“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Siz: Hey, naber insanoğlu? (17.08) Siz: İddiayı kaybettim. Siz: Cezam da birine yazmak oldu. Siz: Şansıma sen çıktın. Dediler: “Al bu numarayı, olmayan aşkını ilan et.” “Bu yolun sonu ya veda ya sevda… ama benim adımlarım hep sana doğru, Doktor.”

Ne demişti o. Abin sayılırım ben senin? Ama abim değildi ki. Görürsün sen kardeşi!

Kabusları olan bir kızın tek güzel rüyası olmak…

Esila Pare Özal 24 yaşında Hukuk okuyan idealleri için herşeyi ortaya koyan inatçı,açıksözlü ,gururlu çok güzel ve zeki bir kız Doruk Çağlar 24 yaşında Mimarlık okuyan Çağlar holdingin tek varisi babası küçük yaşta annesinden boşanıyor. Bu hikaye biraz seni anlatıyor biraz beni bu hikaye sen gibi öyle mavi öyle yalnız içimdeki sevgi gibi yani sen....

-Asya, bir saniye durur musun?, diye seslendi, sesi alçak ve gergindi. Duraksadım . -Efendim Can? -Şey... yani Kimya dersi için..., Eliyle ensesini kaşıdı. -Biliyorum bu saçma. Sen bu dersin en iyisisin. Ders notlarını alabilir miyim? Belki de... -Ders notum yok maalesef ama önerebileceğim kitaplar var, dedim. Ve kitabın ismini söyledim. Sessizce telefonu not etti. -Peki özel ders veriyor musun? Tabbii ki hayır dedim içimden. Ama bana bir yavru kedi gibi bakıyordu. Aklıma çizmeli kedi nin bakışları geldi. -Bilmiyorum daha önce hiç özel ders vermedim. Ama bunu düşünebilirim. yavru kedi bakışı devam etti. "Tamam aslında düşündüm de deneyebiliriz yarın kütüphanede okul çıkışı ders çalışalım. Geç kalma." Can`ın yüzü aydınlandı. -Anlaştık, Asya. Teşekkür ederim. Gerçekten, çok teşekkür ederim. sadece özel ders verecektim en fazla ne olabilirdi ki #gençkurgu

Sinan okulun asi ruhu. Kuralları hiçe sayan, kimseyle yakınlık kurmayan, kendi dünyasında kaybolmuş bir genç. Ve Çolpan , okulun onur listesinde adı yazılı olan birincisi. Dışarıdan kusursuz görünen ama içten içe bambaşka hayaller kuran bir kız. Aynı koridorda yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı değişmeye başlar. Bir yanda düzen, disiplin ve beklentiler… Diğer yanda özgürlük, başkaldırı ve bilinmeyenler… Peki, kurallarla dolu bir dünyada hayallerine ne kadar tutunabilirsin? Ve bir kalp, görmezden gelmeye çalıştığı duygulara ne kadar karşı koyabilir?

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazeteye karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

İnci Adalar, henüz on sekizinde, üniversite sınavına hazırlanan normal bir lise öğrencisidir. Senenin başında aşık olduğu okulun popüler çocuklarından Uygar Zorlu`ya bir akşam anonim olarak yazmaya karar verir ve her şey bu kritik kararla başlar... "Dokunma, yanarsın dediler, sımsıkı sarılmadım mı?" . . . (Tüm hakları saklıdır.)

Naz ve Demir bir yıldır aynı evde yaşayan iki arkadaş. Her şey netti... ta ki Naz temizlik sırasında Demir’in defterini bulup kendisine duyduğu gizli aşkı öğrenene kadar. Şimdi hiçbir şey eskisi gibi olamayacak...

