Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

Kurgu "Sadece küçüklükten beri beklemiştim oysaki.nerden bile bilirdim, beklediğim o kişi mafya ve daha önce karşılaştığımı.benim yıllardır dibimde olduğunu.ve amcamlar ile ortak olduğunu nerden bilebilirdim?nerden bilecektim, ben bu mafya ile bir avukat olarak, anlaşmalı evlilik yapıp, aşık olacağımı nerden bilecektim kaderimi hayatımı değiştirecek kişinin o olduğunu... Yıllardır Firuzeyi seven uzaktan izleyen takip eden, Mirza kılıçhan oğlu. Yeraltı dünyasının en tehlikeli olan mafyası ve Mardin`de köklü bir aşiretin ağası, mafya ve aşiret kızı olan birine aşık olur... Ve asıl hikaye evlilik ile başlayıp tüm geçmiş sırları ortaya çıktıktan sonra başlar ... Mirza Efe kılıçhan oğlu⚔️Firuze Şerwanlı Uyarı! Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim bilginiz olsun! Kitap kapağı için @meisimsii`a teşekkür ederim.

+1& içerir!!! Valentino De Luca, yeraltı dünyasının en güçlü isimlerinden biridir. Alessia Moretti ise yıllardır süren bir savaşın ortasında olduğundan habersizdir. Biri düşmanının kızı... Diğeri onu yok etmek isteyen adam... Ama kader, iki düşmanı aynı yolda karşılaştırır. Bazı yeminler intikamla başlar, bazıları ise hiç beklenmeyen sırlarla değişir.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin patronu açar APOLLO IRONSTARKOV...

ÖNSÖZ Her hikâye bir başlangıçla açılır ama bazı hikâyeler, sonlardan doğar. Bu kitap; sadece Muzaffer’in değil, hiçbir zaman tam olarak ait olamayan, sustukça içinde büyüyen çığlıkları bastırmaya çalışan herkesin hikâyesidir. Bu, kaderi zincirlenmiş ruhların manifestosudur. Suçla tanışmak zorunda kalan çocukların, adaleti ararken vicdanını kaybedenlerin, sevdiklerini toprağa verip nefes almaya devam etmek zorunda bırakılanların, yani “dengesini yitirmiş” ama hâlâ yürümeye çalışanların romanıdır bu. Dengesizler, bir sokak hikâyesi gibi görünse de altında çok daha derin bir çatışma yatar. Bu, iç dünyasında yerle bir olmuş bir adamın, dışarıdaki dünyanın enkazında hâlâ bir yol aramasıdır. Baş karakterimiz Muzaffer, ya da sokakların ona verdiği isimle Muzo, doğuştan suçlu değildir. Onu şekillendiren, bastığı toprağın sertliğidir ama kader, doğduğu coğrafyanın suskun dağlarında başlamış, şehirlerin kalabalığında yalnız kalmış, cezaevinde olgunlaşmış ve kaybettikleriyle bir cellada dönüşmüştür. Onun elleriyle tuttuğu silahlar değil; taşıdığı anılar, bastığı her kaldırım taşında yankılanan geçmişidir. Bu roman, bir vicdan muhasebesidir aslında. Hesabı ödenmemiş ruhların çığlığıdır. Kanla değil, kararla yazılmış. Her satırı, geçmişin bir iziyle işaretlenmiş. İçinde sadece aksiyon değil; annesinin mezarında sustuğu, çocukluk arkadaşına sırt döndüğü, bir bakışta yılları hatırladığı anlar da var. Sevgiyi bilmeden büyüyen bir adamın, sadakati namus bellemesi var. Aşka temas etmeden önce parmaklarında barut izleri olan birinin, bir kadına yalnızca gözleriyle dokunması var. Dengesizler, bir mafya romanı gibi okunabilir; çünkü arka planda baronlar, infazlar, ihanetler ve ölüm kol gezer. Gökyüzü kurşuni, sokaklar ise kanla çizilmiştir ama esasen bu kitap, herkesin kendi içindeki karanlıkla yüzleşmesidir. Kimse doğuştan kötü değildir ama bazı insanlar, hayatta kalmak için iyi kalma hakkını kaybeder. Bu romanı yazarken tek bir duyguya sığındım: Haklı olmak, güçlü olmaktan daha zor bir tercihtir. Muzaffer, gücün gölgesinde haklılık arayan bir adamdır ve onun hikâyesi, her yanlışın arkasındaki doğruyu arayanlara, her karanlıkta bir ışık bekleyenlere ithaf edilmiştir. Burada okuyacaklarınız, sadece hayal gücümün ürünü değil. Okuyucu, bu sayfaları çevirirken, bu toprakların yarasının kabuğunu kaldıracaktır. Her biri bu toprağın bir gerçeğiyle yoğruldu. Her karakter, bu topraklarda bir yerde yaşamış, bir şekilde unutulmuş bir yüzün yansımasıdır ve bu yüzlerin çoğu, geçmişin karanlık sokaklarında kaybolmuşken, ben onları kelimelerde yaşatmak istedim. Çünkü bazı insanlar susar, bazıları anlatır ama bazıları vardır ki, hikâyesi anlatılmadan ölemez. İşte bu, onların hikâyesidir. Bu, Dengesizler’in hikâyesidir.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Hayatları birbirinden farklı iki kardeş karşılaşırsa ne olur? Gerçek ailem kurgusu

