Düşmanları tarafından annesi öldürülen aysima annesinin intikamı için birileri ile anlaşması

Aşk hepimizin içinde olan bir dosttu. Öfke aşkla gelirdi. Kırgınlık sevdiğin kişiye karşı olurdu. Özlem onun sesini her dakika duymak isterdi. Acı hep içindeki organdı. Eflatun hayalleri için savaşan genç bir kızken ilk aşkına duyduğu sevgi hiç bitmiyordu. Pamir onu görmezden gelen sadece arkadaş olarak gören bir kişi iken gerçekleri ilk kim söyleyecekti. Arkadaşlar ve aşk ... Bu ad ile yazılan ilk kitap. Fikir çalması lütfen yapmayınız.

Takıntı ! Eşcinsel bir kurgudur homofobikler ve köpekler giremez!

Umay adlı bir kızın küçük yaşta evlendirilmesini konu alan bir kitaptır.

Normal şartlarda yapmam gereken şey belliydi: Her zamanki gibi sadece okuluma odaklanacak, o kusursuz lise son sınıf öğrencisi maskesini takınacak ve sessizce mezun olacaktım. Ama ruhumdaki o sağır edici çığlık dinmiyordu. Kendi kendime sordum: "Bir gece kaçamak yapsam, sadece bir geceliğine kendi ruhumun karanlık labirentlerinde kaybolsam ne olurdu ki?" En fazla ne olabilirdi? Hayat, en ağır cevabını en sona saklamıştı: En kötüsü oldu. Kendimi, o süslü hayatımın tam zıttı olan bir dünyada, sokakların ve loş ışıkların arasında buldum. F@h!şelik yapmaya başladım. Garip olan şuydu ki; bu yıkım beni ilk kez özgür hissettiriyordu. O cam fanusun içinde başkalarının belirlediği bir süs eşyası olmaktansa, dışarıdaki kirli havada kendi kontrolümü elimde tutuyordum. Artık kimin dokunacağına, kiminle o buz gibi sessizliği paylaşacağıma ben karar veriyordum. Karşılığında aldığım o kağıt parçaları, aslında bir bedel değil, özgürlüğümün makbuzu gibiydi. Aslında paraya ihtiyacım yoktu; varlıklı bir ailenin, her istediği önüne gümüş tepside sunulan o "şanslı" kızıydım. Ama o banknotlara dokunmak, ailemin kirli mirasından arınmış, sadece bana ait olan tek somut şeydi. Yine de her gece yastığa başımı koyduğumda, o cam fanus hissi peşimi bırakmıyordu. Sadece artık fanusun içinde değil, hemen dışındaydım; cam kırıkları her yanıma batıyor, canımı yakıyordu ama en azından artık nefes alabiliyordum. Yine de biliyordum; bu tehlikeli oyun bir gün son bulacaktı. Peki, perde kapandığında geriye ne kalacaktı? Özgürlük mü, yoksa tamamen parçalanmış bir ruh mu?

Gizem diğer adıyla giz monoton bir hayatta yaşarken aynı zamanda da müzikle kendi benliğini bulmaktadır. Ve güney Arıkan küçüklüğünden beri tanıdığı kendisine hiç abi demediği hep arkadaş olarak gördüğü abisinin arkadaşı. Peki bir gün artık onu ne arkadaş ne de abi olarak görmeyi bırakır ve araya aşk sızdırırsa. ... Bu ad ile yazılan ilk kitaptır Zamanla ya da Zorla-Skapova

Açelya Akay Bozkurt "yalan söylemekten nefret ettiğimi biliyorsun" "Duygularımı işime katmam merak etme" "Saha görevine gelmeyi bıraktım ölsem çıkmam sahaya" ... "Ben Deniz Alkan" "Öldürecek misiniz? Lan ben aşık olunca mi?" "Tamam kabul sahaya çıkıyorum" Nermin Akgün-Bu kız çok mu zeki yoksa sadece aptal mı anlayamıyorum

Aslanın avladığı canlardan yaptığı taht, bir gün o canların ateşiyle kül olmaya mahkûmdur..Çünkü gerçek adalet; kürsüde değil, Neron`un o tahtı yaktığı meşalede saklıdır. 🖤⚖️⏳🪷

Bir yüzbaşının gittiği gizli bir defile görevinde en fazla ne olabilir? Konuyu başka bir yerde görmedim. (Model kız - Asker oğlan ilişkisi) Lütfen kopyalamayın.

