İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

"Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" "Bir lise hikayesidir "

İntikamın almak için ne kadar ileri gidebilirsin ki? "Kızını kaçıracak kadar."

Hayatını insanları iyileştirmeye adamış bir doktor... Ve hayatını savaşmaya adamış bir asker. İki karakterimiz kimsesizler yurdunda arkadaş olup bir gün yollarını ayırmışlardır. Lakin kader onları bir acilde karşılaştırır. Bu hikayede Aras Demir ve Defne Yalının zorluklarla mücadelesini okuyacağız....🤗

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

-"Ah ama sadece bir kere acıyacak.Korkmana gerek yok. "Dedi içindeki düzeni bile bile... Kuzenim sanıp yazdığımın bir İtalyan mafyaya ait olduğunu nereden bilebilirdim.

Lavin, sevgisiz ve sert bir ailede büyüyerek güçlü görünmeyi öğrenirken; Kuzey, sevgi dolu bir yuvada büyüdü. Ancak yıllar önce yaşanan karanlık bir olay, iki aileyi ölümüne düşman etti ve çocukluk arkadaşlarını birbirinden kopardı. Yıllar sonra Lavin ve Kuzey, ailelerinin başına geçen iki güçlü mafya varisi olarak yeniden karşılaştılar. Artık birbirlerine düşman olsalar da, ikisinin de bilmediği bir gerçek vardı: Onları ayıran nefret, aslında büyük bir yalanın üzerine kurulmuştu. Ve kader, düşman olarak başlayan hikâyelerini, imkânsız bir aşka dönüştürmek üzereydi.

Canı sadece tiramisu çekmişti tek isteği tiramisuydu ama başına neler geleceğini o da bilmiyordu.

-Beklemezdim bir gün panzehirim olacağını. -Hangi anlamda? -Her anlamda :)

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. “HANZER İSİMLİ İLK VE TEK KURGUDUR. HERHANGİ BİR ÇALINTI VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.”

İhanetlere uğradım, sırtımda ki bıçakların sayısını bile unuttum... Ama aklımda olan tek bir şey vardı. İntikam Hem benim hemde ihanete ve haksızlığa uğrayanların intikam alma zamanı gelmişti.. biz sustukça aynı şeyleri yapmaya devam edeceklerdi ama bu sefer susmak yoktu, kan, göz yaşı, kayıplar, ve en önemlisi intikam vardı..

Eskiden çok yakın dost olan iki mafya lideri Hakan Kaya ile Cihan Aslan`ın düşmanlığı... Küçük yaşta okumaya yurt dışına gönderilen Sena Aslan, her şeyden habersiz babasının onu kandırması ile geri dönmüş ve zorla babasının dostu olan mafya liderinin oğlu ile evlendirir ancak kendisi avukat olduğu için hukuki yollardan boşanır... Ve sonra beklenmedik bir anda hayatının aşkı ile karşılaşır ancak o kişi herkesin tırsdığı mafya lideri ARAS KAYA dır...

Yeraltı mafyalarının lideriyle evlenince, dışardan lüks ve keyif dolu bir hayat gibi gözükür. Ama aslı, altın bir kafesin içinde yaşamaktır. Aynı zamanda zoraki ise..

