Küçük bir kalbe umut olan bir kız Sırlarla dolu bir yaşam

Bir şeytanı susturmayı dene onun korkusunu yüreğinde taşımadan önce.

Psikoloji öğrencisi olan Bensu Yıldırım kalbinde annesini kaybetmenin hüznünü taşıyordu. Her geçen gün hayatındaki annesinin eksiğiyle yaşamaya çalışıyordu. Eskisi gibi annesiyle konuşmayı özlediği için annesinin telefonuna mesajlar atmaya başlar. Günlük yaşadığı olaylar ve içindeki hisleri düzenli olarak yazmaya başlar. Ama asla tahmin edemeyeceği bir şey olur ve mesajları okuyan kişi dünyaca ünlü Lucas Batu Silver’dir. Kader her zaman üstündür.

Gerçeğe yakın hayalden uzak... Şunu diyebilirim ki kadın da adam da öldüler. Fakat öldüklerini hissettikçe yaşadılar, yaşadıklarını hissettikçe öldüler. Mutluluğu ebediyen bulabilecekler mi? Kadın mı adamın bataklığına çekilip boğulacak.. Adam mı kadının tertemiz dünyasına çekilip huzura erecek?

Zihninin tutsağı olan Mihri, kapatıldığı akıl hastanesinde yolunu bulmaya çalışır. Peki, yolu Özgür`e mi, yoksa Kuzey`e mi çıkacak? Bir… İki… Üç… “Bırakın beni!” Newton’un beşiği gözlerimin önündeydi. “Deli değilim ben!” Parmak uçlarım metal yansımalı topu tuttu. “Dokunmayın!” Tenimin rengi iple asılan topun yüzeyinde can buldu. “Öldüreceksiniz beni!” Topu sağa doğru kaldırdım. “Anne yardım et!” Bıraktım. “Anne bırakma beni!” Topun ilettiği enerji bir diğer uca geldiğini belirtti. “Anne gitme!” Top havalandı. “O iğneyi uzak tutun benden!” Eski yerine döndü. “İstemiyorum!” Bir diğer top havalandı. “Yapmayın!” Bir diğeri. “Bu çok fazla!” Değildi. “Öyle!” Acıtmadı. “Çok acıyor!” Yalnızca bir iğne. “Ölüm gibi!” Beynim uyuşuyor. “Ben deli değilim…” Çok karanlık. “Alışkın değilim.” Alış o zaman. “Ben deli değilim…”

Zaafları kullanılarak suçların asıl adı olan yer altına tutsak edilen kimsesiz bir kadın ve yer altının sonunu getirmek için kendisini adayan bir komiserin... Hayır, başkomiserin yüreklerinin birbiri için atması...

Fransızcanın pek bilinmeyen sözcüklerinden biri: "Retrouvailles". Uzun bir aradan sonra sevilen kişiyle tekrar karşılaşmaya veya ayrı düşen kişilerin birbirini bulmasından duydukları sevince deniyormuş.

Melodi&Ege Kütüphanede başlayan bir aşk hikayesi..

“Yeni hayatının ilk günü Gece, mutlu ol.” Kaderimi değiştiriyordum. . Bir yabancıya nasıl tamamen güvenebilirsiniz? Kendi hayatınızı geride bırakıp da, onun hayatına dahil olduktan sonra mı? . Evinden ve geçmişinden kaçan genç bir kız, yakın arkadaşı tarafından birine emanet edilir ve olaylar ardı arkası kesilmeksizin başlar. Genç kız bilincinde olmadan, kendisini bir çetenin üyelerinden birisi olarak bulur.

Kutay Parla Miran Esila Yağız Sare "Bizimle misin Parla?" "Sizinle olursam ölürüm Kutay. Ben ölmek istemiyorum." " `Kimsesizler` anlayabiliyor musun?Kimsesiziz biz Miran!" "Biz kimsesiz değiliz! Birbirimize sahipiz! Esila. Sen gidersen, biz kimsesiz olucaz."

Güneş`in kurtarılmaya ihtiyacı vardı ama Kıraç bir kahraman değildi.

Derin bir nefes aldım. `Nasıl bu hale geldin sen?` diye sorgulamadan edemiyor insan. Kar beyazdı eskiden bu duvar, şimdi üzerindeki kan benim canımdan sıçrayarak mı kirletti güzelliğini?

"Benim için bu çatıdan aşağı atlamanı istiyorum." Bir plan, bir kumpas... Yolları birbirlerine karıştı. Çıkmaz sokaklar oldular. Duvarlar örüldü. Maskeler takıldı. Bu bir maskeli balodan fazlasıydı. Bir kumpasın gölgesiydi. Yüzlerine düştü. Görünmez etti. Adam öldü. Kadın yendi. Ama yenildi. Adam gitti kadın değişti. Adam değişti. Kadın unuttu. Tarih tekerrür etti. Issız bir sokakta yolları denk düştü. İntikamın acı zehri adamın aşkına sızdı. Adam artık intikam alacak kadar acımasızdı.

