Bazı yaralar kanamaz . Bazılarıysa kapanmış gibi görünür ama her nefeste biraz daha derinleşir. Yüzümdeki bıçak izi.. Ama asıl sıyırık , kimsenin dokunamadığı yerderdir. Ben NARE AYDEMİR . Yaşadığım o kabus dolu geceden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

Anlaşmalı evlilik mi? .... Bir insan annesinin karmasından ya da babasının getirmiş olduğu bu karanlık hayattan uzakta mutlu olabilir miydi? Merak ediyorsanız sizi okumaya davet ediyorum. ....... Yaklaşık 5-6 bölüm geçmiş. Bir kaç bölüm lise sonrasında ise günümüz olarak devam edecek şekilde yazmayı düşünüyorum.

"Bazı imzalar kalemle değil, kanla atılır; bazı borçlar ise parayla değil, bir ruhun feda edilmesiyle ödenir." Vera, henüz on sekizinde, hayalleri olan bir genç kızdı. Geleceği psikoloji kitaplarının sayfaları arasında şekillenmeyi beklerken, ailesinden kalan karanlık bir borç, onu bir kafese hapsetti. Ancak bu kafes demirden değil, soğuk bir malikaneden ve o malikanenin buzdan veliahtı Demir Karaca’dan inşa edilmişti. Demir; bir yanda babasının kanlı mirasını sırtlayan bir cellat, diğer yanda ellerindeki kanı silmeye çalışan, geçmişi yarım kalmış biri... İki farklı kimlik, tek bir karanlık adam. Bir tarafta özgürlüğü için her şeyi göze alan asi bir ruh, diğer tarafta kontrolü hayatının tek pusulası yapmış bir hükümran. Demir ve Vera arasındaki bu tehlikeli oyun, bir "müstakbel eş" maskesiyle başlar ancak partilerin görkemli ışıkları söndüğünde, silahların gölgesinde tek bir gerçek kalır: Aşk, bu evde bir lütuf değil, en ağır cezadır. Vera, hayallerine giden yolu bu karanlık adamın kalbinden mi açacak, yoksa Demir’in sakladığı sırlar ikisini de mi küle çevirecek? "Benden nefret etmeye devam et Vera. Çünkü beni sevmeye başlarsan, bu hikayenin sonu ikimiz için de karanlık olur."

Bazı kadınlar kaçar. Bazıları savaşır. Yıldız, tahtı devraldı. Mafya dünyasının en karanlık adamlarından biriyle evli olan Yıldız, ihanetin ortasında sadece bir evliliği değil, hayatını da kaybettiğini sandığı bir gecede gerçeği öğrendi: Kendisini seven bir adam değil, sahiplenmek isteyen bir cellat vardı karşısında. Boşanmak istedi. Ama mafyada boşanmak yoktur. Sadece ölüm ya da teslimiyet vardır. Alihan’ın takıntısı, Yıldız’ın inşa ettiği imparatorluğu yerle bir etmeye çalışırken; tüm yeraltı dünyasının başındaki isim, Alaz Soykan sahneye çıkar. Güçlü, acımasız ve tehlikeli… ama Yıldız’a baktığında gördüğü şey bir kurban değil, doğuştan bir kraliçedir. Bir teklif yapılır. Bir evlilik. Bir koruma. Ve geri dönüşü olmayan bir kader. Yıldız, çocuğunu kurtarmak için bir canavarın karanlığına girer. Ama bilmediği şey şudur: Bazen karanlık, ışığı yutmaz… ona taç takar. Bu kitap; aşk sanılan takıntıyı, koruma sanılan esareti ve gücün gerçek bedelini anlatan bir hikâye. İhanetin küllerinden doğan bir kadının, mafya dünyasında kendi adını kanla yazmasının öyküsü. Çünkü bazı kadınlar kurtarılmaz. Tahta çıkar.

“Seni Öldürmeyeceğim”... “Öldürteceğim” Bir İtalyan Mafyası ve Adli Psikoloji mezunu olan, iki kişi`yi düşünün. İşkence dolu bir macera, bir serüven. Alessio D`Angelo, 32 yaşında geleceğin varisidir, fakat hayatında beklemediği bir olay gerçekleşti ; Efsun Sarca, Adli psikoloji mezunu olan, hayatı bütün insanlar gibi düzgün geçen bir kadındı. Fakat O Güne Kadar... Babasının Acı`sımı? Yoksa Geleceğin Yaşamı`mı? Alessio D`Angelo, geçmişini mi yıkacak yoksa geleceğini mi kuracak? *** Kül Saatinde Doğanlar ; size hiç beklemediğiniz bir macera yaşatacak! Kitabın Tüm Hakları Bana Aittir. Çalınması veya kopyalanması dahilinde adlı işlem başlatılır.

