Bazı kayıplar insanın hayatını değil, kim olduğunu unutturur. Teğmen Güniz hafızasını kaybettiğinde geriye yalnızca adı ve onu bekleyen Sancak Timi kalır.Geçmişte kalbine gömdüğü adamdan uzaklaşan Güniz, hafızasını kaybettikten sonra onunla yeniden tanışmanın farklı bir yolunu bulacaktır. Onu tanıyan herkes geçmişini anlatırken, o kendi hikâyesini yeniden yazmak zorunda kalacaktır.Kendini yeniden tanımaya çalışırken geçmişindeki karanlık izlerle yüzleşecektir. Çünkü bazen en büyük savaş, insanın kendi zihnindedir.

"Neden?" diye sordu Timur, boğuk bir sesle. "Neden vazgeçmiyorsun benden?" Hilal, başını kaldırıp Timur`un o yorgun ela gözlerine baktı. “Çünkü benim sinirimi bozan, o gıcık Yüzbaşıyı özledim,” dedi gözleri dolarak ama dudaklarında buruk bir tebessümle. "O adam öldü, Hilal." "Ölmedi," diye itiraz etti, başını kaldırıp dolu gözlerle ona bakarak. "Sadece saklanıyor. Ve ben, o saklandığın yerden seni çıkarana kadar buradayım. İster tersle, ister kov... Gitmiyorum Timur Kılıç."

Siz: Bir gelsen Siz: bir görsen Siz: sersefil haliiiimiii Siz: heryerde hüzün var Siz: hayalin yetmiyor 05**: Kimsiniz?

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Uluslararası kanlı bir örgütü bitirmek için bir araya gelen ekip. ‘Kök’ümüz gökte, kalplerimiz bir. “Türk, yııldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınIatan güneştir.” Mustafa Kemal Atatürk

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

Gerçek ailem kurgusu dur. Erkek versiyondur. O bir askerdi. Doğduğu hastanede yaşanan büyük bir felaket, kaderinin tüm yazgısını değiştirmişti. Ancak ne o, ne de başkası bu büyük sırrın habercisiydi. Tam hayatının rayına oturduğunu sandığı anda, kendini daha karanlık bir çukurun içinde bulacaktı. Onu bu uçurumun dibinden çekip çıkaracak olan şey ise, asla beklemediği bir aşk olacaktı.

ARAZ KIZILKURT&MİNELA ÇEVİK Askeriyenin koridorları sessiz,sakin ve ıssızdı.Minela koridorun en başında ciddi bir ifade ile elindeki dosyaları inceliyordu.Üzerinde her zamanki gibi askeri üniforması vardı.At kuyruğu yaptığı saçlarından asi bir tutam çıkmış yüzüne doğru düşmüştü.Koyu kahve gözleri büyük bir dikkatle yazılarda geziniyordu. Koridorun başında ritmik bir ayak sesi yankılandığında kafasını kaldırıp bakma ihtiyacı hissetti.Karşıdan gelen kişi koca bir heybetiyle ilerleyen Arazdı.Onun da üzerinde asla çıkarmadığı üniforması,ayağında postalları vardı.Yüzünde komutan olmanın verdiği disiplinle ilerliyordu.Kahverengi saçları biraz dağılmıştı ve bu ona asi bir hava katmıştı.Gözlerinde ki kararlılık ve liderlik adeta yanıyordu. Bir ormanı andıran yeşil gözleri Minelanın kahveleriyle çarpışınca asıl hikaye başladı. Bu bir aşk değil,sevda hikayesiydi. Sevip de hemen kavuşanlara aşk,sevip de engeller aşarak kavuşanlara sevda denirdi. Onların ki de sevdaydı. Vatan sevdasının yanında filizlenen gönül sevdası.

