Bazen en büyük aşklar en büyük çaresizlikleri beraberinde getirirdi. Büyük Çöküş’ten sonra dünya sessizce parçalanmıştı. İnsanlar hayatta kaldı… ama artık ruhları özgür değildi. Gözyaşı Şehri’nde acı, bir duygu değil; güce dönüştürülen bir kaynaktı. Ve bu gücü kontrol edenler Gözyaşı Toplayıcılarıydı. Luna da onlardan biriydi. Dokunduğu acıyı silerdi… ve onunla birlikte anıları ve insanları da. Ta ki Kieran’a kadar. Çünkü bazı insanlar asla silinemezdi. Bazı bağların koparılması imkansızdı. Kieran, Luna’nın yok edemediği ilk kişi olacaktı.

"Bembeyaz bir sessizliğin içinde, kara kanlar süzülüyordu. Dağ başındaki ıssız kulübemde yalnızlığımı hayallerimle beslerken, kapımın önünde can çekişen o vahşi asaletle karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim. Mantığım `kaç` diyordu, alkolün uyuşturduğu cesaretim ise `kurtar`. Onu içeri aldığımda sadece yaralı bir kurdu değil, rüyalarımı süsleyen o karanlık efsaneyi de buyur etmiştim. Batikon kokusuna karışan taze orman nefesi, sökülen dikişler ve sabahın solgun ışığında sarı gözlerle bakan bir yabancı... Kardaki izler elbet silinir ama ruhuma atılan bu dikişler sonsuza dek benimle kalacak. Vahşi bir canavarı iyileştirebilirsiniz, peki ya onun içindeki adamı ehlileştirebilir misiniz?"

Elara atalarından gelen gücü öğrendiğinde en fazla neler yapabilir? Sınırlarını ne kadar zorlayabilir? Her şeyi kontrol edebilse bile... Buna duyguları dahil mi? Aşkı bu denklemi bozuyor mu?... Kaelios ise Fırtınanın içinden çıkmış bir de bunu Karanlıkla birleştirmişti. İkisi de güçlerinin sınırlarını birlikte öğreneceklerdi. Öğrenirlerken de bir sürü zorlukla karşılaşacaklardır. Bunların en önemlisi de aralarında ki bağın çözülmez bir aşk olmasıydı. Fırtına Lordu ve İplerin Sahibinin atalarından onlara kalan aşkıydı bu. Kendilerinin haberi olmasa bile onlar bunun sürdürücüsü olmaya yemin etmişlerdi.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Özel Fantastik Kadim Kolyeler Evreni Sizin Ufkunuzu Açacak Bir Diyara Sürükleyen Mükemmel Bir Eserdir...

20. yüzyılın sonları... İnsanlık, gıda zincirinin tepesinde geçirdiği yüzyılların verdiği kibirle, kendini yenilmez sanıyordu. Ölümsüzlük aldanması üzerine kurulu uygarlıklar, korkmayı unutmuş bir tür yaratmıştı. Oysa değişim sessiz, sabırlı ve kaçınılmazdı. Savaşlar, pandemiler, ekonomik çöküşler ve iklim felaketleri dünyayı dizlerinin üzerine çökertirken kıtlık, kaos ve umutsuzluk; devletleri işlevsiz hâle getirdi. Uluslar çökerken insanlık parçalanıyordu. Tam da bu karanlığın ortasında, küçük bir girişim olarak doğan Eterna Teknoloji Şirketi, dünyaya ilaç gibi yayıldı. Eterna yalnızca teknoloji üretmedi, insanlara yeniden umut verdi. Sınırlar silindi, insanlık birleşti ve teknoloji baş döndürücü bir hızla büyüdü. Metaverse, gerçekliğin uzantısı olmaktan çıkıp yeni bir yaşam alanına dönüştü. Kısa sürede insanlık, kendi tarihindeki en parlak döneme ulaştığını sandı. Ama her altın çağ, içinde bir son taşır. Eterna’nın geliştirdiği yapay zekâ Aura kontrolden çıktığında, kapanmadan önce insanlığın kaderini değiştirecek bir miras bıraktı: Doomageddon. Metaverse’de doğan bu dijital felaket, sanal bir karaktere tutunarak insan bedenine sıçradı. Sanal ile gerçeğin sınırı yıkıldı. On yıl süren, dünyayı yavaş yavaş çürüten bir virüs… İnsanlık bedel ödedi ama sonunda, yine Eterna liderliğinde hayatta kalmayı başardı. Bu kez daha temkinliydiler. Teknoloji dikkatle ilerledi. Ve sonra… uzayda solucan delikleri keşfedildi. Uzaklarda, el değmemiş bir gezegen bulundu. Geçmişin hatalarından arınmış, temiz bir başlangıç… İnsanlık için yeni bir dünya.