Dengesizler, hayata bir adım geriden başlayanların, susarak büyüyenlerin ve ayakta kalmak için karanlığa mecbur bırakılanların hikâyesi. Muzaffer, sokakların verdiği isimle Muzo; doğduğu coğrafyanın sessizliğini, kayıplarını ve adaletsizliğini omzunda taşıyan bir adamdır. Çocuk yaşta tanıştığı yoksulluk, şiddet ve yalnızlık onu suça değil; hayatta kalmaya iter. Ancak bu yol, zamanla vicdanla hesaplaşmanın kaçınılmaz olduğu bir uçuruma dönüşür. Cezaevi, sokaklar ve mezarlıklar arasında geçen bu hikâye; sadece bir mafya ya da suç romanı değildir. Dengesizler, aidiyet duygusunu yitirmiş ruhların iç çatışmasını, dostluk ile ihanet arasındaki ince çizgiyi ve kayıplarla şekillenen bir karakterin dönüşümünü anlatır. Muzo`nun geçmişiyle yüzleşmesi, annesinin yokluğunda büyüyen öfkesi ve hesaplaşmaları; okuyucuyu hem sert hem de derin bir yolculuğa çıkarır. Bu roman; kanla değil, eksiklikle yazılmıştır. Her satırında suskunluk, her bölümünde bir hesap vardır. Dengesizler, kimsenin doğuştan kötü olmadığını ama bazı insanların iyi kalma şansının elinden alındığını hatırlatan karanlık ve sarsıcı bir anlatıdır.

+16 KURGUDA KÜFÜR VARDIR !!!! ONA GÖRE OKUYUNNNNN "Direnmeleri bitti," dedi Arel, dudaklarının kenarında belli belirsiz, karanlık bir gülümseme belirdi. "Pazarlık bitti. Artık benimsin." "Asla!" diye bağırdım ve geriye doğru bir adım atmaya çalıştım. "Ben seninle hiçbir yere gelmiyorum! Polisi arayacağım, bu yaptığınız-" Cümlemi bitirmeme izin vermedi. Hareketleri o kadar hızlıydı ki, ne olduğunu anlayamadım. Bir an çevremdeki dünyanın döndüğünü hissettim ve saniyeler içinde kendimi onun omzunda buldum. Beni bir tüy yastıkmışım gibi kucaklayıp omuzlamıştı. "Bırak beni! İndir hemen!" diye yumruklamaya başladım o kaskatı sırtını.

MAHALLE KURGUSUDUR Ukde Kalan Sevda isminde ilk kitaptır. "Bazı aşklar ukde kalır, sen bende ukde kaldın, kuğu..." Not: Yalnız kuş kitabımın yan kitabıdır.

destek olurmusunuz ♡

21 yaşında, hayata karşı hem kırılgan hem de inatçı bir genç kadın. Doğuştan gelen kalp rahatsızlığı onu her an gölgelese de, buz pistinde kayarken ve kulaklığından müzik dinlerken kendini gerçekten özgür hissediyor. Annesinin anıları hâlâ en değerli hazinesi; onunla paylaştığı küçük mutluluklar, Chicago’nun soğuk sokaklarında yankılanıyor gibi. İnsanları derinden seven, ama sevgisini göstermeyi pek bilmeyen biri.

Bazı adamların hikâyeleri kurşunla başlar. Benim hikâyem ise o kurşunları çıkarırken başladı.

Hayat tercihlerinden ibarettir.` derler. Ama öyle değildir çoğu zaman.. Hayat başına gelenlerdir. Ve hayalini kurduğun hayattan ziyade senin dışında gelişen olaylardır...

