Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

Bazı ölümler bazı insanları yıkardı. Bir mesajla dağılan gruplar bir mesajla yıllar sonra yeniden buluşabilirlerdi. Okulun popüler çocukları kaybolan arkadaşlarının ölümünden sonra grubun dağılması ve geride kalanların ya da gidenlerin hikayesinin nasıl devam ettiği büyük bir sırdı. Peki, Öykü bunlardan hangisiydi geri kalan mı yoksa geride bırakan mı? bir sır yüzünden ayrılan ve yıllar sonra gelen mesajla buluşan grubu neler bekliyordu?

WATTPADDE 1 MİLYON OKUNDU<3 Kimsesiz bir kız, bir teknoloji dehası ile karşılaştığında, aralarındaki çekim nelere sebep olacak. Karanlık bir hayatın içindeki mutsuz Pars Katipoğlu, kokteylindeki bir garsonun tepsisine kalbini bırakıp kaderlerini bir mendille bağlayacak...

Samet bazı insanları unutmaya çalışmıyordu. Çünkü bazı insanlar unutulmazdı; sadece insanın içinde sessizleşirdi. Ailesinin eksik bıraktığı sevgiyi, yıllarca kendi içinde tamamlamaya çalışan bir adamın hikâyesi bu. Bir ayrılığın ardından dağılan, geceleri zihninin içinde kaybolan ama yine de kararmamaya çalışan bir adamın... Bir yanda omzunu yaslayabildiği manevi abisi Mustafa, diğer yanda geçmişin içini kemiren sessizliği... Bilardo masalarında edilen kahkahalar, sahil kenarında içilen biralar, sabaha karşı yakılan sigaralar ve insanın içinden çıkmayan bazı anılar... Samet zamanla şunu fark edecek: Bazı insanlar hayatımıza kalmak için değil, bizi değiştirmek için girer. Ve bazen insan, geçmişe tutunmayı bırakınca ilk defa geleceğe bir cümle yazabilir. "Bir gün hayatıma girecek kadına..."

Lâl Akyıldız bir yere ait olmak istiyordu. Ama hayatı boyunca en çok, kalması gereken yerlerden kaçtı. Bozduğu nişanının pişmanlığını bavuluna koyup üniversite yıllarını yaşadığı şehre Trabzon’a dönüşü sadece bir başlangıç değildi; yıllardır susturduğu her şeyle yeniden karşılaşmasıydı. Lâl ilk defa kendini tanıyacaktı ama öncesinde kanaması, anlaması, hissetmesi gerekiyordu. Yaşadığını hissetmeden dönmeyecekti bu yolculuktan.