En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Çetin bir kış günü gözlerini açtığı hayatta `Berfin` dediler kız çocuğuna. Kış günü açılan gözleri güneşi de görsün, soğuğa rağmen hayatta kalsın istediler. Ağrı`nın bir ilçesinde doğan kız çocuğunun şeytana dönüşüm hikayesi. Babasının daha doğmadan piç ettiği bir kız çocuğu.. Annesinin hiç ettiği bir kız çocuğu.. ▪️ "İnsanlar bir şeytan yarattı. Daha sonra yarattıkları şeytan onlara da musallat olmasın diye Tanrı`ya dua ettiler. Yarattıkları şeytanın ne kadar kindar oluşunu bilmeden, Yarattıkları şeytanın yüzünün melek oluşunu bilmeden, Asıl şeytanın bir çocuğu piç edenlerin olduğunu bilmeden, Asıl şeytanın bir çocuğu hiç edenler olduğunu bilmeden, En çok da asıl şeytanın kendi ruhlarında yattığını bilmeden..." ! Kurguda geçen tüm olay, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. !

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Onlar yetimhanede tanıştı ve günün birinde ayrılmak zorunda kaldılar. Ayrılırken birbirlerine söz verdiler. Giden gelecekti, kalan bekleyecekti. Yirmi yıl geçti. Giden yana yakıla aradı, kalan sabırla bekledi. Ve bir gün... Birbirlerini buldular. Ama tanıyamadılar. ✋🏻 Bu kitabın rengi kırmızı. KAN KIRMIZISI ♟ Yeraltı Kulübü, İstanbul`un en gözde gece kulüplerinden biridir. Şaşaası göz kamaştıran bu mekânda cebinin doluluğuna güvenen herkes sınırsızca eğlenebilir. Ancak perşembe geceleri içeriye girebilmek için sahip olduğunuz statü ya da ensenizin kalınlığı geçerli olmayacak. Sadece özel kişilerin erişebileceği karta sahipseniz kapılar size açılacak ve perşembe gecesinin karanlığıyla tanışabileceksiniz. Düzenlenen kafes dövüşlerinde hiçbir kural yok, ancak Yeraltı Kulübü`nün dövüş gecelerinden bile üstün tuttuğu tek kural var. Nehir ise hayatını aksiyondan uzak tutmaya özen gösteren, kendi hâlinde yaşayan bir kadındır. Fakat kader her zamanki gibi kendi planını devreye koyduğunda ve hiç ummadığı birinin sahtekârlığı yüzüne çarptığında hayatı birden rayından çıkar. Bulaştığı pislikten yakasını kurtarabilmek için sunulan teklifi kabul etmek zorunda kalır. Kimilerinin sahip olduğu statü ve parayla bile elde edemediği o kart avucuna bırakılır. Ve Nehir bir gece vakti, eline tutuşturulan paketle, Yeraltı Kulübü`nün önünde kendisini bulur. Birincisi paketin içerisinde ne olduğunu tahmin etmektedir. İkincisiyse Yeraltı Kulübü`nün yıkılmaz kuralından habersizdir. ♟ Entrika, gizem, gerilim, aksiyon okumayı sevenlere hitap edecek bir kurgudur.

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

"Mesaj iletildi: Kabukları kimde kalır bu yaranın?" 11. sınıf eşit ağırlık bölümü öğrencisi Öykün Alkım, hayatını milimetrik bir düzen ve sarsılmaz bir sükunet üzerine kurmuştur. Onun dünyası; ütüsü hiç bozulmayan bir okul forması, hatasız sınav kağıtları ve kimseyle temas etmediği steril bir sessizlikten ibarettir. Mahalle lisesinin gürültülü koridorlarında, kökleri toprağa değmeyen, havada asılı kalmış bir beyaz orkidedir. Ancak sıradan bir okul gününde, telefonunun o kusursuz ekranına düşen bir bildirim, Öykün’ün camdan kalesini ilk kez çatlatır. 05...: "Öldürmeyen ama çaresi de olmayan o sinsi oku kalbinde taşıyorsun, değil mi Öykün?" Kim olduğu bilinmeyen bir numara, Öykün’ün sadece dışarıya gösterdiği "suretini" değil, herkesten sakladığı o "aslını" gördüğünü iddia etmektedir. Mesajlar geldikçe Öykün’ün korunaklı dünyası sarsılır; yersiz ve mülksüz olduğu gerçeği, ekranın dijital ışığında yüzüne vurulur. Karşısındaki gizemli yabancı, ona kaçtığı her şeyi —göğsünde büyüyen o arsız ve kimsesiz çiçeği— hatırlatmaya kararlıdır. Engellemek bir kurtuluş mu, yoksa o sinsi yaranın kabuklarını daha çok mu kanatacak? Bu sadece bir mesajlaşma hikayesi değil; klavyenin ardına saklanan bir "hiç kimse" ile kusursuz görünmeye çalışan "yaralı bir ruhun" dijital savaşı. "Yamacına indir beni... Çünkü aslı sende, sureti yok."