Üniversite öğrencisi olan Duygu bir gece arkadaşları ile yaşadığı kazadan sonra hayata dair gerçek şeyleri öğreniyor

Bazı sırlar, gölgeler arasında saklanır. Bazı yalanlar, kalplerin en derininde iz bırakır. Ve bazen zamanın ve Kaderin ördüğü Yollar ,birbirine yaklaşan iki ruhu yeniden bir araya getirir.

Gençgen üstüne birçok sorumluluk ve ağırlık binen Doktor Açelya arkadaşı Zehra`nın yanına Şırnak`a gidince karıştığı tim ve hiç yaşamadığı olayları anlatıyor... Açelya albino hastası bir kız ve ailesi Daha doğrusu babası zengin olduğu için hem hastalığı hem de zenginliği göze batan bir kızdı Bu zorluklar arasında aşık olabilecek mi! Herşey bir OYUN muydu?! Açıklamayı harika yapamazsam da bence bir şans vermelisin

Yazlık bir kurgu lazımdı cıvıl cıvıl yazlık kurgu yazdım🐚🌼

"Güneş battığında, günahın maskesi düşer." Güzce Soykan, soyadının ağırlığını omuzlarında taşıyan, buzdan bir kraliçeydi. Hayatı, Yavuz Sancaktar`ı yok etmek üzerine kurulu bir intikam senaryosuydu. Gündüzün parlak ışıkları altında, plazaların soğuk koridorlarında birbirlerine nefret kusan iki düşmandılar. Ancak güneş ufkun altına çekildiğinde ve şehrin üzerine o tekinsiz Vesper saati çöktüğünde, kurallar değişiyordu. Vesper; sadece en karanlık arzuların kabul edildiği, kimliklerin maskeler ardına gizlendiği o yasak kulüptü. Güzce, oraya her gittiğinde kim olduğunu unutmak istiyordu. Yavuz ise orada, avını bekleyen bir yırtıcı gibi karanlığın tam kalbindeydi. Birbirlerinin kim olduğunu bilmeden, tenin tene çarptığı o ilk gecede; nefret, yerini kontrol edilemeyen bir yangına bıraktı. Bir yanda sarsılmaz bir intikam yemini, diğer yanda Vesper`ın karanlığında mühürlenmiş bir arzu. Güzce, gündüz nefret ettiği adamın gece diz çöktüğü tanrısı olduğunu öğrendiğinde; ya kendi sonunu hazırlayacak ya da bu karanlık tutkuya teslim olacaktı. Çünkü Vesper`da şafak asla sökmezdi.

Dünyada herkesin bildiği yasalar vardır. Bir de kimsenin adını anmadığı kurallar. 1778`den beri ayakta duran The Sovereign HOTEL, dışarıdan bakıldığında dünyanın en dokunulmaz lüks yapılarından biridir. Krallar, devlet başkanları ve teknoloji devleri burada konaklar. Ancak otelin gerçek gücü, sunduğu konforda değil, zamanı kontrol eden sisteminde saklıdır. Bu otelde insanlar öldürülmez. Saatleri dolar. The Sovereign, tarihin en eski ve en kusursuz kiralık infaz organizasyonuna ev sahipliği yapar. İçerideki hiyerarşinin zirvesinde ise "The Twelve Hours" vardır. Her biri günün bir saatini temsil eden, efsaneleşmiş on iki suikastçı... Ve onların en tepesinde, kusursuzluğu bir lanet haline gelmiş bir isim: Saat 1. O, Baba`nın en büyük eseri. Her silahı kullanabilen, her senaryoya tek başına cevap verebilen bir ölüm makinesi. Ama bu dünyada kusursuz olmak, her zaman en güvenli yer değildir. Çünkü zaman ilerler. Saatler döner. Ve bir gün, herkesin saati gelir. Bu hikâye kahramanları anlatmaz. Bu hikâye adaleti anlatmaz. Bu hikâye; gücü, kaderi, ihaneti ve zamanı kullananların, eninde sonunda zaman tarafından nasıl yutulduğunu anlatır. Zaman karar verir.

