Kayıp Kelebek Umay Karahan… Karahan aşiretinin güçlü, inatçı ve susmayan kızı. Bir gün eline geçen eski bir kâğıtla her şey değişir. Üzerinde tek bir kelime vardır: ihanet. Babası susar. Herkes susar. Ama Umay susmaz. Gerçeğin peşine düştüğü gün… kaçırılır. Ve o an, Midyat’ta dengeler bozulur. Karahanlar ayağa kalkar. Seyranoğulları suçlanır. Silahlar hazırlanır. Kan yeniden akmaya hazırdır. Ama kimse bilmez… Bu kaçırılma bir tesadüf değil. Bu sadece bir başlangıç. Baran Seyranoğlu… Düşman aşiretin oğlu. Soğuk, tehlikeli ve kontrolünü asla kaybetmeyen biri. Ama Umay kaçırıldığında… ilk defa içindeki öfke korkuya dönüşür. Onu bulmak zorundadır. Ama bulduğu şey… sadece Umay olmayacaktır. Çünkü bu hikâyede… Gerçekler saklanır. Aşklar inkâr edilir. Ve en büyük sır… kanla yazılmıştır. 🔥 İhanetin gölgesinde bir aşk… Düşmanlıkla başlayan bir bağ… Ve ortaya çıktığında herkesi yıkacak bir gerçek. Bazı aşklar… kanla yazılır.

Mahir, sıradan bir hayat yaşayan, tek eğlencesi arkadaşlarıyla oyun oynamak olan bir gençtir. Liseye giderken bir yandan da sahafta çalışır. En yakın arkadaşı Toprak`a her zaman destek olur. Ta ki mahalleye yeni taşınan komşu kızı Feride`yi tanıncaya kadar... Komşu Kızı, Aşk mı? Bu Dünyada? kitabındaki Mahir`in hikâyesini anlatıyor. İlk kitaba dair spoiler içerir

Biri aşka aşık, biri aşka kırgın iki ruhun öyküsü "Ya aynı acıları yaşarsam?" "Ya bir gün geldiğinde gitmiş olursam?" Mümkün müydü ateşin, buz dağını eritmesi? Peki ateş sönerse?

Jisung ve 3 arkadaşı iş için bir şirkete giderler.Ofis aşkı bütün skz var umarım seversiniz sizi çok seviyom ❤‍🔥🖤