"Seni bir çöplüğe bıraktıklarında, dünya üzerindeki tüm yuvalar sana yabancılaşır. Ben o çöplükten kendi küllerimle doğdum. Şimdi ise bir İnci değil, namlunun ucundaki kurşunum." Dört yaşında, ülkenin en karanlık terör örgütü tarafından intikam uğruna kaçırılan ve sınırın soğuk bir köşesinde, bir çöp konteynerinin kenarına ölüme terk edilen küçük bir kız çocuğu... Travmanın sessizliğine gömülen, yetimhanenin buz gibi koridorlarında büyüyen ve o duru, yeşil gözlerine bakan herkesin bir eşya gibi sahiplenmek istediği bir çocuk. Ama onun kalbi bir kez kırılmıştı ve o, bir daha asla terk edilmemek için kimsenin elini tutmadı. Tek sığınağı, kendisi gibi kimsesiz olan Yiğit’ti. Devletin en gizli askeri projesi olan "Gölge Nesil" yetimhanenin kapısını çaldığında, o küçük kız çocukluğunu tamamen feda etti. Ağlayarak, yalvararak, tırnaklarıyla kazıyarak girdi o acımasız eğitim kampına. Korkudan titreyen o küçük kız öldü; yerine asice, sertçe ama kalbindeki hassas yaraları kimseye göstermeyen bir savaşçı doğdu: Üsteğmen Hazal Bir yanda, kızlarını öldü bilip 20 yıllık bir hasretle kavrulan köklü bir askeri aile: Karasoy Ailesi. Albay Akif Karasoy ve her biri ayrı birer güç olan abileri, pamuklara saracakları "İnci"lerini ararken; karşılarında helikopterden atlayan, sivil hayata ve aile sevgisine duvarlar örmüş asabi bir tim komutanı bulacaklardı. Diğer yanda ise...Hazal ın hayatına adeta bir fırtına gibi giren, onun gibi sert, onun gibi tavizsiz Tim Komutanı. İnci, bugüne kadar kimseye açmadığı o yaralı kalbini, her adımında kendisini sınayan bu adamın karşısında koruyabilecek miydi? Kalbini aşka tamamen kapatmış bu iki savaşçı, dağların ortasında imkansız bir sevdaya düşerken, kuralları yıkmayı göze alabilecekler miydi?

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Elena:neden beni kurtardın asker Kaan : Bazı yaralar kanamaz. Bazı çığlıklar duyulmaz. Ama en ağır savaşlar, İnsanların içinde kopar. Rus kızı

Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

İstanbul`a tıp eğitimini tamamlayan Elina atanması üzerine Van`a teyzesinin yanına taşınır. Orada hem çocukluk aşkı olan hemde teyzesinin oğlu olan Vedat ile tekrar karşılaşır ve aşkları tekrar filizlenir.

Bazı yaralar asla kapanmaz… Geçmişinden haberi olmayan Tanem Karaca, hiç beklemediği bir anda hayatını değiştirecek bir gerçekle karşılaşır. Güveninin paramparça olduğu ve kalbiyle savaştığı bu yolculukta her seçim yeni bir bedel doğuracaktır. Karanlık sırlar, beklenmedik gerçekler ve en büyük savaşlar, insanın kendi içinde verdiği savaşlar..

Bazı evlilikler bir imzayla başlar. Bazılarıysa bir kaderle. Asena Umay, disiplinli bir üsteğmen. Hayatını kurallarla, mesafelerle ve kontrolle yaşamaya alışmış biri. Ama ailesinin yükü omuzlarına çöktüğünde, önüne konulan tek çıkış yolu… hiç tanımadığı bir adamla evlenmek olur. Togay Uluca. Yüzbaşı. Soğuk, mesafeli ve duvarları olan bir adam. Aralarındaki bağ ne aşktır ne de güven. Sadece bir anlaşma. Sadece zorunlu bir birliktelik. Birbirlerini tanımadan başlayan bu evlilik, kelimelerden uzak, mesafeli ve sessiz bir şekilde ilerler. Ta ki kader, onları aynı görevin içine sürükleyene kadar. Karanlık bir gecede, denizin ortasında başlayan o operasyon; yalnızca düşmanları değil, saklanan gerçekleri de ortaya çıkarır. Çünkü bazen en büyük tehlike, karşındaki insan değil… ona hissetmeye başladıklarındır. Asena, ilk defa kontrolünü kaybetmenin ne demek olduğunu öğrenirken; Togay, yıllardır kilitlediği kapıları aralamak zorunda kalır. Ama bazı hikâyeler düz bir çizgide ilerlemez. Bazı bağlar, kurulurken kırılır. Ve bazı gerçekler… ortaya çıktığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir.

