Asmiranlar ve Şahruzanlar arasinda çok eskiye dayanan bir kan davası vardır. Kan davasının sebebi Asmiranlardan bir erkeğin Şahruzanlardan bir kizla evlenmeye söz vermesi ama sözünde durmayıp şehirli bir kızı alması üzerine başlamıştır Kızlarıni almamasına ve yarı yolda bırakmasına kızan Şahruzanlar çok geçmeden Asmiranlı oğlanı öldürürler ve böylece kan davaları başlar. Bir gün Şahruzanlar ve Asmiranlar bir anlaşma yaparlar. Asmiranlardan doğacak ilk kız Şahruzan oğullarından biri ile evlenecek ve kan davası duracaktır. Düğün günü gelir. Asmiranlardan seçilen kız Berfin`dir fakat evleneceği Şahruzan erkegi ve kendi kuzeni vurulur. Yeniden kan davasının fizilleneceğini anlayan aileler hâlâ Asmiranlı kızı bir Şahruzan oğlu ile evlendirmekte kararlıdırlar. Damat adayı olarak yıllar önce Midyat`ı terk edip yurt dışına yerleşen Mahir Şahruzan seçilir. Gelenek ve göreneklerinden kaçmaya, kendine yeni bir hayat kurmaya çalışan Mahir, hiç tanımadığım bir kızla her şeyini bırakarak evlenmek için Midyat`a döner Mahir, kurulu hayatını mahveden bu evliliğe alışabilecek miydi? yoksa bu evliliği bitirmek için elinden geleni mi yapacaktı? Apar topar olan bir evlilikten aşk doğabilir miydi, üstelik adam gitmek istiyorsa..?

O gece herşeyden habersiz dışarı çıkmıştım ama nerden bilebilirdim ki hayatımı tamamen değiştirecek olan o adamla tanışacağımı... Mafya+ Aşk+ dram+ acı+= Hepsi bir arada:)

Herkesin iki tarafı vardır.Bir tarafı saflığı ve masumluğu temsil eden aydınlık tarafı,diğer taraf ise çoğunlukla kini ve öfkeyi temsil eden karanlık tarafıdır.Sen hangi tarafsın diye soracağım,ama bana benim iki tarafımda eşit deme,çünkü bi insanda iki taraf`da eşit olmaz.Ya aydınlık tarafı ağırlıklıdır yada karanlık tarafı.Tekrardan soruyorum.Senin tarafın hangisi

Karanlıkta fısıldananlar mı var yoksa ben sanrımı görüyorum

Asistan cerrah olan Karmen İspanya`da yaşayan arkadaşının yanına gider ve hayatının dönüm noktasını yaşayıp Santiago adında ünlü bir mafyayla tanışır.Peki siz kalbinizle beyniniz arasında seçim yapabilicekmisiniz...yaşananlar ağırmı gelicek? kaldırabilecek misiniz?

Düşünün yani bir kızımız var çok masum ama birde mardinin acımasızı olan ağamız ya o ağa kıza aşık olursa ne olur

Operasyon nedeniyle 1 yıl komada kaldım. Uyandım ama komada sevdiğim adamla başka bir evrende aşık oldum... Bu evren seni çağırıyor! Bazen bir sessizlik vardır; öyle derin, öyle ağırdır ki, içinde yankılanan tek şey kendi kalp atışındır. Ben o sessizliğin içinde bir yıl kaldım. Ne bir ses duydum ne bir nefes hissettim. Zaman, etrafımda dönmeyi bırakmış gibiydi; dünya yaşamaya devam ederken ben, unutulmuş bir anın içinde donup kalmıştım. Gözlerimi ilk açtığımda, güneşin yüzüme vurduğunu değil, damarlarımda dolaşan yabancılığı hissettim. Her şey tanıdıktı ama hiçbir şey bana ait değildi artık. O gün anladım ki, hayatta kalmak başka bir şeydi; geri dönmek, çok daha zordu. Vücudum iyileşmişti ama ruhum hâlâ o operasyondaydı. O geceki patlamanın sesi, hâlâ beynimin bir köşesinde yankılanıyordu. Kendimi aynada her gördüğümde, yüzümdeki o çiziklerin ardında eski beni aradım. Ama o kadın… artık yoktu. Beni birileri kahraman sandı, oysa ben sadece kurtulmuştum. Bir parçam hâlâ yerde yatıyordu, bir parçam hâlâ o geceye sıkışmıştı. Uyandım, ama içimdeki sessizlik uyanmadı. Ve o sessizlik, gün geçtikçe beni boğmaya başladı. Askerliği bıraktığımda herkes “artık rahatsın” dedi. Oysa kimse bilmez, bazen üniformayı çıkarınca savaş bitmez — sadece görünmez olur. Geceleri uyuyamadım. Beynimin içinde hâlâ komutlar dönüyordu: “İleri! Siper al! Ateş et!” Ama artık kimse emir vermiyordu. Kendime emir vermeyi denedim, ama hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Kahvemi içerken bile tetikteydim, kapı çaldığında içimden bir yer hâlâ silahına davranmak istiyordu. Doktorlar bunun adı travma dedi. Ben ise buna “hayatta kalmanın bedeli” dedim. Zaman geçti. İnsanlar unuttu, ben de öyle görünmeyi öğrendim. Gülümsedim, konuştum, yaşadım — ama hiçbirinde tam olarak “ben” değildim. Yarısı insandım, yarısı hâlâ karanlıkta. Kendimi iyileşmeye zorladım. Kitaplar okudum, sessizliğe alıştım, sabah yürüyüşlerine çıktım. Ama bir ses vardı içimde, her gece aynı fısıltıyı söylüyordu: “Dön.” Ne zamandır dönmek istediğimi bilmiyordum. Belki göreve, belki eski halime, belki de sadece o kadına, içimde kaybolan o güçlü askere… Ama bir gün onu gördüm. Bir bakış, bir duruş, bir asker selamı... Kalbim ilk kez savaşmak istemedi. Ama beynim hâlâ emir bekliyordu. İşte o an, yeniden savaşa başladım. Bu kez düşman dışarıda değildi. Bu kez savaş, içimdeydi.

