Naz Esen, bir gün ailesiyle birlikte İzmir’in o kendine has kokan, cıvıl cıvıl sokaklarından birine taşındı. Mahalleye adımını attığı ilk anda tanıştığı iki çocuk, kısa sürede ona bir abi gibi oldu. Henüz bilmediği ise, ilerleyen günlerde tanışacağı diğer arkadaşlarıyla kocaman bir grubun parçası olacağıydı. Bir gün bakkalda gördüğü çocuk, hayatının en önemli parçası olacaktı. Aslında her şey, Naz ortaokula başladığında başlamıştı.

Her şeyini kaybetmiş olan Gece bir gün babaannesinin taşınma fikri sayesinde bir mahalleye taşınır ve orada yeni arkadaş, yeni komşular ve yeni okul.  Zorluklar ile karşılaşsada herkes ona iyi davranır ve bir sürü arkadaş edinir.  Fakat bir kişi hariç.  Yiğit Erdem Kuplay.  Ailesi olsa da yalnızlığa mahkum olmuş birisi. Sessiz, soğuk ve gıcık. Kimse ile arkadaşlık etmeyen Yiğit, Gece`ye aşık olur ama iki yıl geçse de söyleyemez ve kendi içinde bir şeyler yaşar. Bu da onun yorulmasına neden olur.  Bu da böyle bir aşk hikâyesi.  İyi okumalar 

+16 yazıyorum yine ona göre okuyup yorum yaparsınız. Kurguda her şey açık açık olamasa da değinilmiştir. "Evlen benimle," dedi Aras birden. Sesinde en ufak bir şüphe yoktu. Ahu donup kaldı. "Ne? Ne diyorsunuz Aras Bey?" "Doğru duydun. Evlen benimle." "Benim kalbim..." dedi Ahu, eliyle göğsünü tutarak. "Satılık değil." "Kararın değiştiğinde..." dedi Aras, sesi şimdi daha alçak ve etkileyiciydi. "Ya da o yorgun kalbinin artık gerçekten yeni birine ihtiyacı olduğunu anladığın an... Bana sadece `Evet` diye mesaj atmanı bekliyorum." "Evet" yazmak, hayatını bir yabancıya teslim etmek demekti. Yazmamak ise... Yazmamak, sonunu bildiği bir hikayeyi beklemekti.

Başrolerimiz düğünde birbirini görüp ilk görüşte aşk yaşıyolar ama ailelerinden dolayı pek ilişki süremiyor ama başrolerimiz aslında birbirlerine deli gibi aşıklar ama aileleri bir türlü izin vermiyor karşı çıkıyor ama başrolerimiz bu engelleri aşarak mutlu sona ulaşıyorlar

Deva’ nın bir o kadar imkansız gördüğü ama asla koparmadığı sadık abisine olan sevdası Bu hikayenin kazananı olur mı yoksa bu hikayede yanan sen oldum deva mı diyeceğiz birlikte görelim

3 kız 3 erkek gizli bir kurum tarafından bir süre izleniyor ve seçiliyorlar. Ancak bunlar sıradan değiller her birinin ayrı bir özelliği var. Biri yazılım dehasidir biri sosyal iletişimde biri liderlikte iyidir biri oyunculukta aralarında ki bağ gittikçe kuvvetli olacaktır ve aşk bundan eksik kalmayacaktır. Ancak onları bu görev işi için ikna etmek pek kolay olmayınca ortaya bazı sırlar ortaya koyulur.İşte bu da lise sona giden 6 gencin gizli hikayesi bizimle olmaya varmısın?

" Seni tehdit eden herkesin nefesini sayacağım Arya. " Dedi hırıltılı bir sesle. " Neden? " Diye sordum. Gözleri birkaç saniye yüzümde gezindi ve " Sen güvende olana kadar rahat nefes alamasınlar diye. " Dedi. Tehditlere ve zorbalıklara uğrayan sosyal medya fenomeni Arya Yılmaz ve onun koruması Giray Oral` ın hikayesi.

