Hava Harp okulundan mezun olduğu an Gökdoğan Timine katılması için emir alan nam-ı değer Azap, düşmanın kalbine azap olmak için kendisi gibi sağlam ekip arkadaşlarını toplar. Hepsi çok beceriklisi pilotlar olsa da, karakter olarak en sorunlu adamlardır. Onları hizaya getirmek, bu herkesin korkuyla kaçındığı adamları disipline etmek, Azap'ın en büyük problemidir.

Çünkü uzaktan kuzeni olan Erva (Ava) ile bir iddiaya girmiştir.

Tanıdığı en çetin asker olan Tugay Komutanı geçecek,

Erva'nın tanıdığı en güçlü adam olacaktır. Ava'nın uçak mühendisliği okuyup, kendi bindiği uçakları tamir etmesi kaderin ona oynadığı en kötü oyundur. Uçağının motoruna çorap sıkıştırmamasını ümit eder. Çünkü çocukken onun bisikletine bir çok kez çorap sıkıştırmıştır.

Geçmişin izleri bir bir omzuna yüklenmiş, hayattan tek bir gayesi bile kalmamışken yaptığı tek şey hakikatı savunduğu kafesti. Büyük maç gecesi aniden kaçırılarak kendisini geçmişin tozlu sayfalarında bulmuş, gerçekler bir bir önüne serilmişti. Öğrenilen gerçeklerden sonra yapılacak tek bir şey vardı. İntikam almak. Tek bır sıkıntı vardıki, bu intikamda omzunu yasladığı kişilerden biri geçmişin en derinlerinden gelen o kişiydi.

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Zamanında komşularının oğlu Serdar`la değil de, doğrusunun o olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu, binbaşı F-16 Çelebi olan Serdar...

Çocukluk aşkı olan Asker ve savcı yıllar sonra bir yangın yüzünden karşılaşırlar ve bir görev sayesinde yolları tekrar kesişir ve anlaşmalı evlilik yapmak zorunda kalırlar

Çocukluğunu babasının gözlerinin önünde şehit edilmesiyle kaybeden Eflin, onun bıraktığı izden yürüyerek asker olmuştur. Ancak yeni hayatı, sadece bir meslekten ibaret değildir. Karan’la kesişen yolu, hem geçmişin sırlarını hem de kalbinin hiç bilmediği bir yönünü ortaya çıkaracaktır.

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Sadece askerler mi şehit olur? Yüreği vatan aşkıyla yanan bir kadın da o şerefe nail olamaz mı?" Musab Umeyr Pusat; sınır ötesinin soğuk gölgesi, sınır tanımayan bir asker. Cennet Asel Saygın; naif bir öğretmen, ancak derinlerinde kilitli bir geçmişi olan bir dava kadını. Mücahit Eymen`in güvenliği için atılan imzalar, onları İstanbul`un soğuk bir malikanesinde, mecburiyetten doğan bir evliliğe hapsetti. Herkes onları mutlu bir aile sanıyor ama gerçekler kapının ardında saklı. Dışarıda hainlerin namluları, içeride ise birbirini henüz tanımayan iki yabancının sessiz savaşı... Maskelerin ardındaki gerçekler gün yüzüne çıktığında, bu evlilik küle mi dönecek, yoksa bir aşka mı dönüşecek?

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan üç yıl sonra çalışmaya gittiğin kararagahta karşına çıkarsa ne olur? "Ben seni kaybettim sandım... Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın." Askeri görev uğruna biten hayatlar bin vazgeçiş gibiydi.

Asi ve Altan, çocukluklarının masum dünyasında birbirlerine en güvenli liman olmuştu. Ama yıllar, onları ayrı düşürdü ve kader, sessiz bir oyun oynamaya başladı. Altan tehlikelerle örtülü bir özel operasyonun tam ortasındaydı. Fakat beklenmedik bir karışıklık, Asi`nin kardeşi sanılarak kaçırılmasına ve düşmanların eline düşmesine yol açar. Artık Altan`ın görevi, yalnızca düşmanları alt etmek değil; aynı zamanda Asi`yi karanlığın pençesinden kurtarmaktı. Siyah İnci`in gölgesinde örülen bu labirentte, ihanet ve sırlar her köşede pusuda bekliyor.