Kitabı "vaveyla" adlı kitap uygulamasından devam ettireceğim. Kitapta psikolojik açıdan şeyler vardır. Cinsellik yoktur. *** Berfu, kocasından kaçarken üniveristedeki eski sevgilisi ile karşılaştığında bunun bir defaya mahsus olduğunu düşünüyordu lakin kader onların hikayesini baştan yazmaya niyetliydi. Birbirleri için atan kalpler tekrar birbirlerini bulmuştu. *** "Nolur yardım edin." diye yalvardım göz yaşları içinde. "Boşuna yalvarıyorsun."dedi soğuk sesiyle. Biliyordum. Kimsenin yardım etmeyeceğini biliyordum. Ama bir umuttu işte. "Noluyor burada?" Etrafımızdaki insanların fısıltıları arasında yankılanan ses ile kafamı kaldırıp sesin geldiği yöne bakındım. Gördüğüm tanıdık yüz ile ağlama isteğim daha da çoğalmıştı. Sinirden sıktığı çenesi ve çatılmış kaşlarıyla doğrudan karşıya bakıyordu. Kafasını eğip bana doğru döndüğünde göz göze geldik. Çok özlediğim Ela gözleri kahve gözlerime karıştı. *** Spotify playlist name; sil baştan. |Temmuz 27, 2024

Baskıcı bir ailede ,basina çok kötü olaylar gelen ama buna rağmen hayallerini gerçekleştirmeye çalışan bir genç kizin hayatını anlatıyor .

Çünkü susmaktır sevmek, izah edilemez.

Emre Gür, İstanbul`un en prestijli avukatlık ofisinde zirveye tırmanmıştı. Şık takım elbiseleri ve pahalı saatleriyle tanınan bu adam, birçok davada adından söz ettirmişti. Emre`nin ismi, hukuk camiasında saygı ve biraz da korku ile anılıyordu. İnsanlar onun kibirli tavırlarına alışkındı; gülüşünün ardında sert bir gerçeklik ve titiz bir zekâ saklıydı. Ancak, çok az kişi onun yumuşak yönünü görebilme şansına erişmişti. Arada bir, kibarlığının işaretlerini gösterse de, bu yönünü özenle saklardı.

Elif Alemdar, Türkiye`nin en sevilen seslerinden biriydi. Popüler şarkıları her yerde çalınır, konser biletleri anında tükenirdi. Güzelliği ve sahne enerjisiyle dinleyicilerini büyülerdi. Ancak son zamanlarda, Elif`in hayatını alt üst eden bir gerçeklikle karşı karşıyaydı. Tiroit kanseri teşhisi konulmuştu ve doktorlar, tedavi sürecinin sesini kaybetmesine neden olabileceğini söylüyordu. Bu nedenle, Elif`in tek bir arzusu vardı: sesini kaybetmeden önce altı ay daha yaşamak.

Birbirinden tamamen farklı hayatlar süren bu iki insanın yolları nasıl kesişecekti? Emre`nin keskin zekâsı ve soğukkanlılığı, Elif`in sahne ışıkları altında parlayan enerjisiyle nasıl bir etkileşim içinde olacaktı?

Kime güvenmeniz gerektiğini asla bilemezsiniz bazen en sevdiğiniz kişiler, bazen en güven verdiğiniz kişiler ama kimin aklına gelir ki adını duyduğun da korkucağımız birine güvenmek…

Van`dan İstanbul`a taşınan bir aile mahalelilerle anlasa bilecekmi

Doktor ve genç bir kızın aşkı.

Rastlarız elbet birbirimize:)

iki inatçı savcının zor süreçten geçen aşkı

Seni seviyorum...

Elinden geliyorsa, azcık 𝘚𝘦𝘷𝘴𝘦𝘯𝘦 𝘉𝘦𝘯𝘪 Yaz Aşkı konuludur.

Hiçliğin ortasında yürürken gözlerime bir çift göz takıldı. Işıldayan parlak gözler, belki de kaybolduğum bu ormandan çıkış yolumdu. Belki de koca bir aptallık ve hayatımın sonuydu. Hangisi olduğunu asla anlayamadım. Uzun ağaçların çevrelediği bedenimin gördüğü gözleri takip etmesine izin verdim.

Size bir gün gelip on yedi yılınızın çöp olduğunu ve çektiğiniz acıların boşa olduğunu söylüyorlar. Ne yapardınız? Kendimce en mantıklı olanı yaptım. Kapıyı çarpıp Doktorun odasından ayrıldım. Kalkmış 6 Abin bir de ikizin var diyorlar. Onlarda eski ailem gibi bana eziyet çektirirlerse ne yapacağım? 🎈 !!!!! ( Klasik bir karışan bebek hikayesi olduğunu bilerek okuyunuz.)