Karan Öztürk, karanlığın içinden doğmuş bir isimdi. Gücü vardı, korkusu yoktu. Ta ki Lavin Arel hayatına girene kadar. Lavin, kimsenin diz çöktüremediği bir kadındı. Ne kurallara uydu, ne tehditlerden korktu. Ama bir mafya liderinin saplantısı olmak… işte onu bile hazırlıksız yakaladı. Karan onu korumak istemedi. Onu sahiplenmek istedi. Aşk, bu hikâyede masum değil. Kıskançlık bir silah. Ve ihanetin bedeli kanla ödenir. “Sana dokunanın ellerini kırarım, ama seni inciten olursam… kendimi yakarım.”

Ölüm ve hayat arasındaki tek fark bir harfti. Ben artık hayat değil ölüm olmak istiyordum... Mafyalar kralından hayatın hikayesi sizlerle..

Küçüklüğünde zor şeyler geçirmiş Duygu Çevik üniversitede Tolga Can Keskinle karşılaşır.Ardından üvey kardeş olurlar.Araya aşk girer.Yavaş yavaş Tolga Can Keskin”in döğmelerinin anlamları çıkmaya başlar.”Biz zaten hiç olmamıştıkki Sevgilim…”

Karanlığın hükmettiği bir masada, kanla yazılmış yasalar vardır. Ve o yasalar, kimseye nefes aldırmaz. Kumsal Karaman, zalim babasının gölgesinde büyümüş; annesinin sessiz çığlıklarıyla, kardeşinin masumiyetiyle hayata tutunmaya çalışan genç bir kadın… Ne annesi onu hatırlar, ne babası onu görür. O sadece, aile denilen kara mirasın sessiz taşıyıcısıdır. Ama bir gün, kapısına kader gelir. Masanın en tehlikeli ailesi bir hata yaptığında, açığı kapatacak tek kişi vardır: Kumsal. Yıllar önce büyük bir savaşı durdurmak için yapılan kan anlaşması yeniden masaya sürülür. Ve Kumsal, yeraltı dünyasının en korkulan lideri Tuğrul Ateşoğlu’na “bedel” olarak sunulur. Tuğrul… Babasıyla birlikte kendi tahtını tırnaklarıyla kazanmış, kan donduran bir canavara dönüşebilen fakat adaletsizliğe asla tahammülü olmayan bir adam. Gölgesi bile şehirleri titreten biri. Kumsal’ın kaderi onunla kesiştiğinde, ikisinin de karanlığı başka bir şeye dönüşmeye başlar. Bu bir aşk hikâyesi değil… Bu bir kaçış değil… Bu, iki kırık ruhun kanla mühürlenmiş bir dünyada hayatta kalma mücadelesi. Ve bazen en büyük savaş, insanın kendi kalbiyle olandır. “Kanla doğulur. Kanla söz verilir. Ve bazen kader, en sessiz fısıltıda bile kan ister.”

"Çocuklukları nefretle yoğruldu, elleri öldürmek için eğitildi. Ama hiçbir şey, bir kalbin düşmanına yenilmesi kadar tehlikeli değildi. Onlar, birbirini öldürmek için yaratılmıştı. Şimdi ya kalplerini susturacaklardı ya da kaderin en karanlık oyununda birbirlerini yok edeceklerdi. Bu bir aşk değil, bir yüzleşme meselesiydi. Ve onların hikâyesinde aşk, en büyük ihanetti…”

İşallah kitabımı beğenirsiniz iyi okumalar

Zorla evlenen kız evlendiği çocuğu asla sevmiyordu nefret ediyor sanıyordu ama nefret etmiyordu aslında ama oğlan kızı çok seviyordu kızın böyle yapması onu çok üzüyordu daha sonra olanlardan sonra kız da oğlanı sevmeye başladı

Bir kızın bir kaç kere gör düğü adamı takip etmesi

"Beni ne zaman bırakıcaksın" dedim yüzüne sinirli bir şekilde bakarken "İkinci kalbin atmaya başladığında" diye cevap verdi gökyüzüne baktığımda

Avukat olan inci AKÇA babasının ölüm nedenini öğrenmek uğruna yaptığı araştırma sonucu ailesinin gerçek kimliğinin ortya çıkması onu büyük bir bozgunluğa uğratırken tesadüfen karşılaştığı pusat ADAL ile aralarında çekim olur.

