Alışmak insan oğlunun en büyük lanetiydi. İnsan bir çok şeye zamanla alışırdı. İnsan zamanla iyileşmezdi. Sadece alışırdı. Açelya Çelik on dört yaşına kadar binbir acıya göğüs germiş bir çocuktur. Zamanla alıştığı bu acıları sevdiği insanlar için yok etmiş fakat bu kez de kalbinde bir yara açmıştır. Her anlamda yaralı olan Açelya Çelik bu yaralarını iki yıl boyunca kanatmış,kimsenin sarmasına izin vermemiştir. Annesi`nin Pars Çakmak`la evlenmesi sonucu hayatının devam ettiğini fark etmiş ve yaralarını sarmaya karar vermiştir. Yıllardır kız kardeş isteyen Çakmak erkekleri babasının evlenmesi sonucu üvey de olsa bir kardeşe sahip olmuşlardır. Çakmak erkekleri Açelyanın hayatına girmek isterken Açelya hayatına daha fazla insan almak istememektedir. Bakalım bu hikayesin sonunda Açelya yeni ailesini kabul edecek mi? Çakmak ailesinin gerçek yüzü ortaya çıkacak mı? Açelya daha çok yara alacak mı? Toprağa gömülen o saklı sırlar karşımıza çıkacak mı? Değerli vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ederim

Ben Arya’ydım. Yetimdim. Zayıftım. Kim olduğumu bilmiyordum. Ama bir gün, haberlerde bana “Alev Soykan” dediler. Meğer bir mafya kızıymışım. Kendi geçmişimi öğrenmek için… bir mafyayla evlendim. Ülkeler aştık. Kan, ihanet, kimlikler birbirine karıştı. Taht bana kaldı. Ama geçmiş geri döndüğünde, karşımda hem kanımı, hem kocamı düşman olarak buldum. Şimdi soruyorum: Ben kimim? Soykan mı? Yoksa sadece bir savaşın arası mi? Ark Kitabim şu anda duzenlemede oldugu için Şu an okumak istiyorsaniz kitapliginiza ekleyin

Liseye yeni geçmiş bir kızın,geleceği ve geçmişi;ihanerler,aldatmalar,arkadan bıçaklamlar ve gelmesi kaçınılmaz olan kızın intikamı...

İki düşman krallıkta aynı anda iki çocuk doğdu. Ama bir teslik vardı. Kimsenin anlam veremediği bir terslik. Leoların kraliçesi doğumda vefat etti. Kraliçenin vefatından 1 hafta sonra kraliçenin aslında doğumda olmadığı, ve aslında bebek hariç doğumda olan bütün kadınlar ölmüştü. Nedeni ZEHİRLENME. Tütsü dumanı bebek hariç hepsini etkilemişti bunu yapmaya cesareti olan tek kişi LUNALAR olarak düşünmüşlerdi ve savaş burda başlamıştı

Helin, sevdiği adamdan bir yalan yüzünden vazgeçti. Sonra başka bir adamın gölgesinde kurduğu hayat, ona huzur değil sadece düzen verdi. İki çocuk, bir ev, bir yuva… Ama eksik bir kalp.Yıllar sonra geçmiş kapıyı çaldığında, Helin Eva’nın içindeki boşluk yeniden yankılandı. Kalbi birine, hayatı bir başkasına aitken, yaşadığı her gün biraz daha azaldı.Aşk geri geldi. Ama dönüşü, sadece yıkım getirdi.Bu bir kadının susarak, severek, saklanarak nasıl yok olduğunu anlatan bir hikâye.“Beni Yaşarken Göm”, duyguların susmadığı, geçmişin peşini bırakmadığı, bir kadının çığlıksız vedası…

Radyoda sevdiği türkü çalmaya başlayınca hafif tebessüm etti Yüzbaşı Özer. Sesini açtı radyonun. Türkünün bitmesini istediği için hızını düşürdü arabanın. Nakarat kısmı geldiğinde daha da sesini açtı. "Sözlüysekte uzakların yoluna Öleceğiz doğduğumuz toprakta Memleket sevdana yürek gerek." Karanlık yolda bir karartı fark ettiğinde hemen belinden çekip aldı silahını. Yolun üstündeki arabayı fark ettiğindede kaşları çatılmıştı. Ardından arabadan inen kişiyle aynı anda hem şaşkınlık hemde sevinç hissetti Yüzbaşı Özer. Arabayı durdurup silahını beline koydu. Gülümseyip arabadan indiğinde karşısındakine sarılmayı ümit ederken beklediği gibi olmadı. Karşısındaki kişi silah çıkartıp Yüzbaşı Özer`e doğrulttu. Yüzündeki gülümseme silindi yavaş yavaş. O an bütün askerlik reflekslerini unutmuş gibiydi. Öylece karşısındakine bakıyordu. Issız yolda dört el silah sesi yankılandı. Dört kurşun Yüzbaşı Özer`in vücuduna saplandı. Üç kurşun göğsünü delerken diğeri karnından isabet etmişti. Vücuduna saplanan dört kurşun yıkamadı Yüzbaşı Özer`i. Hala öylece ona silah doğrultup onu vurana bakıyordu. Bu dört kurşun yakmadı canını. Canını yakan şey sırtındaki baltaydı. Bıçak denemezdi böyle bir ihanete. Karşısındakiler arabaya binip gittiklerinde vücudu dayanamadı Yüzbaşı Özer`in. Dizlerinin üstüne çöktüğünde zor bela sırtını arabaya yasladı. Daha az önce çalan türkü değişmiş başka bir türkü çalıyordu arabada. Yüzbaşı Özer o türkünün son sözlerini işitebildi sadece. "Çıkıp boz kırlara ulaşamadım. Yalan Dünya sana çıkışamadım. Eşimle dostumla buluşamadım. Var git ölüm bir zamanda yine gel. Karacaoğlan derki konup göçerken Ecel şerbetini tas tas içerken Yine buldum beni senden kaçarken Var git ölüm bir zamanda yine gel." Gözleri kapandı Yüzbaşı Özer`in. Dört küçük kurşuna dayanamadı koca cüssesi.Dört kurşun bir komutanı alıp getirdi bu yalan dünyadan. Alıp getirirkende hayatın son sillesini çakmayı unutmamıştı Yüzbaşı Özer`e. Bir ihanet koskoca komutanı yıkıp geçmişti. Bir ihanet sekiz kişiyi komutansız bırakmıştı.

Bir çukura düştünüz ve size bir el uzandi sizi o çukurdan çıkaracak ama aynı zamanda yalanlar hileler sahtekarlıkların içine giriceksin siz olsanız o eli tutarmıydınız hadi gidip birlikte öğrenellim