İstanbul`a tıp eğitimini tamamlayan Elina atanması üzerine Van`a teyzesinin yanına taşınır. Orada hem çocukluk aşkı olan hemde teyzesinin oğlu olan Vedat ile tekrar karşılaşır ve aşkları tekrar filizlenir.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Bir tarafta geçmişinin açtığı yaraları, buzdan ördüğü zırhın ardına saklayan bir kadın: Üsteğmen Güz Göktürk. Duygularını susturmayı, kimseye ihtiyaç duymamayı ve ayakta kalmayı yıllar önce tek başına öğrenmişti. Onun dünyasında güven, kelimelerle değil; en ağır bedelleri ödenerek kazanılırdı. Diğer tarafta gerçek adını bile ardında bırakan, herkesin yalnızca Yüzbaşı Keskin olarak tanıdığı bir adam... Alaycı tavırlarının ardında, sahada tek bir tereddüde bile yer bırakmayan keskin bir zihin ve tehlikeli bir kararlılık taşıyordu. İki farklı dünya, sınır ötesinin dondurucu soğuğunda aynı görevin içine sürüklendi. Bazı savaşlar düşmanla başlamazdı. Bazıları insanın kendi içinde çoktan başlamış olurdu. Buzla ateşin, suskunlukla meydan okumanın ve iki yaralı ruhun aynı fırtınada kesiştiği bir hikâye... Çünkü insan, hayatı boyunca herkese karşı savaşabilir. Ama bir gün, sırtını yaslayacak birini bulduğunda asıl savaşı başlar. "Sırtını birine yaslamak zayıflık değildir, Üsteğmen. Bazen sadece artık tek başına savaşmadığının kanıtıdır."

Askeri kurgudur. 2. Kitabim inş beğenirsiniz

"Seninle asla evlenmeyeceğim Yüzbaşı." "Bende seni seviyorum Üsteğmenim." Bazı evlilikler bir imzayla başlar. Bazılarıysa bir kaderle. Asena Umay, disiplinli bir üsteğmen. Hayatını kurallarla, mesafelerle ve kontrolle yaşamaya alışmış biri. Ama ailesinin yükü omuzlarına çöktüğünde, önüne konulan tek çıkış yolu… hiç tanımadığı bir adamla evlenmek olur. Togay Uluca. Yüzbaşı. Soğuk, mesafeli ve duvarları olan bir adam. Aralarındaki bağ ne aşktır ne de güven. Sadece bir anlaşma. Sadece zorunlu bir birliktelik. Birbirlerini tanımadan başlayan bu evlilik, kelimelerden uzak, mesafeli ve sessiz bir şekilde ilerler. Ta ki kader, onları aynı görevin içine sürükleyene kadar. Karanlık bir gecede, denizin ortasında başlayan o operasyon; yalnızca düşmanları değil, saklanan gerçekleri de ortaya çıkarır. Çünkü bazen en büyük tehlike, karşındaki insan değil… ona hissetmeye başladıklarındır. Asena, ilk defa kontrolünü kaybetmenin ne demek olduğunu öğrenirken; Togay, yıllardır kilitlediği kapıları aralamak zorunda kalır. Ama bazı hikâyeler düz bir çizgide ilerlemez. Bazı bağlar, kurulurken kırılır. Ve bazı gerçekler… ortaya çıktığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir.

Geçmişin tüm kırgınlıklarını arkada bırakıp rüzgarın o sert ama bir o kadar da iç ısıtan dünyasına adım atıldığında, hayat yepyeni ve rengarenk sayfalar açar. Kar fırtınalarının ortasında yükselen kahkahalar, umudun pencerelerinden taşan neşeli sesler ve her şeye rağmen sımsıkı kenetlenen kalpler, buz tutmuş topraklarda umut çiçekleri yetiştirir. Kışın en sert ayazı, ruhun en hırçın dalgalarıyla çarpıştığında kalplerinin duvarları sessizce aralanır; çünkü bazen hayat, simsiyah bir gecenin bağrında harlanan bir Karahar ile yeniden başlar. "Bütün kışın ayazını unutturan bir bahar nefesi gibiydin; göğsümde taşıdığım o sert fırtınalar, senin incitmekten korktuğum o narin bakışlarında usulca dindi."

