf edilmiştir.♡