Halı Saha grubuna eklendiniz. Siz:Bu ne lan? Abim:Grup beğenemedin mi? Siz:He beğenemedim. Abim:Konuşmayacaksın. Siz:Tamam kardeşim. İşine bak. 537:E biz çıkalım gruptan siz konuşun. Siz:Olur. 539:Ne güzel olur biliyor musun? Biz çıkalım siz konuşun. Siz:Tatava yapma. Ne diyecekseniz diyin.

Eski sevgilimle tekrardan sevgili olabilir miyim?

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Arkadaşının kardeşiyle aynı liseye düşeceğini öğrenen Tanem, arkadaşının kardeşine mesaj atar. Devamı için kurguya bakabilirsiniz. 💙🪻

Yine taş atıldı ve yine! Hangi gerizkali atıyor demiyecektim çünkü kapımda bir gerizekalı vardı e oda Yağız gerizekalısıydı. Anlaşılan bir kere ıslanmak yaramamış kıçıma. Sinirle muhteşem düşümden gerçek hayata dönmenin siniriyle camı açtım. Bir de ne göreyim! Bu gerizekalı Yağız ATEŞLERLE AFFET BENİ, SEVİYORUM SENİ YAZMIŞ!! Çılgın bilemem neleri yüksek! Kesinlikle delirmişti. Ben cama çıkınca şarkı başladı. Gülden Karaböcek; senden özür diliyorum Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affını sığınarak, Senden özür diliyorum. Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affına sığınarak, Senden özür diliyorum. Küçük çaplı bir şok geçirirken bütün mahalle inliyordu ayrıca eşlik de ediyordu deli herif! Eğer yanlış görmüyorsam ağlıyordu. Senden özür diliyorum.. Senden özür diliyorum, Senden özür diliyorum... Ve yeni bir şarkı açıldı. Ama sanırım müzik listesi vardı. İbrahim Tatlıses; özür diliyorum senden Açıldı. Bu ne kadar arabesk ve doksanlar biliyormuş ha.. Ne kötülük gördün benden? Ölürüm, vazgeçmem senden, Suçum neydi söyle zalim? Özür diliyorum senden. Ve şarkı devam ederken o da söylemeye devam ediyordu. Babam bu sefer evdeydi ve kesinlikle Yağız`ı vuracaktı. Buna asla izin vermezdim. Katiyyen, asla olmazdı. Kesinlikle olmayacaktı çünkü izin vermiyorum. Babamın hapse girmesi ve benim babasız kalmam için daha erkendi. Ya da çok gençtim. Her halde Yağız tek çizik alsa sülalemizin soyunu sopunu sikerlerdi. Babası her ne kadar bizim yanımızda ponçik olsa da az çok onun nasıl bir adam olduğunu biliyordum. Artık bütün mahalle kalkmış ya camdan sövüyor, birşeyler fırlatıp duruyor, ya da bana şu deliyi alıp gitmem için yalvarıyorlardı. Çiğdem abla ve kızı kuduz ısırmış gibi kıpkırmızı olmuşlardı. Acaba gidip baksa mıydım? Hayır kurumu değildim ama onların kesinlikle salça kıvamına gelmesi iyiye işaret değildi. Bu sırada öldürücü bakışlarıma rağmen, gözlerini gözlerimden ayırmayarak şarkısını söylemeye devam ediyordu. Kimseyi de siklemiyordu. "Deli misin sen!? Kapat su sesi ve söndürün, Yağız söndürün ba-" derken şarkı değişti. Söndürün kalbimi, Gidiyor gönlümün efendisi, Durdurun onsuz yapamam artık Harbi psikolojik sorunları vardı! "Deliyim ama sadece sana! Bu ateş de sönmeyecek; benim kalbim nasıl yanıyorsa ben de bu mahalleyi yakarım ulan!!" Diye bağırdı aklı dengesi yerinde olmayan oksijen israfı. O sözlerini bitirince bir anda kolunda ki saate baktı ve aynı saniyelerde havai fişekler patladı. Birbiri ardına patlayan havai fişekleri yetmezmiş gibi evimizin tam karşısı oldukça geniş boş arazinin tepesinde ise jet geçti yazıyla! AFFET BENİ SEVGİLİM, NEFESLERİM HARAM OLDU yazıyordu. Romantik falan değildi bu düpedüz salaklıktı! O jet havai fişeklerin arasında kalp çizdi ve arkasında ki dumanı ile imzasını bıraktı. Artık gözüm seğiriyordu, babam nerdeydi! Lan yoksa... Bu babama bir şey yapmış olmasın! Sikerdim ecdadını. -Yalan. Slaak, mal, orangutan demek disinda bir bok yapamazdım- "Kapat şunu, gerizekali!!" Diye çığırdım. Zaten herkes uyanmıştı, ben de bağırsam sorun olmazdı herhalde. "Aşağı gelirsen kapatırım. N`olursun sadece bir kere dinle, giderim buradan."