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

Ben fırtınaydım, Sessiz kaldığım her an içimde kopan bir savaş vardı. O ise ateşti, adı korkuyla fısıldanan, gücüyle hükmeden ve geçtiği yerde iz bırakan bir adamdı...Biri yakmayı, diğeri savurmayı biliyordu . Yanyana gelmemiz bir kaos olmalıydı. Ama kimse bilemezdi... Bazen en büyük yıkımlar en kusursuz uyumu yaratır...

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Ya şimdi kendi ayaklarınla benimle gelirsin, ya da babanın parçalarını bu evin salonuna serdiğimi izlersin. Seçim senin."

Moskova… karın her şeyi susturduğu ama hiçbir gerçeği yok edemediği bir şehir. Işıkların altında düzen, gölgelerin içinde ise güç konuşur. Ve bu şehirde bazen en büyük tehlike… bir insandır. Elena Sokolova buraya yalnızca bir dosyanın peşinden geldiğini sanıyordu. Ta ki o dosyada kendi adını gördüğü ana kadar. Artık bu bir soruşturma değil, kaçamayacağı bir oyundur. İzlenen, yönlendirilen ve adım adım merkeze çekilen Elena için gerçek ile tuzak arasındaki çizgi giderek silinmektedir. Maksim Volkov ise bu oyunun kurallarını yazan adamdır. Soğuk, hesapçı ve dokunulmaz. Onun dünyasında kimseye yer yoktur… ta ki Elena gelene kadar. Çünkü ilk kez biri, onun kurduğu dengeleri sarsacak kadar yakına gelmiştir. Aralarında başlayan şey bir iş birliği mi… yoksa yavaş yavaş büyüyen bir tehlike mi, kimse bilmiyor. Ama kesin olan bir şey var: Bu şehirde kalp ile akıl aynı tarafta durmaz. İki zihin. Tek bir şehir. Ve tehlikeli bir çekim. Çünkü bazı savaşlar kurşunlarla değil… bakışlarla başlar. Ve bazı hatalar, insanın en çok hissettiği anda yapılır.

Bilinmeyen Numara: Limandaki nöbetçileri indirin, kamyonlar girmeden önce kameraları tamamen devre dışı bırakın. Sıkıntı istemiyorum. ​ Lavin: Limandaki nöbetçilere benden birer oralet söyledim, kameralara da el salladık canım. Sıkıntı çıkmaz, rahat ol. Kamyonlar bende. ​ Bilinmeyen Numara: Erdem? Ağzını topla ve işini yap. Kameralar hala açık görünüyor sistemde. Beni delirtme. ​ Lavin: Ah, patron... Kameralar açık çünkü arkada çok güzel bir fon müziği çalıyor, ortamı bozmak istemedim. Hem kamyonların rengi kırmızıysa geçirmiyorum, benim kırmızı takıntım var biliyorsun. ​ Bilinmeyen Numara: Kırmızı takıntısı olan bir Erdem... Çok yaratıcı. Kimsin sen ve Erdem nerede? ​Lavin: Erdem şu an limanda oraletinin dibini sıyırıyor, telsizi de bana bıraktı. Telsiz nöbetçisiyim ben. Telsiz başında kırmızı kamyon bekliyorum. ​ Bilinmeyen Numara: Güzel oyun. Ama kötü haber; Erdem şu an tam karşımda duruyor ve telefonu elinde. Bu gece benimle kimin eğlendiğini bulduğumda, o kırmızı kamyonun arkasına ilk seni bindireceğim.