Mira Ada Kılıç ve Miran Yılmaz Ateş, çocukluktan çıkamadıkları bir çağın karanlığında birbirlerini bulmuş iki yalnız ruhtu. Birbirlerinin yaralarını dinleyerek iyileşen… Birbirlerinin sessizliğinde nefes almayı öğrenen… Ve bir gecede, doğru kelimenin yanlış zamanda söylenmesiyle birbirini kaybeden iki insan. Altı yıl sonra yolları yeniden kesiştiğinde, ikisi de aynı soruyla yüzleşir: “Geç kaldığımız yer neresi?” Geçmişte söylenmemiş cümleler, yarım kalan bağlar, geride bırakılan çocukluk korkuları ve büyümüş acılar… Bu kez konuşmak için zamanları var mıydı, yoksa kader yine aynı yerden mi koparacaktı? Bu kitap, geç kalınmış bir sevginin, geç tamamlanmış bir hikâyenin ve bir yere ait olmayı çok geç fark eden iki kalbin öyküsüdür

Bir gece çöplükteyken bir anda hayatı değişir ve kendini mafya aleminde bulur ne zorluklarla mücadele etmiş ancak bir anda bir ortaklık yüzünden hayatı bozulur

Bir bozuk saatir yüreğim, hep sende durur.. Bozuk saat.. Bozuk düzen.. * "Bir bozuk saatir yüreğim hep sende durur" dedim tekrardan. "Bizim bozuk saatimiz hep bozuk kalsın Sarya`m, sol yanım. Şu bozuk saat çalışsa benim için ölümdür. Bozuk saat çalıştığı gün benim ölümüm olsun" dedi Ares kollarını bana sararak. "Seni çok seviyorum Ares. Zaman hep sende dursun istiyorum. Senin kollarında yaşlanmak senin kollarında ölmek istiyorum bitanem" dedim Ares`e iyice sarılarak * Kucağımda ki Ares`e doğru bağırırken istemim dışı gözlerim kolundaki saati buldu. Yıllardır bozuk olan saatin çalıştığını görünce Aresin söylediği o kelimeler zihnime doldu. `Aresin o gün söylediği bu kelimeler aklıma gelince daha çok ağlamaya başladım. "Ares hayır! Olmaz hayır Ares beni bırakmazı! Bu saat çalışamaz! Hayır lütfen Ares! Lanet olası hastanede kimse yok mu!? Yardım edin yalvarırım.." * Başlama tarihi; 04.02.2025

Bir davet ya da bir operasyon... İşte bu ikilemi çözmek için hikayenin içerisinde olmalıyız. Bir davet ne kadar tehditkar olabilir? "Kahretsin, bu nasıl bir gece!" diyerek sızlandı Elçin Paşazade. Adımlarını çıkış koridoruna çevirdiğinde gördüğü dehşet görüntüyle orada donakaldı.

Eylülzede, okunmamış bir mektubun içinden taşan bir sessizliğin hikâyesidir. Yıllar sonra evine dönen sıradan bir adam, geçmişten kalma sararmış bir zarfla karşılaşır. Üzerinde ne bir isim vardır ne de bir tarih. Açtığı anda, hiç tanımadığı bir sesin ağırlığı odayı doldurur. Bu mektup bir aşk itirafı değildir. Bir hesaplaşma da değildir. Bu, var olmamış bir yakınlığın; fark edilmemiş bir hayatın, görülmeden yaşanmış bir çöküşün kaydıdır. Stefan Zweig’in Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu eserinden esinlenen Eylülzede, bu kez bakışı tersine çevirir: Mektubu yazan bir kadın, okuyan bir erkektir. Ama asıl anlatılan, iki kişi arasındaki mesafe değil; insanın kendi içindeki karanlığa olan uzaklığıdır. Bu kitap, “hiç yaşanmamış” olanın, insanı nasıl derinden yaralayabileceğini fısıldar.

