Bazı insanlar gelir ve gider Bazıları gelir ve geride enkaz bırakır Gece geri döndüğünde, herkesin düzeni bozuldu. Özellikle de Ege’nin Çünkü sen geldikten sonra, hiçbir şey eskisi gibi olmadı

Birce 3 yaşında yetimhaneye bırakılmıştır. Kendi engelinden dolayı ailesinin onu yetimhaneye bıraktıklarını düşünüyordur. Aslında olanlar çok farklıdır. Öztürk ailesi çocuklarının öldüğünü düşünerek acılarını kalplerine gömmüştür.

"Cildin altındaki morluğu saklamak için kaç maske takman gerekir?" Berat, herkesin gıpta ile baktığı bir vitrindi; başarılı, sosyal ve her zaman gülen o sarışın çocuk. Ama o vitrinin arkasında, babasının gölgesinde sakladığı derin kırıkları vardı. Baran ise o vitrini tek bir hamlede tuzla buz eden, 19 yaşındaki yaralı bir gençti. İndireceği son yumruk, Berat`ın morluğuna takıldığında, Baran geçmişindeki en büyük acıyla, koruyamadığı kardeşinin ruhuyla yüzleşti. Göz göze geldikleri o daracık mesafede, nefesleri birbirine karışırken ikisi de biliyordu: Bazı yaralar saklanmak için değil, kendisi gibi yaralı bir ruh tarafından bulunmak için sızlardı. Vitrin kırıldı, oyun bitti. Şimdi ruhların konuşma vakti.

Yıl 1972. Mevsim, insanı nefessiz bırakan Tokat kışı... Babasının şüpheli ölümünün ardından Kervansaray Köyü’ndeki iki katlı, sobalı o eski eve koca bir sessizlik çöker. Aykız ve hastalıklı annesi, el kapısında un sırasına girecek kadar sefalete mahkûm edilirken, adaletin kapıları yüzlerine bir bir kapanır. Ne arkalarından gelecek dağdaki bir abi ne de yollarını aydınlatacak bir ışık vardır. Aykız’ın önünde ise sadece yırtık ayakkabılarıyla yürümek zorunda olduğu o karlı, çaresiz yollar uzanmaktadır. Bir kadının analığının, evladının, gençliğinin ve nihayetinde nefesinin elinden alınışını iliklerinize kadar hissedeceğiniz; mutlu sonların uğramadığı, safi melankoli ve gerçekçi bir Anadolu trajedisi.

Merhaba arkadaşlar; üzerinde çalıştığım bir roman denemesi var. Eğer okur ve gerçekten beğenirseniz, takip edip yorum yaparak bana destek olabilirsiniz. Bu hem beni çok mutlu edecek hem de hikayenin devamını getirmem için bana güzel bir neden verecektir. Şimdiden destekleriniz için çok teşekkür ederim.

0552 *** ** **: Beni bi` gör artık (00.00) 0552 *** ** **: Yolun yokuş ve zorlu (00.00) 0552 *** ** **: Yolun yok artık anla (00.00) 0552 *** ** **: Vazgeçmek yok kanım da (00.01) 0552 *** ** **: Tekrara düştü kafamda (00.01) 0552 *** ** **: Hayalin hayli doldu taştı (00.01) 0552 *** ** **: Kimi zaman kaçamam bundan (00.02) 0552 *** ** **: Ben. (00.02)

Bir görev için birbirleriyle evlenen Yağmur ve Gökalp bir binaya sızacaklar.Bina birden karantinaya alınacak binada bir virüs salgını baslicak.Bu virüs insanın iradesini elinden alacak ve onlara istemedikleri şeyler yaptırmak durumunda kalacak.Yagmur ve Gökalp bu virüs salgınına yakalanmamaya çalışırken aynı şekilde görevlerinide yapacaklar

Bazı yollar döner. Bazı kırıklar özgür kılar.

