O bölgede aşk diye bir şey olamazdı aşık olanların cesedi çıkardı . O ülkenin adı bilinmezdi orada halk üçe ayrılırdı sefiller , ölüler ve zenginler . Peki bu ülkede gerçek aşkı bulursak nolur .

Kralın sağ kolu, halkın korkusu, kaderin anahtarı… Maneviyat gözüyle görünmeyeni gören Farah, hem tahtı koruyan en kudretli savaşçı hem de yaklaşan bir ihanetin tek tanığıdır. Sierra Nehri’nin seçilmişleri, saraydaki gizli oyunlar ve ölüm döşeğindeki bir kral… Bir savaş sona ermezse, krallık karanlığa gömülecektir. Ve kader, siyahlar içindeki kadını çoktan seçmiştir.

Bu kitap, tek bir dünyanın hikâyesi değildir. Bu, kırılan kaderlerin, çoğalan evrenlerin ve susturulamayan kehanetlerin hikâyesidir. Her son, bir boşluk yaratır. Ve her boşluk, kendine yeni bir gerçeklik bulur. Bazıları bu kırılmaları kader sanır. Bazıları ise hiç fark etmez. Ama az sayıda kişi bilir ki, denge bozulduğunda evren çoğalır. Bu hikâyede taç masum değildir. Kehanet kurtarıcı değildir. Ve seçilen, her zaman umut taşımaz. Eğer bu sayfayı açtıysan, bil ki bir yerde yeni bir evren çoktan doğmuştur.

Vcvccvvfdcvf fffgf. Ddgdvd

Ölümsüzlük. İnsanların en büyük acizliği ve kaçınılamaz olarak bildiği mutlak sona karşı bir çare arayışı. Tarih boyu insanlık çeşitli dualar iksirler yiyecekler ritüeller vs. bunu aramıştır kendini 20 yüzyılın simyacısı olarak tanımlayan birisi bunu baştan değiştirecektir.

Ben daha 10 yaşındayken başladı hayat mücadelem. O günden sonra bir daha da dinlenemeyecek hep mücadele edecektim. Pes etmek yasaktı bana.

Gece yarısını çoktan geçmişti. Bedenim titriyordu ellerime baktığımda sonumun yaklaştığını anladım. Onsekiz yaşımdan yavaş yavaş yüz yirmi bir yaşına dönüyordum. Bir an önce en yakın Noctera meyve ağacını bulmam gerekiyordu. Ve oradaydı Noctera ağacı bütün ihtişamıyla oradaydı. Alt dallarında hiç meyve kalmamıştı sadece üst dalında üç adet kalmıştı tüm o dala uzandım ama nafileydi. Çok uzun yamandır noctera yemediğim için bedenim artık dayanamadı. Bedenim soğuk toprağa sert bir şekilde çarptı. Bütün yaşamım gözümün önümden geçerken dudaklarımda hissettiğim o tanıdık tat bilincimin kapanmasına sebep oldu.

Bir varmış bir yokmuş Güneş Tanrısı Ay tanrısını öldürmüş

Cadının laneti yedi krallığın üzerine kara bir fırtına gibi indi.Krallıklar yıkıldı,şehirler harabeye döndü,tahtlar paramparça oldu.Halkın çoğu lanetin içinde can verirken yalnızca özel mühürlerle doğan yedi varis hayatta kalabildi.Cadı gücünü çocuklarının kanı ile beslemiş,her kurbanla karanlığı büyütmüştü.Kaçmadan önce varisler son ayakta kalan geçitte toplandı ve dünyaya geçtiklerinde yaşayabileceklerine dair bir yaşam bağı kurdular;Çünkü geride kalmak ölüm demekti.Yıllar sonra yıkıntıların altından fısıltılar yükselmeye başladı.Lanet bitmemişti,sadece yeniden uyanmayı bekliyordu…

“Anasia çiçekleri derin,güçlü ama bir o kadar da imkansız aşkı temsil eder..”

hani webtoon kamyonu çarpıyordu kardeşim bu insanlara ben nasıl bilgisayara su dökünce geldim? galiba evren hata veriyordu...

Yeni bir dünya ya bilmeden dalan bir kızın hikayesi. Yeni insanlar, yeni yasam ve sırlarla dolu bir evren

Elementlerin ilk çağında, beş element tek bir bedende birleşmişti. Zamanla bu güç atalara bölündü ve her soy bir elementi taşıdı. Ama kehanete göre… Elementlerin tamamını taşıyan biri yeniden doğacaktı. Ve onun uyanışı, ya dünyayı kurtaracak… ya da dengeyi sonsuza dek yok edecekti.

Emin Yidliz Siirler Dortlukler

"Nar gibi kokuyorsunuz" dedi Fatih. Gazel itiraz etti "Nar değil, nar çiçeği" dedim. Nar çiçeğim, masal yüzlüm teni gonca kömür gözlüm... Aşk ne demek bilmeyen fakat o duyguyu fazlasıyla merak eden Gazel bir gün bu duyguyu tanır.

