Bu bir kadının içsesi

Sene 2061.. Yakın bir gelecekte Dünya artık Karan Öke`nin ürettiği yapay zekalar ile yönetilmektedir. Karan Öke; kendinde duygu namına hiçbir şey barındırmayan, duyguları zayıflık olarak gören, insanlara hüküm sürmeye çalışan bencil herifin tekidir. 4. Dünya Savaşından sonra duyguların, kibrin, egonun insanlığı yok olmaya sürüklediğini gören Karan Öke, yapay zeka robotlarını geliştirir ve insanlığın son halkını bu şekilde yönetir. Bu robotların insanlardan tek ama tek farkı duyguları olmamasıdır, bunun dışında herşey birebir insana uyumludur. İnsanlığı kontrol edebilmek için yapay zeka hükümeti yani kısa tabirle "AİH" insanlara duygularını ve duyularını hissetmedikleri bir çip takarak kontrol altında tutar. Hissedebilmek isteyenler için duygular vergilendirir, yani duygular resmen satın alınır. Öyle ki sadece duygular değil duyular da kiralandırılma sistemiyle çalışır. En basitinden evlilik yıldönümünüzde eşinizi götürdüğünüz restoranda keyifle yemek yiyebilmek ve tat alabilmek için bile bir bedel ödemeniz gerekir. Bu dünyada bedeli en ağır, ödenmesi en zor olan ve kimsenin yaşayamadığı şey ise aşktır. Zira halk sefaletten hallice bir durumun içindedir ve herhangi bir şey hissedebilmek bile herkese nasip olmuyorken aşk büyük bir yükün altına girmek demektir. Bu sistemin asıl amacı duyguları kontrol altına almaktır. Herhangi bir şey hissetmemeleri ve edebiyatın zengin düşünce hazinesinden arınmaları için kelimeler bile anlamlarını yitirir ama Mira Devin Acar kelimeleri hissedebilme yeteneğine sahiptir yani: Sinestezi. Biraz açarsak: Yağmur kelimesi onda mor rengi çağrıştırabilir, aşk kelimesi şeftali tadı verebilir. Kelimeleri hisleriyle, imgelerle bağdaştırabilme yeteneğini elinde bulunduran Mira kelimelerin gücünü keşfetmesiyle kendini yeni bir hikayeye ve gerçeklerle savrulacağı yeni keşiflere atar.Sene 2061.. Yakın bir gelecekte Dünya artık Karan Öke`nin ürettiği yapay zekalar ile yönetilmektedir. Karan Öke; kendinde duygu namına hiçbir şey barındırmayan, duyguları zayıflık olarak gören, insanlara hüküm sürmeye çalışan bencil herifin tekidir. 4. Dünya Savaşından sonra duyguların, kibrin, egonun insanlığı yok olmaya sürüklediğini gören Karan Öke, yapay zeka robotlarını geliştirir ve insanlığın son halkını bu şekilde yönetir. Bu robotların insanlardan tek ama tek farkı duyguları olmamasıdır, bunun dışında herşey birebir insana uyumludur. İnsanlığı kontrol edebilmek için yapay zeka hükümeti yani kısa tabirle "AİH" insanlara duygularını ve duyularını hissetmedikleri bir çip takarak kontrol altında tutar. Hissedebilmek isteyenler için duygular vergilendirir, yani duygular resmen satın alınır. Öyle ki sadece duygular değil duyular da kiralandırılma sistemiyle çalışır. En basitinden evlilik yıldönümünüzde eşinizi götürdüğünüz restoranda keyifle yemek yiyebilmek ve tat alabilmek için bile bir bedel ödemeniz gerekir. Bu dünyada bedeli en ağır, ödenmesi en zor olan ve kimsenin yaşayamadığı şey ise aşktır. Zira halk sefaletten hallice bir durumun içindedir ve herhangi bir şey hissedebilmek bile herkese nasip olmuyorken aşk büyük bir yükün altına girmek demektir. Bu sistemin asıl amacı duyguları kontrol altına almaktır. Herhangi bir şey hissetmemeleri ve edebiyatın zengin düşünce hazinesinden arınmaları için kelimeler bile anlamlarını yitirir ama Mira Devin Acar kelimeleri hissedebilme yeteneğine sahiptir yani: Sinestezi. Biraz açarsak: Yağmur kelimesi onda mor rengi çağrıştırabilir, aşk kelimesi şeftali tadı verebilir. Kelimeleri hisleriyle, imgelerle bağdaştırabilme yeteneğini elinde bulunduran Mira kelimelerin gücünü keşfetmesiyle kendini yeni bir hikayeye ve gerçeklerle savrulacağı yeni keşiflere atar.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Kimliğini saklayan genç bir yazar, gizemli yazıları ve basketbol sahasının yıldızı… Doğa, hayatını kalemiyle anlatan genç bir kızdır. Yazılarını anonim olarak internette paylaşarak, hayallerini ve gözlemlerini insanlarla buluşturur. Ancak yazılarının başkahramanı olan Emir, bu hikayelerin kendisi hakkında olduğunu öğrenince işler karışır. Emir, popüler bir basketbol oyuncusudur ve hakkında yazılan bu hikayelerden hoşlanmaz. Anonim yazara mesaj atarak durmasını ister, fakat Doğa kararlıdır: "Bana karışamazsın!" Gizli mesajlaşmalar, çekişmeler ve sırlarla dolu bir ilişki başlar. Doğa, Emir`i uzaktan izlerken yazılarına ilham kaynağı olarak kullanmaya devam eder. Emir ise bu gizemli yazarın kim olduğunu öğrenmeye çalışırken, kendi duygularıyla yüzleşir. SAHADA VE SAYFALARDA ADLI İLK VE TEK KİTAPDIR. Yazılış tarihi= 19.06.2024

