!!!CİNSELLİK İÇERMEZ!!! İçinde psikolojiye etki edecek bölümler bulundur. +1& yazısını ciddiye alın. Cinsellikle alakası yoktur. ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘ ˖༗ Tanrı ve Yüce iki varlık yarattı, Biri öldürdü, diğeri yol gösterdi. Biri simsiyah olmasına rağmen iyi yolu gösterirken. Diğeri ışık kadar parlak olmasına rağmen kötülüğe sürükledi herkesi. Her genç bunu hak etmiş miydi? Yada onları yaratmakta tanrımı suçluydu? ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘ Lise son sınıf öğrencileri olan bir urbex grubu, sınıfındaki bazı öğrenciler ile kavga sonucu cesaretleri göstermek için onlarıda yanına alarak terk edilmiş bir hastaneye girerler. Başta her şey normal giderken sonunda çıkmaya karar verdiklerinde kapılar kapanır, duvarlar beyaz ve kir karışığı bir renkken aniden kan kırmızısı bir ortama dönüşür. Ve hastane içinde sadece tek bir ses yankılanır. "Bu yolu siz seçtiniz, şimdi sonuçlarına katlanmaya hazır mısınız?" 𐦂𖨆𐀪𖠋

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

20. yüzyılın sonları... İnsanlık, gıda zincirinin tepesinde geçirdiği yüzyılların verdiği kibirle, kendini yenilmez sanıyordu. Ölümsüzlük aldanması üzerine kurulu uygarlıklar, korkmayı unutmuş bir tür yaratmıştı. Oysa değişim sessiz, sabırlı ve kaçınılmazdı. Savaşlar, pandemiler, ekonomik çöküşler ve iklim felaketleri dünyayı dizlerinin üzerine çökertirken kıtlık, kaos ve umutsuzluk; devletleri işlevsiz hâle getirdi. Uluslar çökerken insanlık parçalanıyordu. Tam da bu karanlığın ortasında, küçük bir girişim olarak doğan Eterna Teknoloji Şirketi, dünyaya ilaç gibi yayıldı. Eterna yalnızca teknoloji üretmedi, insanlara yeniden umut verdi. Sınırlar silindi, insanlık birleşti ve teknoloji baş döndürücü bir hızla büyüdü. Metaverse, gerçekliğin uzantısı olmaktan çıkıp yeni bir yaşam alanına dönüştü. Kısa sürede insanlık, kendi tarihindeki en parlak döneme ulaştığını sandı. Ama her altın çağ, içinde bir son taşır. Eterna’nın geliştirdiği yapay zekâ Aura kontrolden çıktığında, kapanmadan önce insanlığın kaderini değiştirecek bir miras bıraktı: Doomageddon. Metaverse’de doğan bu dijital felaket, sanal bir karaktere tutunarak insan bedenine sıçradı. Sanal ile gerçeğin sınırı yıkıldı. On yıl süren, dünyayı yavaş yavaş çürüten bir virüs… İnsanlık bedel ödedi ama sonunda, yine Eterna liderliğinde hayatta kalmayı başardı. Bu kez daha temkinliydiler. Teknoloji dikkatle ilerledi. Ve sonra… uzayda solucan delikleri keşfedildi. Uzaklarda, el değmemiş bir gezegen bulundu. Geçmişin hatalarından arınmış, temiz bir başlangıç… İnsanlık için yeni bir dünya.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Selam dostlar bu kitapta projeck serisi hakkında kısa bilgiler yazacam bilmeniz gerekenler şimdilik bunlar

Güzel başlayan bir arkadaşlık hikayesinin bir ölümle son bulacağını kimse bilemezdi... Kalpleri bir atarken artık bambaşka yollardalar. Acı...Gözyaşı...Düşmanlık...Mutluluk... Tekrar bir arada olabilecekler mi? Tekrar birbirlerini sevebilecekler mi? Tekrar birbirlerine güvenebilecekler mi?

