Bazen bazı hikâyeler bir anda başlamaz. Sessizce içine sızar. Fark etmezsin bile… ta ki bir gün, geriye dönüp baktığında hayatının eksik kaldığını anlayana kadar. Benim hikâyem de öyleydi. Bir eksiklik hissiyle başladı. Nereye koysam sığmayan, adı konmamış bir boşlukla. Sanki hayatımın bir parçası benden koparılmıştı… ve ben sadece kalan kırıntılarla yaşamaya devam ediyordum. Hatırladığım şeyler vardı… ve hatırlayamadıklarım. Ama bazı gerçekler vardı ki, hatırlamasam da sonuçları hep yanımdaydı. Mesela annem… O yangında öldü. Bunu biliyorum. Ama nasıl öldü… neden öldü… o an ne oldu… işte orası bende yok. Sanki zihnim o geceyi tamamen silmişti. Geride sadece duman kalmıştı. Ve içimde bitmeyen bir eksiklik. Bir yas gibi değil… daha çok yarım kalmış bir çığlık gibi. Bir yangın… Sadece bir evi değil, hayatımı da yutmuştu. Ama en kötüsü bu değildi. En kötüsü, geriye kalan şeydi: Hatırlayamamak. Bir şeyi kaybettiğini bilip, nasıl kaybettiğini asla bilememek. Bazen geceleri uyanırdım. Kalbim hızla çarparken… boğazımda yanma hissiyle. Ve hep aynı cümle zihnimin içinde yankılanırdı: “Anne… yanıyorum…” O sesi nereden bildiğimi bilmiyordum. Ama bana ait olduğunu hissediyordum. Ve bu his… beni her seferinde daha da parçalıyordu. Zaman geçti. Ama bazı şeyler zamanla geçmez. Sadece sessizleşir. Ben de öyle yaşadım. Gülümsedim. Konuştuğumu sandım. Devam ettim. Ama içimde hep aynı boşluk vardı. Her gün biraz daha büyüyen. Sonra o gün geldi. Ve her şey… yeniden başladı. Poyraz geri döndüğünde, geçmiş sandığım şeylerin aslında hiç bitmediğini anladım. Onu gördüğüm an… içimde bir şey kırıldı. Sevgiyle korku aynı anda çarptı. Ve ben o an şunu fark ettim: Bazı insanlar geri döndüğünde sadece kendilerini getirmezler. Geçmişi de beraberinde sürüklerler. Ve ben… o geçmişe bakmaya hazır değildim. Ama hayatın bir kuralı vardı: Hazır olmayı beklemezdi. Kapılar açılmaya başladı. Gerçekler sızıyordu. Ve ben ilk kez şunu fark ettim: Bazı küller sadece yanmış şeyler değildir. Yaşanılanlar da küle döner ama bazıları fısıldar.

“Zorunlu Evlilik, Kaçınılmaz Aşk… İki yabancı, bir anlaşma ve kaçınılmaz bir birliktelik. Başta sadece bir zorunluluk gibi görünen bu evlilik, zamanla kıskançlıkların, çatışmaların ve bastırılamayan duyguların gölgesinde şekillenir. Birbirinden nefret ettiklerini sanan iki kalp, aynı çatı altında her gün biraz daha birbirine yaklaşır. Ama aşk kolay değildir… özellikle de zorla başlayan bir hikâyede. Bu hikâyede kalpler ya teslim olacak ya da sonsuza kadar savaşmaya devam edecek.”

Ayperi Doğan & Sıraç Alp Sezer İzmir`in Foça ilçesinde yaşayan Ayperi, Beşiktaş`ın gözde futbolcusu Sıraç Alp ile tanışınca neler olacak? Ama tanışmaları biraz tatsız olacak.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Defne… Ülkenin en güçlü iş insanlarından birinin kızı. Güvenlikli sitelerde büyümüş, korumalarla çevrili bir hayatın içinde yaşamış. Ama bir gece, şehrin en ışıksız mahallesinde arabası bozulur. Ve korumasız kalır. Aras… Ailesiz büyümüş, sokakların büyüttüğü bir genç. Hayatta kalmayı öğrenmiş, kimseye borçlu olmadan ayakta durmayı seçmiş biri. O gece Defne’nin çığlığını duyar. Ve müdahale etmemeyi seçebilecekken… seçemez. Bir kavga. Bir kurtarılış. Ve iki farklı dünyanın çarpışması

