Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

"Bazı imzalar kalemle değil, kanla atılır; bazı borçlar ise parayla değil, bir ruhun feda edilmesiyle ödenir." Vera, henüz on sekizinde, hayalleri olan bir genç kızdı. Geleceği psikoloji kitaplarının sayfaları arasında şekillenmeyi beklerken, ailesinden kalan karanlık bir borç, onu bir kafese hapsetti. Ancak bu kafes demirden değil, soğuk bir malikaneden ve o malikanenin buzdan veliahtı Demir Karaca’dan inşa edilmişti. Demir; bir yanda babasının kanlı mirasını sırtlayan bir cellat, diğer yanda ellerindeki kanı silmeye çalışan, geçmişi yarım kalmış biri... İki farklı kimlik, tek bir karanlık adam. Bir tarafta özgürlüğü için her şeyi göze alan asi bir ruh, diğer tarafta kontrolü hayatının tek pusulası yapmış bir hükümran. Demir ve Vera arasındaki bu tehlikeli oyun, bir "müstakbel eş" maskesiyle başlar ancak partilerin görkemli ışıkları söndüğünde, silahların gölgesinde tek bir gerçek kalır: Aşk, bu evde bir lütuf değil, en ağır cezadır. Vera, hayallerine giden yolu bu karanlık adamın kalbinden mi açacak, yoksa Demir’in sakladığı sırlar ikisini de mi küle çevirecek? "Benden nefret etmeye devam et Vera. Çünkü beni sevmeye başlarsan, bu hikayenin sonu ikimiz için de karanlık olur."

Yakınlaşma sahneleri var rahatsız olan gelmesin sizi seviyoree ;)

İntikam uğruna kötü kalpli adam tarafından kaçırılan 2 çocuk biri 6 diğeri 8 yaşında ayliz ve barlas 2 yıl boyunca dağ evinde tutsak edilir kaçmaya çalışırlarsa ve sessiz olmazlarsa şiddet görürler. Ailelerin onları istemeyip bilerek bu adama verdiklerine inandırırlar. 2 yıl sonra kaçmaya çalışırlarken barlası yakalayan kötü kalpli adam onu döver barlasın öldüğünü sanıp kaçar. Aslında o gün barlas ölmemişti acıdan bayılmıştı ama ayliz o gün barlası öldü sandı onu istemeyen ailesi onu bulmasın diye kaçtı. "Barlascım gökyüzü ne kadarda büyük değil mi?" diye sordu ayliz odalarındaki gökyüzünü gösteren devasa cama bakarak. "Evet ay ışığım çok büyük." dedi barlas. "Peki sence bir sonu var mıdır yoksa sonsuz büyük müdür?" diye sordu ayliz. "Sonsuz büyüktür güzelim." dedi barlas. Ayliz heyecanla ona döndü "O zaman birini çook sevdiğimizde ona olan sevgimizi seni gökyüzü kadar sonsuz seviyorum diyer." dedi barlas onun saçlarına bir öpücük kondurdu. "Bende seni gökyüzü kadar çok seviyorum ay ışığım." dedi. Yıllar sonra tekrar evine dönen ayliz bunca acıdan sonra nasıl toparlanıcaktı? Barlasın aslında yaşayıp onu bırakmış oluşunu nasıl hazmedecekti?

Bir gece. Bir hata. İki çizgi. Deniz, babasının kim olduğunu bilmediği bir bebeği taşıdığını sandı. Ama öğrendiğinde artık çok geçti. Çünkü o adam sıradan biri değildi. O, karanlığın sahibiydi.

