Aslında her şey bu şiire benziyor. Şimdi hapisdeyim önümde demir parmaklıklar. İstesem yıkılır bu duvarlar, Ama yıkılmadıkça sizin kafanızdaki parmaklıklar. Yeniden önüme dikilecektir bu duvarlar.

Duygu Seline Kapılmaya Hazır mısın?

"Sizce bilinmeyeni sorgulamak ne kadar doğru?" ADIM I - X

Ceyda nasıl bir işin içine düştüğüne anlam veremiyordu. Kendi kendine konuşmaya başladı. "Kendin ettin kendin buldun Ceyda evlendin de ne bok oldu rahatmısın şimdi" "Ne rahatlaması kızııımmm bütün hayallerim hedeflerim piç olduu" "Yaa bak işte insanın kendisine yaptığı kötülüğü el yapmaz yazık be! yazık!" "Ne yapalım Ceyda düzelticez bu durumu da" "Her şeyi düzeltirsin de Ceyda çocuğunu kaybettin sen onu nasıl atlatacaksın be kızım! Biliyorum için alev alev, biliyorum kimseye anlatamıyorsun, biliyorum kabuslar görüyorsun ben hepsini biliyorum ceyda!" "Her şeyi de bilmeyiver sende sus artık kafamın içinde dır dır dır yeter." İç sesi de sustu Ceyda`nın göz yaşları da durdu.

Daha realist denemelerimin olduğu kitap.

"Hadi anneciğim bir dilek tutun." diyerek üçüzlerimin gözlerinden okunan heyecanlarına ortak oldum. Biliyorum geçen yıl olduğu gibi bu yılda ortak bir dilek dileyecekler. Ellerini birleştirip pastanın mumlarını üflerlerken beni pişman edecek bir dilek dilediler. "Bir baba istiyoruz!"

Herkesin canı yanar... Benimki kadar mı? Orası tartışılır. Bu sadece dram hikayesi değil, yeniden hayata dönüş hikayesi. Eylül`ün hikayesi ufak bir kaza sonrasında Poyraz ile tanışınca yeniden başlar. Bir yandan geçmişindeki acıları peşini bırakmazken bir yandan kendini karşı koyamadığı aşkın içinde bulacaktır. ******************** "Geçmişimde tüm hayatımı etkileyecek şeyler yaşadım. Çok fazla acı çektim. O kadar çok yoruldum ki. Aynı şeyleri tekrar yaşamaktan korkuyorum. Ne olur anla. Ben sadece kendimi korumak istemiştim." Huh, söylemiştim işte. Heyecan, merak, korku, endişe... Bütün duyguları bir arada yaşıyor gibiydim. Poyraz`a baktığımda gözlerimin içine bakıyordu. Bu öylesi bir bakıştı ki daha önce hissetmediğim şeyleri hissettiriyordu, adını koyamadığım, beni etkisi altına alan garip hislerdi. Bakışlarımı ondan çekip herhangi bir yere baktım. "Beni hayatında istiyor musun Eylül?" "Sen hayatımda olmak istiyor musun? Beni korkularımla, kaçmalarımla arada gelen krizlerimle kabul edebilecek misin?" "Gülü seven dikenine katlanırmış, sorun sadece bu olsun. Bazı şeyleri tek başına aşamamış olabilirsin, ama bu hep böyle olacak diye bir şey yok. Sen kabul edersen bende kabul ederim."

Kimi zamanlar, geçen bir katarın puslu camından yol kenarında oynayan çocuklara yorgun bir el sallanır. Bazen ise körpe kuzuları ürküten bir ses ile irkilir herkes... Ve ardından sessiz çığlıkların kuşattığı derin bir karanlığa gömülür bu kasaba... Günde birkaç kez şimendifer klaksonu ve ardından akıp giden demir tekerleklerin çıkardığı gürültü ile hareketlenen bir Anadolu kasabasında; Mercan`da başlayan bir ayrılışın hikâyesi...

Adaleti kanunlarla, legal yollarla sağlayabileceğini düşünen savcının karşısına kendi adaletini sağlayan birisi çıkar. "Gerçekten mi? Çözümün sonunu düşünmeden sana göre kötü olan kişileri öldürmek mi? " "Evet savcı hanım ve bir kişi kötüyse tek bana göre değil herkese göre kötüdür. Kötü kötüdür çünkü kötü diye anılıyorsa iyi bir yanı yoktur. " "Yanılıyorsun G. K. bir kötü herkese göre kötü değildir. Çünkü iyilik ve kötülük göreceli kavramlardır. Sen de herkes gibi yakında anlayacaksın. "

Her anne iyi değildir bazı kadınlar ise kendisinin olmayan bir çocuğa kendini feda edecek kadar annedir

Yıllarca aynı evde yaşayan, birbirine yakın iki kişi... Koray ve Zülal. Zülal`in babası ünlü iş adamı Volkan Efser, Bozkurt ailesi ile olan sırlarıyla orada duruyordur. Seneler sonra karşılaşan Koray ve Zülal, geçmişin hatıralarıyla yüzleşirler. Peki ya bu bir aşk mı sevgi midir?

Her insan hayatının bir dönüm noktası vardır. Senanın dönüm noktası okulun bahçesinde babası tarafından atılan tokattı. Senanın bir anlık öfke ile yaptığı eylem onun yeni yaşamına kapı açacak fakat giden geleni aratacak...

Bazen tesadüf eseri bir karşılaşma sizi karanlık bir aşka sürükleyebilir... Tıpkı Kartal ve Mayıs gibi... Tesadüf eseri rastlantı ikisini karanlık bir aşka sürükledi...

