En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

❝Sana mahkumum.❞ ❝Mahkumsun, evet bana.❞ 《Dark Romance vardır》 Bengi Özen, kariyer odaklı bir muhabirdir. Ancak bir gün yaptığı bir hata onu Mafya ya da başka bir tabirle tefeci olan Fetih Tuğrul Karaer`e bulaştırır. Çünkü bu adam karanlıktır. Ve karanlık korkuların mezarıdır.

Babasının Başsavcı maskesi altındaki kirli yeraltı ağını tesadüfen keşfeden Vera, hukuk fakültesinin maskeli balosunda acımasızca kaçırılır. Boynuna yediği iğneyle karanlığa gömülürken bilmediği tek bir şey vardır: Kendisini kaçıran gölgelerin arkasındaki asıl güç, babasının gizli dosyasında adını gördüğü o tehlikeli ve sadist lider Savaş Karahan’dır. Vera için kanunlar bitmiş, o soğuk mahzendeki esaret günleri başlamıştır. Kurgudaki çoğu şey hayal ürünüdür, cinsellik içermektedir.

Yaşam ve ölüm arasında kalan bir kadın... O gece gördüğü adam ona ölümü, o gece tanıdığı adam ise ona yaşam vadediyordu. Peki ölüm kimdi, yaşam kimdi?” ​Kendi halinde, sakin bir hayatı olan Mihrimah, bir barda garsonluk yapıyordu. Barın sahibi ise şehrin yeraltını demir yumrukla yöneten ünlü mafya lideri Cihan Alp Soykan’dı. Cihan’ın Mihrimah’a duyduğu şey asla aşk değil; saf bir takıntı, karanlık bir elde etme arzusuydu. ​İşlediği acımasız bir cinayeti acımasızca Mihrimah’ın üzerine yıkacak, genç kadına kaçacak tek bir delik bile bırakmayacaktı. Kurtulmasının tek ve kaçınılmaz şartı ise onunla evlenmesiydi. Ve o gece; Ölüm ile Yaşam evlendi. Ölüm, yaşamı yavaş yavaş tüketip kadını dipsiz bir arafın ortasında bıraktı. ​Cihan, kudretini ve gücünü tüm şehre kanıtlamak için görkemli bir balo düzenledi. Bu tehlikeli gecenin konukları arasında, Soykan ailesinin ezeli rakibi Asaf Koral Kurtbey de vardı. Cihan, farkında bile olmadan ölüm ile yaşamı yeniden birleştirdi, kendi cehenneminin kapılarını kendi elleriyle araladı. ​Mihrimah o karanlık arafta nefessiz kalırken, gölgeden ona uzatılan o tehlikeli eli tutacak mıydı? ​"Seni istiyorum Mihrimah... Bedenini değil, ruhunu istiyorum."

İstanbul geceleri güzeldi. Ama bazı geceler vardı ki şehir, güzelliğini saklar ve yalnızca karanlık yüzünü gösterirdi. O gece de onlardan biriydi. Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Şehrin büyük bir kısmı uyuyordu. Sokaklarda birkaç araba dışında kimse yoktu. Yağmur, saatlerdir aralıksız yağıyor; kaldırımlarda biriken su, sokak lambalarının sarı ışığını parçalıyordu. Şehrin dışında, yüksek duvarların arkasına gizlenmiş eski bir konak vardı.

Sadece fınduk ayından kurtulmak isteyen Ordulu Hüseyin hayatta kalmaya çabalaıyordu lakin başına geleceklerden habersizdi. Nerden bilsindiki Ordu`nun en büyük süper kurdu olacağını. O Ordu`nun yerli Batman`ıydı. Tek farkı. Onun travması fınduk ayıydı...

"bir askere göre fazla güzelsin, teğmen." Dişlerimi sıkarak düzelttim "üsteğmen." O iğrenç sırıtışı ile karşılık verdi. Keyif alıyordu benim sinirli halimi izlemekten. "ben lakaplara değil işlevlere bakarım, teğmencik." İşte buydu en büyük duvar. Onun alayları, benim sinirim. Belkide aramızdaki en büyük engel mesleklerimiz değil de birbirimizdik. ----------------------------------------------------------------- "seni dilediğimi biliyorlar yıldızlar.. O günden bugüne hiç kaymıyor bak kansızlar. Yüzün beton gibi görünse de cansızlar. Hikâyenin başrolleri ölü artık cansızlar..

