klasik gerçek ailem kitabı değil ilk başta öyle gibi ama yavaştan gizem oluşuyor okursan mutlu olurum yani niye olmuyayım

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Bir çakmak ile hayatı değişen kalpler

MÜZİK DERİN LİSE

Neydi hayat... Ben ırmak 15 yıldır bu aileden kurtulmak istiyorum ama olmuyor. Bir lanet gibi üzerime yapışmıştı. Artık onlardan kurtulmak benim için imkansız gibi hissettirirken bir gerçek hayattımı baştan yazdı... Nerden bile bilirdim ki hayatımın bir yanılma ile mahfolduğunu. Benden 15 senenin çalındığını.

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia`yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği`nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek." Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına...

(Kitap kapağı kendi çizimimdir) Açelya kimse tarafından bilinmeyen ancak maske altındaki hâliyle ünü tüm ülkeye yayılan bir suikastçıdır. Kusursuz işlenen cinayetlerin ve ortada bırakılmadan kaybolan delillerin ardından onu nasıl bulduğu bilinmeyen bir adamla onun hikâyesi

Onun için birini öldürmüştüm... Adamın, dokunmaya tenezzül etmediğim yüzüne dokunduğunu görünce yüzümdeki tüm kanlar çekilmiş, içimdeki canavar uyanmış, gözüme perde inmiş, mantıklı davranamamış; kıskançlık ve koruma içgüdüsüyle yanmıştım. O benimdi, ona dokunamazlardı. Ben bile dokunamazken, asla buna izin vermezdim. Benim. Üstünü çiziyordum. Benim lotus çiçeğimdi.

elif ve en yakın arkadaşı zeynep yeni bi okula kayıt olurlar bu okul bildiğimiz zengin okuludur ama bilmedikleri bir şey vardır..her okulda olan o zorbalar

"Ben hep böyleydim. Hep camın arkasındaydım. İçeride bir hayat akarken, ben dışarıdan izliyordum. Dahil olmaya çalışıyor ama bir türlü içeri alınmıyordum. Aile dedikleri şeyin kapısı bana hep kapalıydı." *** Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan`la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini. Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada bir kurtuluş değil, yeni bir hayal kırıklığı karşılar. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Çünkü o adamın bir hayatı, bir ailesi ve zaten çocukları vardır. Ve Yazgı, o hayatın içinde yalnızca fazlalıktır. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin ona sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım!" Bir cümleyle Yazgı`nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara`dan İstanbul`a uzanan bu yeni yolculukta annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır. Yazgı henüz başına geleceklerden habersizdir.

Otobüsdeyken sürekli karşılaşıp sürdüğüm çocuğu zamanla beğenmeye başladım ve ilk görüşte aşık oldum kısa zaman sonra ona açılmaya karak verdim fakat başaramadım ve daha adını bile bilmediğim çocuk abimin arkadaşı çıktı ve biz arkadaşlarımızla sürekli bu çocuktan konuşmaya başladık ama çocuk 20 yaşında olduğu için arkadaşlarım aranızda 4 yaş var birlikte olmanız imkansız dedi .tabi en büyük destekcim Miryanam bacım hep olsun uyarsiniz dedi ve ben bu çocuğu yolda da girmeye başladım o otobüse binmeye önce bile üzülüyor dum sonra bir gün abimle arkadaşı yani bahsettiğim çocuk ( Yusuf ) bizim eve geldiler abim annem olmadığı için evde beni çağırdı. Kahve yapmam için

Kaç kere yaptı aynı şeyi yine de affettim, hata dedi. Bir daha yaparsam şerefsizim dedi, Seni seviyorum dedi... Her şeye rağmen affettim, güvendim sonra bir döndüm arkamı yine aynı... ama bir daha asla affetmem onu...

Ringdeki sessizlik, kalabalığın gürültüsünden daha ağırdı. “Sporcu Hanım” diyorlardı ona. Hızlıydı, güçlüydü… ama kimse kalbinin neden bu kadar mesafeli olduğunu bilmiyordu. Çünkü o sadece rakipleriyle değil, geçmişiyle de savaşıyordu. Ta ki bir gün… Onun gözlerine korkmadan bakan biri çıkana kadar. Gong çaldı. Bu sadece bir maç değildi. Bu, kaderin değişmeye başladığı andı.

Merhaba kitabima bir sans vermelisin Kitabın konusu italyada yasayan alisa izel viran ve kizi Alvin irem viran gercek ailesi bulunuyor o sira aile dostlari olan karan miran mirzanoglu kizinin babasida karsilari cikar Karan miran mirzanoglu mirzanoglu asiretin agasidir alisayla yurt disinda karsilasirla ve gece birlikte gecirirler sabahinda da haber vermeden turkiyeye donmek zorunda kaldi Kizindan haberi yok heryerde aradi ama bulamadi

