~ Güç Taşları Evreni ~ Taşların güç kaynağı olduğu evrenler, Her evrenin bağlı olduğu bir Taş, Her Taş`ın seçtiği bir hükmedici... Burada kaderi Taşlar belirliyor. Efsaneleri Taş okuyucuları yazıyor. Dengeleri hükmediciler koruyor. Tercihler ve Sonuçları... Yasak bir aşkın meyvesi olan melez gözlerini açtığında tüm dengeler bozulacak. Kaderin yazgısı yeniden şekillendiğinde Taş okuyucularının kadim efsaneleri korkunç fısıltılara dönüşecek. Peren, içinde bulunduğu buhrandan kurtulmak için gittiği kampta, kaderiyle yüzleşeceğini bilmiyordu. Gözlerini açtığında sırlar perdesi aralanacak; ortaya çıkan gizem uğruna vereceği savaş, onu ya hayatta bırakacak ya da ölüme sürükleyecekti. *Farklı boyutlar, krallıklar, kültürler, güç savaşları, boyut kanunları, kehanet, aşk, ihanet ve çok daha fazlasının yer aldığı destansı bir kurgu. *Taşların Varisi birkaç kitaptan oluşacak bir seridir. Kitapta yaşanan her şey Güç Taşları Evreni`nde geçmektedir. *Güç Taşları Evreni: birden fazla bağımsız kitabın birleştiği evrene verilen isimdir. Evrenin ilk kitap serisi Taşların Varisi olacaktır.

"Bu adada, katlettiğiniz ejderhalar kadar yaşarsınız" -ZYREN- "Onlar katlettiği ejderhalar kadar yaşayacak, ben ise sahip olduğum ejderhalar kadar yaşayacağım" -ASTRAL-

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

Eski bir satıcıdan aldığım bilekliği takarsam ne olur ? Başka bir evrene gidersin ve o evrende herkes tarafından küçük düşersin . Ama kimse senin gerçek gücünü bilemez...

"Milyonlarca mezun arasından neden sadece yüz kişi?" ​Devlet, geleceğin liderlerini yetiştirmek adına lise mezunu ve sağlıklı yüz gencin kurayla Merkez Akademi’ye alınacağını duyurduğunda, Mayra bunun kendisiyle bir ilgisi olduğunu düşünmemişti. Derslerden kaçan, tek sığınağı spor olan sıradan bir kızın böyle bir kurada çıkma ihtimali kaçtı ki? ​Ama o bildirim telefonu geldiğinde ve kapı çalındığında her şey değişti. Bu masum bir eğitim programı değildi. Ortada bir kura da yoktu. Mayra ve diğer doksan dokuz genç, çok daha karanlık bir planın tam ortasındaydı. Peki ama devlet onlardan ne saklıyordu? (Bu kitaptaki evren, kurum, kuruluş ve kurallar tamamen hayal ürünü olup günümüz dünyasıyla hiçbir ilişkisi bulunmamaktadır.)

I`m dragon adlı filmden esinlenilerek yazılmaya başlanmıştır.

Arien, beş ülkenin asırlardır ittifaklarını sürdürdüğü Astera Kıtası`nda, Saraheling Krallığı`nın tek varisidir. Ailesini bir kaza sonucu kaybetmesinin ardından tahta geçtiğinde ise, korkunç bir gerçeğin varlığıyla yüzleşir. Tahtına göz dikmiş kuzeni, tecrübesiz danışmanı ve gizemli bir haydut lideriyle birlikte Arien, ülkesi ve tahtı uğruna ne kadar ileri gidebilir?

"Söz veriyorum kardeşim, söz veriyorum ikizim, söz veriyorum sevgilim, söz veriyorum küçüklüğüm ve söz veriyorum her şeyim... Sana yeminim olsun ki, intikamını alacağım! Toprağı ıslatan her bir damla kanın için toprağı kana doyuracağım. Yemin ederim bunu yapacağım!"

Dağların ardında bir dünya... Sonu gelmeyen esaretin hüküm sürdüğü... Kurtarılmayı bekleyen bir ülke: Derfia Dört çocuk hayatları, öğrendikleri büyük bir sırla değişir... Onların hayatları artık eskisi gibi olmayacaktır... Önlerinde bir seçenek vardır: Ya kabul edecekler yada edeceklerdi... En önemlisi de çocuklar, kehaneti başarabilecek miydi? Yoksa yenilgilerini kabul mu edeceklerdi_ Dört çocuk Derfia ülkesini kurtarabilecek miydi?