Yıllarca Mizan Malikanesine sıkışıp kalmış Lila Mizan, onu duvarlar arasına sıkıştıran babasının gittiğini ve çarpıp durduğu duvarlardan çıkarılacağını öğrenir. On sekiz yıl boyunca tek bildiği bir evken on sekizinden sonra adım attığı hayatın farklılığıyla nereye savrulacağını bilemez. Bilinmezler içinde insanları, yaşantıları, hayatları yeni yeni öğrenen Lila Mizan, taşındığı Kaleli Malikanesinde bir bilinmezle daha karşılaşır; Gurur Aral Kaleli. ——— Ben bilmiyordum. Yaşım, yaşadıklarım yahut kişiliğimle ilgili değildi bu. Bilmiyordum. Kim olduğumu, kimden geldiğimi ve nerede olduğumu bilmiyordum. İsmim vardı bir tek, Lila. Lila Mizan. Buydum, bu kadardım. O kadar ki şu an karşımda gördüğüm adam bana babamın gittiğini söylerken bile hiçbir şey bilmiyordum. "Baban gitti, Lila." ——— *Bu kitapta adı geçen hiçbir kurum, kuruluş gerçeği yansıtmamaktadır; tamamen hayal ürünüdür. Kısım kısım görülen hak ve hukuk eşitliğinin kusursuzluğundan da anlaşılmaktadır.

korkunun konuştuğu yerde susmayı seçenlerin hikâyesi. Bir baba, bir kız ve kırılmadan geçen bir karanlık. Bu bir kaçış hikâyesi değil. Bu, dayanmanın bedelini anlatan bir hikâye.

"İnsan, en çok güvendiği notadan vurulduğunda anlar; hayatın aslında sessiz bir çığlıktan ibaret olduğunu." Maya için dünya, piyanosunun tuşları ve boynundaki kolyenin sessizliği arasındaydı. Hırçındı, mağrurdu ve kendi zirvesinde tek başınaydı. Ama bir gece, o pırıltılı sahneler karanlığa gömüldü. Alkışların yerini barut kokusu, duaların yerini ise namluların soğuk nefesi aldı. Şimdi perde kapandı ve sahne bitti. Maya artık sadece şarkı söyleyen o kadın değil; fırtınanın tam kalbinde, her biri birer gölgeye dönüşmüş adamların arasında kendi varlığını korumaya çalışan bir direniş. Kendi sesini silah seslerinin arasında bile kaybetmemeye kararlı bir ruhun hikayesi başlıyor. Peki sen, bu karanlıkta kaybolmadan Maya’nın hırçınlığına eşlik etmeye hazır mısın?

Dr. Eflin, mafya lideri Alaz`ı vurulduğunda kurtarır. Eflinin en yakın arkadaşı onun otelde çalışmasını ister. Eflinin ilk önce gönlü olmasada kabul eder ve (....) Bir kurşun bile ölümün için yeterli.

defne 4 senedir murata aşıktır ama murat onun varlığının bile farkında değildir , muratı kaza gecirmesi sonucu defne Yusuf diye murata yazar , murat Yusuf bir oyun kurar ama asıl oyunu murata defne kurar bu hikayede canı yanan defne nin anonim bir şekilde Muratan intikamını okuyacağız peki ya defne murata kıyamaz ve murat defne ye aşık olursa

Abimin hatası benim hayatımı mahvetti.ben bu adamla bir ömür boyu nasıl baş edicem, ne olursa olsun kendimi ezdirmicem

Kurduğunuz hayaller bir gün gerçekten gerçekleşebilir mi?

Gökyüzünün en büyük çelişkisi… Bir yanda, karanlıktan korkan ama ışık saçmaya mecbur hisseden Güneş; geçmişin gölgelerinden kaçarken, parladıkça kendi yarasını gizlemeye çalışan. Diğer yanda, ışığını kaybetmiş Ay; yüklerin ağırlığı altında gençliğini tüketmiş, sessiz gecelerde yalnızca başkalarının varlığıyla parlayabilen. Biri ışığını kaybetmenin acısıyla boğuşurken, diğeri ışığının yükünü taşımaktan yorulmuştu. İki yaralı kalp, iki farklı yol… Biri güçlü görünmek için ışığını zorla yayar, diğeri hayata küsmüşçesine kendi karanlığına saklanır. Ama aynı gökyüzünün mahkûmları olarak, aynı hikâyede buluşmaktan kaçamazlar. Çünkü bazı yollar, ne kadar farklı görünse de aynı noktada kesişmeye mahkûmdur. Kader, bazen en sert fırtınaları aynı gökyüzünde toplar; bazen de iki uzak ışığı, tek bir çizgide karşı karşıya getirir. Ve işte o anda, gölge ile ışığın sınırı silinir, hangi tarafın diğerini aydınlattığı belirsizleşir. Birbirlerine benzemeyen ama birbirlerinin eksikliğini taşıyan bu iki ruh, aynı sorunun cevabını ararken kendilerini hiç beklemedikleri bir yolculuğun içinde bulurlar: Karanlıkla yüzleşmek mi daha zordur, yoksa ışığı taşımak mı? Ve gökyüzünde ayrı duran bu iki ışık, yeryüzünde birbirinin eksikliğini tamamlamaya başlar. Ama bu tamamlanış, bir iyileşme mi getirecektir, yoksa yeni yaralar mı açacaktır? Çünkü cevaplanması gereken bir çok soru vardır: Ay mı Güneş’ten güç alır, yoksa Güneş mi Ay’ın saklı kalan karanlığını aydınlatır? Ya biri ışığını kaybederken diğeri kendi ışığından korkuyorsa… O zaman gerçek aydınlık nerede saklıdır? -İTHAFTIR- "Ne gündüzdün, ne gece. Ne tamamen vardın, ne de yok. Ama kalbimin en sessiz yerinde hep sen vardın. Seni hiç tanımadan tanıdım, görmeden bildim. Bu kitabı, bir rüya kadar gerçek, bir dua kadar saf olan o hissin sahibine armağan ediyorum..."