Bir kırılganlığın sessizliğinde büyümüş bir kızdım. Hep kenara itilen , sesini duyuramadıkça içine gömülen , sevginin neye benzendiğini bile hatırlamakta zorlanan... O ise ; bakışlarında öfke , koruma ve yıllardır aşkını omuzlarında sessizce taşıyan , iri yarı ama yüreği incelikle atan bir adam. Kırılan kalbim ürkeklikle geri çekilirse , o bir adım daha yaklaşır bana. Ben susarım , o anlar. Ben kaçmak isterim , o tutar. "Ben kolay bırakacak biri değilim , Mihri. Bende tutmak var , bırakmak değil." Dedi derin ama bi o kadar da sert bi ton da. Bana kızmış mıydı? Göz pınarlarım doldu. "Ben hala eksik hissediyorum Murat.. Kırık gibiyim." dediğim de gözleri yüzümü inceledi. "Kırık da olabilirsin , eksik de. Ben seni tamamlamak veya boşluk doldurmak için değil. Senin yanında durmak için sana gelmek istiyorum." Dediğinde yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Ya senden gidersem , hiç korkmuyor musun ?"dedim fısıltı ile. Ondan gitmek... Son isteğim bile değildi. Bir adım atıp aramızda ki açıklığı bir nefes kadar yakına çekti. "Ben gider misin diye korkmam. Bani sevdiğin hâlde benden gidiyorsan , neden gittiğini de bilirim. Ama senin kimsenin incitmesine de izin vermem. Ne benim , ne de senin." Gözleri yüzümde gezinip tepkimi izledi. Devam etti, "Bana yaklaşmak istersen , adımını sen belirlersin. Ben sadece orada beklerim seni. Hep."

Onları bulmuştum, ben sokaklara terk eden ailemi karşımda çimlere örtü sermiş salata hazırlayan annem, mangal başında babam ve voleybol oynayan abilerim ve kardeşim onlar mutluydular ama bu son gülüşleriydi. Telefonumu kulağıma götürdüm"Engin bitir şu işi"gülüşüm yüzümde yayıldı.

Aras Demir için hayat doksan dakikalık maçlardan ibaretti. Kazandıkça alkışlanan, kaybettikçe yalnızlaşan bir yıldızdı. Lina Yalçın için futbol; gürültü, kalabalık ve yarım kalan cümleler demekti. Geçmişiyle arasına kalın duvarlar örmüş, mesafeyi güven sanmıştı. Bir kulüp koridorunda yolları kesiştiğinde, ikisi de bunun sadece geçici bir karşılaşma olduğunu sandı. Oysa bazı duygular, kurallara sığmazdı. Bazı aşklar, tam bitti denilen anda başlardı. Basın, yasaklar ve suskunluk arasında sıkışan bu hikâyede, kalpler uzatma dakikalarına kaldı. 90+3’te Sen, kaybettiğini sandığın anda gelen bir aşkın, son düdükten sonra bile devam eden hikâyesi.

Doğduğum gün, hayatım yanlış bir kalbe teslim edildi. Bir hastane koridorunda karışan bebekler, iki aile ve bölünen kaderler. Yıllar sonra ortaya çıkan bir gerçek, bildiğim her şeyi sorgulamama neden oldu. Beni büyütenler mi ailemdi, yoksa kanımdaki yabancılar mı? Kalbim bir yerde kaldı, adım başka bir hayatta yazılıydı. Şimdi tek bir sorunun cevabını arıyorum: Aile kanla mı olur, yoksa kalple mi?

Savcı Ahsen Yıldız, üniversite için gittiği şehirde 14 yıl sonra geri döndüğünde, geçmişte kalbini bıraktığı Ateş Yılmaz yeniden karşısına çıkar. Abisiyle olan güçlü bağı, babasıyla kırık ilişkisi ve annesinin yokluğu kalbinde derin izler bırakmıştır. Ateş`le arasında yıllardır söylenemeyen duygular, tehlikeli bir operasyonun gölgesinde yeniden alevlenir. Bazı Aşklar, Zaman Geçse Bile Küllenmez... Sadece Doğru Anı Bekler.