İnsanlar canavarların karanlıkta saklandığını sanırdı. Oysa gerçek canavarlar, bir çocuğun kalbini her gün biraz daha kıranlardı. Maya bunu çok küçük yaşta öğrendi. Sessiz kalmayı… yok sayılmayı… sevilmemeyi… Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı. Bazı insanlar kırıldıkça güçlenirdi. Ve bazı küllerin altında hâlâ ateş yanardı. Boynunda beliren kızıl mühürle birlikte Maya’nın hayatı geri dönüşü olmayan bir şekilde değişti. Artık karşısında sadece insanlar değil; sırlar, ihanetler, ejderhalar ve karanlık bir kader vardı. Fakat kimse en büyük tehlikenin ne olduğunu bilmiyordu. Maya artık korkan taraf değildi.

Genç bir kız, Bir ejderha yumurtası, Kaderleri birbirine bağlı, Neler olacak hep beraber görelim.

Melisa her şeyi ardında bırakmıştı ve New York`a gidiyordu. Ardında bıraktığı onu bu yaşına kadar bir `savaşçı` gibi yetiştiren ailesiydi. Artık özgürdü, yani o öyle sanıyordu. Çünkü her şeyin bir sebebi vardı. Ama o bunu yeni öğrenmek üzereydi! Nik`in karanlığına ayak uydurmayı kısa sürede kavrasa bile Nik ona ayak uydurabilecek miydi? Melisa`nın asıl ailesi kim? Ve onları kurtarmak için Nik`ten vazgeçecek miydi?

Bu hikâye, ölüme meydan okuyan bir ruhun, ateşin ve öfkenin hikâyesidir. Bu, sadece bir tahtın değil; hak ettiğini almak için yanıp tutuşan bir kalbin savaşıdır. Burada anlatılanlar, sadece savaşların ve kılıçların değil, aynı zamanda yitirilen ve yeniden doğan güçlerin öyküsüdür. Her diriliş, daha büyük bir ateş doğurur; her düşüş, öfkeyi ve azmi besler. Karşınıza çıkacak karakterler, sıradan insanlar değil. Onlar ölüme, ihanete ve acıya rağmen dimdik duran, kendi kaderini tayin eden varlıklardır. Bir kısmı yıkılır, bir kısmı küllerinden yeniden doğar. Hepsi, sınırlarını zorlar, güçlerini keşfeder ve sonunda yalnızca gerçeğe ulaşır: Hak edileni almak için durmak yoktur. Bu satırlar arasında, zamanın ve mekânın ötesine geçecek, bir Anka kuşunun kanat çırpışını, bir kralın öfkesini ve bir liderin kararlılığını hissedeceksiniz. Hazırlanın; çünkü bu, sadece bir savaş değil... Bu, ateşin, öfkenin ve iradenin savaşıdır...

"Işık ve Karanlık dans ederse geriye kaos kalır." ☽ ────── ☯ ────── ☾ Yıllar sonra ilk kez hayatı gerçekten düzene giriyordu. Acıları artık alışılmış eski bir sızı gibiydi. Tek arzusu özgürlüktü. Geçmişinden ve geleceğinden özgürlük... Ama kaderin zincirleri çoktan kanatlarına vurulmuştu. Dört kelime hayatını cehenneme çevirdi. "Seni Dünya`dan sürgün ediyorum." Gözlerini açtığı yer yalnızca ona yabancı bir diyar değildi. Yıkımın ve karanlığın kol gezdiği o lanetli krallığa düşmüştü. Koca diyarda hiç düşmemesi gereken tek yere. Yaşamak için tek şansıysa ölü bir Prens`le anlaşma yapmaktı. O yıkık krallığın kurtulmasına yardım etmeliydi. Yoksa... Hayır, Prens`in ikinci bir seçeneği yoktu. ✵ ────── ☯ ────── ✵ Hᴀssᴀs Oʟᴀɴʟᴀʀᴀ Uʏᴀʀɪ: Bu kitabın geçtiği diyarda savaş olmuştur. Savaş, kan ve ölümü beraberinde getirir. © 2025 Rüveyda Demirci. Bu kitabın tüm hakları saklıdır.