Eğlencesine gizli numaradan aradiginiz kisi bir mafyaysa ve siz bunu bilmiyorsanız ? Ilerleyen gunlerde onunla karsilasmayi tahmin etmemistiniz bile

Belirsizlik ne kadar da zordu. Bunu normal birine derseniz anlamayacaktır. Çünkü insan bunu ancak belirsizlik çukuruna düşünce anlıyordu. Birde eğer yaşadığınız belirsizlik sevgi üstüneyse eğer ona hiçbir söz söylenmezdi işte... *** Ben Mir Ulaş Koçhan; iki yıl önceye kadar herkesten uzak, kendi başına sadece derslerine odaklanan Mir Ulaş. Şimdilerde ise belirsizlik çukuruna düşmüş, gözü sevdiğinden başkasını görmeyen Mir Ulaş... *** Her şey 2 yıl önce bu liseye geldiğimde başladı. İnsan hani bazen bir şeyleri hisseder ya ben bu liseye geldiğim adım attığım gün anlamıştım buranın bana iyi geleceğini ama bende bilemezdim hayatımın anlamını burda bulacağımı... *** “Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, Dünyanın en güzel sesinden En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey... Fakat artık umut yetmiyor bana, Ben artık şarkı dinlemek değil, Şarkı söylemek istiyorum...” ~Nazım Hikmet

yıllar önce hiç bir haber vermeden giden abinizin arkadaşı olan ilk aşkınızı taşındığınız apartmanda hemen yan komşunuz olarak bulsanız tepkiniz ne olurdu? çünkü ben en yakın arkadaşımın aklına uyup fake hesaptan ona istek ettım da.

Aynı mahallede iki genç birbirine aşık mı olur düşman mı?

beni ensemden yakalıyıp serçe öpmeye başladı ne kadar onu itsemde geri çekilmedi en sonun da karşılık alamayacağını düşünüp geri çekildi ama hala dibimdeydi ve dudağımın uzatsam dudaklarına değicektim.. ikimizde nefes nefese kalmıştık ve göysüm onunkine değiyordu "karşılık ver!" "hay-... " cümlemi tamamlama bile izin vermeden tekrar yapıştı dudaklarıma....

Alara`nın bütün acılarını, geçmişini arkasında bırakıp Almanya`ya gitmesiyle başlıyor hikayesi. Alara orda kendi şirketini kurar ve hayatına orda devam edip bir daha Türkiye`ye gitmemeyi düşünürken, babasının rahatsızlanması planlarını mafetmişti. Babasının rahatsızlanma sebebi ile Türkiye`ye giderek geçmişteki acılarını, arkasında bıraktığı kişiler ile yüzleşmek zorunda kalmıştır. Babasının ortağının oğlu ile şirketin başına geçip, babası iyileşisiye kadar kalacağını düşünmektedir.

Babam`ın sürekli bana damat adayı bulmasından sıkılmıştım. Sürekli holding sahibi adamların, aşırı pohpohlanan züppe oğullarından gına gelmişti artık. Bu sabah aldığım bir mesajla kendimi burada bulmuştum. Merakla bekliyordum mesajın içeriği ile ilgili konuyu birinin detaylıca anlatmasını. Ofisin siyah ve beyaz detayları olan odasında sıkılmış bir vaziyette saate baktım. O sırada kapı açıldı, içeri siyah takım elbisesi son derece şık, kirli sakallı,esmer, mavi gözlü, yakışıklı bir adam girdi. Masanın etrafında dolaşıp karşımdaki sandalyeye oturdu ve son derece cezbedici bir ses ile; -" Hoşgeldiniz Nilüfer hanım ben Alpaslan Egemensoy tanıştığımıza memnun oldum" dedi. Peki ben memnun olmuşmuydum? Zaman gösterecekti....

21 yıl ailesiz büyüyen Lara… Ansızın çalan bir kapı, hayatını tamamen değiştirebilir mi? Karadağ Ailesi’nin yıllardır içini yakan evlat hasreti, sonunda sona mı erecek? 🌺 Bir hırs… İnsana nelere mâl olurdu? Küçük bir kızın hayatına mı… Yoksa 21 yıl boyunca ailesiz büyümesine mi? 🌺 “Ben… nasıl davranacağımı bilmiyorum…” Sesindeki titremeye engel olamıyordu. “Şşt… Kendini bana bırak, yeter…” Genizden gelen bu kısık sesle beraber, belimdeki baskısı biraz daha arttı. Başını bana doğru eğmeye başlamıştı. Yaklaştıkça küçülüyordum. Parmaklarıyla saçlarımı geriye atıp, başını boynumun boşluğuna yaklaştırdı. Gözlerimi sımsıkı kapatmış, olacakları bekliyordum. “Bu kokun… beni öldürüyor…” Burnunu boynumda gezdirdiğinde nefesim kesilmişti. Bana doğru iyice yaklaştı, nefes almakta zorlanınca destek almak için ceketinden tutundum. Başını hafifçe kaldırdı, bu kez rotası dudaklarım olmuştu. Ellerini yüzüme götürüp, başparmağıyla yanağımı okşamaya başladı. Dudaklarına dokunan dudaklarım… Savunmasızdım. Üzerimde hissettiğim o baskı, kalbimin derinliklerine inmişti. Kendini yavaşça geri çektiğinde gözlerimi açtım. Onun koyulaşmış bakışları, gözlerime saplanmıştı.

