2 bölüm. Yeni Hayat

İnsanları tanımak için bazen onların en kötü yanlarıyla karşılaşmak gerekir. Nil, yeni başladığı okulda tek isteği sessizce hayatına devam etmek olan bir kızdı. Ancak okulun koridorlarında fısıltılarla anılan, herkesin yolundan çekildiği bir çocuk vardı: Bora. Öfkesiyle tanınan, kuralları kendi koyan ve kimsenin karşısına çıkmaya cesaret edemediği biri... Nil ise susmayı seçmedi. Bir gün, herkesin gözlerini kaçırdığı bir anda, haksızlığa uğrayan birine yardım etmek için öne çıktı. O an, yalnızca bir öğrenciyi korumadı; aynı zamanda kendisini, kaçınması gereken bir savaşın tam ortasına attı. Çünkü bazı insanlar, yaklaştıkça daha tehlikeli hâle gelir. Bora`nın sessiz bakışlarının, keskin sözlerinin ve bitmek bilmeyen öfkesinin ardında ne olduğunu kimse bilmiyordu. Nil de bilmek istemiyordu aslında. Fakat nefret etmek, bir insanı anlamaktan çok daha kolaydı. Ya her şey göründüğü gibi değilse? Ya en büyük savaş, karşındaki insanla değil de kendi kalbinle verdiğin savaşsa? Nefretin Kıyısında, önyargılarla kurulan duvarların, söylenemeyen cümlelerin ve bazen en beklenmedik yerde filizlenen duyguların hikâyesi... Çünkü bazı hikâyeler nefretle başlar. Ve kimse, sonunun ne olacağını tahmin edemez.

Parlanın yeni okulunda ilk günüydü heycanlıydı ve başına geleceklerden habersiz tabi hayatının aşkınıda bu okulda bulacaktı bu okul onun için hem bir cehenem hemde geleceğini güzelestirecek adamı bulduğu yerdi

Herkesin bi hikayesi olmalı bir günden ibaret değil bir ömürden ibaret

Hayatın sahnesinde herkesin bir rolü vardır; kimi zaman oyuncu, kimi zaman izleyici, kimi zaman da sessizce kuliste bekleyen bir figüran... Ama bazı hikâyeler vardır ki; sessizlik bile alkışları bastıracak kadar güçlüdür. Sahnedeki Sessizlik, gençlik hayallerinin, dostlukların ve kayıpların gölgesinde filizlenen bir aşkın hikâyesini anlatıyor. Rüya’nın sahne ışıkları altındaki kırılganlığı, geçmişinden taşıdığı yaralarla birleşirken; Deniz Uras’ın gri gözlerinde hayat bulan umut, okuyucuyu derin bir yolculuğa çıkarıyor. Gökalp’in geride bıraktığı boşluk, Nare’nin dostluğu, Hazal’ın yazdığı oyunlar ve tiyatro kulisinin büyülü atmosferi... Her sayfada, bir genç kızın kendini bulma çabası ve yeniden sevebilme ihtimaliyle yüzleşiyoruz. Bu roman; aşkın, dostluğun, kaybetmenin ve yeniden başlamanın sahne arkasını aralıyor. “İlk yara sarıldı bile...” cümlesiyle başlayan bu yolculuk, okuyucuyu kendi kalbinin sessizliklerine davet ediyor. Sahne hazır, ışıklar yanıyor. Şimdi sıra sizde; Rüya’nın hikâyesine kulak verin ve kendi sahnenizdeki sessizlikleri dinleyin.

Onu ilk kez sahnede gördüğünde sadece bir hayran değildi; onu örnek aldı, onun gibi olmak istedi, onunla aynı sahneyi paylaşmayı hayal etti. Yıllar geçti, aynı şirkette yolları kesişti. Dünyanın en çok konuştuğu iki grup aynı çatı altında tarih yazdı. Herkes onun hislerini biliyordu. Peki ya o gerçekten hiç fark etmedi mi, yoksa görmezden mi geldi? Bazı aşklar sahnede başlar, alkışlar arasında büyür; ama en çok sessizlikte kanar.

Ünlü model Lale Demiral ile Kenan Yıldızın yaz aşkına gelin birlikte şahit olalım

Bir sonuç. Yanlış zamanda söylenen tek cümle. Bir anda, bildiğin her şey yer değiştirir; tanıdık olanlar bile yabancılaşır. Ve geriye kalan tek şey, hangi parçanın sana ait olduğunu ayırt etmeye çalışmaktır. Kim olduğunu bildiğini sanırken, en temel yerinden kaydırıldığında geriye ne kalır? Şimdi cevap vermek zorundasın: Yalancı mıydın… Yoksa zaten başından beri yanan mı?

Atakan Atlas Aktürkün hayat hikayesine hepiniz hoşgeldiniz.

Albino Hastası olan Ateş Alp Yargıcının gerçek ailesine kavuşunca başına gelenleri anlatan bir hikaye yazıyorum umarım beğenirsiniz.

