Aslanın avladığı canlardan yaptığı taht, bir gün o canların ateşiyle kül olmaya mahkûmdur..Çünkü gerçek adalet; kürsüde değil, Neron`un o tahtı yaktığı meşalede saklıdır. 🖤⚖️⏳🪷

Hyunlix var hikayeyi yazabildiğim kadar yazıcam kötü olursa kusura bakmayın.

"Yüreğinin kapılarını benden başkasına açamazsın! Bu ben bile olsam..." "Bu sözüyle deli olduğunu düşünebilirdim ama o an anladım ki bu iki adam birbirinden farklı, birbirini kıskanacak kadar da aşık..." ** "Sırrımı bildiğin için yanımdan ayrılamazsın!" dedi sert bir şekilde. "Sırrını söylemeye niyetim yoktu. Ayrıca kimse bana inanmaz," dedim ukala şekilde. "Olsun, şu sıralar sığınabileceğim en iyi bahane bu," dedi umut dolu bir sesle. ###### BU HİKÂYEDEKİ KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ YA DA KURULUŞLAR İLE İLGİSİ YOKTUR

Selammm(: Burası Adaletin Gölgesinde ile ilgili fotoğrafları paylaşacağım bir galeri olacak.

Okuyun ve gorun

...Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır...

İstanbul dışında bir köyde yaşayan Yasemin ve ailesinin hayatı, beklenmedik bir cinayetle altüst olur. Ailenin en büyük çocuğu Yaman, müebbet hapis cezasına çarptırılır ve Ağrı Patnos Kapalı Cezaevi’ne gönderilir. Yasemin, ailesini geride bırakıp abisini oradan çıkarmak için Harabî Aşireti’yle bir anlaşma yapar. Ama her şey bununla sınırlı değildir. Yasemin, planın ilk parçası olan evliliği gerçekleştirir: Candar Aslanataş ile evlenir. Ancak bilmedikleri bir şey vardır: Candar’a karşı kurdukları plan başarıya ulaşmış, kitabın ilk sayfasından itibaren başlattıkları savaşta galip gelmişlerdir . ~"Her şeyin sonu güzeldir . Eğer güzel değilse bilki hâlâ son değildir ." ~

İlya Alvarez, yıllar önce yaşadığı olayın etkisinden çıkamayan ama belli etmeyen güçlü ve tanınan bir doktordur. Yıllar önce babası ile açtığı dava karşı tarafın illegal yollarla dosyadaki savcıları tehdit etmesinden dolayı, dosya`nın belirli bir savcısı yoktur. İlya, tam umudunu kaybetmek üzereyken, işler yolunda gitmeye başlar...

"Tarlada can çekişen bir kadının bıraktığı son emanet..." "Ve o emanetin, adamın kaybettiği eşine olan sarsıcı benzerliği..."

Gerçek hayat hikayesi

"Gönlümüz kırgın, ruhumuz yorgun, umutlarımız paramparçaydı. Biz hiç var olmamış gibiydik; ailelerimizin bakışlarında birer boşluk, hikayenin dışında bırakılmış çocuklardık. Kalbi yaralı, ruhu vedaya hazır, ama canı bir küçük duaya asılı kalan o kız çocuklarıydık... Yok sayılmanın karanlığında, sadece nefes almak için değil, var olmak için direndik."

Okyanusun ortasında cehennem olabilir miydi ? Olabilirdi ve olmuştuda. Peki, bu cehennem sadece şeytanlara mı aitti ? Hayır bu cehennem, en çok da kendini yakacak olan odunu kendi sırtında taşıyan aptallara aitti. Peki ya bu cehennemde bir çiçek açabilir miydi? Kim bilir.

Kendi benliğini kaybetmiş iki ruhun birbirlerini bulmasıyla başlayan tutku dolu bir aşk. Polis bir kadının kahramanı olmak kolay olmayacaktı. ~Bazen düynadaki hikayelerimiz yarım kalırdı.Zamansız gidişlerdi bunun sebebi.Ama hiç bir hikâye yarım kalmak için yazılmazdı.Dünyada yarıda kesilen hikayelerimizin son sahnesi gökyüzünde en güzel şekilde yaşanmak için beklemekteydi.Bize düşen dünyada yarım bırakılan hikayenin son sahnesini sabırla beklemek ve bizde kalan tarafını ondan geriye kalan şeylerle süslemekti. Bu benim ondan geriye kalan hikayem.Onunla olan hikayemin yarısı ve en güzel hali...

