Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Yağmur Demirsoy 25 yaşında başarılı bir iş kadınıdır,5 yaşında Türkiye`nin en zengin ailesi ve bebeklerini kaybetmiş olan Demirsoy ailesi tarafından evlat edinilmiş ve prenses gibi büyütülmüştür ancak yaşadıkları yüzünden aşka olan inancını kaybetmiştir ve duygularını belli edemiyordur. Onu tek anlayan ve yanında duran kişi en yakın dostu İkra`dır. Ivan Volkova ise küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve kardeşi gözlerinin önünde kaçırılmıştır. Ivan 20 yıl boyunca kardeşini aramış ama bulamamıştır tam ümidini kesecekken kardeşinin Türkiye`de olduğunu ve bir Türk gibi büyüdüğünü öğrenir ve Türkiye`ye gelir bu sırada ise yolları Yağmur Küsmüş ile kesişir ve ikisi de farklı duygular hissetmeye başlar.

"İçinde hiçbir şey yok," diye fısıldadı Dante, sesi karanlık bir arzuyla mutfağın sessizliğinde yankılandı. Valeria nefesini tuttu, elleri mermer tezgaha o kadar sıkı tutundu ki parmak boğumları bembeyaz kesildi. Dante onu sırtından kendine daha sert, aramıza bir milim bile sızmayacak kadar sıkı bastırdı. Elbiseyi yavaşça yukarı sıyırdı; parmakları o yasak bölgenin sınırlarına ulaştığında, teninin ne kadar ateşler içinde olduğunu ve çoktan onun için ne kadar hazır, ne kadar ıslak olduğunu hissetti. Avucunun içi, o en mahrem noktasının üzerine tam bir hükümranlıkla kapandığında Valeria`nın başı geriye, Dante`nin omzuna düştü. "Benim için mi böyle geziyorsun?" diye sordu Dante, dişlerini kulağının yumuşak memesine sertçe geçirirken. "Benim seni her an, bu mutfak tezgahında, bu soğuk mermerin üzerinde alabileceğim gerçeğiyle mi kışkırtıyorsun beni?" Valeria cevap veremedi. Sadece kalçalarını onun eline, parmaklarının o istilacı hareketine doğru daha büyük bir açlıkla bastırdı. Dante onu mermer tezgahın üzerine oturttuğunda, o ince beyaz elbise tamamen yukarı sıyrılmış, tüm savunmasızlığıyla önüne serilmişti. "Bak bana Valeria!" diye emretti Dante. "Bak ve gör... Sana bu zevki benden başkası veremez. Bu titreme, bu ıslaklık... Hepsi benim eserim. Sen benim eserinle yanıyorsun." "Sen benimsin. Her bir damla ıslaklığınla, her bir titreyen hücrenle... Sadece benim."

Fanatik Beşiktaşlı biri ve Galatasaraylı bir futbolcu ilişkisi🩶

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Hayatınız yolunda giderken bir anda her şeyin yalan ve tepetaklak olduğunu düşünün. Kafanızın içinde yaşanan kaos ama dışarıya gülmeli, sevinmeli ve mutlu gözükmeniz gerekiyor. Bu hikayeyi birlikte keşfetmek için takipte kalın....

Bir psikolog ve Kıbrıs`ta gazinoları bulunan bir mafya ... Bizim işler hep ölümle biter. Bizimkilerde vakitle. Arın Karaca Pınar Çinkılıç. Memnun oldum . Onu zaman gösterir. Bu kurgu biraz cringe olabilir

Annesinin işi nedeniyle okul değiştiren Rüya Yıldırım, okulunda yeni arkadaşlar edinir. Fakat Emir Ege ile olan arkadaşlığı planladığı gibi ilerlemez. Profesyonel voleybolcu olan Rüya hem derslerini hem voleybolu bir arada götürmeye çalışır. Yeni kaydolduğu klübünde hiç tahmin etmeyeceği olaylar yaşanır.

Bir çakmak ile hayatı değişen kalpler

Belinay deli dolu bir kız, bir sonraki hamlesini asla bilemezsiniz. Bir günü İstanbul`un en sinirli ve ağır başlı yer altı adamı Demiralp ona yazar ve aşk başlar ama bir problem vardır Belinay ve inadı.... Demiralp ile Belinay`ın inat, aşk ikilisini yenme savaşı hem bizi aşka hüzne ama bir yanda da kahkahalara doyuracak Şimdiden iyi okumalarrr

20 yaşında bir baba ve onun bir yaşında ki kızı ve de gerçek ailem. Hiç yazilmayan bir şey yazıp sınırların dışına çıkmak istiyorum. Hikaye turetielmez tamamen bana aittir

İhanet, birsürü yalandan gerçeğe ve bol sevgi

Yaşanmışlıklar ve yaşanacaklar... Hayatım bu iki şeyin üzerine kurulmuştu. Yaşadıklarım bir leke gibi hep benimle gelirken, gelecek ise belirsizlikti. Herkesin günahı benim boynuma bir urgan olmuş, nefesimi kesiyordu... Ben Liva...16 yıl önce doğumda karışmış o dilsiz kız benim hikayem burada başlıyordu.

Dans etmeyi çok seven bir kız, hayallerine ulaşmak için mücadele ederken abisinin en yakın arkadaşıyla arasında yasak gibi hissettiren bir aşk doğar.