Binbir gece boyunca ölümü erteleyen o kadim hikayeler sona erdi. Şehrazat sustuğunda, kelimelerin gücü tükendi ve şimdi kaderin konuşma vakti geldi. Mor alevlerle yanan tekinsiz bir gökyüzünün altında, çölün altın şehri tüm ihtişamıyla kervanları yutmak için bekliyor. Ancak kumların üzerine terk edilmiş, paramparça bir el aynası, bu ışıltılı görüntünün ardındaki karanlık hakikati fısıldıyor. Görünenin ötesine bakmaya cesaret eden gizemli bir kız, o kırık yansımaların arasında sadece kendi geçmişini değil, yaklaşmakta olan felaketi de görüyor. Aynanın her bir parçası farklı bir yalanı gösterirken, doğruyu bulmak ölümcül bir oyuna dönüşecek.

Altı Krallık... Altı Parça... Tek Bir Kurtuluş." Büyücüler Krallığı’nın fırtına gözlü savaşçısı Pars, sadık dostları Alaz, Selen ve Oğuz ile birlikte sınırları aşan gizli bir görevdedir. Ancak bu görev, sadece yaratıkları durdurmak değil; tüm dünyayı karanlığa boğmak isteyen Gölge Krallığı’ndan önce kadim bir hazineyi bulmaktır. Yolları, Fani İnsanlar Ülkesi`ndeki bir yetimhanede, Elvin ile kesiştiğinde, hikaye bir savaştan çok daha fazlasına dönüşür. Elvin’in hisleri, Pars’ın çelikten iradesi ve ekibinin sarsılmaz gücü; onları İcatlar Krallığı’nın devasa çarklarından, Deniz Krallığı’nın karanlık derinliklerine kadar uzanan hız dolu bir aksiyona sürükleyecektir.

Alpheus küresi kırıldı ve ben bu küreyi Onarmak için bir yolcuğa çıktım. Gezegeni kurtarma görevini bana vermişlerdi. Ben bir güeş ozanıyım ve4 elementi gücüne sahibim güçlerim alpehusu onarmak için yeterli ancak benim diğer küreyi bulmam gerekiyor yani Artehusa küresini bulmaya yola çıktım. Gezegeni yok olmadan acele etmem gerek

Merhaba, Kitabım fantastik–distopik türde, özgün bir evren ve mitoloji üzerine kurulu. Hikâyede bazı insanlar gizemli biçimde kaçırılarak yapay bir evrene götürülür. Bu evrene geçen herkes, dünyadaki insanların hafızasından tamamen silinir. Kaçırılanların ruhları, kimliklerini ve tüm bilgilerini barındıran büyüyle mühürlenmiş kavanozlara hapsedilmiştir. Bu kavanozlar yalnızca güçlü bir büyüyle, belirli kurallar çerçevesinde açılabilir. Ana karakter, kendi kavanozunun çatlamasıyla bu evrenden kaçmayı başarır ve bunun bir kurtuluş olduğunu düşünür. Ancak çatlayan bir kavanoz, özgürlük değil; yavaş bir yok oluşun başlangıcıdır. Karakter dünyaya döndükten sonra zamanla bedensel ve zihinsel yan etkiler yaşamaya başlar: baş dönmeleri, mide bulantıları, fiziksel silikleşme ve açıklanamayan değişimler… Arafta kalmış gibi, iki evren arasında sıkıştığını fark eder. Bu süreçte, kendisi gibi kaçmayı başarmış başka insanlarla tanışır. Ancak onların durumu farklıdır; kavanozları çatlamamış, bir cadının yardımıyla büyü yoluyla açılmıştır. Bu fark, ana karakterin kaderini ve hayatta kalma ihtimalini sorgulamasına neden olur. Paylaşılma tarihi~24.04.2025