Neden ... benim hayatımın özetleyen kelimeydi herşeyin bi nedeni vardır demi. peki yaşadıklarımın nedeni neydi LAVİN AKAY = başarılı bi ajan kahverengi gözlü orta katlı kahverengi saçları olan Asi bi kız hayatı boyunca hep siyah giyindi ama bunun nedenini kimse ye söylemedi görevlerinde harikadır tek bi başarısızlığı bile yoktur annesi babası yok nedeni ilerleyen bölümlerde NİLSU KIVRIMLI= Bıcırbıcır bi kız başarılı bir ajan açık kahve saçları ve yeşil gözleri var KAYRA BAYHAN = başarılı bi ajan ARAS ŞAHİN = başarılı bi ajan ekibe yeni katılıyo ama katılmasıyla birçok şeyden beraberinde katıyo okurları en çok şaşırtacak karakter bu nedeni ilerleyen bölümlerde Ekibin geri kalanı kitapta Bu benim ilk deneyimim biraz kötü olabilir ama aklımdaki kurgu çok güzel sadece ilerideki bölümleri bekleyin......

Adam geceye, kız ise gündüze aitti. Nerede yolları kesişebilirdi ki? Benimle yeni bir maceraya var mısınız?

Nora ailesinin intikamını almak için Osman Kaptan`ın korumasında büyüdü ondan aldığı eğitimlerle masumiyetini kaybetti artık tek bir hedefi vardı ailesini vahşice katleden örgütten intikamını almak...

Bir dilek her şeyi kurtarmaz. Bazı dilekler, insanı hayatta bırakırken her şeyden mahrum eder. Arel Deniz Kaya on dokuz yaşında, sessiz ve fark edilmeden yaşayan bir gençtir. Ölümle burun buruna geldiği bir anda, kendisini Ölüm lakabıyla tanıtan gizemli bir adamla anlaşma yapar. Dileği basittir: Unutulmamak.

“Ben Lâl, hırçın Karadeniz`in sessizliği olan Lâl... Ve ben ölümün ensemde olduğu zamanda yaşamak için savaşıyorum...” “Karadeniz`in en hırçın estiği vakit bu topraklarda doğdum ben, adımı o hırçın esintiden aldım ben.”

Bu hikâyede masum yok. Herkes suçsuz olduğunu söyler ama herkesin sakladığı bir dosya vardır. Bazılarının dosyasında bir isim yazar. Bir bakış, yarım kalmış bir cümle, söylenememiş bir “gitme”. Aşk, en temiz görünen günahların en derinine saklanır. Çünkü insan, en çok sevdiğini incitir.

Bir mityati erkek ve İstanbul kizinin hikayesi

Dünya hayatında öldün. Peki 2. Şansını doğru kullanabilecek misin? Yoksa, yolun sonundamısın?

