En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Kitabıma bir şans verin bence… "Tarih, sadece savaşanların değil; bir Bey`in yüreğine mühür vuranların da kaderini yazar." Kendi zamanından kopup gelen Neva , kendini 13. yüzyılın vahşi bozkırlarında, Karaman`ın en heybetli kılıcı Mehmet Bey`in otağında bulduğunda; elinde ne bir pusula vardı ne de sığınacak bir kimse. Bir yanda modern dünyadan kalan korkuları, diğer yanda kocaman cüssesi ve uzun boyuyla gökyüzünü bile gölgeliyordu, bakışlarıyla dağları titreten, merhameti gazabından zor saklı bir Bey...

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Hiç kimse göründüğü kişi değildir. İyi kalpli görünmek bazen bir karakter özelliği değil, ustaca seçilmiş bir maskedir. Kimileri şefkatin ardına gizler öfkesini. Kimileri sessizliğinin içine gömer suçluluğunu. Kimileri ise önce kendisini inandırır söylediği yalanlara. Peki, sen bir insanın gerçekten kim olduğunu anlayabilir misin? Bazı insanlar sana zarar vermez. Sadece bekler. Gözlerinin içine bakar. Gülümser. Konuşur. Dinler. Ve sen, güvende olduğunu sanırsın. Leyal de öyle sandı. Fakat hayatına giren sekiz öğretmenin her biri, geçmişlerinden taşıdıkları görünmez yüklerle, bastırılmış korkularla ve saklanmış gerçeklerle yaşamaktadır. Ve Leyal, onlarda bir şeylerin yanlış olduğunu hissetmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler saklanmaz. Sadece doğru zamanı bekler. Ve gerçekler öğrenildiğinde, insan artık eskisi gibi düşünemez. Çünkü en büyük savaş, insanın kendi zihninde başlar. Bu kitap, maskelerin ardındaki kırılgan zihinleri, inkâr edilen gerçekleri ve insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesinin bedelini anlatıyor.

|SERİ KATİL KURGUSU| Yükselen ay kendini sana verince karanlığın ışık kaynaklı olmadığını anlayacaksın. Erdem, ailesine bakabilmek için üniversitesini dondurmuş bir kızdır. Hayatını kazanmak için, bir marketin gece vardiyasında çalışmaya başlar. Ancak her şey, devamlı müşterilerinden birisinin alışverişlerine kayıtsız kalmasıyla, farklı bir yönde ilerler.

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

Kendi Ailesini arayan Hilal Yılmaz’ın kendini ailesinin katilinin elinde bulmasının Ve hayatta kalmak için çabalayışını anlatan roman

Bir okul. Bir kayıp. Sayısız yalan. Ela bir mesajla gerçeğin içine sürüklendi. Her adımda bir sır, her sırda yeni bir düşman. Kaçmak yok. Gerçek saklanmıyor. Bu okulda herkes şüpheli.

"Yıllarca kalplere gömülmüş bir aşk, yıllar sonra tekrar filizlenebilir miydi? İçine atmak unutmak mi demekti?"

Siz hiç iki kez doğmuş bir karakter tanıdınız mı? Asmin bunu başardı. İki ayrı evrende, aki ayrı ruha sahip bir kız, uçak kazasında öldüğünde, tekrar dirilecek ve ilk doğduğu evren olan Elyr da gözlerini açacak.

