ESKİ ZORBAM PATRONUM MU kitabıdır!!!! Düzenlerek yayınlanıyor, en baştan başlamanız önerilir. 1. Kişi anlatımından yazılmıştır, lise bölümleri artmıştır, mizah bulunur ve sonlara doğru biraz texting vardır. Kötü sonlu olmadığı için korkusuz okunabilir. Ters köşe çokk fazla var ona göre he. (Çok resmi konuştum) Lisenin bir günü çantasından telefon çıkaracak diye dağ ayısının biriyle çarpışan Deniz, o günden sonra adam gibi okula gidip gelemez. Yağız Efe Önder ise ona âşık olmuştur. Ama beklenmeyecek bir hata, aralarına 5 senelik büyük bir mesafe koyar. 5 sene geçip gittiğinde, Deniz İstanbul`a tekrar gelir ve Yağız`ı patronu olarak bulur.

Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)

Gerçek Ailem var Yarı Texting var. Sevenleri bekleriz. Mavi Peri Derin ASİLSOY yeni bir mahalleye taşınır. Sonra sıcaklıktan söylenen küçüklük arkadaşı olan ve o zamanlar birbirlerine ikiz dediği çocuğu görür. O ve arkadaşlarının üzerine su döker. Sonra kızın içi göründüğü için kıza gömlek atar. Tek kıza atarsa ayrımcılık olur diye erkeklere de atar. Mavi bu mahalleye taşındıktan sonra bazı gerçekleri öğrenmeye başlar. Ailesinin gerçek ailesi olmadığını, eskiden hastanede karıştığını öğrendiği gibi... 🌊🌊🌊 Mavi_Gitar: Çok seslisin. Sinamadayız şu anda ona göre tepki ver. (16.52) Gökyüzü_Mavisi: Tepkilerim sizi rahatsız edecek seviyede değiller bence. (16.53) Mavi_Gitar: Az önce attığınız yüksek sesli kahkadan dolayı dedikleri şeyi anlayamadım. (16.53)

"Şunu al, yemin ederim bunu ters çevirip malûm bir yerlerine sokarım!" Diyerek elimdeki terliği erkek kardeşim Haktan`a fırlattım. Gerizekalı yine beni delirtmeyi başarıyordu! "Abla bence sen şizofrensin." Dedi ve yerdeki terliği alıp bana salladı. "Bu terlik senin?" "Sen ciddi misin ya? En son ben mi giydim gerizekalı!" Diyerek bu sefer ayağımdaki terliği çıkardım. Erkek kardeşler bazen çileden çıkarabiliyordu. Yine ve yine sabah bir kaosa uyanan annem, şişmiş gözleri ile bize bakıyordu. Anlam vermeye çalışıyor olabilirdi, yani. Birazdan Gökçen ablam da uyanırdı zaten. O da ağzıma ederdi bu kavga gürültü ne diye. Allah`ım, sabır!

Asena ailesinde gördüğü şiddete dayanamayarak İtalya’ya kaçar ve italyan mafyası Dante Vitale ile karşılaşır

Gece sokakta yalnız yürüyen Mila, yaralı bir adamı bulduğunda hayatının değişeceğini hiç tahmin edemezdi. Peki aylar sonra Mila adamın yanında çalışmaya başlarsa? Kan, acı ve baba denemeyen bir baba, çaresizlik... Mila onu kurtarmak için harekete geçtiğinde, ikisi de farkında olmadan kaderlerinin birbirine zincirlendiğini anlayacaklardı. Aşk mı? Acı mı? Yoksa ikisi birden mi...?

“Bir kabus kadar korkunç, bir rüya kadar gerçek…”

"Zeynep`in hayatı bir gecede altüst olur. Babasının kumar borçları yüzünden Metehan Yaman`ın malikanesine hapsolurlar. Kaçış denemeleri, kilitli odalar, tehditler... Ama en tehlikeli olan, Metehan`ın gözlerindeki o bakış. Karanlıkta doğan bir çekim, nefretle başlayan bir bağ... Zeynep direnir, ama kalbi ipek gibi narin ve kırılgandır. Acaba kurtuluş mümkün mü? Yoksa karanlığın içinde kaybolacak mı? Yorumlarınızı çok merak ediyorum 💙

Her şey abimin en yakın dostu Barlas`a ilgi duymamla başlamıştı.