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Bir arkadaş grubu (Kuzenler), dedelerinin farklı yıllarda çekilmiş fotoğraflarını incelerken fotoğraflar arasında yaklaşık 50 yıllık bir fark olmasına rağmen dedelerinin her iki fotoğrafta da aynı yaşta göründüğünü fark eder. Bu imkânsız durumu çözmeye çalıştıkça, kendilerini giderek karmaşık ve gizemli olayların içinde bulurlar.

"Var olduğumuz dünyada imkansız diye bir kelime yoktu. Ben bir elftim ve vampire aşık olmuştum. Biz birbirimize aitten imkansız diye bir kelime yoktu, varolmamıştı bile." Çiçek koleksiyonunu tamamlamak için tehlike dolu bir yolculuğa çıkan Altın Elf olan Veronica onun kokusunu alan vampirden habersizdir. Veronica`nın kokusunu alan bu acımasız vampirin gözü karadır. Birşeyi istediyse, artık onundur. Veronica`nın kanı artık onundur. Peki Veronica çıktığı bu yolda bir vampirle başa çıkabilecek midir? Yoksa binlerce vampir mi?

Kael, Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, yasaklanmış Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. 14 yaşında sıradan bir çocuk gibi görünse de damarlarında iki farklı gücün kanını taşıyor İnsan soyundan gelen ateş büyüsü ve iblis soyundan gelen karanlık büyü. Ancak bu güçler onun için bir armağandan ziyade günden güne ağırlaşan bir lanete dönüşmekte Yarı insan, yarı iblis olan Kael, özellikle karanlık büyüyle bağ kurmakta büyük acılar çeker. İblis ırkına özgü olan bu güç, Kael`in yarı insan bedeniyle uyum sağlamayı reddetmektedir. O, bir yandan bu kontrol edilemez güçleri dizginlemeye çalışırken, diğer yandan kaçmaya çalıştığı geçmişinin adım adım peşinden geldiğini fark etmeye başlar. Beş büyük krallığın tamamında iblislere karşı köklü bir korku ve nefret hakim. Kael, ise bu nefretin hedefinde kalan ve hayatta kalmaya çalışan bir melezdir. bu süreçte ise dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları birer birer açılır.

Kehanet. Her zaman benimle olacaktı. O benim bir parçamdı. Benden annemi alandı, benden hayatımı çalandı, benden kalbimi alandı. "Ruhum gökte süzüldü ve onu buldu. Hiç var olmamış gibi göçüp gittik bu dünyadan. Kehanet beni seçmişti, bu kötü dünyayı korumak için benim ruhumu almıştı benden.

"2 asır önce Adel öldüğünde efendimiz onun anısına bir tapınak ve heykel yaptırdı. Adel`in gözleri o kadar güzeldi ki tanrı Aerion onu sadece kendi hatırlamak istedi, böylece Varanya tapınağı Adel dönene kadar kör kalacaktı."