Bazı insanlar bir günde değişmez; sessizce eksilir, sessizce yeniden öğrenir yaşamayı. Bu hikâye, büyük mucizelerin değil, hayatta kaldıktan sonra nereye ait olduğunu arayan bir kalbin izidir. Dışarıdan güçlü, içeriden yorgun; kalabalıkların ortasında bile kendine yer bulamayan bir ruhun… Kırılmamak için susan, unutulmamak için değil sadece kaybolmamak için yürüyen birinin. Ve bir gün, kendi gölgesiyle barışmayı öğrenene kadar kimseye anlatılmayan, nihân kalan bir hayatın başlangıcıdır. Neris EFSUN & Arkan KARAHAN

elif 5 yaşında iken kaçırılmıştır.Elif ailesini bulabilcek mi? yada ailesi Elifi bulabilcekmi hadi hep beraber okuyup görelim

Gerçek olaydan esinlenilmiştir

Ailesinin baskısından ve istemediği bir evlilikten kaçmak isteyen Boran ile, bir trafik kazasında her şeyini kaybedip hayata sadece dokuz aylık kardeşiyle tutunmaya çalışan Esila... ​Boran’nın bir çıkış yoluna, Esila’nın ise kardeşini güvenle büyütebileceği bir sığınağa ihtiyacı vardı. Ortada basit bir anlaşma vardı: Esila, Boran’ın sahte karısı olacak; minik kardeşi ise tüm dünyaya onların oğlu olarak tanıtılacaktı. Ancak unuttukları bir şey vardı: Sahte bir evlilikte her şeyi planlayabilirdiniz, ama kalbinize söz geçiremezdiniz. ​Gecenin bir yarısı ağlayan bir bebek, paylaşılan uykusuz geceler ve "mış gibi" yapılan bir aşk... Bu yalan ne zaman gerçeğe dönüşecekti?

Her türden sizleri bekliyor

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

"Geleceğini düşünmedim" dedi .Gözlerimin en derinine bakarak. Gözlerimi kaçırmak istedim girdap gibi içine çekiyordu, o gittikten sonra onu asla affetmeyeceğimi hep söyledim. Ama karşısındayken gözlerinin içine bakarak tek bir duygu belirdi: kırgınlık. Hiç affetmemek mi kolaydı? Yoksa kırık bir kalp mi?

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa… Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte… Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

Ailesi yüzünden ye bir okula gelir ama okulun en popüler çocuğunun dikkatini çekmek hiç planında yoktu

Seviyorum seni çilli kız. Bırak hayatım seninle güzel olsun. Mutluluğunda sen ol sonum da. ---------- Sevdiği kıza ilanı aşk etmesiyle başlayan masal onlara beklenmedik yerlerden süpriz yapmışlardı. Olaylar akıp giderken onlar yine birbirilerini bulmuşlardı. --------- Birşey bilmiyorum ama şimdi onunla biliyordum.

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

klasik gerçek ailem kitabı değil ilk başta öyle gibi ama yavaştan gizem oluşuyor okursan mutlu olurum yani niye olmuyayım

Aleynanın mağazada yakışıklı bulduğu çocuğa ya zmasıyla başlar her şey

İki mahalle. Aynı şehir, farklı kurallar. Birbirine düşman büyütülen insanlar… O, mahallesinin “dokunulmazı”. Ben, yanlış sokakta yürüyen kız. Bir bakışla başladı her şey. Bir selamla tehlikeli hâle geldi. Bir kalp atışıyla geri dönüşü olmayan bir yola girdik. Biz sadece sevmek istedik. Ama mahalleler izin vermedi. Aşk, bazen iki insan arasında değil; iki mahalle, iki geçmiş ve yüzlerce yargının ortasında sınanır. “Mahalleler Dost Kesildi” Yasak bir aşk, gizli buluşmalar ve her satırda biraz daha yaklaşan bir fırtına…

Nakano Nao: Itsuki... Nakano Nao: Sana çok kötü bir haberim var... Nakano Nao: Ama kızma, tamam mı ? Nakashima Itsuki: Söyle. Nakano Nao: Ama bak kızma... Nakashima Itsuki: Bu uyarıdan sonra nasıl sinirlenmemi bekliyorsun, orospu çocuğu ? Nakano Nao: Arabanı çizdim. Şu yirmi milyon yenlik olanı.... Görüldü. Nakano Nao: Itsuki ? Nakano Nao: Benden değerli değil, değil mi ? Nakano Nao: Itsuki ? Nakano Nao: Kapı çalıyor... Nakano Nao: Orospu çocuğu... Şeytan`ın İki Yüzü (Koi No Yokan) Karakterlerine ait bir texting kitabıdır. Ana kitaba bağlı değildir.

İnsan bazen özünden düşermiş Bir cümleye kaç acı sığdırdım Ailem beni hiç sevmedi mi? Oysaki beni sevsinler diye nelerimi vermezdim? İthaf Geçek dünyadan kaçmak için kitaplar ve müziğe sığınan herkese

Abim genelde rahat biridir. Ama bazi katı kuralları vardır. "1 arkadaşlarımın herhangi birine aşık olunmuyacak". Ama gönül laf dinlemiyor.

Güneş Çelik, bir gece yaşanan ve hatırlayamadığı olayların ardından kendini tanımadığı bir adamın otel odasında bulur. Bu karşılaşma, onun güvenini, ilklerini ve hayatını sarsarken; Atlas Yalçın ile yolları istemeden yeniden kesişir. Yanlış anlaşılmalarla başlayan bu hikâye, geçmişle yüzleşme ve değişimin kaçınılmaz olduğu bir sürece dönüşür.

"Gitmene izin vermem." Sürekli aynı şeyi sayıklıyordu Emir, bizi kitlediği odada. Kilitli kapıya bakarak, güldüm. "Soldurduğun çiçeklerin yasını mı tutacaksın, alfa?"