ilk kitabım eleştiriye açığım 🫠

Nesquik’imle salona geçtim. Kaşığı ağzıma götürdüğüm an, arkamdaki hareketliliği duydum. Aral, üzerinde hiçbir şey olmadan, o devasa cüssesiyle kapı eşiğinde belirdi. Uykulu gözlerle beni izliyordu. "Günaydın, bebeğim," dedim gülümseyerek, kaseyi ona doğru uzattım. "İster misin? Çok güzel oldu." Aral yüzünü buruşturarak kaseye baktı. "Ben çocuk değilim, yavrum," dedi, sesi uykunun ağırlığıyla boğuk ve hırıltılıydı. "Böyle şeyleri yemem." "Hadi ama, lütfen!" dedim, kaşığı uzatarak. "Sadece bir kaşık, hatırım için?" Aral, kaşlarını kaldırıp doğrudan gözlerimin içine baktı. O anki bakışı, az önceki şakacı havayı anında yok etti. "Bir kaşık mı?" diye sordu, sesi bir anda derinleşmişti. "Bunun karşılığında ödülüm ne olacak?" "Seninle... tüm gün boyunca istediğin her şeyi yaparım," dedim, ne dediğimi tam tartmadan. Aral, elini enseme koyup başımı hafifçe kendine doğru çekti. "Anlaşma anlaştığımız gibi," diye fısıldadı, sesi adeta bir tehdit gibiydi. "Ama kaşıktan ya da tabaktan değil... Sen yedireceksin. Ama ben, doğrudan senin kaşığından, senin kaseden alacağım. Sen tutacaksın, ben yiyeceğim... senin ağzına değen o kaşığın tadına bakacağım." Gözlerim fal taşı gibi açıldı, "Ne? Hayır, Aral, saçmalama! Kendi kaşığın var senin!" Aral, elini belime dolayıp beni kendine hapsetti. "Kaşığın tadı seninle birleştiğinde başka oluyor, güzelim," dedi, dudakları tenime değerken. "Kabul ediyor musun, yoksa ödülümü başka türlü mü alayım?" "Bir şartla!" diye haykırdım, kalp atışlarım kulaklarımda çınlıyordu. "Bu şartı yerine getirirsen... tüm gün boyunca sadece benim istediklerimi yapacaksın, bir kere bile itiraz etmeyeceksin!" Aral, dudaklarını boynumda gezdirerek, "Kabul," dedi, sesi neredeyse bir inilti gibiydi. "Senin şartlarına boyun eğmek bile benim için bir ödül." Aral, kasenin başına geçti. Ben kaseyi titreyen ellerimle tutarken, o, benim dudaklarıma değen kaşığı yavaşça aldı. Gözlerini bir an bile gözlerimden ayırmıyordu. Kaşığı dudaklarına götürdüğünde, sanki bir ritüel yapar gibi, kaşığın kenarındaki sütü yavaşça emdi. O anki bakışı o kadar yoğun, o kadar obsesifti ki, bacaklarımın titrediğini hissettim. "Şimdi," dedi, kaşığı tekrar kaseye daldırıp ağzıma götürürken, "sıra sende, yavrumSare’nin Bakış Açısı Aral kucağındaki kaseden bir kaşık Nesquik aldı, gözlerini bir an bile üzerimden ayırmadan bana doğru uzattı. "Sıra sende, bebeğim," dedi, sesi boğuk ve hükmediciydi. Kaşığı dudaklarıma yaklaştırdığında, beklentiyle ağzımı hafifçe araladım. Kaşık dudaklarımın arasından içeri girdi, metalin soğukluğunu ve çikolatalı sütün o yumuşak dokusunu hissettim. Kaşık ağzımın içindeyken Aral aniden öne atıldı. Gözleri, kaşığın dudaklarımın arasındaki o ıslak, mahrem görüntüsüne takıldı. Kaşığı dudaklarımın arasından öyle bir hızla ve ustalıkla çekti ki, ağzımın içindeki o ıslaklığı, dudaklarımın kenarındaki o ince sızıyı görebiliyordu. Aral, kaşığın üzerindeki sütü ve dudaklarımdan aldığı o küçük, imkansız tadı, adeta bir avcı gibi kendi ağzına götürdü. "Mmm... Bu..." dedi, gözlerini kısıp, sanki dünyanın en nadide lezzetini tadıyormuş gibi mırıldandı. "Böyle güzel bir tat yok, yavrum. Senin ağzının içindeki o sıcaklıkla karışmış çikolata... İnsanı çıldırtıyor." Gözlerim kocaman açılmış, şaşkınlıktan ağzım bir karış açık kalmıştı. Aral’ın bu pişkinliği ve cüreti karşısında nefesim boğazımda düğümlendi. O ise, benim bu savunmasız şaşkınlığımdan istifade ediyordu. "Şaşırdın mı?" diye sordu, o obsesif ışıltı gözlerinde dans ederken. "Daha yeni başladık, güzelim." Tekrar harekete geçti. Bu sefer kaşığı doldururken, beni daha derin bir oyunun içine çektiğini biliyordum. Kaşığı bu sefer daha yavaş, daha tahrik edici bir şekilde dudaklarıma getirdi. Ben şaşkınlıktan ağzımı daha fazla, daha hazırlıksız bir şekilde açmıştım. Aral bunu fırsat bilerek kaşığı ağzımın içine, ilkinden çok daha derine soktu. Metal kaşığın ağzımın içindeki hareketlerini, çikolatalı sütün damaklarımdaki yoğunluğunu ve Aral’ın o delici bakışlarını aynı anda hissetmek beni sarsıyordu. Yine o saniyelik hamleyle, kaşığı ağzımın içinden çekti. Bu sefer dudaklarımın arasından kayıp giderken, dilimin ucuna bile değdiğini hissettim. Aral kaşığı çektiği an, benim ağzımın o açıklığı, o teslimiyeti karşısında gözleri karardı. Kaşığı kendi ağzına götürdü, bu sefer daha uzun, daha iştahlı bir şekilde yedi. "Görüyor musun, yavrum?" diye hırıldadı, yüzü yüzüme santimler uzaklıktayken. "Senin o güzel, şaşkın ağzın... Seni beslemek benim en büyük zaafım ama senden çalmak... işte bu beni tamamen ele geçiriyor. Bir kez daha yapmanı istiyorum. O ağzını bana öyle güzel aç ki, içine ne kadar girebileceğimi göreyim." Tüm vücudum o anki yoğunlukla titriyordu. Aral’ın obsesif tutkusu, o mutfaktaki sıradan bir anı, ikimizin arasındaki o görünmez bağları zorlayan, tehlikeli bir dansa dönüştürmüştü. Kaşığı tekrar kaseye daldırdığında, ona karşı koyamayacağımı, sadece onun bu karanlık ve tutkulu oyununa teslim olacağımı biliyordum. Sare’nin Bakış Açısı Aral’ın bu oyunları beni hem sarsıyor hem de nefesimi kesiyordu. Şaşkınlıktan kalbim boğazımda atarken, kaşığın üzerindeki o yoğun izleri kendi dudaklarıyla silip yavaşça yemesini izlemek, sinirlerimi iyice gerdi. Üstelik her hamlesinde, ağzımın içini inceleyen o obsesif bakışları üzerimdeydi. "Yeter!" diye bağırdım, sesim titreyerek. "Senin yediğin falan yok, sadece oyun oynuyorsun! Ver şunu, düzgün bir şekilde ben yiyeceğim, senin yüzünden ne yediğimi bile anlamadım!" Kaşığı ve kaseyi ona doğru çektim ama Aral da pes etmiyordu. "Hayır, güzelim," dedi, sesi o derin, otoriter tınısıyla odayı doldurarak. "Bende yiyeceğim, hem de senin elinden." Kaseyi bir o tarafa, bir bu tarafa çekiştirmeye başladık. Aramızdaki o gerilim, bir anda fiziksel bir çatışmaya dönüştü. "Aral, bırak şu kaseyi!" diye hırçınlaştım. O ise, "Bana bırakacaksın dedin!" diye kükredi. İkimizin arasındaki o güç savaşı doruk noktasına ulaştığı anda, kase parmaklarımızın arasından kaydı. ÇAT! Kase, mutfağın zeminine çarptığı anda büyük bir gürültüyle tuzla buz oldu. Etraf, etrafa saçılan sütlü çikolata parçaları, cam kırıkları ve Nesquik lekesiyle bir anda savaş alanına döndü