Size bir efsane anlatayım. Bir gün Ay`ın Ruhu binlerce yıl süren yalnızlığından bıkmış, usanmış. Gözlerini kapatmış, ellerini birbirine kenetlemiş. O gün tanrılara yalvarmış. "Beni yalnızlığımdan kurtarın." demiş. Günlerce ettiği dualar, tanrıların kulaklarına kadar ulaşmış. Tanrılar ona bir erkek çocuğu bahşetmiş. Bu çocuk, bembeyaz tenini ay parçalarından, gözlerini zifiri geceden, kalbini ise en parlak yıldızlardan almış. Ay Ruhu, çocuğu kucağına aldığı anda Ay dolunay halini bürünmüş. Efsaneye göre çocuk her ağladığında ay, hilal şeklini alırmış ve çocuk için bir beşik olurmuş. Zamanla bu çocuk büyümüş ve affedilemez bir günah işlemiş. Annesi onu cezalandırmak için dünyaya göndermiş. O cezanın bedelini ödeyene kadar dünyada mahsur kalmış. Her kayan yıldız çocuğun günahının bedeliymiş.

Arianthé, esir bir prenses. Ama asıl sorunu bu değil. Gerçek kabusu, uyandığı dünyanın en bayağı romantizm klişesine dönüşmüş olmasıydı: “Lanetli prensesi yalnızca ruh eşi kurtarabilir.” Kylessa`nın sisli adalarının tek varisi olarak, siyasi bir koz olarak tutulduğu Asterionis İmparatorluğu sarayında şimdi yapması gereken tek şey, havada asılı duran o aptal, pembe ekranın talimatlarını dinlemekti. 738 gün içinde lanetini bozacak ruh eşini bulmak ve bunun için uyumu %80`e çıkarmak zorundaydı. Ama Arianthé’nin bir planı vardı: Bu oyunu kuran kim olursa olsun, hayal kırıklığına uğratacaktı. O, kurtarılmayı bekleyen bir çiçek değildi. O, labirentin kendisiydi— ve çıkış yolunu başkalarına bırakmayacaktı. "Ruh eşi mi? Çok zahmetli."

[Tebrikler, `Lanetli Prenses` romanına göç etmekte başarılı oldunuz!] Ben bu hikayenin kurtarıcısı değilim. Ben sadece, lanetten ölmek üzere olan ana karakterin boşluğunu doldurmak için sisteme sızmış bir hatayım. Peki ana karakteri kaybolan bu dünyada, bir `hata` olan ben hayatta kalmayı başarabilecek miyim? Belki de bu hikaye, kahramanın zaferini değil, bir hatanın hayatta kalmak için senaryoyu nasıl paramparça ettiğini anlatacak.

Tanrı evreni terk ettiğinde, geride yalnızca taçlar kaldı. Ve taçlar... sahipsiz kaldığında kana bulanır. Vaeloria`da savaş bir sonuç değil, bir dengedir. Kaos evreni yıkmak yerine ayakta tutar; çünkü müdahale edilirse her şey daha kötü olacaktır. Bir zamanlar tanrının elçileri vardı. Yedi elçi, yedi irade, yedi günah. Kimi güç çaldı, kimi lanet bıraktı, kimi sessiz kaldı. Gerçek, efsanelerin ardına gömüldü. Cadılar neden lanetli ama büyücü değil? Kara Elf Kitabı kimin sesiyle fısıldıyor? Yüz yıl önce görevinden kaçan Alfa, dönmemesi gereken bir evrene geri çağrılır. Taçsız bir tanrının ardında bıraktığı evrende adalet bir umut, inanç bir silah, gerçek ise en tehlikeli büyüdür. Veskar, ihanetin kutsallaştığı, kaderin çarpıtıldığı ve tanrıların bile susmak zorunda kaldığı bir dünyanın hikâyesi.

