ARAZ KIZILKURT&M?NELA �EV?K

Askeriyenin koridorlar? sessiz,sakin ve ?ss?zd?.Minela koridorun en ba??nda ciddi bir ifade ile elindeki dosyalar? inceliyordu.�zerinde her zamanki gibi askeri �niformas? vard?.At kuyru?u yapt??? sa�lar?ndan asi bir tutam �?km?? y�z�ne do?ru d�?m�?t�.Koyu kahve g�zleri b�y�k bir dikkatle yaz?larda geziniyordu.

Koridorun ba??nda ritmik bir ayak sesi yank?land???nda kafas?n? kald?r?p bakma ihtiyac? hissetti.Kar??dan gelen ki?i koca heybetiyle ilerleyen Arazd?.Onun da �zerinde asla �?karmad??? �niformas?,aya??nda postallar? vard?.Y�z�nde komutan olman?n verdi?i disiplinle ilerliyordu.Kahverengi sa�lar? biraz da??lm??t? ve bu ona asi bir hava katm??t?.G�zlerinde ki kararl?l?k ve liderlik adeta yan?yordu.

Bir orman? and?ran ye?il g�zleri Minelan?n kahveleriyle �arp???nca as?l hikaye ba?lad?.

Bu bir a?k de?il,sevda hikayesiydi.

Sevip de hemen kavu?anlara a?k,sevip de engeller a?arak kavu?anlara sevda denirdi.

Onlar?n ki de sevdayd?.

Vatan sevdas?n?n yan?nda filizlenen g�n�l sevdas?.

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

???

"Komutan?m..." diye s�ze girdi Aras, bak??lar?n? o Kurter`in �zerindeydi.

"Kolunuz."

Kurter, ba??n? bile kald?rmad? ama o tok ve tahamm�ls�z sesiyle, "Sus," diye homurdand?. "Biliyorum."

"Baya?? k�t� duruyor."

"Laren beni mahvedecek," diye m?r?ldand? di?lerinin aras?ndan.

Aras, "Komutan?m," dedi hayretle kar???k bir alayla. "Kolunuza sapl? bir kur?unla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." G�lmemek i�in dudaklar?n? birbirine daha sert bast?rd?. "Ama yengenin size �ekece?i azardan m? korkuyorsunuz?"

"Sus lan art?k."

"Hastaneye gidelim mi Komutan?m? S?n?r hastanesine �ekeriz arac?, acilde hemen �?kar?rlar kur?unu."

Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in �fkesinin boyutunu kavrayamam?? �nerisine alayla g�ld�.

Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine d�?erdi ve Laren`i biraz tan?yorsa e?er, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katard?.

"Aynen," dedi alayc? bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bass?n."

"Komutan?m..." diye size girdi Aras.

"Ay?pt?r s�ylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor."

Ka?lar? an?nda �at?ld? Kurter`in. "Ay?psa s�yleme lan o zaman!"

"Lan sus art?k �enesinin yay?n? kard???m?n Aras`?. Sen sabah y�rek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirse?inin kenar?yla �fkeli bir ?ekilde d�rtt� Aras`?. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden �?karacak ?imdi."

"Susun lan!" Ba??r?rken sol kolu tehlikeli bir ?ekilde s?zlad? Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten."

Kurter sessizli?e dayanamay?p ba??n? i�lerinden akl? ba??nda olan Eymen`e �evirdi. "Eymen �ok mu k�t� duruyor?"

Eymen umutsuzca iki yana sallad? ba??n?. "�ok k�t� duruyor. Komutan?m."

"Atilla?"

"Durum vahim, Komutan?m."

Aras kendisine sorulmam?? olmas?na ra?men s�ze girdi. "Baya?? da k�t� duruyor Komutan?m. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarm??t? operasyona gitmeyin diye." Ard?ndan akl?na gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "?n?allah yenge size azar �ekerken biz de arada kaynay?p dayak yemeyiz."

Kurter sa? eliyle y�z�n� s?vazlad?. "Laren beni kesin mahvedecek ya...."

"Komutan?m..." Hafif�e g�l�msedi

Eymen. "Kolunuza sapl? bir kur?unla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, �l�mlere kafa att?n?z, b�t�n bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?"