Yine taş atıldı ve yine! Hangi gerizkali atıyor demiyecektim çünkü kapımda bir gerizekalı vardı e oda Yağız gerizekalısıydı. Anlaşılan bir kere ıslanmak yaramamış kıçıma. Sinirle muhteşem düşümden gerçek hayata dönmenin siniriyle camı açtım. Bir de ne göreyim! Bu gerizekalı Yağız ATEŞLERLE AFFET BENİ, SEVİYORUM SENİ YAZMIŞ!! Çılgın bilemem neleri yüksek! Kesinlikle delirmişti. Ben cama çıkınca şarkı başladı. Gülden Karaböcek; senden özür diliyorum Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affını sığınarak, Senden özür diliyorum. Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affına sığınarak, Senden özür diliyorum. Küçük çaplı bir şok geçirirken bütün mahalle inliyordu ayrıca eşlik de ediyordu deli herif! Eğer yanlış görmüyorsam ağlıyordu. Senden özür diliyorum.. Senden özür diliyorum, Senden özür diliyorum... Ve yeni bir şarkı açıldı. Ama sanırım müzik listesi vardı. İbrahim Tatlıses; özür diliyorum senden Açıldı. Bu ne kadar arabesk ve doksanlar biliyormuş ha.. Ne kötülük gördün benden? Ölürüm, vazgeçmem senden, Suçum neydi söyle zalim? Özür diliyorum senden. Ve şarkı devam ederken o da söylemeye devam ediyordu. Babam bu sefer evdeydi ve kesinlikle Yağız`ı vuracaktı. Buna asla izin vermezdim. Katiyyen, asla olmazdı. Kesinlikle olmayacaktı çünkü izin vermiyorum. Babamın hapse girmesi ve benim babasız kalmam için daha erkendi. Ya da çok gençtim. Her halde Yağız tek çizik alsa sülalemizin soyunu sopunu sikerlerdi. Babası her ne kadar bizim yanımızda ponçik olsa da az çok onun nasıl bir adam olduğunu biliyordum. Artık bütün mahalle kalkmış ya camdan sövüyor, birşeyler fırlatıp duruyor, ya da bana şu deliyi alıp gitmem için yalvarıyorlardı. Çiğdem abla ve kızı kuduz ısırmış gibi kıpkırmızı olmuşlardı. Acaba gidip baksa mıydım? Hayır kurumu değildim ama onların kesinlikle salça kıvamına gelmesi iyiye işaret değildi. Bu sırada öldürücü bakışlarıma rağmen, gözlerini gözlerimden ayırmayarak şarkısını söylemeye devam ediyordu. Kimseyi de siklemiyordu. "Deli misin sen!? Kapat su sesi ve söndürün, Yağız söndürün ba-" derken şarkı değişti. Söndürün kalbimi, Gidiyor gönlümün efendisi, Durdurun onsuz yapamam artık Harbi psikolojik sorunları vardı! "Deliyim ama sadece sana! Bu ateş de sönmeyecek; benim kalbim nasıl yanıyorsa ben de bu mahalleyi yakarım ulan!!" Diye bağırdı aklı dengesi yerinde olmayan oksijen israfı. O sözlerini bitirince bir anda kolunda ki saate baktı ve aynı saniyelerde havai fişekler patladı. Birbiri ardına patlayan havai fişekleri yetmezmiş gibi evimizin tam karşısı oldukça geniş boş arazinin tepesinde ise jet geçti yazıyla! AFFET BENİ SEVGİLİM, NEFESLERİM HARAM OLDU yazıyordu. Romantik falan değildi bu düpedüz salaklıktı! O jet havai fişeklerin arasında kalp çizdi ve arkasında ki dumanı ile imzasını bıraktı. Artık gözüm seğiriyordu, babam nerdeydi! Lan yoksa... Bu babama bir şey yapmış olmasın! Sikerdim ecdadını. -Yalan. Slaak, mal, orangutan demek disinda bir bok yapamazdım- "Kapat şunu, gerizekali!!" Diye çığırdım. Zaten herkes uyanmıştı, ben de bağırsam sorun olmazdı herhalde. "Aşağı gelirsen kapatırım. N`olursun sadece bir kere dinle, giderim buradan."

Herkes iyi okumalar

Karahan Çakıroğlu ~Namı diğer Kara! Kıbrıs’ta işlettiği casinoların dev imparatoru. Yer altı dünyasının genç liderlerinden Çakıroğlu aşiretinin veliahtı. Bir gün hiç tanımadığı bir yabancı kendisini dolandırmaya çalıştığında bunun karşılığında kendisine bir kız sunulmasını beklemiyordu. Asi, hırçın, dediğim dedik ve inat. Zeynep Kalender belanın göbek adıdıydı.~ Zeynep Kalender ~Namı diğer yedi bela! Onun hiç bir şey yapmasına gerek yok, sabit dursa bile bela ona muhakkak uğrayıp kapısını çalar. Hayatı şimdiye kadar hep çekişmeler üzerinde gitmiş olduğu yeri bir türlü benimseyememiş ve hep yalnız kalmış. Peki kökleri Ardeşen’in yaylarına kadar uzanırsa ne olur? Farkında olmadan kendisini bir girdabın içerisinde bulduğunda istemeden köklerinede yakınlaşmaya başlar~ “Sende biraz lazlık var sanki ha?” Dedi suratıma bakarak. “Uy dema da!” Dedim az önce halasının sesini taklit ederek. İkimizde aynı anda gülerken bir anda kasıldı. “Güldürma da! Yaraliyim haburda. Canima kastın mi var yoksa?” Şivesi bir anda ortaya çıktığında donup kaldım. Her zaman İstanbul Türkçesiyle konuşan adam topraklarında özüne iniyor ve bunu göstermekten zerre utanmıyordu. Yaptığı kinaye karşısında bir şey diyememiştim. Yattığı yerden başını doğrultup pamuksu yumuşaklıkta ki dolgun dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu… asla beklediğim bir şey değildi. Kalbimin çarpıntısı beni zamansız yakaladı. Gözlerim adeta yüzünde donakaldı. “Bugün hayatımı kurtardın. Teşekkür ederim.” Dedi pürüzlü bir sesle. “Seni vuran bendim.” “Ama beni iyileştirende sensin.”