HUDUT: Her Sınır Geçilmek İçin Çizilir Bir kafesin içinde doğmak, özgürlüğe susamış bir ruh için en büyük cezadır. Yeraltı dünyasının acımasız hükümdarı Mirza, çocukluğunda kaybettiği ailesinin boşluğunu, sevdiği kadını bir malikaneye hapsederek doldurmaya çalıştı. Bu karanlık tutsaklığın en masum meyvesi olan Sare ise yıllarca gökyüzüne sadece pencerelerden bakabildi. Ancak Sare için Ankara’daki o seçkin üniversiteyi kazanmak, sadece bir eğitim değil; babasının çizdiği sınırları aşmak için tek kurtuluş biletiydi. Sare özgürlüğe ilk adımını attığında, peşindeki tek kişinin babası olduğundan habersizdi. Yıllardır Mirza’nın izini süren hırslı dedektif Boran, aradığı açığı Sare’nin kaçış sinyallerinde bulmuştu. Kimliğini bir iş adamı maskesinin ardına gizleyen Boran, intikamına giden yolda Sare’nin güvenini bir silah gibi kullanmaya kararlıydı. Boran için Sare bir hedefti; Sare için ise Boran dünyayı öğreten bir rehber. Ancak yalanlar üzerine kurulu bir yakınlık, kalpler araya girdiğinde en büyük yıkıma dönüşecekti. Sınırlar aşılacak, sırlar dökülecek ve aşk, intikamın en büyük engeli olacak.

Adım Aden. İnsanları anlamak ve yönlendirmek benim işim. Ama bu sefer işim, sadece bir okulun sırlarını çözmek değil… aynı zamanda hayatım boyunca hiç tanışmadığım bir grup sorunlu gençle çalışmak. Onlar mı? Hacker, dolandırıcı, kavga manyağı, yalancı, hırsız, dövüş ustası, motor çetesi lideri… ve bir de ben: manipülasyon ustası. Caner Kara adında gizemli bir adam, oğlunu öldüren kişiyi bulmam için bizi bir araya getirdi. Görevimiz basit görünebilir: okulda gizli kalıp katili bulmak. Ama bu okul… sandığımızdan çok daha tehlikeli. Ve bu ekip, işleri biraz fazla karıştıracak gibi görünüyor. Eğer komik kavgalara, zekice planlara ve gizemli sırlarla dolu bir maceraya hazırsanız… aradığınız ekip tam burada: Okuldaki Gizli Ekip.

Yüz binlerce yıl sonra bile insanlar bu hikayeyi unutmadı. Bu; cellat kılığındaki kahramanın ve aptal kılığındaki fedakarın masalıydı

Ben Ayperi. O gerçekle asla yüzleşmek istemeyen Ayperi...

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Ela’nın hayatı, babasının ödeyemediği bir borç yüzünden tek bir gecede değişir. Seçme şansı olmadan, Türkiye’nin en tehlikeli mafya liderlerinden biri olan Aras Karahan’ın dünyasına sürüklenir. Bu dünyada kurallar basittir: güven yoktur, merhamet zayıflıktır ve verilen sözler çoğu zaman kanla ödenir. Ela kaçmaya çalıştıkça daha derine çekilirken, Aras’ın karanlık sırları ve kendi içindeki kırılma onu geri dönüşü olmayan bir noktaya sürükler. Çünkü bazı anlaşmalar imzayla değil… bedelle sona erer.

Bir çakmak ile hayatı değişen kalpler

20 yaşında bir baba ve onun bir yaşında ki kızı ve de gerçek ailem. Hiç yazilmayan bir şey yazıp sınırların dışına çıkmak istiyorum. Hikaye turetielmez tamamen bana aittir

Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

Ailesi ile yeni bir şehre taşınmış olan izgenin hayatında ki beklenmedik değişimler

Hiç yetersiz hissettiniz mi? Yada yetersizliğin Vücudunuza Yerleştiğini. Kaçmak isteyip. Kaçamadığınızı?