İNTİKAMDAN DOĞAN BİR AŞK MASALI ... Genç kadının gözlerinde derin bir yenilgi vardı. Yorgunluk ve bitkinlik bedenini esir almış, bakışları küçük ellerinin ortasında kızıla boyanmış lekeye takılmıştı. Yarın, hiç tanımadığı, hiç sevmediği bir adamın karısı olacaktı. Abisi için… Ne yaşadıysa, neye mecbur bırakıldıysa, hepsi abisi içindi. O ve  onun bebeği için… Korkuyordu. O adamın gözlerinin kahverengisi öylesine delice bakıyordu ki, sanki canının yanacağını bağırır gibiydi her göz süzüşü. Kardeşinin intikamını alacaktı elbet o kadın vesilesiyle. O ve onun ailesi düşmandı adama. Ve adam düşman sevmezdi... Berzan BORAN. Canını yakacaktı… Ciğerini nasıl söktüyseler öyle solduracaktı  o ailenin en kıymetli çiçeğini. Kabus olacaktı bir kere. Kardeşini ondan koparmanın bedelini ödetmek için yakacak, yanacak, kül olacaktı. Ama bir şey vardı… Kalbi… Kalbi o çiçeği soldurmak istiyor muydu? Bunu billmiyordu işte  Kadının gözlerinde ürkek ceylanlar saklıydı; hem korkusuz, hem de kaçmak ister gibiydi. Bakışları pusluydu; bir yanı bangır bangır adama nefretini haykırırken diğer yanı sanki hak veriyordu. Biliyordu ki sanki canı yanıyor. O kadın değeri bir mücevher gibiydi… Ama adam farkında bile değildi elindeki servetin. Bir yanı delice kadından kaçmak isterken, diğer yanı da  adını koyamadığı bir hisle yanıp kavruluyordu. Neydi bu yoğun duygunun adı? Kıskançlık… Bariz kıskançlıktı... “Hazır ol Civan Bey,” dedi genç adam. “Yarın gelip alacağım cevabını. Seçim senin; ya kardeşim, ya kardeşin.” Sözleri ağırdı. Ortama çaresizlik sinmişti. Kadının ürkek parıltılarla şekillenen harelerinden gözlerini alamıyordu. Onlar, büyük bir intikamın kurbanıydı. Kadın, yanaklarından süzülen damlalarla teslim olmuştu adama. Peki ya adam? Oysa o  çoktan kendinin saymıştı kadını… Geliyor… Büyük bir intikamın gölgesinde yeşerecek mucizevi bir destan. Ya intikam bitecek, aşk kazanacaktı… Ya da intikam kazanacak, aşk hiç var olmayacaktı. Onlar, ancak birbirlerinin gölgelerinde nefes alabilecekti. BERZAN ❤ GÜL BORAN

Dans ederken eli belimi gerçekten bırakmak istemiyor gibi tutuyordu, maskelerimizin ardında kim olduğunu bilmiyorduk ama gözler her şeyi anlatıyordu. Kara gözler, yeşil gözlerime adete yiyecekmiş gibi bakıyordu, ailemin olduğu masaya döndüğümde abilerimin gözleri üstümdeydi, bu durumdan hiç de mutlu değildi. “Beni tanıyamadın değil mi yine Alevim”gözlerim ona kaydı, cevap vermedim tekrar dudaklarını araladı. “İlerde ki Karım Alin Derin Duran”gözlerim büyürken onu kendimden ittim.

Belinay deli dolu bir kız, bir sonraki hamlesini asla bilemezsiniz. Bir günü İstanbul`un en sinirli ve ağır başlı yer altı adamı Demiralp ona yazar ve aşk başlar ama bir problem vardır Belinay ve inadı.... Demiralp ile Belinay`ın inat, aşk ikilisini yenme savaşı hem bizi aşka hüzne ama bir yanda da kahkahalara doyuracak Şimdiden iyi okumalarrr

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

20 yaşında bir baba ve onun bir yaşında ki kızı ve de gerçek ailem. Hiç yazilmayan bir şey yazıp sınırların dışına çıkmak istiyorum. Hikaye turetielmez tamamen bana aittir

Melal, annesi onu doğururken öldüğü için babası tarafından katil ilan edilir. Karısının ölümünden sonra yaşayan bir ölüye dönen babası, intikamını kızını sevgi ve özgürlükten mahrum bırakarak alır; Melal`in tüm hayatını kontrol eder ve ona sürekli "Sen bir katilsin" mesajını iletir. Babasının isteği üzerine hayatına giren yakın koruması Yalkın Korhan, Melal`in acıyla başlayan bu hayatta bir "mutlu son" ihtimali olup olmadığını sorgulamasına neden olur.

Bu kitabı yazdığım zamanda psikolojik olarak kötüydüm bunu bilseniz yeter sanırım

Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

Siz:merhaba. Siz: bu fotoğrafları çektim güzel çıktığı için numaranızı bulup fotoğrafları atmak istedim, yanlış anlaşılmadı umarım. 053*:teşekkürler.

Fanatik Beşiktaşlı biri ve Galatasaraylı bir futbolcu ilişkisi🩶

Canın yanar susarsın. Birine anlatmak istersin... Ama kimse yoktur. Elsin Vedia on altı yaşında. Doğduğu evde istenmeyen, büyüdüğü yerde kullanılmak istenen bir kız. Kaçırıldığını sandığı hayatının aslında bir pazarlık olduğunu öğrendiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Yeni bir aile. Eski düşmanlıklar. Kopmuş bir kolye. Kırılmış bir güven. Bazı insanlar kan bağıyla değil, yaralarıyla bağlanır. Ve bazı lekeler asla silinmez.🤍