Umay yaşadığı hafiza kaybı sonucu her şeyi unutur Ailesini ,arkadaşlarını ve hoşlandığı çocuğu da aklından her şey gider okuluna herkesi unutmus halde kimseyi hatırlamaz halde gider . Romantik komedi tarzı bir kitaptır.

Aradan yıllar geçti Hazal içindeki ufak umutlarla Deniz`i beklemeye devam etti. En beklenmedik anda o özlenen anılar aynı hislerle tekrar başladı...

Aptal aşıklar 💏

Yok iste bla bla bla

İnsanın canını en çok ne yakar? Arkadaşla kavga? Aşk acısı? Anne baba kavgası? Ya da azıcık taze yenen azar? Herkesin canına tak eden nokta farklıdır. Buna göre çektiği acının da derinliği değişir. Fırtınalar kopar içinizde ve o acı öyle bir siner ki en derinlerinize, kimse içinizde ne fırtınalar kopardığını tam olarak kestiremez o acının. Ama bir gün öyle biri girer ki hayatınıza tam da o fırtınanın soğuk yeller estirdiği kalbinize; işte o insan anlar sizin fırtınanızı nasıl dindirmesi gerektiğini. Kader dediğimiz olgu, `Her şerde bir hayır vardır.` sözünü yüzümüzde acı bir tebessümle bize öyle bir anlatır ki, bir yanımız buruk bir acı ile kıvranırken bir yanımız içimizdeki fırtınayı dindiren insana sıkı sıkı bağlanmak ister ve bağlanır da nitekim. O yüzden kemerlerinizi iyi bağlayın, İstanbul`un en nadide semtlerinden birinde prensesler gibi büyümüş Erva-Eylül Sözeri kardeşlerin karşısına Karadeniz`in hırçın dalgalarıyla yetişmiş Yaman-Yağız Mertoğlu kardeşler çıkarsa ne olur görelim. Ve unutmayın; Herkesin hayatı hiç ummadığı anda değişir. Bir de; Her şeyden önce `Destek Olmaktır` AŞK.

abisinin arkadaşına çocukluktan beri aşık olan asya ve sırf arkadaşının kardeşinden uzak kalabilmek için başka bir ile giden sarp

Mirhan Ali Harmanşah ve Firuze Yıldırım` ın dillere destan aşkını okumaya hazırmısınız?

Kan kokan Mardin`de imkansız bir aşk oykusy

Bazı yollar önceden çizilmiştir; bazı karşılaşmalar, kayıplar ve tesadüfler… İnsan iradesiyle dirense de, hayatın sessiz gücü bir adım öndedir. Her düşüş, her sessiz özlem, ruhun büyümesini ve kalbin dirençle örülmesini getirir. Mukadderan, hayatın hem kaçınılmaz hem de büyüleyici yüzüdür; acıyla örülmüş ama umutla ışıldayan bir kaderin öyküsüdür...