Dünya artık bambaşka bir yer. Eskiden doğasıyla, sularıyla canlılara yuva olan bu gezegen artık ölmek üzere. Doğa çoktan yok oldu. Dünyada ki yeşillik ciddi anlamda azaldı. Okyanuslar denizlere dönmeye başladı. İnsan nüfusu kontrol altına alınmaya çalışırken, insanlık bu gezegende mahsur kaldı. İnsanlık Dünya`nın onlara verdiği şansını kaybetmişti. Peki ya, aralarından birinin bir şansı olsaydı? Ana karakterimiz Nathan yine sabaha doğru uyuya kaldığında, bu sefer geceye değil bambaşka bir dünyaya gözlerini açacaktır.

Bir tanrıça... Bir ölümlü... Gölgelerin ele geçirdiği bir ruh... İntikam uğruna her şey... Delen, bir tanrıçanın intikam uğruna lanetlediği bir ruh, bir bedenden ibaretti sadece. Peki intikam aklın korunmasını engeller miydi?

Zihinlerin ardında mühürlenmiş kapılar var... Her biri bir sır, her biri bir karar. Yüz yıllık sessizliğin gölgesinde unutulmuş güçler, zamanın kumları tükenirken uyanmayı bekliyor. Gerçek sanılan, yalanlarla çatışacak. Ve her kapı açıldığında, sadece dünyalar değil kalpler geçmişler ve kaderler buluşacak. Kapılar açılıyor, zihinler uyanıyor Unutulanlar hatırlanmak için geri dönüyor... Hazır mısın?

Kan, bu dünyada yalnızca bir sıvı değildir. Kan; bir mühür, bir anahtar ve bir bedeldir. Rei Xuanyu, kanla yapılan yeminleri hissedebilen nadir kişilerden biridir. Xuanyu Hanesi’nden gelen kanı, gizlenmiş bağları ve mühürlenmiş büyüleri görmesine izin verir. Ancak bu güç, sahibini asla korumaz. Kan hatırlar. Ve karşılığını ister. Düzen, yeminlerle ayakta durur. Bir yemin bozulduğunda, dünya sessizce çatlar. Bu düzenin karşısında adı açıkça söylenmeyen bir isim vardır: Riven Mavren Redvein. Redvein soyundan gelenler kanı yönetmez. Onu bozar. Çürütür. Silaha dönüştürür. Riven bir kurtarıcı değildir. Bir kahraman hiç değildir. O, yeminlerin çöküşünü başlatan kişidir. Rei ve Riven aynı tarafta değildir. Aynı amaca da hizmet etmezler. Aralarında bir bağ vardır ama bu bağ sıcak değildir; zorunludur. Kanla yazılmıştır. Kaçınılamazdır. Onlara eşlik eden ekip, kendi karanlığını taşır: yarım bırakılmış yeminler, gizlenen geçmişler ve ödenmemiş kan borçları. Bu hikâyede duygular açıkça söylenmez. Ama her sessizlik bir gerilim taşır, her karşılaşma yeni bir kırılma yaratır. Çünkü bazı bağlar istenmez. Bazıları sadece katlanılır. Ve bazı yeminler… yalnızca kanla bozulur.

Amerikalı iki kız kardeş, sevgilileri tarafından ihanete uğrar ve bu ihanet kaderlerini değiştirir. Yapılan bir iyilik sonucu herkes gözlerini eski dönem Floransa’da açar ama burada şartlar tamamen farklıdır.

SALKDASLKDSALK ADALETİN DİNİNİN EMELİ

Birini kurtarmak istedim. Ancak son hatırladığım şey, karnımı delip geçen soğuk bir bıçak ve keskin olan acı. Ölmek böyle bir şey sanmıştım: karanlık ve son. Ama “ölüm” benim için sadece bir başlangıçmış. Gözlerimi tekrar açtığımda… ellerim küçüktü. Sesim inceydi. Aynadaki yüz bana ait değildi. Sekiz yaşında bir kızın bedenindeydim. Bu dünyayı tanımıyorum. Bu hayatı seçmedim. Ama içimde bir ses, buraya bir sebeple geldiğimi bana söyleyip duruyor. Bazen kalbim, adını bilmediğim birinin özleminden acıyor. Sanki birini kaybetmişim gibi. Sanki biri beni çok uzaktan izliyormuş gibi. Önceki sıkıcı hayatım dışında, bir geçmişim yok sandım. Oysa önceden hatırlamadığım anılar, şimdi gölgem gibi peşimden geldi. Ve içimde büyüyen bu fırtına... Beni gerçeklere daha fazla yaklaştırmaya başladı. Eğer kader gerçekten varsa, beni neden tekrar hayata döndürdü? Ve neden, hiç tanımadığım birine ait olan bir bedende uyandım? Sis perdesini aralayacak, ve gerçekleri kendi gözlerimle göreceğim.

Venator Akademisi’nin kapıları sadece seçilenlere açılmaz. Bazıları oraya çağrılmaz. Düşer. Duvarları bilgi öğretmez. Sırlar saklar. Koridorları isimleri değil, kayıpları hatırlar. Burada güç bir yetenek değil. Bir bedeldir. Malia o portaldan geçtiğinde, artık geri dönüş yoktu. Çünkü Venator Akademisine giren herkes aynı çıkmaz. Bazıları hiç çıkamaz.

Bir Labaratuvar da ki deneyler ve deneylerin arasındaki bir kızın hikayesi

Şüphenin başladığı yerde aşk can çekişmeye başlar, çünkü birine güvenmek, ona `beni mahvedebilirsin ama yapmayacağını biliyorum` demektir. Bu inanç yoksa, yaşadığın şey aşk değil, sadece bir nöbettir.