Yuki başın dertte

Mavi grinin uyumu sadece bir çift gözdeydi.. Sıradan olmayan bir gerçek ailem kurgusu istiyorsanız buyurun gelin •Abimin arkadaşı •Gerçek aile •yaş farkı var

Tıp 4. Sınıf öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar.

Bir Dilek Tut/ YARI TEXTING Ellerim onun ellerine temas edince nefes alamadığımı hissettim. Ben her seferinde biraz daha nefes almakta zorlanırken o bayık bakışlarla bana bakmaya devam ediyordu. "lütfen" diye mırıldandı "lütfen sende beni yalnız bırakma, sende gitme onun gibi." Sonra bakışları uzunca bir süre boşlukta dolaştı. Gözlerimi ondan ayırmıyordum her hareketini izlemekten kendimi geri tutamyordum. Ne zamandan beri konuşmamıştık böyle eskisi gibi? Dört hafta oldu mu ki? Bir anda gözleri kapanınca ellerimi ondan çektim ve ayağa kalktım üzerine bir şey atmak için odalarda dolaşmaya ve  aklımı kurcalayan sorularla ilerlemeye başladım. Neden, neden konuştuğumuz süre boyunca bana anlatmamıştı? İç çektim bazı kişiler ebeveyn olmayı hak etmiyordu. Geri döndüğümde elimde bir örtüyleydim. Bulduğum örtüyü üzerine attığım esnada bir anda elimi tuttu, tekrardan. Yine aynı şey oluyordu. Yanaklarım kızarmaya başlayınca ismini zikrettim. "Ne yapıyorsun?" gözleri kapalıydı ama konuştu. "beni yalnız bırakmasan olur mu?" Bir şey diyemedim, çünkü ona şuan karşı cıkamazdım. Ona karşı çıkılamayacak  kadar savunmasızdı. Gülümsedi, yanaklarındaki gamzeler belirginleştiken sonra konuştu. "seni seviyorum." Genelde olsa bu dediğine cevap vermezdim ama o yarın uyandığında nasıl buraya geleceğini sorgulayacak ve bu yaşadıklarımızı hiçbir şekilde hatırlamayacaktı. Bunun verdiği cesaretle cevap vermek için ağzımı açtım. "Bende seni seviyorum."

Sınıf öğretmeni ile savcının tanışma hikayesi

Bana aşık olan hasta bir adamla evlendim. Ondan kaçmak için denemediğim bir yol kalmadı ama, çıktığım tüm yollar resmen tekrar beni ona geri gönderiyordu. "Bu dünyada benden kaçabileceğin hiçbir yer yok..."

Yağmur Demirsoy 25 yaşında başarılı bir iş kadınıdır,5 yaşında Türkiye`nin en zengin ailesi ve bebeklerini kaybetmiş olan Demirsoy ailesi tarafından evlat edinilmiş ve prenses gibi büyütülmüştür ancak yaşadıkları yüzünden aşka olan inancını kaybetmiştir ve duygularını belli edemiyordur. Onu tek anlayan ve yanında duran kişi en yakın dostu İkra`dır. Ivan Volkova ise küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve kardeşi gözlerinin önünde kaçırılmıştır. Ivan 20 yıl boyunca kardeşini aramış ama bulamamıştır tam ümidini kesecekken kardeşinin Türkiye`de olduğunu ve bir Türk gibi büyüdüğünü öğrenir ve Türkiye`ye gelir bu sırada ise yolları Yağmur Demirsoy ile kesişir ve ikisi de farklı duygular hissetmeye başlar.

"sen Nilüferin nasıl büyüdüğünü biliyormusun" Dedi. Sesindeki o yabancı tını hiç hoşuma gitmemişti. "Nerde büyürmüş nilüferler" dedim. Cevabını bildiğim bir soruyu sormuştum. "Bataklıkta, öyle güzel büyümüşsün ki bataklıkta değdiğin ilk çamurla çiçek açıvermişsin" sesinde ki bilmiş tavır sinir etmişti. "Sen ne bilirsin ki nilüferleri" kin içinde cevap verdim. "Nice nilüferler geçti bu diyardan tek yaşayan da sensin Asu" Tek yaşayan bendim. Ben Asu adı gibi berrak kalmak isteyen asuyum. Bu hikayede sadece temiz kalmak isteyen bir nilüferdim. Temiz kalan nilüfere çamur attılar. Bu nilüferler çamurdan doğdu. Bu nilüfer çamurda yaşamayı bildi...

Hayat bazen insanı en güvendiği yerden bile uzaklaştırır. Gerçeklerin saklandığı bir evde büyüyen bir kız, kendi geçmişinin izlerini fark ettikçe hiçbir şeyin sandığı gibi olmadığını anlar. Peki ya öğrendikleri, onun hayatını tamamen değiştirecekse?