Yüzbaşı ve Doktor hikayesi

Aşk, bazen bir dağın gölgesinde büyür; bazen bir suskunluğun içinde kararır. Aşk Karası, susmayı öğrenmiş yaraların romanıdır. İnsanın kendi kaderine bakarken gözlerini kaçırdığı o anlardan doğar. Bir evin duvarlarında biriken eski acılar, yarım kalmış sözler, söylenememiş itiraflar bu hikâyenin harcıdır. Burada sevda, kolay bir kelime değildir. Burada sevda, omuzda taşınan bir yük, boğazda düğümlenen bir andır. Hande, kırılganlığını saklamayı öğrenmiş bir kadındır. Bedeni kadar geçmişi de yaralıdır. Yürürken değil, dururken yorulur. Fatih ise suskunluğu kendine zırh edinmiş bir adam. Güçlü görünmenin bedelini, içinden kopan fırtınalarla öder. İkisi de hayatta kalmayı bilir ama sevilmeyi unutmuştur. Bir gün, suskunluk çatlar. “Bana yaklaşma,” dedi Hande, sesi titreyerek. “Ben dokunulunca dağılanlardanım.” “Ben de,” dedi Fatih, gözlerini kaçırmadan. “Dağılanları toplamaktan vazgeçmiş biriyim.” “O zaman neden bakıyorsun bana böyle?” “Çünkü kaçarsam, kendimden kaçmış olurum.” —“Beni seversen, seni yaralarım.” “Zaten yarasız insan tanımadım,” dedi Fatih. “Ben sadece, hangi yaranın benim olacağını seçiyorum.” İşte tam burada, aşk kararır. Çünkü Aşk Karası, iki insanın birbirini iyileştirme çabasını değil; birbirinin yarasına dokunmayı göze almasını anlatır. Bu roman, masum bir sevdanın değil, ağır bir kaderin içinden filizlenen aşkın hikâyesidir. Okuyan, kendi suskunluğunu bulur satır aralarında. Ve bilir: Bazı aşklar beyaz değildir. Bazı aşklar karadır. Ama en çok da gerçektir.

Merhabalarrr Sessiz İktidar kitabından sonra dedim bir korku kitabı yazayım istedim ve yazdım işte karşınızda "Sadece Bakacaktık" ismi gerilim veriyor ama korkmayın ben böö diye korkutmadığım sürece

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Kitabımdan kendinize bir parça bulmanız dileğiyle.....

Londra’da sıradan bir hayat süren ve editörlük yapan Anna, bir gün hayatının en büyük sürpriziyle karşı karşıya kalır. Beklenmedik bir anda, geçmişin çözülmemiş cinayetlerini aydınlatmak için özel olarak seçilir: Onu benzersiz kılan DNA`sı sayesinde, 19. yüzyıl Londra`sına gönderilecektir. Bir anda kendini Viktorya Dönemi`nin sisli, karanlık ve gizem dolu sokaklarında bulan Anna, ne polislik eğitimi almıştır ne de bir dedektifin deneyimine sahiptir. Elinde sadece keskin zekası, derin tarih bilgisi ve modern dünyanın sağladığı avantajlar vardır. Şimdi, her köşesinde tehlikenin pusuda beklediği bu yabancı dünyada, geçmişin gölgelerinden gelen bu gizemi çözmek zorundadır. Ancak zaman daralıyor… Anna`nın en büyük düşmanı, belki de kendi korkularıdır.

Bir evin karanlığı bazen dışından değil, içindeki sessizlikten yayılırdı. Bazı evler sessizce ağlar, bazı yaralar da görünmeden kanardı. Bazen insan en çok kendi ruhunun gölgesinden korkardı. En çokta o gölgenin aralığının içinden çıkacaklardan...

Afra, bir doktorun kızı olarak büyüdüğü o steril hayatın, aslında bir mezarlığın üzerine inşa edildiğinden habersizdi. Yusuf; babasının en büyük günahı, bir zihin temizliğinin enkazı ve Afra`nın tek kurtuluşuydu. Ya o sahte geçmişin enkazında ölecekti ya da babasının yarattığı o karanlık canavarla birlikte, cellatlarının peşine düşecekti. Çünkü bazı sırlar, ancak kanla mühürlendiğinde susar.