"Gerçekten mi Oğuz? Aramızdaki çekimi inkâr mı edeceksin." Elimle yüzümü ovuşturarak saçlarımı çekiştirdim. "Aramızda herhangi bir çekim yok yüzbaşım." Yüzbaşı alayla gülrek bana daha da yaklaşıp beni masayla arasına sıkıştırdı şimdi kaçacak yer kalmamıştı. Kafamı eğip gözleri hariç her yere bakındım. Çenemdeki baskıyla içimde bir titreme oluştu. Yine ve yine aynı histi, ne zaman bu adamla yan yana olsam ortaya çıkan o korkutucu his. Çenemi kaldırıp ona bakmam için baskısını arttırdı. "Bana bak Oğuz, gözlerime bak." Bunu yapmak istemesemde dayanamayıp gözlerine baktım. Vücudum sanki alev almış gibi yanmaya başlarken nefeslerim sıklaşmaya başladı. Burun burunaydık. "Madem aramızda bir çekim yok o zaman neden bu haldesin?" Ben de bilmiyordum. Daha da yaklaştığında dudakları bir milim mesafedeydi. Gözlerimi sıkıca yumarak. "Yapmayın komutanım. Yapamayız, yapamam olmaz. Bu yanlış." Ağzından alaylı bir kıkırtı çıktığında kapattığım gözlerimi açarak yeşil harelerine baktım. "O zaman neden kurtulmak için hiç bir şey yapmıyorsun. Ben söyleyeyim çünkü bunu sen de istiyorsun. Ben her şeyi yaktım Oğuz. Sen hariç." Bir saniye sonra dudakları dudaklarımla buluştu. Bombanın pimi artık çekilmişti.

Ben Ayça, artık lise son sınıf öğrencisiyim. Hemen hemen herkes gibi bir kızım, ilk bakışta ayırt edilecek bir farkım yok. Hatta tanıdıkça farklı kılan bir özelliğim de yok. Küçük fakat onlarla her şeyi yapabileceğim bir arkadaş grubum var. Ve hayatım bundan ibaret. Ahh doğru, bir de Pars var....

Geçmişi yok saymak bugünü yok saymak demektir.

Özgür Sönmezay ve Gurur Kurtay

Arkadaşlarıyla güzel bir doğum günü geçirirken üvey olduğu haberini öğrenen İzgi`nin hikayesi bu. Umarım beğeneceğiniz bir kitap olur. İyi okumalar dilerimm.

Bu kitapta küfürler sansürlenmeden yazıla bilir ona göre okumalısınız

Selam bu aslında tam bir kitap olmayacak. Kısa kısa sahneler yazıcam hayali. Umarım beğenirsinizz

Ne demişler bazı aşklar yarım kalması için yaşanır...

Bu kurgu canım arkadaşımın kurgusudir umarım beğenirsiniz kurgu için çok uğraşıyor NAZAN 🏍️ METE

Kimseye güvenme.

"Herkes onun zihnindeki labirentlerde kaybolduğunu söylerdi. Oysa ben, o labirentlerin tam ortasında, dünyanın en saf kalbini bulmuştum." Dünya, Cevahir’i kendi kurallarına uymadığı için dışlarken; onun çocuksu gülüşünde saklanan o uçsuz bucaksız evreni sadece bir kişi görebiliyordu. Çocukluk arkadaşının eksik parçalarını kendi sevgisiyle tamamlamaya çalışan bir genç kızın, aklın sınırlarını aşan hikayesi bu. Herkesin "delilik" dediği yerde, o sadece kusursuz bir masumiyet görüyordu. Toplumun ördüğü duvarlara, acıyan bakışlara ve hayatın acımasız gerçeklerine karşı duran, hüzünle yıkanmış ama umutla yeşermiş bir ilk aşkın romanı. Çünkü bazen en büyük cevherler, en karanlık ve kimsenin bakmaya cesaret edemediği kuyularda saklıdır.

"anlasana abime arkadaşısın sen sana aşık olamam" "Ama oldun daha çok kendimize acı çektirmemeliyiz" "Bir hataydı ve başlamadan bitmedi bence" "Saçmalama abi de bunu açıkladığımızda bizi anlayışla karşılayacaktır" "Ya karşılamazsa hayal kırıklığına uğrarsa" "Üzgünüm ama yapamayacağım" Deyip oradan uzaklaştım

Tıp fakültesini kazanan Asena Alaca, yeni okulunda gördüğü Barkın Çağan Akıncı’nın sürekli ona baktığını fark eder. Bu sürekli olmaya devam edince iç sesi ona garip şeyler söyler…

Dört yaşındaki bir çocuğun omuzlarında, taşınamayacak kadar ağır bir sır vardı. Bir holding binasının soğuk lobisinde, elinde eski bir çanta ve içinde tek bir notla bırakılmıştı: "Bu senin kızın." Gece, adını aldığı o karanlık dünyadan kurtulup gerçek babasının hayatını aydınlatabilecek miydi? Yoksa o büyük holdingin duvarları arasında tamamen kayıp mı olacaktı?

Acaba bu aşk gerçekten sevgiyle olucak mı...