Acil serviste zaman kalple yarışır. Ama bazı yaralar vardır ki ne ilaçla ne de neşterle iyileşir. Dr. Elif Arman, başkalarının kalbine dikiş atarken kendi kalbini hep açık bırakmıştır. Dr. Kerem Yalçın ise kalbini çoktan kapattığını sanmaktadır. Bir hastane, iki doktor ve iyileşmekten korkan iki kalp… Kalbime dikiş atmadım. Çünkü bazı acılar kanamayı hak eder.

elif 5 yaşında iken kaçırılmıştır.Elif ailesini bulabilcek mi? yada ailesi Elifi bulabilcekmi hadi hep beraber okuyup görelim

İki ayrı insan tek bedenin aşkı kavuşmalarımız mesleklerini yapmak istemeleri. Mafyamm kitabının devamııı!!

Gerçek ailem kurgusudur! 5 yaşında öz bildiği anne ve babasını kaybettikten sonra yetimhaneye verilmiş 16 yaşında gerçek ailesinin Diyarbakır’da en zengin mafya ailesinde olduğunu öğrenir. Deflin Ala Gökçelik..

Halı Saha grubuna eklendiniz. Siz:Bu ne lan? Abim:Grup beğenemedin mi? Siz:He beğenemedim. Abim:Konuşmayacaksın. Siz:Tamam kardeşim. İşine bak. 537:E biz çıkalım gruptan siz konuşun. Siz:Olur. 539:Ne güzel olur biliyor musun? Biz çıkalım siz konuşun. Siz:Tatava yapma. Ne diyecekseniz diyin.

˙⋆✮ 537: Küfür edip kaçmak. Zaten sana yakışır bir davranıştı. Valorant`tan söz ediyorum bu arada. Neden küfür edip kaçtın? Annem öldü lan benim. Annem öldü! Anneme küfür ettin sen? Terbiyemi bozmayacağım. Ama özür dilemeni bekleyeceğim. Siz:Ha? Neyden söz ediyorsunuz siz? Küfür etmek?Ben hiçbir şey yapmadım? Beyefendi ben Valorant oynuyorum ama,hiç küfür etmedim ki ben? Ne alâka şimdi? Yanlış Numaraya yazmış olabilir misiniz? Başınız sağolsun ayrıca. 537: Küfür etmediniz mi? Teşekkürler,ancak küfür ettiniz? Siz: Hayır etmedim.

Hırkan Bende Kaldı Yazel. Hırkan Bende Kaldı Sarp.

Kızımız mafya...Bir şans verirseniz pişman olmazsınız.

tutmayan kitaplarınızı yazında tanıtım ulaa

...Her ne kadar korksam da derin bir nefes aldım ve fısıltı gibi çıkan sesimle "Kusura bakmayın ama kimsiniz acaba?" Adam şaşkınlığını atlatmış olacak ki gözlerindeki şaşkınlığını yerini anlamlandıramadığım bir şefkat oturdu. "Ben senin abinim Feyza"

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin`in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilan kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya`nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI

Dışıma değilde içime işleyen bi güzelliktin be Alp. YAZARDAN -Sevgili okurlar kitabım hakkinda bilgi vermek istedim öncelikle texting kisimları az olucak çünkü ben okurken cok rahatsiz oluyorum yazarsamda üstün körü yazmayı planlıyorum teşekkürler. -

"Bazı Yalanlar Kalbi, Bazı Gerçekler İnsanlığı Yakar..." Bir asker... Babasının tabutuna el basarken yemin etti: İntikamımı alacağım. Kanın yerde kalmayacak. Bir masum... bir operasyonun kilit noktası Kız, ilk kez birine gerçekten inandı. Ama o gece bir yüzükle ortada kaldığında her şey bitti. Vazgeçişler, pişmanlıklar.. Yıllar geçti. Ülkeler, kimlikler, yüzler değişti. Ama gözlerde kalan o bir bakış, asla silinmedi. Şimdi o asker, yıllar önce terk ettiği o kadının karşısında yeniden duruyor. Kadın eskisi gibi değil. Ama bu kez bir görev değildi bu. Bu kez gerçek olan sadece acı. ---

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa… Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte… Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~