Tıp öğrencisinin en büyük yemini hayat kurtarmaktır…

Hayatımız boyunca sürekli ismi anılan güçlü kadınlar vardı. Dile asla güçlü kadın olarak gelmez, öyle telaffuz edilmezdi ancak anlatılanlar, hakkındaki söylenenler hissettirirdi bize. Belki de onlara hitap edebilme için iki kelime yeterdi. Güçlü kadın... Mesela zirve sadece Fatma ŞAHİN`e, Ümit BOYNER`e, Aslı ÇAKIR ALPTEKİN`e, Sezen AKSU`ya, Nazlı ILICAK`a mı aitti? Evini toparlayan bir kadın da güçlü değil miydi? Veya içindeki acılarını layıkıyla taşıyabilen? Düştüğü yerden kalkabilen veyahut orada öylece oturup acısının geçmesini bekleyen de güçlü kadın tabirine uymaz mıydı? Belki de o tabirlerin arasına sıkışıp kalmış kelimelerden firar edip özgürlüğüne kavuşabilecek onlarca güçlü kadın vardı. Güçlü kadın olabilmek, kendini görebilmekti belki de...Yorgun, kırık yanlarını sonuna kadar yaşayıp daha sonra da dimdik ayağa kalkabilmekti. Bazen aynaya bakınca görmekten korktuğun şeytani kişi olup, zaman zaman pamuk şekere saldıran kız çocuğu olabilmekti. Ama kadın olmak çoğu zaman yanında, yörende, yörüngende olan insanlara anne olmamışken bile anne olabilmekti. Saç okşayan, dert dinleyen, gözyaşı silen ve her an ile gurur duyabilen. Gözünü kapattığı zaman kuş kadar özgür hissedebilmeliydi mesela güçlü kadın tabirine uyanlar. Veya kendini kalıplara sokmamalı ancak akla gelen ilk kişi olmalıydı. Belki de kenarda köşede kalmalıydı. Ya korkan, kenara sinmiş diğer kadınlar da aslında güçlü kadınlarsa o zaman ne yapacaktık? Belki de bir kadına güçlü denilmesi için illa ki göğsünü gere gere ortada dolaşması şart değildi. Koca koca şirketleri yönetmesi, istediği arabaya binip, istediği kadar alışveriş yapmak güçlü kadın tabirine uymaya yetmezdi bazen. Çünkü bir kadın güçlüyse eğer bir şirketin yönetim koltuğunda oturması, hatta göze sokulması gerekmiyordu. Peki güçlü kadın, hayatı yöneten?

Meryem Yılmaz, annesiyle birlikte geçmişini geride bırakmak için İstanbul’un eski mahallelerinden birine taşındığında hayatının tamamen değişeceğini bilmiyordu. O mahallede her şey farklıydı; sokaklar dar, insanlar birbirine yakın ve herkesin saygıyla adını fısıldadığı bir adam vardı: Fatih Kara. Fatih Kara…Mahallenin ağır abisi.Geçmişi karanlık, bakışları sert, kalbi ise kimseye açılmamış bir adam. Meryem’in o sokağa adım attığı gün, Fatih’in yıllardır duvarlarla çevirdiği kalbinde ilk çatlak oluşur. Masumiyetiyle o mahalleye ışık gibi düşen Meryem, farkında olmadan Fatih’in hayatını değiştirmeye başlar. Ama her sokak hikâyesinin bir gölgesi vardır.Fatih’in geçmişinden gelen düşmanlar yeniden ortaya çıktığında, Meryem kendini tehlikeli bir dünyanın ortasında bulur. Sevgiyle korku, tutku ile tehlike birbirine karışırken ikisi de kalplerini korumaya çalışacaktır.Çünkü bazen insan bir mahalleye taşınır…ama kalbi o sokaktan bir daha hiç ayrılamaz. Ve bazen bir aşk, sadece iki insanın değil…bütün bir sokağın kaderini değiştirir.

Herkese güvenme yoksa birgün o güven içinde boğulursun...

Harun Demir bir zamanlar parlak bir geleceğin eşiğindeydi. Zekâsı, disiplinli çalışması ve hayalleri onu bilim dünyasına götürecek kadar güçlüydü. Fakat bir gece, karanlık bir hesaplaşma ailesini ondan kopardı. O gece yalnızca ailesini değil, içindeki masumiyeti de kaybetti. Yıllar sonra Harun Demir artık İstanbul’un en korkulan mafya liderlerinden biridir. Soğukkanlı, stratejik ve kimseye güvenmeyen bir adam… Onu ayakta tutan tek şey ise yıllardır içinden silemediği tek hatıradır: Elif. Elif Karaca ise gerçeğin peşinden gitmekten asla vazgeçmeyen bir gazetecidir. Güçlü kalemi ve keskin sezgileriyle karanlık dünyaların sırlarını ortaya çıkarmaya çalışan bir araştırmacı yazar. Fakat bir gün yaptığı araştırma onu hiç beklemediği bir isme götürür: Geçmişte kalması gereken ilk aşkına. Harun ve Elif yıllar sonra yeniden karşılaştıklarında aralarında yalnızca geçmiş yoktur. Gizli sırlar, kanlı hesaplaşmalar ve yarım kalmış bir aşk vardır. Elif gerçeği yazmakla kalbini korumak arasında kalırken, Harun ise karanlık dünyası ile sevdiği kadının hayatı arasında sıkışır.Çünkü bazı geceler vardır… Sadece karanlık değildir. Bazı geceler insanın teninde uyanır. Ve o geceden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz.