Sırtım soğuk masayla buluştuğunda ağzımdan küçük bir inleme kaçtı. Kaçacak hiçbir yerim yoktu, zaten o üzerime öyle bir çökmüştü ki nefes bile alamıyordum. Masanın üzerindeki her şeyi tek bir hamleyle yere savurdu; camların kırılma sesi odada yankılanırken beni kalçalarımdan kavrayıp kendine doğru çekti. Vücudunun o sert ve kalıplı ağırlığını üzerimde hissetmek beni mahvediyordu. "Bana bak," dedi emreder koşan bir sesle. Bakışlarımı kaçırmaya çalıştım ama elini çeneme dolayıp yüzümü ona bakmaya zorladı. O buz mavisi gözleri açlıktan ve arzudan kapkaranlık olmuştu. Elleri elbisemin altına sızıp çıplak tenime değdiğinde vücudum kaskatı kesildi. Parmakları bacaklarımın arasında, o en hassas yerimde dolaşırken boğuk bir sesle küfretti. "Burada titrerken hala benden nefret ettiğini mi söyleyeceksin?" Dişlerini boynumdaki o ince damarın tam üzerinde hissettim. Sadece dudakları değil, tüm vücudu ateş gibi yakıyordu. Bir eliyle iki bileğimi de başımın üzerinde sabitleyip beni tamamen savunmasız bıraktı. Kulağıma eğilip o yakıcı nefesiyle fısıldadı: "Senin o her bir kıvrımını, her bir çığlığını istiyorum. Seni parça parça tüketene kadar durmayacağım." Dudakları boynuma sertçe kapandığında, dişlerinin etime geçtiğini hissettim. Acı değildi bu; beynimi uyuşturan, kasıklarımı sızlatan saf bir hazdı. Elbisemi tek bir hamlede sıyırıp beni tamamen altına aldığında, kendi adımı bile hatırlayamıyordum. Artık sadece onun altındaki o ıslak ve çaresiz bedendim ve o ne isterse yapmaya hazırdım.

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

“Bir anlaşmalı evlilik… ama her adım ölümle yazılmış bir oyun.”

"Öylece öldürecek misin?" dedi en sadık adamı Musa. Sesi, bu gergin sessizliğin içinde bir kırılma noktası gibi yankılandı. Savaş`ın en sadık adamıydı o; fırtınanın ortasında bile geri adım atmayan tek kişi. Savaş."Öldürmeyip ne yapacağım Musa?" diye kükredi. Sesi deponun boş duvarlarında çarparak çoğaldı. "O bana ihanet etti! Sırtımdan vurdu beni!" İki adım geride duran Musa, soğukkanlılığını korumaya çalışarak bir adım daha geriledi. "Ben sadece pişman olma diye söyledim abi," dedi fısıltıdan hallice bir sesle. Savaş hışımla arkasını döndü. Bir ağız dolusu küfür savururken elindeki silahı havaya savurdu. "Neden pişman olacağım lan? Bana ihanet eden bir kadın için mi?!" diye bağırdı. Sesi kontrolünü tamamen kaybettiğinin kanıtıydı. Öfkesi, içindeki o derin hayal kırıklığını örtmeye yetmiyordu. Musa, elindeki Efnan`ın çantasını karıştırırken bulduğu küçük, siyah-beyaz kağıt parçasına son kez baktı. Parmakları titriyordu ama geri dönüşü olmayan o yolu kapatmak zorundaydı. Savaş tekrar Efnan`a dönüp silahı doğrulttuğu sırada Musa, o kağıdı Savaş`ın görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Abi..." dedi Musa, sesi bu kez titriyordu. "O hamile."

İzge, yaşadığı o günkü olaydan sonra travmalı kalan bir kız, internetten oynadığı oyundan tanıştığı Azrael adlı kişi ile birden itibarını kesti, Azrael onu neden bırakmıştı? Neden ona bir şey demeden konuşmayı kesti? Peki herkesin telefonuna birden yüklenen o uygulamada neyin nesiydi?

Yalnızlık konusunda usta olmuş bir kız ve kimseye güvenememe korkusu...

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

Bu bir kısa hikayedir.

