Kız ve erkeğin haramlara bakmamaya çalışıp karşılaştıkları ve helal yoldan birbirlerini sevmeye başladıklarının hikayesi bi erkeğin kırıcı konuşmadığı hikayemi okumaya hazır mısınız?

"Seni bir çöplüğe bıraktıklarında, dünya üzerindeki tüm yuvalar sana yabancılaşır. Ben o çöplükten kendi küllerimle doğdum. Şimdi ise bir İnci değil, namlunun ucundaki kurşunum." Dört yaşında, ülkenin en karanlık terör örgütü tarafından intikam uğruna kaçırılan ve sınırın soğuk bir köşesinde, bir çöp konteynerinin kenarına ölüme terk edilen küçük bir kız çocuğu... Travmanın sessizliğine gömülen, yetimhanenin buz gibi koridorlarında büyüyen ve o duru, yeşil gözlerine bakan herkesin bir eşya gibi sahiplenmek istediği bir çocuk. Ama onun kalbi bir kez kırılmıştı ve o, bir daha asla terk edilmemek için kimsenin elini tutmadı. Tek sığınağı, kendisi gibi kimsesiz olan Yiğit’ti. Devletin en gizli askeri projesi olan "Gölge Nesil" yetimhanenin kapısını çaldığında, o küçük kız çocukluğunu tamamen feda etti. Ağlayarak, yalvararak, tırnaklarıyla kazıyarak girdi o acımasız eğitim kampına. Korkudan titreyen o küçük kız öldü; yerine asice, sertçe ama kalbindeki hassas yaraları kimseye göstermeyen bir savaşçı doğdu: Üsteğmen Hazal Bir yanda, kızlarını öldü bilip 20 yıllık bir hasretle kavrulan köklü bir askeri aile: Karasoy Ailesi. Albay Akif Karasoy ve her biri ayrı birer güç olan abileri, pamuklara saracakları "İnci"lerini ararken; karşılarında helikopterden atlayan, sivil hayata ve aile sevgisine duvarlar örmüş asabi bir tim komutanı bulacaklardı. Diğer yanda ise...Hazal ın hayatına adeta bir fırtına gibi giren, onun gibi sert, onun gibi tavizsiz Tim Komutanı. İnci, bugüne kadar kimseye açmadığı o yaralı kalbini, her adımında kendisini sınayan bu adamın karşısında koruyabilecek miydi? Kalbini aşka tamamen kapatmış bu iki savaşçı, dağların ortasında imkansız bir sevdaya düşerken, kuralları yıkmayı göze alabilecekler miydi?

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Kopan bir ipe sımsıkı bir düğüm atarsanız, ipin en sağlam yeri artık bu düğümdür. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan tek nokta yine o düğümdür

Bazı insanlar bir meslek seçer. Bazıları ise hayatta kalabilmek için ona tutunur. Çocukluğu sevgiyle değil, korkuyla; güvenle değil, sessizlikle geçti. Geride bırakmak istediği aile, peşini hiç bırakmadı. O ise geçmişinden kaçmanın tek yolunu disiplin, eğitim ve görevde buldu. Yıllar sonra, Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda kıdemli üsteğmen olarak en zorlu operasyonlara katılan genç kadın, savaşmayı çoktan öğrenmişti. Fakat bu kez karşısındaki düşman yalnızca görev sahasında değildi. Geçmişin gölgeleri yeniden karşısına çıktığında, kaçmak artık bir seçenek olmayacaktı. Çünkü bazen en büyük mücadele, insanın kendi hayatıyla başlar.