Çaresizlik... Belki de bu hayatta en utandığım duygu çaresizlikti. En dipte olmak benim için garip değildi. Alışkındın en dipte olmaya ama dipte olmak bir o kadarda yabancı geliyordu. Güçlü olmak bir zorunluluktu benim için. İstemediğim bir yerde asla durmam. Beni istemeyini bende istemem

Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

Bazı hikâyeler başlarken ses çıkarmaz; fark edilmez, alkış almaz, hatta bazen yaşandığı bile anlaşılmaz. Sadece iki insanın aynı anda susmasıyla başlar. Yan yana ama eksik, tamamlanmamış bir melodi gibi… O sessizlik bir veda değildi; sadece doğru zamanda söylenmeyen bir cümlenin yükünü taşıyordu. Çünkü bazı şarkılar bitmez; yarım kalır. Ve insan, en çok da yarım kalan şeylerin yankısını zaman geçtikten sonra duyar...

İki hayat… ihanet…ama bu sıradan bir ihanet değil, nikah masasının önünde onu çok seven onun için canını verecek olan insana yapılmış bir ihanet… biri buz biri ateş ikisi ya birbirini söndürür yada komple yok eder. İyi okumalar…

Bir kadın, hırsızlık yaparak hayatının en güzel yıllarında. Elinde oyuncağıyla gezmesi gereken o yaşında. İstanbul`un is kokan sokaklarından çaldı. Gelceceğini çaldı, umutlarını çaldı insanların. Sonra bir gün, bir aile çıka geldi. İstanbul`dan Karadeniz`in yaylalarına uzanan bir hikaye başladı. Bir sokak gencinin hayyallerinin anlatıldığı bu kitapta. Siz neden bir çocuğun, bir sokak çocuğunun önünde eğilmeniz gerektiğini öğreneceksiniz. Haydi, gelin gelin ve görün. İs kokan İstanbul sokaklarından Karadeniz yayllarına uzanan bu hikayeyi.

Maddi sıkıntılar yüzünden hem üniversite okuyup hemde barmen olarak çalışan Çilen.. Hayatı bir kız çocuğu yüzünden mahfolan ve bunun bedelini yıllarca zalimce ödeyen, bunun sonucunda karanlıklara bulaşan, karanlık olan Asaf.. Zalim babasından kaçıp biricik kuzeni Çilen`e sığınan Hazal.. Bir İmparatorluk uğruna hiçe sayılan hayatlar... Sıla.. Zemheri.. Yiğit.. Şeyma.. Ufuk.. Miraç.. Birbirlerinden çok farklı olmalarına rağmen onların tek ortak noktaları acıydı oysaki.. (Düzenlenmeye alındı :)) Değerli okurlarım bu ilk hikayem okurken lütfen saygı çerçevesinde kitabı eleştirin. Yani hatalarım olabilir bunun farkındayım, sonuçta profesyonel değilim. Başta da dediğim gibi bu benim ilk hikayem, lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyun. Bu arada önerilere açığım, okurken kitabın eksikliklerini söylerseniz bunu dikkate alıp düzeltmeye çalışırım. Keyifli okumalar dilerim 🤎💚

Ringdeki sessizlik, kalabalığın gürültüsünden daha ağırdı. “Sporcu Hanım” diyorlardı ona. Hızlıydı, güçlüydü… ama kimse kalbinin neden bu kadar mesafeli olduğunu bilmiyordu. Çünkü o sadece rakipleriyle değil, geçmişiyle de savaşıyordu. Ta ki bir gün… Onun gözlerine korkmadan bakan biri çıkana kadar. Gong çaldı. Bu sadece bir maç değildi. Bu, kaderin değişmeye başladığı andı.

Onun için birini öldürmüştüm... Adamın, dokunmaya tenezzül etmediğim yüzüne dokunduğunu görünce yüzümdeki tüm kanlar çekilmiş, içimdeki canavar uyanmış, gözüme perde inmiş, mantıklı davranamamış; kıskançlık ve koruma içgüdüsüyle yanmıştım. O benimdi, ona dokunamazlardı. Ben bile dokunamazken, asla buna izin vermezdim. Benim. Üstünü çiziyordum. Benim lotus çiçeğimdi.

-Esila, abisi Kaan ile yeni bir şehre taşınmak zorunda kalır. Mutlu anılarını ve mezarda olan annelerini,peşlerinde olan babalarınından kurtulmak için geride bırakırlar... -Burslu olarak gittiği okulda zengin öğrencilerle karşılaşır. Yeni arkadaşlar edinir aynı zamanda bir grup zorba. -Kabuk bağlamakta güçlük çeken yaralar sonsuza dek açılır. -Zaman geçtikten sonra hiç bir pişmanlık zamanı geriye alınamayacağını o zaman öğrenirler... 🖤- Seni Buldum-🖤 ...Esila&Aras... 🖤 ... İyi Okumalar...🖤

Dans ederken eli belimi gerçekten bırakmak istemiyor gibi tutuyordu, maskelerimizin ardında kim olduğunu bilmiyorduk ama gözler her şeyi anlatıyordu. Kara gözler, yeşil gözlerime adete yiyecekmiş gibi bakıyordu, ailemin olduğu masaya döndüğümde abilerimin gözleri üstümdeydi, bu durumdan hiç de mutlu değildi. “Beni tanıyamadın değil mi yine Alevim”gözlerim ona kaydı, cevap vermedim tekrar dudaklarını araladı. “İlerde ki Karım Alin Derin Duran”gözlerim büyürken onu kendimden ittim.

Akrep yuvasına hoşgeldin