Taha`nın Geceye Yakışan Bir Kadın şarkısına ithafen ortaya koyduğum bir eserdir. Gece yirmi yaşında, mimarlık öğrencisidir. Lisedeyken delicesine sevdiği Ateş`in yıllar sonra ona attığı bilinmeyen numaradan gelen mesaj tüm hayatını alt üst edecektir. Ateş Gece`yi terk etmesinin pişmanlığıyla ona yeniden ulaşmaya çalışırken bir yandan da Gece`nin kalbini geri kazanmaya çalışacaktır. Peki başarılı olabilecek mi? Geceye yakışan o kadındı Gece... Ateş`se geceye alışmış o adamdı... Ama aynı zamanda geceyi yakan adam da oydu... Bir kere yanan biri, her şeye inat küllerinden doğabilir miydi..?

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

“İsmi Yazgı’ydı; ancak o kaderini başkasının ellerine teslim etmeyecek kadar asiydi.” Annesinin kucağında verdiği son nefesle çocukluğu paramparça olan genç bir kız… Babasının para ve kanla örülü karanlık dünyasından kaçarak kendine yeni bir kimlik inşa eder. Geride yalnızca bir isim değil, ona dayatılan kirli bir geçmiş de kalmıştır. Artık o, dar sokakların ve yıpranmış binaların gölgesinde hayata tutunmaya çalışan, mahallenin sevdiği “Asi”sidir. Tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu bu küçük dünyada, babasının gölgesinden uzakta nihayet nefes alabildiğini düşünür. Ta ki o kapı açılana kadar… Tam karşı dairesine taşınan Cesur, mahallenin tüm dengelerini altüst eden bir gizemle ortaya çıkar. Onun geçmişle bir bağı olmayabilir; ancak gelişi, Asi’nin büyük emekle kurduğu hayatın en ciddi tehdididir. O, sıradanlaştırmaya çalıştığı dünyasının en karmaşık düğümü ve en tehlikeli sınavıdır. Sırlarla dolu bu mahallede yolları kesişen iki yabancı, ya birbirlerinin yaralarını saracak ya da kurulan tüm dünyaları temelinden sarsacaktır. Çünkü bazen insan kurtulduğunu sandığı anda, en büyük felaketine komşu olur.

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Beş yaşında tetiğe bastı. Altı yaşındaki aşkını öldürdü. Yıllar sonra… onun kardeşiyle evlenmek zorunda kaldı. Ama bazı hikâyeler göründüğü gibi değildir.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

"Günüm gün olmaz seni görmeden Gözlerim ayrılmaz penceremden..." "...Dertlerimin arasına Karıştın sen komşu kızı..."

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

​Düşmanının kanını taşımak mı daha zordu, yoksa o kana aşık olmak mı? ​Rüya, hayatı boyunca tek bir gerçeğe inandırıldı: O bir kurtarıcıydı. Ancak sığınağın kapıları açıldığında, karşısında sadece düşmanını değil, aynadaki yansımasını buldu. ​Ivan Volkov. Acımasız, sarsılmaz ve Rüya’nın hayatını mahvetmek için yetiştirilmiş bir canavar. Ya da o, sadece Rüya’nın tahtına giden yoldaki en tehlikeli basamaktı. ​İki düşman soyun birleştiği o lanetli sığınakta, nefret ile arzu arasındaki çizgi kanla siliniyor. Rüya, annesinin bıraktığı o karanlık mirası temizlemeye çalışırken, düşmanının gözlerinden süzülen o tek damla yaşta boğulmak üzere. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi? 𝐾𝑎𝑟𝑎𝑛𝑙ı𝑘 𝑐𝑜𝑘𝑡𝑢𝑔𝑢𝑛𝑑𝑒, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑒𝑛 𝑎𝑐ı𝑚𝑎𝑠ı𝑧 𝑜𝑙𝑎𝑛𝑙𝑎𝑟 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎 𝑘𝑎𝑙ı𝑟.

