Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

bir çift yeşile denk geldi gözlerim. Kimi için bu yeşiller yaz günü kocaman yaprakları olan gölgesinde soluklanabileceğiniz bir ağaçtı, Kimi için kendinden herkesi uzak tutmaya çalışan bir çam ağacıydı ama benim için o yeşiller sonsuz bir ormandı. Karanlık, ıssız, sonsuzdu bu orman, bir kere içine girdiğinde bir daha çıkamadığın türden. Benim en büyük hatam ise bu ormana koşarak girmemdi.

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Halı Saha grubuna eklendiniz. Siz:Bu ne lan? Abim:Grup beğenemedin mi? Siz:He beğenemedim. Abim:Konuşmayacaksın. Siz:Tamam kardeşim. İşine bak. 537:E biz çıkalım gruptan siz konuşun. Siz:Olur. 539:Ne güzel olur biliyor musun? Biz çıkalım siz konuşun. Siz:Tatava yapma. Ne diyecekseniz diyin.

Yağmurdan kaçarken doluya tutulmak bu olsa gerek! Benim hayatım benim hayallerim derken toptan yerle bir olmak! Geçmişinden, ailesinden kaçarken kendini çıkmazda bulan bir kız. Hayat ona hiç adil davranmadı davranmayacak.

Arkadaşının kardeşiyle aynı liseye düşeceğini öğrenen Tanem, arkadaşının kardeşine mesaj atar. Devamı için kurguya bakabilirsiniz. 💙🪻

ilk kitabımdır lütfen bir şans verin

Sınıf öğretmeni ile savcının tanışma hikayesi

Melal, annesi onu doğururken öldüğü için babası tarafından katil ilan edilir. Karısının ölümünden sonra yaşayan bir ölüye dönen babası, intikamını kızını sevgi ve özgürlükten mahrum bırakarak alır; Melal`in tüm hayatını kontrol eder ve ona sürekli "Sen bir katilsin" mesajını iletir. Babasının isteği üzerine hayatına giren yakın koruması Yalkın Korhan, Melal`in acıyla başlayan bu hayatta bir "mutlu son" ihtimali olup olmadığını sorgulamasına neden olur.

Geçmişlerini silip atamayan iki düşman köyün sevdalılarının yıllar içinde birbirlerine beslediği nefretin ortadan yok oluşu. (Diziden uyarlamadır.)

Ana karakterimiz Simay`ın mutlu bir hayatı varken her şey tepetaklak olur. Tüm hayatının dişlilerinin en baştan yanlış kurulduğunu öğrenir ve hepsini en baştan kurmak için zorlu bir yeni hayat oluşturmaya başlar. Sadece eğlenmek ve kafa dağıtmak için yazılmış bir kurgudur.

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia`yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği`nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek." Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına...

Yeni okula dansçı olarak giren kızlar ve onların hayatına bomba gibi düşen basketbolcular

On dört yaşındayken her şeyini kaybetti; sağ bacağını, sağ gözünün görüşünü ve ilk aşkını... Şimdi on altı yaşında olan Barın, tüm bu yıkıma rağmen hala ayakta. Para-atletizm dünyasının parlayan, umut vaat eden genç yeteneklerinden biri o. 100 ve 400 metre sprintte Paralimpik şampiyonu, uzun atlamada ise dünya ikincisi... Dış dünyaya bakılırsa hayatı adeta kusursuz görünüyor. Ancak kimsenin görmediği bir gerçek var: Geçmişin travmaları ve bitmek bilmeyen kronik ağrıları bir gölge gibi ensesinde. Bir zamanlar gözlerinde yanan o hırslı ateş şimdilerde yerini ruhsuz gri bir küle bırakmış durumda. Peki yıllardır izini kaybettiği ABİLERİ geri dönüp o sönmüş alevi yeniden harlayabilir mi? Onu kendi zihninin karanlık dehlizlerinden çekip çıkarabilirler mi? Belki... Ama onların da sakladığı gün yüzüne çıkmasından korktukları karanlık bir sırları var. İnişleri, çıkışları ve kırılan kalpleriyle Barutçuoğlu ailesinin bu zorlu yolculuğuna eşlik edin.

17 yaşinda genç bir kizin intihar etmeden önce gercek ailesini ögrenmesi ve uçuruma kendini birakmasiyla baslayan hikaye Kızın hastalığı ile mücadelesi Kapak resmi degişti.

