Dikkattt!! Hikayemiz bolca aşk içerir. Yorumlarınız bizim için çok önemli her bölümde kendimizi daha çok gelistiriceğiz. Bera Company 3 Divas

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Ahmet Kara’nın dünyasında tek bir kural vardı: Sevme. Bağlanma. Zayıf düşme. Çünkü o, dokunduğu her şeyi karartan bir adamdı. Ve en büyük gerçeği şuydu: Sevdiği herkesin sonu kötü biterdi. Ta ki Gamze’ye kadar… Gamze, yanlış zamanda onun hayatına giren tek doğruydu. Masumiyetiyle değil, korkusuzluğuyla dikkat çekti. Kaçmadı. Sorguladı. Direndi. Ve farkında olmadan, şehrin en tehlikeli adamının kalbine dokundu. Ama bu bir aşk hikâyesi değildi. Bu… bir felaketin başlangıcıydı. Düşmanlar, ihanetler ve kanla yazılmış geçmişin ortasında, Ahmet ilk kez kaybetmekten korktu. Gamze ise ilk kez yanlış bir adamı sevmekten. Çünkü bazı aşklar kurtarmaz… Yok eder. Ve bazı adamlar… Birini sevecek kadar tehlikelidir.

"Esmer Güzelim" diye seslenmişti genç adam Yıllar sonra duyduğu o ses tonuna ve hafızasından silmek için gecelerce uykusuz kaldığı o seslenişe kalbinin çarpıntısına engel olamadan bakmıştı Meyra. Bileklerinden kuvvetin çekildiğini ise elinde tuttuğu çay bardakları ile dolu tepsinin bahçenin beton zeminine düştüğünde çıkardığı sesle fark edebilmişti. "Altemur" diye fısıldarken kalbinin daha önce hiç bu kadar korku ve heyecan ile çarptığını hatırlamıyordu. . . . Ne kadar kaçarsan kaç, yakalandığın şey daima kendin olacaksın. Üç yakın arkadaş, üç farklı geçmiş, üç farklı acı. Ve daima olduğu gibi üç farklı umut. Meyra, Nida ve Güneş; Kiminin acısı çocukluğuna dayanırken kimisi birkaç yıl öncesinden kaçan üç öğretmen. Acılarını, hayallerini,umutlarını kalplerine gömüp hayatın ilerlemesine ayak uydurmak zorunda kalarak ev ile okul arasında mekik dokuyan bu üç dostun hayatlarının rutinini bozacak olan şey ise tabiki hepsinin içten içe hayalini kurup asla yaşayamayacaklarına inandıkları, sadece filmlerde izleyip kitaplarda okudukları aşk olacaktır. Gözyaşı dökerken kahkahalar atacağınız, okurken elinizden bırakmak istemeyeceğiniz, pamuk şekeri tadında bu hikayeye dahil olmak için tek yapmanız gereken şey sayfaları çevirmek.

"Bazen bir an , bir ömre yeter..." bazen bir bakış , her şeyi değiştirir. Mihra ,yoğun bir nöbetin ortasında hiç tanımadığı bir adamla göz göze geldiğinde , bunun hayatını değiştireceğini bilmiyordu. adını bile bilmediği birine karşı hissettikleri... tesadüf müydü, yoksa kader mi ? belki de bazı hikayeler , sadece bir bakışta başlar....

Melal, annesi onu doğururken öldüğü için babası tarafından katil ilan edilir. Karısının ölümünden sonra yaşayan bir ölüye dönen babası, intikamını kızını sevgi ve özgürlükten mahrum bırakarak alır; Melal`in tüm hayatını kontrol eder ve ona sürekli "Sen bir katilsin" mesajını iletir. Babasının isteği üzerine hayatına giren yakın koruması Yalkın Korhan, Melal`in acıyla başlayan bu hayatta bir "mutlu son" ihtimali olup olmadığını sorgulamasına neden olur.

Kaç kere yaptı aynı şeyi yine de affettim, hata dedi. Bir daha yaparsam şerefsizim dedi, Seni seviyorum dedi... Her şeye rağmen affettim, güvendim sonra bir döndüm arkamı yine aynı... ama bir daha asla affetmem onu...

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

23 yaşındaki Alara`nın seks deneyimleri..

Zorbasiyla sonradan sevgili olan liseli kiz

Anne, herkesin sığındığı limanı, üzüldüğü zaman sarıp sarmalandığı şefkatli kucağı, saf bir sevgi ile sevildiği tek kişi. Peki bir anne ne kadar kötü olabilir? Kızının hayallerini elinden almak için mücadele edecek kadar mı? Tutunduğu her dalı kesecek kadar mı? Çukura itekleyip üzerine toprak atacak kadar mı? Ya da bunların hepsini yapacak kadar mı? Kamer, herkes gibi hayalleri, bekleyişleri en çok da umutları olan bir lise öğrencisiydi. Ama annesi tüm umudu olan okulu da elinden alınca, oradan oraya çırpınan, acı içinde inleyen kanadı kırılmış bir kuş gibi kalmıştı ortada. Şimdi ne yapacaktı? Umudu kalmayan bir insan ne kadar direnebilirdi? Kazananı hiçbir zaman olmayacak bu savaşta daha ne kadar mücadele edecekti?

