Güzel giden evliliğinde eşinin baskılarına dayanamayan ve boşanmaya karar veren Asya, boşandıktan iki hafta sonra onu çok mutlu edecek ama bir yandan da çıkmaza sürükleyecek bir sürpriz ile burun buruna gelir. Bu dönüm noktasında Asya herşeyi bir kenara atmak istese de pek başarılı olamaz. Hadi gelin hep beraber Asya`nın hikayesini okuyalım🌸 ⭐hikaye tamamen şahsıma aittir hiçbir yerde kullanamaz. ⭐ hikayede kadına/hayvana şiddet olayları kesinlikle barınmıyordur!

"Bana niye öyle bakıyorsun,Asaf" dedim fısıltıyla. Derin bir nefes aldı ve konuştu "Karşımdaki bu güzel ve eşsiz manzaraya doyamıyorum" beni belimden kavrayıp kucağına oturttu. " Bu manzaraya daha yakından bakmak ve tatmak istiyorum"

Uyar? ve i�erik bilgilendirme metni: Misak kitab?n?n yan kurgusudur. Misak kitab?ndan �nemli ve gelece?e dair bilgiler i�erdi?i i�in spoiler niteli?indedir. Bu kitab?n i�inde Misak kitab?ndaki uyar?lar?n daha yo?un betimlemeleri oldu?undan bilin�li okunmas? gerekmektedir. Hassas okurlar ve ruhsal sa?l?k konusunda ge�mi?inde s?k?nt? ya?am?? insanlar i�in uygun de?ildir. Bunlar? dikkate alman?z ruh sa?l???n?z i�in �nemli. ?yi okumalar dilerim.

��� y?l �nce ka�t???n? sanm??t?. �zg�r oldu?unu� Ama baz? zincirler g�r�nmez olur. Ve baz? hik�yeler, bitmi? gibi yap?p yeniden ba?lar.�

Ellerim titriyor. Ama silah titremiyor. Namlu, tam göğsünün ortasında. Sadece birkaç saniye uzaktayım onu bitirmeye. Peki neden yapmıyorum? Birkan sırtını duvara yaslamış. Kaçmıyor bile. Sanki ölmek onun için bir kurtuluş gibi. Sanki bu geceyi yıllardır bekliyormuş gibi bakıyor. Ve ben… nefret etmek isterken, ona bakmaktan kendimi alamıyorum. "Söyle. Neden?" Sesim çatallı. Ağlayacak gibi hissediyorum ama ağlamayacağım. Onun karşısında ağlamayacağım. Asla. "Neden beni kurtardın? Neden evlendin benimle? Neden geceleri odamın kapısında nöbet tutuyorsun?" Silahı biraz daha sıkıyorum. Parmaklarım bembeyaz oldu. "Düşman mıyım, esir miyim, neyim ben sana?" Sustu. O sustukça içimdeki fırtına büyüyor. Sonra duvardan ayrıldı. Bir adım attı. Sonra bir adım daha. Namlu göğsüne değdiğinde nefesim kesildi. "Geri dur." "Hayır." "Vururum." "Vur." Gözlerim doldu. İstemiyorum. Ama ellerim kilitlendi. Tetikte bekleyen parmağım… kımıldamıyor. Birkan durdu. Artık aramızda birkaç santim var. Alnını namluya dayadı. Ve bana baktı. Karanlıkta bile gözlerini görebiliyorum. İçinde kaybolduğum o lanet olası gözleri. "Düşman olarak girdin hayatıma." Sesi alçak. Yumuşak. Ama içinde yılların ağırlığı var. "Silahı bana doğrultan yegâne kadınsın." Parmağını uzattı. Namluyu okşar gibi gezdirdi. İtmedi. Çekmedi. Sadece dokundu. Ve ben o dokunuşla yanıyorum. "Ve hâlâ…" Sesi düğümlendi. O adam. O acımasız, soğuk, taş kalpli adam… sustu. Ve ben o an anladım ki, içindeki her şey çığlık atıyor. "Vazgeçemiyorum." Dudağımı ısırdım. O kadar sert ısırdım ki kan tadı geldi. Ona vuramam. Biliyorum. O gece çamura battığımda beni yerden kaldıran elleri. Sabaha kadar başımda bekleyen gölgeyi. Hiç sormadığı halde her şeyi yapan adamı… Ellerim düştü. Silahı yere atmadım. Ama doğrultamıyorum artık. "Öldüremiyorum seni." Sesim kırıldı. İçimde bir şey kırıldı. O kadar uzun süre sıktığım bir duvar vardı ya… işte o çatladı. "Lanet olsun." Gözümden bir damla düştü. İnanmıyorum. Ağlıyorum. Onun karşısında ağlıyorum. "Lanet olsun sana, Birkan." Silahı elimden aldı. Parmaklarıma dokundu. Bir öpücük kadar hafif. Sonra eğildi. Alnını alnıma dayadı. O kadar yakındı ki nefesini hissediyorum. "İyi edersin." Hıçkırdım. Küfretmek istiyorum. Bağırmak istiyorum. İtmek istiyorum. Ama ellerim onun boynunda. Kollarım sarmış onu. Ve ben… bırakamıyorum. "Öldüremezsin beni, Ferah." Sesi fısıltı. "Çünkü ben senin içinde yaşıyorum." O gece tetiği çekmedim. Çekemezdim. Çünkü onu öldürmek, kendimi öldürmekti. Ve ben… daha ölmek istemiyorum. Onun yanında yaşamak istiyorum. Lanet olsun. --- "Ellerim titriyor. Ama silah titremiyor. Peki neden çekemiyorum tetiği?" "O sustukça içimdeki fırtına büyüyor." "O acımasız, soğuk, taş kalpli adam… sustu. Ve ben o an anladım ki, içindeki her şey çığlık atıyor." "Dudağımı ısırdım. O kadar sert ısırdım ki kan tadı geldi." "Öldüremiyorum seni. Lanet olsun sana, Birkan." "Ama ellerim onun boynunda. Kollarım sarmış onu. Ve ben… bırakamıyorum." "Onu öldürmek, kendimi öldürmekti. Ve ben… daha ölmek istemiyorum. Onun yanında yaşamak istiyorum. Lanet olsun." ---

