Siz: Sen bilir misin? 533: Neyi? Siz: Yaşarken sönmüş, donmuş bir mezarı? 533: Anlamadım? Siz: Kemikten bir rüyayı ya da? 533: Anlamadım? Siz: Haydan gelip huya giderim diyor Mustafa Yavuz. 533: Tanıyorum. Ama neden böyle mesajlar atıyorsunuz? Siz: Çiçeğin öldüğünde, yaşatamadığında bilir misin? Aynı Yazardan Farklı Kitaplar; Ölmek İstemiyorum İsimsiz Gözler-Texting- Son Yemin -Aşk Hikayesi- Parmaklıklar Ardında Boks Torbası -Texting- Ay Yüzlüm -Yarı Texting- Napıy`osun Mesela -Yarı Texting- 497 Km -Texting- İyi okumalar💗

Lavin, çocukluğunda geçirdiği geçici körlük sırasında, kimliğini bilmediği bir adamla tanışır. Onu hiç görmeden kurulan bu bağ, Lavin’in hafızasında güvenle özdeşleşen bir yere dönüşür. Görme yetisi geri geldiğinde yolları ayrılır ve Lavin, geçmişi geride bıraktığını düşünerek hayatına devam eder. Yıllar sonra bir yolculuk sırasında yaşanan beklenmedik bir durum, Lavin’i geçmişiyle yeniden yüz yüze getirir. Tanıdık bir ses ve yarım kalmış bir bağ, onu kaçamayacağı bir sürecin içine çeker. Geçmişle bugün iç içe geçerken, Lavin yaşadıklarını anlamlandırmaya ve kontrolü elinde tutmaya çalışır. LAVİN, görmeden kurulan bağların, sevgiyle karıştırılan güvenin ve geçildiği sanılan eşiklerin hikâyesidir.

"Selam Komiser Hanım. Sizin burada ne işiniz var? Bildiğim kadarıyla bu müze hafta sonları kapalı. Yoksa ben mi yanlış hatırlıyorum?" Soğuk nefesini boynumda hissettiğimde ne yapacağımı şaşırmıştım. Bu adam nasıl buldu beni? Ben ne kadar da sessiz(!) ilerliyordum halbuki. Bir anda önüme çıkmasıyla attığım ufak çaplı çığlığımı kesmek amacıyla bir eliyle ağzımı kapatmıştı, diğer eliyle de ellerimi bileklerimden kavrayıp onu itmemi engellemişti. Her şey şaka gibiydi. Şaka gibi bir gün... *** Instagram: ruhumcekilmis Not: House Of Wax(Mumya Evi)`dan esinlenilmiştir.

Kaç insan daha hayallerine ulaşmak için bu kadar acı çeker ben çok çektim." benim için sadece hayalim olan dans vardı oysaki kimse dokunmasın bana gözlerimi kapatıp kendimi hayalime kaptırmak isterdim, ama hayat o kadar acımasız ki ... Olmadı Oldurmadılar

Müzisyen kurgusu

Aile. Çoğu Çocuğun onların yanında kendini en iyi ,en mutlu, en huzurlu hissettiği kişiler benim acılarım, pişmanlığım ve Ölümüm olacaktı. En büyük korkum ise bir gün bulunmak ya da renklere hapsolmaktı. Her yer rengarenkti. Ama benim rengim siyahtı. Renkler ise en büyük tramvam...

Beni Görmeden" Lidya, hayatının sıkıcı ve rutinleşmiş akışından sıkılmıştır. Bir gün, Umudunukaybetme adında birinin mesajlarıyla karşılaşır ve her şey değişir. Henüz bir yüzü, bir kimliği yoktur ama yazdığı her kelime Lidya’yı derinden etkiler. Görmeden tanımak, kelimelerle bağ kurmak… Korktuğu şeyin tam olarak ne olduğunu bilmeden, onunla daha da yakınlaşmayı ister. Ama bir soru vardır: Bunu yaşamak, gerçek bir aşka dönüşebilir mi?

Perdenin Arkasındaki Sessizlik – Kısa Tanıtım Yazısı Zeynep, başkalarının yaralarını sarmayı meslek edinmiş bir psikologdur; Ömer ise kusursuz çizgilerle binalar tasarlayan, hayatı dışarıdan imrenilen bir mimar. İkisi de kalabalıklar içinde güçlü, başarılı ve mutlu görünür. Ama perde kapandığında geriye kalan tek şey, adını koyamadıkları derin bir yalnızlıktır. Tesadüf gibi başlayan bir karşılaşma, iki sessiz hayatı birbirine dokundurur. Konuşulmayanlar, söylenemeyenler ve bastırılan duygular yavaş yavaş su yüzüne çıkarken, Zeynep ve Ömer kendilerine sormak zorunda kalır: Gerçekten görüldüğümüzde, hâlâ sevilir miyiz? Perdenin Arkasındaki Sessizlik, kusursuz hayatların ardında saklanan kırılganlıkları, modern insanın yalnızlığını ve sessiz bağlarını anlatan derin, tanıdık ve sarsıcı bir hikâye.

asi sadece asi kendi için yaşayan ama kendini sevmeyi bilmeyen asi

Bazı resimler vardır; kimisi rengârenk kimisi siyah beyaz...

Eğer bu hikâyeyi okumaya devam edecekseniz, bunu sadece iki gencin maviye emanet ettiği yarım kalmış bir aşk masalı sanmanızı isterdim. Çünkü bazen gerçekler, hatırlanan o güzel anılardan çok daha ağır ve katlanılmazdır. İnsan, geçmişi hatırlarken kendini korumak ister; anıların içini yumuşatır, acıyı törpüler, eksik kalan yerleri umutla doldurur. Oysa bazı hikâyeler vardır ki, ne kadar süslenirse süslensin, özünde taşıdığı ağırlığı asla kaybetmez. Benim hikâyem de onlardan biri.