Saba , doğduğu an itibarıyla kendi hayatının misafiriydi. ​Erkek çocukların gölgesinde, kaderi daha beşiği sallanmadan aile büyükleri tarafından çizilmişti. Hayatındaki her karar, onun yerine alınmış, her nefesi bir beklentiye hapsedilmişti. Bu coğrafyada, onun gibi kızların sadece bir hikâyesi vardı: itaat. ​Ta ki, hiç tanımadığı bir adamla yapılan o tek bir sözleşme, Sabah`ın kendi kimliğini aradığı kaçınılmaz bir hesaplaşmanın fitilini ateşleyene kadar. ​Saba, kendisine dayatılan yazgıyı parçalayıp kendi sabahını yaratabilecek mi? Yoksa ait olduğu gölgeye sonsuza dek mahkûm mu kalacak? Uyarı: İlk bölüm diğer bölümlere göre acemi yazılmıştır diğer bölümler gayet net ve açıktır

İki düşman kule gibi yükselen billboardlar… Menajerler yan yana anmamak için sözleşmeler imzalıyor; onlar ise aynı gece, aynı nefretle gökyüzüne bakıyordu. Kader, çoktan mürekkebini hazırlamıştı.

Açıklama yokk Bu pinterest hesabını takip eder misiniz? UMAY0217

İki çapkın adam... Onların dünyalarını tersine çeviren iki aşk... Birbirinden farklı dünyaların, bambaşka hayallerin ve hayatların kesiştiği maceralar... BANA ANNEMİN MASALLARINI ANLATMA. UYANMA VAKTİ GELDİ SEVGİLİM, ÖP BENİ...

seviliyosunuz sizler ne kadar okursanz o kadar yeni Bölüm gelir

Gece kadar sessiz sabah kadar aydınlık yıldızlar kadar kalabalık güneş kadar yanlız

Resmi kayıtlara göre ben bir ölüyüm. Bir numara, bir dosya ve soğuk bir mezar taşından ibaretim. Haksız yere müebbet yediğim o hücreden çıktığım gece, bana bir hayat değil, bir silah sundular. Adı haritalarda geçmeyen, hiç kimsenin bilmediği o akademiye adımımı attığımda tek bir kural vardı: Öldürmezsen, ölürsün. Ama asıl tehlikeyle daha sonra yüzleşeceğimden haberim yoktu. Yüzünü maskesiyle, ruhunu karanlığıyla örten o çocuk... Bakışları bir namlu kadar soğuk, dokunuşu ateş kadar yakıcı. İkimizde bir birimizden nefret ederken bu nefretin farklı bir duyguya dönüşeceğinden ikimizde habersizdik. Ama ikimizin de bildiği tek şey vardı: Bu hikayenin sonunda ya birbirimizi iyileştireceğiz ya da içine düştüğümüz karanlıkta birlikte yok olacağız.