Liseden başlayıp mezara kadar sürecek bir dostluğun içinde yaşanan karmaşalar,oyunlar,komiklikler,felaketler.Bakalım sonumuz nereye gidecek...

Kimse masum değil…

Ölümcül hastalıkları olan Lavin ve Uras iki gencin hastanede karşılaşmaları sonucunda . Lavinin ölmeden önce yapılması gereken 100 maddeyi gerçekleştirmeye çalışırlar. O sırada ikisi de birbirlerine karşılıklu duygular hissederler

Lavin, sahnede Nova olarak parlayan, güçlü ama kırılmış bir ruha sahip genç bir kadındır. Erkeklere olan güvenini, hayatının en mutlu gününde aldığı ihanetle tamamen kaybetmiştir. Müzik onun için sadece bir tutku değil, aynı zamanda kaçış yoludur. Selim ise geçmişinin yükünü omuzlarında taşıyan, hırslı ve sert bir adamdır. Sahnedeki adıyla Kuzgun, karanlık ve mesafeli duruşunun ardında ailesini kaybetmiş bir çocuğun izlerini saklar. Hayat ona duygularını bastırmayı öğretmiştir. Yolları kesiştiğinde aralarında bir çekim doğar ama bu, kolay bir hikâye değildir. İkisi de güvenmeyi unutmuştur. Üstelik geçmişten gelen gölgeler, eski aşklar ve sırlar onları sürekli sınar. Sahne ışıkları altında yükselen bu iki ruh, müziğin içinde birbirlerine yaklaşırken; gerçek hayatta kırılmamak için savaşırlar. Bazı aşklar bağırmaz… Sadece son bir akor gibi kalpte yankılanır.

Bir Kaza,Acı ,Yanlış seçimler ve kin yüzünden hayatı mahfolan onca insan bu insanlardan en çok zararı gören ise nisan bakalım gerçek ailesini bulunca ne olacak

​"Herkesin duyduğu o gürültülü dünyada, o sadece çiçeklerin fısıltısını ve renklerin melodisini duyuyordu." ​Herkes için sıradan olan bir gün, onun için aşılması gereken devasa bir labirentti. Kelimeler dudaklarından dökülmeyi reddediyor, zihni ise binbir çeşit renkle dans ediyordu. İnsanlar ona "eksik" dedi, oysa o sadece "farklı" bir frekansta yaşıyordu. Mavi güllerin arasında kendine kurduğu o sessiz krallık, bir gün hiç beklenmedik bir ışık huzmesiyle sarsılacaktı. Ruhunun kapılarını aralamaya cesaret eden biri, oradaki aydınlığı görebilecek miydi? /// Tüm telif hakları saklıdır. Kurgunun tamamı bana aittir,en ufak çalıntı da yasal işlemler başlatılacaktır.

Gerçek ailem kurgusudur. Küfür ve argo içerir!

Zamanın yıktığı çoğu şey düzelmez. Sadece geçmişte kalır, izleri insanlarla büyür. Yalanlar ve ihanetlerin arasından kimse sağ çıkamaz.

Baskın bir aile ortamında büyüyen Elara, verdiği kaybın ağırlığını ve ve ailesinin sorunlarının hepsini sırtında taşımaktadır. Değer verdiği birini kaybetmesiyle bütün ailesi ve kendisi derinden sarsılır ve Amerika`yı terk ederek Türkiye`yeye giderler. Bütün zorluklara rağmen Elara bir şekilde hayatını burada da devam ettirir lakin ailesinin benciliğinden ve baskısından hiçbir şey azalmamıştır. Daha iyi yerlere gelmesi için ailesinin verdiği karar üzerine dört yıl sonra tekrar Amerika`ya gider lakin beklenmedik bir şekilde Amerika`nın çılgın bir grubuna düşer.