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen Ayyıldız Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Merhaba ben Ülkü Ulu herşey o akşam eve gelince telefonuma gelen aramayı açmamla başladı...

Beni ailem bile sevmemişti başkası mı sevecekti?.. Hiç sanmıyorum. Ben Vatan için doğmuş gibiyim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan, varsın canını iste verecek olan bir askerim. Evet, duydunuz kaybedecek hiçbir şeyim yok , olmayacakta... Bir abim vardı elbette. Canım gibi sevdim. Ama yok oldu. Herkes gibi...

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Geçmişin tüm kırgınlıklarını arkada bırakıp rüzgarın o sert ama bir o kadar da iç ısıtan dünyasına adım atıldığında, hayat yepyeni ve rengarenk sayfalar açar. Kar fırtınalarının ortasında yükselen kahkahalar, umudun pencerelerinden taşan neşeli sesler ve her şeye rağmen sımsıkı kenetlenen kalpler, buz tutmuş topraklarda umut çiçekleri yetiştirir. Kışın en sert ayazı, ruhun en hırçın dalgalarıyla çarpıştığında kalplerinin duvarları sessizce aralanır; çünkü bazen hayat, simsiyah bir gecenin bağrında harlanan bir Karahar ile yeniden başlar. "Bütün kışın ayazını unutturan bir bahar nefesi gibiydin; göğsümde taşıdığım o sert fırtınalar, senin incitmekten korktuğum o narin bakışlarında usulca dindi."

Bazen kader, insanı kalbin ve aklın savaşı ile sınardı Kalp aşkı, akıl ise geleceği seçerdi. Solares Sistemi`nın beşinci gezegeninde beş krallıktan en güçlüsü olan Marosa Krallığı`nda katiller, dolandırıcılar ve hırsızlar orduya alınmak için, üç gruba ayrılan askeri tesislere gönderilirdi. Athena Valente`de on bir yaşındayken işlediği cinayetten dolayı bu kadere mahkumdu. Ama kendisini halktan gizlenen dördüncü grupta bulunca Solares`in kaderini değiştirmek için plan yaptı. Çünkü Athena, Solares Sistemi`nın zalim hükümdarı Noras tarafından aranan altı Pomiwa vârisinden biriydi ve damarlarında kadim hava elementi akıyordu. Noras ise yirmi yıl önce kehanette bahsedilen altı vârisi bulmalı ve tahtı için onları için yok etmeliydi. Çünkü altı vâris birleştiğinde Solares`in kaderi de değişecekti. Ancak Athena bir seçim yapmalıydı. Ya kalbini dinleyip aşık olduğu adamı seçecek, kimliğini sonsuza kadar saklayacaktı. Ya da aklını dinleyip isyanı seçecek, halkı zalim hükümdar kurtaracaktı. Ve bu seçim, Solares`in kaderini baştan yazacaktı. Kehanet der ki: Gezegenler sıralandı Pomiwa`nın varisleri yıldız ışığı ile kutsandı Şahitlik etti yıldızlar, vârislerin doğumuna Yazgı yazıldı, kehanet belirlendi Solares`e ikinci bir şans verildi Yıllar sonra altı varis birleştiğinde Solares kadim güçle sallanacak Zalim hükümdar devrilecek, halk özgür kalacak Ama... Halk, varislere ihanet ederse Pomiwa, ışığı ile Solares`e kıyameti tattıracak"

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan 3 yıl sonra karşına çıkarsa ne olur “Ben seni kaybettim sandım… Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın.”

Mavi-"Kaderin Gölgesinde" 🩵🌼"Papatya, rüzgârda savrulsa da kökünü unutmayan, koparılsa da yeniden açabilen sessiz bir direniştir." "Bazen kaçtığın şey, aslında sana yazılan kaderin başlangıcıdır." Mavi, hayatın sürprizleriyle yüzleşirken ukalalığının ardına sakladığı kalbiyle yeni bir yolculuğa çıkar.