"sıra sende Zeynep Defne Atılgan" bir sesizlik ve büyük bir patlama ... " Ölemesin Defne , ölemesin .defyne yapraklarının birinci yaprağını dökemesin " o gün gururun gözünden üçüncü ve son göz yaşı düştü . ... Bir şaka bir ölüm,bir başlangıç ve son aynı anda mı? ................🤍 Bence bu kitaba bir şans verilmeli

Bir kadının sessizliğinden doğan adalet. Mardin`in sessiz sınır gecesinde bir tür baskını, bir kurşun, bir sessizlik... Bu gece mainin babası susturuldu. Ve o sessizlik bir kadının içindeki adalet ateşine dönüşecekti. Mai, doğduğu topraklardan binlerce kilometre uzakta İspanya`da büyüdü. Annesi eşini duyduğu aşkın ve kaybın izlerini taşıyarak kızını kendi kökenlerinde korumak istedi. Mai büyüten İspanyol bir anneanne ve dede ona yalnızca sevgisin değil; adalet,özgürlük ve cesaret kavramlarında öğrettim. Yıllar sonra, dünyanın en genç ve başarılı avukatlarından biri olduğunda, mai artık sessiz değildi. Doğduğu topraklara Mardin`e geri dönecekti, bu kez elinde silah değil yasalar vardı. Ama kalbinde hâlâ babasının kanı, adaletin suskunluğu, ve adı bile geçmişe mühürlenmiş bir adam Baran Acar Aşkım kazanacak ,yoksa Adalet mi? Bazı sessizlikler, mahkemelerde değil kalplerde yankılanır...

Duvarlar adeta üzerime geliyor, kan kokusunu artık benimsemeye başlamış başka bir koku alamıyordum. Annemin resmen bağımlısı olduğum kokusu gitmiş yerine baskın bir kan kokusu yerleşmişti. Yavaş yavaş sanırım deliriyordum, dudakları fazla kuruydu ama neden su içmiyorlardı? Üç gündür sadece uyuyorlardı, ama neden benimle konuşmuyorlardı? Beni artık sevmiyorlar mıydı? Yüzüme dökülen suyla nefessiz kalarak kabusumdan uyanmam ile uyurken gözlerimden yaşlar aktığının farkına varabilmiştim. Ardından yüzüme gelen sert tokat ile yine aynı kelimeleri duydum. Hisler yok, duygu yok, gözyaşı yok.

Lara 17 yaşında bur genç kız. Ve bebekken karıştırıldıgını anlıyorlar. Ve yeni ailesiyle olan hikayesi. BU KITAPTA ESKI AILESINDEN BAHSETMICEM EYER BEGENILIRSE 2. KITABI YAZARSAM TRANVALARINI HERSEYIN ORTAYA CIKTIGI BIR KITAP OLUR.

Başrol kızımız derin çok çalıştıgı matematik sınavından 30 alır. Bunun üstüne matematikçi sınıftaki kağıdı boş veren öğrenciyle derine matematikten geçmek için beraber çalışmaya başlamalarını şart koyar. Derin ne kadar istemesede kabul etmek zorunda kalır çünkü çalışacağı kişi Doğukan Uludur. Ne kadar zeki olduğunu kendiside bilmesine rağmen üşengeçlikten 10 dakika ders çalışamayan, mesaj yazmak yerine sesli mesaj atan, ayağa kalkmamak için susuz kalan biridir Doğukan Ulu. Beraber çalışmalarını bu sırada yaşadıkları mutlulukları, rezillikleri ve üzgünlükleri ele alan bir lise kurgusu🩷

Gerçek ailem kurgusudur

(+1& içerir!) +Ne istiyorsun çatlak? - Sevgilim ol.

sağır olan inci önceki okulunda gördüğü zorbalığa dayanayıp babasının öğretmenlik yaptığı okula gelir daha ilk günden okulun popüler erkek gruba girer ve adı okuldaki tüm dedikodulara yayılır

"Yapma güzelim bitirme beni.." "Sen yaptın Pusat.. sen ittin beni" "Haklısın.. Seni zorlayamam ama sensiz zorlanırım" Mihri seslice yutkundu. Veda mıydı bu? Gidecek miydi Pusat.. bitecek miydi bu hikaye.. neredeydi her gece sıkılmadan Güzel ve Çirkin`in hikayesini okuyan kadın? Neredeydi o canavarın içerisinden çıkan prens.. Ve o prensi bir ömür sevecek kadın neredeydi?

Şemdinli’de başlayan bir dosya, iki kişinin hayatını geri dönülmez şekilde değiştirdi.

dicle ve barlas adındaki 2 lise öğrencisinin tenefüslerde bakışmalarıyla başladığı ilişkileri

Her şey babamın borçları ile başladı anlaşmalı bir evlilik ile Burak pırlanta ile evlendim aynı evde yaşıyorduk ama yabancıydık ben cumhuriyet savcısı Zeynep akay oysa bu zengin Burak pırlantanın ne iş yapacağın bile merek etmiyordum ama bilmediğim bir şey vardı o en korkrulan Rus mafya babası Burak pırlantaydı ve ben bunu anlamamıştım Rus ve türkiye yer altın yöneten bir kraldı her şey bir dava borçlar ve o kalbimdeki his ile başladı...