Hiç tanımadığınız bir insanla fake hesaptan konuşursanız en fazla ne olabilir ki?

Aynı evde büyüdüler. Aynı sofrada oturdular. Ama aynı hayatı hiç yaşamadılar. O, hep “diğeri”ydi. Karşılaştırılan, eksik bulunan, sessiz kalmayı öğrenen… Sevilmek istedi, ama çoğu zaman yeterli hissetmedi. Görülmek istedi, ama hep biraz geride kaldı. Yanlış insanlara tutundu. Kendini kanıtlamaya çalıştıkça daha da kayboldu. Ve içindeki ses, her hayal kırıklığında biraz daha sustu. Ama bazı insanlar kırıldıklarında yok olmaz. Sadece şekil değiştirir. Bu, gölgede büyüyen bir kızın kendi ışığını bulma hikâyesi. Ve ilk kez… başkalarıyla yarışmadan, sadece kendisi olarak var olmayı öğrenmesinin hikâyesi.

"Her insan yere düşer ama, Her insanı biri kaldırmaz, her insan diğerleri kadar kolay kalkmaz." Kısa bir anlıntı: "Sen bana küfür mü ettin?" Genç adam hiç düşünmeden "Evet" Kadın ise derin bir nefes aldı "Eğilsene biraz" "Ne? "Eğil biraz eğil" Adam yüzlerinin arasında bir karış kalmayana kadar eğildi "Al sana küfür gerizekalı" Adam suratına inen darbeye şaşıramadan vücuduna inen tekme tokatlar karşısında hiç bir şey yapmadı şayet karşısındaki minyon kadın şuan onu tekme tokat dövüyordu (Acemi diliyle yazılmıştır, kopyalanması haliyle adli işlemler başlatılacaktır) 14/02/2026

herkesin bir patlama noktadı olur ya, insan erteler, görmezden gelir, hayır bu gerçek değil der ama olur. Talia hiçbir zaman bunu kabullenmemezlik yapmadı aksine çevresindeki herkes ona destek olmak isterdi ama o içindeki her seyi kendi dünyasındaki kör noktada yasardı. Bu kör nokta bir gece yarısı yerle bir oldu her zaman duygularını içinde yasayan Talia’nın hayatının yalan olduğu ve sırlarla dolu bir dünyanın kapısı aralandı. Bir gece yarısı Talia’yı öldürebilir miydi? Talia o gece bin kere öldü ama dirilemedi..

Bir sır vardı. Baran,doruk,neva ve lal`in sırrı. O gece yaşananlardan sonra üniversitede karşılaşıp birbirlerinin herşeyi olacaklarını kimse bilmiyordu...

"Seni o ışığa kaptırmayacağım Gece," diye fısıldadı içinden. "Seni benden başka kimse gerçekten göremez." O akşam Gece yatağına uzandığında telefonuna bir bildirim düştü. Tanımadığı bir numaraydı. "Güneş parladığında gözlerin kamaşır Gece, dikkat et. Yanarsın. Ama gölgeler seni her zaman serin tutar. Ben hep oradayım." Gece’nin kalbi korkuyla karışık bir ritimle çarpmaya başladı. Penceresinden dışarı baktığında, sokağın karşısındaki elektrik direğinin altında duran o karaltıyı seçer gibi oldu. Fırtına başlıyordu.

"Yollar d�?�m olmu?, ad?mlar a??r... Belki en son ?afak bu durakt?r."

?34 numarayla ba?layan ve arkas?nda k?r?k kalpler b?rakan mecburi bir yolculuk...
?Ekin i�in hayat; sekiz ?ehrin yorgunlu?undan ibaretti. On okul de?i?tirmi? bir "yeni k?z" olarak, ?imdi elindeki yedi test kitab? a??rl???ndaki ka??t tomar?yla son dura??ndayd?: Bursa.
?Kafas?nda �alan Karayip Korsanlar? m�zi?iyle okulun merdivenlerini t?rman?rken, hayat?n?n rotas?n? alt�st edecek o sert r�zg�rla, yani Atlas ile kar??la?mak �zereydi.

Herşey Güneşin hastane koridorunda Poyrazı görüşüyle başladı...

Massachusetts`in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Serelina hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak gelecek vadeder.

☆ "Yine hislerime yaptın taaruz ama gözlerin geliyo bana makul" ☆ Liseden beri birbirlerini tanıyan, ama hislerinden habersiz olan iki kişi, yıllar sonra bir kazayla yolları kesişince kalplerindeki eski tanıdıklık, yeniden duygularını canlandırır.

ismine aldanmayın derim .

Sıcak bir mahalle kurgusu