GECE YARASI "Işığı görmek için önce karanlıkta kalmalısın." Caroline Karina Caruso. Güçlü. Tehlikeli. Soğukkanlı. Herkes onu böyle tanıyor. Ama kimse geceleri yalnız kaldığında ruhundaki çatlakları görmüyor. Bir mafya imparatorluğunun varisi olmak özgürlük demek değildi. Bazı kafeslerin parmaklıkları görünmezdi. Kaçmaya çalıştı. Başaramadı. Çünkü bazı insanlar zincirlerle değil, korkularıyla tutsak edilir. Bir yanda kendisini yaratan adam... Bir yanda yıllardır ulaşamadığı ailesi... Bir yanda ise ilk kez duvarlarının ardındaki çocuğu gören bir yabancı... Peki insan, en büyük kabusunu geride bırakabilir mi? Yoksa bazı yaralar geceyle birlikte yaşamaya mı mahkûmdur? 🕯️ "Ben Caroline Karina Caruso." "Ben şu an parmaklıklar ardında değildim, hep öyleydim." 🕯️🕯️🕯️

Gözlerimin içine bakarak onu öpmüştü... Evet öpmüştü... üzüldüğümü sanmıştı ve yüzünde zafer gülümsemesi oluşmuştu fakat bilmiyordu ki ona olan öfkem üzüntümü bastırıyordu