Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik... Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Bir zamanlar araları çok iyi olan iki mafya aile kan davasi yüzünden yollarıni ayırdılar ve düanlar iki ailede intikam istiyor.Demirkanlar ve Gümüşsoylar. Eskiden ailelerinin araları iyiyken çocuklukları beraber geçen Aden ve Savaş hem çok laf dalaşli hemde çok iyi arkadaşlardı tabikide şuan birbirlerinden düşmablık yüzünden nefret ediyorlar. Ama yinede Gümüşsoyların bilmediği birşey var.

empati yoksunu bir oğlan ve yaşama isteği olmayan dışarıdan ilgi bağımlısı olarak algılanan bir kız. İkisin tek ortak noktası ikisinin acılarının kör noktada kalması.

İtalyan bir mafyanın evine ajan olarak sızan Nora, asla düşünmediği sürprizlerle karşılaşacaktır. Evde otururken aklıma gelen şeyle kamerayı elime aldım. Eğer bu görevde ölürsem-ki bu asla yaşanmayacak- o zaman arkamda iz bırakmak istiyordum. "Ben Nora Benntt. Geçmişte ailemi kaybetmeme neden olan İtalyan mafya Leonardo Marino`nun evine FBI ajanı olarak giriş yapacağım. Orada karşılaşacağımı düşündüğüm hiç bir olay yok. Sana sesleniyorum Leonardo Marino. Bana şans dile. Ecelin olmaya geliyorum."

Açılımı; Love at first sight with minsung Ben M yerine T yazmışım sorry İyi okumalarrr

İşin sonunda madem yanmak var o zaman sevdamızı da içimizde tutarak değil bir birimizin elini tutarak yanalım demi. Hem ya yanmazsak ve bizi yakacak tek ateş birbirimize karşı olan tutkumuzun ateşiyse…

🗣️“SARI KAFA!” 🗣️“KÜÇÜK CADI! “

Elinde ki mikrofonu bir kaç kez salladı ve konuşmaya başladı: "Kaç kişinin babası ölmüştür gözler önünde ve kaç kişi kalmıştır babasız şu Filistin sokaklarında... Fakat davayı taşımak daha ağır babasız kalmaktan. Yıllarca anneni aramak, sokak sokak, zindan zindan, `Şehadetsiz yapamıyorum` demek; Anneni bulamadan..." Ve bundan sonra bir kaç cümle ile bitirdi anlattıklarını Abdurrahman Özkaya, bir daha da bu olaydan hiç bahsetmedi insanlara...

Bazı Bağlar Kanla Kurulmaz; Acıyla, Sabırla Ve Kaderle Örülür... Eliyde daha çocukken herşeyini kaybetti. Anne ve baba sıcaklığını, evini ve güvenini... Geriye sadece yüzünü yakan o gece ve içinde hiç dinmeyen bir acı kaldı. Yıllar geçti, hayatta kalmayı öğrendi, güçlü oldu, ayakta durdu. Ama kalbi hiç iyileşmedi. Ta ki Pars Yaman karşısına çıkana kadar. Gizemli, sert, karanlık ve tehlikeli bir adam. Onu korumak için mi geldi, yoksa geçmişin yaralarını tekrar kanatmak için mi? Kader onları bir araya getirdiğinde iki yaralı ru, birbirine tutunarak şifa bulabilecekler mi? Yoksa bu bağ ikisini derinden yaralayacak mı? Bazı Aşklar Kurtarır Bazıları İse İnsanı Küllerinden Yakar...

İlk kitabım olucak o yüzden yazım hataları varsa kusura bakmayın

Bir berdel hikayesi.

Bir bebek doğmuştu Larin`in hayatına.. Giden kişilerin yerini dolduracak bir bebek...

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

"Biz o pırıltılı villaların aristokrat çocukları değildik. Biz, o salonları yakmaya gelen sokağın ta kendisiydik." Kanlarında yeraltının deli mirasını, ruhlarında ise sokağın o umursamaz arsızlığını taşıyan iki kardeş: Saye ve Karan Sancaktar. Biri dünyayı ateşe verse karşısına geçip sırıtan öngörülemez bir abi, diğeri ise en karanlık anlarda bile kimseye pabuç bırakmayan eyvallahsız bir kız kardeş. Kaçan şalterler, sökülen kapılar ve geçmişin ödenmeyi bekleyen leş borçları... İpler koptuğunda, o kasıntı aristokrat dünyası için oyun daha yeni başlıyordu. Kül ve barut kokan Sancaktar krallığına hoş geldiniz.

İstanbul’un gürültüsünden, yalanlarından ve planlanmış hayatından bir kaçıştı onunki. Kübra, sadece biraz huzur bulmak için geldiği o küçük Ege kasabasında, her şeyin göründüğü kadar sakin olmadığını çok geçmeden anlayacaktı.

Derya Yüksel, çocuk gelişimi bölümünden mezun genç bir kadındır. Hayatı, geleceğe dair büyük hayallerle doluyken geçirdiği bir kaza her şeyi değiştirir. Gözlerini açtığında artık bambaşka bir zamandadır: On yıl kaybolmuştur. 2036 Türkiye’sinde uyanan Derya, hem geçmişini hem de en yakın arkadaşlarını geride bıraktığını öğrenir. Hafızası parçalıdır; gerçek ile rüyayı ayırt etmekte zorlanır. Hayatta kalmış olmanın ağırlığı, onu sessiz bir suçlulukla baş başa bırakır. Bu yeni dünyada Derya, yalnızca zamanı değil, kimliğini de yeniden inşa etmek zorundadır. Üniversiteye dönüşü, çocuklarla kurduğu bağ ve geçmişin gölgeleri arasında sıkışırken, en büyük soruyla yüzleşir: Geride kalan mı daha gerçektir, yoksa yeniden başlayan mı? Derya’nın hikâyesi, bir kazadan sonra hayata tutunma çabasından çok daha fazlasıdır; kayıp zamanın içinde kendini yeniden yazma mücadelesidir.

Aile kurgusu Yaren Turan`ın yeni ailesiyle tutunma çabası

Genç edebiyat kurgusudur. Saat onikidir söndü lambalar Uyu da turnalar girsin rüyana... Kanadı kırık her kuş merhamet isterdi ama kimseden bulamadığı merhameti kitaplarında bulup köşesine çekildiğinde soğuk ve dünyaya küşmüş ilan edilirdi. 🪽🎧🪽 Eğlenceli ve içinde kendinizi bulacağınız bir kurgu

"Canımı al da benden gitme” Eylül ve Aras, kaderleri başkaları tarafından yazılmış iki insan. Hayatları rızaları dışındaki imzayla birleştiğinde, her şeyin kağıt üzerinde kalacağını sanmışlardı. Yanıldılar. Gizli savaşın galibi yoktu. Kalbi çoktan esir düşen adam, yenilgisini duvarları yumruklayarak haykırıyordu. Teslimiyete direnen kadın ise nefreti kalkan yapmış, özgürlüğü için savaşıyordu. Sevmek, celladına gönüllüce teslim olmaktı. Eylül kalırsa kaybolacağını biliyordu, Aras ise giderse yok olacağını seziyordu. Yuva dedikleri enkazdan geriye sadece yangın kalmıştı. Kim haklıydı? Küllerinden kaçan kadın mı, yoksa yangını büyüten adam mı?

Ailesi tarafından sevilmeye istenmeyen bir bebek dünyaya gelirse ve karışırsa nolur ve yıllar sonra gerçek ailesi tarafından istenmeyen bir kız olursa işte defne nin hikayesi hayatı neredeyse siyaha dönmüş bir kız defne onun hikayesini okumaya var mısınız sizin yerinizde olsam bir şans verirdim bir okadar eğlenceli bir o kadar da iyi bir kitap gerçek aile klasikleri arayanlar işte burada...

Bazen, hayatımızı değiştiren bir takım olaylar olur, bunlar intikam olabilir, özlem olabilir, sevgi olabilir... Azra, bir gün çocukluk aşkının peşinden gitmek için hiç bilmediği şehire adım atar. Onu o şehir içinde ki sevgi getirmiştir, biliyordu bu basit bir sevgi değil onun için. Esma ise hayalini kurduğu, kendine bile söyleyemediği hayalini senelerce günlüğüne yazar ama kimseye söylemez. Bir gün sevgilisi günlüğü okuyarak keşif eder ve beraber gerçekleştirir. Bakalım gerçek olacak mı bu hayal.

Ailesi tarafından görünmezden gelen kızın sevgiyi başka kollarda araması ve arkadaşlarıyla yaşadığı hayatı anlatır

Elif hayatını gayet sesiz sakin sürdürüyordu taki karşısına gerçek ailesi çıkana kadar Rizenin ünlü sosyete ailesi olan kızıl alesini en küçüğü olan tek kızydı 17 yıl sonra bulduğu ailesi ve ikizini hatırlayabilcekmi yoksa geçimişinin gizliliğinde gömülecekmi

Babasının onları terk etmesi üzerine İstanbul’a taşınan Sevda Duman ve ailesi, yeni mahallelerinde bir sürü arkadaşlık edinmiş ve asıl huzura ulaşmışlardı. Ancak Sevda gözünün önündeki aşkı hiç görememiş, fark ettiğinde ise dünyası başına yıkılmıştı. Peki Kadirin onu sevdiğini öğrendiğinde ne olacaktı?

Hayat onu benim karşıma ansızın çıkardığında ben bu zaman kadar onun eksikliğini aslında başkaları ile doldurduğumu fark etmiştim. Ben Mardin`in serin gece vaktinde gökte süzülen bir kuş o ise; beni damdan izleyen bir çocuk. Biz kaderi en başından yazılan iki aşıktık. Gök ile yer birleşti; biz ezelden beri bağlıydık. Bir berdel değil bedel hikayesidir.