"Tamam, ilk önce sakin olmam lazım. Burası az önce olduğum balo salonu değil ve ben kendi dünyamda da değilim..." Viktorya Dönemi`nin görgü kurallarıyla çevrili dünyasında Vivienne, ait olmadığı bir rolün içine sıkışmış asi bir ruhtur. Evlilik, itaat ve sessizlikle tanımlanan bir geleceği reddeder. Bir balo gecesi her şeyi değiştirir. Kaçışı onu yalnızca geçmişin izlerine değil, bilmediği bir krallığın karanlık sırlarına da sürükler. Unutulmuş bir miras, kayıp bir veliaht ve yaklaşan bir isyan... Vivienne artık sadece kendisinden değil, bir krallığın kaderinden de sorumludur. Bu dünyada güç, sahip olunan bir şey değildir. Bedeli ödenir. Entrikalarla örülü bu fantastik evrende Vivienne; gücünü, sınırlarını ve kalbini keşfederken, bazı bağların kurtarmadığını, yalnızca daha derin yaralar açtığını öğrenir. Güç seni korur mu, yoksa senden geriye kalanları da alır mı?

Bir düzeni bozmak... Kimseye uyum sağlamak zorunda olmadığını kanıtladığı için dışlanmış Seran herkese ne kadar yanıldıklarını göstermek için yıllar sonra tekrar ortaya çıkar. Bir kuralı daha çiğnemiştir. Bir ejderha binicisi olmuştur.

Toprak bin yıllık uykusundan uyanırken, Azerhal da nefes aldı. Ona “Ölü Kral” dediler. Unutuldu. Mühürlendi. Ta ki en derin yarığın kalbinde çatlayan bir lanet, kadim efendisine yeniden can verene kadar. Büyüler çöktü, dünya titredi ve Karanlık, kralını selamladı. Onu uyandırmak için hiçbir gücün kalmadığı söyleniyordu… ta ki adı fısıltılarla anılan kızıl saçlı Mucize, adım adım karanlığın içine düşene kadar. Şimdi Kral Azerhal uyanık. Aç, öfkeli. Ve tek bir arzuyla yanıyor: o kızıl saçlı Mucizeyi bulmak. Çünkü bazı şeyler bir kere kaybolduğunda, dünya onu geri almak için yanıp kül olmalıdır. Kızıl saçlı Mucize, ya kurtuluşu ya da kıyameti getirecek. Kan ve gölgenin kadim yeminine hapsolmuş melez kralı, sadece Gece`nin Kızıl Anahtarı olan kızıl saçlı kız uyandırabilirdi; fakat uyanış, karanlığın en eski sırrını da zincirlerinden boşaltacaktı.

Her zaman gördüğüm o siyah ejderhayı yine görüyordum arkası bana dönüktü ama yüzünü görebiliyorum o ise beni fark etmiyordu yüzündeki dikenlerin ucu altın rengindeydi siyah derisi göz kamaştırıyordu. Eski gördüklerimden tek farkı yerde kan vardı hemde çok fazla kan vardı ona yaklaştıkça kanın siyah ejderhadan geldiğini anladım. Biraz daha yaklaştım ve kafasının olduğu yere yakın oturdum acıyla inliyordu ne yapacağımı bilemediğim için gözlerim dolmuştu. Elimi kafasına doğru yaklaştırdığımda gözlerini açtı

Bir devir düşünün kadınların köle pazarında satıldıkları bir devir. Doğurma makinesi olarak görünen bir dünyada bir kadın çıkacak ortaya ve o dünyayı yakıp kül edecek. (kitap kapağı bana aittir)

Zeke Draker, Ejderha Avcısı ailesinin doğrudan soyundan gelen birey olarak uyanış gerçekleştiremez ve kılıç ustalığı yerine şifacı yeteneğiyle doğar. Ailesi tarafından reddedilen Zeke, güçlenmek için çabalarken trajik bir şekilde hayatını kaybeder.Ejderha Avcısı ailesinin dışladığı Zeke, ölümün eşiğinde geçmişe döner ve yeni gücüyle kaderini yeniden yazar.

Küçük yaşlarda ailesini kaybeden Cristiana Clark, amcasıyla yaşamaya başlar. Amcasından şiddet ve psikolojik baskı gören Cristiana, bir ejderhayla bağ kurduktan sonra kayıplara karışır ama sadece en yakın arkadaşı -Tasha- onun nerede olduğunu biliyordur. On bir yıl sonra her zamanki gibi en yakın arkadaşı mektup gönderir ama bu sefer mektup farklıdır. Bu mektupta Tasha, Cristiana`dan yardım ister. Cristiana, hem en yakın arkadaşının yanında olmak için, hem de yıllar önce verdiği sözü tutmak için kendi cehennemine, yani doğduğu adaya geri döner...