?ki yana sallad? ba??n? Kurter. "Laren kur?undan daha tehlikeli. Bu kur?un bana bir ?ey yapamaz ama Laren yapar."

"Bu kadar gerilmeyin Komutan?m ya," G�ld� Atilla. "Doktor Han?m ne yapabilir ki en fazla?"

Bu sefer sinirle Atilla`y? d�rten Aras`t?. "A?z?m?za s?�ar, g�r�rs�n."

Atilla h�l� duydu?una inanm?yordu. "Bence abart?yorsunuz.`

Koyu ye?illeriyle ters ters kar??s?ndakilere bakt? Kurter. "Sen hi� hayat?ndaki kad?ndan azar yedin mi Atilla?"

"Yemedim Komutan?m."

"O zaman kes sesini."

Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin ?errinden korusun, Komutan?m."

"Amin!" dediler hep bir a??zdan.

�ekti?i sessiz amin`in ard?ndan Kurter daha da sinirlenmi?ti. "Yenge deyip durmay?n lan Laren`e! O benim doktorum sadece."

"Yaln?z Komutan?m..." Eymen ciddi bir ifadeyle bakt?. "?nsan doktorundan bu kadar korkmaz."

Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..."

"Hatunundan korkar," diye tamamlad? Aras.

Bu c�mleden sonra aralar?nda gizli gizli g�lmeye ba?lad?klar?nda Kurter onlara ters bir bak?? att?. "Kesin lan g�lmeyi!"

??????

NOT: kitap bana ait de?ildir. Wattpadden

(@YAZALVEN) Adl? kullan?c?n?n kitab?d?r.

Beni ailem bile sevmemişti başkası mı sevecekti?.. Hiç sanmıyorum. Ben Vatan için doğmuş gibiyim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan, varsın canını iste verecek olan bir askerim. Evet, duydunuz kaybedecek hiçbir şeyim yok , olmayacakta... Bir abim vardı elbette. Canım gibi sevdim. Ama yok oldu. Herkes gibi...

onlar kadife timiydi dik ba?l? keskin bak??l? ve so?uk kanl? gittikleri her g�revden ba?ar?yla d�nen askeriyenin i�inde ad? an?ld?m? sessizl?k olan tim KAD?FE T?M?

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan üç yıl sonra çalışmaya gittiğin kararagahta karşına çıkarsa ne olur? "Ben seni kaybettim sandım... Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın." Askeri görev uğruna biten hayatlar bin vazgeçiş gibiydi.

Uluslararas? kanl? bir �rg�t� bitirmek i�in bir araya gelen ekip.

�K�k��m�z g�kte, kalplerimiz bir.

�T�rk, y??ld?r?md?r, kas?rgad?r, d�nyay? ayd?nIatan g�ne?tir.� Mustafa Kemal Atat�rk

Bir tarafta geçmişinin açtığı yaraları, buzdan ördüğü zırhın ardına saklayan bir kadın: Üsteğmen Güz Göktürk. Duygularını susturmayı, kimseye ihtiyaç duymamayı ve ayakta kalmayı yıllar önce tek başına öğrenmişti. Onun dünyasında güven, kelimelerle değil; en ağır bedelleri ödenerek kazanılırdı. Diğer tarafta gerçek adını bile ardında bırakan, herkesin yalnızca Yüzbaşı Keskin olarak tanıdığı bir adam... Alaycı tavırlarının ardında, sahada tek bir tereddüde bile yer bırakmayan keskin bir zihin ve tehlikeli bir kararlılık taşıyordu. İki farklı dünya, sınır ötesinin dondurucu soğuğunda aynı görevin içine sürüklendi. Bazı savaşlar düşmanla başlamazdı. Bazıları insanın kendi içinde çoktan başlamış olurdu. Buzla ateşin, suskunlukla meydan okumanın ve iki yaralı ruhun aynı fırtınada kesiştiği bir hikâye... Çünkü insan, hayatı boyunca herkese karşı savaşabilir. Ama bir gün, sırtını yaslayacak birini bulduğunda asıl savaşı başlar. "Sırtını birine yaslamak zayıflık değildir, Üsteğmen. Bazen sadece artık tek başına savaşmadığının kanıtıdır."