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

Ülkenin en seçkin özel askerî birliğinin komutanı, yıllardır peşinde olduğu acımasız bir mafya liderini yakalamak üzere görevlendirilir. Ancak operasyon ilerledikçe, mafyanın sadece yeraltını değil; siyaseti, istihbaratı ve ordunun içindeki bazı isimleri de kontrol ettiğini keşfeder. Diğer tarafta ise mafya lideri, ailesini korumak ve kurduğu imparatorluğu ayakta tutmak için her şeyi göze almıştır. Onun için ihanetin tek cezası ölümdür; sadakatin ödülü ise güç. İki taraf birbirini yok etmeye çalışırken, ikisi de aslında aynı görünmez düşman tarafından manipüle edildiklerini fark eder. Artık savaş, asker ile mafya arasında değil; gölgelerde emir veren ve ülkenin kaderini yöneten gizli bir yapılanmaya karşıdır.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı? Not: Mafya klişesi okumaktan beyni erimiş bireylerin bu kitaba gelmemesi önemle rica olunur.

Defile salonu, büyüleyici bir ışıltı içinde kaybolmuştu. Podyumun başında, yüksek sesle çalan müzikle birlikte modellerin adımları yankılanıyordu. Ama bir anda ışıklar Tamar`a odaklandı. O an, bir nefeslik sessizlik oldu ve hemen ardından flaşlar patlamaya başladı. Tamar, podyuma ilk adımını attığında, salon bir anda çılgınca heyecanlandı. Kameralar ardı ardına çekim yaparken, herkesin gözleri onun üzerindeydi. Altın rengindeki elbisesi, ışıklarla adeta parlıyordu. Her adımında zarafetiyle bütün salonu büyüleyen Tamar, topuklarının şık sesiyle her adımda gücünü ve özgüvenini sergiliyordu. Flaşlar, salonu aydınlatan bir ışık seline dönüşürken, Tamar’ın içi biraz karıştı. Bu kalabalık, bu gözler, hep ona bakıyordu ama o, gözlerini sadece podyumun sonuna odaklamıştı. Kapanışa yaklaşırken, bir an bir şey hissetti. Bir bakış, bir duruş… Gözleri podyumun sonundaki adamla kesişti. Vasil, ışıkların arasında, tüm kalabalığın içinden Tamar’a odaklanmıştı. Gözleri ona kilitlenmişti, bir şeyler vardı, bir çekim… Tamar’ın her hareketi, her zarif adımı, onun içindeki gizli merakı uyandırıyordu. Ama Tamar, sadece podyumu tamamlamaya odaklanmıştı. Defilenin sonunda, Tamar podyumu terk ederken, hala arkasında kalan bakışları hissediyordu. Her adımda, o bakışların ona olan etkisi, Tamar’ı huzursuz etti. O an, yalnızca bir model değildi; o, geçmişin ve geleceğin kesişim noktasıydı.