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. -

Kader ağlarını örmeye başladıktan sonra ne yaparsanız yapın sonucu değiştiremezdiniz. Lavin`in ağlarını doğduğu andan itibaren büyük bir özen ile ören kader, onu ilk defa bu kadar çok zorlayacaktı. 🌪🕯 Lavin`in ulaşmak istediği son doğrultusunda yapmaktan kaçınmayacağı hiçbir şey yoktur. Amacına ulaşmak için canından vaz geçmek bile güzel gelir ona. Fakat unuttuğu bir şeyler vardır. Karşısındaki düşmanın fazlasıyla güçlü olması yetmiyormuş gibi ona bir de rakip eklenmiştir. Rakibinin de Lavin`den pek farkı yoktur. Amacına ulaşabilmek için ilk önce kendinden başlayabilir. Burada kader devreye girer. Çünkü unuttukları şey şudur: Zıt kutuplar birbirlerini hep çekerler. 🌪🕯 "Sen kanunlara fısıldarsın, avukat. Ben o kanunları baştan yazar, gerekirse yok ederim." 🌪🕯 Gerçekle alakası yoktur. Bu kurgu hayal ürünüdür.

onlar kadife timiydi dik başlı keskin bakışlı ve soğuk kanlı gittikleri her görevden başarıyla dönen askeriyenin içinde adı anıldımı sessizlşk olan tim KADİFE TİMİ

Uluslararası kanlı bir örgütü bitirmek için bir araya gelen ekip.

‘Kök’ümüz gökte, kalplerimiz bir.

“Türk, yııldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınIatan güneştir.” Mustafa Kemal Atatürk

Tek başına çalışan istihbarat görevlisiyle yüzbaşının zorlu aşkı… Kız laf dinlemezdi, adam aşka kapalıydı…. Kız umuttu ,adam güç Kız aşktı,adam sadakat….

Çocukken babasının düşmanları tarafından kaçırılan Pars, yıllar boyunca kendisini kaçıran insanların arasında büyür. Onlardan nasıl terörist olunacağını, nasıl silah tutulacağını hatta nasıl birisini öldüreceğine kadar her türlü kötü şeyi öğrenir.

Sekiz yaşına geldiğinde ise kampa düzenlenen bir saldırıda askerler tarafından kaçırılıp öğrendiği her şeyin bir yalan olduğunu öğrenir.

İki yıl boyunca askeri düzeyde eğitim görüp on yaşına geldiğinde tekrardan kampa geri dönüş yapar. Ancak bu sefer kimsenin bilmediği bir gerçek vardır: Pars, karşı tarafın içine sızmış gizli bir ajandır. Yıllardır yüzünü kimsenin görmediği ve yalnızca "Binbaşı Tilki" kod adıyla tanınan Pars'ın hayatı yıllardır gittiği görevler ile moroton haline gelmişken aniden öğrendiği olaylar ve geçmişine dair gerçeklerin ortaya çıkmasıyla tamamen değişmeye başlar.

Bir yanda yıllardır öldüğüne inanan ailesi, diğer yanda kendisinden saklanan gerçekler vardır. Pars'ın geçmişiyle yüzleşmesi yalnızca kim olduğunu değil, kime güvenebileceğini de sorgulamasına neden olacaktır.

Yıllardır yaşadığı hayatın bir yalan üzerine kurulduğu ve güvendiği herkesin ona yalan söylediğini öğrenince tam her şey yerli yerine oturacakken aniden gelişen olaylar ile bütün yaşadıkları en başa dönecekti.

Yıllardır neler yaşadığından bir haber bir şekilde tekrardan eski düzenine geri dönüş yapacaktı.

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m