Ben suydum o ateş... Su ateşi her zaman söndürürdü. 🌊🔥 Turna Tolunay`ı bugüne kadar dize getirebilen kimse olmamıştı ama o aşkın ne kadar güçlü olduğunu unutmuştu. Tuttuğunu koparan ve başarılı bir iş kadını olan Turna Tolunay "babasının aslan kızı" tabirine uyan bir kadındır. Aldığı bir ihaleyle tekrar hayatına giren Tunay Tuğrul ise tüm hayatını ve düzenini alt üst edecek, doğru bildikleri yanlış, yanlış bildikleri doğru çıkacaktı. 💙🧡 "Ben kurallarla oynamam Tunay Tuğrul. Çünkü ortada bir oyun varsa o oyunun kurallarını ben koyarım" "Sen bir şeyi sakın unutma Turna Tolunay; ben bir şeyi istersem onu alırım ve karşımda hiç kimse duramaz" 🌊🔥 BAŞLANGIÇ TARİHİ:03/09/2025

Münih`te yeni hayatına alışmaya çalışan genç mühendis Alisa Eren, düzenli ve mesafeli yaşamını sürdürüyordu. Geceleri sessiz, günleri kahve kokulu geçerdi. Ta ki o geceye kadar... Bir sesle uyandı. Işığı açmaya bile üşendi. Ama karanlıkta, çalışma masasının önünde bir gölge duruyordu. Tam çığlık atacakken sıcak ve güçlü bir el ağzını kapattı. "Bağırma. Hırsız değilim." Fısıltı Türkçeydi... Bal rengi gözleri karanlıkta bile parlıyordu; kokusu keskin, tehlikeli ve anlaşılmaz şekilde çekiciydi. Adam bir an durdu, onu süzdü - belirgin bir şaşkınlıkla. Çünkü karşılaşması gereken kişi bu değildi. Ona verilen bilgiye göre burada Leyla vardı... ama karşısındaki kesinlikle Leyla değildi. Ve bu beklenmedik karşılaşma Boris`i planladığından daha fazla etkiledi. "Yarınki ihale için... sadece bir belgeye bakıp çıkacağım," dedi adam alçak bir sesle. Alisa nefesi kesilmiş halde belgelerine uzandı ama adam ondan hızlıydı. Dosyayı aldı, evrakları fotoğrafladı. "Lütfen yapma... Yeniyim burada..." diye fısıldadı Alisa. Adamın karanlık gülümsemesi daha da yaklaştı: "Merak etme. Sadece birine bakıyorum." Bir bez yüzüne bastırıldığında göz kapakları ağırlaştı. Bayılmadan önce duyduğu son şey adamın fısıltısıydı: "Yarın ihale var. Şimdi sen uyuyamazsın... İyi uykular, güzelim." Ertesi sabah ihalede kalabalığın arasında yeniden göz göze geldiler. O bakış, gecenin bir tesadüf olmadığını fısıldıyordu. Bu hikâye bir ihaleyle başlamadı. Bu hikâye karanlık bir gecede, yanlış bir evde başladı. „Manchmal ist das Schicksal einfach nur eine falsch geöffnete Tür." "Bazen kader dediğin şey, yanlış kapıyı açmaktır."