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

"Neden Timur? Ne değişti ki aramızda?" dedim, sesim titriyordu. Titremesin diye uğraşmaya tenezzül etmedim. Ensesini kaşıyıp bana geri döndüğünde, "Büyüdüm, olgunlaştım, gerçeklerle yüzleştim. Yeterli bir sebep değil mi?" dedi gözleri sinirden kararırken. "Korkuyorum demiyorsunda! `Ender, ben seni bırakıp hayatından siktir olup gittiğim için çok pişmanım, yüzüne bakamam.` diyemiyorsun! Bahanelerin arkasına sığınıyorsun!" Ağlamaktan sesim kısıldı. Bağıramadım. Bir anda omuzlarımı tutup sarsarken, "Çocuktum lan! Korktum, yapamadım işte, oldu mu? Evet korkaktım, hâlâ da öyleyim!" diye bağırdı yüzüme karşı. Gözyaşlarım yavaş yavaş dinmişken dayanamadım ve kollarına tutunup kendimi yere bıraktım. Çocuktuk, korkaktık. Bir hata yapmıştık. ————————— Kitabımın tüm hakları bana aittir çalınması, kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

Geçmişin izi şimdi tekrar ortaya çıkıyor yanlış anlaşılan yıllar tekrar eski haline dönecek mi BÖLÜMDEN KESİT Deniz +Deniz değil Ateş benim adım ateş Gözlerindeki kırgınlığı ve hayal kırıklığını çok net gördüm ama ben sadece öfkeli bir şekilde ona bakıyordum ya da sadece öfkeli baktığımı sanıyordum

Artık aşka ve yeni bir hayata atılan Kaan ve Nehir`in yollarındaki pürüzler gitmemiştir. Hayatın zorlukları onların peşini bırakmaz ama onlar birlikte bu zorlukları aşmayı başarırlar.

doktor olan hüma yıldırım ailesinden uzak kalmamak için izmire döner ve babasının albay olduğu karargahın sağlık ocağında doktor olarak çalışmaya başlar en fazla ne olabilir ki ...

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

Sıradan bir günde çalıştığı kafede görevini yaparken bir terör saldırısı meydana gelir. Bunun üzerine kaos anında saklanmaya yer arayan Efsun`a saldırılırken her iki taraftanda yardım eli uzatılır. Efsun hangisini seçecektir? Gökhan Alp mi? Dante mi?

Uluslararası kanlı bir örgütü bitirmek için bir araya gelen ekip. ‘Kök’ümüz gökte, kalplerimiz bir. “Türk, yııldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınIatan güneştir.” Mustafa Kemal Atatürk

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Bozkurt ve Sancak aileleri yıllardır dosttur. Babalar aynı üniformayı giymiş, çocuklar aynı lojmanlarda büyümüş, birbirlerinin ailesi olmuştur. Yıllar geçer, çocuk oyunları yerini askerî eğitime, masum atışmalar disiplinli görevlere bırakır. Nehir Bozkurt, Eren Sancak ve arkadaşları artık seçkin bir askerî tim olan "Fırtına Timi"nin üyeleridir. Aynı üniformayı taşır, aynı hedef için görev yapar ve gerektiğinde birbirleri için hayatlarını ortaya koyarlar. Ancak her görev yalnızca operasyonlardan ibaret değildir. Tim içinde dostluklar, şakalaşmalar, kırgınlıklar, gizli duygular ve yıllardır söylenemeyen hisler de vardır. Nehir ile Eren`in çocukluktan gelen bağı, görevlerin ağırlığı altında bambaşka bir sınavdan geçer.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Yıllarca sevdiğiniz, mezarında beklediğiniz asker sevgiliniz ya yaşıyorsa... Kitap adının, içeriğinin kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır Bilginize.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Teğmen olarak atandığı Hakkari’de yıllardır konuşmadığı abisi ile aynı time düşen Alçin bir yandan abisi ile arasında olanları halletmeye çalışırken bir yandan onu sürekli zor duruma sokan yüzbaşı ile uğraşacaktı. Kalkan Timi onu kabul edecek miydi? Kötü giden her şeye rağmen dimdik ayakta durabilecek gücü kendinde bulabilecek miydi?Yoksa yıllar önce abisi Aslan’ın ona yaptığı gibi her şeye sırtını dönüp gidecek miydi?

(Ruhun Barut İzi adlı birinci kitabın devamıdır.) Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.