Kaybolduğunu sandığında belkide sadece başka bir evrene adım atmışsındır

Beni bir otobüsten aldılar. Nereye gittiğimi sormadım, çünkü zaten cevap vermeyeceklerdi. O andan sonra hiçbir şey bana ait değildi: ne yol, ne karar, ne de suskunluğum. Burada kalmam gerektiğini söylediler. Korunduğumu. Ama kimse, bir insanın korunurken bu kadar yalnız kalabileceğini söylemez. Bu ev sessiz. Sorular yarım, bakışlar dikkatli. Geçmiş, konuşulmadıkça ağırlaşan bir yük gibi duvarlara sinmiş. Ve herkes, aynı isimden kaçıyor: Defne. Onun ardından kalanlar, yas tutmuyor. Hesap kesiyor. Ben bu hikâyeye ait değilim. Ama bir şekilde, onun merkezindeyim. Bir kardeş için başlatılan arayışta, en kolay cevap gibi duruyorum. Suç bana mı ait, yoksa sadece taşımam mı istendi? Bilmiyorum.

"Ve seni benim hayatıma uğratan kaderinde vardır bir bildiği... " Özdemir Asaf

Masum bir kız ve ona takıntılı olan mafya 🪽🔥🪽🔥🪽🔥🤍❤️‍🔥 Ben okumanızı öneririm ✨️🎀💫

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur."

Defne Yalın sıradan bir hayat yaşıyordu. Ta ki yanlış zamanda, doğru sokakta durana kadar. Bir isim duydu. Bir bakışa yakalandı. Ve artık geri dönüşü olmayan bir eşiğin önünde. RS bir tehditti. Ama o tehdidin arkasındaki adam… en tehlikeli şeydi. Çünkü bu hikâyede yeraltına adım atanlar sadece hayatlarını değil, kalplerini de kaybediyordu. Ve Defne, hangi kaybın daha ağır olduğunu henüz bilmiyordu.

"Nesin sen, Azrail`im mi?" Derken sesi melodi gibi çıkıyordu. Fısıltıyla konuşması beni her geçen saniye daha da geriyordu. "Kıyametin olacağım senin." Dedim sanki çok normal birşey söylüyormuş gibi. Buz mavisi gözleri beni hipnotize ederken başını onaylarcasına salladı. Yüzüme düşen perçem tutamını yavaşça kulağımın arkasına sıkıştırdı. Ardından gözleri yine beni buldu. "Kıyametimde açan çiçek olamaz mısın Aden?" Kulaklarım dediği şeyle tek odaklandığım kelimeyi zihnimde tekrar tekrar geri sarıp oynatıyordu sanki. Beynimde yankılanan sesle bakışlarım tereddüt ile doldu. Geriye doğru adımlarken geçmiş gözlerimin önünden kayıp geçti. Ağzımdan ise tek bir kelime döküldü. "S-sen... Sen o musun?" Bildiğim ise tek birşey vardı: Kaçış yoktu; ne geçmişten ne de ondan. Ancak bazı kalpler iyileşmez, daha büyük bir infilakı peşinden sürüklerdi. (Mafya/Aksiyon) Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️

♟️Her çıkmazın sonunda, her zaman bir ihtimal vardır♟️

İstemiyordum hizmetçisi olduğum mafyaya aşık olmak istemiyordum ama ona aşıktım o da bana aşıktı -Ya benim olacaksın ya da hiçkimsenin

KARANLIKTAKİ İNFAZ Bu şehirde adalet mahkeme salonlarında değil, gölgelerin içinde dağıtılır. Boran Emir Alkan… Adı fısıltıyla anılan, karanlığın içinden yükselen bir güç. Onun dünyasında merhamet zayıflıktır, sadakat ise kanla yazılır. Kurduğu düzen tek bir kelimeye dayanır: itaat. Mihra Derin Eroğlu… Geçmişi çalınmış, adı susturulmuş bir kadın. Hayatını elinden alan karanlıktan kurtarılmış olsa da, içindeki savaş hâlâ bitmemiştir. Güçlü görünür, ama kalbinin en derininde hâlâ zincirlerin izi vardır. Bir gece, bir karşılaşma. Bir bakış, bir meydan okuma. Boran’ın hükmettiği şehirde Mihra ya kurallara boyun eğecek… ya da o karanlığı değiştiren tek ışık olacak. Ama herkes şunu bilir: Karanlıkta verilen hüküm geri alınmaz. Aşk mı galip gelecek, yoksa kanla yazılmış yasalar mı?