Hayatta çoğu şeyin şakası yoktu. Siz hiç beklemediğiniz anda bir olayın ortasında kalacaksınız. O gün kimsenin umrunda olmayan bir mesaj şimdi herkesin umrundaydı kampüs sessizliğe bürünmüştü. Bugün mezuniyet günüydü geceye kadar eğlenmiş gülmüştük üstümüzde şık kıyafetler yüzümüz de gülümseme vardı taki telefonlarımıza aynı anda gelen mesaj ile herkes değişti. " OYUN BAŞLADI" Bu mesaj ile artık orada bulunan ve eline mesaj ulaşan herkes bir öğrenci değildi onlar artık bir oyuncuydu. kazanma uğruna elinden gelen herseyi yapacak olan, acı çekecek olan oyunculardı. Başlarına ne geldi nasıl oldu fikri olmayan 100 kişi bakalım bu oyundan sağ çıkacaklar mı ?

Akıl hastanesinde bipolar bozukluğu hastası taşıyan özge bir gün odasında ölü bulunur. Özgenin ölümü ise kayıtlara intihar diye geçer. Ama özgenin kız kardeşi algın ablasının intihar değil bir cinayete kurban gittiğinden şüphelenir. Katili bulmak için ise şizofrenlik rolü yaparak ablasının kaldiğı hastaneye yatırılır. Ve hastanede katili bulmaya çalışır.

𝑶𝑵𝑺𝑹𝑨 "B̸i̸l̸i̸n̸m̸e̸y̸e̸n̸ ̸d̸o̸ğ̸r̸u̸l̸a̸r̸ ̸ö̸ğ̸r̸e̸n̸i̸l̸e̸m̸e̸y̸e̸n̸ g̸e̸r̸ç̸e̸k̸l̸e̸r̸d̸e̸ ̸ s̸a̸k̸l̸ı̸d̸ı̸r̸.̸"

"Ne dediğinin farkında mısın sen?" dedi tüyler ürperten sesiyle. "Ne demek seviyorum?" Beklenmedik tepkisi cesaretimi zedelerken şaşkınlığına vererek direncimi yitirmeden sözlerimi yineledim. "Duydun işte" dedim güç bela yutkunurken. "Seni seviyo-" "Kes saçmalamayı" diye gür sesiyle bağırmasıyla yerimde sıçrayıp dudaklarımı birbirine bastırarak bir adım geri gittim. Alt dudağım ağlayacağımın sinyalini verircesine titrerken bedenime inat güçlü duruşumdan taviz vermedim. "Benim için kolay mı sanıyorsun?" dedim benden bağımsız titreyen sesimle. "Bana asla o gözle bakmayacağını bilmeme rağmen her yeni güne bugün beni fark edeceksin umuduna tutunarak uyandım ben." "Yıllarca kardeşim dedim ben sana. Şimdi karşılık mı bekliyorsun?" Sesi öyle ürkütücü çıkıyordu ki bağırsa bu kadar etki etmezdi. Başını iki yana salladı. "Asla karşılık alamayacaksın duydun mu beni? İçinde yaşa bitir bunu." Kalbime kor ateşler düşerken görüş açım puslandı. "Üç günlük heves değil benim duygularım" dedim hayretle. "Nasıl bitirmemi beklersin? "Bana ne lan duygularından, bana mı sordun aşık olurken?" Onu ilk defa bu denli sinirden çıldırdığını görmek ruhuma ızdırap dolu acılar yüklüyordu. "Aşık olacağım kişiyi seçseydim sence seni mı seçerdim?" Sözlerimi umursamadan "bu konuşma aramızda hiç geçmedi Aysima" dedi her bir kelimeye zihnime kodlarcasına vurgu yaparak. "Anladın mı beni? Ne sen bunları söyledin ne ben duydum." Kalbim acıyla sıkışırken hemen öylece kestirip atmasına izin veremezdim. "Ama Alparslan ye-" "Alparslan deme lan bana!" Yeri göğü inleten sesiyle kirpiklerimde asılı kalan yaşlar yanaklarıma süzüldü. Kalbimi daha ne kadar ufalayabilir diye düşünürken öldürücü darbeyi en sona saklamıştı. "İki cihan bir araya gelse yine olmam seninle."

enemies to lover