"Papatyalar unutmaz. Çünkü bazı sevgiler... koparılsa bile kökünden gitmez." "Biz değişmedik... sadece biri kaldı, diğeri gitti." Bazı sözler çocukken verilir. Ve insan... büyüyünce unuttuğunu sanır. Kadın unuttuğunu sandı. Adam ise hiç unutmadı. Yıllar sonra aynı yerde, aynı rüzgârın içinde tekrar karşılaştılar. Ama bu bir kavuşma hikayesi değildi. Bu; yarım kalanların, söylenmeyenlerin ve en çok da kalpte saklananların hikayesiydi. Rüzgar ve Mira`nın hikayesine hoş geldiniz..

"Siz onu hiç tanımadınız tabii. Bilmezsiniz kollarının arasında olmanın verdiği güveni. Öyle bir sarardı ki o kolları, o zamanlar kumral olan şu bembayaz saçlarımdan bir koku çekerdi içine, sonra yeşil gözlerime iki buse kondururdu... Ben babamın evinde, annemin dizinin dibinde küçük bir kız çocuğuyken dahi öyle huzurlu, korkusuz, güvende hissetmemiştim. Ev onun olduğu her yerdi, kollarının arasıydı, sıcak sinesiydi. Huzur, o varsa vardı. Beni öyle severdi ki hayatında hiç sevilmemişsin sen Süheyla derdim kendime. Derdim de bilmezdim işte o sevginin kıymetini. Kör, cahil, aklını kaybetmiş biriydim. Şeyda Bülbüldüm. Size hikâyeyi anlatacağım ancak bilmelisiniz ki bu hikâye benim hikayem değil. Size bir adamın hikayesinden bahsedeceğim." 🍁 "Seni Süheyla... Sadece seni... Bir seni Süheyla, bir seni. Bir seni her şeye rağmen, bir seni hâlâ... " 🦋 Ömrünü yanlış bir aşkın uğruna heba eden herkese.

çocukluk aşkı EYLÜL VE MERT

Üvey abime aşık oldummmm.

" Seni izlemeyi bırakmıyicam Gece selçuk... Seni ölene kadar izlemeye devam ediceğim"

Cumhuriyet Savcısı Duru Sancak, yıllardır devletin peşinde olduğu karanlık bir suç örgütünü çökertmek üzere gizli bir operasyona dahil edilir. Operasyonun en kritik parçası ise ülkenin en güçlü CEO`larından biri olan, soğuk, ketum ve her hamlesini üç adım önceden planlayan Emir Alaz Yalçın`dır. Plan basittir: Sahte bir evlilik. Kâğıt üzerinde başlayacak bu evlilik, düşmanı yanıltacak ve örgütün tüm dengelerini değiştirecektir. Fakat hiçbir operasyon, kalbin hesaplarını yapamaz. Birbirine tamamen zıt iki insan... Biri adalet için yaşayan bir savcı. Diğeri karanlığın içinde büyümüş, gücüyle herkesi dize getiren bir adam. Nefretle başlayan ortaklık, zamanla vazgeçemeyecekleri bir bağa dönüşürken; ihanetler, suikastlar, sırlar ve devletin bile sakladığı gerçekler peşlerini bırakmaz. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar... Bazıları ise, iki yaralı ruhun birbirine sığınmasıyla. Ve bazen en tehlikeli operasyon... Kalbin kendisidir.