Aslında bazı hayatlar vardır ki sanki kaderi daha doğmadan karamsar yazılmış. Sadece herşey yolunda gitsin istersin... herşey olumlu olsun ve zorluklarla uğraşmak istemezsin... Sahra aslında bu olumsuzluklara rağmen gülmeyi başarmanın vücut bulmuş haliydi. Sahra en kurak topraklarda bile yeşermeyi başaran bir fidan gibiydi. En büyük okyanusta bile dalgalara karşı savaşan bir yosun gibiydi. Atlas ise okyanusların en karanlık merkezi gibiydi. Atlas yağmurlu hava da bile susuz kalmış bir bitki gibiydi. İkisi de bu hale nasıl geldi? Birbirlerini iyileştirebilecekler mi?

"Ali Asaf" ona ilk defa ismiyle seslenmiştim. "Yapma" "Neyi yapmayayım" anlamamıştım. Gözlerini kısıp "Bana ismimle seslenme. " "İyide senin ismin Ali Asaf değil mi?" Sesini yükselterek "San YAPMA dedim!İsmim Ali. Sana sadece Ali daha fazlası değil." Bu son sözleri ise kırılan kalbimin sesiydi. Ona artık Ali diyecektim sadece Ali. İsmini söylememi istesede artık benim için sadece Ali`ydi. Ruhumda iz bırakılmış nişaneler dolanıyordu. Bir bir etrafımı sarmış ve an kolluyorlardı. Kaçış yoktu ama benim de pes etmeye niyetim yoktu. Genç kurgu sevenleri kitabıma beklerim.

İlk görüşte aşık olan ama hayatın onlar için başka bir pikanı vardır 🤍

Her zaman okulun popüler çocuğuna, aşık olunmaz. Sesiz çocuğuna da olunur. O anda ekranımda tek bir mesaj belirdi. Fetih:Sende gitmesen olmaz mı?

Bensu, babası ile birlikte bomba patlamasında şehit düşerek Güneş tekrardan öksüz kalmıştı. Koruyucu babası ve kardeşi ile tek kalan Güneş, Bensu`nun iki emanetini sahip çıkarak büyür. Kız kardeşi ve mesleği. Güneş büyüdükten sonra Bensu`nun mesleğine ele alarak Hakkari`ye atanır. Hakkari`ye atanmasından 5 hafta sonra teröristler tarafından kaçırılır. Hakkari`de görev yapan Ateş timi ise, Güneş`i kurtarmak görevini alır. Güneş`in öğrencisi olan Alphan`ın babası, Ateş timin komutanı ve yüzbaşı Pars Erdinç ise, Güneş`i kurtarır. Pars, oğlunun öğretmeni ile tekrardan karşılaşınca hikayeleri sonsuz olacak derecede kaderde yazılmıştı. Aslında hikaye, iki yetimhane çocuğu bir hayat üzerinde olan bir hikayeydi...

Tuna, biraz inatçı, deli, kendi bildiği yoldan giden bir genç adam. Sıla`dan bahsedilince hep önünü kapatıyor, ama hayat sürprizlerle dolu. Beklenmedik duygular kalbinde filizlenirken, aşk onun da kapısını çalıyor. Komik, duygusal, cesur ve biraz da karışık anlarla döşeli bir yolculukla dolu bu hikâyeye sizleri de bekleriz.

Yıllar önce "BARUT TİMİ " kurulurken babasının masasındaki dosyada alaz üst teğmenin fotoğrafını görüp aşık olur bir yıl sonra babasının tüm itirazlarına rağmen askeri üniversiteye katılıp bitirir daha sonra ilk aşkı için barut timine katılır ..!