Bir rivayete göre gece zamanı yıldızlar olmadığı zaman ay ışıltısini kaybedermiş böylece gecenin bir anlamı kalmazmış güneş doğduğunda etrafa ışık saçarmiş ama yıldızlar olmadan o da olamazmış çünkü güneşte bir yıldızmış ve bütün bunlar tek bir sonuca çıkmış yıldız olmadan gece güneş ve ayında kıymeti olmazmış. Bu hikayede dörtüzlerin 15 yıl sonra gerçek ailelerini bulmalarını konu alıyor GÜNEŞ YILDIZ GECE VE AYIN HİKAYESINE DAVETLİSİNİZ 3 erkeğin hayatı 1 kız 1 kızın hayatıda 3 erkekten oluşur

05**: Salıncağı hâlâ ayağınla itiyorsun. Siz: Sapık mısın sen? 05**: Mahallede senden başka bu saatte salıncağa binen yok, Elzem.

"Bazen en ağır yük; bildiğin ama söyleyemediğin gerçeklerdir." On yedi yıl boyunca başkalarının kurguladığı bir hayatı yaşayan Lavin için sessizlik, bir tercihten çok sevdiklerini korumak için girdiği bir hapishaneydi. Ancak saklanan sırlar bir kez gün yüzüne çıktığında, ne o sırlar gizli kalacaktı ne de Lavin bir daha eski Lavin olabilecekti. 🎵 Twenty One Pilots - Doubt "Don`t forget about me, even when I doubt you..." Gerçek ailem kurgusudur.

Yapılan hata ve mahvolan tek bir hayat. Diğer herkes mutluyken mutsuz olan tek bir kişi. Hilal`in hayatı mahvolmuştu. Kime soracaktı hesap onu bırakıp giden anne baba bildiği kişilere mi yoksa öz anne babasına mı? Ya da hesap sormaktan vaz mı geçecekti.

Aleynanın mağazada yakışıklı bulduğu çocuğa ya zmasıyla başlar her şey

Aras Demir için hayat doksan dakikalık maçlardan ibaretti. Kazandıkça alkışlanan, kaybettikçe yalnızlaşan bir yıldızdı. Lina Yalçın için futbol; gürültü, kalabalık ve yarım kalan cümleler demekti. Geçmişiyle arasına kalın duvarlar örmüş, mesafeyi güven sanmıştı. Bir kulüp koridorunda yolları kesiştiğinde, ikisi de bunun sadece geçici bir karşılaşma olduğunu sandı. Oysa bazı duygular, kurallara sığmazdı. Bazı aşklar, tam bitti denilen anda başlardı. Basın, yasaklar ve suskunluk arasında sıkışan bu hikâyede, kalpler uzatma dakikalarına kaldı. 90+3’te Sen, kaybettiğini sandığın anda gelen bir aşkın, son düdükten sonra bile devam eden hikâyesi.

"Gitmene izin vermem." Sürekli aynı şeyi sayıklıyordu Emir, bizi kilitlediği odada. Kilitli kapıya bakarak, güldüm. "Soldurduğun çiçeklerin yasını mı tutacaksın, alfa?"

Bazı insanlar bir günde değişmez; sessizce eksilir, sessizce yeniden öğrenir yaşamayı. Bu hikâye, büyük mucizelerin değil, hayatta kaldıktan sonra nereye ait olduğunu arayan bir kalbin izidir. Dışarıdan güçlü, içeriden yorgun; kalabalıkların ortasında bile kendine yer bulamayan bir ruhun… Kırılmamak için susan, unutulmamak için değil sadece kaybolmamak için yürüyen birinin. Ve bir gün, kendi gölgesiyle barışmayı öğrenene kadar kimseye anlatılmayan, nihân kalan bir hayatın başlangıcıdır. Neris EFSUN & Arkan KARAHAN

Bu kitap bir suçlama metni değil. Bir intikam anlatısı da değil. Bu kitap, susturulmuş bir sesin geç de olsa kendine yol bulma çabasıdır. Okuduğunuz her satır yaşanmış bir hikâye olmak zorunda değil; ama hissedilen her duygu gerçektir. Çünkü bu metin, bireysel bir hayatı değil,birçok kadının ortak suskunluğunu anlatır. Bu kitabı yazarken amacım “haklı olmak” değildi. Anlaşılmak da değildi belki. Asıl isteğim, okuyan kişinin şunu hissedebilmesiydi: “Bu yalnızca onun hikâyesi değil.” Eğer bazı bölümler sizi rahatsız ettiyse, bilin ki o rahatsızlık tesadüf değil. Bazı gerçekler, yumuşatıldığında anlamını kaybeder. Bu kitabı elinizden bıraktığınızda bir karakteri değil, bir sesi hatırlamanızı istiyorum. Ve belki de en çok şunu: Bazı insanlar düşmez. İtilir.