Şeytan, soyunu devam ettirmek istedi ve kendine birkaç tane kurban buldu. Dyavolov ailesi, Bratva`nın bile adını söylemek istemediği bir lanetti. Ve Şeytan, kurbanlarından birini bu aile olarak seçti. Bu lanetin içinde, ona bir isim bile verilmemiş bir kız doğdu. Ona bir isim verilmedi çünkü isimler, basit insanlar içindi. O, Şeytan`ın Çırağıydı. Şeytan`ın Soy`unu devam ettirecek kişiydi o. Bazı insanlar onu Şeytan sandı. Ama o Şeytan`ın Soy`undan gelendi. Şeytan`ın en sevdiği çırağıydı o. İnsanlar onu hiç görmedi... Bazı aptallar ise onu gördüğünü sandı. Ama herkes bir şeyi biliyordu: Dyavolov ailesi, Şeytan için bir çırak dünyaya getirdi. * Yelena; doğduğundan beri, güçlü bir Rus ailesi Dyavolov`ların gizemli varisi olarak büyüdü. O sadece bir varis değildi. Bir kararın bedeliydi. Babasının gururuydu. Bir soyun karanlık devamıydı. Şeytan`ın Soy`unun karanlık devamıydı. * Yelena`nın babası hedef seçerdi, Yelena bu hedefi parçalardı. Çünkü o böyle büyütüldü. Yelena`nın babası yine bir hedef seçti: Polonya`nın yeraltı dünyasındaki en güçlü lider Nikodem Volski. Yelena`dan istenilen basitti: Nikodem Volski`yi ortadan kaldırmak. Yelena, bir kere daha Şeytan`a çıraklık yapmaya hazırlandı. Nikodem Volski, Polonya`nın yeraltı dünyasını kontrol ettiğini sandı. Ama Nikodem`in düzenine, Yelena Dyavolova`nın gölgesini saklayan bir kadın sızdı: Alicja Kowalska. Yelena, Şeytan`a tekrardan çıraklık yapmak için kimliğinden bir kere daha vazgeçti. Yelena Dyavolova, babasının seçtiği hedefi parçalamak için kimsenin bilmediği kimliğinden bir kez daha vazgeçerek Alicja Kowalska olarak Nikodem`in düzenine sızdı.

GECE YARASI "Işığı görmek için önce karanlıkta kalmalısın." Caroline Karina Caruso. Güçlü. Tehlikeli. Soğukkanlı. Herkes onu böyle tanıyor. Ama kimse geceleri yalnız kaldığında ruhundaki çatlakları görmüyor. Bir mafya imparatorluğunun varisi olmak özgürlük demek değildi. Bazı kafeslerin parmaklıkları görünmezdi. Kaçmaya çalıştı. Başaramadı. Çünkü bazı insanlar zincirlerle değil, korkularıyla tutsak edilir. Bir yanda kendisini yaratan adam... Bir yanda yıllardır ulaşamadığı ailesi... Bir yanda ise ilk kez duvarlarının ardındaki çocuğu gören bir yabancı... Peki insan, en büyük kabusunu geride bırakabilir mi? Yoksa bazı yaralar geceyle birlikte yaşamaya mı mahkûmdur? 🕯️ "Ben Caroline Karina Caruso." "Ben şu an parmaklıklar ardında değildim, hep öyleydim." 🕯️🕯️🕯️