Gerçek Ailem (Bebek)Kurgusu "Ay gökçek bir oğlandı. Suskun, ağırbaşlı… Güneş ise güzel bir kızdı. Duygusal, kırılgan… Ay, Güneş’e âşıktı. On beşlediği bir gün, kalbini ona açtı. Meğer Güneş de Ay’ı seviyormuş; ama bu aşkı dile getirmeye cesaret edememiş. Ay’ın sözleri ona güç verdi. Ve o gün, ilk kez aynı duyguda buluştular. Ay’ın her on beşlemesinde bir araya geldiler. Gelecek hayalleri kurdular. Son buluşmalarında evlenmeye bile karar verdiler. Ama bu mutluluğu kıskanan bir cazı (cadı) karısı, Güneş’in kulağına Ay hakkında yalanlar fısıldadı. Güneş soğudu. Ay ise olan bitenden habersizdi. Güneş’in etrafında dolandı durdu. Suskunluğuna anlam veremedi. Çok üzüldü. Bir gün Güneş, Ay’a dedi ki; “Boşuna peşimde dolaşıp durma. Seninle evlenmeyeceğim. Benden umudunu kes.” Ay bu sözleri anlayamadı. “Kıyamete kadar senden umudumu kesmeyeceğim,” dedi. “Bir gün suçsuz olduğumu anlayacaksın.” O günden sonra konuşmadılar. Ama Ay, Güneş’i unutamadı. Her on beşlemesinde hasretle ona bakmak istedi. Güneş ise parmaklarını uzatıp gözlerini kapattı. İnsanların Güneş’e bakamamasının sebebi de buydu. O yakıcı ışıklar… Güneş’in ince parmaklarıydı." Yetimhane müdürü sustu. Sonra bakışlarını iki küçücük çocuğa çevirdi. Mavi gözlü olana baktı. Gri gözlü olana baktı. “Demem o ki,” dedi, “bu mavi gözlünün adı Güneş, gri gözlünün adı da Ay olsun.” “Adları gibi yaşasınlar.”

Kitabı askıya aldım yazım dili çok kötü diye, tekrar daha sonra yazacağım.

Kaçık bir özel hareket polisi ile çılgın bir istihbarat subayının evlat edinme süreci :)

Bir kız.. Daha 17 yaşında güçlü olmaya mecbur kılınmış. Ama o güçlü olmaktan yorulmuş... Geçmişin izleri bir türlü Geçmiyordu Eylül için. İşlenilen Bütün günahların bedelini ödemeye mahkum edilmişti Eylül. Bir Eylül Masalı olarak dünyaya geldiği, çok güzel bir aşkın meyvesi olarak biliyordu kendisini Eylül. Oysaki gerçekler hep acıtmamış mıydı canımızı. Peki Eylülden gizlenilen gerçekler ortaya çıkarsa.. Ya Eylül yaşama sevincini içinde öldürüp Babasına kavuşmak isterse. "ALINTI" " Eylül! Benim şirkette dikkat ettiğim en önemli şeylerden biridir dürüstlük. Ve sen hâlâ devam ediyorsun yalana. Kapkaç olmadığını biliyorum. Şimdi bana dürüst ol. Ne oldu yüzüne?" Eylül şaşkındı. Ve en çok hangisine şaşıracağını bile bilmiyordu şuan. Burada 1 aydır staj görüyordu.ve patronu ilk defa ismiyle hitap etmişti. Ayrıca yalan söylediğini biliyordu. Ama nasıl? Şimdi ne diyecekti Eylül? Hayatında ilk defa utançtan ölmek istedi hemde tam şu anda. Nasıl anlatacaktı? Anlatsa kendisine acıyan gözlerle bakacaktı patronu. Eylül bunu istemiyordu. Ama Emre bey herşeyi biliyor gibi sormuştu bu soruyu. Eylül dolu gözleriyle baktı önce Emre beye. Sonra hemen başını öne eğdi. Emre beyin sorusuyla adete yerine çakıldı Eylül. "Ailenden şiddet mi görüyorsun?" Hikayede herhangi bir çalıntı, kopyalama veya kurgu çalımı olursa hukuki süreç başlatılacaktır .!!!! Arkadaşlar kitabın kurgusu tamamen bana aittir. Kurguma güveniyorum. İnşallah rabbim utandırmaz. Şimdiden teşekkür ediyorum herkese..

