"Sen bana geç kaldın Adal." ...

Melal, annesi onu doğururken öldüğü için babası tarafından katil ilan edilir. Karısının ölümünden sonra yaşayan bir ölüye dönen babası, intikamını kızını sevgi ve özgürlükten mahrum bırakarak alır; Melal`in tüm hayatını kontrol eder ve ona sürekli "Sen bir katilsin" mesajını iletir. Babasının isteği üzerine hayatına giren yakın koruması Yalkın Korhan, Melal`in acıyla başlayan bu hayatta bir "mutlu son" ihtimali olup olmadığını sorgulamasına neden olur.

— Adının anlamı nedir? — Süveyda....Kalbinin ortasında var olduğuna inanılan o siyah nokta.

Geçmişlerini silip atamayan iki düşman köyün sevdalılarının yıllar içinde birbirlerine beslediği nefretin ortadan yok oluşu. (Diziden uyarlamadır.)

Yavuz: Hayırlı sahurlar

Hiç yıldızlara bakıp dilek tuttun mu? Bir yıldız kaydığında aslında onun bir son olduğunu bilerek. Peki ya bizim dileklerimiz de gökyüzüyle mi kayıp gidiyor? Yıldızlara Bak, yalnızlığına sığınan ve bir gün biri gelirde masalımı yazar diye gökyüzüne bakan herkese..

Kılasik karışan bebekler tek bir farkla. Bu sefer iyi kız yerine kötü kızın ağzından okursak bu 17 yıl sonra gerçek sandığı ailesinin aslında gerçek olmadığını öğrenen Asena`nın hikayesi. yaşadığı onca şeye rağmen Yeni ailesini kabul edecek mi? Yoksa hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam mı edecek? Gelin bunu birlikte öğrenelim. Bu Benim İlk kurgum noktalama ve yazım yanlışları için şimdiden özür dilerim.💞😺🌟🐥🐣

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Liva, babası tarafından para uğruna zorla evlendirilmek istenen genç bir kızdır. Düğün gecesi kaçmayı başarır ve kendini babasının en büyük düşmanı Araf Ateş`in arabasında bulur. Araf Ateş`in ise en başından beri herşeyden haberi vardır, ve kızı kaçırmak için oradadır. Kaçış, ikisini de geri dönüşü olmayan bir anlaşmaya sürükler: sahte bir evlilik. Ama nefretin ve sırların gölgesinde başlayan bu birliktelik, zamanla ikisinin de kalplerinde en büyük savaşa dönüşecektir.

Valentina Romano… Ailesi tarafından parayla susturulmuş bir kız. Alaz Karahan… Karanlığın içinde büyümüş, adı gibi yakıcı bir oğul. Aynı lisede yolları kesiştiğinde bu sadece bir tesadüf değildi. Biri kaçmayı öğrendi. Diğeri yakmayı. Ama bazı savaşlar kalpte başlar. Ve bazı aşklar… en çok karanlıkta büyür.

İçinizi ısıtacak bir mahallede yaşayan Aybüke`nin hikayesi. -Alıntı- Yazı yazmaktan yorulmuş gözlerimi ovuşturdum. Ellerim mürekkep olmuş, vücudum saatlerce masa başında oturmaktan tutulmuştu. Kafamı cama doğru çevirdim. Sokak lamalarının aydınlattığı ve rüzgârın şarkısını söylediği gece de aklımdaki bulutları dağıtmak için uğraşıyordum. Gözlerimi kapattım ve zihnimin kuytu köşelerinde dolaşmaya başladım...

Hukuk öğrencisi olan Beliz zamanla ikizinin arkadaşına aşık olması …

Siz: selam aleyküm gardaş Siz: nasılsın???? Siz: iyi ol. 0534**:yanlış numara sanırım. Siz: yoo gayette doğru numara birader napcam💅🏻 Siz: l- lütfen aileme zarar ferme🙏🏻🙏🏻😭🤧(korkar) 0534***: kardeşim siktir git başımdan isim gücüm var bir de seninle ugrasmayayım Siz: hele uğraşsana benimle Mehmettt ama, mehmetttttt Siz: 🦵🏻🦵🏻🙏🏻🙏🏻💅🏻💅🏻💞💕💝🩷👅👅👅 0534***:sapık misin amına koyayım ne atiyosun öyle keri Siz: sensin lan ker pic kurusu terliksi hayvan! Siz: benim gibi biriyle konuşma şansını kaybettin TEXTİNG VE BERDEL KİTABI GEL OKU ASKEEMMM Abisinin hatası yüzünden, tanımadığı bir ağa ile zoraki evlenen Berivan`ın hikâyesi... Texting var, komedi var. Her berdel gibi değil. Wattpad`da da yayınlayabilirim.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Yapılan hata ve mahvolan tek bir hayat. Diğer herkes mutluyken mutsuz olan tek bir kişi. Hilal`in hayatı mahvolmuştu. Kime soracaktı hesap onu bırakıp giden anne baba bildiği kişilere mi yoksa öz anne babasına mı? Ya da hesap sormaktan vaz mı geçecekti.

Çiçek açmasını beklerken, güneşe döndüm yüzümü. Bekledim. Sessizce… Sabırla… Ne bir tomurcuk çatladı içimde, ne de güneş ısıttı bu bekleyişi. Şimdi karanlık bulutlar dolaşıyor üstümde. Yağmur yağıyor; gecikmiş, ağır, usandıran bir yağmur. Yine de bekliyorum. Yağmur diner belki diye. Çünkü insan, en çok da artık inanmadığı bir güneşi beklerken yoruluyor. (Karakter yoktur, sadece hisler ile yazılan bir kitap olacak) Bilginize. Şimdiden iyi okumalar. Sevgilerimle...

"çıkar üzerindekileri" dedi bana bakmadan " hayır " dedim kaşlarini kaldırdi "hayır mı? sonsuza kadar onunlamı kalıcaksın?" dedi " burda giyeceğim bir şey yok farkındamısın " " sana kıyafet getirdim" dedi eline çanta alıp " burda giyine bilirsin " o çapkin gülüşünü takındı yine " hayata senin yanında giyinmem sap*k" dedim çantayı alıcakken kolumu tutup kendine çekti " okadar emin olma derim"dedi fisiltar gibi

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Zoraki evlilik!

Klasik Gerçek ailem kitabı canınız öyle cerezlik bilseler arıyorsa bekleriz içeriye

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir — ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır.

Düşüncelerin özgürleştiği mısralar Esmer ve eserin tesadüf tanışması sonucunda doğan duru bir aşk hikayesi.

Mavi grinin uyumu sadece bir çift gözdeydi.. Sıradan olmayan bir gerçek ailem kurgusu istiyorsanız buyurun gelin •Abimin arkadaşı •Gerçek aile •yaş farkı var

"Sadece dava arkadaşıyız, bunu unutma." "Dava arkadaşıyız. Bizden zaten başka ne olabilir ki?"

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa… Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte… Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~