Intikam almak için krallıkta çalışan bir kız düşünün intikam için krallığın baş muhafızı ile anlaşma yaptığı bu diyarda ölüm ve sürgünler çok fazlaydı bunu durdurmak mümkün müydü.

kuzenimle şaka gibi aşık oluyorum hemde sevgilim var ken kuzenim ünlümüş bu nasıl olur amerikadan gelen kuzenimle aşk

Maria Romanov, teröristlerin elinde aylarca esir kaldıktan sonra, üzerine yapılan deneyler ve patlayan bir isyan sonucu ölümüne terk edilir. Miran Alpkan Bozkurt, Parla`yı ölü sanarak yıllarca onun kaybıyla yaşamaktadır. Fakat, yıllar sonra Parla, Maria adıyla karşısına çıkar. Eski kimliğini unutmuş ve yeni bir hayat kurmuş olan Maria, eski terör örgütü başının tehdidiyle karşılaşır. Miran, vatanına olan sarsılmaz bağlılığı ve Maria`ya duyduğu koruyucu sevgiyle, örgütü yok etmek için görevlendirilir. İki zıt dünyadan gelen bu iki insan, geçmişin sırları ve aşkın gücüyle örülü bir mücadeleye girişir. "Künye" geçmişin sırlarını, kahramanlık, kayıplar ve aşkın gücünü keşfeden iki karakterin hikayesidir.

Biliyordum… ölmediğini biliyordum.

Başak İnci, hayatının en mutlu günlerinden birindeyken kapısının önünde isimsiz bir paket bulur. İçinden çıkan eski bir defter, yıllar boyunca işlenmiş vahşi cinayetlerin sessiz tanığıdır. Fakat asıl dehşet, en yakın arkadaşının vahşi bir şekilde öldürülmesiyle Başak yeniden nefes almayı bile unutacak hale gelir. Askeriye de savcı olarak göreve başlar ve hayatı bir anda değişir. Gölgeler arası bir adam onu karşılar.

"O gün kapıya bırakılan şey sadece bir sipariş değil, küçük bir mucizeydi." Bir hastalık, bir pastil ve başlayan bir aşk. Sizce tesadüf kimin oyunudur? Aşk bu oyunu bozar mı? Hayatımızdan bir sürü insan geçer, birileri geçer gider birileri ile bir bakışında kendine derin kuyular kazar. Vera`da bir bakışıyla o derin kuyuyu kazdı. Tahmin ettiğiniz gibi, kalbime. Bense ona giden yolu yürüdüğümü takılıp düştüğümde fark ettim. Hadi ama, aşık olan kim yerlerde yuvarlanmaz ki? "Eğer hemen buraya gelmezsen kaskına kaşındırıcı toz atarım Eymen! Beni delirtme! O elbisemi geri getir!" Şey, işte o ses. Benim hayatım. Sadece içinde harika göründüğü elbisesini alıp motor yağımın kapağını sıktım. Bana kıyamazdı değil mi? Eğer kıyarsa helvam fıstıklı olsun, teşekkürler.

Sözlerimiz susuyor, bakışlarımız savaşıyor; en büyük düşmanım yanı başımda duruyor. Okulda öğretmenim, oturduğum binada komşum, abimin yanında ise abimin en yakın arkadaşı. Baş başa kaldığımızda ise birbirimizin düşmanı

