"Seni o ışığa kaptırmayacağım Gece," diye fısıldadı içinden. "Seni benden başka kimse gerçekten göremez." O akşam Gece yatağına uzandığında telefonuna bir bildirim düştü. Tanımadığı bir numaraydı. "Güneş parladığında gözlerin kamaşır Gece, dikkat et. Yanarsın. Ama gölgeler seni her zaman serin tutar. Ben hep oradayım." Gece’nin kalbi korkuyla karışık bir ritimle çarpmaya başladı. Penceresinden dışarı baktığında, sokağın karşısındaki elektrik direğinin altında duran o karaltıyı seçer gibi oldu. Fırtına başlıyordu.