Çocukluğunu babasının gözlerinin önünde şehit edilmesiyle kaybeden Eflin, onun bıraktığı izden yürüyerek asker olmuştur. Ancak yeni hayatı, sadece bir meslekten ibaret değildir. Karan’la kesişen yolu, hem geçmişin sırlarını hem de kalbinin hiç bilmediği bir yönünü ortaya çıkaracaktır.

Anemoia serisi Askeri alanda abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas`a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla,ona sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, tebessüm ederek konuştu. "Söyle abisi"

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Bakışlarımı çevirince karşımda gördüğüm bir çift yeşil göz ile şaşkınca geriye çekildim. "Onu fularınla bağlarsan kan durmaz kolay kolay. Geç ambulansa." Diye emir veren asker ile kaşlarımı çattım. "Pardon?" Dedim anında. "Öğretmen hanım, ne kadar cesur profili çizseniz de..." Diyerek vücudumu süzdü. "O kadar dayanıklı değilsiniz." Dedi alayla. Anında kolumdaki elini çekip geriye adımladım. "Ne münasebet? Kim olduğumu bilmeden konuşma komutan, başına iş açarsın." Dediğimde yine güldü. "İnanın şuan kim olduğunuz zerecce umrumda değil. Tek derdim işimi profesyonelce yerine getirmek. Ve buna sizin can güvenliğinizi sağlamak da dahil." Dediğinde omuzuna çarpıp ilerledim. "Küstah!" Diye bağırınca gülme sesini duysam da pek umrumda olmadı... Annesi ve babası sırf kızları zarar görmesin diye Şırnak`tan Hakkari`ye tayin istediklerinde Umay ve Talha yarım kaldılar. Ve bir zamanlar minicik çocuk olan Umay ve Talha, yıllar sonra bir okul baskınında yeniden karşılaştılar. Kader yine onları bir araya getirmeyi başardı...

Sizleri 1921`in Sakarya`sına götürüyorum. 22 gün 22 gece süren Sakarya Muharebesi`ni Emin ve ailesinin gözünden okuyacağız. Keyifli okumalar dilerimm 🤍 ( Kurgu bana aittir. Lütfen kullanmayınız)

Dağlarda sertliğiyle bilinen Pusat`nin hikayesidir bu. İmkansızlıklardan nasıl doğulcağı, o imkansızlıklarda mutlu bir aile de kurulabileceğini gösterecek bir hikaye bu. ( Kurgu bana aittir, lütfen almayınız

Gerçek ailem, askeriye ve aşk hikayesidir.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Ortaokul zamanında Ayaz arkadaşı ile bir iddiaya girer. O an, bunun hayatlarını kökten değiştireceğini hiç bilmez. İddiayı yerine getirmek için Arya’yı okulun arkasına çağırır ve orada onu öper. Fakat Ayaz’ın bilmediği bir gerçek vardır: Arya’nın ailesi son derece baskıcıdır, oysa Ayaz’ın ailesi ise tam tersine çok rahat ve özgürdür. Üstelik bu iki aile, geçmişte yaşanan olaylar yüzünden birbirine düşmandır. Ayaz, o öpüşmenin sadece bir iddia olduğunu sanırken, Arya için her şey farklıdır. O olaydan sonra okuldan alınarak başka bir okula yazdırılan Arya`nın hayatında bazı şeyler ters gider . Peki, yıllar sonra kader bu iki genci tekrar bir araya getirebilecek mi?

Gerçek ailesini arayan arya ala Mardin`e yeni ortağıyla sözlesme imzalamaya gider ama yolda kaza yapan birini görür ve...

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. -

Başta abisi terörist diye nefret ettiği Zeynepe sevgili rolünden yakınlaşıp sonradan aşık olan Cihan "Ve cihan`ın ondan nefret ettiğini bildiği halde onu deliler gibi seven Zeynep ** Adının, ve içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır..

Baz? kur?unlar kalbe de?il, ge�mi?e saplan?r...