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

Yeraltı dünyasının sarsılmaz hükümdarı Marius Dolveita ile C.I.A.’in en tehlikeli ve soğukkanlı ajanı Vavellia Lrixed’ın kaderi, üç yıl önce kanlı bir gecede mühürlenmiştir. Kendisini boynundan bıçaklayıp ölüme terk eden bu kadından intikam almak isteyen Marius, teşkilatın özel ajanlık teklifini tek bir şartla kabul eder: Vavellia artık doğrudan ona rapor verecektir. Ancak Marius`un asıl intikam planı silahlarla değil, çok daha ölümcül bir oyunla kurulmuştur: vavellıa’yı kendine aşık etmek ve tam teslim olduğu an onu kendi karanlığında mahvetmek. Marius, azılı bir örgüt tarafından kaçırılıp Sibirya’da ağır işkenceler gördüğünde, Vavellia tüm C.I.A. kurallarını çiğneyerek onu ölümün kıyısından söküp alır. Fırtınanın ortasındaki loş dağ kulübesinde, Vavellia üç yıl önce kendi açtığı yaranın hemen yanına elleriyle dikiş atarken, aralarındaki nefret sınırları yıkan yırtıcı bir tutkuya dönüşür. Plan tıkır tıkır işlemektedir; Vavellia o aşılmaz duvarlarını Marius için birer birer yıkarken, tam kapıda beliren C.I.A. Başkanı ile geri dönüşü olmayan bir tehlikenin içine düşerler. Vavellia, bir ajanın yapabileceği en ölümcül hatayı yapıp düşmanına kalbini açtığını sandığı an, Marius’un o kehribar gözlerinde pusuda bekleyen asıl ihanetle yüzleşecektir. Çünkü bu oyunda son sözü her zaman karanlık söyler.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Bazı hapishanelerin parmaklıkları yoktur; sadece şeffaf, soğuk ve kırılması imkansız bir camdan ibarettirler." Sera için hayat, kontrol edilebildiği sürece katlanılabilirdi. Ağır ilaçların uyuşturduğu zihni, aslında bir satranç ustasından daha hızlı çalışıyor; çevresindeki her insanı birer zayıflık abidesi olarak kodluyordu. Ancak bir sabah, bu camdan dünyası sarsıldı. Yıllardır süren kan davasının bedeli olarak, rakip ailenin tek varisi olan Yekta’ya "berdel" olarak verildiği açıklandı. Yekta; adı gibi tek, kuralları gibi sert ve karanlık bir adamdı. O, bu evliliği sadece toprağını ve gücünü korumak için kabul etmişti. Karşısında boyun eğecek bir kurban beklerken; elinde ilaç şişeleriyle malikanesine giren, daha ilk dakikadan itibaren evdeki herkesin sırlarını bir bir dökerek otoritesini sarsan Sera’yla tanıştı. Sera bu eve teslim olmaya gelmemişti. O, Yekta’nın inşa ettiği bu karanlık imparatorluğu, en küçük tuğlasından başlayarak analiz edip yıkmaya gelmişti. Camdan bir kafesin içinde, iki yırtıcı; biri zekasıyla zehirliyor, diğeri gücüyle kuşatıyor. Kim önce kırılacak? Cam mı, yoksa kalpler mi?

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Bella, Rusya’dan Türkiye’ye taşınmak zorunda kalan genç bir kızdır. Yeni bir ülke, yabancı insanlar ve tamamen farklı bir hayatın içinde kendine yeni bir yol çizmek zorundadır. Bu yol onu Türkiye’nin en güçlü şirketlerinden biri olan Hanoğlu Holding’e götürür. Orada herkesin korkuyla fısıldadığı bir isimle karşılaşır: Baran Hanoğlu. Soğuk, mesafeli ve karanlık geçmişiyle tanınan genç bir patron... Herkes onun tehlikeli biri olduğunu söylerken Bella, insanların anlattığı adamla karşısında duran adamın aynı kişi olup olmadığını sorgulamaya başlar. Çünkü bazı insanların ardında sadece güç değil, saklanan yaralar ve büyük sırlar vardır. Bella, Baran Hanoğlu’nun dünyasına adım attığında hayatının hiç beklemediği şekilde değişeceğini henüz bilmiyordur. Çünkü bazı sırlar öğrenildiğinde, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz.

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."