Zeynep ve Ecrin, 11 yıllık sarsılmaz dostluklarının belki de en zor gününü yaşıyorlardı: Zeynep yurttan ayrılıyor, tek başına yaşam mücadelesi vereceği annesinin yanına taşınıyordu. Zeynep`in maddi zorluklar nedeniyle aldığı bu karar, Ecrin`i derinden üzerken, Zeynep de en yakın arkadaşından ayrılmanın acısını kalbinde hissediyordu. Üstelik bu ayrılık, Zeynep`in gizlice hayran olduğu ve her gördüğünde kalbinin hızlandığı o meçhul yurt erkeği Arda`dan da uzaklaşması anlamına geliyordu. Ancak, bavulunun fermuarını çekerken söylediği yalanın yükü, Zeynep`i daha fazla sıkıştırmaya başladı. Hayatındaki bu büyük değişimi Ecrin`e tüm detaylarıyla anlatırken, gerçekte annesiyle birlikte yaşayacağı zorlu koşulları gizlemişti. Zeynep, çaresizliğini itiraf etmek için döndüğünde, Ecrin`in sınırsız fedakarlığı ve beklenmedik desteğiyle sarsılır. Tam her şey yoluna girmiş gibi görünürken, Zeynep`in ani rahatsızlığı ve bayılması, yurdun koridorlarında büyük bir paniğe yol açar. Gözler kararırken duyduğu son ses, Ecrin`in çaresiz çığlığı olur. İşte o anda, kalabalığın arasından adeta beyaz atlı prensi gibi, beklenmedik biri yardıma koşar: 𝘼𝙧𝙙𝙖 Kendini bir anda hastane odasında, baygın arkadaşının başında bulan Ecrin, Arda`ya Zeynep`in en büyük sırrını açıklar: Zeynep, Arda`ya sırılsıklam aşıktır. Bu itirafın Arda`da yarattığı şok ve ardından gelen şaşırtıcı fısıltı, ikili arasındaki duygusal bağı tamamen farklı bir boyuta taşır... Zeynep`in baygınlığının ardındaki sır neydi? Arda`nın beklenmedik kurtarıcı tavrı, onun Zeynep`e olan gerçek hislerinin bir yansıması mıydı? Ve 11 yıllık dostluğun en büyük sınavı olan bu ayrılık, iki genç kızı daha da yakınlaştıracak mıydı?

Her gün balkonda şarkı söyleyen Tanem Ezgi, herkesten uzaklaştığını düşünse de, Barış Kıraç çoktan onun ezgilerinde kaybolmuştur. ↯↯↯ "Sessiz hayatıma ses olduğun için teşekkürler ederim. Bir Tanem..." ↯↯↯ Kitap kapağı-Ben Bütün hakları saklıdır!

Eslem,” dedi, sesi biraz titreyerek. “Seninle büyüdüm, her anı paylaştık. Ama bu son zamanlarda, hislerim değişti. Sadece senin yanında olmak istiyorum; seni daha derin bir şekilde seviyorum." " Kalbimdeki bu duygular, çocukluğumuzun dostluğunun çok ötesine geçti. Her gün seni düşündüğümde, senin gülüşün içimi ısıtıyor. Seninle geçirdiğim her an, benim için çok özel. Ama en önemlisi, seni düşündüğümde içimde bir boşluk hissediyorum; sanki başka bir parçam eksik.” Bu sözler, beni derinden etkiledi. Kalbim birden ağırlaştı; hissettiğim karmaşık duygular karşısında ne yapacağımı bilemedim. Onun içindeki boşluğu hissettiği gibi, ben de onu düşündüğümde içimde bir şeylerin eksik olduğunu biliyordum. Ama Demir’in söylediği her kelime, benim için çok kıymetliydi. Her gün seni düşündüğümde, senin gülüşün içimi ısıtıyor sözü kafamda yankılanıyordu. İçimdeki duygular, adeta bir fırtına gibi coşuyordu. Demir “bir şey söylemeyecek misin” dedi. Gözlerinde bir şey söylememi isteyen bakışları vardı. Ama aramızda hala büyük bir engel vardı: Abim Çınar. Onunla olan sorunlarımız, Demir ile aramda bir belirsizlik yaratıyordu. “Demir,” dedim, sesim titrek bir şekilde döküldü. “Seninle ilgili hislerim de çok karmaşık. Ama abimle olan ilişkim beni durduruyor. Onunla barışmadan, bu duygularımı tam anlamıyla yaşayamayacağımı biliyorum.” Düş çemberi serisi #1