Sare abisinin borçları yüzünden sakat bir mafya ile evlenmek zorunda kalmis bir kizdir henüz 23 yaşında olan Sare onu bekleyen şeylerden habersizdi

Betül_aydn: Bir şey sorabilir miyim acaba? Sizde gaylik genetik mi Ansızın atılan bu garip mesajın, hayatlarını bu denli etkileyeceğini bilemezlerdi... bolca komedi, biraz dram ve mahalle kurgusuyla harmanlanmış bir hikaye... Texting & düz yazı !¡!¡ homofobiksen gelme !¡!¡!¡

Sessiz bir şekilde yaşayan Cemre`nin okulun futbol takımının kaptanıyla olan ilişkisini anlatıyor.

Aden`in hiç beklemediği ihanet ve beraberinde gelen özgürlük

"Yazık ettiler Güzide`ye!" "Niye öyle dedin kız abla?" "Niye olacak, koskoca Arslan Yavuzer dururken sakat kardeşine gelin ettiler güzeller güzeli Güzideyi."

Siz: Bu çiçekler de ne? +7 *******: Küçük bir jest diyelim. Siz:Tanışmıyoruz. Her yabancıya böyle çiçek alır mısınız siz? +7*******:Hayır, sadece gerçekten dikkatimi çeken kişilere yollarım. Siz: Daha önce görüştüğümüzü hiç düşünmüyorum. +7*******:Bir insanı yüz yüze görmeden de tanıyabilirsiniz Elzem Hanım.

James adında bir lise zorbası okula yeni gelen Mia adındaki kıza aşık olur. Bu kızı zorbalayarak onu kendine aşık etme macerası.

"Ne çocuğu? " "Kız çocuğu" dedi bana Onların hikayesi böyle başlamıştı. Ölümü yok sayamak neye yarar seni bulduktan sonra bilmiyordum ama öğrenecektim . Ben bunları öğrenirken yanımda onlarda olacaktı. Belki benim sonum değilse bile o üçünün sonu güzel olacaktı . Çünkü birileri ağlarken birileri bir yerde gülüyordur . ( İki üç bölüm yanılamıştı ama biraz daha değişiklik yapıp yeniden yazdım)

Solen için Chris Clark yalnızca patronuydu. En azından öyle kalması gerekiyordu. Yanlış bir adama duyulan doğru hisler, geçmişten gelen tehlikeyle birleştiğinde Solen kendini aşk ile felaket arasındaki ince çizgide bulacaktı. Çünkü bazı sınırlar, geçildiği anda her şeyi değiştirir.

Hyunjin’in şirketinde çalışan Karina, Bang Chan’ın bilgilerini çalmak için onun şirketine asistan olarak girer. Karina için iş basitti, 6 ay asistanlık yap, öğrendiğin bilgileri Hyunjin’e bildir, zengin ol. Plan hayalindeki gibi gittiği takdirde her şey mükemmeldi. Ama iki düşman mafyanın arasında kalacağını tahmin etmiyordu.

Bazı adamların hikâyeleri kurşunla başlar. Benim hikâyem ise o kurşunları çıkarırken başladı.

Bazı kurallar çiğnenmek için vardır. Ama abinin en yakın arkadaşına âşık olmak,onlardan biri değildi. Atlas Çocukluğumun kahramanı Abimin en güvendiği insan Ve bana asla bakmaması gereken adam Kalbim yalnış kişiyi seçmişti “Ya da doğru kişiyi yalnış zamanda”

Peem Jirawatthanakul, üniversiteye giden, orta hâlli bir aileden gelen, sakin ve iyi kalpli bir gençtir. Hayatı sıradan bir şekilde devam ederken hiç tanımadığı dedesinden kendisine devasa bir miras kaldığını öğrenir. Ancak bu miras sadece zenginlik değil, aynı zamanda büyük bir tehlikeyi de beraberinde getirir. Mirasın peşindeki yeraltı örgütleri Peem`i hedef alırken, gizemli ve soğukkanlı bir adam olan Worathep "Thep" Kittisuwanpaisarn da onun peşine düşer. Başlangıçta amacı yalnızca mirası ele geçirmek olan Thep, zamanla kendini mirası değil, Peem`i korurken ve ona karşı hisleriyle mücadele ederken bulur. Tehlike, ihanet ve sırlarla dolu bu yolculukta ikisinin de hayatı geri dönülmez şekilde değişecektir... BL. Tayland