İnsan bir gecede değişebilirmiş. Her ânı acıyla geçen bir hayattan ne beklenebilir ki, halbuki her şey... Bir gardiyanın monoton hayatından sıkılıp istifa etme kararı ile başlayan yolculuk ve daha sonra cezaevindeki bir mafya babası ile yollarının kesişmesi ile oyun başlar. Mafya babasının cezaevinden kaçması için yardım eden gardiyan, kaçışa yardımcı bir muhbir ve olayları takip eden bir savcının hikayesi. Aslında arka plan çok daha farklı. Sahnede her şey bir oyundan ibaret. Hepimiz bu hikayenin oyuncusuyuz iyi ya da kötü. Tek bir sorunumuz var o da vicdan.

!!!BU KURGUNUN GERÇEKLİK PAYI YOKTU TAMAMEN HAYALİDİR!!! --- Sahne Işıkları Altında Vera Güneş, yaşamın hırçın rüzgarlarına karşı hep yalnız bir yolculuk yaptı. Sahnedeki ışıklar kadar parlak hayalleri vardı, ama kalbinin derinliklerinde bir boşluk vardı; ailesinin ve kimliğinin izini kaybetmişti. Her adımında, geçmişin yaralı izlerini geride bırakmayı umarak, geleceğe doğru yelken açtı. Ama zamanla fark etti ki, aslında kendi kimliğini bulmak, hayatta kaybolduğu şeyin peşinden gitmekti. Bir gün, bir yankı duydu. Adını taşıyan bir yıldız, ona geri dönmesini fısıldıyordu. Sahne ışıkları altında, gerçek ailesinin izleri ortaya çıkmaya başladı. Ama bu yolculukta yalnız değildi; yanında, hep var olan ama asla fark etmediği bir güç vardı. O, bir kadının adı, bir kızın rüyası, bir yolculuğun mücadelesiydi. Vera, kaybolmuş olanı bulacak mı? Yok olan geçmişiyle yüzleşip, sahne ışıkları altında gerçek kimliğini keşfedecek mi? ---

"Şşşt sana diyorum gerçekten seni burada barındıracağımızı mı düşündün?" dolu gözlerim onu bulanık görmeme sebep oluyordu. Yanağımın içini daha da ısırdım. Kendimi sıkmaktan dolayı kendime zarar veriyorum ağzımda ki kan tadıyla bunu anladım. Bu eve geldiğimde bunların olacağını en baştan tahmin ediyordum. Ama bu kadar ağır sözler tahminlerim arasında değildi. Bir adım daha yaklaştı. Durmadı... canımı yakmaya devam etti. "Sen benim kardeşim değilsin! Ne olduğu belli olmayan bir kızın evimizde yeri yok!" Evimiz... işte bu kelimden her şeyi anlayabilirdiniz burası onların eviydi ve burası hiç bir zaman benim evim olmayacaktı.

​Ayça, arkasında bıraktığı karanlık sırları büyük şehirde bırakıp Muğla’nın sakin sahil kasabası Datça’ya sığınır. Nilsu, Begüm, Bengisu, Kuzey ve Atahan’dan oluşan sıcacık arkadaş grubu sayesinde nihayet güvende hissetmekte ve hayalindeki küçük kafeyi açmaya hazırlanmaktadır. ​Ancak geçmişin gölgeleri Datça’nın begonvilli sokaklarına da sızar. Soğuk ve mesafeli bir yabancı olan Berk’in kasabaya gelişiyle, Ayça’nın kurduğu o huzurlu dünya sarsılmaya başlar. Sahte bir belgenin arkasına saklanan geçmiş, Ayça`yı yeniden bulmak üzeredir.

"Kanla yazılan hikayeler,unutulmaz ve silinmez."

GERÇEK AİLEM KURGUSU 17 yaşına yeni girmiş Rüya`nın doğum günün de üvey olduğunu öğreniyor tatlı cıvıl cıvıl kız enerjisi okumaya hazırmısınız

Her aile yuva mıdır? Herkes aynı mıdır? Herkes göründüğü gibi midir? Ev aile midir? Bir kişi aile ola bilir mi? Yaralar sarılınca geçer mi? Kabuk bağlayınca iyileşir mi? Bazı insanlar hayatı boyunca arar bu soruların cevabını. Yalnız insanlar arar... iki yalnızın, iki yaralının hikayesi bu...

Yalan bahımlılıgı

“Bu sokakta yumruk değil, kelime atılır. Eğer bir cümleyi bitiremezsen... Seni bitirirler” Büyük Devletler Savaşından sonra devletler parçalandı.. Şehirler kıtlık, gaflet, susuzluk yaşadı, Riva’da bu sokaklardan birisinde yaşıyor... Yaşadığı yer “son sokak”.... Savaşlar hâlâ devam ediyor bombalar şehirleri ayırıyor... Bomba altında yaşam mücadelesi... Riva’nın Hikayesi... Wattpad`de 2 k olan kitabımı sizde okuyun!

İnsan acı ile doğuyordu peki acı ile ölmek onun elindemiydi. Aşk her zaman acı mıydı? Yoksa acı içen de yaşayan bir insana umut muydu?

Aden bir askerin çocuğudur ve 12 yaşındadır yağmur ise düşmanın çocuğu ve 9 yaşındadır daha hicbirseyden haberi olmayan iki çocuk birdenbire kendilerini savaşın içinde bulur ve verilen söz yıllar sonra gerçek olur...

Aden bir askerin çocuğudur ve 12 yaşındadır yağmur ise düşmanın çocuğu ve 9 yaşındadır daha hicbirseyden haberi olmayan iki çocuk birdenbire kendilerini savaşın içinde bulur ve verilen söz yıllar sonra gerçek olur...