Komik, kısa, eğlenceli, cringe bir roman mı arıyorsunuz? Gece uyumadan önce kesinlikle okuyun derim :)))

Kızın ablası sayesinde tanıştığı biriyle olan aşkı

Ekin ve Eda lisenin ilk yıllarından beri yakın arkadaşlardı. Ekin çok eğlenceli ve samimi bir kızdı, etrafına neşe saçardı. Aileleri de çok yakındı. Eda’nın bir abisi vardı. Atahan.

İki eski arkadaş meslek hayatında tekrardan karşılaşır...

Bir hata ne gibi bir sonuca sebep olabilir?Benim hayatımı kaydırdı...

İstanbul, Yağmur için başta sadece kalabalık caddeler ve yabancı yüzlerden ibaretti. Bu devasa şehirde kendini biraz yalnız, biraz da kaybolmuş hissediyordu. Derken, ekranın diğer ucunda ona yoldaşlık eden sanal arkadaşı Berkay, Yağmur’un elinden tuttu ve onu hiç bilmediği bir dünyaya davet etti: Kendi arkadaş grubuna. ​Bu grup, çocukluktan beri her anlarını beraber geçirmiş, birbirinin her şakasını ezberlemiş bir avuç arkadaştan oluşuyordu. Aralarına yeni katılan "yabancı" Yağmur için başta her şey çok yeniydi. Ancak paylaşılan sıcak bir çayda, İstanbul’un bir köşesinde edilen içten bir sohbette ve atılan ilk kahkahada Yağmur bir şeyi fark etti: ​Bazen kaybolmak, aslında hiç bilmediğin bir sokakta kendini ve en güzel dostlukları bulmak demekti. ​Yeni başlangıçların, samimi gülüşlerin ve "iyi ki geldin" dedirten o ilk bakışların hikâyesi...

Unutulan hayeller kaybolan hisler

Kaybolan hisler ve unutulan hayaller

unutulan hayaller ve kaybolan hisler

Olmaz öyle şey ya sen de bir şey yok yani ben sana diyorum ki sen bana diyorsun ya ben seni seviyorum

Yakınlaşma sahneleri var rahatsız olan gelmesin sizi seviyoree ;)

Yeraltı, içinde sakladığı çok şey vardı. Eflin o gece o saklanılan şeyleri merak etti ve indi aşağıya. Ekin ise onu yeraltından sakladı… Ekin ve Eflin’in hikayesi bu…

Bu yazın geçici olduğunu en başından biliyordum. Work and Travel için geldiğim bu sahil kasabasında, bir beach club, iki ahşap ev ve sadece üç ayım vardı. Bağlanmak yoktu. Söz vermek yoktu. “Sonra ne olacak?” sorusu hiç yoktu. Gündüzleri çalıştık, akşamları gün batımını izledik, son otuz günde ise zamanı durdurabileceğimizi sandık. Ama bazı yazlar vardır; bittiğinde geriye yalnızca bronzlaşmış bir ten değil, yarım kalmış cümleler bırakır. Bu sadece üç ay sürecek demiştik. Kimse kalbini saymamıştı.

Kenimden vazgeçiyorum kendimi yeniden yaratmak için, senden vazgeçiyorum çünkü seni tekrar bulabilmek için

Sanaldan 3 yıllık sevgilisi olan kızın seneler sonra gerçek ailesini bulması

Bazı insanlar fark edilmeden sever. Bazı cümleler, kimse görmeden yazılır. Lina’nın hayatı, günlerin birbirine benzediği sessiz bir akıştan ibarettir. Ta ki bir gün, sıradan sandığı bir yerde, kendisine ait olmadığını bildiği bir notla karşılaşana kadar. Önemsiz gibi görünen o kâğıt parçası, zamanla Lina’nın günlerinde küçük boşluklar açar. Okudukça durur, durdukça düşünür. Notlar çoğalır. Sorular da. Kim yazıyordur onları? Neden tam da ona? Ve bazı şeyler gerçekten tesadüf müdür? Bu hikâye; yüksek sesli aşklardan değil, fark edilmeden atılan bakışlardan, söylenemeyen cümlelerden ve kalbin en sessiz yerinde saklanan duygulardan oluşuyor. Bazen bir insanın hayatına girmek için kapıyı çalmak gerekmez. Bazen bir not yeter. Çünkü bazı hikâyeler, kimse görmeden başlar.

Ana karakterinizin bir oyuna girmesi ve o oyunda kendi ekipini bulması ama ya tahmin etmedikleri bir şey olursa bu oyun aslında bir gerçeklik tasarımıysa neler olur? Ekip canlı kalırmı ? Karşınızda okurken sizi kendine bağlıycak o 5 kişilik ekip …