Okulun ilk günleri… Koridorlar kalabalık, ziller tanıdık, her şey aynı gibi. Ama Hazal Cansu Özcan için değildir. Her okul çıkışında, kalabalığın içinden tek bir yüz takılır gözüne: Mertcan Kılıç. Ne bir konuşma vardır aralarında ne de cesaret. Sadece bakışlar… ve her gün biraz daha derinleşen bir merak. Zamanla Hazal, onu yalnızca görmekle yetinemez olur. Koridorlarda gözleri Mertcan’ı arar, teneffüslerde adımlarını yavaşlatır, okulun içinde onu bulmaya çalışır. Bu, büyük cümlelerin değil; küçük anların, sessiz hislerin ve son yılın verdiği aceleciliğin hikâyesi. Son Yıl Aşkı, başlaması zor, bitmesi kaçınılmaz bir sevmenin romanı. Kitap Şarkıları: Resmen Aşığım Senden Başka Bir Rüya Gördüm Vermedin

Mafya lideri Atlas ve Ondan ne kadar korkarsa korksun korkusuz duran Elif.

Bir zamanlar diye başlayan bir hikayemiz yoktu bizim. Bir bakirenin gözyaşında saklıydı bizim kalemimiz. Bir günahkarın teninde gizliydi sayfalarımız ve... Cehennemde yanan ruhların kefaretiydi bizim satırlarımız.

Bu kitap bir isme ait değil; satır aralarında tanıdık duygulara ait. Gönderilen ama kime gittiği bilinmeyen mesajlar gibi… Belki bir başkasının yazdığı, belki de hiç söyleyemediklerinin. Adı yok, çünkü herkes olabilir. Mesajı var, çünkü okuyan kendini bulur.

Baskın bir aile ortamında büyüyen Elara, verdiği kaybın ağırlığını ve ve ailesinin sorunlarının hepsini sırtında taşımaktadır. Değer verdiği birini kaybetmesiyle bütün ailesi ve kendisi derinden sarsılır ve Amerika`yı terk ederek Türkiye`yeye giderler. Bütün zorluklara rağmen Elara bir şekilde hayatını burada da devam ettirir lakin ailesinin benciliğinden ve baskısından hiçbir şey azalmamıştır. Daha iyi yerlere gelmesi için ailesinin verdiği karar üzerine dört yıl sonra tekrar Amerika`ya gider lakin beklenmedik bir şekilde Amerika`nın çılgın bir grubuna düşer.

Tahliye edilmiş bir binanın asansöründe tanımadığınız bir adamla mahsur kalırsanız en fazla ne olur? 2 günde en fazla ne olabilir? Ters köşe ile harmanlanmış yeni kurguma hoş geldiniz.Ben takma adımla Morasya.Kitap okuma sevgimle yazarlık arzumun peşinden giden biriyim.Umarım bu kurgumu beyenirsiniz?Şimdiden keyifli okumalar. Not:Geri dönüş ve fikirleriniz benim için çok önemlidir.Bana ulaşmak isterseniz instragram hesabımdan yazabilirsiniz.

Gece adındaki üniversite öğrencisinin hayatının normal olduğuna kendini inandırması ve daha sonra Gece`ye saplantı bir şekilde aşık olan Ayaz`ın ortaya çıkmasıyla birlikte Gece`nin aslında hayatının aslında normal olmadığı fark ettiği bir hikayedir. Aslında mesele hiç bir zaman normal olmamak değildi. Aslında mesele normal olmadığını kabullenememekti

Hayatın ölüme sürüklediği Hilal ,hayatına aniden dahil olan Mert’le yaşamayı öğrenebilecek mi? Yoksa ölüm çoktan kapısına dayandı mı?

Aşk, bazen bir saç çekmesiyle nükseder; bazen olası hakaret sözcükleriyle... Beste ve Arda, aşkı hırpalayan iki gençtir. Bu hikayede aşkın da aslında bir kavga çeşidi olduğunu okuyacaksınız.

Neden? Dedim ya… Eylüldü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin….