Kitap Şarkısı - Coraline ~ Måneskin “Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

Karadeniz’in dalgaları hiçbir zaman sakinleşmezdi. Derler ya, insanı neyse denizi de odur diye; buranın denizi de tıpkı insanı gibi hırçın, dediğim dedik ve acımasızdı. Adım Adel. Bu topraklarda doğdum, bu hırçın denizin kokusuyla büyüdüm ama kendimi bildim bileli ne zaman derin bir nefes almaya kalksam, göğsüme düşen hep bir ağırlık otururdu. Yirmi yaşındaydım. Akranlarım geleceğe dair hayaller kurarken, benim önüme tek bir yol konmuştu: hiç istemediğim, adını duyduğumda bile içimin ürperdiği o adama, Hasan’a ait olmak. Babamın tek bir kelimesiyle hayatım iki dudak arasından çıkan bir "söz"e indirgenmişti. Ama benim içimde, o dışarıdaki dalgalardan daha büyük bir fırtına kopuyordu; kimsenin görmediği, rızam olmadan beni hapsedecekleri o kadere boyun eğmeyen bir fırtına.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bir bratva lideri. Bir pakhan. Anlaşmalı bir evlilik.

Ben anka Feray Karakan . Yaralı biriyim evet . Bu benim hikayem ... Kuralları ben koyarım . Sonuçta her anka kuşu küllerinden doğar....

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

İhanetlere uğradım, sırtımda ki bıçakların sayısını bile unuttum... Ama aklımda olan tek bir şey vardı. İntikam Hem benim hemde ihanete ve haksızlığa uğrayanların intikam alma zamanı gelmişti.. biz sustukça aynı şeyleri yapmaya devam edeceklerdi ama bu sefer susmak yoktu, kan, göz yaşı, kayıplar, ve en önemlisi intikam vardı..

(Artı onsekiz icermektedir )"Bırak belimi Ateş," diye fısıldadı, sesi öfkeliydi. "Seninle aynı yatakta nefes bile almak istemiyorum, git başka odada yat." ​"Çok yorgunum Esra," dedim, sesim uykusuzluktan boğuk çıkmıştı. "Sabrımı zorlama." ​"Zorlarsam ne olur?" diyerek altımda daha da sertçe çırpınmaya, belindeki elimi itmeye çalıştı. ​Kafamı omzuna doğru eğdim, doğrudan kulağına doğru net bir sesle konuştum: ​"Biraz daha çırpınırsan, seni altıma alırım,"

mahalle kurgusu

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

" Sen benim hayatıma bulaşan o şarap lekesisin seni silmeye çalıştıkça daha cok yayılıyorsun içime çıkmıyorsun iz bırakayım diye bilerek yapıyorsun " . . ​Temmuzun o ılık gecesinde, gökyüzünde iki aşık yıldızın kavuşması kutlanırken Mihriban beş yıldır kalbinde taşıdığı o gizli dileği bambu ağacına asmıştı . Bir yere ait hissetmek ​Ancak kaderin onun için hazırladığı kavuşma gökyüzündekiler kadar parlak olmayacaktı. Festivalin ışıltılı meydanından saptığı o loş sokakta, sadece bir cinayete tanık olmakla kalmadı çocukluğunu ve benliğini çalan, kabuslarının başrolü olan o adamla yıllar sonra yeniden burun buruna geldi. ​Üstelik adam, onun gözlerinin içine bakıp canını acıtan o tanıdık tebessümle fısıldarken bir yabancı gibi davranıyordu . o değilmiş gibi hic tanışmamış gibi hiç var olmamış gibi ​Mihriban geçmişin hayaletini üstünden atamamışken , gölgesi tüm hayatını yutan bir adamdan kaçmak imkansızken Mihriban bu karanlık oyunda benliğini koruyabilecek miydi yoksa yanıp kül mü olacaktı , yakıp kül mu olacaktı ?

Neden? Dedim ya… Eylüldü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin…. Gökyüzü her şeyi saklar. Çığlıkları, ihaneti… ve küllerin arasından doğanları. Mira Lyra Koral, bir yangında sadece geçmişini değil, kendini de kaybetti. Sesini duymayan bir dünyada büyüdü. Güvenmeyi unuttu. Ama hayatta kalmayı asla. Atlas Vega ise karanlığın içinden çıkmadı— karanlık onun içinde büyüdü. Bir lider, bir silah… ve asla kırılmaması gereken biri. Zenith için çıktıkları bu yolda, görevler sadece hedefleri değil, birbirlerini de vuracak. Çünkü bazı savaşlar dışarıda değil, insanın içinde kazanılır. Ve bazı insanlar… yan yana durduklarında bile birbirine düşman olabilir. Ama en tehlikelisi şu: Birbirlerini anladıkları an. Küllerden doğanların hikâyesine hoş geldin. Düşsek de birlikte.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

21 yılının bir yalan üzerine kurlu olduğunu öğrenen Marin Dera gerçek ailesine ulaşıp hesap sormak istemiştir fakat Korhan Şirketinin yöneticisiyle görüşmek yerine gerçek ailesini baş düşmanın oğlu olan Sarpkan Yesari`yle tanışır... Daha doğru kaçırılır.

Mirhan ağa karısının başka birini sevdiğini öğrenecekti üstelik eslem o adamla kaçmak için planlar yaparken.

Bazen insan yeni bir başlangıç yapmak için şehir değiştirir. Bazen ev değiştirir. Bazen de hayatındaki insanları. Ama geçmiş… Geçmiş adres sormadan gelir.

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

YILBAŞI ELMAS-I KURTOĞLU SERİSİ -1 Instagram: azimet340 Bu hikâyenin tüm hakları tarafıma aittir. En ufak kopyalama, taklit, benzetme yapıldığı taktirde resmi işlem başlatılacaktır. Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı? "Git Elmas." Dedi. " Hemen git buradan. Evine dön... Burada kalırsan dayanamam. Sana zarar veririm diye korkuyorum. O yüzden git! Merak etme kimse sana zarar veremez dokunamaz artık. Sana dokunan ellerin de, gözlerin de, sözlerin de cezasını kestim." Hızla arkasını dönüp odadan çıkarken kapıyı öyle bir çarptı ki bütün ev titredi sanki.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."