Bazen kader seni ikinci kez yaşatır. Ya bu sefer herşeyi doğru yaparsan? Solin Kutlu yetimhanede büyümüş, hayata tutunmaya çalışan bir genç kız. Asena Güreş ailesiyle yaşayan, dışarıdan kusursuz görünen ama kendi içinde sıkışıp kalmış bir hayatın içinde. İkisi de birbirinden habersiz İkisi de hayatlarından memnun değil. Ama bir gece her şey değişir. Bazıları, kaderi harekete geçirir. Aynı gece, farklı hayatlar… Aynı anda edilen iki dilek. Sabah uyandıklarında artık aynı hayatların içinde değillerdir. Peki bu bir başlangıç mı yoksa çok daha büyük bir gerçeğin ilk adımı mı? Geçmişte saklanan sırlar, karanlıkta kalan gerçekler ve birbirine bağlanan iki hayat Bazen en büyük değişim, bir insanın kendinden vazgeçmesiyle başlar.

Duru Asal, sessiz kalmanın onu koruyacağına inanan bir lise öğrencisidir. Olanları izler, karışmaz ve kendi dünyasında güvende kalmaya çalışır. Okulun korkulan ismi Koray Bağcı ise sözleriyle insanları hedef alan, sınır tanımayan bir zorbadır. Kimse ona karşı gelmez. Çünkü herkes susar. Ta ki Duru, ilk kez susmamayı seçene kadar… Bu tek karar, sadece iki kişinin hayatını değil; okulun dengesini de altüst eder. Görmezden gelinen her şey gün yüzüne çıkmaya başlar. Ve bazı insanlar için en tehlikeli şey, artık susmayan birine denk gelmektir. "Civciv sus" dedi, "Susmam" dedim yüzümde sinsi bir sırıtış vardı.

"Bizden bir halt olmaz. Uğruna mücadele etmeye değmez." dedim. "Senin uğruna değer." dedi. Kimse kabul etmese de ortada koca bir hata vardı. Ve hatalardan ders çıkarmayan ulaşılması zor bir aşk. Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

Aynı mahallede büyüyen iki kalp, bir gün hiç beklenmeyen bir ayrılıkla yollarını ayırdı. O gidiş sadece bir vedadan ibaret değildi; yarım kalan sözlerin, söylenmeyen duyguların ve küllenmiş bir aşkın başlangıcıydı.

Vildan: kanında bi kıroluk olduğu belli zaten ama Vildan: tipinde de elitlik var yani Vildan: hem elit hem kıro Vildan: elit kıro ... "ELİT KIRO" İSİMLİ İLK VE TEK KİTAPTIR. Yazılış tarihi: 26 Haziran 2025

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Eski komşu Bazı insanlar vardır… Aynı sokakta büyürsün, aynı havayı solursun… Ama onları gerçekten görmek için yılların geçmesi gerekir. Sümeyye Ardıç, Hakkâri Devlet Hastanesi’nde çalışan genç bir hemşire. Hayatı; hastane koridorları, telaşlı günler ve içinde sakladığı sessiz duygular arasında geçip gider. Ali Arslan ise bir üsteğmen. Görev onun için her şeydir. Disiplin, düzen ve susmak… alıştığı hayatın parçalarıdır. Bir gün yolları kesişir. Kısa bir an… sıradan bir karşılaşma. Ne o gün birbirlerini tanırlar, ne de kalplerinin neden hızlandığını anlarlar. Ama kader, bazı hikâyeleri yarım bırakmaz. İkisi yeniden karşı karşıya gelir. Bu kez sadece gözleri değil, kalpleri de konuşmaya başlar. Geçmişin izleri, hatırlanmayan anılar ve yarım kalmış bir tanışıklık… Onları birbirine çekerken, hayat ikisine de aynı soruyu sorar: Birini gerçekten tanımak için hatırlamak mı gerekir… yoksa kalbin bilmesi yeter mi? Eski Komşu Aynı sokaktan çıkan iki yabancının, birbirine dönüşen hikâyesi… +!&içerik bulunan bilmektedir. Gerçek okuyucu istiyorum ve bol yorum istiyorummmmmmm.

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Texting/yarı texting hikaye

İki yaratılış, tek bir beden. Bir yandan hayaller, diğer yandan saklanması gereken o büyük gerçekler... Herşey bir kelebek sistemiyle başladı... Nerden bilebilirdim ki hayatımın aşkının gizli kimlikli bir mafya olduğunu ... ❤️‍🔥