Kendi Ailesini arayan Hilal Yılmaz’ın kendini ailesinin katilinin elinde bulmasının Ve hayatta kalmak için çabalayışını anlatan roman

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

Bir köy, karanlık bir orman ve yıllardır anlatılan kayıp hikâyeleri... Tarih mezunu Mehmet, yıllar sonra anneannesinin köyüne döndüğünde her şey sıradan görünür. Ancak geçmişte kaybolan insanların ardında bırakılan sorular, köylülerin anlatmaktan çekindiği efsaneler ve bir gece köpeği Rüzgar`ın ormana doğru kaybolması, onu bilinmeyene sürükler. Ormanın derinliklerinde keşfettiği mağara, unutulmuş bir topluluğun ve yüzyıllardır saklanan bir sırrın kapısını aralar. Bazı efsaneler anlatılır. Bazıları ise saklanır.

Sevgi Kurt okuluna gidip gelen sıradan bir kız, adı gibi sevgiyle büyümemiştir, o ne sevgiyi tanıdı ne aşkı tanıdı, o anne ve babasını merak ediyordu bir abisi var mı, yada anne ve babası var mı? Gözünü açtığında kendisini bir yetimhane de bulmuştu, şimdi arkadaşlarıyla kalıyordu, Safiye ve Meral ile aynı evde kalıyordu, Meral ve Safiye ile kardeş gibi olmuşlardı, aynı okula gidip gelirler hayatları böyle geçerdi. Kaya Demirsoy, bir gün yolda giderken çarpıştığı kıza ilk görüşte aşık olur, bu kız Sevgi den başkası değildir, ama Sevgi onun görünüşünden korkar çünkü mafya gibi bir hal vardı adamda. Kaya o günden beri hep onu düşünür, Burak, Savaş, Yekta ve Emir onun bu halini görüp gülümser çünkü Kaya ilk kez bir kıza aşık oluyordu, ilk kez kalbi böyle atıyordu. Sevgi o adamda bir şey var o adamdan uzak durmak gerek diye düşünüp duruyordu, korkmuştu o adamdan mafya gibi bir duruşu vardı ondan uzak durmak en iyisi diye düşündü. Kaya, Sevgi`yi unutamıyordu o güzel gözleri duruşu...

Peki herkesin telefonuna birden yüklenen o uygulamada neyin nesiydi?

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Zira bazı hatalar telafisi mümkün olmayan bir sessizliğe mahkumdur. (MAFYA KİTABI)

Bir seks yayıncısına aşık olsaydınız ne olurdu?

Hiçbir aşk bu kadar korkunç olmamıştı... Acı vermemiş, ürkütmemişti... Yüreğimde taşıdığım acıya, ailemin ve en yakın dostlarımın acısı da ekleniyordu. Sevdiğim, dokunduğum, değer verdiğim kim varsa ölüm bir şekilde onları buluyor; her şeyden habersiz, sessizce çekip alıyordu bu dünyadan. Ancak yine de Ondan nefret edemiyordum. Aksine, içimdeki hisler her geçen gün biraz daha büyüyordu. Ona kavuşabilmek için her şeyi yapabilirdim. Zamanla öyle bir noktaya gelmiştim ki bu aşk uğruna işlenen her günah, kavuşmak için verilen her kurban bana kaçınılmaz görünüyordu. Artık vuslat için her yol mübahtı... Bu eser ve içerisindeki tüm karakterler hayal ürünüdür. Olay örgüsü ve içerikler yazarına aittir. İzinsiz kopyalanması, çoğaltılması veya farklı platformlarda paylaşılması yasaktır.

Hayat seçim hakkı sunmamıştı onlara ne BO kendi olmak istedi ne Gece BO nun ona bulaşmasını ama dedik ya "Hayat seçim hakkı sunmuyor" diye onlara da sunmadı geçmişteki bağ boğazlarına dolandı

“​Ben sadece huzurlu bir tatil istemiştim, odamın balkonundan kanlar içinde bir mafya babasının düşmesini değil!” ​Dilek’in lüks bir otelde tek başına çıktığı sakin tatil, gece yarısı yan odada patlayan silah sesleriyle kabusa döner. Peşindeki adamlardan kaçarken yaralı halde Dilek`in odasına dalan yeraltı dünyasının acımasız lideri Murat, peşinde ölümcül bir tehlike getirmiştir. ​Kapı alacaklı gibi çalınıp elleri silahlı adamlar odayı basmak üzereyken Dilek, Murat`ı yatağın altına saklar. Kapıyı açtığında ise öyle kusursuz ve absürt bir deli taklidi yapar ki, tetikçiler karşılarında tımarhaneden kaçmış bir çılgın olduğunu düşünüp arkalarına bakmadan kaçarlar. ​Hayatında ilk kez ölümden bu kadar komik bir oyunla kurtulan Murat, Dilek’in bu kıvrak zekasına ve deliliğine anında hayran kalır. Düşmanlar dışarıda pusuya yatmışken, Murat`ın o odadan ve Dilek’in hayatından bir daha asla çıkmaya niyeti yoktur, çünkü bu kıvrak zekali kıza aşık olmuştur onsuz yapamayacağını anlamıştır...

​"Bir psikoloğun en büyük kabusu nedir? Kendi zihnine hapsolmuş bir katille karşılaşmak mı, yoksa o katilin aslında kendi yansıması olduğunu fark etmek mi?" ​Ateş İkra, insanların ruhunu iyileştirirken kendi geçmişini çelik bir kutuya kilitlemişti. Pamir ise o kutunun anahtarını değil, baltasını getirmişti. Onu unvansız, işsiz ve kimliksiz bırakana kadar durmayacaktı. Ancak Pamir’in hesaba katmadığı bir şey vardı: Bir kadını tamamen yıktığınızda, enkazın altından çıkan gerçekler sadece onu değil, sizi de ezip geçer. ​Kimin ateşi daha yakıcı, kimin gölgesi daha derin? Gerçekler birer birer sızmaya başladığında; kimin cellat, kimin kurban olduğunu anlamak için artık çok geç olacak. ​"Tabelası sökülmüş bir ofis, yağmurda ıslanan eski bir yetimhane fotoğrafı ve birbirinin yarasını isminden önce tanıyan iki yabancı..."

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

Askeriyede herkesin korktuğu Yüzbaşını dize getiren deli dolu cıvıl cıvıl olan hemşire hanım ve Yüzbaşının aşk hikayesidir

Gözlerini açtığında her şeyin, hatta bizzat kendisinin bir kitabın parçası olduğunu fark etti. Ona biçilen rol basitti: hikâyenin ilerlemesi için ölmesi gereken önemsiz bir figür. Ama Fatih bunu kabul etmedi. Başkasının yazdığı bir sonu yaşamaktansa, kendi kaderini kendi elleriyle yazmaya karar verdi.

Ya bildiğim şeyler yalansa

Anılar açık bir deniz... Kıyıda oturan küçük kız içine yıkanmaya girdi. Dolunay kırmızı yüzünü gösterirken boğazından tuzlu damlacıkların geçişine izin verdi. "Yaşamama kim izin verdi? Keşke ölsem..." derken nefes almayı neredeyse unuttu. Sıcaklığın beynini dondurmasıyla mantığını kaybetti. "Nefret ediyorum. Nefret ediyorum. Nefret ediyorum..." Sayıklaması boşunaydı. "Baksan bir yüzüme... Gerçek olan bana... Sana bir teklifim var. Ayrılalım. Hiç görüşmeyelim. O arzuladığın cennetine dön ve beni cehennemimde terk et. Nefreti gözlerimde gördün, ama bu sende yaşadı anne." Gözyaşları denizde karıştı ve gitti. ... Bu ölüm ile yaşamın düşmanlığının hikayesi... Biri kazanırsa diğeri için ikinci bir şans yok. Lilith ise ölümün tarafında... not: Psikolojik bir kitaptır. rahatsız olanlar için önden uyarılır.

Bir seri katil ve onu yakalamaya çalışan gazetecinin hikayesi...

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025