Uma ile Asmin bir numara sallarlar ve o numara umanın üvey abisinin numarasıdır Uma üvey abisine yazdıktan sonra asla her şey eskisi gibi olmaz

Diana North, lanetlenmiş ve onunla birlikte yok olmaya yüz tutmuş bir krallığa prenses olarak dünyaya gelmişti. Xavier Frost ise o krallıkta bilinen en korku salan şövalyeydi. Diana`nın bu krallığı kurtarması, Xavier`in ise ona yardım etmesi lazımdı. Nice ölümler nice kara haberler olacaktı fakat onlar bundan vazgeçemeyecekti. Biriken kırgınlıklar, kızgınlıklar olacaktı ama tatlı bir sona bağlanacaktı ya da kim bilir herkes sonda göz yaşlarına boğulacaktı.

Sena, annesinin ikinci evliliğiyle hayatına giren üvey abisi Kaya ile tanışmak zorunda kaldığında, hiç beklemediği duygularla yüzleşir. Aralarındaki mesafe ve soğukluk, Sena’nın kalbinde bir fırtına yaratır. Evdeki ilk karşılaşmadan başlayarak, duyguların ve gerilimin iç içe geçtiği bu hikaye, gençlik, aşk ve içsel karmaşayı bir araya getiriyor.

“Kimi zaman özgürlük, nefes alabileceğin bir gökyüzünden çok kapalı bir odanın içinde yeniden doğmayı gerektirir. Mayıs, geçmişinin zincirlerinden, bastırılmış çığlıklarından ve akıl hastanesinin soğuk duvarlarından kaçmaya çalışıyor. Ama asıl kaçması gereken, kendi zihninin karanlık koridorları…”

iki kiralık katil ikisininde son görevi ama araya aşk girerse

Bazen en olmadık zamanda kalkışa geçen bir krallığı yıkarlar bazen en olmadık zamanda girer hayatına acımasızlık ama en çok da yalnızlık iki farklı lider farklı arzular birleşimi olmayacak köprüde külleri birleştirmeye çalışıyorlar. sevda hep imkansıza mi aşıktı?

Yeraltı dünyasının iki düşman ailesi, Bayraktarlar ve Sancaktarlar, nesiller boyu süren nefretle yaşar. Geçmişte yasak bir aşk ile başlayan bu düşmanlık, yeni nesilde taht kavgalarıyla büyür. Fakat kader, en büyük barışı iki ailenin varislerinin aynı gün, aynı saatte doğan çocuklarıyla yazacaktır.

Ülkenin en tehlikeli mafya lideri ile güzeller güzeli saf masum bir kızın romanı....

Bazen insan hayatına bir yalan girer. Küçük bir yalan. Kimseyi kırmamak için söylenenlerden. O yalanı birlikte taşımak zorunda kaldığında işler karışır. O alaycıdır. Kontrolü sever, romantik olmadığını iddia eder ve hiçbir şeyi ciddiye almaz. O sakindir. Az konuşur, acele etmez ve her şeyi olması gerektiği hızda yaşar. Aralarında bir anlaşma vardır: Bu sadece bir süre sürecektir. Ne dokunmak vardır, ne bakmak, ne de hissetmek. Ama yanlış anlaşılmalar çoğaldıkça, hikâye uzadıkça ve çevrelerindeki herkes bu “ilişkiyi” gerçek sanmaya başladıkça bir soru kaçınılmaz olur: Bir yalan ne zaman gerçeğe dönüşür? Sadece Bir Süre, zorunlu yakınlığın, sakin tehlikelerin ve alayla başlayan bir ilişkinin yavaş yavaş ciddiye alınma hikâyesi.

Zehra, kendi halinde bir lise öğrencisidir. Ne çok konuşan biridir, ne de duygularını kolayca belli eder… ta ki okul koridorlarında göz göze geldiği Umut hayatına girene kadar. Umut, sessizliğiyle dikkat çeken ama bakışlarıyla insanın aklını karıştıran bir çocuktur. İkisi aynı sınıfta değildir ama kader onları sürekli yan yana getirir. Bir de işin içinde eski sevgili Bahri ve onun şimdiki sevgilisi Feyza vardır. Bahri, Zehra’nın duygularını yıllar önce anlamamış olsa da şimdi garip bir şekilde Zehra ile Umut’un arasındaki yakınlığı fark eder ve ikisini bir araya getirmeye çalışır. Okul koridorlarında başlayan bakışmalar, sosyal medyada biten geceler, cesaretten çok korkuya benzeyen adımlar… Zehra ne zaman Umut’a yaklaşacak olsa, fake hesaplardan yazdığı mesajlar yüzünden her şey karışır. Umut gerçeği öğrenmek, Zehra ise saklandığı gölgelerden çıkmak ister. Bu hikâye; bir kızın kendi kimliğini bulma cesaretini, bir çocuğun görmekten korktuğu gerçeği ve iki kalbin birbirine yaklaşırken yaşadığı o sessiz heyecanı anlatıyor. Gölgelerden gelen bir his, belki de en parlak gerçeğe dönüşecektir.