Siz hic yusufcukybocegi gordunuz mu?Ben cok gordum ama hicbiri Yaprak kadar guzel degildi🤍 Siz hic deniz gordunuz mu? Ben cok gordum ama hicbiri Deniz Ceyhun kadar buyuleyici degildi.🖤

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

18 yaşındaki Arvin`in babası yüzünden yıllar önceden verilen bir söz için Mardin`in ağası ile evlenmesi...

"Ben hep böyleydim. Hep camın arkasındaydım. İçeride bir hayat akarken, ben dışarıdan izliyordum. Dahil olmaya çalışıyor ama bir türlü içeri alınmıyordum. Aile dedikleri şeyin kapısı bana hep kapalıydı." *** Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan`la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini. Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada bir kurtuluş değil, yeni bir hayal kırıklığı karşılar. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Çünkü o adamın bir hayatı, bir ailesi ve zaten çocukları vardır. Ve Yazgı, o hayatın içinde yalnızca fazlalıktır. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin ona sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım!" Bir cümleyle Yazgı`nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara`dan İstanbul`a uzanan bu yeni yolculukta annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır. Yazgı henüz başına geleceklerden habersizdir.

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Asıl ihaneti sevgi getirir derdi kadın. Haddinden fazla severdi adam. Ya saygı duymasaydı adam. Haklı mı çıkardı kadın.

Hem ajan olan hemde kıdemli üsteğmen olan Efnan alacakanın hayatınınnyeniden dönüm noktası olacak aynı zamanda bir bir gerçeklerle yüzleşicek

Yıllar önce yoksul bir aile, üç oğullarını yaşatabilmek için yeni doğan kızlarını zengin bir aileye "satar". Bu sırla geçen 17 yılın sonunda fakir aile devasa bir servete kavuşur; ancak anne, gördüğü bir rüya üzerine kızını geri almazsa oğullarının öleceğine inanmaya başlar. Vicdan azabıyla tutuşan aile, artık Fransa’da elit bir hayat süren kızlarının peşine düşer. Fransa`daki huzurlu arkadaş grubu ve kendisine değer veren yeni aşkıyla mutlu olan genç kız, aniden karşısına çıkan bu "yabancı" ailenin iddialarıyla sarsılır. Bir yanda onu büyüten zengin ailesi, diğer yanda geçmişin karanlık gerçeklerini savunan biyolojik ailesi vardır. Türkiye`deki saplantılı ve tehlikeli eski aşkının kıskançlık krizleri ise durumu içinden çıkılmaz bir hale getirir. Genç kız, parayla satıldığı bir geçmişin yükünü mü taşıyacak, yoksa Fransa`da bulduğu huzurlu aşkı seçerek köklerine sırtını mı dönecektir?

Yaman Bey: Rahatsız olmazsanız eğer şu sizli bizli konuşmayı bıraksak mı? Komutanın hâlâ ona trip atmasına gülmek istedi genç kız. Gerçekten de hayatındaki ilk tribi yemişti az önce. Öğretmen Hanım: Trip seziyorum... Komutan gecenin karanlığında yüreğine ışık tutan bu kız için bir kere daha şükretti. Yaman Bey: Estağfurullah. Tribi senin atacağın günleri iple çekiyorum ;) Genç kız yüzündeki tebessüm eksilmeden `Bende` demek istedi. Diyemedi. 🫀 Çünkü ben o olmadan huzurlu olamazdım. Çünkü Sare huzurumdu. Çünkü o vatanıma benzettiğim kadındı. Ben vatanımı korumak için vardım. Vatanımın huzur içinde yaşaması için vardım. Vatan olmadan olmazdı. Sevdiğim olmadan olmazdı...

Fanatik Beşiktaşlı biri ve Galatasaraylı bir futbolcu ilişkisi🩶

Hayat ummadığımız kişiyi bir anda karşımıza çıkarabilir. Derya Deva - Derman Kara

Unutmak istemediğim anları tek bir çatı altına toplamak istedim. Okunacağını hiç sanmıyorum, okunmaması işime dahi gelir. Kimse kendini sevmeyen bir kızın belirsizliklerini okumak istemez. Okuyanlara da hoşgeldiniz karmaşık zihnime demek düşer.

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Başlangıç tarihi: 31.03.2026

İlk kitabım onun için heyecanımı maruz görürseniz sevinirim.

Tıp 4. Sınıf öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar.

"Oyun içinde oyun oynamak nedir hepinize öğreteceğim. Oyunlarla kurulu bu evrene yani Cehennem Çukuru`na hoş geldiniz" Uluslararası Kimyasal Silah Uzmanı Nefha Rana Enizgi yeni yaptığı bir silah tüm dünyaya fazla ses getirmişti ve büyük isimlerin hepsi bu tasarımın peşine düşer bunlardan birirde Karan Kılıç Aslan`dır tesadüflerle Nefha`ya yaklaşır... Ölümün kaybediş olduğu bu evrene hoş geldiniz...

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

"Herkes susuyordu çünkü gerçek düzeni bozar"

Bir çakmak ile hayatı değişen kalpler

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)

Rus Kaplanı | Uçurum. ❝Bu yolun başı var mıydı bilmiyordum. Ama sonu çoktu, sonu derindi, sonu uçurumdu.❞ ❝Ya uçacaktım, ya da çakılacaktım.❞ 🦋 BaşlamaTarihi: [26/09/2023]

Yıllardır kendisini istenmeyen çocuk sanıyordu Akça. Bu bildiği yalan mahalleye yeni taşınan komşularıyla bir bir yıkılacaktı. Gerçek ailesi ile tanışmasındaki yolculuk hem canını yakacak hem de tatlı bir anı olarak kalacaktı. " Tesadüflere inanmazdım. Sonra bir gün, en beklemediğim zamanda, tam bittim derken karşıma sizi çıkarana kadar. Aslında tesadüfler bir başkaymış."

Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

Sadece 1,5 yıl ne kadar değişmiş olabilirim ki Bedenim degistide peki benliğim hala aynı mı yoksa o da değişti mi