Y�zba?? Y?ld?z, K?l?� Timi`nin kararl? ve korkusuz komutan?... Ge�mi?in yaralar?n? kalbine g�mm�?, g�revine adanm?? bir asker. "?irket" ad?yla an?lan karanl?k yap?lanmay? ��kertmekle g�revlendirildi?inde, en b�y�k s?nav?n?n d�?manla de?il, kalbiyle olaca??ndan habersizdir.

��nk� yeni operasyona atanan ikinci y�zba??, y?llar �nce ya?anan unutulmaz bir ayr?l???n ba?rol�d�r: Tufan ?ahiner.

Birbirlerine duyduklar? �fke kadar yak?c? bir �zlemle tekrar kar?? kar??ya gelen bu iki insan, ?imdi ayn? timde, ayn? hedefe kilitlenmek zorundad?r.

?ntikam m? a??r basacak, yoksa kalpte k�llenmeyen hisler mi?

Aksiyon, duygu ve gerilim dolu bu hik�yede, bir kur?un sadece hayatlar? de?il, kaderi de de?i?tirebilir

Vatan i�in can?ndan ge�enler, canan?ndan ge�enler vard?r; isimleri bilinmez. Vatan i�in sevdas?n? kalplerine g�menler vard?r; adlar? an?lmaz. Kaybolanlar vard?r, bu vatan kaybolmas?n diye. Ailelerini b?rakanlar vard?r, ba?kalar? ailesiz kalmas?n diye. Daha niceleri vard?r; hayatlar?n? feda ederler, bu vatan heba olmas?n diye...

~Elveria~

Sadece askerler mi şehit olur? Yüreği vatan aşkıyla yanan bir kadın da o şerefe nail olamaz mı?" Musab Umeyr Pusat; sınır ötesinin soğuk gölgesi, sınır tanımayan bir asker. Cennet Asel Saygın; naif bir öğretmen, ancak derinlerinde kilitli bir geçmişi olan bir dava kadını. Mücahit Eymen`in güvenliği için atılan imzalar, onları İstanbul`un soğuk bir malikanesinde, mecburiyetten doğan bir evliliğe hapsetti. Herkes onları mutlu bir aile sanıyor ama gerçekler kapının ardında saklı. Dışarıda hainlerin namluları, içeride ise birbirini henüz tanımayan iki yabancının sessiz savaşı... Maskelerin ardındaki gerçekler gün yüzüne çıktığında, bu evlilik küle mi dönecek, yoksa bir aşka mı dönüşecek?

Çocukken babasının düşmanları tarafından kaçırılan bir çocuk... Pars Vural. Yıllarca düşmanlarının arasında büyütüldü. Ona ailesinin kendisini terk ettiği söylendi. Sevginin ne olduğunu unuttu, güvenmeyi bıraktı ve hayatta kalmayı öğrendi. Ama kimsenin bilmediği bir gerçek vardı. Pars aslında bir casustu. Kimsenin yüzünü görmediği, yalnızca kod adıyla tanıdığı gizemli asker... Binbaşı Tilki. Yirmi beş yıllık hayatında ailesinin onu terk ettiğine kendini inandıran Pars, geçmişine dair hiçbir şey bilmiyordu. Ailesini bulabilecek kadar yaklaşmış olsa bile onların isimlerini dahi bilmiyordu. Ta ki yıllardır oğulları Pars`ı ölü bilen Okçu ailesi, onun hâlâ hayatta olduğunu öğrenene kadar... Fakat öğrendikleri tek gerçek bu değildi. Pars yaşıyordu. Ve herkes onun bir terörist olduğunu düşünüyordu. Bir aile, yıllar önce kaybettiği oğlunu yeniden bulduğunu sanırken onu tekrar kaybetmenin eşiğine gelecekti. Pars ise hayatı boyunca kendisine anlatılan yalanların arasında tek bir sorunun cevabını arayacaktı: Gerçekten terk edilmiş miydi, yoksa ondan saklanan çok daha büyük bir gerçek mi vardı? Çünkü bazen insanın en büyük savaşı düşmanıyla değil... Kendi geçmişiyle olur.