Bebek sahibi olmak isteyen Defne gözüne yakışıklı, karizmatik bir adam kestirir. Bu adamın gösterişli olması ve yakışıklı olması Defne`yi etkilemiştir. Ama adamla nasıl karşılaşmak istediğini düşünür ve aklına gelen hain bir planla onunla birlikte olur. Yaman acımasız, piskopat, zorba, ego manyağı bir insandır, abisi Murar ile yaşar, ailesi yurt dışındadır, Yaman çapkın birisidir, her gece bir kızladır. Takıldığı kızlar hep tek geceliktir, ciddi düşünmez...

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

20. yüzyılın sonları... İnsanlık, gıda zincirinin tepesinde geçirdiği yüzyılların verdiği kibirle, kendini yenilmez sanıyordu. Ölümsüzlük aldanması üzerine kurulu uygarlıklar, korkmayı unutmuş bir tür yaratmıştı. Oysa değişim sessiz, sabırlı ve kaçınılmazdı. Savaşlar, pandemiler, ekonomik çöküşler ve iklim felaketleri dünyayı dizlerinin üzerine çökertirken kıtlık, kaos ve umutsuzluk; devletleri işlevsiz hâle getirdi. Uluslar çökerken insanlık parçalanıyordu. Tam da bu karanlığın ortasında, küçük bir girişim olarak doğan Eterna Teknoloji Şirketi, dünyaya ilaç gibi yayıldı. Eterna yalnızca teknoloji üretmedi, insanlara yeniden umut verdi. Sınırlar silindi, insanlık birleşti ve teknoloji baş döndürücü bir hızla büyüdü. Metaverse, gerçekliğin uzantısı olmaktan çıkıp yeni bir yaşam alanına dönüştü. Kısa sürede insanlık, kendi tarihindeki en parlak döneme ulaştığını sandı. Ama her altın çağ, içinde bir son taşır. Eterna’nın geliştirdiği yapay zekâ Aura kontrolden çıktığında, kapanmadan önce insanlığın kaderini değiştirecek bir miras bıraktı: Doomageddon. Metaverse’de doğan bu dijital felaket, sanal bir karaktere tutunarak insan bedenine sıçradı. Sanal ile gerçeğin sınırı yıkıldı. On yıl süren, dünyayı yavaş yavaş çürüten bir virüs… İnsanlık bedel ödedi ama sonunda, yine Eterna liderliğinde hayatta kalmayı başardı. Bu kez daha temkinliydiler. Teknoloji dikkatle ilerledi. Ve sonra… uzayda solucan delikleri keşfedildi. Uzaklarda, el değmemiş bir gezegen bulundu. Geçmişin hatalarından arınmış, temiz bir başlangıç… İnsanlık için yeni bir dünya.

Beni "Hiç kimse" sandı. Ben de ona Cehennem`in kapısını gösterdim. Mara × Karan Bir polis, bir hayalet. Bir rozet, bir intikam. Cennet Yasak. Cehennem Kapalı. Peki sen nereye aitsin? ❄️ DARK ROMANCE | PSİKOLOJİK Not: Bu hikayede iyi adam yok. Sadece ben varım.

Arkadaşları ile oyun oynarken yanlış numara tuşlayan Mavişin hayatında acaba neler olucak. Arhan bu yanlışa nasıl bir tepki verecek acaba...

On sekiz yaşına girecek olan Emma Hill, bunun heyecanı içerisindedir; ama on sekiz yaşına girerken kendinde beklenmedik özellikler keşfeder. Bu özellikleri kabul etmekten başka çaresi olmayan Emma Hill’i nasıl bir doğaüstü güç ve evren beklemektedir? Peki, siz Emma Hill ile bu evrene ortak olmak ister misiniz? ‼️Kitap; vampir, kurt adam, büyücülük içermektedir ve kitapta kan ve yetişkin içerikli tasvirler bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz lütfen. 🙏🏼

Geçmişini yaşayamadığı için kendi iç dünyasında kaybolmuş bir Doktor… Ve geçmişinde yıkılan, yanan anılarıyla hayata tutunmaya çalışan bir Yüzbaşı… Yolları savaşın ve acının ortasında kesiştiğinde, Diyorlar ki: Bu bir aşk mı, yoksa hayatta kalma mücadelesi mi? Ama bazen, en karanlık gölgelerin altında bile Bir ışık parlar; Ve iki kırık ruh, birbirinin sessiz sığınağı olur. Savaşın acısı, kayıpların yükü ve geçmişin gölgesi arasında, Her adımda kalpleri sınanan bu iki insan, Ya birlikte ayağa kalkacaklar… Ya da kendi gölgelerinde kaybolacaklar.

Beş tramvalı genç tek bir maddede buluştu devamını merak ediyordan bu kitabı okunalısın

Kendi Ailesini arayan Hilal Yılmaz’ın kendini ailesinin katilinin elinde bulmasının Ve hayatta kalmak için çabalayışını anlatan roman