Bir yangın her şeyi bitirmez. Bazı şeyleri başlatır. 21 yaşındaki bir genç kadın, ölümle sonuçlanan bir yangından sonra hayata döner. Ama döndüğü hayat, ona ait değildir. Yüzü başka birine aittir. Adı değiştirilmiştir. Geçmişi ise toprağa verilmiştir. Resmî kayıtlara göre o ölmüştür. Ama nefesi hâlâ sıcaktır. Kendi cenazesine gizlice katıldığında, bir şeylerin yanlış gittiğini anlar. Çünkü yangında yalnız kurtulan o değildir. Alevlerin arasında kalan biri daha vardır ve yerini geri istemektedir. Geceleri aynalarda beliren izler, onu takip eden adımlar ve ateşle gelen sesler… Bu beden bir tesadüf değildir. Hayatta kalmak bazen bir kurtuluş değil, bir borçtur. Ve bazı borçlar ya ateşle ya da yer değiştirerek ödenir.

Oyuncuğa yıllarca ara vermiş, özel hayatını medyadan sır gibi gizleyen bir oyuncu ile yapım şirketi sahibinin hayatı bir noktada kesişir...

Ne olup bittiğini anlayamadan eline kan bulaşmıştı. O kan ise ona can veren , nefes veren , hayat veren babasına aitti. Sökmen Atahan`ın katili, bizzat kendi kızıydı. Aşiret ölüm hükmünü vermişti; ya kalacak, kaderine razı olacaktı ya da gidecekti. Ayzin Atahan, o gece öğrendikleri karşısında gitmeye razı oldu; hem de nişanlısının erkek kardeşiyle. Ayzin Atahan, yeni doğmuş bir bebekken yıldırımların bir gecede, babasının kucağında geldiği Mardin`den, babasının katili olarak yine yıldırımlı bir gecede terk etmişti Mardin`i. Yıllar sonra Mezopotamya topraklarına geri döndüğünde ise aşiretin ve kendi aşiretinin gözünde, babasının katili ve nişanlısının kardeşiyle kaçan bir haindi. Yangın Yerin`den tanıdığımız Ayzin ve Yafes`in hikâyesi... Wattpad 23.01.2026 10:53 Kittappad 24.01.2026 14:21 Bu eserin izinsiz kopyalanması, çoğaltılması, kullanılması veya herhangi bir platformda paylaşılması yasaktır. Aksi takdirde ,yasal işlem başlatılacaktır.

Büşra genç bir anne günlük tarzında bir kitap

Alaca Karakış,doğduğu gün terk edildi. Hayatı boyunca ait olmadığı yerlerde yaşamayı öğrendi. Ta ki en yakın arkadaşı öldürülene kadar... Herkes katilin kim olduğunu biliyordu,ama kimse gerçeği bilmiyordu.. Onun avukatı Barın Demir`di. Soğukkanlı,zeki ve tehlikeli derecede çekici. Bir Cinayet vardı,ve kalbin dahil olmaması gereken bir dava...

17 yıl önce karışan 2 bebek 17 yıl sonra biyolojik ailesine kavuşması "Her bir evin içinde farklı duygular her bir pencerenin arkasında farklı bahaneler benim peceremin arkasında çok acı çekmiş bir kız yatıyor yerde"

En çok güvendiği yerden vurulurmuş insan,senin kahramanın sandıkların aslında en büyük yangınındır Ben bunu anlamak için geç kalmıştım hemde 20 sene kadar geç Hayatımın cehenneme döndüğü zaman tanıştım onunla ve fark ettim ki cehennemi yaşayan tek kişi ben değilmişim.Çünkü aynı ateşte o da yanmıştı ama çok daha acı şekilde

Ailesi tarafından yıllarca kandıralan Aden Dila Çelik(Akkaya)in hayatı "Gerçek değil deyin!"diye bağırdım onlara"bunca zaman gözünün içine baka baka yalan söylemedik sana deyin bana!"diye avazım çıktığı kadar bağırmıştım.Hepsi yalandı hayatım bir yalan üzerine döşenmişti...