Seni sevdiğimi sanmıştım

Yeni bir şehir, yeni bir okul, yeni yüzler… Dicle, Ankara`dan İstanbul`a taşındığında her şeyin bu kadar karmaşıklığını düşünmemişti. Yalnızlık hissiyle boğuşurken, okulun kantinde kahvesini alırken yaşadığı bir karmaşa, hayatı tamamen değişecekti. Barış... Soğuk, mesafeli, gizemli... Dicle`yi her zamankinden uzaklaştıran ama aynı zamanda daha fazla meraklandıran biri. Onun duvarlarının arkasında ne var? Neden bu kadar uzak duruyor? Dicle, yeni okulda ki arkadaşlık ilişkileri, dedikodular ve kıskançlıklar arasında yolunu bulurken, Barış`la aralarındaki mesafe giderek daralıyor. Ama bazı sırlar vardı. Bazen her şey yalnızca bir kahveyle hatta tesadüfle başlar… "Sadece Bir Kahve" Tesadüflerle başlayan, kahve kokulu, sıcacık, aşk, dostluk ve sırlarla dolu bir romantik komedi! Dicle ve Barış`ın kahve kokan hikâyesine hazır mısınız? Tesadüflerle başlayan, kahve kokulu, sıcacık bir romantik komedi!

Alsancak’ın loş sokaklarında başlayan bir karşılaşma… Bülent Arslan, 27 yaşında, keskin zekâlı bir gazeteci. İnsanlara güvenmekte zorlanan, geçmişindeki travmalarla yüzleşememiş bir adam. Bir kazada ailesini kaybetmiş ve kalbinde hâlâ o yarayı saklıyor. Ece Yılmaz ise 25 yaşında bir psikolog. Empatik ve sabırlı, ama kendi çocukluk yaraları onu zaman zaman kırılgan ve kıskanç yapıyor. Baskıcı bir ailede büyümenin izleri hâlâ ruhunda… İkisi tesadüfen bir olayda karşılaşıyor. Başta sert tartışmalar ve önyargılar… Bülent’in keskin dili, Ece’nin kararlı tavrı… Nefret ve yanlış anlaşılmalar doğuyor. Ama kader onları ortak bir krizle bir araya getiriyor. Bir dava, eski bir kaza dosyası veya gizemli bir araştırma… Artık birlikte çalışmak zorundalar. Birbirlerinin farklı yönlerini görmeye başladıkça, nefretin içinde merak ve çekim filizleniyor. Bu süreçte Mert Kaya ve Selin Demir gibi yan karakterler kıskançlık, destek ve yanlış yönlendirmelerle dinamiği güçlendiriyor. Geçmişin acıları gün yüzüne çıkıyor: Bülent ailesini kaybettiği kazanın ardındaki sırlarla yüzleşmek zorunda kalıyor. Ece, kendi baskıcı aile geçmişini kabulleniyor. Ve sonunda… aralarındaki çekim artık inkâr edilemez hale geliyor. Kıskançlık, öfke, travmalar ve gizem… Hepsi birleşip tutkulu bir geceye, bir itirafa, bir yakınlaşmaya dönüşüyor. Alsancak’ın yağmurlu geceleri, Kordon’un rüzgârı ve eski binaların gölgeleri… Hepsi bu aşkın fonunu oluşturuyor. Sonunda: Orhan Arslan, Bülent’in amcası, geçmişin sırlarını açıklıyor ve büyük bir yüzleşme yaşanıyor. Bülent ve Ece hem geçmişleriyle hem birbirleriyle barışıyor. Hikaye, tutkulu, kırılgan ama mutlu bir son ile kapanıyor; birlikte yeni bir başlangıç yapıyorlar.

Zihninde kaybolan anılar yıllar sonra gün yüzüne çıktığında herşey eskisi gibi olabilecek mi? Mirel, çocukluğunu gölgeler arasında geçiren bir kadındır. Ablasıyla büyütüldüğü örgüt, bir kazayla hayatını paramparça eder. O gün sadece anılarını değil ablasını da kaybeder. Zihninde kaybolan anılar yıllar sonra gün yüzüne çıktığında, düşündüğü tek şey ablasını bulmak, canı pahasına savaşmak olur. Sırrı çözmek için Eğitmen olarak katıldığı örgüt, onu hiç bilmediği bir yola sokar. Hatalar, belkide kayıplara yol açar. Ama o herşeyden habersiz karşısına çıkan adam herşeyi değiştirir...