(Rivals to Lovers)★ Göz göze geldik ama fark etmedin, Ben sessiz kaldım, sen sınavların peşindesin. Kalbim çalıyor gizli bir melodi gibi, Kurtum yanımda, sen gitarıyla uzaklarda... Belki bir gün, fark ederiz, Rakip miyiz, platonik mi, kim bilir..." ᯓ★ İmkansızım:hatta dur sende şu hayatının aşkını böyle bulacağını sanan o çatlak Wattpad kızlarından mısın? Siz:tabikide hayır Siz:ayrıca ben klasik okuruyum. İmkansızım:Ne tesadüf,Bende. .

Kaç kere yaptı aynı şeyi yine de affettim, hata dedi. Bir daha yaparsam şerefsizim dedi, Seni seviyorum dedi... Her şeye rağmen affettim, güvendim sonra bir döndüm arkamı yine aynı... ama bir daha asla affetmem onu...

Ailesinin herkesten sakladığı lavin ve yeraltının tehlikeli isimlerinden biri olan Akının tanışma hikayesi

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir — ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır.

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Adımlarımı hızlandırdım. Dar bir sokağa girip etrafa baktım sokak ışıkları etrafı korkunç gösteriyordu. Derin bir nefes alıp sakin olmaya çalıştım ev gözüme göründüğü an rahatlamıştım , adımlarımı yavaşlatıp eve doğru ilerledim sokağın diyer tarafından cam kırılma sesi gelmişti ürküp o tarafa baktım kimse cikler yoktu tam gidicektim ki ,Arkamdan bir nefes hissettim.Elim ayağım buz kesmişti. Donmuştum.Arkama bir cesaretle dönücektim ki burnuma tutulan bir bez parçasını koklamamla ayaklarım yerden kesildi. kendimi geri çekmeme rağmen hiç bir şey yapmadım. En son hatırladığım boğuk bir erkek sesiydi "İşte burdasın sevgili tutsağım "... UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Bazen hayatınız bir telefonla değişir. Ama o telefon yanlış kişiye aitse, işler biraz karışabilir. Eylül… Yeni atanmış bir biyoloji öğretmeni. Gürültülü mahallesinden çıkıp İstanbul’da yeni bir hayat kurmaya çalışan, dili hızlı, aklı daha da hızlı çalışan biri. Ama uçakta yaptığı küçük bir hata her şeyi değiştirir: Yanlış telefonu alır. Sorun şu ki o telefon, ünlü basketbolcu Mete Eren Çetinkaya’ya aittir. Daha büyük sorun ise… Eylül’ün çoktan herkese Mete’nin sevgilisi olduğunu söylemiş olmasıdır. Bir yalan, bir telefon, ve kontrol edilemeyen bir kaos… Peki gerçek ortaya çıktığında ne olacak? Belki de bazı hatalar… Hayatın en doğru başlangıcıdır.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Savaşın ortasında, aşkın kıyısında kalanlar. Fırtınayla başlayan bir savaş, güneşli bir günle biter mi peki? O güneşli gün gelene kadar insan aynı kalır mı? Bu savaşta bazıları canından bir parça olanları kaybedecek belki. Bazıları ise savaşı durdurmak için geldiği yerden, yanına birini de alıp evine, yurduna dönecek belki.

" Kıraç Abi" dedim onu biraz sinirlerdirerek, boynunda ki damarları belirginleşmişti.İstediği mi aldığım için zevkle gülümseyip bana sinir ile bakan Kıraça baktım. "Bakalım altımda inlerken abi dicekmisin" UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERMEKTEDİR!!!

Bir berdel başladı Diyarbakır`ın kanlı toprağında,Bu Rezan Şahmeran ile Azra Demirşah `ın hikâyesidir ,... UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

Bir kız düşünün... Bir gecede iki temelini kaybediyor... Birincisi özgürlüğü... İkincisi dürüstlüğü... İyi okumalar...

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin`in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilan kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya`nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI

"Güzellikle gelirsen abine bir şey olmaz, ha ama yok ben illa zoru seviyorum diyorsan abinin beynini patlatırım, arından seni sırtıma alıp götürürüm!" İnsanların deli gibi korktuğu bir adam...bir seri katil...bana aşık olup beni tehdit ederse ne olur? Bunun sonu aşk olur mu mesela?...