### 📖 GERÇEK AİLEM — YABANCI DEĞİL, AYNI KAN Mardin`in köklü aşiretlerinden birinin reisi olan **Yüzbaşı Ağa**, beş çocuğuyla birlikte yıllardır kendi konağında yaşamaktadır. Üç oğlu **Baran, Karan ve Miran**, iki kızı **Dilan ve Narin** babalarının yanında büyümüş; birbirlerine sımsıkı bağlanmışlardır. Onların bildiği tek aile babalarıdır. Fakat babalarının yıllar önce yaptığı evlilik ve ardından gelen boşanma, aileden büyük bir sır saklamıştır. Çünkü kimsenin bilmediği bir gerçek vardır: **Bu aile beş kişiden oluşmuyordur. Yedi kardeştirler.** İngiltere`de yaşayan **20 yaşındaki Niklas ve Freya**, hayatları boyunca gerçek ailelerinden habersiz büyümüştür. Niklas mimar, Freya ise veteriner olmuştur. Türkçe bile bilmeyen ikizler, Mardin`de kendilerini bekleyen beş öz kardeşlerinin ve onları hiç tanımayan öz babalarının varlığından habersizdir. Anne, yıllar önce ikizleri diğer çocuklardan uzaklaştırmış ve gerçeği herkesten saklamıştır. Yıllar sonra babanın eski **iş ortağı**, İngiltere`de anneyle karşılaşır ve yanında gördüğü iki gencin babaya olan benzerliğini fark eder. Mardin`e döndüğünde gördüklerini anlatır. Baba ilk kez gerçeği öğrenir: **“Benim iki çocuğum daha mı var?”** Bu sorunun ardından aile, İngiltere`deki iki kardeşi bulmaya çalışır. Ancak Niklas ve Freya Mardin`e geldiklerinde hiçbir şey kolay olmayacaktır. Türkçe bilmezler, aşiret hayatını tanımazlar ve karşılarında kendilerine yabancı gelen **beş kardeş** vardır. Beş kardeş için onlar birer yabancıdır. Niklas ve Freya için ise Mardin`deki insanlar tamamen yabancıdır. Ama DNA gerçeği ortaya çıktığında artık kaçacakları bir gerçek kalmaz: **Onlar yabancı değildi. Aynı kandı. Aynı ailenin yedi çocuğuydu.** Ve asıl mücadele, yedi kardeşin birbirlerini bulmasından sonra başlayacaktır.

​Kaderin cilvesi mi, yoksa intikamın en tatlı tuzağı mı? ​Onun adı, karanlığın en derinine kazınmış bir fısıltıydı. Karan , acımasızlığıyla nam salmış, merhameti sözlüğünden silmiş bir adam. ​lavinia ise, hayatını çalan adamın, yani düşmanının kızıydı. Masumiyeti, tehlikeli bir intikam oyununun ortasına düşmüş, ölüm çiçeği . ​Onları bir araya getiren şey ne aşktı, ne de tesadüf. Yalnızca yıkım vaat eden, kaçınılmaz bir kaderdi. Her dokunuş, yasak bir yemindi. Her bakış, en tehlikeli itiraf. ​Onun kollarında, düşmanının kanlı gölgesinde, Lavinia ait olmadığı bir dünyaya tutsak kaldı. Peki, bu imkânsız aşk, etraflarındaki iki düşman aileyi de ateşe vermeye yeter mi?

Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Bak,” dedi alçak bir sesle. “İnsanlar ne görüyor biliyor musun?” Cevap vermedim. “Romantik bir çift.” Sesi sakindi. Yine.  Sıradanmış gibi. “Peki ya sen ne görüyorsun?” Boğazım kurudu. “Kontrol manyağı bir adam,” dedim. Hiç düşünmeden. Gözleri karardı. Beni o pozisyonda bir saniye daha tuttu. İki.  Üç. "Yanlış,” dedi. Sesi bu sefer daha düşüktü. “Ben… kendine ait olanı koruyan bir adamım.” İstemsizce nefesimi tuttum. “Ben sana ait değilim,” dedim hemen. Ama sesim... düşündüğüm kadar güçlü çıkmadı. Uzun uzun gözlerime baktı. Sanki söylediğim şeyin doğru olup olmadığını tartıyormuş gibi. ---Kitap şarkıları--- Alyona shvets - vredina Guses n roses- This I love Nova Norda - Aşka çarem yok AQTAII - Herkesim Anıl Emre Daldal- B. Gripin - Yalnızlığın çaresini bulmuşlar Britney Spears- criminal Gökşin Derin - Romeo`nun kırık kalbi Frxzbie-Romeo ve Juliet

Bazı savaşlar silah çekilmeden başlar... Alparslan ve Karahan aileleri, yıllardır kimsenin bilmediği bi olay yüzünden birbirlerine düşmalardır. Geçmişte yaşananlar, yıllar sonra çocuklarının hayatlarına da yansıyacaktır. Açelya Alparslan, babasının geçmişte bıraktığı cevaplanmamış sorularla yaşamaya alışmışken, bazı sırların sandığından çok daha karanlık olduğunu fark edecektir. Çünkü bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girmez. Ve kimse unutmamalı ki bu dünyada Soyadı`na Sadakat herşeyden ve herkezden önce gelir. Ve çoğu zaman bazı aşklar... Tek kurşunluk mesafededir.

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.