Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan 3 yıl sonra karşına çıkarsa ne olur “Ben seni kaybettim sandım… Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın.”

Yıllarca sevdiğiniz, mezarında beklediğiniz asker sevgiliniz ya yaşıyorsa... Kitap adının, içeriğinin kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır Bilginize.

Hava Harp okulundan mezun olduğu an Gökdoğan Timine katılması için emir alan nam-ı değer Azap, düşmanın kalbine azap olmak için kendisi gibi çaylak ekip arkadaşlarını toplar. Hepsi çok becerikli pilotlar olsa da, karakter olarak en sorunlu adamlardır. Onları hizaya getirmek, herkesin korkuyla kaçındığı bu adamları disipline etmek, Azap`ın en büyük emelidir.

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Asker ~ �?retmen

�?rencisinin velisine yazd???n? d�?�nen Aydeniz Asena, asl?nda yanl?? bir numaraya yazm??t?r. Devam?n? da kitapta okuyal?m bence, dimi?

??YA? FARKI VARDIR. BUNU D?KKATE ALARAK OKUYUN. RAHATSIZ OLACAK OLANLAR OKUMASIN. 9 YA???

Çocukken babasının düşmanları tarafından kaçırılan bir çocuk... Pars Vural. Yıllarca düşmanlarının arasında büyütüldü. Ona ailesinin kendisini terk ettiği söylendi. Sevginin ne olduğunu unuttu, güvenmeyi bıraktı ve hayatta kalmayı öğrendi. Ama kimsenin bilmediği bir gerçek vardı. Pars aslında bir casustu. Kimsenin yüzünü görmediği, yalnızca kod adıyla tanıdığı gizemli asker... Binbaşı Tilki. Yirmi beş yıllık hayatında ailesinin onu terk ettiğine kendini inandıran Pars, geçmişine dair hiçbir şey bilmiyordu. Ailesini bulabilecek kadar yaklaşmış olsa bile onların isimlerini dahi bilmiyordu. Ta ki yıllardır oğulları Pars`ı ölü bilen Okçu ailesi, onun hâlâ hayatta olduğunu öğrenene kadar... Fakat öğrendikleri tek gerçek bu değildi. Pars yaşıyordu. Ve herkes onun bir terörist olduğunu düşünüyordu. Bir aile, yıllar önce kaybettiği oğlunu yeniden bulduğunu sanırken onu tekrar kaybetmenin eşiğine gelecekti. Pars ise hayatı boyunca kendisine anlatılan yalanların arasında tek bir sorunun cevabını arayacaktı: Gerçekten terk edilmiş miydi, yoksa ondan saklanan çok daha büyük bir gerçek mi vardı? Çünkü bazen insanın en büyük savaşı düşmanıyla değil... Kendi geçmişiyle olur.

Ben Umay; Üsteğmen Umay Asena kurt. Namı diğer: Hayalet. Mardin`e tayinim çıktı.timim gözlerimin önünde parçalanarak şehit düştü,onlardan sonra ilk timim olacaklar,açıkçası time katılmayı istemezdim ama üstler emir verdiği zaman bana da yapmak düşer,görevim bu çünkü bunu ben seçtim...

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Hayat, çoğu zaman seksen yıl süren bir yolculuktur. Ama bir asker için... bir saniyede son bulabilir. O bir saniye, Baran için yeniden doğuştu; Mevsim içinse tutunmaya çalıştığı bir bağlanış. Fakat Mevsim’in sarılacak hiçbir dalı kalmamıştı—ta ki bir kiraz ağacının gölgesine sığınana kadar. Şimdi bir seçim zamanı: Kırık dallara rağmen tutunmak mı, yoksa toprağın sessizliğinde kaybolmak mı?

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Uluslararas? kanl? bir �rg�t� bitirmek i�in bir araya gelen ekip.

�K�k��m�z g�kte, kalplerimiz bir.

�T�rk, y??ld?r?md?r, kas?rgad?r, d�nyay? ayd?nIatan g�ne?tir.� Mustafa Kemal Atat�rk

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Asker/istihbaratçı kurgusu ALYA’NIN YOLU SERİSİ: GÖK TİM VE İSİMSİZLERDEN KILIÇ`A KİTABININ DEVAMIDIR.⚔️⚔️⚔️ SON KİTAP OLUP YOLLAR VE SONLARINI GÖRECEĞİMİZ BİR YOLCULUK! ( Tüm kitaplardan daha uzun olacak😁) HADİ SENDE HİKAYENİ SEÇ! BİR VARMIŞ... BİR YOKMUŞ MU? EVVEL ZAMAN İÇİNDE Mİ? ALYA`NIN HAYATI HİÇ OLMADIĞI KADAR DEĞİŞECEK, KARŞISINA ÇIKAN YOLLARDAN HANGİSİNİ SEÇECEK? HANGİ SONU SEÇİP KADERİNİ ÇİZECEK? PEKİ GEÇMİŞ TEKRAR MI TEKERRÜR EDECEK? BELKİDE ALYA HİÇ UMMADIĞI BİR HAYATI SIRTLANACAK... SONLAR NE OLACAK PEKİ... HADİ BU YOLU BİZ SEÇELİM. SONU DA BİZ YAZALIM.

Asi ve Altan, �ocukluklar?n?n masum d�nyas?nda birbirlerine en g�venli liman olmu?tu. Ama y?llar, onlar? ayr? d�?�rd� ve kader, sessiz bir oyun oynamaya ba?lad?.