Dünya, bir bebeğin yanlış evrende doğmasıyla değil, 7 bebeğin aynı anda kaderlerinin çalınmasıyla sarsıldı ve çapraz doğdular Birbirine tamamen yabancı 7 evren. Kendi evreninde bir "canavar" olarak büyüyen bir insan çocuğu; kendi evreninde "insan" olarak yaşayan bir varlık çocuğu Yedi yıl boyunca sessizce büyüdüler. Ta ki bileklerindeki antik semboller parlayıp onları "Hiçlik"in ortasına çekene kadar. Şimdi tek bir görevleri var: Evrenin dokusunu bozan o karanlık varlığı durdurmak ve ait olmadıkları bu dünyalarda kendilerini yeniden var etmek. Onlar, evrenin yaptığı en büyük hata. Ama aynı zamanda tek umudu. Farklılık bir lanet değil, en büyük silaha dönüştüğünde, savaş yeni başlıyor.

Nova`nın hayatı, dedesinin bıraktığı gizemli bir mirasla hiç beklemediği bir yöne savrulur. Eline geçen esrarengiz palet, dünyanın kaderini değiştirebilecek bir gücün anahtarıdır. Bu keşif, Nova’yı sırlar, tehlikeler ve kaçınılmaz seçimlerle dolu bir yolculuğa sürükler. Karşısına çıkan Thane, bu tehlikeli emaneti korumasında ona yardım etmeye hazırdır. Başta yalnızca ortaklık gibi görünen bu arkadaşlık, zamanla inkâr edemedikleri bir çekime dönüşür. Tehlike büyüdükçe aralarındaki bağ da derinleşir. Ancak peşlerindeki karanlık güç her adımda onları sınamaya hazırdır. Nova paletin gizemini çözmeye yaklaştıkça yalnızca bu kadim gücün sınırlarını değil, kendi sınırlarını da keşfeder. Gücün gerçek anlamı, kontrol etmekten çok bedel ödemekle ilgilidir.

Gözlerini açtığında her şeyin, hatta bizzat kendisinin bir kitabın parçası olduğunu fark etti. Ona biçilen rol basitti: hikâyenin ilerlemesi için ölmesi gereken önemsiz bir figür. Ama Fatih bunu kabul etmedi. Başkasının yazdığı bir sonu yaşamaktansa, kendi kaderini kendi elleriyle yazmaya karar verdi.

Arien, beş ülkenin asırlardır ittifaklarını sürdürdüğü Astera Kıtası`nda, Saraheling Krallığı`nın tek varisidir. Ailesini bir kaza sonucu kaybetmesinin ardından tahta geçtiğinde ise, korkunç bir gerçeğin varlığıyla yüzleşir. Tahtına göz dikmiş kuzeni, tecrübesiz danışmanı ve gizemli bir haydut lideriyle birlikte Arien, ülkesi ve tahtı uğruna ne kadar ileri gidebilir?

Kitap türleri insan olsaydı? Parodi kitabıdır.

Savaşçılar. Cüretkâr krallıklar ve kanlı zaferler. Ya saklan. Ya savaş. Ya da yenil.

İncelikle rivayet edilmiş kutsal kitaptan bir adam cümleler okurdu. Kadın adamı dinler ve iman ederdi. Adamın sözcüklerinin kıyısına köşesine kıvrılır, uyuklardı. "Biraz daha dinlemek istiyorum." Kadın, mahmur sesiyle mırıldandı. Adamın gözlerinden inci taneleri gibi dökülen merhamet, kadının yanaklarındaki çukurda birikmeye başladı; ona kıyamıyordu. "Uykun geliyor, Eslem." Kadın, küçük bir kız çocuğu gibi dudaklarını büktü. Adam, o dudaklara buse kondurdu. Kaderleri, pembe bir alın yazısı gibi gözüküyordu. Fakat kaderlerini yazan kalem tükenmişti. Yarım kalan kaderlerini adam ısrarla yazma çalıştı. "Bu evren ve hayat sen varsın diye var. Eğer yoksan yok." Kadın bir aynayla anlaştı; ruhunu sattı. Adam, açık artırmaya çıkmış bu ruhun peşine düştü. İşte bu noktada kaleme mürekkep doldurdu. Yazdı... Yazdı... Ve kadını sevdi.