Aşkın bir gün tanımadığı bir numaraya eğlencesine yazar, peki ya o kişi katiliyse?.. Bir katil kurbanına aşık olabilir miydi ki??

"Tamir işlerinden de anlıyor musun?" dedim, kara gözlerinde bakışlarımı gezdirerek. Güldü. Serseri bir sırıtışla, "Yoksa, gece beni arayıp musluğum bozuldu gel tamir et demek için mi soruyorsun Şerif?" dediğinde, kaşlarım çatıldı. O benimle flört mü ediyordu? Tanıtım Kitabıdır.

Çalıştığı kafeye geç kalmamak için hızla giden Eylül o gün yine geç kalmıştı. Bir süredir geç kaldığı için dükkanın sahibi Eylül`ü kovar. Eylül kovulduğu için eve giderken yolda düşünceleri yüzünden çıkmaz bir sokağa girer. Sokakta birinin yardım çığlıklarını duyunca tepkisiz kalamaz ve oraya gider. Ama bilmiyordu ki onların mafya adamları olduğunu. O günden sonra Eylül`ün hayatı büyük bir şekilde değişir.

Bazı yaralar susar, bazı kalpler hâlâ hatırlar. Güneş Lara, çocukluğunu geride bıraktığını sanırken, üniversitede zorunlu bir projede geçmişiyle yeniden karşılaşır. Aras Demir… Bir zamanlar susturduğu kalbin bugün adını fısıldamaya cesaret eden adam. Bu, geçmişin gölgesinde filizlenen bir aşkın, affetmenin ve sevilmenin gerçekten mümkün olup olmadığını soran bir hikâye.

(🔞 içerik uyarısı!) Çeçenistan`ın derinliklerinde bir kız yaşardı. Koyu kızıl saçları, mavi gözleri vardı. Yaptığı kafkas danslarıyla insanları büyülerdi. Zarif bedeni dans ederken, şarap kızılı saçları sallanırdı. Kafkas dansı yapmayı severdi kızıl. Birşeyi yapmak zorunda kalmaktan nefret ederdi. Ailesi ise tam olarak Çeçen kızını zorluyordu, özellikle kafkas danslarında. Bir gün kafkas dansı için çağrıldığı bir kafes dövüşü programında tanışıp dans ettiği Türk dövüşçü onun hayatını değiştirmişti...

Bir zamanlar kalbi bembeyaz güller kadar Saf ve temiz olan Mira Deniz Karayel Babasının düşmanı olan adamın ona tarifi Olmayan bir acı yaşattıktan sonra herşey değişir. Artik onun için beyaz güller bile kanlıdır. Geçmişin acıları zihninde yankılanırken, Mİra kendi nefretiyle yanıp tutuşur Artik onun için sadece intikam vardı Yaşamak için tek sebebi alicaği İntikamıydı. Gerekirse ölücekti ama intikamını alıcaktı. Artik zamanı gelmişti intikamını almak için hazırdı. Mira şimdi karanlığın içine adım atarak Çektiği acının bin katını onlara yaşatacaktı Babasının yapamadığını yapıcaktı ve yarım kalan hikâyeyi kendi elleriyle tamamlayacaktı.

23 yaşında hemşire 25 yaşında mafya

...farklı şeyler açıklamayi en son yazcam

Yalan ve yanlış anlaşılmayla herşey karışmıştı. Nasıl toparlarım bilemedim işler dahada çıkılmaz hale geldi ama o benim bütün yanlışlarımın tek doğrusuydu. "Ne kadar zamansız da olsa, yanlış anlaşılma sonucuda meydana gelse " yine olsa yine onu tanımak için herşeyi başa sarardım. Onun kara gözlerindeki sızı`ydı beni ona çeken ulaşılmaz oluşuydu belkide beni cezbeden...

Yazdığım ilk kitap iyi okumalar