Altan tehlikelerle �rt�l� bir �zel operasyonun tam ortas?ndayd?. Fakat beklenmedik bir kar???kl?k, Asi`nin karde?i san?larak ka�?r?lmas?na ve d�?manlar?n eline d�?mesine yol a�ar. Art?k Altan`?n g�revi, yaln?zca d�?manlar? alt etmek de?il; ayn? zamanda Asi`yi karanl???n pen�esinden kurtarmakt?.

Siyah ?nci`in g�lgesinde �r�len bu labirentte, ihanet ve s?rlar her k�?ede pusuda bekliyor.

Artık aşka ve yeni bir hayata atılan Kaan ve Nehir`in yollarındaki pürüzler gitmemiştir. Hayatın zorlukları onların peşini bırakmaz ama onlar birlikte bu zorlukları aşmayı başarırlar.

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

Artuğ:Günaydınn Artuğ:Bugün hiç sesin soluğun çıkmıyor Artuğ:İyi misin? Bilinmeyen numara:iyiyim Bilinmeyen numara:Sana da günaydın Artuğ:Biraz soğukluk sezdim:)) Bilinmeyen numara:Aramız mı vardı sanki Artuğ:Ne olduğunu söyler misin artık? Bilinmeyen numara:Cansuyla aranda ne var? Artuğ:Hangi Cansu? Bilinmeyen numara:Hani sürekli dibinde dolanan sarı bir kız var Artuğ:Ha o Cansu Bilinmeyen:Ha aynen o Cansu Artuğ:Kıskandın mı? Bilinmeyen numara:Ne alaka ayrıca niye böyle sorular soruyorsun? Artuğ:Senin soruların mantıklı mı peki? Artuğ:Ben de senin gibi mantıksız olmak istiyorum Bilinmeyen numara: Boşver artık konuşmayalım Bilinmeyen numara:Hiç yazmadım say Artuğ:Son bir sorum var Bilinmeyen numara:Neymiş? Artuğ:Sen aslında kimsin? Bilinmeyen numara:Son bir cevap vereyim o zaman Artuğ: Bekliyorum Bilinmeyen numara:Sadece Bir Yabancıyım ... Texting kurgusu 💗

Kimileri asker olmay? bir meslek olarak se�er� O ise ya?aybildi?i bu vatana bir ?ey katmak bu u?urda �lmek i�in se�ti .

�ocuk ya?ta ailesinden kopar?lan ge , y?llar boyunca �ekti?i ac?lar? i�ine g�merek en zorlu e?itimlerden ge�ti. Her d�?�?�nde yeniden aya?a kalkt?, her yaras?nda biraz daha g��lendi. Kimseye yaslanmad?, kimseyi aramad?. Tek ba??na ya?amay? �?renmi?ti

Ama bilmedi?i bir ?ey vard?...

Onu hi� unutmayan bir aile vard?. Y?llard?r her ?ehirde, her haberde, her umut k?r?nt?s?nda k?zlar?n? arayan bir anne ve baba... Onlar vazge�medi.

Bir tarafta vatan? i�in can?n? ortaya koyan cesur bir kad?n asker, di?er tarafta tek dile?i k?z?na bir kez daha "evine ho? geldin" diyebilmek olan bir aile...

Bazen en b�y�k sava? cephede verilmez. Bazen en a??r m�cadele, insan?n kendi kalbiyle verdi?i m�cadeledir. Peki, y?llar?n ay?rd??? bir aileyi kader yeniden bir araya getirebilecek mi?

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Bu kitap, bir kadının küllerinden doğuşunun ve bir adamın buz tutmuş kalbinin vatan aşkıyla nasıl eridiğinin hikayesidir. İzem Asena, mühendislik hayallerini ve masumiyetini Suriye’deki karanlık bir mahzende bırakırken, amcası Hazar Başkan’ın ellerinde devletin en keskin kılıcına dönüşür. Beş yıl sonra Ankara’nın Özel Harekat timinde Aybars ile karşı karşıya geldiğinde, aralarındaki çekim sadece bir aşk değil, aynı zamanda geçmişin kanlı bir hesaplaşmasıdır. Hikaye, karakterlerin kişisel intikamlarından sıyrılıp 15 Temmuz gecesinin karanlığında devletin beka mücadelesine evrilirken; okuyucuyu operasyonlardan, devletin en mahrem sırlarının saklandığı arşiv odalarına kadar uzanan soluk soluğa bir serüvene davet ediyor. Her satırında "sadakat nedir?" sorusunu soran bu roman, ihanetin en ağır yüzüyle yüzleşmeye hazır olanlar için kaleme alındı. 15 temmuz darbesi öncesi, darbe gecesi ve sonrasını konu alıyor!!!

Asker & Eski Asker Gözlerimi gözlerine diktim. "Süsünden eksik olmuyorsun be kızım," dediğinde gözünün içi gülüyordu. "Yine hangi makyaj veya takı. Söyle güzelim. Söyle çünkü bunları bir tek senin için yaparım." Yüzümde tebessüm yer edindi. "Bana mermi verir misin peki?" Bir hata her iki hayatında sonu olmuştu . Kitabı yüzde yüz seveceğinize o kadar eminim ki. Okumadan bırakmayın

Kadının amacı ne yaparsa yapsın onu bünyesinde barındırmaya devam eden anasını korumaktı... VATAN`INI (Klasik olmayacak bir askeri gerçek ailem kurgusudur.)

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. -