gözlerim odada Ereni aradı ve onu hiç görmek istemeyeceğim bir halde gördüm.. bir koltuğun üzerinde baygın yatıyordu yüzü mahvolmuştu üstünde bir şey yoktu ve vücudunun belli bölgelerinde sargılar vardı onu öyle görünce gözlerimin dolmasını engelleyemedim hemen yanına gidip kolundan hafif sarstım "Eren kalksana Erenn" "Sakin ol doktor baktı ilaçtan dolayı uyuyor şu an " telefondaki sesti bu kafamı sesin geldiği yere çevirdim . kaverengi alnına dağılmış saçlar tam bir serseri havası veriyordu bronz ten,sert diyebileceğim yüz hatlarına ve ona yakışır şekilde bir burnu erkelere göre dolgun dudaklara sahipti ve daha önce hiç görmediğim safir yeşili gözlerr... "İncelemen bitti mi" erkeksi bir sesi vardı sorusunu es geçerek "Neden bu halde!! Kim getiirdi onu bu haleeee!!" bağırmamla düz suratında sinir pırıltıları belirdi "Sesini kıs önce" Gerçekten mi şaka mıydı bu adam " Sen iyi misinnn ! Gerçekten miii şu hale baksana bir senn!!" gözlerini kapatıp bir nefes aldı ve açtığında o safir yeşilleri artık daha koyu bakıyordu gerçekten buna mı bu kadar sinirlenmişti üzerime doğru bir adım attı tabi onun bir adımı benim iki adımıma denkti boyu en az 1.95 vardı. birden dibimde bitip işaret parmağını yüzüme hizzasına kaldırdı "Bak kızım-.." kaldırdığı eline vurarak indirmesini sağladım ama bu yaptığıma daha da köpürdü zaten dibimde değilmiş gibi daha da yaklaştı tam bir şey söyleyecekken araya bitkin bir şekilde "Gggece" diyen Erenin sesi girdi ışık hızıyla ona döndüm yarı açık gözleriyle bana bakıyordu "İyi misin Eren çok korktum nasıl yaparsın böyle bir şeyi sen !" gözlerimden ne ara yaşlar akmaya başladı bilmiyorum bugün gerçekten de streste tavan yapmıştımm "Senin burada ne işin var" Başımı ellerimin arasına alıp delirmiş gibi odada volta atmaya başladım "Allahım delirecem şu haline bak sen bii asıl senin burada bu halde ne işin var Erennn yüzün gözün mahvolmuşş! her yerin mosmor " "Nasıl olmuş Gece seninkiler gibi mi "O an donup kaldım yerimde gerçekten bu halde bana laf mı çarpıyordu oo dönüp ona baktığımda söyleiğine pişman bir ifade vardı yüzünde ama artık söylemişti . o an yüzümde başka bir ıslaklık hissettim aynı zamanda Erenin yüzünde endişe belirdi yerinden aceleyle doğrulmaya çalıştı ama bu bile canını yakmış olmalı ki yüzünü buruşturdu. bugün kahve dışında bir şey yiyip içmemiştim ve aşırı streslenmiştimm Elimi dudağımın üstüne götürüp geri çektim ve elimde kan vardı işin kötü tarafı beni kan tutardı her yer birden kararmaya başladı düşerken Erenin Gece diye bağırdığını duyabildim sadece tam yere çakılacakken bir çift sert kol beni yakaladı ve havalandığımı hissettim ve gözlerim kapanmadan önce gördüğüm son şey bir çift donuk safir yeşili.....

Hiç kimse göründüğü gibi değildir...

Sert güçlü bir mafya ve neşeli bir kızın ilişkisi... Hayat tarafında çok kez ihanete uğramış iki insan... Geçmişin gün yüzüne çıkması ve iki insanın gerçek aşkı bulması

Yetimhane de başlayan bir aşk tam umudunu kaybederken ve yaşama sebebini yitirmişken kendinde bir sebep bulan ve hayatta eskisini daha sıkı bir şekilde bağlanıp hayata yaşama sebebi veren iki karakterin aralarında yıllar girse de aralarındaki bağı asla yitiremeyeceğini göreceğiz

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Bu malikânede kuralları cellat koyar, iblis uygular: Ve ben bu malikanenin içinde hizmetçi olarak hayatta kalmak zorundaydım. Ya itaat edip nefes alırsın, ya da karşı gelip bedelini canınla ödersin. Tanık olduğum kanlı gecenin ardından, artık onların dünyasında bir esirdim; kurtuluşumun olmadığını biliyordum ama ruhumu teslim etmeye de hiç niyetim yoktu. Bazı evlere kapılarından girilmez; bazen o evlerin içine bir kurban olarak sürüklenirsiniz." Laura, kütüphanede saklandığı o karanlık köşede sadece bir cinayete tanıklık etmemişti; aynı zamanda kendi sonunun başlangıcını izlemişti. Şimdi, polisin adını bile anmaya korktuğu o malikânede, kuralları Victor koyuyor. Victor, soğuk bir cellat; Silas ise o celladın gölgesinde büyüyen bir iblis. Laura, bu iki yırtıcının arasındaki bir oyuncak mı, yoksa tüm düzenlerini yıkacak tek şahit mi? Sınırların ötesine geçtiğinde, sadece bir tanık değil, en karanlık sırrın bir parçası olacaksın. 🖤Oy verip, hikâye hakkında ki yorumlarınızı belirtirseniz memnun olurum. İyi okumalar. 🖤

Dedektif Sencer: Kanlı Adalet Yıllar önce bir gece... Şehrin en dürüst başsavcısı ve eşi, resmî kayıtlara göre sıradan bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Dosya kapandı. Gerçek ise hiç bulunamadı. Yetimhanede büyüyen Dedektif Sencer, geride kalan tek miras olan şifreli bir USB bellek ve sararmış bir aile fotoğrafıyla geçmişin izlerini takip etmeye başlar. Attığı her adım onu yalnızca babasının ölümüne değil, şehrin en güçlü isimlerini birbirine bağlayan görünmez bir ağın içine sürükler. Mafya liderleri, yozlaşmış bürokratlar, teknoloji imparatorları ve teşkilatın en karanlık sırları... Bu şehirde herkes bir şey saklıyor. Ama biri, bütün sırları aynı anda ortaya çıkarmaya hazırlanıyor. Adalet bazen mahkeme salonlarında dağıtılır. Bazen de kanla yazılır.