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

Bir gece, İstanbul`un en karanlık sokaklarında her şey bitti. Mirza on sekiz yaşındaydı ve ailesi gözlerinin önünde öldürüldü. Yıllar sonra İzmit`in sakin sahilinde, kumral saçlı bir kadınla tanıştı: Leyla. Aşkları hem kurtuluş hem lanet oldu. Çünkü Mirza, sevdiklerini bir daha kaybetmemek için onları kendi yarattığı bir kaleye hapsetti. Ve tam ortasında, prenses gibi büyütülen kızları Sare. Sare yirmi bir yaşına geldiğinde artık duvarların arkasında nefes almak yetmiyordu. Sevgiyle örülen bir hapishandan özgürlüğe uzanan yol, bir aileyi paramparça mı edecek, yoksa onları yeniden mi buluşturacak? Karanlık bir mafya geçmişi. Yasak bir aşk. Ve bir kızın, duvarların ötesine attığı ilk adım. Bu hikâye henüz bitmedi. Arkadaşımla birlikte yazıyoruz. Her bölümde yeni bir sayfa açılıyor. Eğer sen de "özgürlük" ile "koruma" arasındaki ince çizgide yürümek istiyorsan... Takip et, oy ver, yorum bırak. Çünkü Sare`nin yolculuğu, hepimizin içindeki o hapishaneden çıkış hikâyesi.

Mahalle kurgusu.

Bir çakmak ile hayatı değişen kalpler

Çiftlikte yaşayan Aysemin abisinin arkadaşına aşık olursa... Not: İkinci erkek sendromu vardır.

`Tohum sabırla beklerse kayaları aşıp filizlenir. İnsan tevekkül ederse en olmazlar oluverir.` Bir mahalle hikayesi.

Bazı aşklar toprağa gömülmez... Bazı vedalar, sadece başlangıçtır. Ayşe, ardında ailesini, geçmişini ve mecburiyetlerini bırakıp Ordu`ya gitti. Ayşe`nin hayatı, doğduğu şehirde yazılmış bir kader masalından ibaretti: Sessiz kalması gereken bir kız, itaat etmesi gereken bir evlat ve evlenmesi gereken bir kadın. Ama onun kalbinde yalnızca bir kişi vardı vatan için canını veren, ama ruhunu onda bırakan bir asker: Merih. İki yıl boyunca sustu. Acısını içine gömdü. Ta ki bir gün, parmağına Merih`e ait olmayan bir yüzük takılana kadar... İşte o gün, susmadı. Merih`in doğduğu topraklara, onun mezarına, anılarına... ama orada sadece geçmişle değil, yeni sorularla, yeni bağlarla ve belki de yeni acılarla karşılaştı. Peki, bir kadın hem yas tutup hem yeniden nefes alabilir mi? Aşk sadece iki kalp arasında mıdır, yoksa bazen bir mezarın başında, sessiz bir bekleyişte mi saklıdır? Kayıp Rütbe: Aşk Sadece bir aşk romanı değil... Kırık bir kalbin, bastırılmış bir haykırışın ve hiç unutulmayan bir sevdanın hikayesi

Unutmak istemediğim anları tek bir çatı altına toplamak istedim. Okunacağını hiç sanmıyorum, okunmaması işime dahi gelir. Kimse kendini sevmeyen bir kızın belirsizliklerini okumak istemez. Okuyanlara da hoşgeldiniz karmaşık zihnime demek düşer.

Gece sokakta yalnız yürüyen Mila, yaralı bir adamı bulduğunda hayatının değişeceğini hiç tahmin edemezdi. Peki aylar sonra Mila adamın yanında çalışmaya başlarsa? Kan, acı ve baba denemeyen bir baba, çaresizlik... Mila onu kurtarmak için harekete geçtiğinde, ikisi de farkında olmadan kaderlerinin birbirine zincirlendiğini anlayacaklardı. Aşk mı? Acı mı? Yoksa ikisi birden mi...?

"Ben hep böyleydim. Hep camın arkasındaydım. İçeride bir hayat akarken, ben dışarıdan izliyordum. Dahil olmaya çalışıyor ama bir türlü içeri alınmıyordum. Aile dedikleri şeyin kapısı bana hep kapalıydı." *** Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan`la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini. Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada bir kurtuluş değil, yeni bir hayal kırıklığı karşılar. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Çünkü o adamın bir hayatı, bir ailesi ve zaten çocukları vardır. Ve Yazgı, o hayatın içinde yalnızca fazlalıktır. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin ona sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım!" Bir cümleyle Yazgı`nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara`dan İstanbul`a uzanan bu yeni yolculukta annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır. Yazgı henüz başına geleceklerden habersizdir.

Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Neydi hayat... Ben ırmak 15 yıldır bu aileden kurtulmak istiyorum ama olmuyor. Bir lanet gibi üzerime yapışmıştı. Artık onlardan kurtulmak benim için imkansız gibi hissettirirken bir gerçek hayattımı baştan yazdı... Nerden bile bilirdim ki hayatımın bir yanılma ile mahfolduğunu. Benden 15 senenin çalındığını.

Belinay deli dolu bir kız, bir sonraki hamlesini asla bilemezsiniz. Bir günü İstanbul`un en sinirli ve ağır başlı yer altı adamı Demiralp ona yazar ve aşk başlar ama bir problem vardır Belinay ve inadı.... Demiralp ile Belinay`ın inat, aşk ikilisini yenme savaşı hem bizi aşka hüzne ama bir yanda da kahkahalara doyuracak Şimdiden iyi okumalarrr

Her şey abimin en yakın dostu Barlas`a ilgi duymamla başlamıştı.