KONUSU Helin Ateş, ailesini korkunç bir kazada kaybettikten sonra bir yıl boyunca geçmişinden kaçar. Ama bazı şehirler vardır; terk edilmez, bekler. İstanbul da onlardan biridir. Doğum gününde geri döndüğü bu şehir, Helin’i yalnızca anılarıyla değil, kaderiyle de yüzleştirir. Bir gecede, bir silah sesiyle, bir yabancının mavi gözlerinde… O adam Viran Alaz Demir’dir. Yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, “Gölge” lakaplı bir mafya. Merhameti olmayan, geçmişi karanlık, hükmü tartışılmaz. Helin ise herkesin sandığı gibi kırılgan değildir. O, Ateşin Kızıdır. Yanmış ama kül olmamış, acısıyla güçlenmiş bir kadın. Bir kurşun, iki hayatı birbirine bağlar. Kaçış, tehdit, kan ve bastırılmış duygular arasında; ateşle gölge yan yana gelir. Bu bir aşk hikâyesi değildir. Bu, iki yaralı ruhun çarpışmasıdır. Ateş yakar. Gölge saklar. Peki ya biri diğerine dokunursa?

Bu kitap aşka inanmayan herkes için :) Kitap, iki kişi tarafından yazılmaktadır.

Bazı yaralar ne kadar zaman geçsede kanamaya devam eder, kabuk bağlamaz.

Direksiyon başında, hayatı arkada bırakıp yoluna devam eden, lafını sakınmayan, sözüyle adam devirecek cinsten biri. Ağzı torba değil ki büzesin, yüreği taş değil ki sıkasın. Ne birilerine yaranmak gibi bir derdi var, ne de aşka boyun eğmek gibi bir niyeti. Ama hayat, yolda karşısına çıkan çukurlar gibi; ne zaman ne olacağı belli olmaz. Cevriye, her müşterisiyle farklı bir hikayeye dalarken, bir yandan da kendini, geçmişini ve yüreğindeki o ince sızıyı sorguluyor. Mahallede herkes onu tanır, sever ama bir de başının belası Kazım var… Bitmek bilmeyen aşkıyla Cevriye’yi deli eden, ama bir türlü vazgeçmeyen Kazım! Onunla yaşadığı atışmalar, mahallenin en büyük eğlencesi. Peki ya Cevriye? Onun için aşk, vites geriye takılınca unutulan bir şey mi, yoksa hiç fark etmediği bir yol tabelası mı? Hayat hep gaza basarak mı yaşanır, yoksa bazen frene basıp aynaya bakmak mı gerekir? "Cevriye Yollarda", hem kahkaha attıran hem de yüreğe dokunan bir hikaye.

​"Bugün, hasat mevsiminin ilk günü. Ve sen Elif... sen benim en nadide ekinim olacaksın."

Bu bir sevdanın hikayesidir, Sevdası için yanan ve yakan iki yürek nasıl birleşecek "Efulim ne dersin berabermi yanalım yoksa yakalımmı?" "Beraber yanalım şurumşine"

Bir çift göze aşık olursun sonra tüm gözlere kör

Geçmişten gelen mazi’ye kalan savaş. Işığı sönenler, yarım bırakılan hayatlar… Karanlıkta unutulanlar. İntikam ateşiyle yanıp tutuşan bir adam, içinde sevgiye muhtaç bir çocuk. İşlenen cinayetler bulunup-bulunamayan cesetler. Bir feryat, bir çığlık, bir hıçkırık; durmaz-durdurulamaz bir ağıt. Ve unutulmaz bir geçmiş. Hızlı dalgaların içine düşmüş bir yağmur damlası gibidir insan; kapılır akıntıya boğulur derin su da. İntikam ateşiyle yanıp tutuşan kalp kapatır kendini sevgiye muhtaç kapılara.

Babasının ölümüne neden olan mafya çetesinin arasına sızıp kendisini çetenin liderine aşık etmek isteyen Mira Deniz Özçınar ve mafya lideri Ömer asil Gökmen peki ya herşey istediği gibi gitmezse kimin ajanı olacak

Yeni kurgumuz yakında…

Bir kız erkeklerden nefret eder bunu duyan rehberlik hocası da okul 3 haftalığına Anadolu`dan erkek getirttirir izin alarak O zaman diliminde...

Ben kuralları sevmem. Sadece sahada, mecbur olduğumda çalarım o düdüğü. Ama o… o kuralları hiç takmıyor. Motoruna biner, rüzgârla yarışır, bana sinir olur. İlk başta birbirimizi delirtmekte üstümüze yoktu. Her karşılaşmamız kavga, her bakışmamız meydan okumaydı. Ama sonra… o gülümsemesinin altında bir şey sakladığını fark ettim. Belki de bazı kurallar, doğru kişi geldiğinde bozulmak içindir.

Rize’de avukatlık yapan Aylin, beklenmedik bir zamanda en yakın arkadaşını kaybeder. Bir nedenden ötürü arkadaşının katili olarak suçlanan adamın avukatlığını yapmak zorunda kalır. Gittiği düğünde arkadaşının katili yüzünden onunla anlaşmalı evlilik yapmayı kabul eder. Asıl amacı ise adamın güvenini kazanıp onun katil olduğunu ispatlayacak deliller bulmaktır.

Bu benim yazdığım ilk kitap umarım beğenirsinizzzzz 🥳😝