Dünya bir gecede sustu. Sokaklar boşaldı, şehirler karanlığa gömüldü. İnsanlık, kendi sonunu izlerken hiçbir şey yapamadı. Salgın hızla yayıldı. Önce panik başladı… sonra kaos… sonra ölüm. Şimdi geriye kalan tek şey hayatta kalma savaşı. Mete, bu yıkımın ortasında nefes almaya çalışan bir adam. Ama karşısındaki tehlike sadece enfekteler değil. Açlık, soğuk, ihanet ve insanın içindeki karanlık da peşinde. Bu yeni dünyada kurallar değişti: Güvenmek intihardır. Merhamet zayıflıktır. Sessizlik ise bazen hayatta kalmanın tek yoludur. Ve Mete çok geçmeden anlar… Bu kıyamette en korkunç olan şey ölüler değil. Hayatta kalanlardır.

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi...

Bu şehirde herkes susar. Çünkü konuşmak, bedel ödemektir. Geçmişte yapılan hatalar, üstü örtülmüş suçlar ve unutulmaya zorlanan gerçekler… Hepsi bu şehrin duvarlarına sinmiştir. İnsanlar yaşamaz; alışır, kabullenir ve susar. Ta ki biri hatırlayana kadar. Bir gün, yıllardır bastırılan her şey yeniden ortaya çıkmaya başlar. Sırlar çözülürken intikam da adım adım şekillenir. Çünkü bazı yaralar zamanla kapanmaz; sadece daha derinleşir. Nefes Almayan Şehir, geçmişten kaçamayanların, sessizliğin içindeki çığlıkların ve kaçınılmaz bir yüzleşmenin hikâyesi. Bu şehirde adalet yoktur. Sadece hesaplaşma vardır. Ve herkes, er ya da geç, kendi günahıyla nefessiz kalır.

Kâbûs gördüm yine her zamanki gibi. Yataktan kalkar kalmaz banyoya koşup elimi yüzümü yıkayıp aynaya baktım. Aynada ki kişi bensem o anıları yaşayan kimdi? Neden rüyam da nefret ettiğim o çocuğa aşık gibi bakıyordum tıpkı anılarımda ki ben gibi? Ne yaparsam yapayım anlam veremiyordum.Kahvaltı edip okula gitmeye hazırlandım hava soğuk diye şişme montumu giyip fermuarları çekerken hafızamda canlanan o görüntülerle duraksadım ellerim üşüyor diye deniz ellerimi kendi ceplerine koyuyor ben de gülümseyerek ona bakıyorum ve bir anda yanağıma bir buse kondurunca başımı sağa sola sallayıp irkilerek kendime geliyorum"Bu neydi ya?","Ben ne yaşadım önce " Denizden öyle böyle değil çok nefret ediyordum 11.sınıftayken ilk dönem onu tanımadan sadece dış görünüşünü beğenmiştim onun dışında onu ve çevresini görüp istemeden tanıyınca ondan nefret etmiştim. Şimdi ise 12ydim 11.sınıfı nedense hâyâl meyal hatırlıyorum her gün kâbûslar ve denizle yaşadığımız anılar beliriyor kafamda. Galiba deliriyorum ama kimseye bundan bahsedemiyorum. ... Gizem ve gerilim dolu anlar sizi bekliyor:)

" Ve şunu anlamanı istiyorum dedektif, ben çoktan şeytanla anlaşma yaptım " *** Gece, küçüklüğünden beri ailesi olmasına rağmen yalnız büyüyen ve hiç aile sevgisi görmeyen masum bir kızdı. Buna rağmen sevgiye inanıyordu. Güzel bir kızdı ve bu güzelliği onun sessiz hayatına bela getiriyordu. *** İstanbul acımasız bir katil barındırıyor. En merak konusu olan ise neden bir çığlık maskesi taktığıydı? Bu çığlık davasına kimse bulaşmak istemezken, Dedektif Fırat Günay dedektif tecrübelerine dayanarak bu davada yer almak istedi. Ama işler sandığı gibi gitmedi. *** " Eğer o gün Gece` yi öldürseydim, geriye kalan tüm çocukluğumu ve hislerimi öldürürdüm. "